Io. Georgii Walchii ... Parerga academica ex historiarum atque antiquitatum monimentis collecta

161쪽

M VEL PITIs Cus aliique exhibent. quinimmo ex LUCIANOR colligimus, quod dise iis, qui aduersarium sibi in certamine vicerant, fores coronatae fuerint palma, siquidem dicit:

fuce umbo, ac nihilominus viridi palma fines

non obicure significant, quod & palmae sine corona positae fuerint, quando ille dicit: vt.tibi lasso Agantur virides, scalarum gloria,palma;

hic vero:

sic fora mirentur , c te palatia lauden excolat s geminas plurima palma fores. g. X V. Ita corona praemium fuit facundiae, idque honoris ac dignitatis plenum. sed tamen obseruamus quoque, quod & oratores

ac rhetores non perorarint, priusquam fuerint coronati: quem ritum eXprimit PRAXA-Go R A mulier apud ΛRIs TOPHANEM his verbis: ἐγώ x Θῶσα τους ςεφάνους περιλ1σομαι, καυτη μεθ υριῶν, ἔν τί μοι δοΘ λέγειν. ego autem ipsa coronas ponens coronabor

uobiscum, μ'orte quid dicere mihi videbituν

162쪽

RNETORUM ET ORATORUM. HI 'uaenam contionari vult yMV. e . PR. impone igitur capiti coronam,

quod faustum s felix sit.

Mv. maxime.

urget. 'quae testimonia Allis TopHANis satis sunt perspicua, ac obseruationem nostram, quod oratores quum in eo fuerint, Vt declamarent recitarentque sexmones, imposuerint sibi co-mnas , stabiliunt ac confirmant, quibus adhuc aliud ex o v I D i o adiicimus: disita re extemplo populum grauemques

. rona cari ante tamen pacati cornua lauro velat

qui & paucis versibus interiectis 3 diciti rursus ad hos Cipus, quem poscitis, inquit

habetis: Ndemta eapiti postula prohibente eorona exhibuit gemino praesignia tempora cornu. . demisere oculos omWs,gemitumque dederer atque illud meritis clarum quis crede

inuiti uidere caput: nec honore earere ulterius passi,festam imposuere coronam. quodsi igitur oratores coronam Jeluti praemium eloquentiae acceperunt: existit hoc lo

163쪽

co disceptatio ac quaestio: quo iure rhetores& oratores quum meditarentur orationem recitandam, coronas sibi imposuerint p ponamus ea de caussa discrimen inter Coronas priuatas ac publicas, quod ad usum illarum adtinet: illae priuato cuiusque usui permissae fuerunt, Vti coronae Conuiuales, Virginales, nuptiales ; hae vero auctoritate publica claris viris ac praestantissimis ingeniis tradebantur, ut pro meritis in rempublicam praemium haberent dignitatis , quo pertinent coronae militares , Ciuica, castrensis, muralis, naualis, victri ces. obsidionalis, oualis, triumphalis, quibmviri militia eminentes ornabantur; item coronae litterariae, quae merita in litterarum salutem veluti' praemium consequebantur. i quo

posito discrimine, facili negotio quaestioni illi

satisfacere possumus. etenim oratores & cOronarum ornatu sunt adfecti, in gratiam honoris ac praemii auctoritate magistratus constituti; & sibi ipsis imposuerunt coronas easque Privatas, Ut eloquentiae aeque arti dicendi maiorem conciliarentiplendorem. ''

' τίς αγερενειν βουλετα ἔ formula fuit in concioni, bus & comitiis popvii Arheniensis. qua cui uis, qui vellet, ad dicendum aperiebatur via. hinc de MERCust Ius' apud Luc IANUM

' de AE s C H IN E tradit quoque P R I Uiys π R Α-Υvs vit. 1ophistar. lib. I. n. Is. p. so8 quod praemium coronae ob res piaeclare gestas alia , - que merita acce rit, Cuius,& μ LUTA R. i. CHUS ac in POLLONI vs vita ipsius men

164쪽

g. X UI. Coronas subsequuntur fatuae in

honorem quoque , eterum rhetorum positae. qui liberales artes profitebantur, earumque cognitione ac cultura erant clarissimi, praemium industriae suae in statuis quoque conse- secuti traduntur, adeo ut nulla fero litterarum professio a dignitate hac fuerit exclusa. nam. que de legum interpretibus testatur id PI. I- Ni v s statua fuit ta Hermodori 'hosti in comitio legum, quas decemuiri scribebant, intem pretis publice dicata ; de medicis svEΥΟΝ i v s y medico Antonio Mus, cuius opera evancipiti morbo convaluerat fatuam aere collato iuxta signum Aesculapii saluerunt; qui & de grammaticis idem confirmat, quum de o R B I-hio dicit 3 statua eius Beneuenti ostenditur in Capitotio adflnisrum latus marmorea, habitu se sentis ac palliati, aaepositis duobus scriniis: item de vERRID FLACCO ' fatuam habet Praenese, in inferiore fori parte ; quod non minus de poetis clarum est & satis tantum ex HOMERi exemplo probari potest. verum &rhetores in censu illorum fuerunt, quibus collocarunt statuas, quarum mentionem facit A cmon dialogi de caussis corruptae eloquentiae s minimum inter tot ac tanta locum obtianent imagines, ac titulir tuae: quae nequo ipsa tamen negliguntur; tam herctile, quam di

uitiae s opes, quas faciliis inuenies, qui vit peret , quam fastidiat. his igitur s honoribusts ornamentis re facultatibus refertas domos. eorum videmus, qui se ab ineunte adolescentia causss forensibus f oratorio sudio riderunt quibus verbis elucet, quod illi, qui oratoriae

arti

165쪽

I DIATR. DE PRAE M. VETER. SOPHIS T.

arti eiusque exercitiis sese tradiderint, magnam perceperint felicitatem, ac honore titu-Drum s saluarum sint adfecti. consuetudinenim erat apud , eteres, ut tituli seu inscriptio nes adponerentur statuis, quibus nomina, Parentes , maiores, magistratus, merita eorum, in quorum dignitatem locabant statuas, aliaque momenta indicabant, vi: EDMvNDVS FI-GRELivs y pluribus ostendit. adhaec apud eumdem auctorem MATER Nus diciti ao

iam me sierungere a forens labore constitui, nec comitatus isos.*resse aut frequentiam salutationum concupi co: non magis quam aera simagines, qua etiam me nolente in domum

meam irruperunt; ubi per aera intelligit statuas, titulos. quae testimonia quamuis sine clara, etiam firma ac gravia, illis tamen adhucialiud, idque P Li Ni I, praestantissimi quoque oratoris adiungere non ab re esse ducimus, quippe qui dicit 3 de TRAIANO imperato re : quem honorem dicendi magi is, quam diagnationem sapientiae doctoribus habes y quibus verbis respicit statuas, quas TRAIANVS rhetoribus ponendas curauit, Vt ex iis, quae iam dicamus, luculenter patebit. g. X VII. Quod rhetoribus ac oratoribus collocatae sint statuae, id quoque variis exem-

ζlis probari ac illustrari potest. huiusmodi

Theodori F. Athenienses, sed capite, quod a.

GRO NOVIO hibetur, trunca exstat: erat

.. quippe

166쪽

quippe Vir eloquentiae gloria splendidus, de quo cIcERo dicit: Mocrates cuius domue cuncta graeciae quasi luduου quidam patuit atque incina dicendi : mam, orator re perfidiae magister, quamquam forense luce caruit, inremque parietes aluit eam gloriam, quam nemo quidem meo iudicio est postea consecuturi ' ad eandem dignitatem peruenit PRO AERESI vasophista, quoue praeceptore usi sunt BΑs

quippe qui de romae laudibus az splendore dixit copiose, ob quod ipsi statua posita ex

aere cum hac inscriptione: ἡ βασιλέυουσατιῶ βασιλέυοντι - λογων, reTina rerum romaregi eloquentiae, teste EVNAPI o. sic & A N- DOCIDis, qui in bello inter Corinthios &Corcyraeos nauarchus fuit, cuiusue quatuor adhuc exstant orationes, statuam, in qua inscripta sunt: Ανθοκλς Λεωγορου Αλναῖος, Ando eides Leogorae F.Atheniensis apud vRsi ΝvM tdeprehendimus :& PHILOSTRA Tvs de

aream ipsi saluam erexerunt in foro Sm nensi, quoniam Smyrnam terrae motibus destructam incredibili Orationis grauitate MAR-co imperatori adeo commendauerat, ut lacrimis ac tristitiae sese traderet, ac urbis huius

Nus philosophus oratoribus usus sit graecis Annio Marco, Caninio Celere & Herode

x Attico δ

167쪽

Attico; latino FRONTONE CORNELIO, de

quo addit: sed mustum ex his Frontoni detu-tit , cui saluam in senatu petiit. quum que

superiora PLINII verba, quae mirifica TRAI AN I studia erga dicendi magistros laudibus exornant, ad statuarum honores adcommodauimus, non ab re esse existimamus. hanc ob caussam exemplum quoddam proferre, quo Pateat, TRAIANVM quoque rhetores hoc gloriae praemio adfecisse: quocirca prouocamus ad XI PHILINUM kησε M it, τῆ Σισιδεκτου τε Παλμου υἰ του Κελσου εἰκονας, Stiso quoque

Es Palmae s Celso rhetori, tuas posuit. .

' apud pHII. Os TRATUM da vitis sophistarum lib. I n. r . de I s o C R A T E vulgo haec leguntur: οῦ γαρ αν ουσὶ τοῦ iamυμπία εικον. ετυχεν. neque enim Olmpiae saltiam consecutus eset. 1ed G. OLEARIus p so 6. pro ολυμπία Iegendum censet Ολυμπίω, ut intelligatur Obmpium Atheniense, ubi statuam Is OCRATIS PO suerat Ap HAREVS. Confer ΜEvRSIVM A then Attic Iib. I cap. Io.

g. XVIII. Consuetudinem ac Institutum bibliothecas statuis atque imaginibus clarorum virorum eXornandi, tenuerunt Veteres,

ita ut non solum illorum, qui vita defuncti fuerant sua; sed & vivorum statuas atque imagines ibi posuerint. qua de re testatur PLI-N i v s M. Varronis in bibliotheca, quae prima ' in orbe ab Asinio Possione ex manubiis publicata romae es, unius fruentis posita imago es: qui & de illis, quorum libri in bibliothe- Cis fuerunt, eorumque imaginibus ibi positis disserit: 3 non es praetereundum es nouitium

168쪽

RHETOR v Μ ET ORATORUM. t 'Inuentum. siquidem nonsolam ex auro argentove, mιt certe ex aere in bibliothecis dicantur illi quorum immortales animae in iisdem locis ibi loquuntur: quin immo etiam, quae nonsent, guntur pariuntque desideria non traditi uuia rus oscut in Homero euenit. ita TRAIANvs Prusiae statuam in bibliotheca positam habui . se dicitur a P L I N i o : ipse in re praesenti εvidi tuam quoque tuam in bibliotheca postam ; TACITVs vero imperator CORNELIUM TACITVM, scriptorem historiae augustae in omnibus bibliothecis collocari iussit,

xeferente VOPISCO. eadem Ornamenta

erant in bibliothecis priuatis. PLINIus 3 de s ILIO ITALICO: plures iisdem in locis vilias possistat: multum ubique librorum, multum saluarum, multum imagorum, qua

non habebat modo, verum etiam venerabatur e item ' Herennius Seueruae, vir doctissimus, magni aestimat in bibliotheca tua. ponere imagines municipum morum, Cornelii Nepotis π amia Cassi; quod antiquitatis momentum iam ill

tem rhetoribus atque Oratoribus statuae sunt iocatae; sic &i istas in bibliothecis posuerunt, ut illarum essent ornamentum ac decus: quam in rem testatur emplum NUMERIANI Cae , faris , cui statuam statuerunt non ob dignitatem imperatoris, sed ingenii atque eloquentiae merita, auctore voPIs Eo, δ' qui dicit: huius oratio fertur σου senatum missa, tantum

169쪽

I 8 DIATR. DE PRAEM VETER. SOPHIS T.

habuisse eloquentiae, ut idi statua non quasi Cae-iari ,sed quasi rhetori decerneretur, ponenda in bibliotheca Vlpia, cui subscriptum est: NV

MERIANO CAEsARI, ORATORI TEMPORIBUS SUIS POTENTISSIMO.

idem in animo habuerat IvLIus Caesar , bibliothecaae graecas latinus, quaου maximas posse publicare, quod suETONIUS cap. 6Φ me morauit, sed fato praeuentus nihil perfecit. AvGVsTus autem Caesar duas legitur coninstituisse publieas, Octauiam in octauiae porticu in sororis honorem nominatam: & Ρalatinam iuxta aedes suas Sc Apollinis templum

. g. XVIIII. Varia igitur praemiorum, quae

sophistis, rhetoribus atquq Oratoribus veteres tribuerunt liberaliter, genera memorauimus.

nunc tradamus, quod & legationes adeoquegmplissima administrauerint munera. sic o si As legatus missus a Leontinis ad Athenienses, qui & vi eloquentiae animos ipsorum occupauit, quaeue ei credita fuerunt. feliciori perfecit iccessu, teste DIODORo

patria Laodicenus, ex consulari familia tophista, apud Smyrnaeos magno in pretio fuit ob legationes, quas ad imperatores suscepit iisque prouinciarum egit caussas, Prout ADRIA- Ni voluntatem ita conciliauit Smyrnaeis, ut uno die multitudinem pecuniae in illlorum ciuitatem estuderit, ex qua & annonae emporia ,&gymnasium omnium, quae in Asia sunt. magnificentia princeps, constructa sunt, a e ore PHILOsTRATO, qui & de NI

170쪽

γομειος. quum vero legationes saepius, quam quisquam graecorum obierit, nullibi tamen sui gloriam, neque conrionando neque disputando inminuit; etiam multas sCOPELLANI phistae legationes memorat, ex quibus illa emi. eat, quam pro vitibus non solum Pro Smyrnaeis, sed de pro uniuersa simul Asia sulceperit, cuius rationem his verbis exponit η ἐδο-

esse imperator decreto voluerat; quoniam vinum ad rebellandum animos Asianis fecisse videbatur : exscindi igitur iam tum plantatas, nouas vero non plantari usias praecepit). legatione igitur opus erat publico nomine re viro. qui tamquam Orpheus Damrisque, earum tuendarum gratia delinisentis uteretur. Sco- pelianum igitur omnes eligunt. hic autem cum

tanto felicitatis excessu legatione functu, est, ut non solum impetrata vites plantandi licentia redierit sed'mulcta non plantantibus consi-

tuta. APOLLONI vs MOLO, clarissimus dicendi magister, quiue discipulos habuit cICERONEM & Iu L. CAEsAREM, ' dictatore