장음표시 사용
161쪽
AENEIDOS LIB. IV. 147 Gaudens et pariter acta atque insecta cunebat Issvovisse Aenean, Troiano anguine cretum, Cui se pulchra viro dignetur iungere Dido; Nun hiemem inter se luxu, quam longa, lavero Romorum inmemoros turpique cul'idine captos.filao p iam dea laeda virum diffundit in ora Iae Protinus ad rogem cursu detorquet Iarban, Incenditque animum dictis atque aggerat iras. Ilic Hammone satus, rapta Garamantide Nympha, Templa Iovi centum latis inmania regnis,
Centum aras posuit, Vigilemque sacraverat ignom, asto Excubias divom aetemus, pecudumque cruore Pinguo solum et variis florentia limina sertis. Isque amon animi et rumore accensus amaro Ditatur anto aras media inter numina divom Multa Iovem manibus supplex orasa supinis aesIuppiter Omnipotens, cui nunc aurusia ictis Gens epulata toris Lenaeum libat honorem, Aspicia haec a te, genitor, cum fulmina torques, Noquiquam horremus, caecique in nubibus ignea Terrificant animos et inania murmura miscent no Femina, quae nostris errana in finibus urbem Exiguam preti posuit, cui litus arandum Curiuo loci leges dedimus, connubia nostra Romuli ac dominum Aenean in regna recepit. Et nunc illo aris cum semiviro comitatu, uMaeonia mentum mitra crinemque madentem Subnexus, rapto potitur nos munera templis
Quippe tuis ferimus, amamque lavemus inanem. Talibus orantem dictis arasquo tenentem Aulii Omni totis, oculosquo ad moenia torsit aso Roma et oblitos fama moliori amantis. Tum sic ercurium adloquitur ac talia mandat: Vine age, nate, voca Zephyros et labere pennis, Dardaniumquo ducem, Tyria Karthagino qui nunc spectat, satisquo datas non respicit urbes, are Adloquere et celeris dosor mea dicta per Rurus. Noli illum nobi gonetrix pulcherrima talem'
Promisit Graiumquo ideo bis vindicat armis; Sea sors, qui gravidam inportis belloquo frementom
162쪽
Italiam regeret, genus alto a sanguino Teucri aso Proderet, ac totum sub leges mitteret orbem. Si nulla accondit tantarum gloria rerum Nec super ipso sua molitur laudo laborem, Ascanione ater Romana invidet arces lQuid struit aut qua spe, inimica in gente moratur, amNe prolem Ausoniam et Lavinia rospicit arva' Naviget haec summa est hic nostri nuntius esto. Dixorat. Illo patris magni parem parabat iaporio; et primum pedibus talaria nectit, Aurea, qua sublimem alis sive aequora supra No u teream rapido pariter cum flamine ortant;
Tum virgam capit hac animas ille ovocat orco Pallentis, alias sub Tartara tristia mittit, Dat somnos adimitque, o lumina morte resignati Illa laetus agit ventos, et turbida tranat MNubila iam tuo volans apicem o latera ardua emit Atlantis duri, caelum qui vertico fulcit, Atlantis, cinctum adsiduo cui nubibus atris Pinisorum caput o vont pulsatur et imbri; Nix humeros infusa tegit tum flumina mento reo Praecipitant senis, et glacio riget horrida barba. Hic primum paribus nitens Cyllenius alis Constitit hinc tot praeceps se corpore ad undas Misit avi similis, quae circum litora, circum
Piscosos scopulos humilis volat aequora iuxta. 255 Haud aliter terras inter caelumquo es M, Litus arenosum Libyae ventosque secabat Μatem veniens ab avo Cyllenia proles.
Ut primum alatis otio magalia planus,
Aenean fundantem arces ac tecta novantem MConspicit atque illi tollatus iaspido ulva
Ensis erat, Tyrioquo ardebat murice laena Domissa ex humeris, dives qua munera Dido Fecerat et tenui telas discreverat auro. Continuo invadit: Tu nunc Karthaginis alta saeFundamenta locas, pulchramque uxorius urbem Exstruis heu regni rerumquo oblito tuarumlIpso deum tibi me claro demittit Olympo
egi utor caelum et torras qui numine torquet;
163쪽
AENEIDOS LIB. IV. 14sIpso haec erro iubo celeris mandata per auras IN Quid struis aut qua spo Libycis toris otia torris lSi to nulla movo tantarum gloria rerum Noc super ipso tua moliris laudo laborem, Ascanium surgentem et apes herodis Iuli Romice, cui regnum Italiae Romanaque tellus ara De temtur Tali Cyllenius ore locutus
Μortalis minis modio sermon reliquit, Et procul in tenuem ex oculis evanuit auram. At vero Aeneas aspectu obmutuit amens, Arrectaeque horror comas, et vox faucibus haesit. am
Ardet abiro fuga dulcisque relinquero terras, Attonitus tanto monitu inperioque deorum. Heu quid agat quo nunc reginam ambire furentem Audeat adfatu quae prima exordia sumati Atque animum nunc huc celerem, nunc dividit illuc, ram In partisque rapit varias perque omnia Versat. Haec altereant potior sententia visa est: Μnesthea Sergeatumquo vocat sortemque Serestum, Classem aptent taciti sociosque ad litora cogant, Arma parent, et, quae rebus sit caussa novandis aso Dissimulent sese interea, quando optuma Dido Nosciat et tanto rumpi non speret amores, Temptaturum aditus, et qua mollissima sandi Tempora, quis rebus dexter modus ocius omnes Inperi laeti parent ac iussa sacessunt. 295At regina dolos uis saltero posti amantem' Praesensit, motusque excepit prima futuros, omnia tuta timens. Eadem impia Fama furenti Doruli armari classem urgumque parari. Saevit inops animi, totamque incensa per urbem mo Bacchatur, qualis commoti excita acris myias, ubi audito stimulant trietorica Baccho Oriua nocturnusque vocat clamore Cithaeron. Tandom his Aenean compellat vocibus ultro: Dissimulam etiam sperasti, perfido, tantum κε Posse nosas, aestusque mea decedero terrai Νω to noster amor, nec te data doxtera quondam, Νω moritura tenet crudeli funere Dido'Quii etiam hibere moliris sidero classem,
164쪽
Et modiis properas aquilonibus ire per altum, risCrudelis r Quid si non arva aliena domosque Ignotas peteres, et Troia antiqua maneret, Troia per undosum peteretur classibus aequor Μono suos lier ego has lacrimas dextramque tuam te Quando aliud mihi iam misomo nihil ipsa reliqui- rara Per connubia nostra, per inceptos hymonaeos,
Si bene quid de to merui, fuit aut tibi quicquam
Dulce meum, miseror domus labentis et istam, Om, si quis adhuc precibus locus, exue mentem.
Te propter Libycae gentes Nomadumque tyranni are Odero, insensi Tyrii te promer eundem
Exatinctus pudor et, qua sola sidera dabam, Fama prior Cui me moribundam deforis, hospes' ΙΙο solum nomen quoniam do coniugo resint.
Quid moror Pan mea Pygmalion dum moenia frator aes Destruat, aut captam dueat Gaetulus Iarbaal Saltem si qua mihi de te suscepta fuisset Ante fugam suboles, si quis mihi parvulus anta
Luderet Aeneas, qui te tamen ore referret, Non equidem omnino capta ac deserta vid er MoDixerat. Illo Iovis monitis inmota tenebat
Lumina, et obnixus curam sub corde premebat. Tandem pauca resori: Ego te, qua plurima lando Enumerare Vales, numquiim, Regina, negabo Promeritam nec me memiuisae pigebit Elisaae, ram Dum memor ipso mei, dum spiritus hos regit artua. Pro re pauca loquar. equo ego hanc abscondero furto Speravi, ne finge fugam, nec coniugis umquam Pinetondi taedas aut haec in laedera veni. Μ si fata meis paterentur ducere vitam Sui Auspiciis et sponto mea conponere curas, Urbem Troianam primum duleisque oorum Reliquias colerem, riam tecta alta manerent, Et recidiva manu posuissem Pergama victis.
Sed iam Italiam magnam Gryneus Apollo, MItaliam Lycia iussere capessore sortes; Hic amor, haec patria est Si to Karthaginis arces, Phoenissam, Libycaequo aspectus dotino urbis, a tandem Ausonia Teucros considere tore
165쪽
ΛΕΝΕΙDOS LIB. IV. 151 Invidia ost L Et nos fas extera quaerem regna o M. Μ patris Anchisao, quotiens humontibus umbris Nox operi terras, quotiens astra ignea surgunt, Admonet in somnis ot turbida torret imago; Μ puer Ascanius capitisque iniuria cari, Quoin regno Hesperia fraudo et satalibus arvis res Nunc etiam interpres divom, Iovo missus ab ipso--
Testor utrumque caput eleris mandata per auras
Detulit ipso deum manisost in lumino vidi
Intrantem muros, vocemque his auribus hausi. Dosino meque tuis incendero teque querelis 360 Italiam non poni Sequor.
Talia dicentem iamdudum aversa tuetur, Huc illuc volvon oculos, totumque pererrat Luminibus tacitis, o sic accensa prosatur: Noc tibi diva parens, generis nec Dardanus auctor, 365 Perfido sed duris genuit te cautibus horrens Caucasus, Hyrcanaeque admorunt ubera tigres. Nam quid dissimulo aut qua me ad maiora reservolNum fletu ingemuit nostro num lumina flexit lNum lacrimas victus dedit, aut miseratus amantem est lQua quibus anteferama Iam iam noc maxuma Iuno, 371 Noe Saturnius haec culis pater aspicit aequis.
Nusquam tuta fides. Eiectum litore, egentem Excepi et regni demens in arto locavi;
Amissam cluasom, socios a morio reduxi. 375Ηo furiis incensa feror Nunc augur Apollo, Nunc Lycia sortes, nunc et Iove missus ab ipso Interpres divom seri horrida iussa per auras. Scilicet is Superis labor est, ea cura quietos Sollicitat. Nomo te tonoo, neque dicta resello IMI aequere Italiam Ventis, et regna Per undas. Spero equidem modiis, si quid pia numina possunt, Supplicia hausurum scopulis, et nomino Dido Saepe vocaturum. Sequar atris ignibus absens, Et, cum frigida mors anima seduxerit artus, 386Omnibus umbra locis adero. Dabis, inprobo, Menas. Audiam, o haoomanis venio mihi ama sub imos. His medium dicti sermonem abrumpit, o Ruras Aegra fugit, seque ex oculis avertit et aufert,
166쪽
Linquens multa metu mictantem o multa parantem aso Dicoro. Suscipiunt famulas, conlapsaquo membra Μarmoreo reserunt thalamo stratisque reponunt. At pius Aeneas, quamquam lenire dolentem Solando cupit et dictis avertere curas, Μulta gemens magnoque animum labe tu amore, rasa Iussa tamen divom exsoquitur, lassomque revisit. Tum oro Teucri incumbunt et litoro colina Deducunt toto navis Natat uncta carina, Frondentisque ferunt remos et robora silvis Infabricata, fuga studio. MoΜigrantia comas, totam in urbe ruentis. Ac velut ingentem formica farris a minxCum opulant, hiemis momores, tectoque reponunt; It nigrum campis agmen, raedamquo per herbas Convectant callo anguato pars grandia trudunt ra obnixa frumenta humeris pars agmina cogunt Caatigantque moras opere ninis semita servet. Quis tibi tum Dido, ementi talia sensus, Quosve dabas gemitus, cum litora servem lato Prospiceres armis summa, totumque videres Misceri anto oculos tantia amoribus aequori Inprobo amor, quid non mortalia pectora cogis Iro iterum in lacrimas, iterum temptare precando Cogitur, et a plex animos submittere amori,
Ne quid inexpertum frustra moritura relinqua uis Anna, vides toto proporari litoro laeum
Undique convenere Vocat iam carbasus Rura Puppibus et laeti nautae in more Omnas. Hunc ego si potui tantum sperare dolorem, Et perferre, soror, potero miserae hoc tamen unum ae Exsequere, Anna, mihi solam nam perfidus illore coloro arcanos etiam tibi credere sensus; Sola viri mollis aditu et tempora noras: I, soror, atque hostem a plox adfaro superbum: Non ego cum Danais Troianam exscindere gentem 21 Aulido iuravi, cla momis ad Pergama misi, Noc patria Anchisa cinorommaniave revelli:
Cur mea dicta negat dura domittore in auris o Quo ruit extremum hoc mimmo de munus amanti:
167쪽
AENEIDOS LIB. IV. 153 Exspocιc tacitoinquo fugam ventosque ferentis MoNon iam coniugium antiquum, quod prodidit, oro, Nec pulchro ut Latio careat regnumque relinquat; Τempus inane peto, requiem spatiumquo furori, Dum mea me victam doceat fortuna dolem.
Extremam hanc oro veniam misorem sororis- mQuam mihi cum dederis, vinulatani morte remittam. Talibus orabat, taliaque miserrima notusFΘrtque reserim soror. Sed nullis illo movetur Fletibus, aut voces ullas tractabilis audit; Fata obstant, placidasquo viri deus obstruit auris. MoAc velut annoso validam cum robore quercum Alpini Borea nunc hinc nunc flatibus illinc Eruere inter a certant i atridor, et Mino Constemunt terram concusso supito frondes; Ipsa haeret scopulis, et, quantum vortice ad aura QAetherias, tantum radico in Tartara tendit: Haud secua adsiduis hinc atque hinc vocibus horos Tunditur, et magno persentit pector curas; Mena inmota manet lacrimas volvuntur inanes. Tum vero infelix satis Oxterrita Dido mΜortem orat taedet caeli convexa tueri. Quo magis inceptum peragat lucemquo relinquM, Vidit, turicremis cum dona inponeret aris-
Horrendum dictu-latices nigroscor sacros Fuinquo in baconum a vertere vina cruorem in
Hoc visum nulli, non ipsi effata sorori. Praetero fuit in tecti de marmore templum C iniugis antiqui, miro quod honore colebat, velleribus niveis et festa fronde revinctum:
Hinc exaudiri voco et orba vocantia MVisa viri, nox cum forma obscura teneret;
Solaque culminibus ferali carmine bubo Saepe queri et longas in fletum ducere voces; mlinquo prastorea vatum modicta priorum Terribili monitu horrificant. Ἀψι ipso furentem In somnia ferus Aeneas semperquo relinqui Sola sibi, semper longam incomitata videtur Ιro viam ira os deserta quaerore terra. Eumenidum veluti domen videt agmina Pentheus,
168쪽
Et solom gentinuin et duplicia so ostendero Thebas; ANAn Agantemnonius scaenis agitatus reηιca Arimatam lacibus matrem o serpentibus atria
Cum fugit, vitricosquo sedent in limino Diras. Ergo ubi concepit furias victa dolore
Decrevitque mori, tempus secum ipsa modumque os Exigit, et maestam dictis adgressu sororem, Consilium Voltu tegit, in spem fronte serenat:
InVeni, germana Vitain, gratare Sorori-
Qua mihi reddat una, vel eo me solvat amantem. Oceani finem iuxta solemque cadentem MoUltimus Aethiopum locus est, ubi maxumus Atlas Axom humero torquet stellis ardentibus aptum: Hinc mihi assyla gentia monstrata sacerdos, Hesperidum tompli custos, opulasque draconi Qua dabat et sacros servabat in arbor ramos, bSpargens humida tella soporiferumque a Ver. Haec o carminibus promittit solvero montes, Quas volit, ast aliis dura inmittere curas; Sister aquam fluviis, et Vertere sidera retro; N tumosquo cicimanis mugire videbis soSub pedibus terram, et descendere montibus ornos. Testor, cara, deos ot e gomana, tuumque Dulce caput, magicas invitam accingier artis. Tu secreta pyram tecto interiore sub auras Erige et arma viri, thalamo quae fixa reliquit asImpius, Oxuviasquo omnis lectumque iugalem, Quo erit, superinponant abolere nefandi Cuncta viri monumenta iuvat, monstratque SacerdOS. Haec effata silet pallor simul occupat ora. Non tamen Anna ovis praetexore funere sacris o οGermanam credit, nec tantos mento furor Concipit, aut graviora timet, qiuim morio Sychaei. Ergo iussa arat. At regina, pyra penetrali in aedo sub auras Erecta ingenti taedis atque ilico secta, sos Intenditque locum serus et fronde coronat
Funerea super exuvias ensemque relictum
Efigiemquo tor locat, haud ignara futuri.
'tant ara circum, o crinis effusa sacerdos
169쪽
AENEIDOS LIB. IV. 155 Ter contum tonat oro deos Erebumque Chaosque MoTergominamquo Hecaten, tria Virginis ora Dianae. Spargorat, latices simulatos sontis Avemi,
Falcibua o moma ad Lunam quaeruntur aenis Ρ ontes herbae nigri cum iacto Vononi; Quaoritur et nascentis equi de fronto revolsus su Et matri praeremus mor. Ipsa mola manibusquo piis altaria iuxta, Unum exuta podem vinclis in veste recincta, Tostatur moritura doos o conscia sati Sidera tum, si quod non amu laedere amantis sis Cura numon habet iustumquo memorque Precatur. Nox erat, o placidum carpebant fessa soporem mora per torras, silvaequo et sacva quierant Aequora, cum modi volvuntur sidera lapsu, Cum tacet omnis agor, pecudes pictaequo Ohicros 525 Quaequo lacus dato liquidos, quaeque aspera dumis Rura tonent, somno Osita sub nocte silentis nibant curas, o corda oblita laborum . At non insolix animi homissa, nec umquam 2οlvitur in somnos, oculisvo aut pector noctem sae Accipit ingeminant curuo, rursusque roSurgenSSaevit amor, magnoquo irarum fluctuat aestu. Sic adeo insistit, ocumquo ita ordo volutat: En, quid ago rursusno procos inrisa priores Experiar, Nomadumquo potant connubia suppleX 535 Quo ego sim totiens iam dodignata maritos lΙliacas igitur classis at auo ultima cucrum Iussa soquar quiano auxilio iuvat ante levatos, Et bono apud memoros veteris stat gratia factit Qui mo autom, lac Vollo, sinet, ratibusve inporbis 540 Invisam accipiet nescis hin perdita, necdum Laomedontea sentis oriuria gentisi Quid tum Τ sola fuga nautas comitabor ovantis lAn Tyriis omniquo manu stipata corum Inserar, et, quos Sidonia vix urbe revolli, με Rumus Mnm pelago, o ventis duro vela iubebo l
170쪽
156 P. VERGILI MARONI: Non limi thalami expertem sine crimino vitam sin
Degere, more ferae, talis nec tangere curast Non aereata fides, cineri promissa SychaeolTantos illa suo rumpebat pectore questus. Aenea celsa in puppi, iam certus eundi, Carpebat somnos, rebus iam rito paratis. ω Huic so forma dei voltu redeuntis eodem obtulit in somnia, rursusque ita Visa monem es omniamercurio similis, vocemque coloremquct Et crinis flavos et membra decora iuventa: Nate dea, potes hoc sub casu ducem somnOR, M. Nec quae te circum ton deinde oricula, cereis, Demens, no Zophyro audia Uiraro secundos Illa dolos dirumque nefas in pectore Versat, Certa mori, varioquo irarum fluctuat aestu.
Non fugis hinc prascopa, dum praecipitare potestas' es Iam mare turbari trabibus, aevasquo debis Conlucor faces, iam fervero litora flammis, Sirio his attigerit terris Aurora Orantem. Heia age, rumpe moras. Varium et mutabile empor Femina. Sic fatua noctiis inmiscuit atrae. MoTum vero Aeneas, subitis exterritus umbris, Corripit e somno corpus sociosque fatigat; Praecipite vigilato, viri, o considiis transtris; Solvito vela citi. Deus aethero missus ab alto Festinam fugam tortosquo incidoro funis ara Ecce iterum stimulat. Soquimur te, meis deorum, Quisquis es, inperioquo iterum parem montes. Adsis o placidi quo iuves, et sidera caelo Dextra feras. Dixit, vaginaquo eripit ensem Fulmineum, strictoquo sorit retinacula serro. MoIdem omnis simul ardor habet, rapiuntque ruunt B; Litora deseruero lato sub clammata aequor; Adnixi torquent spumas o caerula Verrunt. C, Et iam prima novo spargebat lumine terras Tithoni croceum linquens urora cubile. Regina e poculis ut primim albescere lucem Vidi et aequatia lassom procedem Velis, Litoraque et vacuos sonat alno remige portus, Torque quaterquo manu pectu pereuma decorum