Rhetorum collegii porcensis inclytae academiae lovaniensis orationes in tres partes secundum tria causarum seu orationum genera distributae. Sub Nicolao Vernulaeo collegii porcensis, & publico eloquentiæ professore. Accessit orationum sacrarum volume

발행: 1649년

분량: 857페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

751쪽

ficanda vir exercitatissimus, eum fratrem illum eeronis. tuum ad Consulatus Romani fasces aspirare non sine confidentia aliqua intelligeret , pauca haec ad illum verba exaravit : Peregνinus eι . Romat' , Consistatum petis. Ita dicere volebat: Μar te Tulli , amantissime frater , ne tua te fallat ambitio perpende ; Consulatum petis, summum in urbe di in orbe Principatum ; in urbium Principe Roma petis, nec tu Romanus petis; labore hic opus magno est. & ingentibus meritis ; haec ostende. aut noli ambire. Sed ego Iete Xam ser - monem, di Christiano Negotiatori dicam : Peregrinus es, Calum es, Felicitatem at emam petis, Peregrinuου es, immo exul & extorris es

quid speras 'Crium est,&hic quid peregrino

ac mortali debet uiὶ Felicitatem aeternam peris

non est illa nisi virtute & meritorum ingenti pondere venalis. Sola desideria felicem facere neminem possunt, laborandum est, negotiandum est. Negotiantem igitur intueamur . & oblecro, putate vos iam in eius officina versari , quem antea ad ultimas Indorum oras profectum dicebamus, nunc vero reversum esse confingimus Chri μνυβ yruste bone i quam sollicitus' quot bt quantis eura m 'ς rum aestibus agitatur: quomodo in omnem omnino partem inquietos oculos circumfertὶ quanto PgΜpere oculis, manibus, ore,pedibus est impeditus: μ' 'Instructa est omnis generis pannis ossicina, se iliacis, aureis,argenteis, conchyliatis , illic monilia sunt&multa de pretestantissima, hic gemmae plurimae &pretiosissimae, uniones, topazii, sardit, amethysti, carbunculi. adamantes, smaragdi, iaspides.

Nihil est, quod venale ipse non habeat. imo plura habet ipse, quam optate aut fingere quis pota' Horis ungulis hi & illi, iterum alii, iterumque alii in ossicinam subeunt: hic purpuram ostrinam

752쪽

os oratio XXIV.

petit, ille amieulum nigellum, hie genualia, illa' baltheum; hie uncinulos aut petiscelides , i Ile plumas versiculo res; hic torquem, ille discriminale; alius aliud quidpiam vehementer exposcit, omnibus ipse omnia praebet, vendit , pretium ac pecuniam recipit. Si transeuntem quempiam au diat, sollicitus ne quid emere velit . aspicit ; si quempiam oeulos in o me inam coniicientem vi deat , confestim, numquid placeat, interrogat; immo merces suas ultro obtrudit . N ad emendum invitat. Adeo nullam tueri occasionem a mittit, rationes suas accuratissimo ealculo exa minatas diligentissime eonteribit, pecuniam, si quae otiosa 1it, ne fructu careat, vel ad nummula Itos transmittit , vel ad novas iterum merces consignat. Haec est hominum in mundo negotiantium importuna pene diligentia. Agite orsiovom vero Negotiator noster quid tandem 3 Ibit de negotiation ς virtute in vir rutem, Zceius animus tanquam in MiplicaΠε structissima virtutibus omnibus ossicina patebir, nunc precibus ipse vaeabit , nunc st pem egeno porriget, nunc ieiunabit, nune peregrinum lio spitio excipiet, nune aegrum aliquem, aut ad vinocula damnatum inviset : nune lugentem solabitur. Si quem frigore rigentem & nudum adspiciat, veste aliqua reget; si abiectum eriget , si rudem & ignarum, docebit si quis iniuriam inferat, aequo animo parierqr ; si irriserit quispiam , magno animo eontem fiet ; si nescio quis fortunae casus dolorem apportet, forti & invicto pecto- Ie excipiet. Interim in hae eius animi ossi ei na =fuf., videre licebit ardentem in omnes charitatem ,

mansuetudinem profundam submissionem. Adeo ut nulla sit virtus.. quae in hoc animo non rem periatur. ns tum sit opus bonum, quod non exinesceat , nulla sit dies. quae non aliquid mereatur,

nubis

753쪽

De Negot. Evangel. σς'

mullum virtutis exercendae tempus, quod non arripiatur. Et ut tam fortuna iam negotiationem novis auspiciis di gratia Deus ipse promoVeat , quotidie divino interesse saerifieio de opem implorare . saepius ad Sacramenta, ad ipsos, inquam, gratiae fontes accurrere studebit. Hie est negotiationis Christianae modus, hae margaritae acqui rendae ratio, hic unus di assiduus ad aeternam il- Iam beatitudinem aspirantium labor esse debet. Producerem hue in medium , 5e vero etiam di- Pratem iscendo sisterem Antonios .Paulos, Franciscos , a-l ios innumeros Negotiatores vere Christianos .& qui pretiosam felicitatis aeternae margaritam rerum omnium humanarum eontemptu continuoque virtutum exercitio sbi comparaverunt. nisi una hodie sumeere sanctissima Anna posset

α de beret: Gustavit ipsa s vidit, quia bona sest negotiatio eius. In hac negotiatione non 'η 'vilis &abiecti erat animi, manumsuam misit adfortiam on deses 3c socors, digiti eius apprehendεrunt fullum, o panem otiosa non comedit:

non erat isn bellis N ab asperis vultum eum animo reducens, fortitudo se decor indumentum eram: Non erat, quae mundi stultitiae aures accommodaret , Ossuum aperuitsapientia: erat vero quae misericordiae suae beneficia apud pauperes Ze egenos collocando egregie negotiaretur.

Manu uam aperuit inopi, is palmas suas ex

tendit ad pauperem. Erat eius animus virtutum omnium quoddam domiellium Et o me ina; in 'eo prudentiae Topazii. iustitiae Sardii, fortitudinis Adamantes, temperantiae Amethisti, liberalitatis Smaragdi, amoris proximi Iaspides, pietatis Chrysoliti, vigilantiae Carbunculi, eastitatis monilia , honestatis omnis & sanctitatis insignia. In eo , inquam, J uicquid exornaIe animum potest reperie.

754쪽

ε o oratis XXIV.

Mebatur, ideo 'mulier ipsa fortis , euius pro euI Zc de ultimis terrae finibus pretium ; ideo Dei parae

mater, & Dei a via inusitato prorsus honore est votrophi effecta. Sed & vestra iam, Adolescentes negotia μή Adolesi e tio quaedam est eurrentis aetatis, te expeditione su-re , scepta ad obtinenda pretiosam-illam margaritam ratro ad e 'abitis. O quam pulehra est & quam fructuosa cum demp r enμ hae sanctissima Patrona vestra negotiatio, a qua nom μιιπι m emendo, sed imitando tot virtutum ornamenta comparare fas est An expeditos forsan animos eordia detinoret Absit vel ullam in Adolestentibus bene natis socordiam suspicari An imbeeit Iitas a voearet ὶ Generosi nunquam animi argui volunt imbecillitatis. An di me ultas deterreret ΤIgnavorum est ad ardua non niti ξ nec satis est iucundum, quod labore non constat. Ipsa vos aetasi vestra, ut comptuli, ut ornati, ut splendidi esse ve- litis adhortatur, non illis dico vitiorum irritamentis,corporum paramentis, superbiae vexillis, vanitatis quisquiliis,sed virtutum unionibus. morum elegantia, honestatis insignibus. Nee eorpora tantum quotidie proceritate aliqua ,sed N animi virtute crescant, Son hac assidua negotiatione aemu

complixis. latio quaedam adsit animorum , ut alii aliis sitis opulentiores. Hie pietate vineas , ille modestia sit amabilior, hic vereeundia sit illustris, ille insigni pudicitia commendabilis; in hoc mansuetudinem

singuli ament, in illo maturam prudentiam admirentur, in omnibus temperantiam fortitudinem, honestatem,morum elegantiam, vigilantiam omnes extollant. Nulla interim dies abeat quin

linea virtutis alleuius ducta supersit, nec unquam post Solis oecasum dici possit, hodie nihil emimus nobis hodie nihil Deo vendidimus, hodie ami ei perdidimus diem. Ita fiet, ut huiusmodi diligenti negotiatione pretiosissima Felicitatis aeternae

margarita vobis contingat, quam omnibus ex animo precor, bc vehementer exopto, DIXI.

755쪽

AD LECTOREM.

ΙNter Divos , quorum hoc volumine

laudes Panegyricis oratιonibus recen semus, referre Io ANNEM DuNsSCo-T u M facultatis nequaquam es nostra. Quia tamen viri quamplurimi Dodiri- na ct Virtute Clarissimi Divorum numero sua opinione, quam de ervi virtutis orsapientia excellentia conceperunt, illum ab scribunt, ut immortalis viri ac Do toris memoriam honoremin, Pane ricum aeterna eius Famae dicitum, li-Ienter hic post 'Divorum aliorum Encomiasubiungimin. Tu, Lector, non alium, Divum iudicabis.

756쪽

PANEGTRIC AE, TERNAE MEMORIAE ET FAMAE

SCOTIDOCTORIS SUBTILIS

Theologorum Principis,

Diotiti 2 dicatus.

Exordium M prastantia miri sapien

O MI NE M aliquem inter homines summae lapientiae laudem promereri multum profecto est ;probitare, vitae singulari inter caeteros tanquam quendam inter astra solem splendicare, amplius est, utriusque vero, sapientiae ac probitatis Laurea decoratum 1 reperiri, plusquam hominis est. 8c divini cujusdam He-Iois. Quis obsecro & qualis ille esse potest, vel

ubivis etiam gentium&terrarum .Hr bonus ct sapiens ' ualem vix repperit usium. Poetarum inquit Princeps, Missibus e multis hominum consultor Apollo. Reperi tamen x

millibus e multis, imo multis ex saeculis unum inveni, I O ANNEM DUNS SCOTUM. in quos sapientiam aspieio, suspitio; si probitatem admiror , miraculum fuisse dico ; si lauream inimmortalitate memoriae quasi ipsius manu contex tam Dipiti sti by

757쪽

iram ostendo, cum eam vitae sanctitas mereri, scumma sapientia obtinere potuerit, haereo. Μul- comparatu iti sunt, qui scientiarum quaedam lumina diffusis eaterorum per orbem radiis claruerunt: non pauci, qui ho Doctorum minum vitae rationes coelesti quadam vivendi eum hoe Dis norma transtenderunt; vix aliqui, qui ita sapien' anne Seote. Lites videri voluerunt, ut boni simul essent. Nolo tane cuiusquam e Divorum numero glo I iam, quam i immortalitas ipsa aeterna gloria decora- it, diminuere labefactareque eonari, tot e X lite uunt sanctissimi Christianae Reipublicae Doctores, tot claruerunt religionis & verae eruditionis Soles; tot admirandae sanctitatis exemplaria per- fectissima in hominum oculis sunt velata; unus

tamen hie IOANNES SCOTUS ita omnem aetatis suae eum admiratione gloriam dupli et quo obdam probitatis de gruditionis summae jure sibi xendicavit, ut parem illi nullum ventura ne eulas datura videre Mur. Ejus ingenium cum admirarit nunquam satis possent quaecunque praestantissima

rio bis universi ingenia. Ingeniorum Phoenii em is Doctoremsubtilem eum appellauerunt; eius doctrinam cum asi equi tantum illi possent, qui ingenii quibusdam alia ad veritatis

culmen attingerent, suspicere vero omnes Zc amare possient. Theologorum Principem non muto calculo, sed unanimi voce renunciaverunt. Et Atestimo- cum in eo cum admirabili sapientia incredibilem iniis. vitae modestiam probitatemque animadverterent, virum illum esse bonum &sapientem, qualem m ulta sareula vix unum proferrent, dixerunt. E- go vero, si quem etiam in tot de illo iudieiorum urnam calculum injicere , & gloriae ejus triumphalem currum non adulanti manu, sed veritatis ipsius humeris impellere possum, hominem illum inter homines invidendum appello. Ar,ob' Uraho.

secto, quibus invidendum vobis sane, Religiosi Ff viti

758쪽

. . .

materia a Pitate.

Paneg)rictu Viri quotquot in sacris illis beatiissimi Franci

castris sub sanistissimae militiae disciplina ad et ternam felicitatem contenditis, in quibus ipse. ita vixit, ut floreret ; ita floruit, ut fructum ingentem universo orbi adferret. In quibus, inquam, ita sapientiae operam, dedit, ut esset sapientissimus; ita vitam suam virtutibus exornavit, ut elset sanctissimus. Sed nimirum jam invidiam it

Iam remittit orbis, cum non illum tantum modo vestrum esse videt, sed suum, perque ejus Do ctrinam ad lapientiam instruitur & per virtutes ad vitae sanctitatem provocatur. Quae duo dum admiror.& aeternae ejus memoriae, si quid in me facultatis est, monumentum aliquod erigere contendo, bonitatem ejus ic admirandum omnino sapientiam, si quispiam adhuc ignorare inter lio mines potest, oratione manifesti bo. Tibi 'lane ac tuae famae, Eximie Theologorum Scote, alius praeco debebatur, qui robustae procul resonantis eloquentiae tuba summas illas laudes tuas au scultan te orbe I universo intonaret, debebatur potens aliquis patronus, qui gravidam nescio quo veneno invidiam. &ex latebris aliquando erumpentem , auctoritatis 5c validae facundiae subsidio protereret Sed nimirum jam ipsa aeterna fama in ipsius te gloriae fastigio collocavit, ut Ia tere dc ignotus esse orbi non possis; jam ea cla-.ritate ac splendore verae laudis fulges, ut te intuentium oculi ea ligent, & positus in eo Immo italitatis culmine . ad quod adipirare vix humanum ingenium potest, omnem invidiam superavisti. Adeo quicquid de te dixero, erit infra laris, dem tuam, & dum coloribus aliquibus exprime , rete praesumam, lineamenta tantum aliqua ducam. Verum si ex ungue Leonem, & ex pollice . Gygantem metiri licet, metiatur te hinc quin quis vialet, dicet profecto te sapientiae summa magistrum, te virtutis eximiae Paedagogum extia

759쪽

Ioannis Duns Scot. titisse. Et vero quanta esse eius Regionis gloria Lain regἱo,

potest, quae tantum virum, tantum inquam, si vis inqualem, cuius radiis tot in orbe toto Academiae. tot natus hic scholae, tot Sapientiae sedes ac delubra illustran-Scotin. tur, produxit 3 Olim cum is esset Homerus , ut eius ingenium, sapientia ac divina vis Poe se OSO- α - . retinem omnium saeculorum laudem occupatum videretur, ut ab illo commendationem aliquamlL. haberent septem urbes ; Smyrna , Rhodos . Colo- phon. Salamin , Ios, Argor, Athenae, de eius pa- utentis rea; tria certaverunt. Illum omnes suum civem esse gnorum de dicebant omnes ex se natum . dein se lucem pri-ei- ortu.

inam aspexisse contendebant, quasi reliquis om- nibus ea praeferri deberet , quae Homerum virum . ex omni antiquitate ingeniosissimum & scientia.' Ium omnium communem quasi parentem genuisset. Pari vero ratione certare mihi pro SCOTO non urbes aliquae , sed regna, sed integrae Provinciae videntur , ut tum illa quasi sola sum- mam gloriam vendicare sibi possit, quae SCOTI mater novum in orbe solem produxerit. Illum P. Anglia suum esse dicit; illum quae hodie Scotia est vendicat; illum Hibernia alumnum suum de

lumen asserit. Inter quas si tantam pro unius cae lestis vere Rerois gloria controversiam decidere fas sit mihi , nec tuus est, Anglia , quae nati cunas non e X cepisti ; nec tuus Seotia, quae rum , cum communem hunc solem Sol ipse novus aspexit, nondum Scotia, nisi fortasse minor, sed Albanis Iora Put His 'est. Tuus vero est , 5 Hibernia, tuus ille Scotus, ειδε. quem tibi celeberrima ac pervetusta urbs tua DVN, tanquam aeternae gloriae pignus quoddam di ingeniorum omnium miraculum genuit. Tu nimirum es illa olim regio, quae Scottae nomine dicebaris , dc quam tot amosissima doctrina vitaque viri, quos Scotos non pauca veterum mo-

numenta appellant, patriam agnoscunt. Provo-

760쪽

cet ab hoc iudicio nostro, qui volat, sententiaim nostram ad Antiquissimos Annales , di dignissi mos omni fide Historicos examinet calculii ad veritatis ipsius t esseram expendat : condemnabit eum Richardus stan hurstus Academicus b exemplo lim Oxoniensis N EI istoricus , qui Scotiam ricita pridem pro ea Britanniae parte , quae hoc ho-

die nomen usui pat,dictam attestatur. Condem' nabunt eum ipsi Angliae Scottaeque Annales ve- :mtustissimi, qui Hibernos Scotorum nomine vicinis omnibus regionibus ac toti orbi cognitos fuisse produnt. Condemnabunt cum Capgra vius, Paulus Amalteus, Richardus Conveus, Caesarius, Fulgosius, alii se Xcenti, qui ut Hiberniam Scotiam olim appellatam amrmant ; ita divinum hunc Scotum n tione patriaque Hibernum fuisse proclamant. Quanquam ne hoc nostro iudieio tristem litteram protulisse videamur, nul- , .. Iam sane provinciam condemnemus i& qui unius omnium esse dicamus. Tuus est, o Anglia, s σορ sCOTVs , tu enim illum prima litterarum di Artium instructione tuum esse fecisti, de illo se tuum publica Sacrae Theologiae professione

In tua

Osoniensi Academia est professus. Tuus est, o Scotta, Scotus; quidni enim eum tibi asiegere postes , ex Scotia maiore, hoc est eκ Hibe nia, oriundum , quae Scotia ium minor & Albania dicebaris Tuus est, o Hibernia. Scotus, qui in te principium *ccepit , tuos ciues parentes habuit, tuum solues Patriam agnoscit. Immo vero Om- nium est ac totius orbis caelique S COTVS, qui

Doctrina terram Omnem , virtute Casum Occupavit. Glorietur Hibernia de alumno , Anglia dediscipulo & Doctore, Scotia de propinquo vi- ω . cinoque eive; omnium gloriam summam ipse iar 'st ' ne it qui suorum temporum summa i pie gloria

SEARCH

MENU NAVIGATION