장음표시 사용
161쪽
divino jure si .eceptum est. Ita enim divinum oraculum thabet Genes III. I9. Terra es, ct in terram reverteris. Et Eccles
X ii. 7. dicitur, homo pumis reverti in terram , quem ad m,dum erat. Videatur de hac re cl. Johan. Hemio. Heideuer. di sert. de Sepultura mortuor. edit. Tigur. I 67O. qui fuse de his egit. Neque vero eX divino tantum mandato, sed etiam ex
jure gentium Voluntario corporibus vita defunctis sepultura debetur. Unde Dio Chrysostom. inter mores sive ἔΘη, quae scripto juri apponit , post legatorum jura commemorat μὴ κω-
λυριν του νεαρδε Θ Τειν , non prohibere quo minus sepeliantur momtui. Seneca quoque l. I. Controv. inter jura non scripta, sed omnibus scriptis certiora ponit , humum porrigere cadaveri, Lucanus hominum ritus, Papinius Terrarum leges & mundi foedera, Tacitus Sortis humani commercium, Lysias spem communem
vocant. Quique id juris aliis exsolvere detrectant, eos hominem exuere ClaudianuS, natura dedecus facere Leo Imperator , fasmiolare Isidorus Pelusiota, dixere. Plura ex hoc jure gentium voluntario qui cognoscere avet , adeat licet Hugonem Got. def. B. 9 P. l. II. I9. I. Sane etiam apud Athenienses sepulturae tanta cura fuit, ut Dux caesos sepeliri negligens morte mulctaretur. V. Hebraei igitur dc mandato divino & jure Gentium impulsi magnam curam gerebant de Sepulcris peregrinorum procurandis: Hinc agrum cujusdam figuli ad Sepulturam peregrinorum emebant, i. e. eorum, qui e X Variis Orbis terrarum partibus annuatim ad solennia Hebraeorum festa venirent, adoraturi Dominum. Si itaque quidam ex his mortem obirent, necesse erat, ut sepelirentUrs quare hunc agrum ut peregrinis proprium ad illorum sepulcra destinabant. Per peregrinos autem hoc loco non intelligunt αλλοφυλ , quorum cura minime tangebat Sacerdotes dc Hebraeos alios ; sed hospites furios , qui ex longinquis regionibus Hierosolyma adventabant religionis ergo, ac morte occupati non habebant, ubi sepelirentur. Credibile tamen est id ante prospectum fuisse eorum sepulturae. Sed ingens confluentium dc subinde morientium multitudo plus loci desiderabat. Peccabant hinc Judaei lc contra mandatum divinum dc jus gentium, cum hunc agrum emerent, tantum ut peregrini Judaei ibi conderentur
exclusis aliis, qui sepulchri beneficio haud fraudandi. Hu-R a mani
162쪽
manitatis enim ossicium est sepelire, negare sepulturam inhumanum. Ut igitur humanitatem ostenderent Sacerdotes erga Judaeos peregrinos, locum hunc eligebant io the buriali Usrangers scribit Angl. Thomas Fulleri in Pisiah ght of Palestis. Bb. 3. cap. x3. edit. Londin. fol. m. 3 8. Here their Gad corps, inquit , hau an Hospitali , wherein their Adging and cloathmgwas freely bem ed Non them. Rationem addit citatus Futuruso Sami his Tra. pes i87. cur cadavera huc sepulta 3 As Drrhe consident repori, that the earth in this seld wisi in Dry egia kours consume the stes h that is laid therein, quia cadavera ibi condita intra quadraginta octo horas consumerenturi VI. Quod autem Sepulcretum istud tantum adventantiis
hus Judaeis commune fuerit patet eX cap. II. Atitor. vers. Io. ubi advenarum Romanorum mentio fit. Graecus επι, μῆν- τες P'ωμαιους Vocat, ortos ex lx' addit Gratius ad h. l. Gualperius Proselytos appellat, quos Latine advenas Vel peregrinos diXeris ,
qui scit. ex Paganismo ad Judaismum erant conversi: seu qui ex Ethnicis legibus Mosis di ceremoniis initiati Iudaismum profitebantur, non illi quidem gente, sed adoptione Judaei. Apud
Syr.est vox ' Q peregrinus, ex radice ma peregrinatus est. De Proselytix multa tradiderunt B. Clodius Orient. LL. in Aiama Giss quondam Prostis in dissert. de Prosei p. vid. Godinis. Moso Aaron, ct annot. nostr. ad e. Audior. Alting. de Proselyt. qui fuse de hac materia disseruit. Drus in Ioc. Adf. II. IO. Unis de facile patet, ἐπιδηριοῦντες advenas non incolas filisse. Hi propter festum, vel alterius negotii causa Hierusalem venerant , tantisper in urbe mansuri, donec id, cujus rei gratia advenerant, peregi sient: videatur de his Bal in. Matius Comment. in tit. Apost. pag. m. Ios3. IUFq. Hjs constitutus erat locus
sepulturae seu sepulcri in agro figuli emto. Et haec de Se pulcris peregrinorum sufficiant.
163쪽
DE SEPULCHRIS HEBRAEORUM. 333 CAPUT V.
De Sepulcris vulgaribus datis ultima supplicias P.
I. axima fuit apud Iudaeos habita sepulturae cura atque1VI ratio, quare etiam hostes suos sepeliebant, Ut con stat ex Psepho tib. III. ἀλω r. Unde fiebat, ut affectos sup- Ilicio eodem die terrae mandarent, dc cruci suflixos ad occa-um Solis deposuerint atque sepelierint, uti testis est Toseph.
4. besi. Dd. I 6. f. 882. cons Balduin. Maia. comment. ad Matth. V. pag. m. 47. cumsted. de Sepult. Veter. c. 3. pag. 47. Ex mandato Dei Judaei obstringebantur ut suspensos tollerent de cruce vel patibulo. Illud mandatum habetur Deut. XXI. 22.
O 23. Quando peccaverit homo, quod morte plectendum est, dc adjudicatus morti appensus fuerit in patibulo, non sermanebit sive juxta Hebraicam veritatem pernoctabit,
per ligno, sed sepeliendo sepelies eum in die ipsa. Quamvis haec lex de non relinquendo cadaVere in cruce aut patibu Io satis quidem clara sit ; attamen multas quaestiones peperit apud Interpretes, quarum non postrema est: An inter He-hraeos supplicii crucis locum habuerit, cum in lege expresse mentio fiat suspensionis ξ Unde quidam hanc sententiam &quaestionem amrmant: ut Barom. in eAnnal. ad ann. XXXIV. n. 92. 's. Li . lib. I. de cruc. c. XI. Iacob. Goseruo lib. I. de cruc. c. XIX. Menoch. lib. VI II. de Republ. Hebr. c. II. q. I. Negant vero Casaubon. in Exercit. Anti-Baron. Exercit. XVI. g. LXXVFI. Bonster. Comment. in Deut. XXI. Pseph. Maliger,
aliique , de quibus videantur annot. nostr. ad Carol. Sion. de Republ. Hebr. Altera dissicultas est circa Legis rationem, quam alii aliter referunt. Illud fabulam putidissimam olet, dc a prudentibus Rabbinis negligitur, quod quidam Daschanim ad deliniendos plebejorum animos finXerudit, quasi ante cadaveris suspensi sepulturam, anima ad quietem suam venire nequeat, nec possit ab Angelis duci in Dei thalamum, sed interim a turmis daemonum veXetur & amigatur, quam fabulam ipsis Judaeorum verbis parrat Mi stor. ad Deut. XXI. fol. I 8 . qUam R et rei
164쪽
rejectam videbis a B. Carpiora. in not. ad Sch ichard. 'I nn uas: pag. m. 2 s. 9 D. Usenstea. de Sep ltura mei. pag. - 7. II. Ain alias rationes ex Rabbinis dc Scriptor1bus Christianis adducunt, & dicunt, de his tantum legem loqui facino-rolis, qui lapidibus seu lapidatione necati fuerint vel suspens,
ita Aia lus Henric. Ams orth ex Marmon. Sanhedrin fol. m. 88.edit. Londiri. vult, sed hanc rejecit praelaudatus Carpetov. pag.
m. 246. Alii ob imaginem Dei sectum esse afferunt, quod de cruce suspensus tolleretur, ita eX Rabbinis plures statu uni,
R. Bechai fol. ccXXV D. col. 4. R. Simeon in Diot. pari. I. fol. CCXCI. col. 3: Zennorenna foc CXXI. coL 2. atque hinc Cocceν. in Excerp. Gemar. Sanhedr. pag. 2F2. Ra'mund. Martin pari. 3. Pug. yd. dist. III. c. Xv I. g. XXV. fol. 667. Milhelm. Schic ard. in i nn uasn pag. 246. 2 7. Aiphons. Tostat. Comm. in Deut. XXI. I oo Grol. lib. II. de fure bell. 2pac cap. XIX. g. IV. Vς rum recte R. Abarbanes huic opinioni objicit fol. CCCLXXvI I. col. 2. cujuS Latinam versionem eX B. Carpcovii annotatis' retirimus : En
inquit , si qua alia, hac admodum debilis est ratio. Nam juxta hac nullus omnino hominum suspendendus esset neque uno die, neque biduo: siquidem transgressio non est mala per pui continuationem . sed propter patrationem omni tempore quo existit. Addit igitur rationem ex lege de tarn γου nY p maledictione Dei, quorum verborum sensiis hic est, quod maledictio 2 poena, quam Deus in huj modi peccatorem ac reum decrevit , neque perpetua esse debeat, neque certior determinati temporis , sed simpliciter suspensio tantum. Postquam ergo Deus ipse suspensionis poenam ita si pendit, ut non decerneret longo illam tempore futuram, quare tu prolongabis 2 addes poenae illius, diutius eum in patibulo relinquendo. Altera ratio est ob pollutionem terrae , de qua pag. 2 8. in not. cit.
III. Et licet haec Abarbanelis ratio fundamentum habeat juxta leges Hebraeorum forenses dc ceremoniales, attamen aliquid mysterii sub hac latere asserimus. Nam quemadmodum quaevis leXceremonialis umbram habuit futurorum; ita haec typice praesi-guravitChristum in cruce aliquando pendentem, qui revera maledictio pro nobis fieri, & eodem, quo in crucem agebatur, die sepeliri, suaque hac sepultura omnem terrae peccatis polluta immundiciem auferre debebat. Quem typum allegavit Apostol. ad Galat. m. I 3. Id quod eleganter eXposuit Anglus Henricus
165쪽
isnfisorth Comment. in Deut. XXI.fol. m. 89. edit. Londin. ita disserens ; And herein the ut most rigour and sieverit' of the Lais God Dre . . . signfed the riches of his grace to ardi sinners in Chri , ho rede emea us from the cursee of Law , bring made a cursiefor us,as appeareth in that he was haMed on the tree. Et paulo post
ad verba: And the land halu not be desiled , hich might be 0 ihὸ monument of Gori curse remaining Non it visibi . So the burialimas to abolith the cursee from appearing in the Lori iand. A sigureos the fruit and effecit of our Savioura buriali , where ' the rigour of the Laeto ruas declared to be futi ed, and ali our sinnes de oeda rd removed out of GL sight, that they shail never be imputed unious. Ex his satis patet sepulturam suspensi respexisse Chriastum, qui in cruce non pernoctaturus foret. IV. Interim tamen Hebraei assirmant, duo sepulcreta a Synedrio parata fuisse, unum occisis gladio dc strangulatis; alterum lapidatis dc combustis. Ne autem haec sine testimoniis dicta videantur, operae pretium duXimu S quaedam in medium proferre. Audiamus Anglum doct. Johannem Light Dot. in hor.
Gebraic. ad Matth. cap. XXV II. pag. m. 499. essit. Lin. Susia pensio , inquit , non permisia est pernoctatio in ligno, Deut. NY1. imo nec pernoctatio absque sepultura. Sanhedr. c. v I. halaorno r, UNicunque mortuum perno- citare facit insepultum, violat praeceptum prohibitivum. Atque humario intemeriti a Synedrio non fuit in Sepulcris patrum ejus f sed DUO SEPULCHREI A erant parata a Synedrio , unum occisis gladio 2 strangulatis, alterum lapidatis qui etiam suspendebantur , uti plui: reverend. Dalyovius in dissertat. Philolog. erudit. de uspend. homin. Iapid. edit. Mitteberg. ct Henric. Am North. ex Maimonia. fol. m. 88. edit. Londin. Probant θ dc combustis. Consentit Seldenus lib. 2. de Synedriis Hebr. cap. Iῖ. pag. 89 o. edit. Francos. I 696. ita scribens: Sepulchris patrum non
Condebantur morte sic plexi . Sed ex disciplina veteri BINA habebantur, quae a Synedriis praestituta SEPULCHRETA ;alterum lapidandis & comburetidis ; alterum gladio puniendis & strangulatione. Ossa tamen licuit propinquis colligeredi in Sepulchris patrum condere: confer. B. Geteri cap. UI. pag. m. I 26. edit. Lip . 16s6. Maimonidis Verba, quae Selde-nus adduxit, in II. Sanhedrin c. X iv. gr 9. ex versi e B. Geteri
166쪽
Geteri ita sonant : Interfeciti a domo Iudicii vel Θnedrio, haut qua quam sepeliuntur in majorum seuorum monumentis, verum DUO SEPULCRA a domo )udicii ordinata sunt pro isdem , unum
pro lapidatis ct combustis seu ignis supplicium passis ) ali
rum pro decapitatis atque strangulatis , id quod institutum , vel qua consuetudo per traditionem ad nos devenit. Consumta male corum istorum carne, colligunt demum ossa, eademque in Maj rum reponunt sepulcris , spectatque ad propinquos , ut comparent arcam linteaque sepulcralia.
V. Atque hinc factum subjicit laudatus jam Geterus, quod Iosephus pius ille Christi sectator, iniquissimum ratus , tan tum Dei virum communi Nebulonum Sepulcro inferri, abiis verit ad Pilatum , ibidemque ambiverit indultum , suo liceret sibi inserre sepulcro. Quomodo vero conjecturam
suam probare velit Samuel Petit. lib. I. Var. Lecit. c. v. quam defendit quoque Balduinus malaus Comment. ad Matth. c. v.
pag. m. 47. ubi omnino insepultos scribit , abjectos fuisse illos, quos tavitum ire vellent judices, non perspicimus. Id negari quidem non debet, 'hsahmo hoc evenisse, sed non ex sententia judicum Hebraeorμm, sed regis Babylonici, ut
impleretur vaticinium Perem. c. XXxv I. 3o. Addendum dc hoc, quod in tract. Sanhedrin c. XV. g. 9. legitux. & a mine . chic ardo citatum legimus in suo i nn uson cap. I v. Theor. XIV. pag. m. 8. quod arbor , eX qua suspensus quis fuit,
una cum suspenso sit defodienda, itemque gladius, quo quis decollatus, nec non sudarium, quo quis strangulatus, dc lapis, quo lapidatus Sc cuncta instrumenta sepulta fuerint, non quidem in Sepulcro ipso , uti quidam putant, sed in loco, ubi reus supplicio asseistus, teste Maimonide ita dicente : Omnia illa instrumenta pupplicii sepeliri in illo terra patio , in quo reus supplicio
affectus est , non in ipso ejus sepulcro. Conserantur huc annotatio nos B. Carpet ovis ad Schicordi ' nn pag. m. aso. edir. Lipsis legitur enim ibi no am. videsis Buxtorss. Lexis. Talmudic. focet. 622. ob intersecti contactum , non tamen in ipsiusmet interfecti sepulcro. VI. Ne autem Christus tali ignominiose sepultura assiceretur. Iosephus accessit ad Pilatum & postulavit corpus Christi, Mati . XXVI I. F8. Marc. xv. 48. Luc. ΣAm. Fa. Isthan .
167쪽
xix. 38. Rcfert Petrus Fuber lib. 2. Semestrιum pag. m. 1ΟΣ. cap. 9. Imperatorum temporibuS durasse morem illum , ut animadversorum cadavera, non modo cognatis, sed quibuslibet petentibus darentur, ex illo Pandectarum titulo, qui de cadaveribus punitorum est: Eorum, inquit Ulpian. Τ. tit. de cadaver. punit . in quos animadVertitur , corpora non abier sepeliuntur ,
quam si fuerit petitum ct permissum. Faciles autem in hanc rem Romani Magistratus. Ulpianus dicto loco, Corpora eorum,
qui capitis damnantur, cognatis eorum neganda non sunt. Diocletianus & MaXiminianus, obnoxios criminum digno Iupplicio affectos sepulturae tradi non vetam US: Confer. Grol. Commenti in h. l. Matth. Probat etiam praedictus Faber pag. IOῖ morem hunc apud Lacedaemonios Viguisse, Ut cadavera petentibus darentur. Verum hoc factum potius more Hebraeorum & ex legibus illorum Deut. XXI. 23. quibus vetitum erat cadaver insepultum relinquere , ne terra pollueretur. Cons. Groiacit. loc.
VIL Haec cum ita se habeant , sequitur dc ipsam antennam Christi, in loco ubi supplicio a chiis, cum aliis sepultam esse, quae postea ad nullos alios usus usurpari dc adhiberi potuit.
Notatu itaque dignum , quod Maimonides habet C. XIV. Esset. g. 2 i. prohibitum est ulla re ex demortuo vel ulla ejus parte) uti h. e. ad usus suos. Atque sic loculo etiam cunctisque linteis sepulcralibus dcc. de quibus videatur Geier. de luctu Hur. cap. v I. g. 16. pag. m. 14 . qui fuse egit de his. Hinc falsa esse deprehendimus, quae de inventione crucis sub Constantino Magno jactitant Baronius not. ad Martyrolog. Rom. pag. 298. seq. Gresser. lib. de cruce cap. LXII. LXIII . ocis Apologia contra Punium pag. 86. seq. Polydor. Virgil. lib. v. de rerum inveni. cap. VI. Dicunt Helenam terram estodi jussisse, tresque Cruces reperisse ; ex miraculo quodam facto agnovisse crucem Domini, quae cum veritate non conveniunt. Primus igitur omnium , qui de hac inventione scribere potuit , Eusebius fuit , At nullam is mentionem facit reproductae e tumulo crucis. Helenae pietatem , quam illa declaravit in repurgando monte Calvariae, beneficentiam in pauperes alias virtutes accurate describit, caeterum de Cruce nihil commemorat.
Quod in Chronico ejus aliquid tale occurrit, ab aliena manu
168쪽
est quae licenter astmodum grassata in plurimis Veterum lubris opinionum monstra Peperit. Mirari Vero lubet, quod crucem refotiam non uno lom ostendant, aut saltim maximas eius pateticulas inter reliquiaS. V111. 'Ouis credat post trecentos dc amplius annos Urucem Servatoris per omne illud tempus coopertam ruderibus & in terra defossam, aut aliis modis subversam, non computruisicySi miraculum obtendunt, quid dicent de Crucibus latronum , quas eandem habuiste praerogativam testantur ' si tam male cohaerentium relationum patroniῖ Nam addant illico: Coni
gua ouaque ac Vastissma minarum Purgari Iubet, mox pretrum sit dei ct laboris tres pariter cruces , sic olim Domino ac latronibus
a fuerant , reperiuntur. Quilibet Cruciari AS suae portabat crucis partem, ANTENN A M. Sublato cruciario una tollebatur antenna, dc crucile quidem perstitit uti potuit, non etiam tot seculis , quando si caderet a putredine Prosia m non renovabatur, nOVa crucilIa potius erigebantur. Si ergo plures post Christum & duos latrones Ibi crucifiXi fuerunt novis antennis in vetus Crucile elevati, quomodo non erit luperstitio mera, ne dicamus, impietas aliqua, de ligni Lanctitate contendere & mundo imponere in tanta veritatis luce' Et quomodo tres solum cruces reliquae Inveniebantur loco illo,
ubi plurimos supplicio a os esse negari non potem Goti
itinatus. Supplicium crucis ad Constantini xvum duravit in omnibus Romanorum praesidiis, ec qui velit negare, dicto loco Golgathae CRUCILI A multa eriti sie, dum veteribus
collapsis nova succederent 8 Rursum cum urbs a Tiro Imperatore obsessa & capta est, cumque Adrianus Caesar vicinoS. Hierosolymorum agros novis depopulationibuS amigeret, non probabile est , Crucilia permansisse locri suis. An ali-Quo casu , Deo ita providente, ut Conservaretur CTUX sua, tres illae cruces terra opertae batuerunt Z Cur igitur duae reli-Duae simul conservatae fuerunt, re non unica illat uuis velit
ne mare , in eodem Crucili, sed in diversis antennis plures damnatos saepe vitam finivisse ξ Et si crux Servatoris e cedro, Cupresta, olea fuit, quare non facile distingui poterat a latronum crucibus ξ Nam quis credat., latronςS & servos fugiti-
169쪽
Da SEPULCHRIS HEBRAEORUM. a 39
vos cedrinis id cupressinis crucibus suspensos ξ Ex his & aliis argumentis firmitum is, quae jam praeterimus , satis patet, falsam esse Pontificiorum opinionem de inventione crucis. Sed haec in antecessiim sussiciant. IX. Sed regrediamur a quo digressi dc dicamus , Singularia infamium Sepulcrorum exempla Scripturam tradere. Meminit enim infamis Sepulcri Achanis Pos vis. 26. ubi haec
leguntur verba: Et ereXerunt super eum acervum lapιdum
magnum, ad indicandum sepulcrum ignominiosum: vid. Mun-ster. annot. ad h. locum. Recenset quoque infame Sepulcrum Regis is Is Vm. 29. quod etiam acervo lapidum in ignominiam notatum fuit. Fortassis huc etiam pertinet locus Thren. III. F3. Ita de quinque Regibus 7suae X. 27. legimus , quod ignominiose sepulti in Spelunca lapidum acervo cumulato, id quod etiam Absoloni evenit 2. Sam. XUI II. 17. Absolon enim sceleratis suis artificiis affectans amorem populi, enormibus suis flagitiis commuqe odium contra se conia Citavit , quam primum fuit mortuus , Judaei certatim supra
ipsum accumularunt ingentem acervum lapidum, Ut vel monstrum
illud enorme sepelirent sub saxorum cumulo, sicque Israelitas facerent securos se non amplius ab hoc perduelli homine molestatum iri, vel demonstrarent extremam abominationem erga filium contumacem ac proprio patri perduellem. Quod attinet securitatem ex cadavere lapidibus obruto canit Virgilius: Monte sub hoc lapidum igitur Ballista sepultus
Ite dieque tuam carpe viator iter.
Quod autem attinet abominationem ; solebant Gentiles projicere lapides vel contra cadaver , vel contra sepulcrum homunis scelerati. Propert. lib. IV. Heg. V. visiquis amas , scabris hoc bustum caedito Iaxis , Mistaque cum Iaxis adlice verba mala. Addit Simones Abbes Gabbema in annot. pag. m. 8O7. edit. Tra
ject. 16M. Caedere dc saxis busta eorum solebant, qui invisi fuerant. Bene quoque Maligo in h. l. scribit: Praetereuntes busta eorum, qui in publica detestatione erant, lapidibus petebant. A son. -- crimen ob istud
170쪽
i. e. publice diris incessitur dc ejus Sepulcrum lapidibus petitur. Unde, ut scribit CorneL a Lapid. etiam nostri temporis Tarcae ac peregrini, qui coram Absolonis Sepulcro praetereunt, projiciunt in illud lapides, cum dicto: Maledictus si parrieida A Au st quicunque imuste parentes suos persequuntur, maledi- sint in aeternum. Videatur de hoc Absolonis Sepulcro D. e ed. de Sepultura Hier. pag. m. 4 . edit. Amtteb. I 66O.
De iis quibus Sepulerum denegatum.
I. π actenus vidimus Sepulcra vulgaria hominum facinoro-JLI sorum, quae ignominiosa dc infamia erant. Nunc nos accingimus ad illos , quibus plane sepultura denegata fuit.
Inter hos referunt Scriptores αυτοχειρες qui seipsoς occiderant. Audiamus Egesippum lib. ID. de Excidio Hierosolymitano cap. xv I I. ita scribentem : Haec non solum moribus hominum , sed etiam legibus interdicita accipimus. Namque alii insepultos proj:ci jubent eos, qui se in ferrum de ecerunt. Dignum est enim, ut qui Patris imperium non expectaverunt, priventur quasi quodam matris gremio, terra sepulcro. dextram manum abscindunt defunctis , separent a membris sui corporis , quod adversus corpus suum, vesano militavit furore. Pertinet huc, quod γορ- phus lib. g. Beli. Pud. c. I . adducit : G qui se occiderint, nos quidem ad Solis occasum insepultos abjici decretum est s cameliam hostes sepeliri fas esse ducamus, apud alios autem ct dextra jubentur abscindi Gu odi mortuorum.
II. Cum igitur αυτοχειρμα pessimum crimen sit, dc a Deo in lege Divina prohibita: Non occides i ille autem occidit, qui seipsum occidit; ita merito inter crimina referendum hOg, quod omnia alia superat. Manet ergo firmum fiXUmque αυ- prohibitam esto ob sequentes rationes. I. Quia dilectio nostri nobis aeque est praecepta, ata proXimi, quando dicitur : Diliges proximum tuum sicut teipsum. Si dilectio nostri regula quasi dc norma esse debet, ad quam exigamus dilectionem proximi , certe vitae nostrae sine hujus praecepti violatio-