장음표시 사용
261쪽
De SEPULCHRIS HEBRAEORUM. etor
Ad quae sequentia annotavit Rauerus, quae hic tradere non inutile putamus. Duorum circiter pedum, inquit, altitudinis terra egesta, primo cippi, secundo lapides tam lite rates,
quam rudes, tertio ipsa conditoriam, trinis , binis vel singulis ollis repleta. comparuere: nullam Vacuam, plures adsumismum usque ossibus & cinere frustulentas reperi. Extabant icin mediis agris, lapii uin, seu literarum fragmenta. Forte ut Siculis Flaccus, libr. de conditione agrorum, censuit, Sepulchra in locis saxosis dc sterilibus, etiam in mediis possessionibus secerunt. In his exscripsi notata num. 2S. 26. 27. 28. 29. 3o. 3 i. 32. Formam loci religiosi , caementa terrae miXta, notanter designabant : hinc olim septinentis munitum fu i stesio icio. Macer. l. I, 7. p. IO. lib. I. ad legem vicesimam haereditariam D. de Religiosis dc sumptibus funerum. Monumentum autem sepulchri, id esse, Divus Hadrianus rescripsit, quod monumenti causa muniendi ejus loci , Diriin, sit. Et quia praeter album Sc subrufum, ordinariae glebae colorem , frusta munimentum designantia aspeXi, intra quae, etiam sepulchris & ollis inania loca notari maxime in signatis B. C. D. H. Ulpian. I. c. consului, qui l. 73. de sacra pag. IO. D.
de contrahenda empl. de locis puris me admonuit. Intra materiam , inquit, sepulchrorum, hortis vel certis culturis, loca pura servata si nihil venditor nominatim excepit, ad emptorem pertinent. Trigesimi secundi numeri, aerea, inter ollas unica de sola, si saeculi sequioris non est, saltem eX alterutra Marciani distinetione legis 39. D. de relig. & sumpl. funerum
seqq. verbis eo collocata praesumitur. Videtur autem, inquit textus, terra conditum, si in arcula conditum hoc animo sit, ut non alibi transferatur. Sed arculam ipsam si res exigat, in locum commodiorem licere transferre, non est denegandum.
VIII. Sed iterum ad illud , a quo paululum digressi, scit. agrum figuli, revertimur dc alterum nomen ipsi impositum examinamus, qui dictus quoque fuit Haheldama, id quod indicatur Adl. I. I9. g. I 6. Audiamus celeb. A l. Thom. Fulier.
262쪽
ma' erroneo ' conce re because band 1 elud with the blbud V IH dri therein hen his bowelis guthed oui. The place of wh e sel execution is shewen to pistrimes, seme distance hence, the Southia IVs of the Ciu hσre he , who had lived a thies to his Master. Qed a felon of himself, haUed, say some, on an Elder , sa' otherson a Sycomore three. Non igitur vult Auctor, agrum Haheldaisma dictum a sanguine Judae suspensi, uti multi contendunt , sed quia pretio pro sanguine Christi dato, emtus sit. Quod d nomen attinet Baheldama s quis dubitat Ἱcribendum esse cum H. Heth. Melior ergo Scriptura Latina , quam Graeca, Nam Graeci scribunt Quod tamen aspirandum esse putamus. Licet etiam scribere Hacaldema. Nam Syriace ,pri ager. Id factum ex Hebr. phri per metat hesin. Forte Hierosolymitani dicebant ,pn Haceles r. Si nunc Haceldama locus sepulcrorum seu sepulturae ad sepeliendum peregrinos fuerit, vix probabile est, quod a sanguine tantum nomen habuerit, eo quia emtus pretio sanguinis Christi. Non negamus quidem hoc, cum Scriptura Sacra hoc assirmet Matth. XXV D. 8. quod ager famguinis sit dictus, non, quod prius hoc nomine non potuisset
dici, vere enim erat Nun ,pri ager .mmundus, coenoseus, ubi aris
gillae copia illum lubricum reddebant. IX. Si ergo hunc agrum Sepulcris tribuimus, uti quoque ex Scriptura patet, jure meritoque illum Haceldama vocamus . ut vel ab ,pri & non dicatur, significetque agrum, ubi homines mortui silent, quiescunt , quippe non Verbum notat si taui vit. Optime igitur applicari potest ad locum, ubi Sepulcra mortuorum sunt, & ubi nil nisi silentium & quies est, id quod bene huic convenit loco, Vel ca) ab ,pn quod denotat agrum, ubi cadavera occultantur Vel conclusa sunt. Ves a) ab ,pn & pras quod teste Schindlero fol. m. 7o6. cognationem habet cum yau significatque mersus, demersus fuit. Quis igitur hinc non comedi urabit, quod Haceidama jure dicatur de agro hoc, ubi peregrini mortui sepeliebantur. Sed missis his ad alia pedem movemus. X. Alius jam sequitur sepeliendi locus, quo cadavera in
montibus sepeliebantur, quale sepulcrum fuit Aaronis Num. XX.2.8. 2. s. Vid Henric Ains orth. Comment . in h. l. edit. Londin.
imiliter sepulcrum Isua in monte erat, Is XXI v. 3O. μου.
263쪽
Dst SEPULCHRIS HEBRAEORUM. 2o9
II. 9. uti Friderio. Mulierus Pros quondam Gissensis in dissert. de Sepulcris cum aliis statuit, quae opinio primo intuitu genuina videtur, quippe in locis citatis expresse legimus in versione Anglicana: And tho burried him in the border of his inheritanceis Gmnah-Serah, hich is inmount Ephraim, i. e. unb ite hexubenthii in ben Manten stineε erbeὁ in timiaq=-Sexad, I hie aus beni be*e Ealleget i dc miramur, quod citatus Mulierus cum aliis hinc elicere velit, dc asserere, quod Sepulcrum Iosiae in monte fuerit. Ex textu enim non constat, quia mons Ephraim teste Anglo doctiss. Thoma Eultero in Pi ah ibi os Palestin. lib. 2. c.
IX. certus tractus regionis montosus fuit, ita tamen, ut etiam civitates in vallibus ipsius exstructae fuerint, uti ex tabella ibi adjecta clare perspicitur. Ut autem scuamus quom Ο- do haec civitas cum finibus in haereditatem Josuae cesserit, e-VOlvamVS caput XIX. s. Ubi clare extat, quod ab Israelitis Jo- suae data sit. Consentientes hic quoque habemus Thomam
Fulierum lib. 2. c. IX. fol. m. I 87. ct Daner. m ber Teista eibum; beetiuidi chast valeslina fol. m. I 6. edit. A eL quorum prior in haec erumpit verba: Amongst the remar abis places in mount Ephraim me sed Timnah-Serah on the northfide of the hili Gaash, here whenthy had made an end of dividing the land , the childern of Urael gave an inheritance to Joshua. Et paulo post: In Timnath-Graha hed and bullt 0 him, Bshua asto inaris inas buried. Recte &clare asserit Anglus Sepulcrum Iosiae in finibus Timnath-Sera fuisse in valle prope montem Gaas montis Ephraim seu tractus illius regionis. Audiamus etiam Danerum ita disserentem :Diest Etabi sag in Ephraim aus hem Ephraimg8Mitternaotὁivertὁvon ben Perge I tuid marb ira ben Osraeliten hem sorua 3um frboeil Nebent role er ben audi in bersesben geroohiaet uub hexaben morben. Numquam hinc colligere possumus in monte sepulcrum Jo-
suae fuisse, sed potius assirmamus, illud in parte quadam hujus regionis fuisse, non quidem in urbe ipsa, sed ut Anglus
reddidit, in finibus urbis terrae. XI. Eleazaris Sepulcrum in monte fuisse constat ex Scriptura Sacra Pos XXIV. 33. confer. Thom. Fulier. Piugah gi ofPalestin. lib. 2. cap. IX. fol. m. ΣΟΙ. qui ita : Here religious Eleadar the son of Aaron inar buried in this hili belonging to his sonPhinebas. Vid. B. Geier. Tract. de luctu Hebr. cap. VI. g. 9. mg.
264쪽
m. ii 6. Machabaeorum Sepulcra splendida in monte prope Modinam fuisse legitur I JIacub. X i lΙ. 27, 28, 29. Modna autem erat civitas Palae itina: in Juda inanonte excisa: Vad. col. Llyd. Dicitionar. GeurA8h. pag. m. 6 i I. edit. Geneυ. in ter Te-
Phom. Fullorus in Pilah ight of Pale tin. fol. 2II. lib. 2. cap. X. edit. Lond. qui in mappa optime eXpressit, di cuivis sepulcrum perlustrandum sistit. In monte quoque erant sepulcra seu multitudo sepulcrorum, de qUa 2. Leg. XXIII. 16. Uid. Gerer. Tr. de luctu Hebr. cap VI. pag. m. III. Te stantur hoc etiam probatissimi Auctores, qui uno ore quasi confitentur Sepulcra in montibus fuisse: vid Hottinger. Cin. Hebr. II a quoque Virgil. lib. XI. MEneid. vers. 849.
- - - - fuit ingens monte sub alto Regis ----- bustum.
Testantur hoc quoque tumuli in collibus v aliae ad oris ad
excitati, vid. Bh. Loccen. antiquit. Sueo-Gothic. pag. I I 3. Stephan. yohann. Stephan. not. in Saxon. Hist. Dan. lib. 3. sol m. 9Ι. Quare extra omnem dubitationis aleam ponitur , montes loca sepulcrorum fuisse. XlI. Valles quoque sepulatirorum loca fuisse probant varia Scripturae testimonia. In valie humatus est Moyses Deut. XXXIV. 6. Hic Scriptura eXpresse docet, Mosen in valle sepultum es se. Ita enim mater. Centur. IV. var. quaest. quaest. 2. scribit :U eὐ iii aus heia h giten gipses heg Tergeg 8 dabo I sphasga genant geste gen f havon et bag ganhe gelobte Salab uberi clinen I ljernach gemrbent uub ge. gen Shogor begrabea sordiu ist/ fo der ienige bergi aus mei oen der mari auget /.25alaam/ don den Tlaabiter Aonig Talaot gefuhret imben.
Similiter Eu chius Patriarcha Alexandrin. in Amal. scribit: D regione Asoab , ct si ultus est in valle in terra Moab. Errat Vero Hornius, quando in Comment. ad Sulpit. Sever. Gido Barric. tribuit. quasi de Mose asierat, quod sepultus sit in monte Hur. Ita etiam G. Θncellus a veritate abit in Chronograph. pag. I 2. statuens, Mosen in monte Gai mortuum esse. Contra Scripturam hi omnes asserunt, quae expressis verbis assirmat, in valle sepultum fuiste Mosen: cum tamen aliter quoque sentiar lorus Isb. 2. fol. m. 63. quod miramur, inquiens: Here
265쪽
Dst SEPULCHRIS HEBRAEORUM. 2Ir
t scit. in monte θ Moses was buried. Melius Henric. Ainfruorth. Comment. in Deut. fol m. I 67. statuit, scribens: Hedied in themountaine , but mas buried in a valo confer. huc dis . B. Gerhardi de septiltura Mosis edit. Jenens. Vallem cadaverum innuit Perem.
cap. XXXI. 4O. ubi Assyrii ab Angelo interfecti sepulti jace
XIII. Nobiles quoque audiunt in hac materia Vallis Cedron seu Isaphat lc Vallis Ben Hinnom, quarum illa immani demisia sinu jacet inter latus Hierosolymorum Orientale ac montem Oliveti, teste yoseph. VI. besi. Dd. v III. f. 9O8. Haec illa meridionalior est juxta introitum portae fictilis, Brem. XIX. Σ. cons. Sandi. in Adt. I. n. 49. pag. 37. Vid. quoque yos XV. 8.XvIII. I 6. Utramque vallem apud Adrichomium is delin. Per ac rigat Cedron torrens, a cujus ripis olim parum distillia se promiscua Sepulcra turbae Idololatricae , recte colligunt InterpreteS CX Σ. Reg. XXI II. 6. 2. Par. XXXIV. 4. Seu utra in
valle, quave in vallis parte, eXtiterint haec Sepulcra, quove nomine sint censenda, nemo rite docuerit ex i1idem Scripturae verbis. Caeterum in Valle Asaphat olim fuisse commune civitatis coemiterium vult Adrichom . descript . Dr.f. I 72. n. 2O .conL Uuensted. pag. 192. seq. In valle Josaphat sistendum este genus humanum eXtremo die, Cum Christus, eodem modo, ut adscendit in coelos, veniet ad judicium, tradit Adrichom. l. c. cons. Ibid. f. I7O. n. I92. contra quam traditionem evolvantur B. Gerhard. T. 9. de extrem. Iudic. dc Thom. Fulier. in PistahUight of Palestin. lib. 2. cap. XIV. fol. m. 29 . edit. Londin. Hinc traditionem ortam putamus illam, quibusdam solennem, provocationem ad vallem Josephat. De hac provocatione viderint Theologi: cons. Libenthal. Colleg. Polit. Ex. ΙΣ. q. I I. In valle Ben Hinnom secreverat idolomania Iudaica locum amplissimum aris Baaliticis, ubi filii filiaeque dicabantur Molocho,
pellarunt Topheth. Illud Topheth profanavit de foedavit Iosias
ReX Judae, a. Reg. XXI II. IO. eidemque Topheth minatur 'rem. cap. v D. 32. quod ob defectum aliorum locorum huic aliquando inserenda sint cadavera caesae multitudinis. Ex his
evidens fit, quod in Topheth ante foedationem Sepulchrumi Gg a nul-
266쪽
nullum fuerit, nec esse potuerit; nec eX Scriptura probari potest, quod ad sepulcra locus destinatus fuerit. XIV. Sub arboribus etiam sortiti sunt Sepulchrum Debora
infra Bethel sub Allon, Gen. XXXV. 8. Vid. Henric. Ains orth. annot. in h. l. fol. m. I 28. edit. Londin. Cons. Targ. Hierosolym. Johan. Bompart. parallec Sacr. 2 profan. pag. m. Is I. edit. Amsteti
1689. in Iabes sub Eschel, I. Sam. XXXI. I g. sub Lia
I. Par. I L. II. Peregrina haec arborum nomina Allon & Ela, crucem altam figunt interpretibus. Nobis satisfacit cl. 'han. Henric. Ursim. qui glandiferas esse arbores, quales sunt uercus , Rices, robora, docet Arboret. Bibl. c. XI II. 2. p. 2O . seqq. Utrumque vocabulum citatur Os. IV. 13. Voce Eschel autem significari nemus, vult eX Genes. ΣX I. 33. Buxtorsis in Lexic. Hebr. confer. Henric. Ainsworth. Comment. in h. l. fol. m. 83.
dit. Londin. Porro antiquioribus temporibus pro Regum Principum sepultura honestissimum locum in nemoribus ac Lucis, imo sub quercubus fuisse, judicat Sanmus in I. Sam.
XXXI. n. ΣΟ. cons. Ursin. l. c. p. 2Os.
XV. Denique Sepulcra apud Hebraeos etiam ad viam erant, quale Sepulchrum Rahelis erat, quae tumulata fuit ad viam , quae Bethele ducit Bethlehemum, Gen. XXXV. 19. in loco cujus a Bethlehemo est intervallum Κibrath HaareZ, Gen. XXXV. 16. cons. Adriciam. in Trib Bevam. n. I O I. f. I9. Quantum istud sit intervallum prolixe disquirit Ludovic. de Dieu animadv. in Gen. XXXV. I 6. pag. m. . s. edit. Luζdun. Batav. I 8. qui ita r Unde conjicio Rri esse tantum terrae tractum, quantum unius funis dimensio absolvebat , i. e. unius agri,
arvi aut jugeri spatium. Nec omittendus Benjamin, qui diastantiam Sepulchri Rachelis a Bethlehem descripturus, dicit esse prope Bethlehem ad dimidium circiter militare. est bis mille cubitorum, igitur, rora esst distantia mille circiter cubitorum , sive mille & quingentorum pedum. Et haec de locis Sepulcrorum sufficiant.
267쪽
Dc SEPULCHRIS HEBRAEORUM. CAPUT XVI.
De Sepultura animalium aliarumque rerum apud Hebraeos usitata.
Non solum cadavera , sed etiam animalia aliaque res apud Hebraeos sepeliebantur dc terrae mandabantur. Quod ad animalia attinet, assirmamus, quaedam fuisse, quorum cinis non modo, sed ipsa quoque cadavera sepulta fuerunt. Inter haec primo recensentur sepulta primogenita animalia, de quibus ita commentatur R. Maimon. in P. 2. in libr. de primogeniris cap. m. g. 4. seqq. Si quis mactet animal primogenitum ,& postea ipsi innotesceret ejus vitium , licet vitium per mactationem non esset immutatum, v. g. si pes anterior vel posterior praecisus esset, posteaquam jugulatum erat, sine jussu hominis vitia censentis, erat prohibitum, dc sepeliebatur, sicut animal primogenitum mortuum. Deinde g. 9. dc IO. Ulterius hanc in rem scribit: Si quis primogenitum animal mactaret, nec censori ostendisset, debuisse pecunias restitui, quae nondum comestae carnes erant, sepeliri; Si autem primogenitum laceratum esse pateret , posteaquam detracta pellis erat, pellem fuisse combustam dc carnem sepultam ; si cum vitio suo esset jugulatum censoris jussu , carnem quidem sepultam fuisse, sed pellem datam Sacerdotibus. Denique cap.
Iv. g. I 2.13. & I6. docet, etiam abortum animalis primogeniti. ut & massam sanguinis per abortum ejectam, nec non exsectum ex matre foetum primogenitum debuisse sepeliri. Quo pertinet etiam, quae cap. IV. 3. XI. leguntur, de bestia sacra, secundinam patiente, quod sepeliri secundinam necesse esset. Haec recenset ex Maimon. piar. reverend. Dassoν. indiffert. de sepultura animal. M. F. II. Similiter asinus primogenitus & non redemtus securi percutiendus erat, dc postea terrae mandandus. Ita annotavit Maimon. in P. 3. in lib. de rebus sacris, qua facta erant illegitima, c. XIX. g. II. Licet igitur sepeliretur asinus primogenitus,
tamen minus sepultura asini in genere de ejus sub dio pro-
268쪽
jectione, ut a canibus devoretur, accipi potest, sicut interpretatur Drchius in z. Paral. XXXV. Praeter hunc bos lapidibus obrutus sepeliri debebat. Non enim poterat edi, licet post lapidationem mactatus esset, alias mactatio res esui illicitas, redderet licitas, imo ne quidem carnis ejus canibus objici debebant, sed abscondendae sub Ierra erant, ne vel minamus ex
iis usus capcretur. Ita Henric. Amsworth. commem. in Exod. x XI. v. 28. 1ol. m. 8 . e X A faimonid. lib. de prohibit. cib. cap. Iv. sese. 22. refert. .this Laν teacheth , that M/hen sentence is past
sanguis hominis occisi, in Via inventi, aVerteretur, CHUS mentio injicitur Deut. XXI. 4. seqq. Ritus ceremonias observatas recenset Magnis. ct celeberr. Mage eil. in Sota, qui evolvatur. His ita peractis, vitula decollabatur sepeliebatur in loco, ubi occisia erat, teste Maim. c. X. s 6. cujus verba Anglice enumerat Amsmorth. Comment. in Deut. fol. m. 84. his verbis : ter it wM behended, and expiation made, the heisfer was buris ried in the place where it was Ulled. Ita quoque avis mactata
hominis leprosi sepeliri debebat, quae describitur Levit. XIV. 4 s. Sive igitur fuerint duo pulli columbarum, sive aliae aves; attamen illa, cuJus sanguis excipiebatur vase fictili, sepeliebatur, annotante Ainsmorthio Comm. in Levit. XI U. fol. m. 76. edit. Londin. ex nGimon. Tr. de lepr. c. II. f. I. Haec dc alia animalia sepeliebantur, quae adducere nolumus, cum hoc fecerit plur. vener. Dallov. in citat. dissertat.
IV. Quemadmodum etiam apud Hebraeos moris fuit, ut animalia sacra mortua, dc animalia profana in atrio templi mactata sepeliebantur, de quibus egit prataudat. Dassov. g. IO. Ita quoque AEgyptii horum vestigia presserunt, qui animalia sacra mortua sepelierunt, uti quibusdam testimoniis jam probabimus. AEgyptii Apim ut Deum cultum mortuum, magnifice sepeliunt uti ex Diodor. Siculo refert Athanas xircher n
luctum indicunt δοῦ sepeliunt. Refert quoque Herodotus, AE
269쪽
gyptios ob fetis mortem supercilia rasiste, qui addit : Feles mortuas saliri solitas, atque ita Bubaltim deferri, ubi sepelie
Tali honore CrocodiIos quoque assiciebant uti pluribus cit. loco ostendit Our ei. Hunc ritum ab aliis gentibus observatum fuisse lib. 2. fuse demonstravimus, quare nullum dubium quin hic mos fere omnibus gentibus familiaris fuerit. U. Quod porro attinet ad alias res , quae Ctiam terras mandabantur apud Hebraeos , tun C in Scriptura reporimus crines Nasiraeorum qui comburebantur, Uid.5Aum. V I. Praeterea Rabbini quoque statuunt, quod crines etiam sepulti. Sive enim ille tonderet in Sanctuario, sive in provincia, nullum poterat ex crinibua detonsis usum capere , sed terrae committere debebat , uti discitur eX Maimon. in lib. de Naia r c. v I. g. I . Nec silentii pede transeundum , quod si gladio animadverteretur in maleficos , ille gladius terrae crederetur , sicut etiam sudarium , quo fauces delinquentium constringebantur , & lapis ille major , quem testes in lapidandum magno impetu conjiciebant, Una cum ligno, ex quo obrutum lapidibus cadaver suspendebatur, tanquam eX-fecrandae, oculisque subducendae res, sepeliebantur , uti legere eth in AE imonide in libr. de Synedriis c. xv. 6. seqq.
m. 248. edit. Lip . De supplicii instrumentis cum reo supplicium pasio defodiendis videatur B. GGera Trant. de tu tu Hebraeor. cap. VI. g. IS. pag. I O. Ejusdem consuetudinis meminit Samuel Petitus Ab. I. Har. Lecit. c. U. pag. 2s. confer. annot. Celeb. Carpet ovii, pag. m. 2 9. Simile quid reperitur in Iohan. Baptist. Casam libro de profan. 2 scr. veter. ratib. Part. 2. pag. m. 336. edit. Francos. 2 Ηιnnover. ubi instrumenta martyrum cum martyribus sepulta fuisse asseratur.
Ita apud Hebraeos liber Legis sepeliebatur: vid. Ahicord.
270쪽
Σ16 IO. NICO LAI TRACTAT Us CAPUT XVII. De Visitatione Sepulcrorum Iudaica.
I. melira gens a veritate secedit longius, quo diutius trahitob spiritum. Ita recepit inter fundamenta legis, hanc fidem , quod omne bonum sibi accidat propter meritum Abrahami, Isaaci dc Pacobi, referente ex Maimonide Hottingero in cinis Hebr. Nunc etiam visitat SEPULCRA, ut nuncupet vota ac preces Deo pro salute sua. Non negamus quod olim Sepulcra visitata fuerint, quia hujus ritus mentio fit Iohann. XI. 3I. ubi Judaei aliquot post tumulationem diebus Mariam visitantes, viso, hanc celerius exurgere atque eXire, eXistimabant ipsammet abire ad monumentum ut illic fleret, inde comitantes eandem flebant dc ipsi, v. 33. Hic sane , nisi tale quid alias in gente hac receptum, vix in tales tunc devenissent cogitationes Judaei. II. Vissitabant ergo Sepulcra, ut sepultus Deo commendaretur precibus, eidemque felix optaretur resurrectio. Precantes autem vultum ad urbem Sanci am convertebant. Cur autem hoc fecerint Judaei ξ ratio haec dari potes , quod apud ipisshaec invaluerit opinio, quod animae defunctorum circa 1llos tumulos, in quibus cadavera recondita sunt, vagentur, quodque per intercessionem auxilium a Deo facilius impetrare li
n P r taxo i. e. Rabba ait doceri) Calebum pubtroisse se consilio Exploratorum, ivisseque ct expandisse se super Sepulcra Avorum , precatumque esse; Vos Avi intercedite pro me, ut a consilio Exploratorum liberer. In eodem tractatu quaesitum refertur R. Chamae cur occultatum sit Sepulchrum Mosis 8 Respondetur autem, scivisse Deum , Israelitas deportandos este in exilium, adeoque ipsis voluisse adimere occasionem veniendi O inmaph ad Sepulchrum Mosis, atque ibidem cum lacrymis dc supplicationibus hos fundendi gemitus pro sua salu