장음표시 사용
261쪽
fhingatur nisi per το frangere molliorem pronuntiationem . . poscat Fabius. Sed Cel Gesnerus tenebras huic loco oble i. isse contendit, Oeen coeat in bonis exemplis dudum ejectam. Ideoque existi inat fieri hoc , quod una consonans alteram frangat, non in similibus ubi unaquaequeir, stinam retinei et virtutem, sed in diversis talia uia venire' probat quem adinodum in ipso verbo frango, quod pluri- .umpse Rhetor doceret Liis XII Cap. X. ubi litera quodammodo litteram in quateret Uerum, licet ingeniose doete excogitata haec, quam Fabio attulit, medicina sit nihilo tamen secius, pace Viri Celeberrimi crediderimus, hocis
medio morbum loci nondum satis depulsum esse. Si enim standum est vulgari lectione, di sit meliae Editor quan- quam vox coeat inditur, non videmus, ea haec frictura, si ita loqui fas est, consonantium, divos Aliam competat. ilibus non aeque, cum tamen qui nisi in id do nesim sumserit, scens on otium 1 a risi Huram frangat. Nostris auribus haec utique incognita sunt: terim in soni comprehensione nam id intelligimus perfra- - - am consonantes ut vocales esseruntur; quare mallemus Monam conjeimaram eum consinantium nulla alteram fingat Adri V 0uid Libri retinenda- esse judicat vulgarem laetionem promisso tauri operiindignumquam praeeuntibus nonnullis CodicibusTum tantius cum Gebis
sardo in promiustae commutaverat. Ibidem exponit 'bius.
diversimode το Deum pronuntiari. modo enim Mutam esse primam, modo secundam gravem, tac porro. Tamdem addit Videtur mihi conditionem mutare, quod his locis verba conjungimur. Ubi Celeb. Gehimis Mutat satum suum
es ipso, quod pronuntiando statim proxima voci seu casu
fu adjungitur , ut adeo non opus si accentum mutare, ex Priore in sequentem transferre. Sed adversantur huic observationi scies te iidicamus, exempla circumdare, circumin agit, circumferet, ubi ob brevem in verbis undiis priniam,
M. omnis alteri syllabae τε cireum incumbit sonus. Cap. U.
Ita ri augustar, exprobrans aliquando Caesari voce a calidum
262쪽
ito ealdo postani, dixit, esse hoc odiosum, seu, quod Graeco uocabulo nuntiaVerat, meis . Sed vidit Burmannus. odiosum απεριεπον minus recte copulari possu potius legi debere otiosum, quae etiam scriptura nobis vestementer pla-
si collocatae, qua proprie etiam περιεργία sex bi emcum maximopere corruptum ex Codice Gothan ressisuit. I itur autem in ioribus editionibus: Sum consed a ram viis. Quae verbara sic collocantur,seelam cuiusdam re
orehensionis prae se serunt quasi hanc etymologiam ad se, in hidibria Grannmaticorum retulerit Fallui. Hoc au i in nimis calide fuisset a linitiatim faetum Ideoque me vis morositatem Fabio tribueret, obstitit Codex Gothan ..elare exhibens o enim. Cap. 4 Ubrii altercationis vo etcobulum occurrit, quod neutiquam de servili quadani rixa dccontentione accipiendum esse censet Vir Cel. Sed in contro- ersiam quoque super argumento erudito otiam cadere exi fumat testante id inscriptione Altercationis Hadriani Impe-νarori Epictet Philosophi Libri II Cap. Ellipsis quorion
in verbisci luctando pugnandoque quorum utroque certamine iisdem diebus coronabatur dae admodum dura Cel Gesnero via detur; hinc legit potius: in utroque certamine reste quident di eleganter verum, si fas esset laciniam purpurae Gesieriana attexere, non dubitaremus quin legendum esset squorum, proque certaminum Libri II Cap. ra egregie denuo Cel. Gesuerus locu in non unum sane ex iacilibns quintiliani e
plicat Magnas inquit Mius tamen sentoriare, re bonas ita enim g tari Runt in re, mima ια-ri inulta videt, vim tamen homini versorum non satis per spexit, ideoque, quamvis timide, pro ea it seripsit --wxt, m, pro inari, ut barriisti, pro μή sed με- verum non opus erat tam aeri medicina. Clarissimus fit locus si elidunt sumas pro Amina vi e in q, quia vocabulum d non pii animali in usurari em
263쪽
Columen ostendit Noster. Deinde, si verbis, nam barbari servi, mente jungas, hoc nunquan faciunt, perspicuus eu di senses Interim prae nobis ferimus, pro altero es rhoe restituendiim videri sed, quod vidit Burniannus. Nam liminetur verborum necessario adversativam quandam particulam poscit In eodem Capite ubi ad locum satis dissicilem ventum est: ι erum raro evenit ut cetera bitia non ponsa Cel Gesserus legit pro cetera, certa, atque haec opponi ex matriis, quae raro, hoc est, inopinato casu, acculuit. V. rum optaremus, ut, qui multa nos docuit, etiam nunc er
diret initiorum literanii midiosos rubihani veteres libri rara pro eo quod casu potius, quam certo successit, euenit,
Curiis aleat. o. Fabius enim, uti repreliendisset hanc Rhetoricae artis finitionem esse videlicet artem eo dedueen di homines, quo velint, quod ficerent etiam meretrices, ad
latores, corruptores in quibus verbis et Gesser nomen adulatorum nimis generale videtur; potitu aisomo scripsisse Fabium conjicit, quoniam aleatore acervis auri arientique. quos ante se in tabernis vinariis di aliis hujuscemovi caupo nis positos habent, homines trahunt saepe talliciunt. Cap. ιν Libri II autoritate codicis Gothani legi Gottingensis Λcad
inta Fabius natura materia doctrina es, eliminata voce amris Quanquam vero haec te stio elegans. multo tolerabilior sit vulgari diistione, nihilo minus tamen veremur, ut extra omnem dubitationis aleam sit posita. Nam vixi laverimus dici posse naturam doctrinae materiam. Si igitur libere depromere licet nostrain sententiam, quod nomina timore aliquo verecundia fieri a nobis ingenue fatemur,
vulgarem retinere mallemus, ea tamen cautione, ut utrum
que genitivum in nominandi casum mutaremus hunc in modum : denique natura materia, ars doctrina est Nam artis vocabulum apropter nollemus mitti quoniam
bius paulo post bis terve materiae artem ungit, 'eque m. sus hoc pa' obscuritate amplius laborati init enim natum ovi esse nisteriam, quam Rhetor, ut astrum suum cc onus.
264쪽
aut ut marmor suum Praxitelas, fingere di expolire sheret, artem Vero, quae adhiberetur naturae emolliendae
'octrina a esse. Cap. 7 Libri III, occasione testimo- Pubnii ex Aristotela desumti, emendat Aristotesem Rhetoria, A s , asserens, scribi debere παρῶ3ολον pro πίβου- - , quia ἐπίβουλος non opponeretur υ νυχω, sed παρα-
ρὐ- tis, IV cip. a rubodoratur Ces de erio quam V, alam in is sis e a re orta reata, corruptionemri quare ν ei nonis vicis inclusit, amulis se non intelligere pro. 'sus est uuae annotatio si a modestia, blenni virtute uos, ut nulli dubitamus prosem est, commovere nos vile possit ne ipsi iam propere sententiam nostram extrude. - . Non sitis ergo scimus, utrum audaces de invere si di videamur, si conjiciali ius. sumi creta pro quadam,inst apud sit -- - Libri V Cp. ιο certa uia misemientiaomprehensio. Mibri Vcap. 8 diu multumque m. 'erpretes quaesiverunt, quae causa sit eu FH- lotum M
me nuncupet, cum arboris potius seu plantae nomine,
nire debeat. am igitur quaestionem egregie solvit Muni definiendo suisse florem, seu plantam. nam absona ero eam αἴνεινον ἄδαρ vocarid deinde, ne quis dubitet florem pro gramine dici Vir, Sum excitat seminum inprimisAut enu desietamno ita eanentem En in vis Putiribiι Mettium folii ' flore comanum
Ubi recte Servius pro herba gramen poni docet. In Libri VCF. o dissicilis, & haud tibi eorruptus, invenitur lo 'cus, ubi Fabius exemplum producit, in quo diveis ratio argumentorum cognosci possit. Fingit propterea, Thebanos Thessalis pecuniam commodasse, Auxandrum vero donasse debitam pecuniae summam post id tempus reperisse Thebanos argentum. Jaminitae stio oriebatur in judicio Λmphictyonum redderene Thessali pecuniam Thebanis debe- ut Aiunt Theruini, non esse his ab Aoxandro 'ci tiram ὐμit --
265쪽
ram. Quaerebatur ergo an pι inde sit, quod datum est, a s prieuniam dederit Quilibet videt, si sic constituatur oratio, tul- hina inde sensunt elici posse. Exquirere studebamin jam ante, viam et Goneri librum in ita anus sulareremus remedium hule morbo aceommodatissimum, ubi statim in eam inducebamur cogitationem, an non inendum aliquod in dictio. ne datum es k dederit cubaret, qHae Arte in domui- α δε-
amisi mutari deberent. Nam hae ratione sensis hujus lori, apertissime eorrupti talis esset Excipere poterant Thebani hii Thessalis at Au -- pecimiam a ream; quae verba tantum vim fatua inseialis liabenti sequitur ipsi se es aerint, scilieri iebant, hoe es; an unum idemque sit, dono, tume Thessali, Mutila ab Atixin dro, ast Alvant Thebanis. lagitimis quippe ereditoribuα, argentum Cel ne imisuem
datio prima Donte minis maximopere armi; cum vero dii, gentius rem nobiscum mnioremus, quo reserendum sit, m
maginem reheus atrocitata judex ovi commmendus. Quo in loco oris statua fuerit eollocata, unde judices tabulanx vel imaginem caedis injuriae, aut alius eujuscunque flagitia depleti, potuerint oculis suis ognoscere, non inepte inter viro doctos quaeritur. Burmannia sibi persuadet intelligi Ivis, tanquam judicii praesidis, fatuam, ante tribunal poctam, quae sententia, si veteri monti mento, pictura, a Melatura quadam confirmaretur, omnium nobis optimaderetur Sed Celeb. Term us conjicit pro ovem leg debere actorem quae emendatio utrum vulgari praeserenda ρον fit, acutioribus judicandum relinquimus Libri VI Cap. Inemo poterat in Iulii verbis emphasin ranu ularem velut sitiritum cognoscere, quando prae se tulerit in ranci On cotem Aeetam Moium incidisse. Sed Neruositis exissimae, Blium se dixisse in causidieum, improvide ni inmis cito evin damno in adversarium invehentem, non ininus sibi di causa Ad Diuitiae by Go dile
266쪽
Iabri VH Cap. st eleganti quodam argumento contendit L. Gefverra sine accentibus scripsisse voces suas Graecos, quo niam , id nisi siet, 1υλητρι πεσουσα nemini posset ambigua videri. Neque minus paulo post loco I labia obscurissilio lucem attulit. Cuna en in Fabiiι in diis verbis, sit littur in culturn, atra biguitate in quaereret, nemo potuit o miram Codicum varietatem rectum assequi sensum Uerunt tentat Vir
Celeb. an dicere possit, quid intelligatur. Primo incisum
mutat autoritate Codicis liti in occultimi, quo faelo amphibo. lia latuit in voce occultum. en in integra vox adiit, ignificari occidium putat, agri ad mare siti p.ritem absconditam.
in accellam; sin dividatur, oriri inde oc, dc cultum, vel, quod
idem esset, hoc cultum enim pro h c. ut astam pro hastam, scrines posse , nemo inficiabitur. Ad locum Fabii Mb. Vm cap. a Tain us rasinia ι, ο, υ, an signium in Mo,--mo minii, nodi artiri tanquam ad sco.
lani, viri docti aditissemiam silent eniti de tauro, actinis radice, vinim renui consulit Clini vero taurus sis, quo viri stimis, suspiratur ingeniosi ius quidani Vir, et u no, men ceu festimo residet. sed qui, si divinare liret, GLminiaminos est, seripsae qui uiuamim, assium, rhoici, h. e. stipis illiu qua excitu eunuchi sunt Libri V . s. quid fit ni-- 'Maia, eruditissime Cel Editor explicati rerrandatam enim intelligit inflexam sursum a superiore parte. qu Wolae est opposita. Plura eruditionis doctrinαο --rianae adduceremus specimina, nisi verendum esset, ne te inino scripturae triuisgrederemur. Reliquum est, ut in universu inde otione conruientandi, qua ius est praestantis, anus Editor, paucis disseramus. Nani, quamvis ea jam sit nominissesneriani fama, ut nobis etiam taeentibus, quilibet optima de Nosro speret non possumus tamen, quin ejus imprimis modestiam debitis laudibus extollamus. Modo enim prissinas ipse animadversiones suas optimo vemplo limatre eorrigit, ut factum est Libri VI Cap. a pat a sis Librim
Cap. to pag. at modo extenuat virea ingenii sui fatendo. quam sit parum ingenio exercitatus quantopere Fabium, sua
m ossi strat, si quae sunt aliae id senua meatis pra-
267쪽
bae, sedatique spiritus locutiones verecundae Deinde ex ipsosyllabo utorii in quos sub finem libri Celeb. Editor enu- .meravit, luculenter apparet Doeliss GVnerum ion talia Farii, quam aliorum pristae aetatis Seriptorum, causa ad commentandum accelli e . Hinc nein miretur, tot Hatonis, Aristotelis, ιιeiani, Euripidis Ciceronis. Vir sic Horatii, aliorum, loca egregie ab ipso suisse illustrata Gratulamur ergo non tam Falso quam rei literariaeis scholis patriae nostrae, de tanto veterum interprete, nihilque ardentita optamus.
quam ut ignobilis scriptorii in praesentis seculi turba,in quis inquiliae librorum Rhetoricorum quibus hodie pessimo exense pio ingenia adolescentum exereentur, candidissimo Rhetori , quintio ano in posterum cedant.
DE ANTIQUIS MARMORIBUS BLASII O
T audavimus iam in Commentariis mosina. 1 Namnsgum dii a 4 Cel. Cavophili de Oimii antiquitate G--ecipue Latinisque literis meritat, ait, hielix tam mor sum, re alienae virtutis impatientem, fore speremus, quina bro hoc, ubique veneres is Musa Grajas Latinasque spirante. denuo laeteturis exuliet. Dignum sane ingenio lao strina Doe issca Ophili argumentum de marmoribus antiquis fuit. quod et si Plinius, ct apud Graecos Theophrastis, viri disertissimi, non diibitarunt eloquentia sua illustrare, nullus tamen. quod mirandum, vir doetus nostra aetate exstitit, qui de ma moribus diligenter satis Maeen rate egerit. Veneramur ind striam Salma Harduini, in Plinio collocatam suspicimus Agrico immortale opus de re metallica in quo variae manNOruri genera ex Strabone Pausania studiose coli
et videmus sed tantuni absuit ut hi doctorinae gloria per ualuit viri plenam, omnibusque numeris absolutam, mar
268쪽
morum descriptionen concinnaverint, ut non dicemus spicilegium, sed largam velut messem. Celeb. vophia 'Io, Viro Graecis Latinisque literis instruelissinio reliqumrint. Est quidem sundi nostri calamitas, quod hominum imperitorum oscitantia, vique longinquitas nobis Com-rnentarios Draconis Corcyra πρὼ ἱΘων, Hegesandri Delphi Commentaria statuarum cinia ginum 'mphodori bracuside iis quae in Sicilia admiranda Polemonis Perigetae de iis, quae Lacedaemone Diis dicat . Menodoti item Samii de iis, quae in templo Duonis Samiae exstiterunt denique cetae de iis, quae Delphis suerant consecrata libros invi-ririt. viis enim mominientis nisi ea reremus nihil pros et tam retrusum o absconditum in antiquitate superesset. Pod non ope horum librorum priseae eruditionis studiosi' ingitinerenti Attamen, cum fati legibus nihil durius sito imusque, comenti etiam hoc Catone debemus esse Naniraeensiit monet Aistor noti Irin marinora a locis tibi G sunt sed etiani auritie. olore, re maculis , L. Misis natino in speese dissimcii. nee artificum nomin . in morat liberaliter infos, silem mi oraeteriit. Qistoniam vero omnis institutio. -- Miseipitur; a finitione repeti debet, non abs re lassituti sui
Nuare, es tali', Autor, ut marmor ἰῶ τεμαρ -- nominamin docerer, o varias apud varias gente Pag. s. in
nia morum appellationes, prae ue apud Graecos, Ebram tyros hsabes exponeret. Praeterea tua: uni. scripta vete ruin remorun Romanorumque enarrat, ex quibus plurima collegerit Plinius. In illis S taeum πνρὶ Θων resert sa THusilum, qui sub Augusto Tibra, vixit Ismeniam, Arimo igoram ct Liceam in his M. Varronem, uiam. m. bum, tomm Censorinurn laudat. Tandem quo ordine a mora tradere in animum induxerit, paucis declarat. Pri- isum ait se de Gratinis dicturum esse, postea gyptiorum marmora stilo persecuturum, tandem Lunensis, Tiburtini, ct aliorum quorumcunque Italiae Galliae in Hispaniae, Ia ar - Π, naturam investigaturum esse, promittit. 93 Pila etiam
269쪽
etiam ossieti sibi uinti partes diligenter se lutoque exequi au-- nititur. In Graecis igitur morinori bii nominat i 'mettium, quod maxime apud Romanos in usu fuit, cum ad externum domus splendorem, rem ad exornanda conclavi tim columinnas et ientelicum, ex quo marmore Scopas Parius plurima
signa iii Graecia consecit Carulidum fuisse, ex Luciano probat, ubi simul loca Strabonis de 'metti Pentelico, κά - ς suisαλα dictis, explicat, quae verba non vertenda esse pulcherrinia censet sed alba quoniam Diraem. apud Ut nemin Strabonem pro λε- sumeretur unctum d plex, alterum, quod in faenam, Lacedaei nomae promon torio, nascebatur, nigrique erat coloris, inerum, quod
. a lapicidinis Taygeti in labatur, ac viridi, erat colo. in hine marmor 'er sum Si ο, dcta inrasis, dictum, hoc est, ut interpretatur Fam init, marmoro. loris inter iridem subnimque medii. Atrariinn, Minu M. Pelasgintidos tractu, ita dictum, laudatur avis S M otiario, Poetae subolistiniam Imperatore celebri H Pa- rium, in Marpes monte effctim appellatur λεις λυχνέωσ apud Ath--, CAN- inuisim , α vis Latinos Lyclineus. Notaturastris Boebarius, erissimam, nomen Pa
rio impositum filiis a verbo mae Syriaco, quoin cimici lini denotet sed re it ejus opinionem ς' rea, quod antiquissimis emporibus non Aliti siserint tuas ex marmore fingere, sed ex rudi l de ligno, rex Hieno vel querceo, parisse, varias lignorum formas
M. ' excud: e. Appellari vero Parium mimor ' Σον λυγ num ex Scholiaste μα- probat, quo pacto Maorem Q. Mi ueto, Philo rato, re aliis scriptoribus, lux a tur, ubi sc - λυγδινος album collum d lacteum denotat. 6 Dm monimi, candidi coloris marinor, ex urbe Phrygiae, Doc, meno, quae etiam posteris temporibus Συ-ἰα numis id comprobantibus, fuit dicta. Hoc marmore usus suisse diu si citur Imperator Hadri. - in templo rei, Panerimi. Umde intellis posse Doctus Autor credit histriptionem Gmς-
270쪽
nam in qua verbii πανεληνια, nihil ali iid signis,cans, nisi αγωνα sive certaineu, circa templum vis itistitu tutu Latinis io inarmor dieini vel Mygdon a, vel nim lina Symas. Ita quidem censitit Vir Clarissimus in ipso libro sed in Additamentis, quae Typograptius eorum ingratiam nuper promulgavit, qui Londini splendidiorem soperis editionem parant, damnari Doci renum,&in ejiis lo- eum serrogari Docimium, discrimenque fieri inter Docimium &S,minimum, quae Autos antea confuderat, videmus. Da
rimium eniti a messiis vico, 'mu -- ωοtinui urbe, derivati et Pro resium, alio nomine Neviis α Elaphon rig. synesta, at coloris, mini venis quilaradam nigris in ius inter Paruni MCyzicum nascebatur, alias dieitur Cyzicenuni, non ob Diei , Proconnesi vicinii rem, sed quia praeclarissima μ ala opera ex mamiore Procontino inuitiim diserant. Hae occasione Cet Autor urbem Cyzicum a peschritudine. diuitiis, dignitate aedisseiorum, d ab artificibus, vitas i
euples ubi sint, laudat. 3 multo labore excutit quainam oper ex marmore Proconnesi antiquitus exstiterint, cum
avictaea G. 'raeeunte Paulo Silentiario, referendum putatis Nisum, ex Thaso, a Cycladum, candidi coloris, licet ex nigro aliquid traxerit, atqii propterea lividior ei color a Plinio tribuatur. i Carastis , ex Carysto insula inter M. Cycladas ad Ochan montenu viride erat. Hinc auiu in Vilia Surrons Polli rEt Chiosa gaudens fluctus aequare Carisos.
xo Chium ab insula Chio, non vino tantum, sed marmo si ribus etiam fertili urbe, nominatum habuit versicolores maeulas. In Λdditamentis Carystio Autor unxit mi n. quod flavi coloris marmor effossiim fuit in Acynti monte ri)O 66. licum, in Cybelis, monte Phrygiae etassum. Ia Cera 67. Iiticum, ebori proximunt a Corali fluvio, ut putat Vir Clarissimus, dictum Rhodo urbe. 44 Troa re, Aense in Ida monte inventum. Is Bosphoricum, albi co