장음표시 사용
511쪽
crucis characterem imponentes. Cumque gulae,&ebrietati deserviant, se valde inhonestos in aliis ostendentes, clerum , dc populum grauiter scandalizant, cum ipsilaici b Prioratuum fungantur ossiciis, ta tam clericis, quam sacerdotibus praeponantur; id non solum Episcopis inobedientes existunt, verum etiam quasdam immunitates , tanquam sibi ab Ap. Sede indultas praesumunt sibi temere vindicare. Cum enim in quadam Ecclesia baptismali cisa tuo praedecessore collata , quidam nuper percutiens Vicarium sacerdotem, ipsam Ecclesiam defoedasset sanguinis effusione, usque ad reconciliationem diuina ibidem interdixisti ossicia celebrari; sed nihilo minus ipsi in ea diuina celebrarunt: sacerdotes insuper undecunque venientes, acicos, de quorum conuersatione, ac ordinatione nulla certitudo prorsus habctur , ad diuinum sibi ossicium celebrandum M recipiunt, Episcopi assensit minime requisito. Alios vero Presbyteros ab ossicio suspensos per Episcopos suos pro suorum exigentia meritorum , iidem , cum sint laici, ad omela 'restituunt exequenda. Quidam praeterea cum uxoribus suis in domibus propriis commorantur;& illos quidem, eo quod eis de suis aliquid conserunt annuatim , ita emancipare contendunt, ut aliis secundum leges terrae de sibi subiectis respondere minime teneantur. Vcrum quia priuilegium meretur amittere , qui permissa sibi abutitur potestate , s. t. per A. s. m. quat. si quos clericos, seu sacerdores , aut laicosa praedictis statribus pro colligendis eleemosynis cruce falsa signatos inueneris, iis, a quibus ipsos missos esse constiterit,
per totam prouinciam tuam, nostra fretus auctoritate, exhortationis huiusmodi ossicium interdicas: laici si fuerint, etiam missos excommunicationis mucrone percellas, si clerici, vel Presbyteri suerint, ab ossicio, beneficioque suspendas, nullo prorsus priuilegij beneficio , vel ap. remedio praeualente. Eos vero,quos in praedicta Ecclesia lege iis i di decessene a subiectos post interdictum tuum diuina celcbrasse cognoueris, eiusdem poena suspensionis involvens, in ca , donec reconciliata fuerit, quem admodum sacra praecipiunt instituta, ossicia non permittas diuina celebrare r Presbyteros etiam suspensos ab Episcopis suis, & per dictos Fratres ad ossicia sua temerErestitutos, in eandem suspensionis sententiam nostra stetus auctoritate rcducas: alios vero, quos ad respondendum aliis secundum legem terrae , praemissa causa afferis non teneri, nolumus excusari, quin eos ad respondendum , sub. ap. impedimento compellas. Datum ut supra. NOTAE. i. a T Vndem J In hae sexta collectione legii nil . PMηΔnen. in tertia fkb Me t t. cap. I. ugitur Landem sed in ipso Regestro epistolarum in- noe. correcto , Sit leto , fol. 221. legitiit Lu Gnsi , ex quo restituo praesentem textum. De Lundensi Ecelesia nonnulla adduxi iri e p. 2. de
. . b Dio tuum. J De quibus Priotatibus , & e tum Priotum iurisdictione plura congesserunt
e Celebraris . l Cum esset polluta per violem
tam sanguinis effusionem , iuxta tradita in cap. 3. de consecrat. Eccles Eundem casum narrat Guill . Tyt. lib. 18. F. 3.d 'cipiunt. J Contra tradita in cap. i. de clericis peregrinas. e Restitiinm. J Cum suspensus, aut excommunicatus ab uno Praelato, non debeat ab alio tectupi , ut probaui in cap. ad reprime tam , de σαOrdin.
Idem R. Abbati, contientes S. Petri ' Eugtibin.
CVm olim effemus apud Perusium constituti , tu fili Abbas ad nostram praesentiam accessisti, priuilegium bone memoria: b Lucij Papae praed. n. nobis humiliter repraesentans, & postulans illud suppliciter innovari, quod propter contradictionem vcn. f. n. Marci Lugubini Episcopi , qui tunc temporis superuenit, asserens hoc
in suum praeiudicium redundare , non fuit effectui mancipatum. Cumque alter vestrsim de altero in nostro auditorio quereretur . ven. f. n. Assisinatis Episcopo causam sub ea forma commisimus audiendam , ut vos, Sc iamdictum Episcopum curaret ad concordiam reuocare. Alioquin audiret utrimque proposita, de omnia inscrip-xia redigens, nobis processum negotii fideliter reseraret. Qui cum indulta vobis a Sede Apostoliea
512쪽
Tit. XXXIII. De priuilegiis. 499
Apostolica priuilegia inspexisset, intellecto quod monasterium vestrum ad Romanam Ecclesiam specialiter pertineret, in causa non duxit ulterius s sicut accepimus procedendum. Consequenter vero ad ven. f. n. Callen. Episcopum , & dilectum filium Ar . Abbatem S. Maria: Valli spontis, ad postulationcm praefati Episcopi Eug bini literae nostrae fuerunt super mutuis quaestionibus destinatae. Sed quia pendente iudicio Ioannes monachus priuilegia, chartas alias, & thesaurum monaster ij veliti rapuit, te, Abbas , ad nostram oportuit praesentiam iterum laborarc , ubi literas impetrasti , quod per excommunicationis sententiam , qui de amissione priuilegi j scirent aliquid, cogerentur dicere veritatem. Sed quoniam nec sic amilla potui stieri uilegia reperire , ad nos denuo es reuersus. Te igitur cum testibus tuis , dc praefati Episcopi Eugu bini procuratoribus in nostra praesentia constitutis, dilecto filio nostro P. Balsilicae XII. Ap. Presbytero Cardinali dedimus in mandatis, ut superam illione, ac tenore priuilegiorum testes reciperet diligenter, quos duceres producendos. Qui mandati nostri diligens executor praesentibus praefatis procuratoribus fideliter redegit in scriptis depositiones x. testium iuratorum: quorum de politionibus publicatis, iam dicti procuratores ad producendos testes Episcopi, per quos inductosa parte aducisa repellerent, inducias postularunt, quas praeficio termino peremptorio sub eo tenore illis duximus concedendas, ut apud Ap. Sed . probarciat quae vellent, ni si onus probationis pars altera subiisset. Caeterlim quoniam infra datum terminum , & receptum in producendis testibus defecerunt, nos tamen tam per depositiones testium, quam per assertiones quorundam f. n. liquido cognoscentes, talem dicti priuilegi j fuisse tenorem, quod videlicet ipsum coenobium nullo mediante ad Rumanam Ecclesiam pertincret , dc quod non liceret alicui Episcopo eidem monasterio, dc eius Ecclesiis cxcommunicationem indicere , ut fratres illic Domino seruientes ab omnium potestate liberi Rom. Eccles. libertatis gratia potirentur, ecquod nulla in eo mentio dii cce sani Episcopi habebatur : illud etiam nihilominus attendentes, quoniam sicut ex dicti, quorundam testium intelleximus cui demer, plurimique de nostris fratribus tempore illo praesentibus recolebant, cum tu fili Abbast cmpore bonae memoriae C. P p. praed. n. ad ipsius praesentiam accessisses, ipse inspectis Ecclesiae tuae priuilegiis, te, licet excommunicatus ab Eugubino Episcopo dicereris, tanquam non ligatum admisit ad M osculum: quod praesumitur non fecisse, nisi monasterium vestrum cognouisset ad Romanam Ecclesiam specialiter pertinere idecommuni fratrum nostrorum consilio pronunciandum decrevimus' priuilegium illud bonae memoriae Lucij Papae, quod sine reprehensione bullae, chartae, vel literae apparebat quando fuit nobis ostensum , illius fuisse tenoris, cuius per depositionest cilium, id assertiones f. n. praemisimus extitisse. Decernimus crgo, &c. Datum Lat. II. Kal. Iuni j.
a I 1 ini. J Ita etiam legitur in tertia col- C lectione ,μι hoc tis. cap. 1. de in epistolis Coloniae ediiis lib. r. fol. 318. Monasterium hoc S. Peiti est in dico si Eugubina ordinis D. Benedicti, ut refert Tambutinus in fririe Abbatia--m. verbo Lutibinum di de de ipsa dioecesi non
e Marci. J Qui prius fuit monachus D. Benedicti in monasterio de Avellana, de electus suit in Episcopum Eugubinum anno it 93. vi resertVghellius tom. i. Italiaue era , fat. 683.d O --. J Ad quod non admitteret Pontifex , nisi prius esset absolutus , quia aliis per ipsam admissionem ad osculum censeretur absolutus, ut docuit Hostiensis mcap. v crabitu .eterbo Recognet Q , de elia. Facit sidonius i L.
epist. 13. ibi : Dei magne s cptam laetiti orietur tibιῶes , mni mincisu , --m illi , ci- paternu podi ι afusis , ex illo dira tis , ore terribili eo i cum expectans , osculum exceperit. Vbi Sauarus. Plura de osculo pedis Ponti fieis Balbosa lib. i. δε iure ecclesiast. cap. 2. num. 9o. Ioannes Baptista Calatius de veteri , risibin Chrisianorum, ca .8 l. Lorinus in eap. 1 o. actuum Arist. τινί. 11.Lantdmeter. I P. 3. de terrei clerico , cap. . Zeida in aduer cap. IS . num. s. Bernardinus Ferratius lib. 3. de antiq. epist. Ecclesia , cap. i. Roussetius lib. s. iustis. Pontis inrisa. cap. 4. Num . . Illustr. Ramos de Episcopis Lusit. pro O i. g. 2. m. 9O.
e Privilegium. J Quatenus priuilegium scriptura , aut testibus probari debeat; pro huius texistus illustratione iam exposui in cap. flores, pra
513쪽
Idem ' Catalaun. electo , s Abbati' Triumsentium.
EX parte Abbatissae , ac sororum Iotten. Ecclesae nostris suit auribus intimatum,
quod ven. s. n. Melden. Episcopus commissionis occasione cuiusdam ad ven. Lia. Parisen. Episcopum , 5edit. sit. Abbatem de Lantun. a nobis obtentae, in qua nulla mentio habetur de ipsarum priuilegiis, quae illas ,& earum Ecclesiam , Clerum , Apopulum tot re n. ad Ap. Sed . nullo mediante spectare declararent, quorum ipse non erat 4 ignarus, eas inceperit grauiter molestare , obedientiam ab ipsis, ac Clero, ecpopulo villae lotre n. qui secundum priuilegia Sedis Apostolicae gaudent consimili libertate , & subiectionem omnimodam impendendam sibi requirens. Et infra. Verum clim iudices & assessores eorum ipsa, valde grauarent, ad appellationis beneficium conuolarunt. Ei insear Sed iudices ipsi appellationi minim E deserentes nec fragilitati sexus compatientes earum, in Abbatissam excommunicationis vinculum, & in populum villae tot re n. interdicti sententias protulerunt. Sane clim nun ij Iotre n. Ecclesiae praedicta,&alia multa in nostra praesentia retulissent, quibus eas,&luos contra libertatem eis concessam grauatos dicebant, priuilegium nobis Apostolicum ostenderunt, per quod Ecclesiam tot re n. constabat ad Romanam Ecclesiam specialiter pertinere. Nos autem eos diutius detinentes propter a p. praedictam , quia tamen tandem nullus apparuit idoneus responsalis, qui partem defensaret aduersam , lichi postmodum quidam simplex nuntius super hoc praedictorum Parisien. Episcopi, & Lanitin. Abbatis literas praesentasset, priuilegium Ap. sed . Ecclesiae Iotrensi concessum duximus innovandum, ita tamen , ut per innovationem ipsus eidem Ecclesiae nihil iuris plus accrescat, quam per priuilegia praedecessorum nostrorum obtinuerit,clim per hoc nouum ei non concedere , sed antiquum ius conseruare' velimus.
i. a Z Atalam. J In testia collectione ,sb hoe ii . 3. legit ut Cothaia en. sed male , nam Catalaunum Campaniae urbs , ad Matronam fluvium si a , in prouineia memetis Galliae . habet Cathedram Episeopalem, cuius Episcopus est Dominus temporalis urbis, Comes . & Par Franciae. Fuibertus Carnot. epis. 78. Ne Atiliari, ι ι Erit a Caralatinis vim aene tet sonorem, meminisse mos dredi, qaia A amistis isse rei Ionibus Aelffisa 's. Aritas a Rhe res te, utim Lenis sa-MA. vi reserunt Fratres sumat. t m. a. Gaditae, se .so i. Chenu in chrono M. Gallia, sel. 188. Rigatis electo tantam in Praesulem huius Eecles ereset ibit innocent. in ptae senti, ut notauit Bonquetus in notis ad I M. III. lib. i. Rege'. a 3. pis. 22.
a. b Triam fovitam. J Monasterium hoe est o dini, Cisteretens s in dicere si Catalaunensi, in
Ducatu Batensi, cuius sundationem refert Guillelmus Abbas tis. i. t M. Op. i 3. his verbis : petente , ct allente rare a m Blma Episcopo , in Episcopatu Catalaunens , eam , qtiae Tritim omism
os λοπι cum eis reis. Alia de ipso monasterio con-esserunt Claudius Robertus iri sua Gallia chri
lania, Mantique tom. I. annal. Ciperc. anno III 8 cap. 3. num. 4. Fratres sarmat. ι m. . Gaz
fol. 88 .e Atransi Ecclesis. J De quo monasterio nonnulla agduxi in cap. diticta , de excus. Alias. d Non eos iun itis. J Haee vel ba exposui in cap. per a o. ae ν έν't. e mimis. J Quia in uoratio , seu confirmatio priuilegii iii, nouum non tribuit, sed antiquum
confirmat, cap. quia 29. hoc est. cap. cum ci ci Ela, de confirmar. et fili; ubi commentatium huius te
CVm olim ad Ap. Sed . accessisses, & propter quaestiones, quas aduersus di l. fit.
Priorem & Canonicos S. b crucis habebas, pro quibus fuerat ad nostram audientiam appellatum , moram seceris longiorem , quia pro parte altera nullus comparuit sponsalis, eidem Priori, & satribus in virtute obedientiae districte praecepimus, vivsque ad sestum omnium Sanctorum proximὁ tunc futurum per se, vel per susscientesiesponsiles,
514쪽
Tit. XXXIII. De priuilegiis. Sol
responsales, Sc idonem , ad nostram praesentiam accederent, super priuilegiis omnibus, ta libertatibus, quae a Romanis Pontificibus, vel a bonae mena. quondam CO- lubriensi Episcopo se habere dicebant, & super aliis quaestionibus aduersus eos a Co- lubriensi Ecclesia intentatis diis nitivam sententiam recepturi. Vt autem veritas facilius appareret, authentica , & originalia cum bullis suis nobis usque ad eundem terminum sub eadem districtione prae ccpimus exhiberi: interim autem utrique parti liceret coram dii. til. de Alcobatia, dc de Seleta Abbatibus, dc F. Meuen. monacho' Alcobatiae, quibus sub certa forma causa prius fuerat delegata , dc testes utrimque producti, proponere, ac probare, siquid aliud proponendum ducerent, ac probandum. Et infar' ludices autem suilicienter actum e fle de causa credentes , attestationibus, de rationibus utriusque partis diligenter inspectis , monali elium sanetae Crucis in expensis,quas per quadriennium occasione huiusmodi negotij iuraueras te fecisse, quae
quinquaginta marcharum auri summam attingerent, tibi de prudentium consilio damnauerunt, infirmantes sua sententia libertatem, quam ε M. CO lubrie n. Episcopus in cnorme detrimentum Colubrie n. Ecclesiae contulerat monasterio sanctae Crucis, Canonicorum assiensu per praeconem Episcopi, dc portarium Regis ' cxtorto. Praetercaquia idem M. ctiam fuerat canonicus regularis , dc duo millia inarabolinorum , quae acquisierat in Episcopum iam promotus' monasterio dederat memorato , ipsum ad restitutionem corum iudices condemnarunt. Insuper tam decimas , quam Omnes Ecclcstas , quas de manu Regis, vel aliorum laicorum, siue clericorum monasterium praeter Colubrie n. Episcopi assensum receperat, & quas in Lateran . vel in aliis locis in attestationibus comprehensis propria auctoritate fundauit, quia pars sanctae Crucis nec praescriptione, nec defensione alia probationibus contra se factis obstiterat, iudicarunt in ius Colubrie n. Ecclesiae cum fructibus medii temporis reuocari. Ei infra: Tandem vero cum tu, dc pars altera propter hoc ad Sedem Apostolicam ventiletis, procurator monasteri j sanctae Crucis proposuit sententiam non tenere. Quod si alias Ctiam sententia memorata teneat, quia tamen monasterium tuit inde sensum, sicut ipsi iudices persuas literas protestantur,nec exhibita fuerant coram eis priuilegia libertatis, ne debitum personae in damnum Ecclesiae redundaret, debeat ad exhibitionem priuilegiorum suorum admitti, quod sibi concedi de solita benignitate Sedis Ap. postulauit. Nos igitur attendentes,quod eadem priuilegia non solummodo pro libertato monasteri j faciebant, sed exprimebant ius nostrum, de Ecclesiae Romanae iustitiam tuebantur: ne in nos monasteris laesio redundaret, ad priuilegia cxhibenda partem eius de gratia duximus admittendam. Vt autem plenius de processu iudicum pollemus
intelligere veritatem, gesta omnia, sicut acta fuerant, coram nobis utrimque iussimus exhiberi. Nos igitur his , de aliis auditis, dc intellectis , quae fuerant hinc indu proposita, distinguentes inter libertatem per praedictum Episcopum Ecclesiae ipsi concessam , dc libertatem , quam ei longe ante tempus i pilus Episcopi Ap. Sede, indulsi, sicut patet cx priuilegiis antedictis, quia nobis coniiuit euidenter extortum fuisse in Episcopi concellione canonicorum aliensum , dc concellionis paginam in aliquot lineis habuisse rasuras, de subscriptiones singulas fuisse linguli, subscribentium
manibus annota asi scriptum autem , quod nobis exhibitum fuerat , nec rasuram praetendere, nec variis subscriptionis mam tuis variatum, sed a primo ad ultimum eadem potius manu conscriptum, libertatem ab ipso Episcopo concessam irritam decernimus, de inanem, super hoc sententiam delegatorum iudicum confirmantes. Quia vero cui denter agnouimus priuilegiis antedictis praedecesi res nostros Ecclesiae sanctae Crucis libertatis priuilegium indulsisse, ac quod ea in possessione tamdiu fuerat libertatis , quod aliis etiam cessantibus praescriptiiset, libertatem ei a praedecessoribus nostris indultam auctoritate Ap. confirmamus, tibi super hoc silentium imponentes. Per hoc autem in nullo sententiae delegatorum iudicum derogamus, cum ipsi de hac non cognouerint libertate. Et infra : Cum autem libcrtatem a praedecessore nostro confirmemus indultam monasterio, ad ius processionis, quod est contrarium libertati, monasterium decernimus non teneri, non derogantes iudicibus delegatis, quibus libertatis priuilegia non fuerant praesentata. Caeterum super eo, quod iidem iudices d Creuerunt, ut pro domibus Portae nouae in quibus parochiale ius Ecclesia Colubrie n. ha
buerat, monasterium tantum recompensaret eidem in loco alio competenti, quantum amiserat in domibus memoratis,omnino corrigimus sententiam, quam tulerunt , ad id censentes monasterium non teneri. In caeteris autem latam a praedictis sententiam, tam
Pro Calubrie n. Ecclesia,quam monasterio sanctae Crucis auctoritate Ap. confirmamus.
515쪽
so a In Librum V. Decretalium,
a . O tilia Ui. J ita etiam legitur in tertia col- lectione, fu hoe ih. cap. 4. De Coluiabitetis Lusitaniae dioecesi egi in cap. 8. de pia fri'. h Saricta cratis. J Monasterium hoc ea noni. eorum regulatium , quod est caput ipsus Congregationis , extat in Balneo suburbano diuitatis Colimbriae, fundatum a Tellone Colimbricen sis Eeclesiae Arehidiacono, ditatum ptimum d natione Alphon si Lusitaniae primum Diaeis, deinde Regis , Feldinandi Comitis , de Tarasae Reginae filiae : quod monasterium maximis priuilegiis summotum pontifieum, de Regum Lu-staniae , & alio tum principum munitum, praediis, villis, east iis, eum iurisdictione spirituali,& temporali ornatum est , ut pluta de eo re- ten, tradit Pennotus lib.L his .e-- c. Rutil.
e Piri. rem. J Quae literae extant in ipso
Codice epistolatum eo itecto a Sit leto ,rol. 399. in hae e vel ba. I Quod selibamus N. Priori, derrat tibus sanctae crueis super eontrouersis grauibus, di diueis, , qum inter ipsos , de Colimbiaen. Eecle sani agitantist , ex literis Apostoli eis patentibus eis directis perpendere poteritis euidenter: quas pet solicitudinem vestiam ipsis, omni contradictione, de appellatione cessantibus, exhiberi volumus , & iubemus. Quamuis
autem colam vobis , quibus examinationem negotii sub et ita forma tecolimus commisile, testes utrimque producti fuerint, & recepti: quia tamen ge causa non constitit nobis ad plenum, pet Apostolica vobis seripia praeeipiendo mandamus , quatenus receptis adhue aliis testibus partium , s de ipsatum processerit voluntate , squos super priuilegiis , libertatibus , vel aliis arti lis duxerint producendos, vos usque ad des nitivam sententiam, temoto appellationis Obstaculo procedentes , gesta omnia nobis sub ssit
lorum vestiorum testimonio per vestrum fidelem nuncium transmittatis, ad sestum omnium Sanctorum proxime suturum diem peremptorium assignantes, quo recepturae sententiam per se, vel per procuratores idoneos, nostro se conspectui repraesenteni r ad ovem si qua earum venire eontempserit, nos nihilominus , quantum de iure poterimus , procedemus. Testes , &c. peteensuram eecles assicam eogantur. Quod s non omnes, &e. Duo vestrum , &c. Datum ut supra,
Kal. Decemb. Jd Aleobatia. J Huius delegationis literae existant in ipso regento epistolarum Innoc. fol. ica.
in haec verba: Insinuauit nobis venerabilis se tet noster Colimbrie n. Episeopus, quod elim illustiis Reet potiugalliae Fratribus sanctae Cru-
eis a pug Castrum de Leitena in una tantum Ee-Hesa ius eoncesserit patronatus , inconsulto dioecesino Episeopo in eodem loco construere alias
motu proprio praesumpserunt, quas de per opellanos eotiductitios regunt, & in nullo pio ipsis volunt diceee sano Episcopo respondere. Easdem etiam Eeclesias priuilestiis suis nee tunt inset ibi, eum ab Episcopali iure nunquam suetint de consensis Episeopi libetatae : unde totum ius Episcopale in oppi o nominaio sbi praesumunt temetε
vendicate. Quia igitur nobis constare non potuit
de praemia, , discretioni vestrae pet Apostolica
scripta mandamus, quatenus partibus contioca.
tis , die. quod iustum videritis super his appellatione poli posta statuatis, &e. non obstante priuilegio in praeiudicium Colimbrie n. Ecclesae presubreptionem obtento. Quod si omnes , Ne . duo vestium , eee. Dat. 5ee. vi. Kal. Iunii. Je I AH. J Non ipsi Abbates de Alcobaeia , de
Seire, quibus eognitio praesentis cause cornmissa erat . sed Episcopus Zamorensis, & Decanti, Aurientis, quibus postea eadem causae ec gnitio commissa fuit, ut ex integra , quae holie seruatur in are lituo monasterii sanctae Cilicia, probat Barbosa in praesenti, num. 2O.
re canonico non finit ut triennio, ut finitur inte
g M. J Michael videlicet. vi res it Petrus Aluat ea a Nogueta is lis. a. Epi vi, Coli , hem sint , in ilia Disopi Ascha iis , oi. 9. de ipsum riuilegium eoncessisse in praeiudicium Colim-rieensis Ecclesae , eonstat ex alia epistola Innocenti j lv. lib. i. A peris. Si es. .icii. ubi innocentius ita rescribit Deeano vii monens . Priori de stodiE, de monacho de Aleobaeia r I innotuit nobis venerata fratre nostro Colimbrie n. Episco. po intimante , quod cum M. quondam ea nonicus sanctae Ctaeis in Episeopuiti sutisset Colimbiten. assia mptus, priuilegium quoddam de con-slio quorundam Cationi eorum Ees. Colimbrie n. monasterio S. Citieis inguist, in non modicum e sdem Ecclesiae praeiudicium de plavamen. Quia vero nobis non eonstat de praemissis, discretioni vestrae per Apostoli ea scripta mandamus, quat nus partibus convocatis, inquitatis de praemissi,
diligentius vetitatem . de s priuilegium ipsum ingraue dispendium Colimbriensis Eeelesiae videtitis tedundate,quod illicite factum est , auctoritate Apostolica appellatione remota legitime teuoe iis , non obstante priuilegio in praeiudieium Co- limbriensis Eeclesiae per subreptionem ab Apostolica sede obtento. Datum Romae , dic. iis.
Non. luiiij. Jh Hibrio. J Et ita eo non sus Canonicorum nulli et praestitus suit, quia lieet potentatus ratio non sit itiis ciens , ut actus rescindatur , I. ad D titiam s. c. a. his qtia es, i. t h. in princip. C. de his θι istis τι inui . tamen in praesenti easu telis
rores , de minae accesserunt, ut notarunt Hostienis sis, de Ancharan Atim is . Butrius m n. O. Socinus
num. 39. quia tam per portarium Regis, quam petpraeconem Episcopi coacti sutiunt ad consensum illum praestandum Α, quoa facile constat ex his , quae renit Petrus Aluater de Nogutra iri l l l. δε
gem Alphon sum canonicos consentirerentientes,
alios in carcerem missse , alios in exilium . alios bonis mulctasse. Vnde cum in praesenti casu Caconicorum consensus fuisset per minas, de terr
tem extortus , quid mirum si actus cum eo eele blatus rescindat ut , tanquam pet prauem metum
elicitus 3 argumento capitis cuM HI 13tis , vi ho qtia ti, i. qui in carcerem , A. de eo quoa metute uae docuit Arias . Mesa lib. 3. GnLν. cap. 36.
i Mons Io aedis. J sed eertum est , quod quamuis Episeopus non possi de bonis intuitu
Eeclesae acquisiis testamentum sacete , ut probaui in cap. r. de re timentis s potest tamen donate
516쪽
inret vivos eui voluerit , etiam immodice; quia cum dominus sit fructuum sui Episcopatus, di ad eum potineat plena dispositio , quid initum
ut pet donationem , t eui per alios contractus,eos alienare possit 3 vi probant Diuus I horeas a. a. q. t s. per totam. Molinari Apit. t a J. a.di .i . Lugotile. 1 Molina lib. a. de primog. OD a Q. hum. 3 3. pluribus relatis D. losephus de Reie, is donat. cap. ia. igitur donatio matapetinorum
facta in praesenti casu , Michaele Episcopo monasterio sanctae Crucis, valida fuit, & per con sequens iniuste iudiees delegati eam infirmatunt sua sententia , quam applobauit innocentius inealee huius textus. Cui dissi euitati ut satis elint Ioannes Andreas in pras ri , num. 8. Abba,
s. Tapia in adithentica segressi , me bo SM, cap. 6 m. 'o. c. de cis L Eacies assii mant, ideo donationem in praesenti inutilem fuisse . quia immodicam quantitatem continebat. Quae lenientia firmari potest ex eo , quod marapeti ni , denuibus in praesenti . aurei erant temporibus R, i, Alphoris , & eum valotem habebant, quem odie habent auiti Lusiani , vulgi, cruoris, Hispanὲ Durado, ut docini Marinus Lusitanus in diatis. Astinia Ruum Pori alia , dialogo r.
tap. 9. Eduata. Nunea in ch on. Regum portu. in et ira Ruo D on2 1,f. . t 3 . Pluta de valore ma- rapeti notum congciletum Montatuo is l. i. die loci ci Marati as , ι i. s. lib. 2. Dri. Coueanus i s. r. et retar. cap. 24. CDuar. Gomer , de par congesti, Balbosa is rasenti, nam. i 3. alioquin s donatiotes modi eae esset, valetet, iuxta textum in cap. c tertini, de donas. Vetum haec interpretatio con
uineitur ex xtoxime traditis, & ex adducti, Meap. I. cap. cum in egem , de te sam. ubi probaui Episeopos , Ad alios bene sciatios adeo dominos elati suoium Luctuum , ut de eis ad libitum disponete possint. Quate hae interpraetatione omit, a, alii diserimen agnoscunt inter Episcopum saecularem . de regularem , itavi saeculatis rectὸ possit donate , etiam immodice , siue uis sui Epi eo patus, quia habet verum eorum dominium , etiamsi in infimate constitutus donet; durem do post donationem pet quadraginta dies super vivat. ut hodie eautum est eo nil mitione Pij lv. edita anno i s se. Episcopus vel δ Repulatis, cum adhuc postquam promotus est in Episcopum , v ius maneat religiosus in his, quae non obstant executioni muneri, Episcopalis , incapax quoque
si domini j ii solum reddituum , ut post D. Th
Aisam. Maii ha u. ccos. ac tum. a. p. . q. i. Caicia is hensciis p. 7. cap. io. - . 89. Maldo- nodo in ad iis . ad Molina lib. I. cap. io. qua de satis a bona tam Eeesesae intuitu. quam sua industria post Episcopatum acquisitia. tuae Eeesesiae,
i A. aes t. t o. num. 37. Gabries pete vra -- cf. s. m. . a. unde cure in praesenti casu Epis. copiis Michael tegularis esset, utpote ex Leeleta tegulati sanciae Clueis in Episcopum electus, ideo non potuit in praeiudieium suae Eeeles a Colimbricensis praedictam donationem sacere Ita docuetunt post Glossam in praesenti, triforestiturio iam, Cardinalis Me, opposit. 9. Beto ius M. s s. Pete1ta d. ariis. 7s. Caesar L .ecloia 3.
Moaris. Allus. i 4 6 ii. num. is. Het oi illa in Li. th. .pit. 1. usa i. num. io. Sed etiam h e inter pietatio su itineri non potest ἱ nam verius est, in hae parte nullum versati discrimen inter Episcopum regularem . N Geulatim a squidem Episeopus tegulatis non obstante voto paupet alis , etsi non possit aequitere domitilum suctuum sui Episeopatus , ut retineat, tamen habet plenam , & absolutam dispositionem , ii aut donate . ae alios contractus cel late tectὸ possit, ut do euetunt Abbas in presenti , m . is. Molitia δε itis i. t iaci. I. AJul. i s. num. s. Ba
rari iti . cap. 3. Steph. Durani. q. i Q. pro qui bus facit textu, distrius in cap. sa Diram iNognetol. iam s. 26. M. is 3. Cum quibus dicendum est, in praesenti infirmati donationem saetam ab Episeopo Michaele, quia talis danatio data suit mollis eausa, seu in ultima dispositone, ut etiam supposuit cum aliis Barbosa ista IC . ex naim. IO. unde iam illis modis non
possit nee Episeopus sieulatis disponere de bonis intuitu Ecclesi aequisiis, ideo donatio in praesenti facta itistinata fuit, iam , iudicibus deleg iis . quam a ponti see. λ Lateranens. J Legendum est L. ii insi, vinotauit Balbosa in prapn i , - . nisi. de constat ex alia epistola ipsus innocentia i I L supti
-- C A P V T XV. Idem Episcopo , s Magistro G.' Lemovicensi
ACcedentibus ad praesentiam nostram dii. fit. Magistro Zacharia, id Abbatis, A
conuentus Maia gracen. cx una parte ue & fratre Petro Templariorum dc Tor
ren. procuratoribus ex altera, dii fit. I. Subd. & Capellanum no strum dedimus auditorem , coram quo procurator Abbatis, dc monachorum proposuit, quod clim decimas
517쪽
so 4 In Librum V. Decretalium,
decimas terrarum de Sarcole diu possederint in quiete, antequam ad Templariorum potestatem, & dominium peruenissent; de postquam Templari j terras adquisere , praedictas decimas earundem per quadraginta annos , A amplius pacifice possedissent, nunc eis ipsas decimas sebtrahere non verentur, in aliis cisdem graues iniurias irrogantes. Et insea : His igitur, & aliis, quae coram praedicto Capellano suere proposita, plenius intelleistis, quia de ipsis non potuit fieri plena fides, discretioni vestrae per Apostolica scripta mandamus, quatenus inquisita plenius veritate, si Abbas, & monachi sufficienter ostenderint, quod a Templariis decimas deterris praedictis per quadraginta annos continub perceperint sine lite, vos ad praestationem decimarum ipsarum Templarios auctoritate Apostolica compellatis. Cum
enim tanto tempore contra indulta priuilegia decimas soluerunt , eis renuntiasse tacite praesumuntur. Quod si λαε in probatione defecerint , ab ipsorum petitione Templarios absoluatis , ipsis super hoc appellatione postposita perpetuum silentium imponentes: super aliis vero, auditis quae hinc inde duxerint proponenda , quod iustum fuerit , appellatione postposita statuatis: facientes quod decreueritis, &c.
NOTAE. eens Delesia nonnulla adduxi in ca p. t 7. δε is h. ct obed. & commentarium huius textus dedia r mini si ὶ Ita etiam legit ut in tertia supti in eap. si de terra. L. eollectionem hoc tit. cap. I. De Lemovi-
CVm capella Ducis b Burgundiae gaudere dicatur huiusmodi priuilegio, quod
nullus Archiepiscopus, vel Episcopus in personas Canonicorum eiusdem cape latae suspensionis, vel excommunicationis, aut Pterdicti sententias audeat promulgare, Decanus Christianitatis, & quidam capellae supradietae Canonici, qui parochiales Ecclesias a te tenent occasione priuilegii praelibati in his etiam , quarum iurisdictio ad te pertinet, ita se dicunt exemptos, ut quantumcunque grauiter inter dum excedant, tuae correctioni recusent, de sententiae subiacere. Quocirca mandamus , quatenus in quantum exempti sunt eiusdem ratione capellae , Apostolicis priuilegiis deseras reuerenter : sed in quantum ratione parochialium Ecclesiarum , vel
alias iurisdictionem tuam respicere dignoscuntur, ossicii tui debitum in eosdem libere prosequaris. NOTAE.a r Aroniosi 4 In tertia collectione , ubi fia
t hoc ris. cap. 6. repetit ut textus hie , tan
tum habetur Iu m : sed rectiti, in praesenti legitur Lingoniensi, ex in si, dieetidis. De hae dicuees nonnulla adduxi in cap. s. sed νυιν t.b Mu La. J In tertia collectione legitur Amhemia, sed male ; nam si praesens eapella esset in Regno Bohemiae, quom ogo conqueti poterat de
eius opellanis, atque eorum correctionem inten
dere Lingoniens, praesul, qui est in Gallia 3 Agitur ergo in praesenti e eapella Ducis Burgundiae, quae celebris est , de vulgδ dieitur Sancta capesta ream Diuione instituit Hugo lil. Dux Burgundiae
anno It 2. vi constat ex praecepto ipsus sund tionis edito ab Auberto Miteo , de te seiunt Al tesserta ae meum es. 8. Paulus Yssumay in not. ad Imue. m. ita. . R Iob. σύ. 1oi. Chaslaneus
e Canonico m. J saepius enim Principes , &Comites ae Duces Archi ea pellanum habete legimus. In Concilio Aurelian. 4. ωα . O I6. Cabiislan. r. cap. I . apud Ordeticum lia. O.iuuar. 61 I. de alios mediae aetatis scriptotes , quos congerunt Didinu, Allegetia a. Datibus lib. 1. cap. 8. Filesiiscus in cap. s. s. is . per ιοι. de ossic. ωὰ in.
d meam, iuatis. J idest sancti Ioannis Baptistae Diuionensis, de qua capella agit Innoe. lib. 3. ντυργ. is. in epist. roi. missa Abbati . de Piloti Cistereteris . & Deeano huius capella ,ibi s Dilectu, filiu, l. Deeanus Christianitatis Diuionen. in nostia proposuit pulsentia constitutus, quod eum olim L. L& H Canonicis Capellae Dii eis Diuionen. Lingonen dicte. non ad correctionem , sed potius ad infamationem ipsus nobis quadam denuntiantibus , contra ipsum ven. f. n. Malisionen. Episeopo, Ac nis eon iudicibus dedetimus in mandatis,ut vocatis qui ellent propter hoe euocandi,quod inuenitent sust obiectis, per suas nobis literas intimarent partibus in ipsorum praesentia e5stituti, & eodem infitiante Deeano,quod denunciationem ipsam monitio charitaliua piae- cesserit, de firmiter asserente praedictos Canonicos factae demunciationis tempore inimicos eius , de aemulos extitisse, tandem fuit ad sedem Apostolicam appellatum, euius appellationi memorati ii dices detulerunt. Idem verb Decanus quorundam
518쪽
Tit. XXXIll. De priuilegiis. Ios
ieligioso tum literas repraesentans , qui de vita , &eon uel satione ipsius laudabile testimonium peihi bebant , nobis humilitet sipplieauit, ut occurrete aduersatiorum suorum malitiae , ae labotibus elui finem impone te dignaremur. Nolentes autem ipsum indebit ἡ satigati, discretioni vestrae pet Apostolica selipta mandamus, quatenus s denunciat Ies praenii monitionem et alitatium praemisisse super obiectis probare nequivelint, aut Decanus ipse doeuetit illos sio, eaetitisse de nuneiationis tempore inimicos , eundem ab illorum denunciatione , sublato appellationis obstaculo abso hiatis. Alioquin in eodem negotio iuxta priorum continentiam literarum , appellatione remota, rationeptae uia procedatis. Quod si non omnes . &e. duo vestium , &e Tu denique sit Abbas super te ipso, Ne . Datum Lateran. idib.Ianuar. P N.anno XV.J
Cum Dux Burgundiae ea pellam propriam haberet eum ea pellanis Auli eis, ut plerianque magni D3nastae habent ut Magnus nostri Monar-el a , de euius sacello librum edidit Tutturetus; de Reges Aragoniae. Ex ea in L mnis. C.de palat Aso. Dr nastae Biturieenses, Alte iterra dileso cap. s. pti'ilegium exemptionis ea pellani habebam ab omni iurisdictione dicreesana ; unde intendebant nec ratione parochialium Ecelesarum . quas , Lingo-
nietis Episeopo aeceperant , illis subesse, et lanisi
in earum regimine magna crimina perpetrarent. Sed eontrarium decreuit in noeentius tu. videlicet eos ratione exemptionis, quam virtute capellae ha
bebant , non posse eximia iurisdictione spiseopi Lingoniens, , propter Ecclesias parochiales, quas
regebant; dem tilo, nam etiam religiosus exemptus promotus as beneficium parocmale . tatione
illiu benes eii sublieitur imperio , & iurisdictioni ordinati j . ut probant plutibus relatis Balbos, in
tingit in quocunque ex mo , qui conuenili potest eo tam ordinario ratione ossicii , seu publicae nctionis, ex lanie. a. qui ι caros milii a serira 't. l. 1.c ubi Dei in. avistini. itidice, e quoquo flas .f.nolumus, in . Vnde in praesenti casti etsi capellam Ducis Burgundiae exempti essent a iurisdictione ordinatia, tamen propter Eccles asparo hi ales , quas it ebant , poterant puti iii ab Episeopo Lingoniens, ό quo eas acceperant. DO
EX ore sedentis in throno procedit gladius bis hac cutus, quoniam ex ore Romani Ponti ficis, qui praesidet Ap. Sedi , rectissima debet exire sententia , quae contra iu- .stitiam nulli parcat , sed reddat unicuique quod suum est. Cum igitur inter nos, taven. f n. V vigornie n. Episc. super monasterij vestri subiectione, ac libertate controuersia verteretur, & nos eandem terminandam commiserimus iudici bus delegatis , causam candem sufficienter instructam ad nostram praesentiam remiserunt, certum partibus terminum praefigentes, quo cum instrumentis, de attestationibus nostro se conspectui praesentarent sententiam recepturae. Partibus igitur in nς stra praesentia constitutis, per procuratores idoneos audientiam praebuimus liberam , & benignam. Et quidam monasterij vestri proposuit procurator, quod idem monasterium ab ipsa sui fundatione liberum extitit , R exemptum, ad hoc probandum priuilegia praedeces nostri inducens duo , videlicet Constant. unum , re alterum Alexandri ; necnon indulgentiam Clementis, & Coelesti H : quorum usum continuum longis retro temporibus per depositiones testium ostendere nitebatur. Et infra: Porro in priuilegio Const. quiddam contineri perspicuur, per quod idcin coen bium videtur ad iurisdictionem Episcopalem pertinere , videlicet quod Abbasciuiadem monaster ij primum locum post V vigorniea. Praesulem semper obtinebat. Vnde cum locum ipsum obtinere non possit in Concilio generali , neque in prouinciali, quoniam absonum esset ut Abbas primus post illum super alios Episcopos resideret , relinquitur ergo, quod locum illum in E scopali Synodo intelligatur habere , quasi teneantur ad Synodum Episcopalem accedere , ac per hoc ipsius statuta recipere, ac seruare. In priuilegio vero Alexandri Papae quiddam altu se continetur, propter quod dioeces anus Episcopus in eodem coenobio iurisdictionem , etsi non in omnibus, in quibusdam tamen retinuisse videtur, cum in illo dicatur quod V vigornienses Episc. a fratribus eiusdem loci aliquid iniusti: non exigant , sed his tantum contenti permaneant, quae praedecetares eorum antecessoribus suis constat rationabiliter impendisse. Vnde constat, quod Abbates Episcopis aliqua de suis exhibere tenemur. Nos igitur his, dc aliis diligenter auditis, ta perspicaciter intellectis, clam a neutra partet D. D. Gon l. in Decretal. Tom. V. Vu pex
519쪽
ro 6 In Librum V. Decretalium,
rer testes praescriptio sit probata, de communi f. n. consilio diffiniuimus sentialiter, quod Eueshamen. coenobium liberum est in capite, tanquam ab Episcopali iurisdictione prorsus exemptum, dc soli Rom. Ponti f. & Ecclesiae Rom. Iubiectum , tutela tamen ipsius Cantuar. Archie p. reservata : in membris autem, videlicet in his, quae non probantur exempla , dioecesse no Episc. ipsum decernimus subiacere , propter quae Abbas ad Synodum eius debet accedere , primumque locutia post V vigornie n. Episcopum obtinere: pro ipsis quoque membris, ut diximus, non exemptis, idem A bas tenetur V vigorniensi Epist. exhibere reuerentiam, obsequium, de honorem, quibus V vigor nicn. Episcop. sibi competenter exhibitis debet manere contentus.
uires. J Ita legitur in tertia collectione.
hoc tu. cap.7. in hae velli sexta legitur
Eumem : sed utrobique male , quia legendum est Lues m. quod monasterium est Diui Benedicti , ut probaui in cap. 3 - is int aer. νsit.b GIacitas L, Miam. J veiba sunt rapitis a. Apocalypss, quae exponit Balbosa irin enti. e Viuomio. J De v. oiniens dioecesi Ar gliae nonnulla adduxi ta eap. s. s.di etia. α d Asia/,ri. J De ordine sedendi Praelato tum in Concilii, latἡ agit sile saeus in cap. ρηιdferim,
3, T Icet monasterium exemptum sit piancipaliter
a in capite , non ideo eius membra exempta vi dentur, ut de monasterio Rothonensi, de eius Ee-
elesi, deeietiit idem innoe. lli. lib. I . Cestr. 1 3. epist. 7. Episeopo venetens ita rescribens. s Cum mouisses olim aduersus Rothonense monasterium quaestionem, asserens monasterium ipsum,ac parochiales Eeese fas eius ad te de communi iure spectare . utpote in tua dioecis eonstiturix , in eisdem iura tibi Epistopalia vindieatido : te ex parte remnasterii dicerei ut . idem monastetium eum paIochialibus Ecelesi, suis Romanotum Pontificum ptiuilegiis ab antiquo libertate donatum, super e dem eausa stequentet suetunt litetae Apostolicae impetratae. Denique autem vitaque pars in venotabiles stat res nolitos Nanneten. & Bliocen. Eris. copos sub certa poena , 5e tutamento interpolato compromisit, qui rationibus vitiusque partis auditis , de monasterij piiiii legii, diligent est inspectis, de Concilio petitorum illud in capite liberum s tentia litet deeleuerunt. Verum quia Ecelcsae pat hiales ipsius exemptae nullatenus probabantur, pronuntiauerunt eosdem ad iurisdictionem tuam. seut alias tuae dioecesi, Ecelesias, pertinere, de st tim de eotistio statium nostrotum pronunciaui-ἰmis, monasterium sepedictum in capite liberum.& , tua iurisdictione proisus exemptum , decernentes parochiales Eeelesaa eius, quae minimὸ probavi ut exemptae, tibi dioeeesana lege subiectas. Nee enim ex libertate rapitis membrotum naseitur libertas: quae quia iuri eommuni derogat, nominatim explesseque dari gebet,& nominatim probari Jut post eongestos , Batb. in praesensi, de Meg. ia . docti Bosquetus in noris ad attiam vis. .
EX parte tua fuit quaesitum , virum clerici, de traei, qui literas protectionis ostendunt, in quibus personae suae ex pronomine , cum omnibus rebus suis sub Apost lica protectione cons stere declarantur , a iurisdictione Episcopi direce sani sint exempti, Nos autem tibi respondemus, quod per literas huiusmodi ab Episcoporum sum
rum potestate minimE ' subtrahuntur.
A Gmm. J tertia collectione , sis hoc tis.
A cap. 8. legitur Auton. sed perperam; nam Aiulina eluita, antiqua Episcopali sede condecorata est in Hispania, in prouincia Taraeonens , aflmontis pyrenaei radicta sta, hodie dictitit Vim Barcinone decem milliaribus Hispanis a Gerundana distans. Eius vetustissimum nomen Aufa, siue Austra fuit, de quo, de eius conditote agunt Pujadas sis. Us. Calai.cap. i . ct 3 . Tamavus , salaetarim. 3 mari M. DOAD 18. Maj.i b S Dahantur. J Consonant textus D e p. re cepimus, loc rit. cap. po tui, de maioris. ct . a Ideoque exemptio non probatur per litetas proteiactionis, quas plerunque Pontifex certis personis. aut monasteriis coneedit . ut probat Brutio Channinet. L MI regul. tro. I. cV. i. prepo ι. qui
resoluit, protectionem hane illud opetati, videlicet ut ita tereptus sub protectione non possit e communicati , intergici , aut suspendi ab alii, quim 1 pontifice , aut Legato 1 latere.
C A P V T XIX. ldem ' Eliensi Episcopo.
P Astoralis ossici j. Et infra : Interrogasti praeterea, virum viri religiosi, quibus a
Sede Apostolica est indultum, ut Ecclesias suas in proprios usus h conuertere poscisint, decedentibus ' personis earum, liceat auctoritate propria posscssiones earundem Eec lesiarum
520쪽
Tit. XXX lII. De priuilegiis, Io 7
Ecclesiarum intrare,vel per dioeceianum in ipsam sim potius inducendi. Ad quod utique respondemus, quod nisi soric in indulgentia Summi Pontificis id continsatur expressum , suo Episcopo inconsulto in ' possessionem ipsarum eis non est licitum iu troite, quia Per indulgentiam huius nodi Episcopali iuri non credimus derogari.
a r I Uis,s. J Ita etiam legitur in tertia colle-L Ictione , fias Le iit. ps l. de in capi ο- ω , de ιse. ordiri. ubi alias partes huius decretali, congessi. b conueriori J Quod alias sacere non potetant , iuxta tradita in cap. a Dpse . nulli cap. de monachia , de Has. e P. .H,. J possessotibus videlieet; nam uniosacta monasterio t uitum operatur essectum de in-cto Rectore ipsus Ecclesia, ut probaui in caps Metini e , de ex Us. natat.
d Possus jum. J Tum quia priuilegium ita
interpretandum est , ut quanto minus lacerat iuri communi t tum quia nemo potest apprehen
dere propria auctoritate polle ilione ni benefi-eii . Eeele saeue , vi probant Couarruv. l l. 3.
-ν. cap. 6. mran. 7. Moneta de commui. cap. II.
Pgii istis per Sedem Apostolicam edoceri, utrum cum propter Hospitalarios, vel Templatios ciuitas vestra generali supponitur interdicto , eisdem non se antibus, vos illud teneamini obseruare. Ad quod sic duximus respondendum, quod illo. rum excessus vobis non praebet licentiam excedendii sed si praefati Hospital arsi, vel Templari j priuilegiorum suorum fines excesserint violando temere inter stimim, quod pro illis suerat promulgatum, ne ipsi videantur de aliorum fletu ridere, vos in pcenam praesumptionis eorum quam di psi violauerint interdictum , de nostra licentiab celebretis. Datum Signiae x i v. Kal. Octob. p. N. anno xv.
a 'M IMκο. J lta et am legi ut in quarta eol-I lectione, Iliue hoe ih.cap. 3. & reperitur textus hie in ipso tegearo innoe.ill. edito 1 Bosqueto lib. 3. regestri is . eris. 16o. ex quo textum hune transcribo. De Tripolitana Eeeles a nonnulla adduit in c. i Ae trans M. Episcv. b oti diis. J speciali gratia, quae in praesenti, ponti see si', aliis ei si bio pit alatii non obsit- irassent interdictum, tamen alii elei iei illud obseruate debebant.
OVoniam scut nob; s per tuas literas intiniasti per consest onem constat partis ad versae, quod h Nepesinus Episcopus Episcopale ius percipit in Ecclesia sancti Bla sij de Flano, ac per hoc eadem Ecclesia non pertinet ad monasterium pleno iure t creadimus, quod non obstant c illo Capitulo priuilegij, quo ipsi monasterio est indultum , ut nullus Episcopus Ecclesias viroque iure illi subiectas interdicio supponere, vel vicarium, vel clericum eiusdem monaster ij synodare, vel ex communicare praesumat, praefatus Episcopus possit interdicere dictam Ecclesiam , dc excommunicare monachum ad eius regimen ς deputatum, cum alterutrum de iure faciendum fuerit ue quoniam illud eaput intelligendum esse videtur de monachis, aut clericis in ipso mona ' sterio permanentibus, vel ad Ecclesias destinatis viroque iure sibi subiectas.
Colonia fuit populi Romani, ut testiunt proniatinus , velleius ,& Paterculius relati ab v phelliorum. a. Bad. Dina, fol. ios s. qui refert originem, di progrestum huius Ecelesae , traditque seriem eius praesulum. His temporibus Innocentis III. eam Ecclesiam tegebat Gerardus. e X limen a utatum. J Ex consensu Episcopi, iuxta tradita in cap. i. de capel. M a. h.
a T Dem. J Ita etiam ieetit ut in quatia collecti Ine, fo hoc iii. cap. . nulli bi tamen exprimit ut . eui Praelato rescribat In noeentius , nee inter eius epistolas editas , sit leto , & Bosqueto verba in praesenti transeripta reperiuntur. b Nosnus. J Nepis eiulias est perantiqua Etruriae , quam Strabo Nepisam vult appellate. D. D. Gon .l. in Decreta l. Tom.V. v v a