장음표시 사용
141쪽
Dst SEPULCHRIS UARIARUM GENTIUM. rir
Sepulchra vo. 9 Altaribus ornata fuisse , argumento huicquam plurima loca esse possunt, in quibus hujus rei fides invenitur. Apud Virgil. lib. 3. e Eneid.
Caeruleis moesta vittis atraque cupresso, ctr. Et quibusdam interjectis haec de ara Sepulchrali occurrunt: Et geminas causim lacrymis sacraUerat aras. Germanus Comment. ad ε Eneid. v I. Virgis. sic advertit: Aram Sepulcri dixit, quod non sollina secundum ipsa Sepulchra, sed dc in ipsis Sepulcris aras antiqui sternerent, in quibus Diis Manibus Sacra fierent. Ejusmodi aram exhibet missard. Antiquit. Rom. pari. 3. Iab. LIX. de hac canit Ovid. lib. v I II. Me tam. Vid. Sil. Bar. tib. XvI. Sic de Sepulcro Scipionis Africani Seneca Epist. LXXXVI. refert , quod ara ipsi impossita fuerit. Certum enim est, veteres hujusmodi aras inaedificasse Sepulcris, ex hac adducti causa, quia ad aras somnum capiebant , iis .demque u lut fanis religiosum cultum deferebant, ex somniis futura ominantes: vid. plur. Paes in animadυers. ad G au.
UiΙ. Addebant porrd sv I I I. Epitaphia, quae vel prosa vel
ligata oratione concipiebantur: vid. D. Uuensted. de Sepultura veter. pag. 3Os. Mrchman. de funer. Roman. Hunc ritum Observarunt tam Graeci. quam Romani. De Graecorum Epitaphiis eiuimus in Trarit. nostr. de Luditu Graecorum, qui e Volvatur, De Romanorum Epitaphiis evolvantur Gruter. in vastissimo Insiriptionum libro Johann. Baptista Ferretio in Mus Lapidar. An-Dquor. edit. Veron. I 672. Conserantur huc etiam animadvers.
Celeb. Iohan. Faes ad GVald. qui & Graeca & Latina Epitaphia recensuit. Nostra si perlustramus tempora omnibus constat. quod adhuc hodie in usu sint Epitaphia, uti testantur monumenta in Templis & Coemiteriis erecta; quare cum omnibus notum hoc , non operae pretium esse duximus, illorum copia recensere. Quibus & finem huic secundo imponimus libro.
142쪽
De Seputiris Hebraeorum ante diluvium.
I. UM de Hebraeorum Sepulcris occupati sumus illorum que descriptione , ante omnia distinguenda esse tempora , judicamus. Nam quaedam ante- diluviana , qu*edam post- diluviana fuisse deprehendimus. Arduum quidem est de rebus incertis aliquid certi statuere; jam autem omnia incerta sunt ante-diluviana, nisi ea, quae Deus in verbo suo revelare Voluit ; quis igitur audebit aliquid certi ex iis eruere. Quo minuS tamen haec omitterentur, essecit pridem cum animi cu riositas, tum Interpretum quorundam nimia propensio in al
inter bequemen sui si deinee ieichen ivelit Tu marest / iurati, er I Erbi uiab folt 3ur arden iverbent 2Bos an fo lom ista ban beὁ harten 3iveistelὁ ab reo fan men heyer Erdt alὁ in ben Erobe merden. . . . II. A primo itaque Satore generis humani Adamo initium facimus & quaerimus, ubi illius sepulcrum fuerit ξ Et si veterum opiniones examinemus , dicunt, Sepulcrum Adami in civitate Arba fuisse , uti non pauci interpretes volunt. Au
diamus Verba excerpt. Gemarae capit. I. versione Latina dc com
mentario nobis data a Magni . D. Christophoro Magensellio He
143쪽
paria ibidem fuere sepulta, Adam ct Eva , Abraham ct Sara , Uaae ct Rebecca, uecob ct Lea. Quibus verbis praelaudatus celeberrimus Auctor addit pag. m. 293. locus desumtus est ex Erubin fol. F3. a. Fere consonat istis S. Hieron. in Tradit. in Genes scribens: Dicitur Civitas Arbe , hoc est quatuor , quia ibi Abram ct Uac 2 facob conditus est ct ipse Princeps humani generis Adam. Eadem repetit in libro de Locis Hebraicis ct in Paula epitaphio. Aliter Menasse ben Urael in Concit. 'sua quaest. II. ex Berschit Rabba: Ua cludad fellamo Pa κ p Oudad de quatro, por aver cudo a quatro en seuerte. Haec doctissimus Mugen- sellius ex veterum Rabbinorum scriptis recenset, non ut fidem his habeat, sed ostendat, quam male interdum Rabbinitio Hebraeorum Doctores sentiant de re aliqua. III. Paria refert celebr. 'han. Andreas suensted. in Tract. de
ba licet prolixiora recensere non pigebit: Existimat Hieronymus, inquit, Hebronem per anticipationem MDR Arba quatuor,
seu civitatem P τεσσαρων dictam Esse Gen. XXIII. Σ. a quatuor Patriarchis , Adamo, Abrahamo , Uaac dc Dcobo ibidem sepultis. Verba ejus in libro de Locis Hebraic. in Arbah haec
sunt: Corrupte in nostris Codicibus Arbah scribitur , cum in Hebraeo legatur Arbee i. e. quatuor, eo quod ibi quatuor Patriarchae ,
Abraham , Isaac ct Dcob si ulti sunt & Adam magnus , ut infesti libro scriptum est, licet eum quidam in monte Calvaria conditum suspicentur. Nicolaus Dranus eandem fovet sentenistiam, scit. vocatam esse illam civitatem Arba propter quatuor jam dictos Patriarchas ibi sepultos cum conjugibus suis, Eva, Sara , Rebecca ct Lea. Eadem habet statuitque Alphonsus Tostatus Episci Abulens in c. XXIII. Genes Sententiam hanc confirmat ex 'seua c. xv I. ubi Vulgata habet: Adam maximus ibi Hebrone ceu civitate Arba inter Enahmsitus est. Unde quast. X. ad h. l. ait Abulensis: Adam maximus i. e. primus homo, qui est maximus, cum sit pater ct origo totius speciei , est situs inter Ena imi. e. sepultus fuit in urbe Hebron in terra gigantum. Et iste est vGrior ct communior sensui, quem Iere omnes Catholici tenent: conser.
144쪽
i Bool. Lis3d in dictionar. Geograph. in voce Acbe, edit. Geneυ. IV. Eadem quoque protulit cl. Johan. Henric. Heideg. in hiasor. Patriarch. Exercit. IV. pag. m. I 6O. cujus verba ita sonant: Egesippus in descriptione Terra Sancta , farchius & alii commemorarunt, sepultum esse Adamum Hebrone, quae alio nomine vocata fuerit m p Κiriath-Arbe, ciVitas quatuor Virorum ibi sepultorum, Adami, Abrahami, Isaaci, facobi. Quod cum de tribus posterioribus vere dicatur , de Adamo etiam Conantur probare ex Muaxiv. is. Et Doctores Cabbalistici in nomine , ' Israelis observant contineri omnes Hebrone sepultos , Uaacum , Iacobum , Saram , Rebeccam , Adamum , Abrahamum Leam. Verum enim vero hanc sententiam ut erroneam merito rejicit celebr. D. Uue edius in Tract. de Se pultura veterum edit. Is iteberg. I 66O. pag. m. q. his verbis:
Verum sententia illa, Adamum Ciriath-Arbe sepultum fuisse , licet propter quorundam Veterum auctoritatem temere rejicienda non sit, ex addueto tamen loco 'sua probari nullo modo potest. Nam nec in Hebraeo , nec in Chaldaeo, nec apud LXX. Interv. verba illa cibi situs est θ habentur. Et per Adam non necessario intelligitur hominum primus , sed homo quidam, & quidem ille, de quo sermo fuerat, nempe Arba. Haec& alia plura citatus Uuenstedius recenset, ex quibus clare eluiscet , graviter mulatum Interpretem errasse: vid pag. s. V. Consentientes hic plures adhuc habemus Scriptores . qui hac in re optime cum Quenstedio conveniunt, inter quos
cl. Rhannem Christianum Isimgium in exercitat. historico-Chronolog-Geograph. de Philologicis edit. Franco furi . ad Moen. I 683. pag. m.
26. erudite disserentem citamus , cujus Verba F. 3. quaest. XXV. haec sunt: qui cum de Hebrone verba fecisset, in haec erumpit: Obiter hic, non inconvenienter tamen, notare lubet, circa antiquiorem Hebronis appellationem , quae exprimit xiv. vers ult. ubi dicitur, cam antea vocatam esse n palam, quod Rabbini in suo Breschit Rabbah dc cum iis ex parte
Hieronym. m Loc. Hebr. denominationem hanc magis Appellative explicantes , eam Driath--ba i. e. Urbem quatuor scit. viro-πum nuncupatam velint, quod olim I v. insigneS viri Aner, Elchis , Mamre dc Abraham ibi habitarint, quatuor etiam Pa
triarchae ibi sepulti jaceant, utpote Adam, Araham,
145쪽
Iacob cum I v. suis uxoribus. Verum Rabbinicam hanc Etymologiam nos non magni aestimamus. Caeterum quod ad Hieronymum attinet, duo Cus assumere placet effata de Hebrone urbe, quae ad minimum dubitationem pariunt rem deterius consideranti. Prius quod in citat. loc. Hebr. dicit, est :Hebronem urbem nomen sortitam esse ab uno filiorum Caleb.
ut legere est I. Paral. 2. V. 42. cum contra constet, diu ante Hebronem hunc Calebi nepotem, ita nuncupatam esse urbem,
ab ipso Mose in Genes. loco, nisi quis effatum hoc salvare velit ex usitata Scripturae prolepsi & recapitulatione. Deinde illum Calebi pronepotem non imposuisse de se Hebroni appellationem, argumento esse potest, quod dicto in loco vers et r.
Machir vocetur pater talead, qui tamen terrae Gilead nomen non imposuit. Posterius Dieroumi est itum valde dubiae fidei est, quo Hebrone Adami constituit monumentum , male reddens verba Ios. XI v. Adam maximus ibi inter Ena im situs est.
Quo ipso uni atque alteri imperitiori ansam dedit opinandi,
Adamum monstrosia dc gigantea proceritate a Deo esse creatum. Contra fons fluit longe aliter: homo magnus inter Ena-kim ipse Arba) atque sic vox Adam accipienda est, non ut nomen proprium, denotans protoplastum nostrum , sed ut Appellativum , ut ita Liriath-Arba dicta sit a quodam homine Enacino Arba dicto.
i. e. Chebron , in terra Canaan est Liriath Arba, ubi spelunca duplicata, in qua sepulti Patres Mundi Adam ct Eva, Abraham ct Sara, Isaac ct Rebecca , Iacob ct Lea. Ad quae verba Citatus Hottinger. pag. m. s. sequentia cum prioribus nostrissimilia) refert: Sic vulgo, inquit, AuctoreS veteres , recentiores, Christiani. Judaei. Existimant autem plerique natam esse opinionem ex Ios. I . ubi juxta Uulgatum: Nomen Hebron autem vocabatur Κiriath Arba, Adam maximus inter Enahim ibi situs est , pro ; Nomen autem Hebronis olim erat Κi iath Arbe ci. e. civitas Arbe ) homo ille magnus inter Ena-kim ibi erat. Hinc , inquam , natum errorem inter ipsos
146쪽
Pontificios quidam asserunt. Vid. Antibarb. Sixtin. Amam. pag.
6Is. dcc. Quare etiam Thomas Fulier. in P gah Rhtos Palismo
VII. Alii tamen reperiuntur, qui Sepulcrum Adami in alio. quaerunt loco, nempe in Golgatha seu Calvariae monte. Audiamus iterum praelaudatum suenstedium pag. 3. de Sepultura veterum ita disserentem : Alii, inquit, humani generis parentem circa Calvaria montem, in quo SaluS nostra crucem pasiasi est, non sine ingenti mysterio reconditum este arbitrantur, Ut Augustin. μrm. 7I . de tempore. Spectant huc etiam verba illius in quast. super Genes. ubi inquit: Ubi sepelienda erant cadavera Patriarcharum significantia peccatum, nisi in ea terra, ubi ille postea crucifixus est, cujus sanguine sedi a esst remisiasio peccatorum. C prian. serm. de resurrerit. Christi, Athanas depassione Salvatoris, Ambros. lib. F. Epist. 19. Origenes tradi. 33'. in Aratth. Theophiact. in 'oh. c. I9. Chrysost. hom. 8 . in Johann. Epiphan. hares. 46. Ba l. in Esai. c. v. ct ipse Hieronymus in Pauia ad Maroeli. epist. qui tamen in Iratth. c. 27. Favorabilis ,
inquit, opinio scit. de Calvaria Adami in Golgatha sepulti
mulciens aurem populi, nec tamen Vera. ProliXe etiam ex
Patribus hanc opinionem illustrat Hispanus Iohannes de Carthagena lib. X. homil. XXI. de acerbi mapassove Grasti pag. m. S 77.F78. ubi quidem multa more Pontificiorum absurda proseri, testimonia tamen Patrum sincere recenset. Dicit enim Calvariam montem dictum a calvaria Adami, quod falsum esse deprehendimus. Sed audiamus Patrum testimonia, quae citatus Audi orin medium profert, asserens: ita Athanas. sermone de cruce domini, cujus verba haec sunt: Non alibi patitur, neque in alio loco crucifigitur, quam in Calvariae loco, quem Magister
Hebraeorum dicit esse sedem sepulchri Adae, ibi enim post
maledictionem eum humatum.esse asseverat. Deinde S. Bast-lius in v. Maia . Obtinuit fama quaedam in Ecclesia memoriam
147쪽
riam contervans, non quidem scripto proditam, quae talis esst, quod prima utique Judaea hominem habebat accolam , nimirum Adam simul atque excidit deliciis Paradisi in hac terra collocatum ad mitigandam jacturam bonorum, quibus fuerat exutus. Prima igitur etiam mortuum hominem cXcepit, qui & illic eam, cui addidius erat , sententiam condemnationis plene est executus. Itaque insolens ac novum videbatur illius aetatis hominibus spectaculum, os capitis defluente carne nudum : ac illi recondentes cranium , loco illi indiderunt Cranium, i. e. Calvariam. Addit Origenes tract. 3ytan Matth. Locus Calvariae dicitur non qualemcunque dispensationem habere, ut illic, qui pro hominibus fuerat moriturus, moreretur. Uenit ad me traditio quaedam talis, quod corpuς Adae primi hominis ibi sepultum est, ubi.crucifixus est Christus. Adjicit Origenes causam hujus: Ut sicut in Adam omnes moriuntur , sic in Christo omnes vivificentur, dc in loco illo, qui dicitur Calvariae locus, i. e. locus capitis, caput humani generis resurrectionem inveniat cum populo universo per resurrectionem Salvatoris, qui ibi passus. Un Tertullianus tib. 2. contr. Marc. loquens de Golgatha:
Os magnum hic veteres nostra docuere repertum ,
Hic hominem primum 'sepimus esse sepultum. Accedit ad haec insigne testimon. D. Augustin. serm. 7 I. dole . Idem habet Augustin. sermon. de Oblat. Isaac. serm. 7 I.
in A. tom. I O. prian. serm. de resurrerit. Dom. in initio. Eidem sententiae adstipulantur Anastasius Sionita l. 7. contemp. in Hexam. Theop ta I. in cap. XXI I. Matth. German. in Theoria veter.
Eccles Ch sol m. hom. I 4. Baronius, aliique. Haec ex Patribus hactenus bene recensuit praedictus Hispanus Johannes de Carthagena . VIII. Verum in sequentibus illorum sententiam apprehem dit, quam in g. VI. rejecimus, asserens, Adamum illum este, qui inter filios Ena im sepultus, confirmatque Adamum ibi nomen esse personale non commune, quod etiam asseruimus, quando scit . de homine quodam magno ibi sepulto intelligitur , non autem si de Adamo primo satore intelligatur, in quo fallitur Auctor, licet plurima testimonia coacervaVerit, quae ni
148쪽
I g. loco supra citato. Non solum autem Patres ex pia intentione statuerunt, Adamum in monte Golgatha sepultum ; sed etiam multi Nostratium. Sufficiat unum tantum testimo nitim adduxisse. quod nobis subministrat Anglus doctissimus G. Miltiam in libro vocato the best Re ion, ubi sol m. 9ΙΣ. edit. Londin. ita literis tradit: And then placing the same en Volatha, hich was the place where Adam mas buriesi as S. Am-irse thinheth l. s. ep. I 9δ ther narud and fastened Christ unto it . Non that very da' of the wee e that Adam ωas createds and aris thought)he was hanged uponthi Three, Non the same very ho ureos the do as Adam did eate of the for biduo tree. Imo quidam sunt, qui afferunt, Adamum in duobus locis sepultum esse , uti in Chronicis scribit Honorius Augustodunensis. Et primo quidem Cariath- Arbae, deinde vero in monte Calvaria. Memoriae enim tradidit Iacobus Edessenus Sancti Ephrem praeceptori referente Masio Comment. in ult. cap. Isua) Noemum primi patris ossa religiose in arcam intulisse, dc post siccatum ex
aquarum eluvione terrarum Orbem , cum ipso terrarum orbe
ostia quoque illa filiis divisisse, & quem prae caeteris diligebat;
Semo calvariam dedisse, cumque calvaria, terrarum partem .
quam postea Judaeam nuncu parunt. Affirmat hoc quoque
Richard. Montacutius in Annal. Eccles Tom. Σ. fol. m. 392.
edit. Londin. ita scribens: Et certe se Sethum sepultum fuisse in valle Iosaphat verum sit, cujus sepulchrum ibi inventum scribis Iohannes a Lodis, verisimile esse potest Adamum in vicivo Calvaria sepultum. Et paucis interjectis lineis, asserit: Si vera sunt, qua narrantur, Adamum bis pepultum , ui ct Iosephum , primo apud
Hebron : deinde transeatum per Noachum in montem Calvariae, cum
prophetice pravideret Christum Dominum ibi olim crucifigendum. Ibior facobum obdormivisse volunt,seupposito capiti lapide, ct volunt locum Myo ρίον appellatum. EXplicant & exornant hanc opinionem Detrius in B. Virginis panegyris. 7. dc misia and. in Hierosolym. Urb. apparat. lib. I. c. 9. Ex his iterum pateret, Cativariam montem dici a calvaria Adami, id quod doctus Angi. Thomas Fulier. in Pi Eah ght of Palestin. Ρι. m. 34 . in thescription offerusalem cap. ΙΣ. refellit his verbis: The mount GLvar' that is a place of a fhs is called cither fram the Dyhion thereos, berause that hist .as rounded DF in iis form os a mans
149쪽
Dst SEPULCHRIS HEBRAEORUM. 130
Mad , or because mens bones mere secatterea rherea bouis. Cons. icer. Thesaur. Tom. 2. fol. Iς IX. Quamvis igitur S S. Patrum auctoritas magna , qua nixi plurimi Doctores asserentes, Calvariam montem a calvaria Adami dictum , quod ibi sepultum, imo ipse Adam ibi conditus fuerit s attamen viX huic sententi e calculum adjicimus , sed asserimus, quod quidam sepulcrum Adami frustra in Κiriath-Arba quaesiverint , de qua re evolvatur D. Uuenfled. de Sepultura veterum c. I. pag. 2. seq. confer. Hotting. annot.
ad ira t. de Cinis Hebr. Johan..Light Dot Chorograph. c. 49. pag. 03. edit. Lin. I 68 . Drusius annot. ad h. locum, nimiam & facilem credulitatem miratur Sanctorum Patrum. Nec in Golga-rha quaerendum Adami Sepulchrum, uti ad oculum monstrarunt B. Gerhard. Harm. Evangelist. c. I97. f. I97. confer. Torniec annal. ad A. M. 93O. n. q. Salian. Annal. ad A. M. cit. n. 7. B. Gerhard. in Genes XXI II. a. q. 3. pag. 4Τ6. Si igitur
conjecturare licet ex situ Paradisi, quem bene descripsit melius in lib. de Paradiso, dicimus Adami Sepulcrum nec in nriath. Arba Q nec in Golgatha, sed eo in loco fuisse , ubi post ejectionem e Paradiso habitavit. Probabile autem est , quod non procul ab ipso sepultus fuerit. Jam autem si aliquid probabiliter dicendum foret , statueremus cum Peiargo, sesnero& aliis , tractum illum Orientalem fuisse circa Babrionem urbem , quod etiam vult melius , ita ut Cain habitaret versus orientem , Adamus versus occidentem Paradiso existente in eorum medio. Seldenus in protegom. c. 3. de Diis Θris pag. m. F. ex MSo Arabico refert quod Sepulcrum Adami fuerit in monte, ubi familia Sethi habitaverit. A quo autem sepultus fuit variant Hebraeorum Scriptores. Funus curatum a Setho in Dchasin , ab Enocho in Seder Olam scriptum reperimus. Ab ip-1o vero Deo censuit Rabbi Rachumai terrae matri corpus mam datum. Penes quos fides esto.
150쪽
De Sepulcrorum Hebraeorum discrimine , qui
dem in Lentorum nocentium. I. 'um vero Sepulcra Judaeorum non unius generis fuerint, hinc ante omnia dispiciendum erit, quomodo illa distinguamus. Doctissimus Anglus Iohannes Ligh oot in Chorograph. cap. C. pag. m. 7O. edit. Lim Observat, Sepulchra quaedam extraordinaria fuisse l. e. quoad locum situs ut I. RYNn ' pSepulcrum inventum: Babyl. Sanhedr. fol. 47. 2. & Hieros. Ne cidarim fol. F7. 4. i. e. cum sepeliretur in agro cujusvis , eo nesciente ; at tandem detegitur sepulcrum. Uel uti interpretatur Fridericus Mulle . in di Τ de sepulcr. lib. 3. c. 2. Cum cadaver in agro detegitur ibi inscio Domino de sitim. 2. p)in YpCN ns Sepulcrum publice nocens i. e. effossum juxta locum publicae ambulationis aut itinerationis; a cujus vicinitate conistrahitur pollutio a praetereuntibus; vel ut cl. Mulier. loquitur: cum cadaver propter viam publicam defossum, polluit transeuntes. Tenendum itaque hoc loco est , Sepulcra locumque omnem, ubi defuncti hominis cadaver jacebat, apud
Hebraeos polluisse, idque ex instituto Legis divinae, quam
consignatam literis exhibet Moses Num. XIX. I 6. ata Ndo' Tapa α κ in I in b, I rmn 'aa , ya m n, i. e. Si quis in agro tetigerit cadaver occisi hominis , aut per se mortui , sis e os illius . vel pepulcrum, immundus erit septem diebus.
II. Ut igitur discrimen horum Sepulcrorum recte intelligamus, prius sepulcrum dicitur Raemri Dp a radice unde .igna invenit, quod casu seu fortuito fit:.V1d. Buxtorss. Lexic. Rablino-Talmudic. fol. I 239. & dicitur de iis, circa quae diu occupamur, ut inveniamus, uti venator feras invenit: vid B. Geis. comment. in Vat. XxXV I. pag. m. 632. edit. Hinc usurpatur etiam de iis, qui magno labore agrum fodiunt, & nesciunt,pn Sepulcrum lateat. Cum autem invenerint praeter opinionem , Sepulcrum inventum appellatur. Et hoc extraordinarium