장음표시 사용
51쪽
DE LIBRI MANU SCRIPTIS XLIsint. Dot extrema in parte mixti sunt e duobus libris quorum unus fuit generis I C, alter eadem stirpe atque oo ortus quae ratio quo fieret inlustrior imaginem subieci:
omnia perpenderint mecum consensuros esse spero.
possimo omnium D ut proficiscar, sat scio fore qui quod saepe audiui proserant, minime credibile osse hominem inlitteratum et solius rei sacrae studiosum plures simul codices adhibuisse e quibus ea quae describeret operose contexeret ego uero dudum didici libra rios olim aeque ae nunc criticos alios exstitisse stultos aut segnes, diligentes et acutos alios, quosdam inscitos et infeliciter laboriosos ad librum D quod attinet, non solum saepe is eum AO, plerumque cum reliquis libris coneinit, sed uno loco, p. 15, 16, utramque recensionem
comprehensam quae legimus in libris ΡΣ excipiunt ea uerba quae v dita sunt librii O homo enim non omnino insulsus, non qui librum D, sed qui eius exemplar scripsit, α πιστεύσsic ante, ' - πεπωτευκας post dictum esse arbitratus, utrumque coniunxit tamen non est huius libri usus nullus alterutrorum codicum testimonium passim confirmat, quandoque supplet. In libro E ea menda in uerba scriptoris inrepserunt quae sunt librorum C et D communia, in praeter ea quae libris QCD adspersa sunt appendix illa accessit quam significaui supra p. 4, hic apposui e libro Q descriptam : ταυτα alari. ὁ ἀρχιστράτηγος luxi θε si τι, Οὐρ si ram δουλoc o dioi, ἐ-αζε καὶ ἐμα λέγω, ' διξα σοι ὁ θεὸς ὁ di istoc
52쪽
atque haec sere perspicua sunt et extra controuersiam posita de codicum Hsta et a ratione non tam promptum iudicium est, immo dubium et implicatum. Ac primum dei ut recte statuamus, mira est eius libri uelut placidi pellacia ponti nullum alium noui tam callide interpolatum plerumque enim talia pro ueris subicit quae sint aptiora aut blandiora aut certe nihilo minus probabilia uerba de medio sumpta exquisitioribus mutat ut 3 13 ἐρχ si1GOJ παρατει si ιε-ι 3, 17 4βουλήθη ἐβουλεύσατο
deligit subtilius, uelut pro uolgaribus και δέ λοι risu, a quibus scriptor uix umquam discedit, circiter deciens Od adhibet, quater osvov. quin etiam bis i in adicit post με uel νιήτε, et id quidem peropportune 5, 12 quamquam hoc loco cum etiam Q νιλ exhibeat multo etiam intricatior res est); 12, 14lδώ,λολάτρα autem quod pro clδωλοθύται scribit 9, 9 et 13, 4 quamquam εἰδωλοθύτη intactum reliqui 3 15 11 4 et alia eiusmodi haud pauca, id nisi peiora accederent suspicionem certe nullam moueret a sunt quaedam minus speciosa uelut 5 16 sine necessitate προσδεχουε,ος adiectum L I iurisiurandi sormula ueterum να christiana illa εὐλο et v mutata 17, 9 ἁδρονιήκω δέκα uox rarior explicita sic: ἀ,ὀρω δέκα et μηκος 12. nimis ambitiose coniunctivus illea et sποc ἐξολοθρευθη, siue ἐξολοθρευθεbi ex V adsciscendus erat Opt
θένιεθα leg θείμιεθα 3, 10 10 4 ἐξαρχης διάβολος non intellectum adiecituum enim quod est ὁ διάβολος, calumniator, pro substantiu accepit quod est ὁ διάβολος diabolus uel angelus malus et ita correctum ὁ ἐξ ἀρχης τω, κακω ἐρευρεethc διάβολος id ipsum autem callide effecit, epitheton enim aptissimum ex epistula Pauli ad Romanos 1, 30 adsciuit neque oblitus est paulo post abetis pro eo quod erat ποΜηρά scribere. denique sunt inscite interpolata quaedam uelut 2, 10 ἐπέτρεπε τι
peetae ipsa odicis Ucuma cognatio obstat quo minus eum solum
53쪽
DE LIBRIS MANU SCRIPTIS XLIII reliquis omnibus opponamus et spreto illorum testimonio hunc Sequamur' Inter eos codices quos Plittera signaui eminet', qui cum careat
appendice codicum Cinatque ab his haud raro ita discrepet ut cum saeta debet cum is odicum C parente potius comparari quam cum Q ipsis neque tamen dissimulare possum etiam Q aut aut V aliquando cum Ρ solo iis locis concinere in quibus uix credibile sit binos homines in eundem errorem aut in eandem coniectu
sortasse quaedam recipere oportuit sed obstabat quod uix credibilius erat ἔβρυχο, ὁ θεις, δοξάζω a pluribus inuenta esse, ac praeterea ινρυχα firmatur loco simili 5, 3; δοξάζω ad sententiam accommodatius est; item reliqua fere itaque aut illud quamuis incredibilo credere oportet binos homines eadem illa inuenisse aut hoc uix credibilius ex ipso Haut eius gemello quibusdam locii aut Q aut C aut incorre ctos esse siue interpolatos erunt sortasse qui me inconstantiae insimulent quod Uroto illis locis PQ uol ΡC consensu 6, 2FD concinentibus fidem habuerim qui uelim hoc tamen considerent, quam proclius fuerit illud ἐξήΜεγκε, mutare, dein quam promptum ac paene
Hostat ut deis et Ao paucis absoluam a manifesto corruptus erat 12, 1, ubi omisso illo ἐπεὶ ne κε quidem et quae sequuntur satis intelleguntur huerpolatum suisse maxime manifestum est 15, 13, ubi cum nollet Michaelem eum ipso deo pari honoris gradu coniungi
3, 5 θαύνιατα νωστήρια A 3, 15 ἀσεβή --βέστατο A; Iaam quin sit eodem uterque aut patre aut certe avo prognatus nemo dubitabit. O eum Martius coniunctus multo quam aut v aut A corruptior est,
Porfidiam codicis moliam Hormannus sonor notauit in Actis Marinae p. 6 ot ego in Prochoro perspexeram et moniti cauebunt si sapient quicumque
54쪽
XLIV APu VIII indoin 15 4 item aem inter istin ambiguus haeret, sed plerumquoada se applicat. Vbia aut eum Haut eum WV concinunt eam plerumque esse
ueram lectionem apparet. nam non nimis saepe lactum est ut utriusque ordinis singuli codices in eandem interpolationem inciderent, ut 6, 2 ἐξή- is,l κἀ-ο Δω 7, 14 10, 7 αερ Γελλος Σ Α, aut adamc ruptela ut afficerentur perdimellis autem disceptatio ost inter Γ sta iis praesertim locis ubi aut omnes dissentiunt uelut 13. aut comsentiunt bini aut plures utriusque ordinis codices uelut 13, 19 καὶ C,
et se M. quale totum librum pertractaui et permultos locos aliter atque aliterconstitui cum primoΡprimarium ducem sequendum putassem, dein x V nondum cognoram), tum interi et a aequam fere laricem tenendam esse mihi persuasissem, ita tamen ut si prorsus nulla causa esset ad alterutrum inclinandis ut minus interpolatum anteponerem, postremo ipsius P seripturam integriorem quam a sed indiligentius propagatam esse cognossem quaeret aliquis fueritne operae pretium in libro nec rebus nec uerbis in tantissimo tam multos codices excutere et tam diligenter singula uerba exquirere lateor potuisse rem intactam relinqui, quamquam eis quae supra disputauiomeisse mihi uideor esse aliquam libri utilitatem postquam autem eius edendi munus suscepi, debui eo maiore cum cura et studio eo perfungi quod eiusmodi libri quoniam semel eduntur secundis curis carere solent si Sophoclis sabulam aut Sapphus aliquod carmininuenissem, sescentiens ea intra paucos annos repeterentur, emendarentur quaecumque ego neglexissem haec narratio qualem ego dedero talem legent quicumque umquam eam cognoscere uolent.
praeterea hunc librum quasi quoddam specimen esse uolui aliorum similium sed minus breuium quos deinceps edam in quibus cum diloctus sit aeque lubricus uerborum non tam uariis quam diuersis exemplis traditorum, nec possit nisi uoluminibus nimis tumidis tam plena librorum manu scriptorum memoria exhiberi, mihi fideserit habenda qua quam dignus sim hic ubi adferre documenta locupleti potui suum cuique iudicium erit. Praeter eos libros quibus ego usus sum hos Romae in bybliotheca vaticana exstare R. D. Batissol summa cum humanitate me certi
quos cum ex eis quae Batisso mecum commmiicauerat uidissem omnes cum Δ arto cognationis uinculo coniunctos esse, cuius habebam AO exempla minime contemnenda, totos pertractare Supersedi. hoc addo, cum ex codicum hinc Romanorum omnium, illinciarisiacorum et Vindobonensium consensu meo iure mihi uisus essem efficere Romanos illos omnes iisdem locis oriundos esse unde nostrates
nullos emere consuessent, plane id a Batissoli ex ipsis littera n
55쪽
DE LIBRIS AN SCRIPTIS XLV ductibus et ex iis quae de librorum Vaticanorum origine uir harum rerum peritissimus erui confirmatum esse nam docuit me in iis Italiae locis quae olim agna Graecia dicebantur omnes illos libros
Etiam plures libros in bybliothecis adseruari credibile est unum Loo Allatius uidit a quo aberat uox illa nostris omnibus communisi ἀρχή tale enim refert eius initium DTiis, θαυμάτω καὶ δωρεῶ καὶ χαρι- σμιάτω τυ, δοθέvxto filiis litis os θεου alterum paulo ante ' recenset his
uerbis incipientem ' ἁρχη ιδ lανιάτω, κτλ. qui fortasse idem est ac Vaticanus noster 807. Νarrationis primores uersiculos ediderunt heodorus Zahi et Ricardus Adiaberius Lipsius M. Metaphrastae commentarium e tribus codicibus dedimus Parisiacis
cum sint scriptoris aetati paene aequales paucis uerbis inter se discrepant nec tamen desunt aliquot loci quibus PQ ex eodem, R ex alto exemplo ortos esse apparet. 24, 7 quod QM congruunt, aut uterqueorrauit aut Uconiectura uerum adsecutus est. Ρoteram plures adhibere, uelut Parisiacos gr. 1479 saec XI, 1521, 1523, 1526 saec. XII, 772, 774, 16l 1 saec. XV suppl. gr. 240 saec. XI; 43 saec. XV Coistin 3064. MDxxxxviiii Vaticanos 794 796 1190; Laurentianum IV 20 Vindobonenses hist. gr. 16 et 21 si alios sed quis credet operae me pretium suisse lacturum 3 Symeonis alia scripta peruoluere praestabat, unde non solum ea peterentur quibus ab illo etiam hanc narrationem scriptam esse mihi uideor planum secisse, sed ea quoque quae ad recognoscenda et interpretanda ipsius narrationis uerba haud paulum lucis attulerunt. Latino dedit Metaphrastae commentarium Surius ad diem HviI septembris . V p. 468. Vtrumque libellum Analectorum Bollandianorum uolumine ΙΙΙ p. 2874s summa cum benignitate recepi R. Ρ de med uir doctrina et humanitate praestantissimus, qui eum sociis laborum egregiis m. ΡΡ Ηοug et an den Gheyn pagellas perquam impedita concinne et emendate describendas sollertissime et diligentissime curauerunt ex Analectis cum ea exempla excerpta sint quibus hac disputatione praelati sumus, his quoque ea uariantium lectionum dispositio atque id genus scribendi adhibita sunt non prorsus cum nostra consuetudine congruentia quae Analectis adhiberi solent.
56쪽
XLVIQuo facilius ea quae de locis supra disputata sunt intellegerentur adieci huic libolla rudem quandam locorum descriptionem e compluribus tabulis ut potui concinnatam hisce : H. Meperi, Karie non Mei sim, Berlin 1844. Η Κiepert, Uanoarte son Aliktrinasio, Berlin 1888. Pro m. Hirschfeld' Archaeologistae eiserout im sudwesuicten Eleinassen, 1874 Nonataberitate d. h. prevas. Mad. d. V. 1879
meriis 1880 p. 29s. Sittington Storreti, he olfe Eaepedition to Asia Minor Boston1888 tabula altera ab Henrieoalepori delineata, Berotini 1886. W. . Ramsan libello de Phrygiae antiquitatibus quae adiecta est tabula, American Iournalis Archaeolon IV 188'.
58쪽
Vatic. gr. 807 saec. XII. 73 Angelie B 2 2 saec. XPs. 52 Ottobon 1 saec. X aut XII 41 usque ad p. 15 4e utroque ordine mixti Coislin. 121saee. XIII f. 18 inde a p. 15, 4 Librorum ΡVA scriptura integra QCWUOD ubi ex eis aliquod auxilium peti poterat apposita est Psignificat libros DC inaut omnes aut maiorem eorum partem. R et QC eet significat et C cet cum aliqua peculiari singulorum
discrepantia. a,AE cet est in libris A, Q cet manus altera. Is est Metaphrastae narratio. Numeri indicantur paginarum et uersuum in ipsa pagina uersus soli indicantur. Disputationis Ira III et capita significat disputationis supra institutae a p.
59쪽
- od θεολόγου add. Α. yi TVO om. x; tr. 2, 15 5 7. - εω ΓV, υρὰ, tota Αο - ἀπόστολο V om. O. - 'it ΣVΑ, τῶ θεολόγω P. M - ΓΑ, m. O. - λη ποιήσol in Α. 1 CO disputationis IV. - 2ὶ ἡ ἀρχh. . ἐκηρύχθη. Quamquam turpissimum est illud fi ἀρχh. . ἐξ ἀρχης in ipso initi operis positum, non potest tamen cum libris manu scriptis separatim poni H ἁρχh.... Μιχαήλ. 'Εξ ἀρχῆς. .. ἐκηρύχθη:nequo onim ἡ ἀρχh sic nude positum defendi potest coli evang. Μarci 1, 1 ἀρο- ευαγγελωυ, ubi jungendum est ἀρχὴ ... ἐγέveto Itoάμης, aut ovang. Thomas o h ἁρχ ουτως quae arte conjuncta sunt cum eis quae praecedunt et quae sequuntur. Nequo ἐκηρύχθη absolute dictum serri debot ubi praedicationis quas dicitur ovangelicae memorandae locus non erat aut, si esset, ἐξ ἀρχης adici non poterat. ἐξαρχης sic o 'a scriptimi minus fortasse Mndebat. ἐκηρύχθη autometsi minus proprie dictum est pro e quod est προειρητεύθη, προηγορεύθη intellegitur tamen. - 3ὶ ανιάτω illorum scilicet quae promittuntur 17, 18. - 4 lανι. παριανι. o. p. ad Cor. 1, 12 9. - 5 παρρησίας qua illo adeo binoficia hominibus impotrat CD. p. o. 1, 3, 21 22. - 6 ἀποδι .ξαυ- τος CD dis v. m. - 7 Ἱεραπολιv. Declinatum est adjectivim Strab. 13 p. 630 16 p. 74M Plut Ant. 37, 1 m. I. s. m 4472, 21 Ἱεραπολει Iogitur Ptolem. Mor. 1, 11 Zosim 3, 12 p. 141, 7 Bonn. 'Iεραπόλε ocΜalal chron. 13 p. 320 4 Bonn Cives semper 'Iεραπολίτας appellari 'Iεροπολλα ab eo oppido nominari quod si Ἱερόπολια . . Ramsa Observavit, Buli de corr. hellciri. VI p. 506. - 8 Musis καλ. Cla acta Phil. i. 77 Tischendori. - s και αὐτις ut ille cum Diana.