장음표시 사용
771쪽
Ioannis Dans scot: . 6ῖγι pit . cum illo qui loquitur assurgit. Nescit enim
udam tenere humum, & humanae lapjentiae litto ra legere, sed supra nubes volitat, & quo aspira re alii vix audent, ibi Scotus felicis ingenii aeu-mine triumphat. At vero non philosophorum ille tantum Princeps exstitit , verum etiam Theologorum Phaenix. Hic unus librato super ardua quaeque ingenio Prometheum imitatus ca estem se ignem, caclestem inquam sapientiam, non ex so- lis rota ut lutum animaret, sed ex ipsis verae sapientiae ac caesi Arcanis , ut hominum mentes illu- raret, accepit. Hic unus non divinam illam sci-
Demiam ab honi nibus quanquam etiam ab homi nibiis, sed ab ipso Deo precibus & ad laborante ingenio impetravit. Vidistis unquam Aquilam, qua - ς ilo,
irretortis oculis Solem intueatur , non caliget, non perstringatur Z Haec illa Aquila est Scotus, qui ubi ingenium suum ad veritatis Solem contorsiti non nimio Iamine perstrictus, reduxit, sed radios eius eXcepit, exceptos in magnum lucem convertit, lucem ipsam in orbem universum , quaqua late patet, diffudit. Illum sententiarum hucium Magister Magistrum invenit, ab eius luce lucem accepit, ab eius inpento cievit, ab eius subtilitate plus sibi capere vitiis fuit. Illum Scriptura SEcra sacrum sivi m dc accuratissimum interpretcm a gnovit ; dum sublimia illa relietionis Romanae nylleria, quae Evangelior tam libr s , quae Divini auli Epistolis, quae generationis primae volumi-iaae continentur, id ustravit. Ta, eo qu, de Sanctorum gloria gloriose conscripsi ; non dico quael de Dei cog :tione , qvae de primo rerum princi pio. quae de rebus aliis ut sub inibus , ita pene, ad sempiternam nominis sui mena Driam eXaravit Invideant , ac vero etiam invidia sua rumpantur, qui Volunt, fuit Scotus sapientiae Tm sit q agister , Theolosi eae subtilitatis Doctor, recon norum arcanor uin F ea scrutatur , summaxumo.
772쪽
De utionυ ubique difficultatem prudentissimus enodato conglobata.'Et cum omnem verae Theologiae sapientiam dccendo tradiderit, scribendo asseruerit, disputardo pro pugia a verit, cum vero vel acerrimum se athletam exhibuit, cum immaculatam Dei par Acotus Tea, Virginis Conceptionem frementibus ac frendens irginis milibus adversartis ita di sputando in scholarunmaculat-- pulpitis asseruit ae sustinust , ut stare pene pei ea ce ista' sC ves tantae Virginis honor existimarertar prε ran ror Huc omnes ille vigilias suas , omnem operam. omnem laborem ac curam reserebat : pro eo of : . . mnes molestias ipse devorabat , caeterorum inimicitias libenter subibat, invidiam magno animo,& gestienti conscientia contemnebat. Mul Γ'. . ti eum in hanc de immaculata Conceptione arenam provocabant, provocatus veniebat, multi gravit limorum , ut quidem credebant, argumen
obtrudisseis totum machinis illum impetebant, imperitus pse, sed non laesus, eas in illos retorquebat; mul
ti clamoribus inconditis vincere eum contende : bant, ipse modestia sua illos superabar; multi ai ctoritatem obtrudebant, ipse rationem oppone bat. Ita factum est, ut quoties de Virgine Malle pugnavit, toties Virgini Matri honorificentissiu postrophe mam victoriam peperit. Tenor hic te di te ap od D. Virgi- pello , o caeli ac terrae Regina nain hunc aninem. mam tuo auxilio, de doctrinam tuis precibus Scoto tuo procuravisti, ) an non immacularae Conceptionis tuae honorem in terris perseo tum ipsa idefendisti Z an non eius gravissimos pro re con-
resti na- fictus semper probavisti ὶ An non pro re pugna et iis Doctoru tuto vires semper & animum addidisti Nimirum testor certissimam saeculorum elapsorum fimam. testor celeberrimoram Doctorum conscientiam)cum Lutetiae Parisiorum die quadam in gravissimo amplissimoque famosi simae Academiae Doctorum omnium consessu, ac praesenti bus Apostolicae Sedis Legatis, quorum auctori
773쪽
e hac omnis concertatio suscipiebatur, de maculato Magnae Virginis ortu disputaturus siet, jamque ad locum progressus supra januam ejus imaginem sublatis modeste oeulis animadvertisset, confestim ingenua provolutus magno solliciti animi affectu dignare, inquit, me laudare te Virgo Sacrata , da mihi virtutem contra ses tuos. Vix dum elocutus postrema verba vi- m ma s debatur obstupescite,& miraculum audite ) in quodam. clinato parumper capite sanctissimae Virginis imago supplicanti annuere, & promittere victoriam est visa, Quin immo, quod admirari nulla at satis potest, inclinatum imaginis eaput ad
ac usque tempora nostra, ne dubitare quis uni suam posseti permanet.. Testis est Osinensis il- le Antistes, cujus auctoritate, de immaculatans munia Conceptione Luceri libri comprobantur. Testis
est Ioannes Pine da, testis Baptista L etana, testis Gregorius Ruysensis, testes alii sexcenti, quorum fidem nunquam sanus orbis reprobabit. Et sane
i Virgini erexisset. Deus immortali si quantus hominum omnium applausus Z quantus ad victo plausus ciem hunc conspiciendum ex omnibus pmissius G hae victo hominum concursus 3 quanta in omnium animis ria. ob defensam tam generose Virginem , laetitia
Audierat s nam fama subito in orbem uni versum provolarat) Coloniensis Academia, & Doctorix Iubtilis nomen, quo iam illum parisiensis insigniverat, approbavi c. Audierat Roma ipsa, & ne ingrata in Scotum tanti honoris propugnatorem videretur, idem ejus gloriosissimum nomen sanctissimus Pontifex confirmavit. Quanquam ut
non tam meos, quam doctissimorum omnium hominum ore Scotus noster Iaudetur, prodeant in medium ac loquantur. Acin primis loquatur
universa illa mundi Historia, nunq id S. um vesur
774쪽
velut altern o Apollinem floruisse, dc praecae teris Theologis subtilissima quaedam opera edidisse testatur Z Loquatur Sabellicus, nunquid neminem Scoto subtilius divinas tractavis e litteras amrmat ξ Loquatur Antonius, nunquid muli subtilia scripsisse eum , ac jure meritissimo subtilis Doctoris nomen reportavisse scribit 3 Loquatur Sixtus Senensis, nunquid virum admirandae eruditionis subtilitate praeditum , appellat i Etiam hie vocem edat Trithemius, & Scotum virum in divinis Scripturis studiosum & eruditum inque Aristotelis Philosophia doctissimum, adeoque profundum, ut ejus a paucis intelligi penetrarique scripta possint, proclamabit. Audiatur summiim illud purpuratorum patrum decus Bellar minus, & Scotum virum acuti stimo ingenio praeditum appellabit. Prodeat Hector Boetius, & Scotum sub sanctissimo D. Francisci instituto tantae eruditionis Theologum exstitisse se testabitur, ut ejus ingenio saeculum illud cen-
nus, fatebitur profecto in Aristotelis Philosophia
ita Scotum praestitisse, ut caeteris omnibus disputando palmam praeriperet ; ita sanam omnem rejus docti inam fuisse, ut in hanc usque aetatem ': per annos amplius trecentos. ejus sine ullo erro .ris naevo libri permanserint inuiolati. Euocet ut huc Guillelmus Vrior illonius ; quanquam quid. psη - evocetur Z Non inquit, quenquam in terris puto Gρt tuas. 5 Scote, laudes dignis celebrate sermonibus poste, quem mater Universitatum pari si sis suo in fore & pretio tot inter Doctorum turmas Subtilis nomine iis nivit, & cui Coloniam adventanti universus obviam clerus processit. Tua
dicta coinmunem transcendunt facultatem : tuisquisitor es maximus veritatis, tu redargutor falsitatis, tu veri Arca tu Legum summa, tu re-
Ium comperta sanctio. Alios innumeros nihil
775쪽
ttinet citare, qui uno omnes ore proclamabunt lustratam a Scoto subtiliter Philosophiam essedi Theologiam feliciter auctam. Dicent etiam& testatum toti orbi esse volent eruditionis humanae non miraculum tantum, sed terminum etiam Scotum exstitisse. O quot, o quanti, o quam Exetimatio, admirandi ab hoc magistro discipuli prodierunt lAtanti Solis luce non potuerunt nisi illustres unae procedere. Sed comprimere hic stylum ma- ὶ o, quam an novum dicendi campum excurrere. lud dico, erat in hoc orbe Scotus tanquam Apollo vel Salomon quidam : ad eum videndum audiendumque ex omnibus certatim partibua eoncurrebatur. Nemo satis se doctum existimabat , nisi Scotum magistrum audivisset: nemo Doctorem se putabat. nisi Seoti Doctrinam pro-i teretur: multi qui in eius nunquam schola au- ditores extiterant, ut discipuli tamen fuisse Vi- ο -- .derentur , SCOTl opiniones ubique iactitabant. buna 'Tanta eius doctrinae Lapientiaeque fama, erat tan-tμm,ta nominis auctoritas, tantus eruditionis uia que splendor. Oseelices vos & fortunatae multum Α- g, h, cademiae, quae tanti viri vocem vestris in pulpitis peri an rem audivisi is i Foelix tu in primis Ortonium, cui ille primam suam tuis in scholis vocem , dum Theologiae sublimioris arcana interpretatur, consecravit. Faelicior' tu Lutetia, quae eum illum primo in Academia tua loco donavisses, illam ipse insolito splendore prorsus illustravit. Falicissima tu vero, Colonia , quae ut O- Iim venienti platoni Syracusianorum Rex quadriiugis albis de vittata navi ; ita tu Scoto ad ven. 'tanti magna populi frequentia, celebri magna tum tuorum apparatu ita occurristi, ut eum non aliter quam Solem aliquem tibi exorientem sui sciperes & amplectereris. Tuam ipse Academiam
divinae suae sapientiae radiis illustravit , & cum mori aliquando deberet, in tuo sinu moriendo
776쪽
eisia conquievit. Quid Z di extinctu est aliqu mi. Sol ille, a cuius aeterno lumine scientiae omni lucem acceperunt ρ Extinctus est. Et obiit ilmorte superatus , qui omnem immortalitati
sapientiae opinione promeruit 3 obiit. Et excitangenium illu s, quod explicabat, quicquid ei summa dissicultate interceptum: quod illustibat, quicquid erat densia1ma caligine involitum Z quod penetrabat bt eruebat, quicquid fratenebras ipsas occultum abstrusumque eraquod tanquam Oedipus dissbluebat, quicquid it omni sapientiae parte nodosum reperiebatur Zcidit,&non est amplius vir ille . qui non tam, Inoacie mentis stupendus, quam inter sapie quidam existebat Deus Θ ille vir, inquam, ac vir quidem per aetatem qui in nullo vel tantilo unquam errore fuit deprehensus 3 Non est anplius. Imo, imo extinctus non est , neque enit extingui sol potest. Non obiis neque enim olre potest qui est immortalis. Non excidit neq;
enim qui glorita fastigiunt occupat, ulta invichominum , aut oblivione tempo azar pol ni turbari. Non esse desit, tam ut semper e saetrusis;ὴ us Vm ut im Sc sapientiam suam effecit. Vivi , di otia Sebim vix imm0Italis scotus, docet Scotus, Academia gi)n od, er ornar scotus. At ubi vivit Scotusi In orbis niversi scholis δc Academiis ubi docet 3 In prinis celeberrimarum toto orbe Academiarum thedris ac pulpitis. Docet in regia Parisiensi A demia. quae ex conscriptis ab eo I birs suos, ut plrimum, articulos toti orbi exposuit , di nuncitam propugnat. Docet in alma Complurens Acdemia, ubi prima sedes SCOTI doctrina dit ac tuetur. Docet in Salmanticensi famosma universitate , ubi inter caeteras celeberritigi oriosissima est . quae SCOTI Theologiam dixnamque sapientiam, sedes profitetur. Docet siue ore
nimbricae, Aam di haec quoquo nobilis Academi
777쪽
scolossidem ac pulpitum erexit , ut ex eo illa. Trem eius sapientiam, qui auditores essent, hau- irent. Verbo, ut absolvam , docet in orbe uni j verso Scotus, cuius, sententiis ac opinionibusl omnium Academiarum , scholarum, coenobiorum . pulpita suggestusque personant. Immo docet.Ori bem universum Scotus, a quo quicquid est un- uam litteris ad posteritatem transmisium pur- auratorum Romae partum seu Cardinalium aut thoritate ac decreto typis ad publicam hominum omnium utilitatem commendatur. Non ignoro Intectis ningenia quaedam sinuidiane dicam, an dicendi li- eo, qui S -bertate commota 3 sed ingenia tamen quaedami quae insolentiae temeritatique suae modum pone nant. re nec sciunt nec possunt, suos calamos in hoc sal lentiae miracuIum strinxi; se. Seio nonnullos πι- iamnum esse , qui cum aliquam b inusitata se- pientia , adeoque ab ipse Eloquentia commenda'. tionem quaerant, in Scotum debacchantur, sty Ium armant, commentitiis periodis instruunt, amplificationibus falsissimis extendunt, mordacissi mis verbis acuunt, tantum non dentes aut ungues exerunt. Ita si Diis placet) victoriam pe- unt, qui porrigere de se herbam palmamque coguntur. Ita triumphum ducere volunt, qui ne
pugnare quidem sciunt. Quasi vero satis sit in Videre, ut vincatur: satis calumniari, ut triumphetur. Tantus Sol nubeculas istas uno radio dispellit, ic Ecclypsin pati non potest. Tanta Aquila
dum in aere sublimi volat exsurgentes e terra vapores non sentit. Exuit aetatis senectutem , &aeternae gloriae famaeque iuventutem immortalis
induit. Quid invidiam stringunt Z Invidere poc Tradum
sunt,nocere non possunt. Quid pugnam voluntὶ
Semper a pugna victor Scotus discessit. Quid sty- lum vibrant ξ Tangi ne quidem Scotus potest. Quid convitia & calumnias eructant Z sua lecti alsitate iacent. Quanquam ne arenam rursus
778쪽
Duns Scot. eariemur , uoi victoriae certitudo iam triuiphum adornavit,iacet, di si frendet, invidia; cciderunt calumniae, reiecta sunt ingeniosa & in diosa commenta,& iam ex operosis operibus , erportentosis voluminibus, ex in gloriis illis libri cimplexis. quicquid in Scotum invidia excogitavit , quic quid calumnia evomuit, quicquid armatus lavore calamus consignavit, delendum est, e X termnandum , dc aeternae oblivioni tradendum est. Itveritas ipsa comprobavit, voluit, praecepit. Ade
pM M orbis universus, tibi Scote , libera voce manu applaudit; tibi, inquam , invidiae victore si ρ sapientiae Regi,Theologiae Principi. trophaeum AE ternae memoriae. & immortalis Famae libenter erigit. Ego vero parvum hoc eloquentiae tibi devotae Monumentum sempiternae laudi tuae, etsi impar dignitati , merito &