Commentariorum in M.T. Ciceronis Tusculanam primam, siue de morte, ... libri duo. Ioachimo Camerario Pabergensi autore. In hoc scripto copiosa es incerta disputatio de imitatione, defensaque utilitas atque bonitas, & ratio quaedam quasique uia demons

31쪽

COMMENTARIORVM IO

nam primam, siue de Morte, Liber piimus, ad Iuli bina PAugum Prata

positum Zelzenurria V M sepe ipsie mecum tacite quaesiui, ubiquem meus notorum bominum diem uuam objsse audieram, in etiam cum umicis,posset ne animo C cogitationehumana modus constitui, quo quis non iam dico irret molateramici interitam, sed ipse adsum intrepide sustinendum paratus redderetur: Hanc curam inten- dit nuper pestilentiae malum, quo in metu cum omnibus quinprocntia quaedri mortis obuersaretur,multo quam ante uehementius me agituriperccsits sensi Cum ratem ita accepissemus,nihil earum reru o quae aditum benefliciteri degendum pertinerent, a ueteribus apientibus neglcctum esse placuit illoruinuentae placita bredere diligentius aliquanetum excutere,e expcriri baec placandae mentis remedia Proposividule mihi omnium tanquam siti Tm. me capita quaedam,Ciceronis Tusculanam prima,

sequa maximo ludio Vir ille sapient imus hoc agit,nt ex philosiophiae piis repelleret mortis metum, esceretq; me quis illam horrer i neue θι m Tu dies aduenisset, fugiendum esse duceret. Sed tantum ab uit, utilia Mixietatem nostram relaxarint aut sedauerint, ut etiam magis musto pertur' bati nobis uili postissim libri lectione fuerimus, quam antea fuisscivios Nantri maistud, quo poti muni ipsi nititur, Aut non remanere ensium mortuis, cui remigrare animam in coelost Auns domicilium quid habet Uccro non modo Volationis, cd plane uirium V tacea,eucrii posse, uere tertium μιτri Olcat existulentia Socraticorum poenam etiam animas arripi stasin:biis post mortem seu tu reli sitim, nimirum hoc nominesis aeqvlim pDruήdmodum con 'crnari unima cogitantis,cr non penuus d. me tisho

32쪽

x IOAcΗ. AMER IN TU sc VLAN. I. minis,propositasempiterna scilicet obliuione earum rerum, quas in uita uelld imas bubuisset: cunis lecto fimae lucis et huium diuini lumbus assectus

eriperetur, ipsas clauderentur in aeternam lumina nocum, ut Virgilius cecinit. Fucrit igitur haec conbolatio Prtassestultorum criniseroru sua culpa ac uitio:uisii cui long s. cmpore consticiato cum gruulfimis cruciatibus coxendicum,eius membri enectio pro rc medio sub cietur. Tolerabilius enim sit,ut opinor, i membri carere,quamsine fine assii Admitterern hoc Asanum Erecte enim Aristippus qui ctiam in nauis edens orta tempestate pauitaret, risius p esset ab indocto quopiam,qui ncgaretibriosiopho extimescendum mortem, tum igitur Aristippia: Idco inquit fit, quia no uenit Mers no iostrum de eadem uitam periculum. In hominis au em,ut dixi, cogitantis mimo, ud posse ualere uideatur, quod illum ii quis doceat, Immortalem mortemsempiternam quietem esse ipsum uero Pud sempiternuis, inprimis mortis odium excitat.Nam sic obdormi ere,nonsolum utre uetas m/nquam taplane etiam e nescas,cogitation animi perterret:hoc fugam metumani cutit,in hocsumma quis mali continctu . Interire, occidis, e bustas pulcras abominantur: quo sic dicitur,

EM' Virgilium pcrpetuus sopor Vrget. Item

Nec regna uiuisortiere talis. Et quibusculis cum alijs extinctio animantis, pcremptoos Minmurum in Η usu quanto uidentur milioris saluesancte parens. Et, Haec ubi dictu dedit, titioinunt o multa uolantem Dicercide crust. Et,

Superis concesit ab auris. Quia no extinctos,sed illatos:no cri e cdmigrasse defunctos Stouitas sua interris gnificant mantosucroplausus commouent haec sCniperuirtutem perit,non interit. Et, Quamuis nihilultra Neruos atq; cutem morticoncesseritatrae. D

ninosse que x haud ex imo, cuin misit drem, lacros, icos, alia comoda: c tim,ut omnes horum

exultant,praesentia iucundisim utitur. Sed quo maxime delecturi homines solent rosi carendumst, praecipuum tristitia fert,er gratifimam reia priuatio grauise dolarem complactitur.QMdratem estpulchrius,de ili lici, mitu ciligentis,consimo, rationes Horrum usumstulum eripi

33쪽

COMMENTARIORVM LIB. I. quis erit tam inhumanus qui dolendum cui Qtyd evitas vituptates taterarum ac nisum etiam de doctis laquar, commemorem cui non aduer-

sibi cst,qui Homcrip sinusi ad Hectoras cpulturam legit,in eo illam loco

miris ovis autem unquam tu requi ruit ullum cantu intermispum,ut des, derant docili id quod diut,cum quod de Atlanti . Plutonis extat pollegeria Atesime in omni doctrina tot tanque cognitu ualitum rerum lectioncm Crm moriam, quis quaeso cum aliqua voluptate, ut isti docere uolunt: ut ego aio , ab scicirratio dolore pati positi Non enim tumia mortui erimus,quens admodam ultini,haec tristia nos a ligcnt carum cum prouidentur,illum milie riam C hanc dolorem ferunt cogitantum animis Futura inqua n,praeui isne ra,reputans tum Obecum animos itigant σμ icitant. Vide enim quart-

topere I cctor ut ligatur,empei turbi turan o,ij quid it aberat. sed uentura ipse coe sciret. Sic enim ait: Naris animo, ares meo sunt haec certifima corde, Non procul esse Acin quo concidat Ilion ingens, Et Priamus,Priamis excelsi copia regni. Troianisscd cnim quid siit,Priamos durum. Ovidie Hecubae, aut fratrum turbae,qu frute, nullo li obiecta stro in puluere caesa iacebit,

aes . Libera ego non lanisti midine mente laboro. De te uero me rectis nunc curastigat, sistrum armati Dandam trahet agminis unu

Plorant ,σ poesum ducturam hostilifrus Argis. Quae t forte nurus mili miserabilis inter Iliadas latices inscidos aut Imperis cum ui uri feres. Omanlcm indignus fili

Plorantem mala, forte uidens Argiue uiator, scilicet Hectoris est, dices,haec incbtu coniunx: Qui dum Dardaniam nos bello ob edimus urbem. Π Prunceps sanguinea instaurabat praelia dextra. Haec tum tristitiam pariet tibi mentio,inomncm Moerorem renovabit opis penuria nostrae. At me morte tegant obitatellure ub alta susta, prius nostras ulniat quam rimordi res, Plangorissitu fetu3,raptu speratae.

34쪽

dere anim is nostras. sed nemo τι utus est,ut opjnor, praeter ortasse Socratem,qui veru essesbine, nedum alijs persuasi et quis non optaret ιγ

ι ni crederet hau ita rem si bubcre. Namsi non dubriarunt, cur hunc ali rami uni lanissicii uu exquisiuer qua in tuto collocaretur Dubitatio autem unde extitit, uicti de inopia probationum C argumentorum Quis enim attulit ommu crisimilem ul: conitari decimiitae Mustis etiam hin ualidum a lusum, Quae secundum natum essent, nossemati iudicanda. De quo ipsi uiderint, quumsecundu natur inins siquae seuerctoisitus: quaq; omnia pe quod 'crant, de nunt. Quamuis e somm natura lustrat, ut omnia que ortu ne, occidunt: non ideo tamen hoc intellecto,animus dolore Cymptu interitus liberatur. Quincti necesis

ipsus percontraria Nod o a se consiueuit. Nisi quis ausit dicersi nemorbos quid ni fugiendos, neq; malos Ib quod corporea narrea illis sin

MuJit. Quia cum illa ex diuersis rcbm constent, ut Hippocrates ostendit. fieri qum morbis excruciemurncqueat. Quapropter non fertur huic morbo timoris ac*rm dirus aucteribu medicina, quam polliccntur,ne ι- cer equi minterprete, urmotius autore aqua tamen ql cunq; inuentaer tractata sunt, ita excollentia spe omnium doctorum iudicio definiuntur, ut naturalem quendam modum humanae sapienim excoctre uidearitur roNam Epicuri ration ridere etiam ino, qua ecuritas animorum ponatur in deleratione ultima, Cri glacton essu nitatis ac humanitatis Hec est enim ill ussumma, cui ancillari coeoti a natur. no i minus, diculam σipsum historiam Libenter autem d. seri ho mnes mortem oppetere censet, siue uita iucunda illis utrit sue intuta ad i. Huri ad , urta acuam e conruiuiosam exurganti Gabeant: n minus optis quida qua acquiescendium. At quo modo Talisomno, unde non qui quam exmtatus cxis, Frigida quum eme est uita paussa secuta. Quintopere opus uit melle, quo contingerentur po uti, in quibus bH pr pinarentur adque pro icto uerit meastum Uu bium. Sed si utemus is paululum cum bis quoq; qui tamen dilutandi Lita inperiti, nunquam

35쪽

COMMENTARIORVM LIB. l. iEtu tune et corpus conflumetur, interibit animus una, vel b c dissoluentur aue inminutis quaedam corpuscula, quae propter exilitat , pinu se ura fugitaui P aecfutura esse Iil erutenosi tu, nucquid ' inquam, duam pro protinus acti cmus futura. At illinustam aliam consolutioncm strant, quum ba Desines esse,nihilscntlas perinde ac si quis condemnarto capitis, hoc modo dicat: bis siti furca,pend. bis, exhalatis in tormentis animam. Madautem putant sirim es utroq; quam cli DIL Namio vi retic in ipsosio est cupiunt enim non iam

iuria, π quisiuauiter vixere druit Astia uitae bonis, Crinistrile melioris in Mitae retinentur, ac Θum ur. Itagaudent bac laceum illas tenebras ode re contra quas aliunde certe petenda antido inest non enim habent tot,

inclicteris Pholo ophtae cellula. Ac pcrumit eo quidem illa, ut alitus a cendi non potuerit. Sed boc etiam ipso nocuit, quod res nimium remouendo obscuruus. Ut enim octurae nimis renues π ubtilis,oculas cognitioncms iam tu nitu figiunt istu illorum quasi nim a perfectonis studium lucem nersetatri non b. bet D cedamus igitur ab his hac quidem in parte cupide, σν amus opem burus mali, ubi inuenire quidem praefentem liceat si modo votieri s. Quod idem estinati Acere debebimus, in urb. ratio,inens snostra,tanquam in te robris in recresolat ut uni altivia illa,quis es boao nora dicuntur, juniuersa tractatio rerum diurnarum. Vbi autem haec inlieme itur u dixi Instulpitia quadam, Cr quae Graecis est εμ Qv

futtulerimus adlection σar ditionem civi do uere Sanctera inscripturarum perhibetur, instruemur diuinitus ic cognitione rerum unde ex et inaminis no stris pax,securitas quies, latitia Ampiterna sed de his nunc u rba mere, cs institutum nostrum, nec I cussori. Revertor igitur ad ueteram sapientum monumenta, quorum omnium praeceptorum quassumma quaedamastollendum leniendumve moditis metum urclusa esse in prima Tusculaira viderentur. Qv m cum inibip coefendam proposuissem,quis non uicti quam ad mu orascripta Cr tria, a Drespiciendum nolis fuerit s-hbram,qua' praegnantiorem antiqua doctrina, nos plenior exemplis, nec inbs ria longius expa latum. De his aut 'lata: eam strinonem exponere hocscripto, qιe habu f incucha .m bt homine DANIELO STIBARO, cu ad cum nupeτ seco spem ingruente in ciuitate nostra pestilentiae mala. Quo tempore, quia ublatis scholis ociosios offore intelligebam,cozacutis

nil tam in tuto lacobi barbanii viris uxore cra , post aliquot sitia

36쪽

IOACH. A MER IN TU sc VLAN. Laduersitates, hac excursionis uoltiptate recreodium me putaui Als illum quem aiebam formonem recollcctum memwria nostra, descriptum diligentia accura malore fortasse quὶ res ipsa mereretur, tili mittere placuit IULI, C qua con ecrare nomini tuo. In qua rei te peto, ut incum rudiciuias iam probare tibibbenter patiare, si lex timationem nostra desummula unitate aes sapientia tua, uel ueneration circuitum tui, vel etiam opinionem quandam deberit inuti trali uis praestanitie testimonia liquod

lucrarum nostrarum, non olum propter communem admirationem cara

multιs,sed quandam etiam comtistonem in pucrili tute ais studio nostra. Nes te non blanter illius temporis reminisci, aut pudere nostri puto, quo in una tum primm aduecto Dpsium lcrarum Graecuri bono, profitenti croco, Britano iamne, quicysici ingulari in opinionescientis illaru , ope rara dedimus in tu quide rucrere amicitiae usit doctis utrorum, UER LERI Erra ANI populariumeora: ego aut uestro ex pla incita- Ter magis quidem, quantum recordor, atq; infirmitu aetatis illiuη uidetur

sti re potuisse. Sed tu postea, ad omnia Iumina natus, curriculum studiorusticisi persecutus ὀ peruenisti, ut in omni genere laudis primis ficile re ness,e,quicquidccIcbratione ullius tributura tibi uerit, id tua ex iumerita longe uperaturat spe uideantur. Nos temta ipsi inceptum uero mimus, nes optimaru artium atq; sciplinarum studia deserere unquam

uoluimus, rectam erga illa voluntatem const. Iortum c- blandimenta, tum indignationes custodiuimus enim quicquam aliud a puero iam

stituto atq; imbuto praeceptis aurum, magnum mihi,ncs pulchrum sum: Cr in hac persuasione cum cis quiduis mali quos ita cecidisset, ubcundum perpetiendiris potius duxi, quam cstriis istis, in umma quiet C llendi

i M.frrana uelle uiuere Cupicbam etiam profecto,baeca te inprimis cognosci,sapientiam doctrina singularissexceuenti praeduo exculto. Tum uero iussiιlom, quem ad breuem mcntioncm STIBARI, postea expresscopiosus, tibi etiam tanquam censori putauim tran mittendum a quo sci- retruas hanc etiam partem ueritatis ac elegaritiae strinonis Latini adiectam reliquae eruditioni Cr cultura rami,ad quam non solum nostrorum homi-nIm,sed Italorumqxos perpacici, a pirare potuit ut N es me clam e Lquamst argumentum hoc, in quadam procnim nouita si maius uis grandius, quam ut nostro quasistilo componi Crexplicari prodigulate potuerit Verantumcn ea mihi res est usa, ut ab omnibG ad illius d. feni ou c propugnationem concarrendum esse, nes nisi cuncti: uni diutius eripimarenis

37쪽

co MMENTARIORVM LIB. i. τ'marem, cum diu une expec2anti nihil ostendcretur ab alijs in hoc genere conscriptum, a quo quidem aut aduersarios huius siententiae magnopere resisti, aut istam ipsam confirmari renci cm. Etsi est ea crasse bonitas, scsci; afacile contra quorumvis impetum tueri posit monos etiam maxime reti patrociniam illud in conscisntia paruitatis nostrae ingenion diaco,i uiusto, cuprde i ccpimus. Siccssumus in hoc uersari, ut confidam te per ccturum admodum,uo uisse nos ut accrernes fere nos quicquant, quo victoria confici posset, ita be sis tanta esset Scultas, tantaeque vires meae, quanta uoluntatis promptitudo, non esse, cur alius praeterea quasi ad perex orandum adhiberetur. Sed quicquid iis, tu cognosces C quid pontiris habcat: quantures valeat, ipsiestatues, cui de hoc toto cripto nostro iudicium permittimus, sic quid ut mutetiam de ingonioer omni eruditione nostra futurum illud se benim s. scd ad expositionem sermonis nostri caemST IS A R , ut victamus haliti Drediantur. Ad quem, cum e Norico ventipem, illo tempore, quo dixi, in Fraucos, atq; is esset me suaus compla'

xvi collocutιfumus mernos primam de nonnullis,cbus, quae ad trans pertinerent tum deinde, de quibuodam recinit busiriurijs questi, non con' tinuimus nos, quin autoris illorum apud praecipuum amisum accusationeno ira quasi ulciscercmur. Quam cum ire naefinire passus essct, tum Ego, inquit, in bona sposam, hoc ictus ore quo mecum eris uris auicin quamdiu uolueris, criolis quoad licebit C uoluptulcm ineae fructum pera plura ex oratione tua.quare nunc culicre utris quidem nostrum labet, me recordarione posthac ullius iniuria ex iniquitatis ultorum, contamines

hocgaudiam congrcsionis nostrae quod quidcn: praesertim omnibu4

rebuε tuissiluis, accepi maximium. Quid igitur,tu ne inquam, mibi Mola plate praecides gaudio tuo Scio, inquit sic, qtiamsi lius, cndi Crdamentandi. Sed praecido omnino,uel me uel tuu etiam caussa. Nam ut miseriae ridulgentia habet in praesentia nescio quid reicuatiuncute, ita materiam in staurandinmemoressiuppeditat Scio quam rem gerus,inqua intuis,ne 3 Picum inimico nostro bucc in parte con ultimo stlae, Cr decori meo. Ergo illum querelis itinc meis plane dimittam, mobhuscar omnium, re cu'msbos dies aliquot iucunde transigam. Ita cupio, nquit, σι late nil Minoe otioso esse nobiscum , ut tuarum Comentationum aliquid turbis ponas QMduis dire inquam, Quicqlud tIbi,inqlist,comm

rare libet scio enim te non quiescere id emporali rudi erat, 'perpis re, lamare qui in inquam e molimis inter laborandum, pis sd icere

38쪽

cogitationes animi, quam nil literis e studi s humanitatis, no baseo itas in his lusiones meae, ut puerorum saepicturae πραlpturae, incoindicionestaquam laues uni aut fatιles. Nel hic turnen error, squidem mor est, aut xemplo caret maximorum virorum, aut plus obesse pol es , quamq 'rundam Fendidae atq; sapientes, ut ipsi putant,rutioncs in id gitur sit, inquit, dei id quaestionibus, cum hilariusculo nomine, quas babo pro miruate, quis aut inon enim nunc in mente est. Quisqliis sane, inquaturr ctefit, maturescunt. Nunquam tuu tibi inquit, matura satis, d litur: quod ego in uitio pono. Atinim quamuis diligenter qua fuerim antequacinit iaterem, tamenncscio quid in istis remanet inquam, quas acerbitatis Issae eti quaestiones, pio enim minime negligcnt habitiu cognosci, perfructa debunt accuratius. Sed ne haec qui natales res tempora erunt. Ormnli tur,s omnino audire aliquid e nobis cupis, accipis de Morte cogitationes, ostras, qua intc recensendum nupc Tusculanum primor, aenimus noster eust, cum mortis quin consi ectu obcitarctur. Optime, inquit ille,si t. Namer didicero simul ueterum a te inuentorum aliquid, tua cognouero quo-rmi istud, ut cis,foleo icere quoties conuenimus hoc autem, etiam cum ρ- iuncti uinus,ex literis tuis . hoc dicto, codicem ferre puerum iubet ciceronianum. Quo explicato C demonstrato loco Lege igitur, inquit ioide,ab initis,ut doceat hic nos quae parum intelligimus C cortius, quid an

rei bi inciderit, id singulas huius scripti occasiones reminiscatur. Tum p rein manIs codicesumpto, ita legere exorsus 1

CVM defensionum laboribus , senato iis c muta

neribus aut omnino, aut magna ex parte est aliquando l1beratus, retuli me Brute, chortante ma xime ad ea studia, quae retenta animo, rem ista tempo .ribus ongo interuallo intermissa reiiccaui . Et cum Omnium artium, quae ad re stam uiuendi uiam perti

nerent, ratio &di plina studio sapientiae, quae Phi- .losophia dicitur, contineretur, hoc mihi Latinis literia

illustrandum putaui. Ais hoc loco restirunt puero: Nepe, inquam, ab initio te legeres c iust.

Ita, inquit ille cur igitur,inq a,no paruistis ἰ:il intelli pes: Quia, in

39쪽

betuit ra

cOMMENTARIORVM LIB. I. sui sed nos te docere inquam uolumus, ut cupias praemium laboris usi in scriptionc explicatu . Sed mihi, inquam, DANIELE expectandi ne inter pcitatio tua, quibus de rebus dicam minime, inquit ille Scitu dices,quae di cndauidcbuntur. neq; ego cubicon 'creuolucro qualia praetcrictitet noli deero ipse mihi Hoc igitur, inquam, loco titulum iusticiamus suis M. T. cIcERONIS TVSCVLAN ARVM QVAESTIO-Qnum, ad M. Brutum, Liber primus, Qui de contemnenda morte. Hoc autem postremum ut aliquo Grammatico a criptura puto, de prooemio in Secundum librum de Diumatione. Sed mercedcmica fol- vamus iam pxero. hoc enim,s liberaue lingenio ucsbrtur alacrior an mo in opere Priminis nominu uuioris considercinus, quaesunt Romana cosi cludine tria: unum miliae σgentis, alterum cognomenti, tertium di scriminis. hoc pronomen, illud cognomen appellant, quo proprii s ira Usipatur . caeterum inter praenomina, MAR cI crantiquum est: me ueteris alicuius e primitia originis, ignotae nobis: Me a mare, Mar cus, uel quin Mocus unde C Mustulus diminutivaforma, nunc quos usitate dicitur Notum autemsuccedere R. itteram literae s. ut in Vast ijs, Flis ile cum dicimus labos, honos. Non fuerit alienum ostendere, Cracductione huius nominis a rustico iust nenio Murrarum, unde Cresarcula uni lit dificiamus Marcion, quasi Murricum. Probus milicis autem, notum estio manos pinosq; appestationes accepisse . Tulliorum fimiliactim rcgrafuit ii cs ciccro Seruium Tullium gcutilem suum appcllat in hoc libro Cralibi per iocum refert, ad M. Tullium patricium quendum Consule cum '. Sulpitio, ut A tamen apud Liuium hoc cognomentum legitur prian imesset. cd Tussos, unde unt, gniscare,ctcri lingua nescio q id q asicruptionis,suorumq; aquae,tradunt. Ciccronum quidem cognomentum inlimine ictum apparet, ut Fabiorum, Pisonum, Ontulor Am. Non eqsunt quis ibant, verrucam,quae in ore ut cicercula extit bc cognomcntllm hoc addid peti qui primit ex hac similia ita fueritas pcilatus. TVSCV-3 LANAEdutem quaestiones nomen inuenere,auilla Tusculana quodam Sγbla, i quidcm ciceronis, ubi cssent uel gerentur habitae. Villaeas it imggrosuburbano, qua admodi se delectatumine multis in locis significat. Ghocictum est exemplo poetarum, qui Sibulis uis iniici enomina solitι sint, aut a personis exeo vncre o Ciceronis culo,ucide cnectute: PQ g nere,quas explicatione uerat inestum ante Plato usus aut ar ut

40쪽

ceperimm villae Puteolanae cognominis,quam Academiam uocaret cic . duta loco, ut Tusculanae. Sed DEFENSIONUM LABORIBUS, cur dixit an Oratoris non C accusationes uni quibus C Cicero certe est usius cum in Verrem, tum Catilinum C Pisonem, C postea M. Antonium Nini munerabensoria haec=unt: sententia dictio, praescriptio utoritatis Creso maris insenatusconsulto, censiere, decernere tiumregno caesim impe' diebuntur scd de instiones intesistente unt, grauitat boni uirte amorici a ciuessuos conuenire: Mitior Patronoru nonae Oratoribus inditaem. accusationes autem ficere leuitatis esse sicut π cicero nosti hoc ipsum

uitro uertit Bruto cuidam, in catalogo Oratorum: in Uerrem dicturus, io

magnustam cura amoliri ludet reprehensionem accusationis. Ne adco accusationem eam,sed destit tonem uideri uult cum in Verris damnatione reipub. commodum, a salu3 ociorum fietur. Similite in tali md Antonium rempub capessens, intulissit sic: se propugnans, sibonem inuectus s. I termissa aut studia Philosophiae a ciccrones ere his temporibus, quibus ephilosophorumscholis ad rempub gerendumst contulit sicut ipse itetur, e oratorem,si modo sit,aut etiam quicunq; it, non ex Rhetoruoscinis edex Ata mustacijs extitisse. Cetera hoc prooemium ingularis artiset composilium. In quo, quoi cra Ut difficile,sine arrogantiaesiuircione comentarat laudes stas Ouiden gloriosius, quam quo olo ronondum ccderent Graeci Latinis, idipsum Cicerone duce esse obtentum erucquisitum At quakhoc uerat frtasse paruum σgntum luci excellens,lit non in terris natiam,scd coelo demissum non humant sed diuinum putaretur. Ne cuius autem alterius haec potius laus credipsit eleuat ex limationem in philosiopbis omniumscriptorum ad illud unt pin, quae quidem bonistre Epicures. His dictis, frius uerbo ursum inquam, atq; tu uelis. Verbosus tu inquit. cui ut plura dictum,quod

animaduertere potuisti, quasi inhiabam. Requiris igitur ahquid ineui. Nihil magnopere, inquit nisii breucin mentione Philosophia, huctu ratione ac partibus. Ergosapientiam unde Munisceritu i,

ce interpretatos esse,quae Graecis i diceretur, manifestum est. Fuit autem utriusq; significatio apud veteres, non ut postea doctrinaerariae, b ingen)cazitatis, intelligentiaenia quadam naturali uiderentur,ijsapientes habiti. Declarabatur autem illa tantum,nondum proditis nos excultis artifusa distis sinis, crumin re m