장음표시 사용
541쪽
anula tua, sit in Ancillam, ut lavet pedes servorum Domini mei. Non est Abigail, Maria est: sit mater Dei, & se ancilla mi appellat; fit Re- gina coeli, & se famulam humillimam. reputat. O felix humilitas i otartunata Virginita si vo Gelamatio. bis duabus tanquam oculi duabus intuens Virgo Deum duplici vulnere cor ejus ita sauciavit, ut e Patris aeterni sinu suum in uterum dilecti DL simum ejus filium attraxerit. Commendabat. Humilitatem Virginitas, Virginitatem Humilitas exaltabat. Sed bene est, abunde est, consum- matum est matrimonium, conjunctus est Naturae Deus, conjuncta est Natura Deo; intra uteri virginalis orbem justitiae Sol est exortus. Aurora lucem suam jam soli resignat, Legatus re perfecta discedit, Deum hominem , in terris re inquit, in coelis coeli Reginam i cum gaudio, Dei matrem cum admiratione depraedicat. Ite nunco stellae, sed facibus novis instructae, sed crinibus pexis ornatae , & exspectantes in Oetente Reges ad has nuptias vocate, adducite, dirigite. Ite Angeli di morantes in Iudaea Pastores in occursum novi Regis ac Sponsi vestris cantibus attrahit. 'Ite,sinquam, & vel jam cytharis vestris atque organis divinum, illud Genethliacum nascituro Deo. Epithalamium coelesti sponso apta re &praeparare se, GLORIA IN EXCELSIS
DEO, ET IN TERRA PAX HOMINIBVS BONA. VOLUN TATIS, Nos
vero, nos Sodales in hac tanta coelestium nuptia-cium laetitia torpebimus ὶ in hoc tam jucundo tamque festivo Iustitiae solis exortu non excitabini ur Si mihi fas sit in animorum vestrorum adita penetrare,&in illis cogitationum vestrarum ve- luguria la parumper detrahere, videor hoc mihi votum optatio se idere, o utinam ea in me humilitas esset, ut Deo ms lacerem, ea virginitas, ut illuni iura mente con- lium,
cinei e fortassis ab Angelo meo addire aliquando.
542쪽
ψs ς Orat o. IV. AVE ANIMA GRATIA PLENA DOMIN
TECUM. &o quanta dignitar esset mea i forta sis oscularetur me Deus osculo oris sui, & o quam rasuavitas dulcedinis eius to ura animum me
pertentaret i sortassis in sponsam suam animam meam sibi copularet; dc o me bearum i 5 me seli
cem l Detrahite, detrahite vela, Sodales, erumpat votum illud ingens, quod taciti premit animo'rum affectus. Fas est quod optatis : fieri potest, quod desideratis. Et nunquid caelestis illesponsus nescio quo non amore percitus nostras animas proe tur 3 Perditi eramus, & inferorum cruciat bus addicti ipse redemitὶ infecti peecati lepra vjucundam auram respirabimus, ipse abluit suo sanguine, & sita morte sanavit, inopes eramus de nudi in hane lucem eri veramus, ipse praeter vitam numeratis Lanitatem a didit, sortunae bona cumulavit,quic Mnesciorum quid quotidie optamus de habemus adiecit. Enno uason ' munera, & nunquid resipimus 3 Ipse ab altario s hcc chri- biculo inclusus, eum ad sacram Synaain accedi aso. Eato' mus, in os nostrum atque stomachum descendit, Enosculum oris eius oe nunquid sentimus ' Tot admonitiones, tot inspirationes sanctissimas, quibus anima: nostras sibi in sponsas deposcit: in coinostrum atque animum immittit. En eius legati. Quid restat ergo nisi ut humili volunt ace puraque
mente consentiant, Jc dicant animae nostrae Eccl
543쪽
RAECLARE Philosophorum quidam dixit Exordium a
olim. Viri Ornatissimi, Sodales Humanissimi, pr4'int i r idcirco hominem a Deo conditum de in has o mana, i . abligarum terras esse, ut spectator de ipsius Dei ; qWς ex a thoidi operum divinorum esset, neque vero spectator ritate Philo 'solum, sed interpres etiam di celebrator, ut cum 'hρD m. Trisin isto loquar. Animadvertit quippe vir prudentissimus, ut rem unam quamque ad finem alium. Ita hominem orbis huius universi quem Templumsanctissimi m appellant) Antistitem ab illo sapientissimo mundi architecto, di ad intelligendum N ad agendum ut princeps ait Peripatetico
rum procreatum esse. Etenim cum caeteras ani
mantes, potens ille Moderator Vniversi prono corpore ad passum proiecisset:
i Os hominisublime dedit coelum 2 videre. Iussis erecyosa sidera tollere vultus.
Nos, inquam homines, veluti spectatores pul-eherrimae mundi machinae, ad coeli syderumque conspectum excita vit,&suspicere praeclarissimum hanc ornatum imperavit, ut admiratione tantarum rerum ipsus Numen investigare, investigatum privatim adorare, publice celebrare assuesceremus. Et certe si hae e est nobilissima divini ho-inis origo, ut in scena terreni theatri personam Eens, non ut insanus ille Salmoneus fulgura tonitruaque repraesentet, sed, quas fas homini est.
544쪽
. glia. optatio. Captatio at tensionis.
jestitis ornamenta, justitiam, benignitatem,aequi' late in imitetur: quis non eadem coeli providentia Sodales, institutos fuisse dicet, ut Reginae sua . Dei parae ac Virginis inremeratae spectatores, Pa- . ra nymphi, interpretes existant Z Gemadmodum enim homines, o uos aeterna bonitas ad emgiem , moderantis cuncta Tonantis erinxit, illum admirantur & imitantur Monarcham suum ; ita Maria ni Clientes&suspicere Mariam suam, & decora
morum imitatione ejus in se conformare viriu- tum ornamenta debent. Atque utinam ea nostrae vis inesset orationi, ut sicut domitricem illam re-rum Omnium materiam , ferrum, inquam, trahit ad le& complexu retinet magnes; ita illa vestris animis illapsa, hodierna potistimum die ad inse'. Iquendam per montana Virginem pertrahere. va - leret. Vtanam vel potius incantationes essent Verba mea. quae eo vestros animos inflammarent pietatis ardore, ut a Tumptis amoris alis jam jam evolantes e corporibus Patronam insequeremini is
Verunta inen id essicite per vos ipsos, Sodales date mihi cogitationes vestras, ut dum Regina & Pa
---- statu diυini Numinis aucta Exsurgit, mortes e procul contendit in altos i
alacri & expedito voluntatis amore comitemini imo dum hoc iter cursumque Uirginis ad cognatam Elisabetham abeuntis. ita postulante Vim talionis, quam veneramur, recordatione prosequor brevi dictionis intervallo , vestros animos verbis meis velut catenis quibusdam alligate, ut dum in saeto tantae Virginis comitatu vobis audientibus & comitantibus simul sermonem habeo, facilius Visitationis significationem non amabilem tantum, sed admirabilem, nec admirabiem simpliciter, sed adorandam percipiatis
545쪽
tenim si heliotropion, solatis herba, ita eum So. compar isto te circumagitur, ut eius ortum mane spectet, & omne per diem iter ita persequatur ad occasum , ut ad cum fioris sui faciem convertat assidue, quidni etiam sodales Virginis velut herbae quaedam in lacro eius crescentes horto , Uirginem, inabilem il- Uraphalum Solem suum perpetuo spectarent, comitaren semetiritur,adorarent Θ Age ergo, 6 Diva potens caeli, quae hὸm. velut potentissimus Magnes olim. tuae castitatis vi admiranda Maiestatis Divinae Numen in arcum tui sacratissimi uteri pertraxisti, ponderosum Naturae nostrae nunc evince ferrum, bc attrahe nos post te: imino Sol verus Sc Sole pulchrior dum abis in montana, Sodales tuos tuos fiosculos circumage tecum , ut alacres di afflati numine tuo curramus in odorem suavitatis tuae. Abeamus ergo, sodales,&
Dum Regina nostra indefesso passu montes a- . scendit, acci, cti voluntate prompta sequam ut in ratio Jς euntem. O viam admirabilem i, O alternae felici ostatis iter '. Valles deserit Virgo pia, & areano eo n- f Τμ ημή cludens utero Deum festinat ad montes. Quo enim abire pocit illa tandem , quae caeli Monarcham e Onceperat . nisi ad montes & superiora q uo volaret haec Aquila calestis, nisi ad ardua de sublime cacumen orbis ξψVbi estis generosae ani maeὶ Vbi estis Marianae mentes ξ Ecce hoc iterest eorum, qui pleni Deo caelestis amaturn gratiae hauserunt, ima deserunt , terrena contemnunt, suprema petunt, caelestia ambiunt. Ecce haec est .l via, quam omnis anima verbo plena Dei sequitur, . virtutum celsa cacumina gressu conscendens amo Τημris. Et si lubet semitam ipsam considerate, quor G. V Σφco ''. hic sunt vestigia & insignia sanctorum Z qua multa HV - beatissimorum signa pedum in hac arena refulgent
546쪽
Per hane olim purpurati Martyres properarunt ad laurum, quae in sublimi posita generosos animos invitabat ad labolem. Per hanc abierunt Candidati Confessores ad vellus aeternitatis , quod aliquando terrenae se eis sublati contemptu in gloria reportarunt o Per hane iter arripuerunt Virginum agmina, quae calcatis mundi voluptatibus ad aeterni thalainum sponsi properarunt , dc Pudicitiae coronam aeceperunt .m uid numerum innumerabilem prosequor 3 Quotquot olim genero fas animas hausto semine de caelis terra pro genuit, & nunc decursu vitae spatio in aeternae se licitatis Capitolio triumphant, hoc iter ad montana virtutum instructae talaribus peregerunt.
Hunc, inquam, viam in auras .cum mundanus ille Minos terras & matris negaret, assumptis, Virtu . tum alis, quas amoris divini cera coniunxerant , arripuerunt, & ex hoc immani calamitatum e gastulo felices animae avolarunt. Vere, vere felices animael una est enim, ut inquit Cyprianus . placida & fida tranquillitas ; una solida. .firma ,
perpetua securitas, .squis ab his inquietantis saeculi turbinibus extractus , salutaris portus statione fundatus , ad caelum oculos tollat a terris, de ad Domini munus admissus ac Deo suo mente iam proXimus, quicquid apud caeteros in rebus humanis sublime ac magnum videtur , intra suam
iacere conscientiam glorietur. Nihil appetere iam . nihil desiderare de saeculo potest, qui saeculo maior est Et si hoc in loco sanctissimo , Io cum aliquem aut lioritatis habet scriptor ille , qui in antiquitate caeca vivens ,1posteritatis illuminatae sapientiam degustavit , gravissimus sene ea , Ad
sapientiam, inquit, quisquis esse felix voles ) te dirige, tranquillissimas res δc simul amplissimas
pete. Si conscendere hunc verticem libet. eui se' fortuna submisit, omo ia sub te, quae pro excelsissimis habentur, aspicies. Sed quomodo verticem
547쪽
illum arduum conscendimus, o Seneca 3 Auditeam in se modum. Relinque divitias , periculum & onus Vir
passidentilia . relinque corpori 1 Voluptates :ginem ..mρlliunt te enervant relinque ambitum , tumida res est, vana ventosa, nullum habens terminum. O igitur fortunati illi, qui in praemiis humanis ut inquiebat Scipio spem non ponentes
rerum humanarum. spectant alte & aeternam consuentur aula mi O beatae animae, quae sapientes de Exhortati' volentes caleaia mundi vanitate contendunt ad ad psit montana l Et nos inter illas non essemus. Soda-dales. Ies3 nunquam ex depressis huius terrae locis mentem sursum attolleremus 3 non in caelum , patriam illam nostram aliquando redire gestiremus ZFugiamus o tandem valles orbis huius a illi e hostes nostri ,.nostrae insidiantur saluti, illic Ia- ei & expansa Daemonum retia decipiunt incauros ; illi e tumentes libidinum aestuantium fluctus miseras demergunt animas. Exsurgamus er .go , dc mente saltem comationeque iuga montiuconscendamus. Quidni in montibus tranquilli pr4Jovi q. tas esset de aeterna salus 3 Audebo dicere; omne bonum in montibus,dc a montibus emanavit in orbem Erigite quaeso animos dc memori men' - .nuntictis eursu iam pridem elapsa perlustrate saecula. V latisne parabi ille parens innumerae posteritatis Abraham fi-lium. iii sui praeparavit immolationem Z In monte. Vbi tabulas divini legis Moyses accepit 3 In mon-re. Vbi eondita Christus humanitate faciem suam in aeternae vultum gloriae transfiguravit m n monte. Vbi denique profusum idem sanguinem suum d extractam laceratis membris animam pro sce Ierum nostrorum expiatione commendavit Omnipotenti' In monte: Quid ampliust Nonne etiam caelum non ad latus nostrum . aut sub pedibus, sed in altum supra capita locatum est , ut eri gentes a terra vultum, oeulos in aeterni Regis domicilium attollerem usi de anhelantes ad patrii v s no-
548쪽
εα oratio. V.,, a nostram aliquando, procul a vallibus in monimis na contenderemus 3 Vernn tamen dum aliquoiasique iam processimus, restiremus parumper sub- . sistentes, & retro oculos contorquentes relictam a nobis vallem consideremus : gaudet enim Arecreatur non parum defatigatus viator, cum laborioso confectum itinere rursum visu decurrit intervallum , aut evitarum festinatione pericu Ium agnoscit. Christe bone i quam multiplicesinyhac mundi valle viarum anfractus 3 quam itinera multa 8c diversa, quorum idem exitus quidem , non ad montana caelumq; , sed in scelerum voraginem, & sempiternae damnationis abyssum Quot sunt enim, qui cum erigere mentem in cae los deberent.
Obstipo capite, o gentes lumine terram
divitias resipiciunt, di quae habitant in centro ter rar metalla, inexhausta effodiunt aviditateὶ Et hi, quid aliud sunt,quaeso,
Luam curvae in terris anima, o calesium
inanes Quot sunt alii, quibus est modulus vitae eu Iina Maec ullos norunt Deos prater Edus a me de Potinam ξ Et hi curam aliam nullam habent. quam Epicuri, unicum ventris curare dolium,&fumanistis stomachi e utinam. Quot sunt denique , qui inani vanitatis aurassibi ait, superbiae decurrunt iter i Et hi quid aliud
sunt etiam,quam Ixiones superbi, qui cum Iunonis thalamum, id est gloriam, quaerant, cum nube, vanitatis interim commiscentur biformium monstrorum, deformium peccatorum i p. genitores Nolim eorum deplorare viam, qui negotiis huma- Transitis. nis velut laqueisquibusdam ita sunt irretiti,ut nequeant hanc assumere cogitationem.
Lui sumu , ct quidnam victuri gignimur
549쪽
De V ratione. Α636 uu dat m, aut meta qua mollis fluxus, cti dei
Non eorum etiam prosequar calami taxem qVi T UM. Velis & remis, ut a junt, provo Iant ad ossicia dignitatesque mundi; nec illud perpendunt Regii
vatis, obstante naturae caecitate::
E ois coeat viribus occidens, Coniurent calide cum Loresplagae,
Frustra divitias , sceptra, potentiamCuiquam concilia Uerim: Vnm Reae seminum es, res hominum suo
Versans arbitrio, Deus. Miseri profecto de infelices omnes: sedo miseris miseriores illos. qui non tantum in vanitatis are fio mi seria na pedem figunt, sed in spurcissimarum sese vo yum Oosu Iuptatum pelagus demergunt. Quid facianti ut bis noru π, qua his effulgeat aura salutis 3 Ostende miseris
.coelum; non respiciunt. Acclama salutem, vel intona perditionem; non audiunt Trude tardos di impelle, non sentiunt. Trahe tecum dc attolle; iterum recidunt. Sed quid est, o miseri homines, quod ita sub jugo tenet animos vestros, ut flectere vos ipsos ac respicere non possitisὶ Vita festinat, mors adest. & in ipso lucis apparatu desti-.tuit vos vita, non surgitis tamen, imo nec respicitis in montana Erigunt sese herbae, dc attollunt in aerem ramos arbores, vos homines jacetis, & vos. φρημ' eqse' os deprimitis in perditionem ultro C celos Viti P pci radii ramini solemque,&ignitis distinctum orbi - μηρ mbus Omnipotentis domicilium; displicet attamen ςρηα πρη virtutis via, quae trahit ad hoc decus aeternitatis sola suis illecebris irretitos. Quin respicitis natu ram vestram,& vos semini e coelis hausiffere tot da miniὶ Quin intellectum vestrum nobilem illum coeli civem consideratis Z Peregrinus est in corporibus vestris, cui cum decreto Majestatis aeternae
ductores sint de custodes assignati, sensus ipsum illi sua gravitate deprimunt deorsum idc in hoc cor-V 4 Potis
550쪽
poris ergastulo ita vexant fraudulenti satellites, ut Ra nuam h; in coeluim Patri arri' suam erigere sese non possit. i rurit fisso durum nimis e Ailium ' O longa nimis & ingra' ta via, in qua labores assidui, otium 8c voluptates nulla periculum i perditionis praesens, salutis vix spes ulla : progressus in mi seriam cum acerbitate, nullus ad felicitatem cum gaudio regressus. Sed satis sit respirasse, Sodales , dum subsistentes retorquemus in valle mi oculos, abit Virgo nostra, necabit tantum , sed eum festinatione currens abit: Nec mora nec requies unquam ue nec lumina
Coelicolum quamvis acra circumdata coetu, Donec ad optatum pervenit sedula limen
Vincit hic orationem nostram affectus, ic exseringens impellit animum pietas. Obsecro enim , quotquot hic in sancta Parthenii eoetus congregatione sumus. olim Oecuriissemus, festinanti: per montana Virgini, aut certe non procul a via latitassemus iis dumetis, gressumi explorante gabeuntis, de visu sequentes intenso, quis nostrum 'in non, animi gestientis exultatione superatus fuis ὀρν' set euius non ex oeulis laetitia lachrymas eduxissetὶ Quis animum suum protinus avolantem, quis imo se ipsum retinere potuisset 3 Non agno, vissemus nos ipsos, non locum, non hor
conditionem non vincente mox pudorem laetitia, provolassemus e latebris, viami arripuissemus, genibus in terram flexis per Virginis vestigia prorepsissemus. Haec tangere summa volup tas; lachrymis nostris irrigare, .summa jucundi. tas; deosculari, sola nobis vita fuisse C O animae' nostrae, cur ea contingere fortunata vobis non potuit felicitas, ut Dei Alatrem, coelorum Dominam, terrae Reginam sequeremini ὶ Cur non ista fuit conditio vestra , ut editae tum in lucem