장음표시 사용
11쪽
leges Belgis volunt esse: quidquid collibitum fuerit Romanae Curiae figere in Acie Campi Florae , ubi
malos mores configi , multo fuerat aequius. Existimarunt cordati quidam viri , ad comprimendas has noVas molitiones , e re fore ostendere,
quid ea in parte in Belgio usitatum hactenus, & quam justis rationibus subnixum sit.
Promulgationem Romae factam, non obligare Belgas Pontificiis legibus. Fas quoque esse, de subro itiis referre ad Pomtificem, priusquam recipiantur.
I. Vetussissima consuetudo Belgarum exigit publicationem particularem novarum legum pontificiarum. II. Adflipulatur ratio huic eo uetudini. III. Novella Constitutio Iustiniani idem sanciens, recepta est ab Ecclesia. IV. Idem mos servatus a Conciliis Generali
12쪽
V. Etiam in publieationa Concilii Tridentini. H. Mutatio vetusta eonsuetudinis dissidiis obnoxia, ideo vitanda. VII. Clemens VIII consensit, ut Comitium Tridentinum in Gallia promulgaretur , ex ptis his , qua pacem Regni iaderent, iique arbitrio ipsim Regis. VIII. Nihil movet Elausula derogatoria , quam hodie apponere solet Curia Ro
IX. Leges Ecclesiastisa non magis possunt incongrua publicat rone populo imponi, quam leges Civiles. X. Auid censendum de Eultis, eum Dum
XI. In rebuε facti ct in condemnatione Auctorum , neque Pontifex, neque Concilia insaltibilia sunt. XII. Etiam Decresa Fidei, si ob astinctas poenas aut alias clauseulas publicanda sim, publicari debent eo ueto ritu. XIII. Aliquando retractarunt Pontifices eo demnationes Anctarum. XIV. Nocent auctoritati Pontiscia', qui prae-oeeupato studio , omnia dim Decerata ha- . bent pro irrefragabilibus. XV. ruatenus decisiones Mei solemnibus t blicationum sint exempta.
13쪽
vam Legem , sine alio ritu obstringere Belgas, tam novum & inusitatum est ipsis Belgis, ut pleri seque antehac fuerit inauditum. Etsi enim ignota non fuit vetusta de hoc argumento scholae controversa, inter Doctores exteros, in qua par tem aflirmantem tutati sunt Itali plerique, Curiae Romanae obnoxii vel vicini, ut Ioannes Andrea, Sylvester Sacri Palatii Magister, Valentia , sLorim, oc. rerum nostratium vel tantillum periti, sciunt id numquam apud nos in dubium fuisse revocatum : qui antiquissima dc inconcussa consuetudine freti, nullam vel Civilem vel Ecclesiasticam legem , umquam admisimus, nisi consueto ritu insinuatam, oppidatim inculcatam , ac deinde moribus Utentium comprobatam. Vt Iuris nostri profundam inscitiam prO- dant, qui Decreta omnia Pontificum , Bullariis editis comprehensa,
14쪽
supponunt nobis hic leges esse, atque inde solam Romanam promulgationem Belgis sussicere contendunt, cum omnes sciant, qui in rebus nostris prorsus hospites non sunt, ex immensis illis Bullarum voluminibus, non alias hic vigere , quam quae a Praesulibus nostris populo propositae & receptae sunt: nisi forte quaedam in familiis Regularium , intra septa domestica obserVentur; quae res nihil ad publicum facit. Qua praescriptione vetustae consuetudinis, etsi forte non iniquum esset defungi, vel ipso Pontifice cognoscente , cui sententiam hanc praeformavit ejus Sed is celeberrimus Antistes Greo orius a Immotam manere debere consuetudinenti Pa contrasdem nihil usurpure dignoscitur; tamen rationibus & exemplis aliquot consuetudo munienda est.
a Lib. I. Epist. 7. Idem habet Pim I. in Codo I 6. libror. lib. 3. c. i9. o refertur dis I I . c.6.
15쪽
praeceptum sit, & omnibus subditis incommune feratur, ita proponi debet, ut innotescere pariformiter universitati populi possit: quod non essicit generalis promulgatio, quae ex longinquo fit, &ad quo G
clam pervenit, & alios praeterit, praesertim qui longis terrarum spatiis dissiti apud extremos hominum Morinos incolunt, ct toto divisos orbe Brιtannos. Qua ratione cum facile contingat, ut spectabilis pars communitatis legem ignoret , fit, ut nec illi teneantur, ad quorum no titiam legis sententia forte devenit, cum constans sit eruditorum sen-' tentia, non obligari populum lege , quando magna pars legem ignorat, aut non Observat.
Apud Romanos olim , non mianor cura fuit promulgandarum, quam condendarum legum. Post-qUam enim rogatae erant & scriptae, non tantum promulgabantur, sed
16쪽
BELGARUM. 13seri incisae publich assigebantur:
promulgatio verb tam accurath pe agebatur, ut tribus nundinis repetenda esset, et vel ex eo solo im
pugnari lex posset, si non idoneo die
promulgata esset, ut φ Fabius auctor est. Deinde, cum mille ni hominum species o rerum distolor usus: atque infinita morum varietas, cuius se ignarum esse, etiam . Pontifex profitetur , dissicile est legem gener tem Provinciis omnibus & Populis convenire, & interdum non impingere in publica commoda: cui rei aliter occurri non potest, quam si de his, quae incidunt, admoneant legislatorem ii, quibus particul rem promulgationem ille delegavit: qui deinde legem temperet , uti e re
esse animadverterit. 3.Vnde consentienter naturatu ra
tionis pret scripto J ustiniani unovella
17쪽
Constitutione cautum est, Ut nemo nova lege teneatur , nisi prius debita spromulgatione , per singulas Provincias reddita fuerit in commmne manifesta, eo ordine, quem dili genter Constitutio praecipit. 3. Decreta Ecclesiastica iisde publicationis solemnibus adstringi,
non inde tantum conficitur, quod vulgo adferunt ex Cap. I. De novi operis nuntiat. Leges Imperatorias
ab Ecclesia serparici nis aliud diserte Eccle nisi ca lege fuerit statutum , aut CX generali pronuntiato )Glos
sae , quando dejunt Canones, tunc leges citari posimi ; sed ex eo potissimum , qu6d Novellas Constitutiones Justiniani , constet speciatim ab Ecclesia esse approbatas, &
in usum receptas. PraeterqUam e
nim quod olim Pontifices, & coeteri Episcopi , passim in Ecclesiasticis negotiis & Clericorum causis , iis usi sunt , & utendum
esse a vi cap. in adjutor. dist. I M.
18쪽
esse alios monuerunt , cujus rei luculentum est exemplum apud o Gregorium Magnum , atque
neratim ait Ιvo, Instituta legum ΝΟ-νellarum , quas commendat is servat Romana Ecclesia, ctc. Et b Hincm rus , Sed θ leges Romana ab Imperatore Iustiniano promulgata , quas probat Ecclesa , decernunt de Episcoporum sine Metropolitani sui auctori- rate profectione , oc Atqui Justinianus hunc morem particularis promulgationis non tantum in cia vilibus negotiis servandum praecepit sed etiam in Ecclesiasticis legibus ipse observavit, quas ad PD triarchas direxit ut hi ad Metropolitas mitterent, qui deindἡ earum insinuationem singulis Episcopis demandarent : . Sanctis imi , inquit , Patriarcha hac proponant in
19쪽
Ecclesiis subse constitutis, ct manifesta faciant Metropolitis, qua a nobis consi tuta punt: illi rurpia constitutis subse Episcopis manifesta faciant , illorum vero singuli in propria Ecclesia hac proponant,
ut nullus nostra reipublica ignoret, sec. Quam etiam normam secutus Gregorius Magnus, Mauritii Imperatoris legem, qua Vetuit milites ad Monachismum deinceps admitti , ad Metropolitanos in Romano Patriarcham constitutos , promulgandam misit : a Ego quidem, inquit, justioni pubjectus, eandem legem perdiversas terrarum partes transemitti feci, oc. Misit vero ad undecim Metropolitanos Italiae, Illyrici, & Greciae, in Patriarchatu Romano Constitutos , ut hi ulterius Episcopis inferioribus insinuarent. Si quis , ut studia & tempora nunc sunt, Constitutiones Justini ni de rebus & personis Ecclesiasticis, quae magno applausu a Proceribus Eccle-
20쪽
Ecclesiae olim receptae fuerunt, hodie repudiandas censuerit, nec ei satisfaciat quam d1xi Ecclesiasticae auctoritatis accessia; attendat ipsorum Conciliorum Generalium sen tentiae , & vetustae consuetudini , quae decretis quoque suis neminem obstringi voluerunt , ni praeVia per Provincias eorum promulga
Nicaena Synodus litteras dedit ad eos Episcopos , qui coetui non interfuerunt , quibus quae gesta re decreta fuerant, significavit, eaque litteris, inquit, ad vos perscribere necessarium usum est, ut intelligere positiis cum qua ibi in quaestionem vocata, tum qua decreta sancitaque sunt. Alios vero , qui priesentes fuerant, redi re noluit nisi instructos Canonibus
omnibus, qui de rebus controVersis editi essent ; quo pertinet inscriptio quaedam adtis ejusdem Concilii inserta : Catalogus Sanctorum Fpiscoporum , per quos magna σ