Opera

발행: 1820년

분량: 447페이지

출처: archive.org

분류: 로마

241쪽

AD ATTICUM LIB. XV. I. os

enim, et ad Pacem Sum cohortatus. Non poterat scilicet negare, se Velle pacem Sed non minus se noStrorum arma timere, quam Antonii et tamen utroSque non Sine cauS PraeSidium habereri se auton utraque arma metuere. Quid quaeri 2 υδέν

De Q. filio tibi assentior patri quidem certe gratissima et bellissimae tuae literae fuerunt Caerellia vero facile satisfeci nec valde laborare mihi visaesta et Si illa, ego certe non laborarem. IStam vero, quam tibi molestam Scribis SSe auditam a te ESSE,

omnino demiror Nam, quod eam collaudavi apud amicos, audientibus tribus siliis ejus et filia: uTA OT εκ ου αυτου. Quid est hoc quid est autem, cur ego personatus ambulem Parumne foeda per-Sona St ipsius Senectutis pQuod Brutus rogat, ut ante Calendas, ad me quoque ScripSit et fortas, faciam. Sed plane, quid velit, nescio. Quid enim illi afferre consilii possum, cum ipse egeam consili, et cum ille suas immortalitati melius, quam nostr otio, conSuluerit Z De regina, rumor exStinguetur. De Flamma, obsecro te, Si quid potes. Heri dederam ad te literas, exiens e Puteolano; diverteramque in Cumanum. Ibi bene valentem videram Piliam. Quin etiam Daulo Cumis eam vidi. Venerat enim in funus; cui funeri ego quoque Operam dedi Cn. Lucullus, familiaris noSter, matrem efferebat. Mansi igitur eo die in Sinuessano atque inde mane postridie Arpinum proficiscens, hanc epi- Stolam exaravi. Erat autem nihil novi, quod aut

Scriberem, aut ex te quaererem nisi forte hoc ad rem putas pertinere et Erutus noster misit ad me orationem suam, habitam in concione Capitolina; Petivitque a me, ut eam, nec ambitioSe corrigerem, ante quam ederet. Est autem oratio Scripta elegan

242쪽

2I AD ATTICUM LIB. XV. .

tamen, si illam causam habuissem, ScripSiSSEm ardentius. 'To ac ie, videS, quae Sit persona dicentis. Itaque eam corrigere non potui. Quo enim in genere ErutUS DOSter esse vult, et quod judicium habet de optimo genere dicendi, id ita consecutus est in ea oratione, Ut elegantius esse nihil possit. Sed ego Solus alius Suma sive hoc recte, Sive non recte. Tu tamen, Velim, orationem legas, nisi forte jam legisti; certioremque me facias, quid judices ipse. Quam

sis in judicando. Sed, si recordabere Aημοσθενου; fulmina, tum intelliges, Posse et αττικωτατα graViSSimedici Sed haec coram. Nunc, nec Sine epiStola, Nec cum inani epistola, volui ad te Metrodorum venire.

(2. CICERO ATTICO S.

Quinto decimo Calendas, e SinueSsano proficiscenS, cum dedissem ad te literas, divertissemque a Cumis, in Vesciano accepi a tabellario tuas literasa in quibus nimis multa de Buthroto. Non enim tibi ea res majori curae aut est aut erit, quam mihi. Sic enim decet, te mea curare, tua me. Quamobrem, id quidem Sic susceptum est mihi, ut nihil sim habiturus antiquiUS. L. Antonium concionatum esse, cognovi tuis literis et aliis, sordide sed id quale fuerit, nescio nihil enim scripsisti. De Menedemo probe Quintus certe ea dictitat, quae scribis. Consilium meum a te probari, quod ea non Scribam, quae tu a me poStularis, facile patior multoque magis id probabis, Si rationem eam, de qua hodie ad te scripsi, legeriS. Quae de legionibus scribis, ea vera sunt. Sed non satis hoc mihi videris tibi persuasisse, quid de Bu- hrotiis noStris per Senatum Spere confici posSe;

243쪽

I quod puton tantum enim video non videmur esse victuri. Sed, si etiam nos hoc fallat, de Euthroto te non fallet. De Octavii concione idem sentio, quod tu et Iu-dorumque riu apparatus, et Matius ac Postumius mihi procuratores non placent SaSerna collega dignus. Sed isti omnes quemadmodum Sentis non minus otium timent, quam nos arma Ealbum levari invidia per nos velim sed ne ipse quidem id fieri posse considit. Itaque alia cogitat. Quod prima disputatio Tusculana te confirmat,

sane gaudeo neque enim ullum S perfugium aut melius aut paratius Flamma quod bene loquitur, non moleste fero Tyndaritanorum cauSa, de qua tam laboras, quae Sit, ignoro Ilo tamen. ΓενTελοιπovmovere ista videntur, in primi erogatio pecuniae. De Alexione doleo; sed, quoniam inciderat in ita gravem morbum, bene actum cum ill arbitror. Quos tamen Secundo haeredeS, Scire vellem, et diem testamenti.

(3. CICERO ATTICO S.

Undecimo Calendas accepi in Atinati duas epistolas tuas, quibus duabus meis respondisti. Una erat XV Calendas, altera XII, data Ad superiorem igitur priuS.

Accurres in Tusculanum, ut scribis, quo me VI Calendas venturum arbitrabar. Quod Scribis parendum victoribus; non mihi quidem, cui sunt multa potiora. Nam illa, quae recordaris, Lentulo et Marcello consulibus, acta in aede Apollinis nec causa eadem est, nec Simile tempus, praeSertim cum Marcellum scribas aliosque discedere. Erit igitur nobis Coram odorandum et constituendum, tutone Romae esse poSSimus Novi conventus habitatore Sane moventa in magnis enim versamur anguStiis Ecdiunt ista parvi quin et majora contemnimuS.

244쪽

2l AD ATTICUM LIB. XV. d.

Calvae testamentum cognovi, hominis turpis csordidi Tabula Demonici quod tibi curae est, gratum De Mario scripsi jam pridem ad Dolabelliam uecuratissimen modo redditae literae sint. Ejus cauSae cupio, et debeo. Veni ad propiorem. Cognovi de Alexione, quae deSiderabam Hirtius est tuus. Antonio, quam est, Volo pejus esse. De Q. filio, ut scribis ; de patre

eorum agemus Erutum omni re, qUR POSSUM, UPio

juvare cujus de oratiuncula idem te, quod me, Sentire video Sed parum intelligo, quid me velis Seribere, quasi a ruto habita oratione, cum ille ediderit. Qui tandem convenit an Sic, ut in tyrannum jure optimo caesum Multa dicentur, multa Seribentur a nobis; sed alio modo et tempore. De Sella Caesaris, bene tribuni Praeclaros etiam XIV ordines. Erutum apud me fuisse gaudeo modo et libenter fuerit, et a diu.

(d. CICERO ATTICO S.

Decimo Calendas, hora VIII fere a Q. Fufio

venit tabellarius nescio quid ab eo literularum, uti me sibi restituerem et sane insulse, ut Solet niSi forte, quae non ames, omnia videntur insulse fieri.

ScripSi ita, ut te probaturum existimem Mihi duas a te epistolas reddidit, unani XI, alteram X. Ad recentiorem prius. Et legios rem laudo. Si vero

Antonii consilia narras turbulenta et atque utinam

Potius Per populum agat, quam per senatum i quod quidem ita credo Sed mihi totum ejus consilium ad bellum spectare videtur, si quidem Decimo Bruto Provincia eripitur. Quoquo modo ego de illius ner-Vi existimo, non videtur fieri posse sine bello et sed non cupio quoniam cavetur Euthrotiis Rides pAt ego doleo, non mea potius aSSiduitate, diligentia, gratia, perfici.

245쪽

Quod scribis te nescire, quid nostris faciendum sit jam pridem me illa o xopio sollicitat. Itaque stulta jam Iduum Martiarum est consolati et animis enim uSi sumus virilibus, consiliis mihi crede puerilibus et excisa enim est arbor, non VulSari itaque, quam fruticetur, vides. Redeamus igitur quoniam saepe usurpaS ad Tusculanas disputationes Saufeium per te celemus : ego nunquam indicabo.Quod te a diruto scribis, ut certior fieret, quo die in Tusculanum essem venturus ut ad te ante scripsi, VI Cal et quidem ibi te quam primum per videre velim Puto enim nobis Lanuvium eundum, et quidem non Sine multo Sermone. Sed

Redeo ad superiorem ex qua praetere,illa prima de Buthrotiis et quae mihi sunt inclusa medullis sit modo ut scribis locus agendi. De oratione Bruti, PrοrSus contendis, cum iterum tam multis verbis agiS. Egone ut eam cauSam, quam i Scripsit Vego scribam non rogatus ab eo P nulla rivpεTχειώηαι; fieri potest contumeliosior At, inquis, ' Hpακλsιδιον aliquod Non recuso id quidem sed et componendum argumentum St, et Scribendi exspectandum tempus maturius Licet enim de me, ut libet, existimes velim quidem quam optime); Si haec ita manent, ut videntur, feres, quod dicam me Idus Martiae non delectant. Ille enim nunquam reVertisset: nos timor confirmare ejus acta non coegiSSEt aut,(ut in Saufei eam, relinquamque TuSculana disputationes, ad quas tu etiam Vestorium hortaris ita gratiosi eramus apud illum, quem Dii mortuum perduint ut nostrae aetati quoniam interfecto domine, liberi non sumus non fuerit dominus ille fugiendus Rubeo, mihi crederi Sed jam seripSerama delere nolui. De Menedemo vellem verum fuiSset. De regina, velim verum sit. Caetera coram' et maxime, quid

246쪽

2I AD ATTICUM LIB. XV. .

nostris faciendum sit quid etiam nobis, si Antonius

militibus obsessurus Si SenatUm. Hanc epistolam si illius tabellario dedissem, veritus Sum, ne Solveret. Itaque miSi deditu per a erat enim reScribendum tuis. Quam vellem, Bruto studium tuum navare potuisses t ego igitur ad eum literas Ad Dolabellam Tironem misi cum mandatis et litoris Eum ad te vocabis; et, si quid habebis quod placeat, scribeS.

Ecce autem de transverso L. Caesar, ut veniam ad Se rogat, in Nemuset aut Scribam, quo Se Venire velim Bruto enim placere, se a me conVeniri. O rem odiosam et inexplicabilem l puto me ergo iturum, et inde Romam et nisi quid mutaro. Summatim adhuc ad ea nihildum enim a Balbo Tuas igitur XSpecto, nec actorum Solum, Sed etiam futu

rorum

(5. CICERO ATTICO S.

Eruto tabellarius rediit attulit et ab eo et Cassio. Consilium meum magnopere exquirunt: Brutus quidem, utrum de duobus. O rem miseram Plane non habeo, quod Scribam. Itaque Silentio puto me usurum nisi quid aliud tibi videtur. Si tibi quid venit in mentem, Scribe, ULPSO CaSSius vero vehementer orat ac petit, Ut Hirtium quam optimum faciam. Sanum puta ναφευ α θεα κε c. EpiSto- Iam tibi misi. Ut tu de provincia Bruti et CaSSi per senatusconsultum, ita scribit et Balbus et Hirtius et qui quidem, Se actutum taetenim jam in TuSculano est; mihique, ut absim, vehementer auctor St et ille quidem periculi causa quod ibi etiam fuisse dieit: ego autem, etiam ut nullum periculum Sit tantum abest, ut Antonii Suspicionem fugere nunc curem,

247쪽

AD ATTICUM. L . XV. G. Isi

ne videar ejus secundis rebus non delectari, ut mihi cauSa Sit, cur Rοmam venire nolim, ne illum vi

deam

Varro autem noster ad me epistoIam misit, sibi a nescio quo miSSam, nοmen enim delerat in qua ScriptUna erat, Veteranο cos, qui rejiciantur, nam partem esse dimissam improbissime loqui Ut magno periculo Romae Sint futuri, qui ab eorum partibus dissentire videantur. Qui porro nοSter itus, reditus, vultus, incessus inter istos suo si, ut scribis, L. Antonius in Decimum, reliqui in nostros; ego quid faciam Z aut quo me pacto geram Z Mihi vero deliberatum est ut nunc quidem est abesse ex ea urbe, in qua non modo florui cum Summa, Verum etiam Servivi cum aliqua dignitate. Nec tam statui ex Italia exire de quo tecum deliberabo ,

quam istuc non Venire.

(G. CICERO ATTICO S.

Cum ad me Drusus noster Scripsisset et CaSsius, ut Hirtium, quem adhuec bonum fuiSS Sciebant, neque eum confidebant lare, mea auctoritate meliorem facerem, Antoni est enim fortasse iratior, causae ver amicissimus tamen ad eum Scripsi, eique dignitatem Bruti et Cassii commendavi. Ille quid mihi rescripsisset, scire te volui si forte idem tu, quod ego, Xistimares, isto etiam nunc vereri, ne forte ipsi nostri plus animi habeant, quam habent. Imrtitis Ciceroni Sti S. iure jam redierim, quaeris an ego, cum minnes caleant, ignaviter aliquid faciam. Etiam ex Urbe sum profectus utilius enim Statui abesse. Has tibi literas exiens in Tusculanum scripsi. Noli

250쪽

esis AD ATTICUM LIP. V. T.

autem me tam strenuum putare, ut ad Nonas recurram. Nihil enim jam vide Opus SSe ostra cura; quoniam praesidia Sunt in tot anno provisa. Brutus et CaSSius utinam, quam facile a te de me impetrare POSSUnt, ita per te exorentur, ne quod

calidius ineant cοnsilium t edentes enim haec ais scripsisse ques aut quared et ine, obsecro te, Licero, illosa et noli Sinere haec Omnia perire, Uno funditus medius fidius rapinis, incendiis, caedibus, pervertuntur. Tantum, Si quid timent, caveant: nihil praeterea moliantur. Non medius fidius acerrimis consiliis plus quam etiam inertissimis, dummodo diligentibus, consequentur. Haec enim, quae fluunt, per Se diuturna non Sunt in contentione praesentes ad nocendum habent vires. Quid speres de illis, in Tusculanum ad me Scribe. Habes Hirti epistolam: cui rescripsi, ni illos calidius cogitareri idque confirmaVi Hoc, qualecumque esset, te Scire Volui ObSignata jam epistola, Balbus ad me, Serviliam rediisse, confirmare non

( o CICERO ATTICO S.

Gratum, quod mihi epistolas quae quidem me delectarunt, in primis Sexti nostri. Dices, quia

te laudat. ' Puto mehercule id quoque esse causas: sed tamen, etiam ante quam ad eum locum veni, valde mihi placebat, cum SenSu du de re publica, tum scribendi cura Servius ero pacificator cum librariolo suo videtur obiisse legationem, et omnes captiuncula pertimeScere. Debuerat autem, Non ex jure manu cοnSertum,' Sed quae Sequuntur. Tu quoque ScribeS.

SEARCH

MENU NAVIGATION