장음표시 사용
241쪽
De SEPULCHRIS HEBRAEORUM. 1 si
nisi quaestum quaesiverint. Vad. plur. B-rihol. Rec erman. pag. m. I 278. Oper. PhilosV1L Accedit aliud argumentum desumptum ex testimonio Iuris civilis, de quo jure placet annotare verba Francisci Ripae ex tractat. de petie cap. q. ubi inquit: Ad removendum
foetorem eX cadaveribus provenientem a majoribus nostris inventa sunt sepulchra non defunditorum causa, sed viventium gratia instituta, nam quia sepulchra ut plurimum foetent, itatuit D. Hadrian. poenam 4O. aureorum in COS, qui in civitate
sepularum faciunt, locumqtie publicari jussir & corpus inde transferri L 3. Div. Hadrian. F. de sepulchr. violat. Id ipsum
prohibuerunt Caesares Diocletian. & Maximis. l. mortuorum
L 12. de relig. ct seu t. fun. dc Julius Paulus tibr. I . recepi. sentent. scribit: Corpus in civitatem inferri non licet, ne fune n-tur sicra civitatis. Antoninus quoque Pius intra urbem sepeliri mortuos vetuit, teste Diio Capitolino in vita eyusdem. Refert Dion OG bb. 48. ab V. C. cast. 76. Romae Cautum edicto, ne mortui intra duo millia passuum ab urbe cremarentur. His, quae diximus, calculum addunt Canones sub E Maro Rege dati circa Ann. Christi 967. fol. m. I. Conciliorum , quae Denric.
elman. Eques aurat. A l. edidit. Verba haec sunt: Docemus etiam , ut nemo quempiam in Ecclesia styebat, quem non constat ex
vita probitate Deo placuisse 2 ex eo Iudicetur huyu modi se uti tira dignus. Confirmant etiam hoc Capitula incerta Edition. e sde Auctoris foL m. s9o. his verbis: Avtiquus in his regionibus tu Ecclesiis sepeliendorum mortuorum usus fuit, ut plerumque loca divino cultui mancipata, ct ad Deo osserendas hostias praeparata, coemiteria sive Polyandria fanta sunt idem tumulis morauorum. Unde volumus ut ab hac re deinceps abstineatur , ct nemo in Ecclesia sepeliatur , nisi forte talis sit persiona Sacerdotis , aut cuyuslibet yum hominis, qui per vitae meritum talem vivendo suo corpori defunEto locum acquisivit.
VIII. Non solum Romanis & aliis jam dictis populis mos
fuit, mortuos extra urbem sepeliendi suos; sed etiam Graecis fuisse in schines docet, dum quendam Timachum universum fpatrimonium profudisse ostendens, ait, matrem ejus orasse
filium, ne fundum certum alienaret, ut si nihil inde aliud commodi caperet, saltem mortua haberet, ubs sepeliri posset,
242쪽
nec ipsum quoque praedio pepercisse Assiophanes in εκκλησι Gσας sive concionantibus idem docet. Et Dares Phugius in libri de excidio Troya scribit .Priamum , .suorum more Hecto rem ante portas sepelivisse. D GUs stom. in Pselm. V. tom. I. ait: Si extra Grbem corpora mortua sepel mus, multo magis, qui verba mortua, ct qui talia proferunt, ct ne regere aut obumbrare votant , longe amandare oportet. Plato di, XI I. de lcgib. osten dii quoque olim extra urbes sepultos fuisse homin. s. Apud Sicyonios lege cautum erat, Ut nemini licuerit mortuum intra moenia humare: v Id. Plutarch. m ivit. A tr circa An. Plura qui
dem testimonia in medium proferre possemus, si occasio postularet, sed haec de his sussiciant.
C A P U T XIV. De Sepultura in Domibus S Hortis vel Syreis.
1 n aedibus propriis & hortis Sepulturam locum invenisse 1 patet ex Scriptorum testimoniis , & quidem primum
apud Graecos morem hunc usitatum fuisse, uti Plato testatur , qui de eo in Minoe sic scribit: οἱ Ag α δ -Aνων et 6τεροι αυτου
μεν. Romanis idem memoriae proditum eae uti g. 2. cap. pracessi retulimus CX sidoro lib. XV. Origin. c. I I. Serv. lib. XI. e neid. Alex. ab Alexandr. lib. VI. Gemal. Dier. cap. XIV. 2 bb. 3. cap. II. confer. Icipping. lib. IV. antiq. Rom. cap. VI. Johan. Meum. lib. 3. Exercitat. Critis. cap. XX. Rader. Comment. ad Mart. lib. I. qui . I IS. Taubmann. ad prolog. Casin. pag. 3I3. Don Philip . Picinelli in lumiu. re lex pari. 2. 23 s. fol. I 82.
ΙΙ. Ex hac igitur domestica sepultura Idololatria & cultus
Lartam dc Penatium exortus, quos domisticos DeoS vocarunt. Confirmat hoc Servius, domesticos intra pari scS terrae mandatos fuisse mortuosi; unde Larium dc Penatium religio. Et rursus in libr. v I. Hi gil. ε dibus hunc refer ante Iuis, conde sepulchro, inquit, ut supra diximus, omnes homines in Juis domiabui sepebebantur , unde ortum est, ut Lares colerentur in domiabus. Hinc Alexander ab Alexandro lib. v L. Gemac Dier. c. I 4.
243쪽
Sed cum a prima origine intra suas quisque aedes defossa cadavera haberent, unde Lares an singulis aedibus colendos religio pervasit. Observandum hic quod Penates triplicis generis fuerint. 3) Provinciarum & regionum , qui Penates absolute dicebantur. De his Virgil. i. I. v. F3e Eneid. 22 Certarum
urbium,vocabanturque Patrii Penates, mrgil. lib. 2. GEneid. v.
717. lib. F. v. 62. & hb. I v. v. 8. 3 Singularum aedium, appellabanturque Domestici , quia unius saltem domus habebant curam , quales intelligit Virgil. lib. 8. e Eneid. v. I 22. Ita etiam de Laribus domesticis, qui putabantur Animae Corum, quos in gerenda Republ. praeclara merita in Rempubl. fecisse fingebant. III. Sunt qui affirmant, hunc morem mortuos sepeliendi in aedibus etiam Hebraeis usitatum fuisse, ita enim scribit Fri-der. Mulier. in dig. de Sepulcr. pag. 3 . edit. Gissenss. eX eo cl. GodUred. Thilo. in dissert. de sepulcro Christi β. 6. aliique. In δε-
moseua scribit cit. Mulier . sepultus fertur Manasse 2. Parat. XXXIII. ΣΟ. Idem Samuel, I. Sam. XXV. I. Verum recte B. ωιer. cap. VI. F. 9. de luctu Hebraeorum pag. m. II 8. hoc negat, inquienssnon existimaverim quod in aedibus sepulti, uti Romani fecerunt, ob immunditiem sepulcris competentem, Num. XIX. I 6.18. Quapropter Synecdochice per domum intelligi potest omne id, quod ad domum pertinet eidemque cohaeret,ac proinde etiam hortus, in cujus forte angulo exteriori tale quoddam eX- truXerunt monumentum. Quare etiam in praecedentibus illorum sententiam rejecimus, assirmantium Samuelem in urbe Ramah conditum & quidem in domo sua, quod erroneum videtur. Nam Judaeis mandatum erat, ut sibi caverent maXime ab immunditie sepulchrorum seu cadaverum, a qua sibi cavere non potuissent, si in sedibus suis tumulati fuissent. Unde istis non adjicimus calculum , qui volunt, hunc ritum sepeliendi mortuos in aedibus, Hebraeis usitatum fuisse. Ad hortos nos confierimus, in quibus saepe sepulchraeX-sti ucta legimus tam apud Sacros, quam profanoS Scriptores. Ita Manastes in horto domui suae contiguo sepultus dicitur et Reg. XXI. I 8. In eodem horto jacet quoque Amon, 2. Reg. XXI. 26. Sic Samuel dicitur tumulatus in domo sua, I. Sam XXV.
h. e. horto Samuelis domui contiguo, uti erudite explicat B. E e Marin
244쪽
Martin. Geier. de luctu Hebr. cap. VI. In horto extra Hierosolyina Salvatoris nostri sepulchrum erat, iob. At X. 4 . prope montem Calvariae, uti Thomas Fullerus in Pigah-fight 6 Palestix. bb. 3. fol. m. 3 6. cap. XII. bene e X plicat his verbis : Neam mount Camary was a garrin, and in that garden a roci . anu in1hatroia a grave, which Ioseph of Arimathia had providea for
ons os mortalit'. Quem hortum cum sepulchro depinxit in Tab. Geograph. Tribui M amin praefixa, hinc illius situs optime comspici poterit. V. Gentiles horum vestigia presserunt, sepulchra in Lucis aedificantes. Anton. Gar. in isb. ingsi dicit, apud Antiquos per- usitatum fuisse defunctos in Lucis tumulare, quia ibi Lares vi ales animae Heroum & piorum habitare dicuntur. Huc respexit Cicero pro Mil. in qua Albanos lucos tumulos obtestatur, quod in illis sint tumuli. Augustus Mausoleo suo sylvas adjecit, Uti Sueton. in illo c. I OO. rcfert. Idem elicitur ex Martiatde Fusco , Epigramm. 76. lib. 6. Et famulum victrix posuet umbra nemus. Sepulcris lucos sacros Sc nemora addebant religionis causa, quae Violare nefas erat. Serv. ad F. Eneid. Johan. Schelfer. de Lap
pon. obitu cap. XXVI I. pag. m. 3I . refert CX Tornaeo: Antequam
facti sunt Christiani , ct aliquanto post, defunctos suos sepeliveruntis Disis.
Te loco Sepulturae in agro , montibus , Taltibus Db arboribus S ad vias.
LX I eterum quoque morem fuisse sepeliendi in agris docent&v sacra & profana monumenta. Sacram Scripturam si evol-Vamus varia occurrunt testimonia, qtue probant, cadavera in agris fuisse sepulta. In agro Hebronensi1 fuit sepulchrum Patriarcharum & Matriarcharum , Abraham i, Sarae, &c. Gen. XXm. II. II. I9. Confer. Aurichom. in Trib. Dd. n. IO . f. 46. Ger hariu
245쪽
sard. in Gen. XX III. Σ. pag. 4 I. Imo sunt qui Adamum in agro Hebronensi sepultum affirment. GUriedui Hrterbienis pag. 7o. lin. 3 . exserte dicit : Locus, ubi creatus est Adam, vocatur E- postea de Paradiso ueritus habitavit, ibique mortuus estes' sepultus. Et iterum: Tunc etiam Adam ct Eva iverunt in Ebron, ibique vixerunt 2 sepulti sunt. Marian. Scol. Chron. lib. I. Fiat. I. pag. 278. in Tom I. Illustr. Vet. Script. codem collitaneat: Adam , inquiens , sepultin est in Kiriath-Arbe. Visetur ibi spelunca Ebraeis ri Aad di Ia , quia in ea Adamum 2 Evam,hrahamum ct Saram, I acum ct Rebeccam, Jacobum ct Leam septilios volunt. Ordinem hunc ex libro Zohar recenset Ahalph.
Patriarchas ibi sepultos NIR I atres mundi vocat. Quam insignem hi omnes errorem errent, demonstrat Sistis. Ama-ma in Anti-Barbar. Bibl. lib. 3. ad IV. XIV. I , stag. 384. Confcl. Samuel. Bochari. Phaleg. lib. IV. XXXIV. pag. 3 9. ni.
34o. lit A. Verosi milius est & putatur Damascum Adamum placide obdormivis C: vid. dissert. seub pras . Iohann. Schie-ferdecher. de Adamo, mei semel a 3678. II. in eorundem Hebronensium agro, sepultos etiam Jacobi filios esse vult Iosephus lib. 2. Antiquit. 4. f. F . A. cujuS verba haec sunt: Moriuntur vero ct fratres eyus cum feliciter in e rapto vixissent, quorum quidem corpora post tempus aliquod po- eorum 2 ssii Hebrone sepeliverunt. Unde colligitur scribit
Dieu in annot. ad Adt. Apostol. undecim Patriarcharum compora Hebrone & quidem ante migrationem cx AEgypto fuisse humata. Verum I epho contradicit Stephanus , qui Adtor. VII. 16. testatur, filios Jacobi esse in agro Sichem ilico humatos,
quemadmodum de Iosepho id ipsunt expresse asseritur Ios
XXIV. 32. Confer Hotting. pag. F2. Adrichom . in Trib. Ephraim n. y9. fol. 28. Circa Stephani verba A t. v M. I 6. inquit Mulier. solent moveri quatuor dubia. An 1J Jacobus dicatur sepultus in Sichem cum filii Σ) An Abrahamus recte nominetur emtor agri Sichemitici. 3ὶ An Iacobi ager emtus Gen. XXXIII.
19. 's xxiv. 32. sit unus idcinque cum illo Genes XLvIII. 22.
246쪽
3οh. Iv. s. J An conveniat Mosi & Stephano de natura pretii. Gen. XXXIII. 19. II. XXIV. 32. Acit. VII. I 6 ῖ Ad si) respondet Mulierus negative. Quia Stephanus accurate distinguit filios a Pacobo Atit. v II. I 2. IS. nec reliquit ullum Q in tota oratione, vestigium evidentis neccilitatis, quae in nobis figat conceptum adversum Mosi Gen. L. as. ad sa) Urmative. Quia si) potuit Stephanus hanc Abrahami citationem habere ex . traditione, sicut Paulus illam suam de Ianne & Iambre 2. Tim. I II. 8. sa)conjecturae ex Gen. XII. 6 petitae, non Κgniter militant pro Abrahamo. Ignorabat Abrahamus moram peregrinationis, de qua demum Genes. Xv. I 3. Potuit ergo opinari, se defunctum imperata peregrinatione, postquam transii stet in Sichem, quippe in terras, a Deo monstratas Gen. XII 7 Ideo applicuit animum ad paranda ea, quibus ad stabilem fixamque sedem opus est viro tanto. 3 circumstantiae diversic occurrunt in emtione Abrahami Atil. v II. I 6. dc Pacobi Gen. XXXI II. I9. Emit locum Iacobus Tabernaculo a filiis Emmor, parente Sichem: Abrahamus monumento a filiis Emmor, filio Sichemi. Emmorem dico filium Sichemi, quia parti c. I sic adhibetur Luc. III. 23. seqq. 6. I s. 16. Moverit aliquis, Tosephum in agri Sichemitici parte, quam Iacobus emerat , conditum dici Pos XXI v. 32. Huic repono hoc. Sat es1 Stephano, multos jacere in ea parte agri Sichemitici, quam Abrahamus emerat, quia Stephanus promiscue de filiis yacobi loquitur Acit. VI I. I S. cons. B. Gerha . in Gen. XXIII. 8. pag. 463. Ad 3 distinguendo. Quia mihi hac in re placet judicium illorum, qui apud Gerhara. in Gen. XLVIII. Σ. pag. 826. statuunt, agri Sichemitici partem aliam emtione Gen. XXXI II. I9. aliam arcu & gladio i. e. jure belli Gen. XLVI II. 22. ad Iacobum pervenisse. Utrobique igitur de agro Sichematico, at non de agri Sichemitici eadem parte, sermo
est Ad c 2 deelinando. Quia dubium istud me non tangit,
qui diversas historias a Mose ac Stephano recitari, contendo. Adeat qui volet, Sam t. in Adt. v I II. αFI. & V 4. Instit. O
ΙΙΙ. Haec cl. Mulieri verba non in omnibus satisfacient. Lectoribus, qui quaedam obscura in illis; quare alia via incedit cl.
D n. Heidegger. in histor. Patriarcharum Exercit. XI II . p. m. 37Σ.& dicit, duo esse in Stephani verbis, quae Lectorem retardare pos
247쪽
possent, quorum prius sit, quod monumentum illud emisse
dicatur Abrahamus, cum id Pacobo tribuatur Gen. XXXI II. I9.
Posterius quod dicitur emisse a filiis Emmor ζ i. e. filii 5
chemidat quidam volunt, cum Emmor non fuerit Sichemi filias dpater, ut in Genesi ctyosua clare docetur. Arripiunt hoc ἐναντιοφιμες Judaei, ut N. T. auditoritatem convellant. Et prius quod attinet, constat quidem e X Genes. XX . I 6. Abrahamum emisse sepulchrum , sed non a filiis Emmor, verum fi liis Ephron, non Sichemi, sed Hebrone. Quomodo igitur Stephanus dicit Abrahamum e nusse monumentum a filiis Emmor ZBet a & Mases in ysuam nomen Abraham suspicantur esse glossema a sciolo in margine scriptum. Scripsisse nempe Lucam existimant: descendit Pacob in e gyptum & mortui sunt ipse dc patres nostri, qui Sichemum translati sunt &. positi in monumento, quod emit pretio argenti, nempe Dcobus repetitus απο κοινῆ. Id non satis animadvertentem semidoctum alia quem putavisse, ante ών-ατο deesse casum , & in margine scripsisse Abraham . ac si eo loco esset res de sepulchro, quod Abraham emisse dicitur Genes. XXV I. I 6. Et quae alia sunt quae citato loco adduxit, ubi simul Dmi dc aliorum opiniones legendae, inter quas Beet a laudat , qui reddit: a suis Emmor Patris Sichem : vid. pag. g73. Varias etiam opiniones disquirentium collegit Baldmn. maia. Comment. in Arit. cap. U II. . qUi C-
IV. Objicit ad hunc locum R. Isiac Ben Abraham in suo munimine ei: Erior, inquit, quod Dcob fuit sepultus in Sichem, qui tamen in spelunca Mavelah conditus este legitur. ca) quod
Capita tribuum in terram Canaan translata, qui tamen in AEgypto sepulti solo excepto Iosepho Gen. L. 3) quod Abraham emit Sichem , qui tamen speluncam duplicem emisi e legitur
Gen. XXI II. quod ab Hemor emisse dicatur, cum tamen ab Ephrone Chiitaeo emerit Gen. XXm. s) quod Emor dicitur filius Sichem, qui iamon est Pater Sichem, Gen. XXXI II. I9. Ad has Rabbini objectiones nervose respondit vir Excell. Bran- n. Henric. Gebhard. Pro fe g. Gryphismald. ad h. L edit. I 699. pag. m. IS . IFF. ubi primo illorum opinionem rejicit, qui σφαλμα esse concedunt , quia nimis periculosa concessio, ec
248쪽
adduxit Gia i sententiam, qui A cρααμ patronymice pon1 pro
Abrahamide Iacobo, Philol. l. I. pag. I 72. asserit. Et haec
opinio a plerisque probatur. Aliam idem afleri pag. 27s. ψῶν EseMορ ita per ellipsin eXponens ἰ illud monumentum quod Iacob a sliis Emmor emerat. Matius putat, adlubilitelligi debere τω h. m. quod emerat sic. Jacob Abrahamo ad designandum scopum, qui inprimis hic fuit, ut ager ille emtus primitiae quaedam esset tecta canaan , cujus haereditatem Deus Abrahamo promiserat. His praedictis suam alicit explicationem Exceli. Gebhard. his verbis : Putamus dissicultatem commode tolli posse , si εν τω τι ad π ψων de integro repetatur h. m. translati sunt in Sichem , ct repositi in monumento, quod Abraham farato argento emit , dc in monumento, quod
iuxta filios Emor Patris Sichem. Caetera quae ad objectiones Rab-bjni crudite responderit doctissi Gebhard. pag. m. IFF. 2 IS6. videnda, cum fuse de his omnibus egerit. Verum cum haec ab aliis nervose tradita fuerint, non ulterius morabimur in hac controversia; sed videbimus, an Joseph cum fratribus in agro Sichemitico vel Sichemi sepultus fuerit ξU. Ad hanc quaestionem ex Rabbinorum Scriptis erudite respondit cl. Joh. Benedicit. Carpζου. in dissertat. Philolog. de hepultura 'sephi Patriarcha edit. L7s. 1697. g. 2 ita disserens: Locum ergo sepulturae selegerunt agrum Sichemiticum teste Scriptura 's. XXI v. 32. ubi simul rationes Rabbinorum in medium profert praeciar. Auctor disput. citatae. Recte in agro Sichemitico vel potius Θcharitico; nam sepulchrum Iosephi non prope Sichem . sed S char fuisse demonstrat Angl. Thomas Fullerus in Pi ah-sight of Palesin. Iib. 2. cap. 9. EX harum civitatum Si
ehem & Θchar situ facile patescit, ubi sepulchrum Iosephi fuerit, nempe prope Sychar; quippe ibi fons yacobi& altare ut ex Evangebstayohanne perspicue patet. Sed audiamus ipsum prius
Fullarum fol. I98. lib. 2. cap. 9. loquentem: Near to Schechem rura a parcest Uground which y acob bought of the childere of Hamor for an hundreu pisces of money whereon he spread his tent, andere ted an istar called God the God I rael, Genes. XXXI II. 2O. Ubi tamen monendum, quod Henricus Amsworth. comment . in h. L fol. H. I 23. asserat eX yohann. IV. s. Schem pro 'char positum esse. Ita quoque Nicol. Lis d. in Dictionar. Geograph. ex
249쪽
Eusebio ct aliis probat pag. m. 94 . euit. Geneυ. Euseb. inqIit r
que consentientes habemus malabium dc Johannem Drusium , qui ex alias probatis Scriptoribus ita disserit in annot. ad caput Bh. Iv. cujus verba producere non pigebit: Sichar urbs Samariae, quae & Sichem. Graece eit Σιχὰρ & variantibus libris. Syrus habet Sachar. Ebraice dicitur das quod scribunt Sichem. Id potarior aetas in Sichar mutavit. Non enim
certe adduci possum Ut credam errorem esie exscribentium Siachar pro Sichem. Hiero m. in AAm. CX Iohan. Corrupte autem pro Sichem , qua transfertur in humero S, ut Sechus legeretur usus obtinuit. Puto eum scripsisse, ut Sichar legeretur. Videtur Sichem medio aevo dicta fuisse Schar, in quo Ο Beliardicebant pro Bebai, Beelet ebul pro Beeleebub, immutatione ultimae literae tantum. Hanc Eusebius collocat ante Neopolim: alii eandem faciunt cum Neapoli. Haec Drusius. Si ergo Sichem pro territorio accipimus, sub quo Sychar quoque continctur, ita e quoque possunt verba Stephani. VI. Verum his omnibus calculum non adjicimus album Drusio, qui Sichem eandem fui si e civitatem cum Sychare , cum tam n duae distinetae civitates, licet non procul a se invicem sitae fuerint, uti ex tabula CX uero paulo allato cognoscitur. Expresse quoque Gen. XXX al I. dicitur, quod Jacob Sichem urbem non ingresius, sed intra Sichem ch SyChar tentorium habuerit; quare potuis Eusebio adstipulamur , qui S csar ante Neapolim , qUae Sichem est, collocat. Sed iterum ad Fullorum nos conferimus : Afer ardi facob gave it m a portion to his sonDseph -hose bones bro hi out 'pt were burried therem. Ubi autem haec portio fuerit, ostendit citat. Fulier. fol. 199. ita scribcns: Near to this parcere of ground whira facob gave so Pseph ood the cit' Sichar, herem mas the well, at which that
man Ex his sane clare elucet locum portionis dc sepultui saysephi prope Sychar fuisse, a qua non longe dissitam fuisse urbem Salem, id quod quidam eX textu Hebraeo eliciunt. uti Mun-ster. qui textum Hebr. ita vertit: Et yacob venit in Salem civitatem Sichem. Et Anglus: Aia Iacob came tot Schalem a cit' of
250쪽
Schechem. Quae opinio non adeo improbabilis videtur quia busdam. Alii salvum advenisse eXponunt: vid. Fag. VII. In agro muli destinatur Sepulchretum peregrinis, Matth.
XXVI I. 7. Hunc agrum nonnulli faciunt Vicinum templo, sed his contradicit B. Gerhardus harmon. c. I9O. f. II S. docCtque agrum extra urbem fuisse. Ad latus australe montis Sion, jactu lapidis a piscina superiore collocat hunc Adrichom . in descr. ferusalem, n. 2I6. fol. 173. Hic quoque Thomas Fulierus in Pi ah ght extra 'rusalem prope agrum fullonum locavit agrum figuli, qui ita scribit: PMs e stom the north-west, to the
Iouth-east part of the Cit', here. thout the wasis, we light onthe Pollers Id where men of that trade made bratile pIate in abundance. Unde autem ager hic nomen traxerit operose disquirit Sanctius in Adt.' s. c. l. I9. num. 46. seqq. Facile autem C-
lucet. Dictus enim ager figuli, quia ibi vel figuli argillam cstoderunt, ad conficienda vasa aptam; vel quod locus sterilis ic nullius usus, quam ut in illum fracta vasa conjicerentur, quod probabile videtur, quia vili pretio emtus est a SacerdotibUS: vid. Fulier. bb. 3. cap. I 3. sol m. 3 8. Recte hic locus ad sepelienda cadavera aptus, quia etiam Gentiles arbitrati sunt, ut steriles agri sepulturis destinentur. Hoc Plato in legibus
lib. XII. jubet, dc Cicero lib. 2. de legib. Vetat ex agro culto, eo-ve, qui coli post, ullam partem seum: sepulchro; seu qua natura
agri tantummodo efficere possit, ut mortuorum corpora sine detrimento vivorum recipiat , dcc. cons Leonhard. Coqu0. in not. adAugustin. de C. D. cap. XXXI v. pag. CCCCCCCII. Platonis legi obsequutas esse gentes Gyraldus & ex monumentis ipsis Sc eorum Inscriptionibus, dc nota, quam ea adjuncta habuere, probat. Ea est, IN AGR. Ρ. de hujusmodi inscriptione agit Valer. Prob. de not. Roman. pag. XXVII. IN. AGR. P. XX. quod exponit : in agro pedes viginti. Sic ΙΝ. AGR. P. IIII. In agro
pedes quatuor. Eo Rhannes xirchman. lib. 2. is Euner. cap. XI. locum Horatii trahit: qui habetur tib. I. Serm. 'Pantolabo scurra Nomentanoque nepoti Mille pedes in fronte trecentos cippus in agrum o dabat.
Ubi vetus Scholiastes in FRONTE interpretatus est, in latitudine, IN AGRUM in longitudinem. Ut autem Benevoli