Johannis Nicolai ... Libri IV. de sepulchris hebraeorum : in quibus variorum populorum mores proponuntur, multa obscura loca enucleantur, usus approbantur & abusus rejiciuntur, genuina hebraeorum sepulcrorum forma ostenditur, illorumque ritus in illi

발행: 1706년

분량: 348페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

271쪽

Da SEPULCHRIS HEBRAEORUM. et I

te, uπa ribam mor ira On ὀ Mose Magister noster , qua seminis intercede pro nobisi Ad hunc locum celeberr. Magenseium perdocte disserit. Allegat inter alia locum ex Scha heleth Hase abaia, in quo explicatur, quomodo Spiritus defunctorum perveniant ad cognitionem harum precum cujus versio haec est: Publica quadam calamitate ingruente, si populus recipiat se in locum

Sepulcrorum , ibique precetur, tum excitata δυναμις confert ad vim sentientem , vero abiens expergefacit mentem,

sic pro vivis apud Deum intercedunt. Ridicule sane. ΙΙΙ. Verum aliam rationem subesse constat, cur Deus Sein

pulcrum Mosiis occultari voluerit, ne scit. Judaei nefandam Idololatriam apud Sepulcrum ipsius exercerent, & Mosen ut Deum colerent dc pro Deo haberent. Unde facile apparet , quam graviter peccent Pontificii, qui ossa & reliquias Sanctorum religioso cultu adorant, id ab ipsis auxilium petunt, quod

soli Deo convenit. Vid. B. Busemanni disput. de cultu religioso edit. Hel ad. B. Gerhard . diis de Sepultura Mosis edit. Jenens. Unde Petras xisenim in lib. de vis. Evanget. ex antiquissimo Manuscripto Arabico pag. F2. refert, cujus verba a B. Ger-hardo citata leguntur in dissert. praelaudat. D. Johannem Evangelistam in Epheso mortuum dc sepultum fuisse, praesente discipulo suo Phugsire, cui Johannes praeceperit, ut non doceret aliquem locum Sepulchri sui quod ipse quoque fecerit, etiamsi probe sciverit Sepulcrum) ut videlicet impia superstitio cultus huic loco divinos forte exhiberet, quod tamen Mohamedani, in finibus Lydiae, ubi falso credunt , hunc Evangelistam sepultum esse, hodie adhuc strenue facere scribuntur. Ut ita Phannes, si vera sunt, quae ex MS. Arabico de eo relata, easdem habuerit occultandi sepulchri sui causas, quas Deus habuit, cur Mosis Sepulchrum latere voluerit: vid. cap. VII. g. 6. ubi plura. IV. Sed iterum ad Judaeos nos conserimus & magis ineptum esse arbitramur, quod ex Abarbanete recitat Cl. Pococ . note siceli. adport. Mos pag. m. I 2I. qui putat, ad vivos gratiam divinam derivari per ossa defunctorum. Potius C re erit notare testimonium Codic. Nanith fol. xv I. col. I. Uuare fiunt preces apud Sepulchra i Dissentiunt de eo R. Levi Alius Chamma, ct R. Chamma silius Chamna: Alter ait s Nos coram te humus

272쪽

instar mortuorum alter vero id eam fleri ob causam, ut defuncti pro nobis preces fundant. suis est cardo hujus controversia 'De Sepulcris puta π ἔξω praecipua lis est. Scilicet R. Levi, Filius Chamma, noluit, sepulchra diebus jejunii eam ob rationem adire , ut per intercessiones Sanctorum auxilia impetrarentur a Deo, sed solummodo ad excitandam in animis dupplicantium humilitatem, & conditionem praesentem ipsis vivide ob oculos ponendam, quippe quae haut procul distaret ab ea moria tuorum. Id vero eo adstruxit argumento, quod Judaei tempore jejunii non tantum adeant Sepulcra Israelitarum, sed &Gentilium , si illa, non adsint. Atqui probabile non est, eos a Gentilium manibus velle suppetias pollulare. Maimonid. Hilo.

Taanith cap. v I. g. I7. sic pergit: unη n Ioa a zo pDrinna paci II in Unνn- Η h 'no i. e. Et lacrymantur sunticantque ibi apud Sepulchra as dicerent: Ecce vos omnes mortui sis, sicut illi, si vos non convertatis a viis vestrys.

U. Sane si quidam inter Judaeos sic statuant ut R. Levi ἔ amma, non dubito, quin sententia R. Chammae filii Chaninae multo fuerit receptior. Antiquitus enim illa passim dominata est opinio, hodieque etiam nondum penitus eradicata, quod anima defunctorum circa eorum Sepulcra & dormitoria frequentes convolent. Qua de causa Gentiles , ait vir doctiss. Spencer. de leg. Hebr. lib. 3. cap. I. di f. 6. g. f. templa sua ab ultima pene rerum suarum memoria supra Heroum suorum loculos aut dormitoria condiderunt. In his quod animae defunctorum circa sepulcra volent Graeci cum Hebraeis conveniunt , qui non nisi tertio die mortuos sepeliebant, uti Beresh. Rabba fol. 134. 3. refert. Tribus diebus anima Vagatur circa sepulchrum, eXpectans ut redeat corpus. Cum Vero videt, quod immutetur aspectus faciei, recedit relinquit corpus.

Duamoth. fol. IZO. I. & Maim. in Gerush. c. 13. cons. T . nostr. de luctu Graecor. pag. m. II. In monumentis quoque Hebraeorum legere est, congregationes ejusmodi factas ad Sepulcrru Praestantium virorum saepe honoris causa. Huc facit testimonium

ex Bava Gma a Schicbardo in tib. de)ure reg. cap. v I. Theor. XIX.& B. Getero de luditu Hebr. cap. 3. F. 13. Observatum , qui evolvantur.

273쪽

De SEPULCHRIS HEBRAEORUM. 116

VΙ. Lucem habebunt hae Iudaeorum visitationes Sepulchra

les ex more illo,cujus meminit Furerus Itiner. pag. 32. nimirum die Veneris qui Turcis festus est θ mulieres Turcarum ante Solis ortum ad Sepulcra defunctorum , quae extra urbem sunt, abeunt, ubi mortem amicorum lugent, monumentaque floribus dc aqua aspergunt: quo cum paria refert miliain lib. 2. Din. c. I . dc Schweteger. L 2. Iris. c. F9. foeminas, quae funeris deductioni non intersunt, post aliquot dies accedere monumentum, lamenta sua illic proferentes, mortuumque de causa discesilas compellantes ic cum illo velut expostulantes, quibus lamentis addunt etiam oblationes panum dc Fo mulam praeterea precationis, quam Sepulchra visitantes Judaei adhibent ex praetcripto Salomonis Bar R. Nathan assignavit Po- cochim in not. misi HL ad portam Mosis pag. m. 22 . seqq. 227. Falsam autem Pontificiorum opinionem esse, qui preces pro defunctis effundunt, probat doct. Uuensted. in Antiquit. BibL pag. m. FUF. seqq. Legi hic quoque meretur differt. celeb. Bh. Michael. Langit Pro C. Aliors. de Litaniis ad defunctos: confB. Geser. de luct. Hebr. cap. 6. p. m. I 9.

CAPUT XVIII.

De Sepulcri Christi Fatis X visitatione ejus Aequioribus temporibus facta.

L cx praecedentibus clare patebit, quod Sepulcrum illud, in

quo Christus repositus, a Iosepho Arimathaeo eXstructum, ubi nomen id omen conveniebant. Arimatham dicitur a patria, quae ab excelsis nomen habet. Excelsus hic erat quoad amorem dc pietatem. Materiam hujus Sepulcri quod attinet, non cocti lapides vel lateres, non cespites nudi, non marmo-xa dc caementitiis operis accommodata, ex quibus passim Mausolea exsurrexerunt, sed petra praebuit una , continua, gran dis, loco commodo nata, in qua excisum, non natura esMgiatum, sed arte excavatum, certis foraminibus, mura dictis, distinctum: quae omnia ex Antiquitate Iudaica satis certa sunt. Porro in hunc finem exstructum, ut haberet Hieroso-

274쪽

lymis advena, ubi cum suis post fata conditus quiesceret. Ad hoc elegerat hortum, non sine omine, ut scit . in horto sepeliretur, qui mortem, in horto ab Adamo in auctam, devorare debebat. Principio monumentum a Joseph excisum dicitur, non acceptum, Matth. XXVII. 6O. Bh. XIX. Sub finem

millenarii quarti a mundo cotadito seculo quadragesimo me dio circiter, cum sub Romanis Judaea quoque jugum ferret. Vacuum deinde stetit ad Annum Salvatoris XXXI v. nec in eo quisquam unquam positus. Quae omnia eX Scriptura satis

cognoscuntur.

ΙΙ. Anno AErae Christianae vulgo LXX. cum Titus Vespa- misi Hierosolymam muro circumducto stadiorum 39. variisque aggeribus structis cingeret, captam deinde solo aequaret univeriam, nec super lapide lapidem relinqueret, ut praedixerat Christus, Luc. XIX. I . ViX probabile videtur, quod& hoc intactum relictum sit. Seculo n. post Christ. N. circa annum I 29. ab AElio Adriano omnia loca in odium Christianorum profanavit, de quibus Christi mentio facta. Seculo demum 1 v. sub Constantino iterum aedificatum Sepulcrum

Eusebius lib. III. de V. C. cap. XXI v. testatur, qui & templum

erexisse dicitur. Ubi δέ post haec frequens concursus factus, uti refert Theodoritus seculo medio v. scribensi accurrisse tum illuc universos Dei amantes ad tantae magnificentiae spectaculum. Ιmo jam ante ipsum sub finem seculi 1v. Hieronym. in iis habitans terris Epist. Xm. ad Paulin. scribit: de toto huc orbe concurritur, plena est civitas universi generis hominum dc tanta utriusque sexus constipatio, ut quod alibi ex parte fugiebas, hic totum sustinere cogaris. Vide dc praef. ejus in E-χ ecb. st Epist. II. ad Marcell. Ast & hoc una occurrit, quod plurimos eorum, qui non cognoscendae saltem antiquitatis dc historiae erg6, verum ex superstitione & cum opinione cultus eo advolabant, ejusdem aetatis Patres reprehendexint. Ita sub Seculi 1 v. finem Gregor. Nyssen. peculiat'. oratione in eos invehitur, cujus capita eXhibere potest B. Gemnit. Exam concit. Trident. pari. 4. de Reliq. Sanct. pag. m. 67O.

III. A visitationibus hujus continuis retraxit deinde plurimos si non vox Episcoporum ejusmodi monitoria, turbo cem

te ilIe, qui istas paulo post invasit oras. Nam A. 6IF. a N

275쪽

De SEPULCHRIS HEBRAEORUM Hi

C. tempore Heraclii Imperatoris Cosrhoes II. Persarum Rex, velut a Cedreno accepimus, Palaestitiam adortus, Hieios,lymam capit , & magna strage hominum facta Patriarcham Zachariam cum cruce Domin Ica, quae putabatur, alitique thesauris abducit, quae reddita de Inuim post decennium Per filium ejus Siroen sunt, cum is patre caelo cum Heracho pacisceretur. Non multo post, nempe circ. A. 636. a Multum-medis propinquo Omar, Abubecri filio dc successor , Calipha Saracenorum , Occupatur denuo Hieroi Olyma dc AOO. amplius annis sub eorum jugo mane t. Hi barbari au suis omnia reliquerint locis diserte haut constat. Seculi noni initio sive A. So6. circiter caro p. ut habent Annales Fi Menses, ventinus aliique per Legatos Sepulcrum Christi Donariis miliasis veneratur, imo ab Aarone Aharvne) Saracenorum tum temporis A mira Syria, muneribus etiam ipsi misiis placato, dono illud vicissim oblatum, una cum coenobilS V1cln IS ac cipit. Claves Romam missas CX Reginones lib. 2. Cent. Mag-deb. 9. c. 7. P. I 77. testantur. Verum sub secuti xi. initium,

Calipha & Sullanus AEgyptius Hacham vel Alnacham quibusdam dictiis, rupta pace cum Basilio templum istud Constantinianum ad Christi Sepulcrum monasteriaque cremavit, religiosos extorres fecit. Et quis omnia fata Sepulcri Dominici enarrabit, quae Scriptores Ecclesiastici annotarunt. Evolvat B. L. cl. Carol. Oritob. differt. de Sepulcro Christi, Sclectu digna reperiet. IV. Hinc jure meritoque dubitamus, an hoc, quod ostendunt Gentiles, sit Sepulcrum Christi. Nam speluncae forma Sepulcri Dominici ac facies plane immutata, idque ante plurima retro secula, ut nec hodiernae nec proximorum seculorum descriptiones veterem formam exhibere judicandae sint. Scribit enim Eusebim, loCum Sepulchri aggesta terra aliisque rebus a Paganis fu i ste obrutum, atque ita sepultum quasi Sepulchfum esse Salvatoris, ne ulla eXtaret ejus memoria. Verba Eusebii apud Uuensted. pag. m. 2S2. 2V3. legen da sunt. Nec fidem meretur in her breuantasti sist Maustina fol. m. 323, 322, 323, seq. qui ita depinXit, dc asserit diversas cameras ibi fuisse, cum constet specum dc in illo rao more Judaico fuisse. Conjecturamus ergo pro lubitu

276쪽

de placito quorundam Imperatorum subsequentibus temporiabus ita exornatum & aedificatum fuisse. V. Interim tamen non negandum, quod hoc Sepulcrum a superstitiosis saepe visitatum fuerit, id quod tamen minime approbamus, cum peregrinatio illa ad Sepulcrum Christi nihil ad salutem conduxerit. Mittimus ergo Pontificiorum peregrinationes ad Sepulcrum Christi, quae multum laboris dc periculi habent, dc Christum inclusum non ostendunt. Cum itaque haec ab aliis decisa sint, actum agere nolumus; sed finem huic imponimus libro tertio , & ad quartum nos confe

CAPUT I. Ornamentis Sepulchrorum externis, S quidem

naxn statua. Ire actenus de Sepulchris Hebraeorum fuse actum fuit, ubi LI illorum qualitates & quantitates loca varia perlustra

vimus; nunc ad ornamenta illorum nos accingimus, quae ad honorem erga defunctos pertinent. Est autem honor erga defunctos testimonium de pristina praestantia defunctorum x seversitibus convenienter editum , in praemium laudabiliter transacta viata ct stimulum honesta amulationis. Media, quae faciunt ad honorandos defunctos, sunt tum verba, tum actiones, tum Res. Quae sicco silentii pede non transimus, & quoad Res quae in defunctorum honorem erigi ac statui Curantur, primo occurrit rin Gen. XXXV. ΣΟ. map Ran in alV , nam a V as Vulgatus naxn interpretatur Titurum. Quae interpretatio Pererio in Commensario in Genes fol. 8s Σ. occasionem praebuit disquirendi de hoc titulo a Pacobo Sepulchro Rachelu imposito. Verbum verbo sic efleres: Et Iacob erexit statuam super ejus sepulcrum. Haec statua sepulcri Rachelii in hunc diem. Ubi

naru

277쪽

nk SEPULCHRIs HEBRAEORUM. 113

Paeob erigebat columnam.

ΙΙ. Sunt quidam viri docti, qui per pravo non statuam, sed

monumentum aliquod intelligant, uti Trider. Mulier. in . de satuis lib. 2. cap. IV. g. pag. m. 9. edit. Ossens. asterit, quando in haeC erumpit verba: Absolonis monum Ium 2. Sam. XV LII.

38. statuam vocant Interpretes; sed dixit Spiritus Sanctus,

indicat ςμην μαρ ιαρίνου. yseph. VII. Anit . 9. In fine. Sane, Mercero in thesaur. 6Vu4S. teste, VOX monumentum

dicit, adeoque late sumi potest pro omni eo, quod memoriae causa, aut ad rei aliCujus signifiCationem statuitur dc erigitur.

Et eX Genes XXvIII. I 8. 3I. Exod. XXIV. 4. liquet Hebr. illa voce signifiCari μονολιγον rudem. Unitatem dubiam faciunt annotat. in Tremeli. version. Gen. XXVIII. I 8. 3I. FI. Collecturae, quia Gen. Xxv III. II. multi sunt lapides; ergo est multorum lapidum strues. Verum sequela aegra est, quia in multitudine potest esse eXtantior, quemadmodum Gn. XXXI. expresse distinguitur naso a lapidum Cumulo. Ruditatem suadent loCa Genes. Cit. neC aversatur IOCUS Z. Sam. Xum. Haec doct. Musterus refert. ΙΙΙ. Sed non videmus Cur non per statuam expli Cari poss1t

vocabulum navo, non autem eo modo, quo Boulducus lib. 3.

Io. de Ecclesia ante legem sumsit, pro imagine , quando ita: Hic habemus unde antiquissimum in ECClesia fantiarum imaginum v sum Confirmemus aC statuarum. VOX enim Hebraearcaeo pro qua Latinus Interpres reddit titulum, vere statuam, i. e. sCulptam imaginem signifiCat. Argumentum sCil. egregium, quo PontifiCiorum Idololatriam probare Conatur; Cum navo in speCie pro Columna vel Cippo aCCipiatur, quae nullaemgie ornata. onm autem a Jacobo erectus, quid erat aliud , quam SepulChralis statua, in memoriam Rachelis prope sepul-Crum ejus Collo Cata. Alia ratio fuit tituli Betheis erecti & con- seCrati, qui non aliud fuit, quam memoriale illius loCi . in quo Deus yacobo apparuit. Nulla ratione probabitur , quod in titulis illis exsculptae fuerint imagines. Rudia fuerunt primo saxa benefiCiorum divinorum, vel sanctorum etiam hominum memoriam Conservantia. Bene igitur Valentinas Schin

280쪽

ter. in Lexico Pent lotio fol. m. 789. IVaro Vel pin interpretatur Statuam , monumentum, lapidem qui erigitur in honorem Dei, vel in memoriam alicujus sive mortui sive alterius rei. Consentit Munster. in annot. ad Genes fol. m. 27. his verbis e

Formant Hebraei rino a aD sicut dc Latini statuam a stando. Non est igitur ut aliquis suspicetur statuam illam columnam fuisse scit . erigiatam 9 cum solum lapis agri esset, sed is lapis stabat, non jacebat, secundum longitudinem erectus. Statua igitur vocari potest lapis ille , sicut Zc in Hebraeo vocatur. Ita etiam reddit Paraphras Chald. venente Paulo Fagior Et erexit Jacob statuam . IV. Perlustremus etiam vocabulum Chaldaicum OnkelocNn p vel Mnp, dc reperiemuS, quod originaliter dc in genere fatuam notet , nulla figura ornatam. Multoties tamen in Chaldaicis Paraphrasibus designat quoque essigiatum aliquid, Levit. XXVI. Ropi Non erigetis vobis statuam , columnam teste Eetio in not. ad h. t. super quam collocatur sculptile. Angi. Auuworth. fol. m. 16y. eXplicat pillar or statue or flandiu ima-ge. Additque distinctionem hanc : And pillars inere siet up ei-ther for civit moniments m μου the piliar on Racheis grave Gen. XXX v. and Absolons pillar 2. Sam. XVI II. 18. or for religious monimenis, ab inere altars, Gen. XXXV. I 4. these lalter are here for-bidden. Quando igitur Rop ponitur in Scriptura pro columnae essigiata semper Idololatriam gentilium denotat , uti Exod.

XXIII. 24. XX XIV. I 3. Mich. U. I 3. 2. Reg. X. 27. Ierem.

XLI II. I3. & aliis in locis: vid. B. Gubert. de salua Sad pag. m. 248. Patigr. edit. Aldo I 678. Non ignoramus per abusum Gentilium Distum, ut ejusmodi statuae religiose colerentur. Cum igitur Hebraei ejusmodi statuis juxta morem gentium abuti inciperent, Deus interdicto serio eas prohibuit, non qualescunque dc civiles uti liquet ex 's. iv. 8. sed idololatricas. De his statuis idololatricis fuse egit Anglus acutus Iohann. Omen. in libr. de ortu ct progress. Idololat. lib. 3. cap. VIII.

pag. m. 2II. ΣΙΣ. 2I3. edit. Brem. qui evolvatur.

U. Ex his satis elucet, non prohibitum fuisse juxta Sepul-

a statuas erigere civiles, quem ritum observarunt antiquitus Hebraei dc adhuc hodie observant, uti testatur Leo Mutianensis Rabbinus Venetus in histor. rituum Ebraor. pari. Vis cap. pe

SEARCH

MENU NAVIGATION