장음표시 사용
191쪽
mia , priuati olim hominis possessis, mea aetate omnasium: cum quibus idem sentiunt sTE-
PMANus de urbibus, RE SYCHIVS, SUID AS.
quo in loco iam Academus instituerat scholam non litterariam; sed corpDribus eXercendis corroborandisque destinatam, ipso Academo virtute fortitudinis eminente. nam sseculis multis anteramnasia inuenta sum, quam in his philosophi garrire coeperunt, Vt CI C E-R O ait. PLATO eX itineribus, quae sapientiae gratia fecerat. redux non diu Athenis vixit; sed ut musis suis otium adquireret amoe- Num , agrum hunc ter mille drachmis sibi ac suis redemit: vide PLUTAR uvM: ac ibi' officinam philosophiae celeberrimam instituit, unde & di1cipuli ipsius disti sunt Academici. Cic Eno 3 qui erant cum Aristotele Peripatetici dicti sunt, quia dissutabant inambulantes in Loceo: Egi autem, qui Platonis instituto iuacademia, quod est alterum gmnasium, coetuae erant sermones habere soliti, e loci vocabulo
nomen habuerunt. locus erat amoenus multis arboribus & clarorum virorum monumentis ornatus: DIOGENEs LAERTI Us' το
demia umbrifera nitidoque Lyceo fuderunt claras facundi pectoris artes. erant ibi arae amoris , Promethei, Mercurii, Mineruae, Herculis; hortuli plures, academica spatia mirifice nobilitantes ; bibliotheca, quam sibi compara-
192쪽
ceum, in quo fuit Peripatus, Aristotelis deambulatio, quod nomen ortum ab Apol ue Ly
stoteles)scholamque sub alio vidi Uet, elegisse tu.
Loceo Mambulationis locum, isiicque ad certum temporis spatium deambulando eum disciapulis pollinophari solitum, atque inde peripateticum adpellatum e se. Ciceronem Vtrum-rue frequentasse locum, ut pectus implere ipientiae studiis, non est dubium, praecipue cum fuerit cum Antiocho Ascalonita, quem nobilissimum philosophum veteris academiae vocat: δ qui & ipse fatotur, oratorem non ex rhetorum olsciua ,sed ex academiae Oatiis extitisse. Lycei nomen etiam gymnasio Ciceronis in Tusculano fuit: δῖ quibus de rebus 9 atias sepe spausio accuratius nuper cum essem cum D. fratre in Tusculano disputatum est. nam cum ambulandi cauila in Loceum veni ιμ-mus id enim si periori omnasio nomen es perlegi, illa inquit, tuum pausio ante tertium do
193쪽
natura Deorum, cetera. Praeter Academiam
di Lyceum, celebre quoque erat gymnasium Ono Hrges, de quo i ΟΥ ΥERus ita disserit: DK-οσαφες in suburbiis prope Lyceum fuit, senomen illi ab albo aut celeri cana, qui graecis υων άπος. quique, Diomo sacra Herculi fa ciente, victimae partem surripuit, ex Hesyochio aliisque innumeris. Variis hic locus templis fanisque , Hebae Alcmenae & Ioalo sesacris ornatus fuit, imo & in ipsius Herculis honorem magnificum fanum exstructum. senihil vero ibi gymnasio memoratu dignius, in quo peregrini, iique vel alterutra ex parte, ad Athenienses pertingerent, siue, qui patre aut matre Atheniensi procreati essent, sele eXercere poterant: & paucis interiectis: hoc
isin gymnasio sectam philosophorum, qui a
seloci nomine sui nonnulli existimant in κυνικοὶ,-onici vocati sunt, Anthistenes instituit, pro ut narrat Diogenea Laertius; adde M E
9. V. Nunc dispiciendum, ad quae litterarum studia Cicero Athenis animum suum adplicauprit. princeps romanis studium eloquentia quidem fuit ; philosophiae tamen operam quoque dederunt, Ciceronis in primis tempore, sub quo litterae nitidiorem faciem omnes induebant: ' philosophia, inquit,
iacuit usque ad hanc aetatem, nec utam habuit lumen litterarum latinarum: quae ita randas excitanda nobis es, ut si occupati profui-- aliquid civibus nostris, prosimis etiam, si possumis, otiosi. iam romae Cicero philoso
194쪽
phiae studio animum suum tradiderat, ac mi lonem hasce disciplinas docentem,singulari industria fuerat sectatus, teste UTARCHO, qui dicit: ψέλωνος ἔκκισε τἀ-Aκαλμιας, ον μάλιμ Ρωμαιοι των Κλειτορια που συνδων κα λώτου λογον Θαυμασαν, καί λαὶ τον τροπον ἡγοί --ουαν Phisoni dedit operam academ ico, quem romani supra ceteros Clitomachi atamnos re ob dicendi facultatem admirati sint f inlex runt ob morum seuauitatem i quem Philonem frequenter se audiuisse, ip1e testatur. in hoc philosophiae studio Athenis progressus est, quae eo tempore magistris ac doctoribus h rum litterarum abundabant, quorum scholas frequemiabat assidue & institutis eorum auxit se & ccinfirmauit. primum philosophorum praecepta; deinde rhetorum Percepit, ut eX1hperioribus a nobis prolatis ipsius verbis patet : quum venissem Athenas, sex mesees cum Antiocho veteris academiae nobi6ssimo philosopho fui. item : eodem tempore Athenis apud Demetrium Drum veterem s non ignobilem
disendi magi rum stadisse exerceri Iolebam. quod utrumque & eloquentiae & philosophiae studium felicissimo succesIu coniunxit. saniori sententia sibi persuasus, hasce disciplinas itaeoniunctas esse, Ut sine detrimento nequeant
diuelli; nec sine philosophia effici poste eloquentem. primum quod ad studium philosb-
phiae, cui Athenis se consecrauit, adtinet, praeter academicos quoque Epicureorum scholasti Zenonem praecipue & Phaedrum Epicureos adiit: me audiente, inquit, Athenis no Epia eureorum acuti simus contendere s magna voce
Heere solebat , eum esse beatum, qui praesentia
195쪽
hus voluptatibus frueretur, confideretque , se frititurum aut in omni aut in magna parte vita dolore non interueniente. equidem Philosophiam Stoicam magno studio coluit, & Diodotum stoicum a puero praeceptorem habuit, quem & ita amauit, ut eum in domum recipe Tet , in qua mortuus est, C. Caesare σ M. Bibulo 1s. ad haec ex monimentis ipsius, quaestionibus inprimis Tusculanis, academicis, item de Deorum natura atque ossiciis luculenter Patet, quam multam operam in stoicorum
philosophia posuerit; hinc & LACTANTIus dicit: Ieaes M. Tullius, quamuis academiae diasiplinae defensior esset, δε prouidentia gubem trice rerum s multa ope aeisseruit,
stoicorum argumenta consimans s noua ipse a Ferens plurima. Verum num Athenis quoque scholas adierit stoicorum, id scriptum nobis haud reliquit; saltem Zenonem stoicorum principem, per aetatem minus audiuit, Vt G. NI C. KRIE GK 3 opinatur. namque Zeno ille ingenio clarus fuit olymp. CXXIX. I. anno , a quo tempore Cicero Atheniensibus litterarum studiis 1 acratus longius abfuit. de cetero facile ex his conligere quis posset,quod Cicero eiusmodi rationem studiorum sitorum philosophiae ingressus sit, ut nulli sectae sese addixerit. sed veritatis amans eΣ multorum Praeceptis congesserit, quae probatissima ipsi viderentur. quam in rem ipse testatur ε diacens: defendat quidem, quoae quisque sentite fune enim iudicia libera : nos insitutum ten himus , uultisque unius di Piplina legibuo a
196쪽
Ex CICER. PEREGRIN. COLLECTI s. I s
stricti, quibus in philosophia necessario pareamus , quid sit in quaque re maxime probabile
semper requiremus. Praeclare sane pronunciata haec sunt & digna, quae ab omni philosophiae candidato religiose observentur,cui amicus esse debet modo Socrates, modo Plato, modo Aristoteles. sed tamen, quamuis sequatur mox Platonem academicosque, mox Stoicos,moX Aristotelem; pronior tamen pigrumque est ad sententias Platonis eorumque, qui academicorum Veniebant nomine, adeoque
non semper, veluti a Platonis studio alienus, illud sibi suum fecit, quod propria assiduaque cogitatione deprehendit, Veritati esse proximum. en Venerationem, quam erga Platonem fou et T V L L I V s: errare mehercule malo,
inquit, ctim Platone, quem tu quanti facias sicio, s quem ex tuo ore admiror, quam cum ipsis v ira sentire. δ hinc & LACTANTI vsy adfirmat, quod ibius .eΣstiterit Platonis imitator; adpellat Ciceronem summum Platonis MLtatorem. quidquid sit : Cicero magnam philosophiae gloriam sua aetate adeptus est. M A-cROBius ' dicit: nullam de tribus sphilosophiae partibus in Tullius in hoc somnio praeterm sit. nam illa ad virtutes amoremque patrias ad contemtum oria adhortatio, quid aliud continet, nis ethicae philosophiae instituta moralia δ cum vero via α baerarum modo, via de nouitate e magnitudine erum, deque principatu Iolis π circis caelesibus. cingulisque terrestribus re oceani situ loquitur, er harmoniae superum pandit arcanum; Hetficae decreta
197쪽
a 76 DIATR. DE AMOENIT T. HISTORI C. commemorat. at cum de motu re immortaliatate animae disputat; cui nihil constat inesse comporeum, cuiusque usentiam nultius seensius; sed Iola ratio deprehendit: illic ad altiturinem inhilosephiae incendit. vere igitur pronuncianaeum es, nihil hoc opere perfectius, quo uniuerin a philoisiphiae continetur integritas. LA CTANTI vs pronuntiat, quodM. Tullius non tantum perfectus orator , sed etiam philosephus fuerit; nec recentiori aeuo defuerunt, qui Ciceronis philosophiae summum statuerunt pretium, ipsumque in numero principum philosophorum naberi debere, existimarunt,
VteX M. ANTONII MAIOR AGI 1 decisionis bus &IACOBI GRIFFOLI desensitonibus contra CAELIUM CALCAGNINVM, quas Io. GEORGIUS GRAE VIus editioni 1uae librorum Ciceronis de ossiciis adiecit, videre possumus. imo ipse CICERO dicit : ego vir
fortis idemque philosephus ; & 3 soli propemo-Aum s Cato & Cicero) philosophiam illam υ
Fam s antiquam, quae quibusdam otii esse ae sesidiae videtur. in forum atque in rem publicam , atque in ipsam aciem paene deduximus. verum enim vero si efferamus libere, quae de philosophia Ciceronis sentiamus, intuitu philo1bphorum, quos nostra eaque philosophiae
litteris Decuiauissima aetas protulit, non tantae dignitatis auctoritatisque esse videtur. equidem cum PETRO POMpoNATIO ' adfirmare
nolim: Cicero quanquam fuit clarissimus remtor , minime tamen fuit pbiloyophus; nec Io.
198쪽
I o N s II iudicium, laudem eloquentiae tria buendam Ciceroni censeo, philosophiae non item adprobare possum. fuit quippe Cicero vir facultate iudicii excellens, quam & summa laborauit opera magis & magis perpolire, adeorue se philosophiae scientia augere, quod stu-ium nec contemnendos tulit fructus. quod si monimenta ipsius, quae philosophiam spectant, adcuratiori euoluamus meditatione. obleniamus sane veritates praestantissimas, easque in primis in doctrinis morum ac 1ocietatis humanae. sed tantum abest, ut summam scientiae huius mereatur laudem ut multa adinmiserit, quae grauiori digna sint censura. namque primum praesidio artis cogitandi seu logυces non adeo ruit munitus, quo factum, Ut rerum indoles speciesque non tradiderit curatius, multo minus eX claris antea politis proinpositionibus deriuauerit consequentias: deis inde animi sui adfectibus quaedam interdum dedit & auctoritate PLATONIS praecipue captus , non semper requisiuit, quid in quaquere sit verum . sed haec 1n transitu. g. VI. De eloquentia, cui Athenis Cicero operam suam addixit, paucis verbis iam disserendum est. ipse ait: eodem tempore Athonis apud Demetrium S rum veterem s non ignobilem dicendi magistrum studiose Mercerἱ Iolebam. princeps romanis studium erat elo quentia, cui deserebant primas partes & a pueris omne coosecrabant studium, quodque iurisprudentiae & philosophiae ante serebant. ex quo studia litterarum in urbe coli & exerin
199쪽
Ceri coeperunt, culturae artis dicendi multi se tradebant, quae, quamuis prima sua aetate r
dis plerumque fuerit atque impolita, sensim tamςn accepit incrementa & in dies facta ornatior , ad illud tempus adspirauit, quo supremam limam Cicero expoliendae illi adhiberet, sub quo principe uniuersa dicendi vis erupit, vev ELLEI Vs PATER C VLVs dicit. romae Cicero tempus multum dederat exercitiis oratoriis duce Molone Rhodio, actore summo caussarum & magistro; item stoico Diodoto ita erat deditus, ut ab eloquentiae exercitiis nullus dies vacuus esset; immo in lucem productus iam defenderat P. Uuintium & Rincium Amerinum , ut supra monuimus. declamauit domi assidue, sed graece magis, quam latine, vi de se testatur: commentisar de clamitans saepe eum M. Pisone 2 cum Z pompeio, aut cum aliquo quotidie, idque faciebam multum etiam latine, sed graece fetius, quod graeca oratio plura ornamenta Iuppeditans, consuetudinem similiter latine dicendi adferebat: quid Θ quod ad praeturam
Vsque graece declamauit, visu ET ONIVS ostendit; iraeca enim lingua romanis erat, quae nobis latina ; ac romani adolescentes prius adducebantur ad graecae linguae Culimram , quam latinae : CICERO apud SVEΥo- Niv Μ' de se ad M. Titinium sic refert: convi tuebar doctissimorum hominum auctoritate tqui exsimabant, graecis exercitationibns alimelius ingenia pest. Attiens sic graece locutus, Ut Athenis natus visus fuerit, teste N
200쪽
νοτε δ dc Augustis in graecis litteris prestitit
largiter, vide s VETONIUM: immo graecorum lingua romanis adeo familiaris fuit, ve& mulieres ea loquerentur, lege IVVENA LEM 3 verum quum Cicero intra Atheniensium litterarum versaretur Ossicinas ac templa,
non mirum est, quod & ibi pectus suum impleuerit eloquentia, &studium ipsius magis perfecerit ac confirmauerit, quoniam Athenae se des erant ac domicilium eloquentiae, in quibus , ut ipse Cicero ' ait, summa dicendi vis Minuenta est & perfecta : in qua ipsa ciuitate
profecto nulla unquam vehementius, quam eloquentiae studia viguerunt: VEL L EI VS P ΥERCvxvs F una urbs Attica pluribus annis eloquentra, quam uniuersea graecia, uberiisque
ruit, Meo 't corpora gentis ussiis separata mi in alias ciuitates; ingenia verosus Athoniensium muris clausa exi imes; quem locum
num este existimat, eique hanc adfert medelam 1 una urbs Attica pluribuε avnis eloquemtiae quam uniuersa graecia, operibisque ruit,& additi floruit igitur annis pluribus operibusque eloquentiae Attica, quam uniuersa graecia, quia per annos plures puram & floridam copiosamque eloquentiam conseruarunt & plurima monimenta ediderunt Athenienses, quam ceteri omnes graeci. floruit annis eloquentiae Attica. dum elo entiam velut diuturna iuuenta florentem, nondum senescentem & defectam habuit. namque