Oratio de pace, alma humanitatis nutrice Isaac Valckenaer

71쪽

si adsciscatis duas illa Sorores, quas Cebes adscendentibus ad sapientiae templum manus porrigere memorat, comtinentiam nempe ac tolerantiam. Dbore opus est, sine quo nihil praeclari a mortalibus sici potest sed inprimis litterarum sacra constare nequeunt. E rupe scilicet florentem Minerva cum rudi uoleam prCduxit. humo hoc vos moneo spes vestras, ut ille ait, ambitionine donetis sed severa lege proficere animus sit. Olea, dilecta illa Palladis a bor , haud invenuste adhibebatur ab

antiquis ad coronando mortuCs, Vel inducendas sepulchris umbras; propterea quod, cum cupresso lauroque, en per virentem alit frondem , nec cadum

c dimittit foliari sed simul radices agit longius quare e lege Gelonis novem ab alieno agro pedes serenda erat Quid ergo' non sedendi hic, aut cun-

72쪽

ues ISAAC VALCRENAE Rctandi tempus Occasio brevis, elapsana

semel ne ipse possit Jupiter reprehendere. Commodis ego Vestris , omnicum animi impetu , consulam : via Vos ducam amoena, facili plana. Vos tantum mihi vicem rependatis praestando debitum obsequium Valeant igitur, quibus alias res sectari volupe est, quique se falsis duci ac lachari patiuntur gaudiis. Sibi habeant instrum menta sordidarum bluptatum sibi luxuriae apparatus sibi congestas divitias: sib lubricos favores, instabiles honores. Supra Vulgus sapiatis , ac praestetis os adolescentcS,

quibus arte benigna

Et meliore luto finxit praecordia 2 itan.

Ut ita studiorum hoc, ita que curriculum emensi ad beatas coelestium sedes laeti transferamini.