Eustathii ... Commentarii in Dionysium Periegetam. Alexandro Polito ... interprete

발행: 1741년

분량: 741페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

581쪽

Itaque compluria alia loca campestria, ARRIANI testimonio , opera sunt fi minum , ut campus Hermi, Lydiusque campus Caystri, & Caricus Μaeandri. Quin & Ganges, aggesto limo, campum inde quendam in India effecit rita ut propriε loquatur DIONYSIUS, cum post Chalybes extentam esse ait Assyriae telluris , aggestionem , hoc est, terrae ibi ex Halye π--,

aggerationem.

CΙX. Frigidis in ripis Thermodo iis lapidem purum crystalli , ut hibernam glaciem , secueris. Inveneris ibi etiam aquosam jaspin, alteram fortasse ab ea, quam paullo ante ,

riam, seu caliginosam, commemora rat. Ac vide, lapidis genus esse crystallum, qui, ut marmor, a metallicis es. foditur atque elaboratur. Frigidas autem Thermodontis ripas vorat, eo quia, ut Veteres aiunt, vel aestivo tempore concrescit, atque conglaciat, quum pinsitus ipse locorum formam hujuscemodi educat. Quare etiam hunc ipsum Τhe

582쪽

IN DIONTS. PERIEG. 397modontem ferunt Crystallum olim fuisse appellatum. Deinde post Therm dontem Iris fluvius puras in mare aquas immittit. Hoc de fluvio ita ΑκRiΑuus: Haemus , rex Scytharum , cujus filius , Eridius: a quo Ponticus ille amnis Ε-ridius vocatus , mutato in stea in melius atque auspicatius nomine , dictus est Iris. At vero Geographus scribit, The modontem a multis numinibus impleri, cui compar atque aequalis Iris a Phana ea fluit. Fluit autem, inquit, etiam per Amaseam Iris, assumptis tum Scylace, tum aliis amnibus, atque etiam

Lyco , qui fluit ex Armenia. Post Irin

murmurant aquae Halyis amnis , tractae

illae quidem septentriones versus , ab Armeniis montibus, prope a Carambi- de , promontorio Paphlagonico, de quo DIONYsi Us etiam alibi. Censetur Halys

nomen habere a loco , qui est juxta ramenen, ubi αλκ , sus , fossiles imveniuntur. Et, si hoc. verum, considerandum , an non spiritu assem assici' . Eo a . debeat

583쪽

men , qui Vocem hanc tenuant, ejus etymon arcessunt την αλην, hoc est, την 'λάνην , ab erratio3e , sue vagatione, qkippe quum hic amnis per magnum terrarum tractum oberret ac pervagetur.

Geographiis autem fluere eum dicit inter Paphlagones & Syros, seu Cappadoces. Verum HERODOTus Halyn testatue imperium olim Μediae & Lydia divisisse , fluereque eum ex Armenio monte per Ciliciam , ita, ut Μatianos a dextra, ab altera parte, Phryges prae-.terlabatur i itaque boream versus fluat iindeque Syrios Cappadocesi h sinistra, Vero, Paphlagones dimittat. Ad haec narrat, ahaletem Milesium Halyn olimi Croeso , ad taciliorem ejus transitum , profundi Mna disdidisse. - , C X. Post ca flumina, quae diximus, incolunt. . Paphlagones maritimi , sic a Paphlagone , Phinei. filio , nominati ;itemque Μariandyni. ubi Heraclea Pontiaca dinominata illa quidem ab Hera

584쪽

IN DIONIS. PE RIEG.cle, sive Hercule, sed a Milesiis, secundum Geographum , aedificata. XENOPHON tamen assirmat, H cracleam hanc Ponticam , coloniam esse Megarensium. Hic per campos fluit amnis, Lycus ninmine, jugerum duum latitudine. Mariandyni vero sic vocantur a Mariandyno quodam, homine Abolensi, qui sic vocabatur. Ac gentile quidem nomen Mοι. miriolnus , dicitur voce Proparoxytona secundum nolenses , ut scriptor Ethnicorum ait. . Verumtamen usus communis id acuit , ad formam nominum gentilium in νος, tame

si non habeat, id in penultima si η , ut similia nomina gentilia , co quia sequitur scripturam vominis proprii afolici, quod est i ci cognomine. Porro Rutem. in Mariandynorum solo nascitur aconitum . herba venenata ac mortifera, quo de aconito narrat fabula', Ccrberum , canem illum inferorum aenea Voce, ex inferis a magnanimo Hercule extractum,

585쪽

4oo EUSTA THIUS ejecisse e quo terra excepto, pestem ibi

atque perniciem , aconitum produxerit. Est autem nomen hujus veneni, i Iquia cum minimε omnium licet κον-- α ,

in pulvere volutari, h. e. certare , a

veluti luctari , manusque , obsistendi caussa , conserere. Idcirco enim aconiis tum dicitur , veluti , intacta insuperabile. Vetam ex illo mαλαίδια, salivosum, observa . non modo m. λον , salivam, dici per έ, sed etiam σία. ἄν, per Sicuti etiam ψελκ, &-trum. Hae autem de re ita DIOD RUs : Heraclea, Megarensium colonia, circa quam Chersonesus Acherusia: ubi Herculem aiunt Cerberum ex inieris

duxisse. ARRIANus vero de his ita scribit: Ultra Sangarium finitimi Paphlago num Μariandyni r ubi urbs Heraclea condita est, quo quidem loci Cimmerii , aconito herba comesa, calamitatem hauserunt. Erat enim iis mos patrius, berbis vesti. At vero aconitum, fuisse olim quidem dicitur innocuum: sed malum postω venenum evasisse , propter

586쪽

IN DION TS. PERIEQ 4or virus illud exitiale, quod ab iis viperi, distillans, quae e Cerberi capite enata, sunt, herbam illam infecit. Ac fortassederisor quis hujus fabulae facetus & umbanus , tum ad laborem hunc Herculis, tum etiam ad fabulam ipsam deprimemdam , dixerit, nihil hic boni ac praeci ri Herculem confecisse. Non enim tanto mortalibus damno Cehberum fuis, .se, dum apud inferos maneret, quanto. sanε fuit, cum ad superos evasit. Tunc enim observabat demortuos, quos non licet iterum mori: at, posteaquam fur sum apparuit , atque aconitum patese cit, magnum vivis malum factum fuisse. Porro autem in hoc ipso sermonis genere quaedam etiam veluti tacita inest cavillatio in Ρonticos illos Heracleotas.

Si enim ferax illa Silphii Cyrene prom

ter Silphium laudanda, herbam bonam

ac perutilem; vituperandi e 'contrario sunt homines , apud quos res nascitur exitialis atque mortifera. Siquidem Se animus, qui nihil mali ac nocumenti s sit, tamen regionem reprehendendam i

587쪽

cit, quae animo no et Vitamque Coris rumpit ac perdit. Cerberum autem sisegnate vocat γλκεο φωνον, ares voce praeditum, eo quia vox canum acuta asi

milis est sono ceris resonantis. Sciendum autem est , apud Mariandynos patrio ex instituto in usu tibicines fuisse lugubria concinentes, ut clare docet adagium, in quo mentio fit Μariandyni lugubria in exequiis praecinentis. Quin & Cares lugubribus carminibus dediti, a quibu & Carica, lamentabilia ad tibiam Gmina. Tales quoque Phryges: nec non Μysi. Unde etiam illud AsCRYLi :

sabulis Mariandynus. Tityi filius. , qui

flebilem tibiarum cantum auxit..Μa humque Auletis patrem docuit, ex quo. Μαρια δενοἰ αυλώὶ, tibia Muriand nae, lugentibias atque lamentantibus accommodatae. Hic in venatione periisse dicitur , pumque Mariandyni summo aestatis incre*ento, cum maximi, i sunt

588쪽

IN DION TR PERIEG. 4o calores, flebilibus carminibus prosequi

consuevisse. I

C XΙ. Post Mariandynos pinguis illa

atque opima Bithynorum regio , ubi Rhebas amabile porro fluentum agit, facta sibi via -ξα τως τὼ ΠόνL: μα- s. apud ora, seu ostiae Ponti , nimirum εγ- γυ. - Πωbvi prope os P seia ofrium Ponticum. . Et sic supra i ἀ-,-, Cerberi, multitudinis numero uicit Γομα α , ora , cujus, quidem fluvii pubcherrima ut ait, per terram aqua de volvitur, quem etiam , fluvium per repetitionem iterum iterumque nominat, perinde quam sit i & ipse valde. comm morandus. Fluere autem eum aiufit ex

Olympo Mysiae, sicuti etiam Sangarium; qui utique Sangarius navigabilis est,& maximus fluviorum rathynja: L sese que exonerat tu i Euxinum.i Bithynos Porro narrant xei. nauticae, peritissimos fuisse eorumque regi O tum rerum omnium feracem esse aiynt', tum

arboribus bene consitam, & lapicidinas babere, & cs ystallus io mon bMSigne

589쪽

re, aliorumque multorum bonorum g nere abundare. Verita HERODo Tustradit, Thraces, posteaquam in Asiam trajecerunt, Bithynos esse appellatos , esseque apud eos oraculum Martis. F runt etiam, Bithynos eam olim regi nem occupasse, quae est a Bosporo us. que ad Rhebantem; quae vero est ultra eum fluvium montana ad Pontum, eam Thynos , usque ad Caletem amnem . tenuisset ita ut inter sese finitimi sint.

Thynique & Bithyni , sic appellati a

Thyno & Bithyno fratribus, viris claris atque illustribus, Phinei filiis. mss.

ν , per adoptionem, nimirum , adoptivis , atque adscitis, ut ait ARRIM Nus; qui quidem Aκκi Nus tum filium naturalem Phinei Paphlagonem mem rat , ex quo Paphlagonia regio ; eum Rhebantiam regionem vocat, quae est ad Psillium amnem ,i tum artificem quendam apud Bithynos commemorat, Daedalum nomine, cujus opus Nicomediae fuisse ait, simulacrum admirabile Iovis Stratii. Additque idem ARRIANUs,

590쪽

IN DION TS. PERIEG. 4os alios velle . Thynum & Bithynum , quorum cognominis regio , Odrysi fultos fuisse. Quod autem apud ARRIA- Νυκ regio dicta est 'Pηβα a , Hebam. tia , observa , id occasionem praebere perspicuε intelligendi , m 'Pηβας, Rhobas , impari syllabarum numero inflecti, similiter atque - , Αἰήος , Aias , Affantis. Nam gentile quidem τὸ Ῥηβαιος, Rheba- , declinationem quandam indiacat pari syllabarum numero: quum &id ipsum apud veteres reperiatur. C XII. Chalcidenses , hoc est, i colae atque habitatores Chalcedonis, ut

supra dictum est , qui jam inde ab origine Dorienses esse feruntur, ad ostium ipsum incolunt , nimirum ad Propontiadem , quae cum additione, Ponti maxumh ostium appellatur. Ac vide, hos ipsos Chalcidenses a Chalcide denomia natos , quae est ibi locorum, a qua Chaucedonem ipsam, & , quae circumcirca est , regionem, dixit supra αμουραν Καλακί- , tellurem Chalcidem. Est autem , cx ARRIANI historia, urbs Chalced

SEARCH

MENU NAVIGATION