장음표시 사용
101쪽
Ui Ciflnus titillas sordas, nitidissimus amnia Volvit, et a limo purus atque suit: Sie mea. Romanas inter castu,;ma Musas , Undique natἰvo ilia deeore nitet 'Ergo aliae plaerant ornatu trans mare sum ci e Nostra suo, et patrio si plaeet una. sat est.
ANDREAs ScnoTTus, Nodori Ciceron. Lib. I , ωρ. VII. Tibullus autem elegans Latini sermonis poeta. Idem , ibidem , cv. Vm. Est purus et elegans , bonusque Latiuitatis auctor Tibullus , Eques et ipse Romanus, qua tempestate , ut hodieque, nobilium quam plebeiorum cultior ac politior sermo fuit. Idem , Obsereat. Human. Lib. II, ωρ. XIII. Scitus et elegans tum in verbia , tum in numeris Tibullus : sed qui e Graecis sontibus pleraque expresserit. CASp. BARTHIUS, Lib. IV, Adores. cv. XI. Et quis melior Tibulli expositor, quam Tibullus ' qui tot saeculis parem non habuit, ac ne imitatorem quidem , quem sane nostra saecula legant 8 Et saepissime miratus sum hoc fatum Romanae Eeclesiae; et floruisse et defloruisse una aetate Amatoriam ejus Venerem , quantum quidem ad nos pertinet e nam Martialis et Papinii aetate, quod ex ipsis et Plinio etiam iuniore constat, talia non pauci scripserunt. Verum enm ipsis sere nominibus et hi et sequentis aevi interierunt. VINCEN EO GR VINA, net Discorso diale F ole antiche.
Tibullo e pleno di s vita, di gratia, di tenero , di passione,
di purita, e d' eleganaa, tanto net numero quanto uelle parole, maravidiosa, e persetta. PETRus LOTicnius SECUNDUS.
Talis in Aonidum patria, silvisque beatis Perfluit aeternus satieta vireta liquor.
102쪽
Illie largissuas vatum et ortis omnis ad undas Inter odoratum itidit amatque nemus. At myrti vacua solus gemit unus in umbra Quem e reum laer; mis omnia plena madent. Hune quondam Deilem pharetraici semper Amori Ipsa Venus eampos duxit in Elysios. Iloe duee earpe viam. Sed enim tu mente pudiea, Casle puer , eastis earmina singe modis. Ipse quidem, nee vera nego. Sulmonis aquosi Ad Musas propius monstrat Alumnus iter :
Sed tantum superat saetitidi Mu,a Tibulli
Quantum voce alias Daulias ales aves.
Nostrates innumeras Tibullo laurus impertiti sunt, ut nullus sere poeta in carminibus egregium elegiae romante principem illaudatum praetermiserit; sat erit hoc loco judicium transcripsisse, quod de Albio Gallicus pronuntiavit Quintilianus Lia Harpe, in opere dicto Lycis, vol. II, P. zo9.
is en uous racontant ses illusions et ses sOuvenirs; et ses rhatiu
103쪽
ARGUMENTA cur non singulis elegiis praefixerim, audi
nunc, amice lector; duobus causis maxime adductus sum ut ea omnia hoc loco exhiberem, quarum prior haec est: poetas recentiores sive Gallos, sive Germanos absque ulla editorum interpretumque lucubratione legimus. Quis unquam elegias egregias quas cecinit Amr argumento ouerare ausus est y qnis tersam eximii Bertia elegantiam scedo elencho dehonestavit' Nonne salis eril nolis, commentariis, disquisitionibus veterum poemata impediisse; excursus insuper et notitias litterarias addidisse ῖ An etiam in fronte carminis, lectorem ab aditu prohibebit argumentum' Altera
causa cur seorsum hic compareant summaria, majoris ad
huc momenti mihi visa est : ordinem Spectat quo conscripis fuerint elegiae. secundum lemporum seriem; qua in re ab omnibus editoribus dissentio, in alia prorsus discedens. Certo nimiam audaciam professus essem , si nulla dubitatione adhibita opinionem meam textui ipsi obtrusissem , superscriptis iis , quae sortasse nihil nisi vana somnia sunt. Caeterum, ne facultate careres primo intuitu unamquamque elegiam cognoscendi, tabulam ad calcem volo minis consueto more locavimus; ibique simul breveas mentum una tantum lineola pro singula elegia expressum. Iamdudum apud omnes constat Horatii, irgilii alioruinque carmina nullo temporis ordine servato in libros digesta esse. De Τibullo idem obtinet, ut in vita ostendemus. Hie vero librorum vestigia prementes, numerosque superscriptos Servantes, argumenta eodem ordine, quo Diuiliam by Cooste
104쪽
ΕLEGIARUM ARGUMΕΝΤΑ. ei nunc leguntur ipsae elegiae, exponimus. Nihilominus sententiam nostram de serie restituenda addimus, ampliorem de hac re disquisitionem in 'itam reJegantes.
Crediderim hane ord ne tertiam esse. et tune conscriptam quum Tibullus e Corcyra, tibi aegrotaverat, Romam rediit, anno V. C. secundum Varronem 727. Constat verbis te bellare decet terra, Messala, marique ducem hune eo tempore adline in expeditione implicitum: quod non facile aliter explicare poteris, quam si Moyllaeam intelligas; Gallicae enim intersuit ipse Tibullus : non sine me est tibi metus honos, eleg. VH , 9.ὶ Quinadeo et in IEgyptum Messalae comes profecturus erat poeta, quem Corcyrae morbus oppressit , ita ut, vix inde resurgens, divitias quas speraverat detestaretur, iam nihil aliud agens quam ut puellam citissime reviseret, iam, modo
non, mssum contentus misere Par O, V. 25. Hunc VerSum et prete
ripue eo modo non ita intelligor modo accisas Patrum opes augere cupiens. nunc parvo contentus sum; o quantum rat auri milus P reatque smaragdi, Quam fleat ob nostras ulla ρuella mus. It opinor, Tibullus e Gallia redux Deliam Romae deperiit, annos natus circiter octodecim, ita ut prima stipendia, consueto more Romanorum, septimo decimo anno meruerit.
Hanc eultro in minutas partes discerpserunt interpretes, quum tamen optime cohaereant ab initio ad finem usque versus omnes, ut in commentario ostendimus. Poeta queritur ob Deliae suae clausam ianuam, tum puellam adhortatur ut maritum decipiat; deinde sagae laudat artes, denique rursus portae obseratae memor, exclamat num Veneris magna νAlari numina verbo e et ad finem usque querimo-
105쪽
iiiis indulget. Quod ad tempus attinet, opinor haut elegiam, non nisi post librum tertium integrum natam esse; de Delia enim jam nupta agitur, et est Delia, ni fallor, eadem eum Neaera, ut in Vita reperire est. Suspicor insuper , primi libri quintam et sextam circa
Haec mihi ordine secunda videt . Tibullus qui Gallia reversus, amore in Deliam ardebat, nihilominus Messalam ad bellum secut eus erat in AZgyptum, licet ingressus iter ossensus in porta signa dederit pes. Nune omnem peregrinandi morem detestatur, aureique saeculi vitam praedicat. Deinde de morte et locis luseris euitat. Redit autem inde ad vota pro salute et reditu in patriam.
Hanc inter poetae postremas habendam tenseo; inter eas scilicet, quae post exstinctum in Deliam amorem scriptae sunt; ita ut sere eodem tempore Tibullus in Marathum pravo desiderio raptus sit, quo Cerintho et Sulpitian carmina subministravit, ipse a puellis alienus donec rursus eum Nemesis retibus suis intricaverit. Enarrat artes quibus puerorum animus ad obsequium pellici possit. Partes docetius agit hie Priapus, et consultus respondet tanquam alter Apollo. Incidit fortasse haee elegia in annos V. C. 7 3a, 733, 73 . Perinde ac octava et noua eiusdem libri.
Haec secundam subsequitur, sextam vero antecedit quas omnes lubenter ad annum Urbis 7a9 vel 73o retulerim, quum Neaerae suae iam Deliae primam appellationem poeta reddiderit. Delia hic praeter virum alios adhuc amatores, eosque divites admittere videtur, pristini pudoris oblita. Tibullus, qui illa se earere facile posse credi derat , nunc iterum amore vel potius cupidine incensus, iniuriam puellae a se iactam deprecatur; et quam bene de ea, quum morbo aegrotaret meritus sit eommemorat, denique lenam exsecratur quae divitem amatorem ad Deliam adduxerat. Djujljroer Cooste
106쪽
Εjusdem esse anni sere, cujus superior, videtur haec. Poeta misere anxius mulla comminiscitur. quibus aut furta puellae arguere, aut eam ad meliorem mentem revocare conatur. Tandem matris puella recordatur summo eum affectu, quum eam studiosam sui et amoribus propitiam expertus ESSE l.
An. U. C. 7a7, triumphum Messalae Aquitanicum et simul ejus natalem celebrat. Enumerat , quod poetae Leere solent , loca in quibus Messala praeterea res gessit, et, IEgypto commemorata , incidit in Osirin, quem tandem cum genio ad diem natalem celebrandum advocat, et pro Messala vota iacit. Ordine fortasse sexta est
Quod ad tempus attinet, te ad quartae argumentum refer. De amore Marathi in Pholoen agit hoe carmen. Erat Marathus muli rum , etiam Tibulli votis expetitus, ipse cultu sibi et ornatu plaeens : quem in gravem puellae amorem incidisse, multis argumentis poeta deprehenderat. Nec tamen novus ille erat amor, sed ex longaeum Pholoe, quae prior formosum puerum appetiverat, consue ludine natus : quo observato, Pholoe ad puellares artes edocta, superia et fastidiose puerum habuit, eumque solita cum calliditate , modo elusit, modo excruciavit. Immiscet poeta monita et objurgationes puellae, ne puerum illa ulterius torqueat.
Ad eumdem annum reserenda. Ma thus rursus adest, quem lector longe exsulare vellet. Pueri muneribus corrupti avaritiam et perfidiam graviter accusat poeta : hine acerbe invehitur in eorruptorem , eique mala summa apprecatur, uxoris adulteria et sororis temulentiam. Puero autem poenitentiam facti praedicit.
107쪽
Ex ipsis Elegiae verbis liquet poetam haec scripsisse, quum militatum abiturus esset eum Messala, et jam quis forsaon hostis Hon sum in nostro tela gerit latere. Et est sane expeditio illa, ad quam, neglectis praesagiis, prosectus erat revera, quum Corcyrae aeger remansit; unde sequitur hoc carmen anno 726 vel ineunti 727 tribuendum esse, ita ut reliquas Elegias omnes praecesserit. Bellum exsecratur poeta, pacis bona laudans inque his amoris lusus. Utrum Deliam tune noverit necne Tibullus, parum constat, qui eam sortasse paucos ante discessum dies vel menses primum vidit et adamavit. Licet puellam hac elegia silentio praeterierit, potuit vel clam se, amore nascente, in illam rapi, ita ut lain belli taedium eum teneret.
Εlegia haec primae superioris libri subjicienda est , si temporis rationem spectas. Messalae enim de Gallis victoria memoratur v. 33. Neque de Asia meminit, ubi, absens Messala, v. 3i, adhuc agebat ut videtur, nondum superatis hostibus. Licet dicere possis Messalam non ante reditum ex Asia Gallicum celebrasse triumphum, sententia nostra nihil inde damni reseret. Vox enim tria his ad i sam victoriam de Gallis reportatam trahi potest, quamvis solemnitas triumphalis nondum subseeuta sit. Sacrum ambarvale deseribit. Ovidius totum hoc argumentum ad sementivas serias transtulit. Fast. I, v. 6S8 sqq. ubi ei Tibullum ob oculos suisse manifestum est. Noster primo Ioeo indicit sestum diem, tum preces facit ad Deos , commemorat epulas festas, et inter vota Messalae mentionem facit ingeniose. Inde ad laudes ruris convertitur.
Superiores omnes, tertium librum integrum, imo quartum scrip sisse Tibullum suspieor antequam hanc elegiam caneret ad Cerinthi
108쪽
Natalem telebrandiam. Tune enim iam duxerat Sulpitiam ille ut ostendit hujus elegiae v. II, uxoris idos πωιis amores. I laque existimo poetam nostrum iam Nemesin circa idem tempus amasse, ut e se quentis elegiae primo versu patet num meam, Cerinthe, etc. Tibullus tune egregiis in Deliam carminibus illustris, Sulpitiae sub nomine latens, quarti libri elegantes versus Cerinthi amoribus largitus erat.
Ηine ad libri finem de Nemesi agitur, quae Tibulli ultimus amor fuit; has elegias itaque eirea, an. 733, 73έ, 735, ortas merito dixeris , sed inverso ordine, trajectaque quinta , ut inter tertiam et quartam appareat. Caeterum hie rusticari gestit Tibullus, propter amicam rus abductam, seque tuetur Apollinis exemplo; deinde de puellae cupiditate conqueritur.
Nemesis amore devinctus, quum ea munera postularet, de ejus avaritia acerbe conqueritur; deos hominesque accusat, diras facit puellae ; constituit lamen miser vel paternis bonis venditis extun dere munera quibus illam expugnet. HGN.
H. Valerio Corvino Messalae duo erant filii, alter Marcus quieonsul fuit eum Cornelio Lentulo a. U. C. 75o , alter Lucius, datus . in adoptione mgenti Aureliae et dietus L. Aurelius Cotta Messalinus Volusus. Alteri eorum gratulatur Tibullus, quod in. collegium quindecim virorum sacris faciundis et inspiciundis libris sibyllinis cooptatus suerit. Primum Apollinem invocat ut saeris hujus diei
solemnibus adsit, narrat inde praeclarum Sibyllae oraculum.-Romae sata. -Τum prodigia sub illud tempus visa repetit, habetque in votis ut ea porro abolita et sublata sint; contra memorat meliora omina ex lauro in ara accensa, et exponit bona, quae inde sint consequutura, inque his bonam messem, vindemiam ac feturam pecudis , secundaque matrimonia r inde festos dies ab agrestibus hilariter peragendos inque iis lusus amatorios ; inter quos sui ipsius amoris
109쪽
parum secundi meminit. Fuit tandem vota pro Messalino ejusque patre. ΗΕYN.
IEmilio Macro ad militiam profecto, hoc idem se lacere velle minatur, ut puella relicta militatum discedat; at quam impar lati auso suturus sit mox reputat. Tum ad miserationem conversus Nemesἰn obtestatur per Manes sororis, quae circa illud tempus violenta morte , de senestra praecipitata, interierat. ΗEYN.
Tibullus jam per aliquod tempus Corcyra reversus, levem ae infidum puellae animum suspicabatur, neque tamen omnino comperium habebat utrum novo studeret amori illa nec ne sive sibi eo lux, sive sutura soror, v. 27 seu, mea seu fallor, cara Neaera lamen, v. 6 . Uiue crediderim hanc elegiam post secundam, tertiam et quartam hujus libri, emissam esse a poeta; in quibus Neaerae sive potius Deliae in se amorem nondum suspectum habet, nisi sorte exeunte quarta tale aliquid subodoratur. - Kal. Martiis ex more munera puellae mittit
Haec eum binis sequentibus primam praecedere secundum temporis seriem jam ostendimus. Poeta , post puellae discessum , vitae laedio victus , de sunere iam eogitat, optatque ut Neaera ante rogum fleat, deinde eeremonias describit funebres.
In eodem discidio eonseripla. - Vota sibi ait suisse nulla nisi ut eum Neaera vitam exigeret; sine ea si vivendum sit, vitae munus deprecatur. ΗΕ N.
110쪽
vii Elegia haec somnium exponit per quod Apollo ei apparuerat, et de Neaeris ineo tantia dataque alii viro fide monuerat. Hic itaque prima suspicio nascitur, quam in prima elegia jam auctam esse vidimus ἰ prima enim ordine temporis , hanc sequatur oportet.
Mihi, ut videtur, poeta ob amoris nimias sollicitudines aegrota-iat; Neaeram enim alii favere iam liquido compertum eratTibullo, quihoe infortunio maxime percussus, ad amieos scribit, qui Thermas in Etruria adierant. Sexta elegia inter hanc et superiorem ponenda est: non quidem qualiter eam editores proserunt sexaginta versibus longam , sed qualis in libris omnibus oecurrit, triginta duobus. Ita enim poeta qui hae, valetudini obnoxius, jamjam moriturus iacet, sexta id est antecedente) dolet tantum, neque spe adhuc omnino
' Vide quae ad quintam diximus. AEstuat miseia amantis animus in
omnes partes distractus; vino dolorem extulere frustra conatur. I enti semeraria ista. ... disjsendia serunt.
Cur novam constituerim e 3a duobus versibus, qui in reliquis editionibus sextae elegiae perperam adtexuntur, in notis susIus explicui. Poeta qui vino, qui secum mensin frustra conssus, nihil inde ad sanandum amorem profecerat, fatetur, male componi risum mendaci ore. Nihilominus Lenaei patris memor, tristia verba exsulare iubet. Tnne juvenes monet ne puellae periuriis sese capi sinant, ae subito de amica eommonefactus, ejus perfidiam valde saucius desset: denique amorem rursus parvi pendere videtur. Scripta haee elegia tune quum Delia, alii nuptura, ipsius ignem contemnebat, neque jam dolorem amici curabat. Ille videre est, quomodo poeta paulatim suspicione anxius, mox mali violentia in dies erescente, tandem in morbum inciderit vide elegiam quintam deinde resectus paulatim , modo pristino asseetu raptus sit, modo vulneri mederi cupiens, eo