장음표시 사용
111쪽
altera incipere possit. Non tamen visa est exstare ausa quar in exemplis eriti morandis, auctore Bbberto s000rnerem exempla pers sing. a ceteris quae litteram i continent ἡ iota personen ' Quamvis enim plerumque ly pers. sing. habeat notionem einer rei non ei tangabe, ' anotio gradatim nata est ex notione ceterarum formarum, quia, quod facile intellectu, ' pers sing. 1inus hyp0thetice voluntatem vel propositum enuntiat quam cete
Notion illa serivata formarum in ro in Condicionibus, abstracta si tria cito traiislata in sententias primarias. Ex eo, quod est si feceris,' nulla ratione habita originis notionis qua artissime cohaeret cum constructione condicionali facito
natum est futurum persecti analogiam Sequen futuri praesentis. Fornaae sigmaticae nunquam talem aeceperunt nolionem idque mea quidem opinione, quod formae per se exstantes non nitebantur perfecto. Notionem quandam por- sectivam e sepserunt in condicionibus sed tantum ex analogia
notionis formarum in ero quae tamen notio formarum in so,
absoluta fieri non poterat quia nullo systomatis adminiculo nititur Sola forma faxo disset' a formis ceteris plerumque enim usurpatur pro futuro saeiam. Poen. 888 indicasso M a di i g o Milus 328. bseri reviso L immii t pra0termitti possunt . Haec forma faxo existimanda est conjunctivus opisti originalis notione futuri, qui jam in lingua votustissima usu arreptus, quasi saetus est immutabilis formula. Obitur anim
112쪽
advorsum volo post faxo originitus ponsendum esse conjunctivum. s. Lubberi, p. 401. Maxima laborat dissicultat usus formarum in-er cet. praecipue 4' pers sing in sententiis primariis, ubi et apud Plautum, et apud posteriores habent notionem futuri. Quem usum advigius in T dividit class0s quae tamen divisio non est magni momenti, quia non nititur forma verbali, sed vocabulis quae accedunt. Iur id animadvertituet fari de ut ex usu lautino dis Ieria 1885, consentiente ramer Ir h. f. at lex IV. p. 94 qq. Qua tamen ration illo usus xplicabitur Non lico cogitare de fortiore genere quod dicunt, dicendi sἡ energi desaias tructis ), quo quod futurum est aliquid, prociam per fecto praesumitur. Potius ille usus formarum in ero derivandus videtur a notione originali conjunctivi c. oristi, et ad hanc opinionem firmandam adducondum imprimis quod videro, prototypus posterioris futuri exacti hanc accipito admittit notionsem futuri primi. Noe sano id ita fieri potuisse negari potest; attamen non ea ration illo mihi usus intui protandus videtur uirum enim foret Plautum apud quem in coteris constructionibus jam posteriorem notionem futurum exactum acceperit, tam integre servasse in forma 1' pers sing. in sententiis primariis notionem conjunctivi 0risti, qua facillim transseat in notion0m futuri. Fuit quid ut notio illa originalis quasi standamentum posterioris usus, ipse vere aliunde explicandus est, et quidem ex sontentiis qual0s sunt: spud. 12 si
113쪽
apstuleris, mirum et maynum fucinus feceris Capi. 650. pol si istuc faxis, haud sine poen feceris. Quae sententiae cum scribebantur jam diu formae apstuleris et faxis Romanis hoc significabant: si actio auferendi et faeiendi a te perfecta erit. At si perfecta erit, alia actio siet 0l, quod huc pertinet, facta erit Etenim in utraque senisentia
simul atque acti aufersendi et aciendi perfecta rit, eodem tempore persecta erit actio , magnum facinus ' et haud sin poena V saciendi. Unde natum est praeScriptum grammaticum actio in sententia primaria et Secundaria, cum eodem tempore in futuro perfecta fingitur, utendum est futuro exacto. Similia exempla sunt: Si dia ero mendacium, solens meo more foeero Argentum nisi quis dederit, nuguso gurit. Quod si non dederit atque hic dies praeterierit, eg argentum, ille jusjurandum a m i saer i f. Ex talibus soritontiis acii aliquis sessi cor poterit suturum exactum in sententiis primariis non mullum disserrula suturo primo, eo magis cum saepissimo etiam leguntur sontonii a se secundariae in futuro exacto quarum seni sentia primariae sint in futuro primo. Accudit quod juxta Sermonem urbanum, Sermo vulgaris lib0ntor longis verborum et formarum ambagibus aliquid enuntiat. alia inveniuntur . g. Bacch. 695. perge ac facile perfeceris Capi. 344 at nil est ignotum dillum mittere operam tu Seri S. Men. 274. cape atque serva me lubente soceris ibid. 66l ego faxo referetur. Ex re tua, ut opinor, feceris. 01. Comparanda sunt
114쪽
nostratum dictiones vulgares: at ouis geli ad hebben 'Ik ou hem rasi eens evrohen hebben, in quibus vulgus utitur perfecto pro praeSente. In Xempli S, quae enumeravi, quadam argumentatione explicari potest futtirum exactum, quod tamen eodem tempore tam prope accedit ad futurum primum, ut in sermone vulgari quali est sermo Plautinus, maxime percrebreSeeret usus futuri exacti pro futuro, et quasi formula fieret, praecipue in lin pers. Sing Usus tamen ille quamquam nititur fortasse notione originali ortus St, postquam futurum exactum saetum erat suturum perfecti. Quod saepissime futurum exactum profuturo legitur in in v0rsuum, quia maxime metro aptum est, eo fortasse explicabitur quare tantopere extenderetur, id sero sei rationem non mutat. s. ramer Ar h. f. l. l.
J V p. 595. Apud 0steriores praecipue legitur tali usu videro. Oriturn id inde quod videro est prot0typus futuri
morat locos Ciceronis et in illis unum sex libris adrati sex exempla aliorum verborum, set in illis quatuor e libb. ad Att. praeterquam in vocabulo videro videtur orgo illo usus
fiat exacti pertiner ad sermonem familiarem. Comparandum est quod . 8 diximus de usu conjunetivi perfecti
Itaque in sermon urbano posterior ille usus evanescit quia in talibus constructionibus ut exactum non quadrat una Vera Omporum in seni sentia rotation Vitalis modo
115쪽
0rat constructio suturi exacti in sententia primaria et secundaria quando utraque acti eodem sit tempore. Itaque futurum exactu i linguae latinae in constructionucondicionali et relativa saepissime quamvi loquentium Sensibus prorsus mutatum Si revera originalem praebet notionem conjunctivi oristi.
Forma denique Sigmaticae conjunctivi et optativi a0risti sigmatici paulatim loco suo pulsae sunt formis altorius aoristi sigmatici quae tamen persecto et inde verbi latini systomatis adaptaverunt formae autem nostrae in-80-8im nulla, post oristum et perfectum confusa, forma pro adminiculo nitebantur.
Apud Plautum vivunt adhuc in sermon familiari volpaene vulgari, apud erentium evanuerunt in sermone politior0. Si licet quicquam colligere e XII tabb. fragmentis, contendere poterimus anno circiter 50 Cn formas sigmaticas, Si non solas, attamen sui SSe praecipuas, at Vero magi magisque obsolescentes vitam traxisse usque ad Plauti tempora circiter annum 450-Cn. Qua post Plautum leguntur formae aut sormula inmutabiles sunt, aut in documentis publici desumpta sunt duantiquioribus d0cumenti S, aut apud Scriptore posteriores
Quousque in sermone vulgari vixerint fortassesessici potorite hodierna lingua latina vulgari lingua die Romanas.
119쪽
Τacitus. Ann. 16 19. Audiebatque referentes nihil se immortalitate animae ei. legend/ιm audiebantque referentem. II. Cicero pro Milone. 5. 2. Illam vero senatus non sententiis suis solum, sed etiam studiis comprobavit. legendium immo. III. Iuvenalis Sat. 12. 3. d. eidner. Cui candida nomen
scrofa dedit laetis Phrygibus miserabile Sumen, et nunquam visis triginta clara mamillis. legendum mirabile numen.
120쪽
IV. Plautus Miles. 436 438 808 potissimum accipiamus Spengelii conjecturam, quae optime quadrat cum codicum lectionibuS.
ibid. 4005 Priusn quam illam oculis tuis plegendum tueri S. VI.Lat tribus, Umbr. hufo, tres atque Hiberni curn reb frebaim, attrebad Gall. Attrebates , Cynar tres, artissime et proxime inter se cognata esse videntur, praetermiSSiS, qua afflarunt hi onbeck tym. b. d. Ol. pr. S. V. Ictur' et voti Planta iam m. der se. IJmbr. dial. I. p. 430.