장음표시 사용
141쪽
AEΝEIDOS LIB. ΙΙΙ. 127 Quos mecum a Troia modiisquo ex ignibus urbis Extuleram, vis anto oculo adstare iacentia οIn somnis, multo manifesti lumine, qua se Plena per inserta fiuidebat luna senestras; Tum sic adfari et cura his demero dictis:
Quod tibi dolato Ortygiam dicturus A llo est,
Hic canit, et tua nos en ultro ad limina mittit Nocto, Dardania incensa, tuaque arma secuti, Nos tumidum sub te permensi assibus aequor, Idem intum tollemus in astra no tes,
Inperiumquo urbi dabimus. Iu moenia magnis Μagna para, longumque fugas ne linque laborem. IsoΜutandae sodes Non haec tibi litora suasit Dolius aut Cretae iussit considoro Amsso. Est locus, Hesperiam Grai cognovitae dicunt,
Terra antiqua, potens armis atque ubere glaebae; Oenotri coluero viri; nunc fama minores 166 Italiam dixisso ducis do nomine gentem: Hae nobis propriae sodes hinc Dardanus ortua, Iasiusque pater, genus a quo principe OStrum.
Surge ago, et haec laetus longaevo dicta parenti Haud dubitanda reser Corythum terrasque requirat In Ausonias Dictaea negat tibi Iuppiter arva. Talibus attonitus vitia et voco deorum-
Nec sopor illud erat, sed coram adgnoscere viat Velatasque coma praesentiaquo ora idobar; Tum gelidus toto manabat eo ore sudor In Corripio e stratis corpus tendoque supinas Ad caelum cum Voce manus, et munera libo Intomerata socia. ior octo laetus honoro Anchisen dicio certum, remquo Ordine ando. Adgnovit prolem ambiguam geminosque Parentes, Iae
quo novo veterum deceptum errore locorum.
Tum memorat Nate, Iliaci exercito fatis, Sola mihi talis casus Cassandra canobat. Nunc repeto hae generi portendere debita nostro, Et saepe Hesperiam saepe Itala - V are Iae Sod quis ad Hosperia ventuma litora ouer Crederet aut quom tum vates Cassandra movereti damua Phoebo, e moniti meliora sequantur.
142쪽
128 P. VERGIL ΜARONIS. Sic ait et cuncti dicto paremus Vantes. Hanc quoquo deserinius sedem, paucisquo relictis aso Vela altius, vastumque em trabe currimus nequor. Postquam altum tenuere ratos, nec iam implius
ullae Adparent terrae, caelum undique et undiquo pontus, Tum mihi cacruleus supra caput adstitit imber, Nocto hiememque serens, et inhorruit unda tenebri . Continuo venti volvunt mare magnaque surgunt Aequora dispersi iactamur gurgite vasto; Involvero diem nimbi, et nox humida caelum Abstulit ingominant abruptis nubibus ignes.
Excutimur cursu, o caecis erramus in undis. NoIpso diem noctemque negat discernere caeso, Nec meminisso via media alinurus in unda. Tris adeo incertos caeca caligine solea Erramus polam, totidem sine sidere noctes. Quarto terra dio primum se attollere tandem IosVisa, aperiro pro nil montis ac Volvere fumum. Vela cadunt, remis insurgimus haud mora, nauiso Adnixi torquent spumas et caerula Verrunt. GServatum ex undis Strophadum o litora primum Accipiunt Strophades Graio stant nomino dictae, IIo Insulae Ionio in magno, quas dira Celaeno Harpyiaequo colunt aliae, hineia Ostquam
Clausa domus, mensasque metu liquere Priores.
Tristius haud illis monstrum, nec saevior ulla Pestis et ira doum Stygiis sese extulit undis. in Virginei volucrum voltus, laedissima ventria
Presuries, uncaeque manus, o pallida semper Ora fame. Huc ubi delati portu intravim , ecce Laeta boum Maim campis armenta videmus moCaprigenumquo pecus nullo custode per horbas. Inruimus forro, et divos ipsumque Vocamus In artem molamque Iovem tum litoro curvo Exstruimusquo toros dapibusque epulamur Pimis.
At subita horrifico lapsu do montibus adsunt in Harpyiae et magnis quatiunt clangoribus alas, Diripiuntque dapes contactum omnia laedant
143쪽
Inmundo tum vox taetrum dira inter odorom. Rursum in aecessu longo sub rupe cavata, Arboribus clausi circum atque horirantibus umbris, sInstruimus mensas arisque reponimus ignem: Rursum o divorso caeli caecisque latebris Turba onans raedam pedibus circumvolat uncis, Polluit oro dapes. Sociis tunc, arma ea Mant, Edico, et dira olim cum gente gerendum. 235 Haud secus ac iuga laciunt, tectosquo per herbam Disponunt inses et scuta latentia condunt. Ergo ubi delapsa sonitum per curva dedero Litora, dat signum speculamisenus ab alta Aere cavo. Invadunt socii, et nova proelia temptant, Obscenas pelagi ferro Medare volucres. 211 Sed neque vim plumis ullam nec volnera tergo Accipiunt, celerique fuga sub sidera vino Semiosam praedam et vestigia laeda relinquunt. Una in praecelsa consedit rum Colaeno, QInfelix vates, rumpitque hanc octor vocem: Bellum otiam pro caede boum stratisque iuvencis, Laomedontiadae, bellumno insere paratis
Et patrio Harpyias insontia pellere regno lΑcespite ergo animis atquct liae mea figito dicta. 45οQuae Phoebo pater omnipotens, milii Phoebus Apollo
Praedixit, obis Furiarum ego maxuma undo. Italiam cursu petitis, ventisque vocatis
Ibitis Italiam, portusquo intrare licebit;
Sod non anto datam cingetis moenibus urbem, ae Quam vos dira fames nostr quo iniuria inodia Ambosas subigat malis absumere monsas.
Dixit, et in silvam pennis ablata refugit. Λ sociis subita gelidus formidino sanguis Deriguit cecidere animi, no iam amplius armis aeSed votis precibusque iubent exposcere acem, Sive deae, seu sint dira obscenaeque Volucres. Et pater Anchises passis do litore palmis Numina magna vocat, meritosque indies honores: Di, prohibeto minas di talem avertite insum, in
Et placidi sorvato pios L Tum litore unomD .ere, Oxcussosque iubet laxare rudentia.
144쪽
130 P. VERGIL ΜARONIS Tondunt vela Noti; fugimus spumantibus undis,
Qua cursum ventusquo gubernatorque voeabat.
Iam medio adparet luctu nemorosa Zacyntho an Dulichiumque Samequo ct Neritos ardua saxis. Effugimus scopulos Ithacae, Laertia regna, Et terram altricem aevi exsecramur Ulixi Μοx et Leucatae nimbosa acumina montis Et sormidatus nautis aperitur Apollo. ara Hunc petimus sessi ct parva succedimus urbi; Λncora de rora iacitur, stant litore Puppes. Ergo insporata tandem telluro potiti Lustramurque Iovi votisque ancondimus aras, Actiam Iliacis celebramus litora ludis. Exercent patrias oleo labente palaestrua Nudati socii iuvat vasisse tot vi bes Argolicas modiosque fugam tenuisse per hostis. Interea magnum sol circumvolvitur annum, Et glacialis hiemps aquilonibus asperat undas res Aere cavo clipeum, magni gestamen Abantis, Postibus adversis figo, o rem carmine signo:
AENAM HAE DE DANAIS VICTORIBUS ARMA.
Linquor tum portu iubeo et considero transtria. Certatim socii feriunt mare et aequora verrunti res Protinus aerias Phaeacum abscondimus arces, Litoraque uiri legimus ortuque subimus Chaoni o celsam Buthroti accedimus urbem. Hic incredibilis rorum fama occupat auris Ρriamido Helenum Graias regnare per urbes, Issi
Coniugio Aeacida Pyrrhi seoptrisque Potitum,
Et patrio Andromacho iterum cessisse marito. Obstipui, miroque incensum pectu amore, Compellare Virum et casu cognoscere inutos.
Progredior ortu classis o litora linquens moSollemnis cum foris dapes et tristia dona Ante urbem in luco salsi Simoentis ad undani Libabat inori Andromachomanisque vocabat Hectoreum ad tumulum, viridi quem caespite inanem
Et geminas, causam lacrimis, sacraverat . .
Ut me conspexit ovientem o Troia circum Arma mons Vidit, magnis Oxterrita monstris
145쪽
Doriguit visu in medio calor ossa reliquit; Labitur, et longo vix tandem tempore satur: Voran to facies, verus mihi nuntius adsera, Io Nato dea vivisno aut, si lux alma recessit, Hector ubi est dixit, lacrimasque effudit o omnem Inplevit clamore locvin Vix pauca surenti Subiicio o raris turbatus vocibus hisco: Vivo equidem, vitamque Oxtrema per omnia dum 315 No dubita, nam ora vides. Houl quia te casus deiectam coniuge tanto Excipit aut quae digna satis fortuna revisit Hectoris Andromachen Pyrrhin connubia servast Deioci voltum et domissa voco locuta est 320 solix una ante alias Priameia lino, Hostilem ad tumulum Troia sub moenibus altis Iussa mori, quae sortitus non pertulit ullos, Nec victoris heri tetigit captiva cubilolNos, patria incensa diversa per aequora vectas, rara Stirpis Achillea fastus iuvenemquo SuPerbum, Servitio nixae, tulimus; qui deinde, secutus Ledaeam Hermionen Lacedaemoniosquo hymenaeos, Moriamulo famulamquo Helen transmisit habendam. Ast illum, ereptae mairno inflammatus amore 330 Coniugis e scelerum Furiis agitatus, Orestes Excipit incautum patriaAquo obtruncat ad aras. Morte Neoptolemi regnorum reddita cessit Pars Heleno, qui Chaonios cognomine campos Chaoniamque omnem Troiano a Chaon dixit, 335
Pergamaque Iliacamque iugis hanc addidit arcem. Sed tibi qui cursum venti, qua sata dederet Aut quisnam ignarum nostris deus adpulit risi Quid puer Ascanius superatne et vescitur Rur Quem tibi iam Troia MoEcqua tamen puer est amissae cura parenti8l quid in antiquam virtutem animosque virilis Et pater Aenea et avuncula excitat Hoctor' Talia fundebat lacrimans longosque ciebat
Incassum fletus, cum ego a moenibus heros QPriamidos multis Holonus comitantibus adfert, Adgnoscit o uos, laetusque ad limina ducit,
146쪽
Et multum lacrima verba inter singula fundit.
Procodo, et parvam Troiam simulataquo magnia Porgama et arentem Xanthi cognomine rivum allo Adgnosco, Scaeaequo amplector limina portae. Nec non et Teucri socia simul urbe muntur.
Illos porticibus rex accipiebat in amplis; Aules modi libabant pocula Bacchi,
Inpositis auro dapibus, paterasque tenebant. Iamque dies alterque dies me ait, et aurais Vola vocant tumidoque inflatur carbasus austro: His vatem adgredior dictis a talia quaeso: Troiugena, inter es divom, qui numina Phoebi, Qui tripodas, Clarii laurus, qui sidera sentia MEt volucrum linguas et praepetis omina Pennae, Fare ago namque omnem cursum mihi prospera dixit Religio, et cuncti suaserunt numino divi Italiam petere et terra temptrum repostas; la novum dictuque esas Harpyia Celaeno 365 Prodigium canit, et tristia denuntiat aras, Obscenamque famem-quae prima pericula vito Quidve sequens tantos possim inporam laborea Hic Helenus, caesis primum do more iuVeneis, Exorat pacem divom, vittasque rosolvit an Sacrati capitis, meque ad tua limina, Phoebe, ΙΡse manu multo suspensum numine ducit, Atquo haec deindo canit divino ex ore sacerdos: Nate dea nam te maioribus ire per altum Auspiciis manifesta fides: sic fata deum rex M. Sortitur, volvitque vicos is vertitur ordo Pauca tibi, multis, quo tutior hospita lustres Aequora et Ausonio possis considere portu, Expediam dictis prohibent nam cetera Parcae Sciro Helenum sarique vetat Satureia Iuno. εο Principio Italiam, quam tu iam rere propinquam Vicinosque ignare, iam inVadem Portus, Longa procul longis via dividit invia terris. Λnto et Trinacria lentandus remus in unda, Et salis Ausonii lustrandum navibus aequor in Inseratque lacus Aeaeaeque insula Circa Quam tuta possis urbem conponere terra.
147쪽
AENEIDOS LIB. III. 133 Sigua tibi dicam tu condita mento teneto: Cum tibi sollicito secreti ad fluminis undam Litoreis ingens inventa sub ilicibus sus moΤriginta capitum fetus enixa iacebit,
Alba, solo rccubans, albi circum ubera nati, Is locus urbis orit, requies ea certa laborum. Nec tu mensarum morsus horresco suturos: Fata viam invenient aderitque Vocatus Apollo. sae
Has autem terras, Italiquo hanc litoris oram, Proxuma quae nostri perfunditur aequori aestu, Effugo cuncta malis habitantur moenia Graiis. Hic t Narycii mauorunt moenia Locri, Et Sallontinos obsedit milite campos MoLyctius Idomeneus hic illa ducis oliboei
Parva Philoctota subnixa etelia muro. Quin, ubi transmissa steterint trans uoquora classes Et positis aris iam vota in litoro solves,
Purpuro volaro comas adopertus amictu, ae
Ne qua intor sanctos ignis in honoro deorum Hostilis acies occurrat ut omina turbet. Hunc socii morem sacrorum, hunc ipso teneto: Hac rati maneant in cligione nepotes. Ast ubi digressum Siculae to admoverit orae iuVentus et angusti raroscent claustra Pelori, Laeva tibi tellus o longo laeva Mantur Aequora circuitu; dcxtrum lago litus et undas.
Haec loca vi quondam et vasta convolsa ruina- Tantum aevi longinqua valet mutaro Votust - rara
Dissiluisso serunt, cum protinus utraque tellus Una laret venit medio vi pontus et undis Hesporium Siculo latus abscidit, arvaque et urbes Litore diductas angusto interluit aestu. Dextrum Scylla latus, laevum inplacata Charybdis Moobsidet, atque imo barathri tor gurgit vastos Sorbet in abruptum fluctua, rursusque sub auras Erigit alternos et sidera verberat unda. At Scyllam caecis cohibo spolunca latebris,
Ora exsertantem et navis in saxa trahentem. 4ae
Prima hominis lacies o pulchro pectore Virgo Pube tenus, matrema inmani corpor Pristis,
148쪽
Delphinum caudas utero commissa luporum. Praestat Trinacrii metas lustrum Pachyni Comantem, longo et circumflectero cursus, a Quam semel informom vasto vidisso sub antro Scyllam et caeruleis canibus resonantia saxa. Praeteroa, si qua os IIolen prudentia, vati
Si qua fides, animum si veris inΡlo Apollo,
Unum illud tibi, nato domumque omlubus unum ram Praedicam, o repotoncitorumquesitorumquo monebo: Iunonis mina primum reco numen adora;
Iunoni cano vota libens dominamque Montem Supplicibus supera donis: sic doniquo victor Trinacria finis Italos mittore clicta. MoHuc ubi delatus Cymaeam accesseris urbem Divinosquo lacus et voma sonantia silvis, Insanam utem aspicios, qua rupo sub ima Fata canit foliisque nota et nomina mandat. Qua umque in soliis doscripsit carmina Virgo, Ma Digerit in umorum atque antro seclusa relinquiti Illa manent inmota loci neque ab ordino cedunt;
Verum eadem, ora tenuis eum cardino ventus
Inpulit et tonoma turbavit ianua frondes,
Numquam deinde cavo volitantia rendere saxo MoNec revocare situs aut iungere carmina curat:
Inconsulti abeunt, sodemquo odoro SibyllinHic tibi ne qua mora fuerint dispondia tanta, Quamvis incropitent socii, et vi cursus in altum
Velo. Vocet ossisquo sinus inploro secundos, M. Quin adeas vatem recibusque movi poscas Ipsa canat, Oeemque Volens atque ora resolvisti
Illa tibi Italia populos venturaque boli Et quo quemque modo sugiasquo serasque laborem,
Expediet, cursusque dabit venerata secundos. MoHaec sunt, quae nostra liceat to Voco moneri Vade age, et ingontem lactis sor ad Minera Troiam. Qua postquam vates sic oro ossatus amico est, Dona dehinc auro gravia socioquo olophanto Inperat ad navia serri, stipatquo caruita doli Ingens argentum, Dodonaeosque lebetas, Loricam consertam hamis auroque trilicem,
149쪽
AENEIDOS LIB. III. 135 Et conum insignis galeae cristasque comanus, Arina Neoptolemi Sunt et sua dona parenti. Addit equos, additque duces; si Romigium supplet socios simul instruit armis. Interea classem velis aptaro iubebat Anchises, flore vento mora ne qua feronti. Quem Phoebi interpres multo compellat honore: Coniugio Anchise, Veneris dignato superbo, 475 Cura deum, bis Pergameis erepto ruinis, Eoo tibi Ausonia tellus hanc arripo Velis. Et tamen hanc pelago praeterlabure nocesse est; Ausoniae pars illa procul, quam pandit Apollo. Vado ait, o soli nati pietate. Quid ultra mProvehor et fando surgentis demoror austrosi Nec minus Andromache, digressu maesta Supremo, For picturatas auri subtentino vestes
Et Phrygiam Ascanio chlamydom, o cedit honori, Textilibusquo nerat donis, ac talia satur: MAccipe et haec manuum tibi quae monumenta mearum Sint puer, o longum Andromachae testentur amorem, Coniugis Hectoreae Cape dona extrema tuorum, mihi sola mei super Astyanactis imago. Sic oculos, sic ille manus, sic ora ferebat; so Et nunc aequali tecum ubesceret aeVO. Hos ego digrediens lacrimis adfabar obortis: Vivit felices, quibus At fortuna eructa
Iam sua no alia x aliis in sata vocamur. Vobis parta quies nullum maris aequor arandum, in Arva nequo Ausoniae semΡer cedentia retro
Quaerenda. Emgiem Xanthi Troiamque videtis,
Quam vestrae secere manus, molioribus, Opto,
Auspiciis, et qua fuerit minus obvia Graiis. Si quando Thybrim vicinaque hybridis arva MoIntraro gentiquo moue data moenia cernam,
Cognatas urbes olim populosque propinquos, Epiro, Hesperia, quibus idem Dardanu auctor
Atque idem casus, unam aciemus utramque Troiam animis manent nostros a cura nepotes MOProvehimur pelago vicina Ceraunia iuxta, Undo iter Italiam cursusque brevissimus undis.
150쪽
Sol ruit interea et montos umbrantur opaci Stomimur optata ocmi telluris ad undam, Sortiti remos, passimquo in litore sicco is Corpora citramus fossos sopor inrigat artus. Necdum orbem medium Nox horis acta subibat: IIaud -nia strat surgit Palinurus et omnia Explorat ventos, atque auribus aera captat; Sidera cuncta notat tacito labentia caelo, 615 Arcturum pluviasque Hyadas geminosque Triones,
Amafumque auro circumspicit Oriona. Postquam cuncta videt molo constare sereno, Dat clarum e puppi signum nos castra οVem ,
Temptamusque iam et velorum andimus alas.e ad Iamquo rubescebat stellis Aurora fugatis, Cum procul obscuros collia humilomque videmus Italiam. Italiam primus conclamat Achates, Italiam laeto socii clamore salutant. Tum pater Anchises magnum cratera corona fias Induit inplevitque mero, divosque Vocavit Stans celsa in puppi: Di maris et terrae tempestatumque Potentes, Fert viam vento facilem et apirato ocundi. Crebescunt optatae aurae, portusque palosci mo Iam propior, templumque adparet in arcBminervae. Vela legim socii, o proras ad litora torquent. Portus ab Euroo fluctu curvatus in arcum; obiectae salsa spumant adspargine cautes; Ipso latet gomino demittunt bracchia muro mTurriti scopuli, refugitquo ab litoro templum. Quattuor hic, primum omen, equos in gramine vidi Tondentis campum late, candore nivali. Et pater Anchises Bellum, O terra hospita portas; Bello armantur oqui, bellum haec armenta minantur. 5ae Sed tamen idom olim curru succedere uoti Quadrupedes, et frena iugo concordia ferre: Spes et pacis ait. Ium numina sancta precamur Palladis armigonae, quae prima accepit ovantis, Et capita anto aras Phrygio velamur amictu; Praeceptisquo Heleni, doderat qua maxuma, iis Iunoni Argivae iussos adolemus honores.