Lippi Brandolini De humanae vitae conditione, & toleranda corporis aegritudine ... dialogus. Adiecimus alterae huic editioni. De exilaratione animi, in mortis angore Aymari Falconei Thautani dialogum, opusculum sanè aureum mira pietate undique scaten

발행: 1543년

분량: 393페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

371쪽

344 D E EXHIL. ANIMI dum est,ρο hoc magis virtuti consentaneum esse intelligitur. Ergo animis opus est ac pectoremo: oinde, ut quidam ait: Cκm tempus assuerit te precor esse virum. Atqui quemadmodum perniciosior est hostis fugientibus ac metuentibus : sic π exitus ab hac uita eos qui tropidant magis affligit. Quid iuuat angi turbari,

sis Philosophus ait: qgo omnia eunt: quid

noui est ad sano legem nos natura geniat'. patriabus matribusque nostris hoc accidit: hoc avis p aisure caeteris ante nos contingit hoc opost nos reliquis omnibus series invicta oe nul-l mutabilis ope illigat cunctc, trabiis: quantκs

Mos populorum numerκs praeces it quantus co mitabitur, qvantus ue sequetur Omne humanugenm quod est, quodq- erit, morte damnatum homnes qgae usquequaq- rerum potisintur umbes ubi fuerint aliquando quaeretur: vario nan

e exitus genere tollentur : quasdam bella d fruent: aliaue desidia paxs cd inertiam uerba cofumet, ρο magnis operibus exitiobares luxus d steriit, 4ri repentina cluarum inguatio mis

372쪽

DIALOG Vs I 34srabit, aut in bubitam cauernam confidentis o I lapsius Odducet: quid est ergo quod indigno

mur, aut doleamus, si exiguo momento publica fata praecedamus, omnia orta concidsint, oedusta senescunt, nimis delicatus est qui non vult mundo secum pereunte mori . Restici mus hunc totius Fumani generis comitatum qui eo tendit: vita cuiqlle data est cum expectatio ne mortis: nemo alitem queri debet se in ea sse conditione in qua omnes fiunt: magnus an nilis DEO pareat: π qκicquid lex uniuersi iubet sine cunStatione exequatur. In meliorem emittimur vitam: lucidius tranquilliusq, inter ἐμ ima manebimsis :hic portas nobis aliquando pe-iendus est,nunquam recusandus:illos imitemur,qκοs non piget mori, cum iuuet mere: quae senim virtus cxm eiiciaris exiret nunquam sapies

ehcitur: quic ei jci est inuitum expelli: atqui si piens nihil inuitus facit, necesitatem fugit, qui stonte fuit quod coactsis facere cogeretur. Porro ueniente mortem nemo hilaris excipit, nisi qui sie ad illam diu compo uit: iis quidem

373쪽

346 DE EXHIL. ANIMI adhortatur. At uero sinctioris philosophiae professor insignis, oe sententiarum libertate locu pletifimus filius Sirac siic scribit. Noli metuere

iudicium mortis:memento quae ante te fuerκnt, . quae superuentura fiunt tibi. Vehementer

tem suis literis pectora noli a Paulus roborat firmat dum ait: Nemo nostrum sibi uiuit: ση obibi moritur: siue enim uiuimus, Domino uiuimus: silue morimur,Domino morimur.Sille ergo vigimim, fine morimum, Domini fumus. Ite magnificabitn Deus in corpore meo sive per uitam,flie per mortem. Caeterv βι ueritatem se ctare uelimus, profecto fas non est mortem -- re disbolutionemhanc,qua mortalitas magis si mri intelligitur,quim vita. Semper enim lilliu qui animam suam Christo commendant: proinde saluatoris i ius sentena dormitionem potius gam mortem dicere ais existimare debemus, ubi ad Deum proficisicimur . Plane quanquam ita sunt quibus fluctuas animus in morte confirmari pse uidetur: nihil tamen aeque hominis mentem solatur, quam id quod ad leuandam 4 lii peccatorum fasce conscientiam, necnon

374쪽

D I AD 3vs 8 34s Eonciliandam Dei beneuolentiam, futuris si tus securitatem aucupandam pertinere intelligiatur. Proinde hoc solandae mentis genus potis

me nobis sectandum ais amplectendum est:ne que enim fotu aegritudini cordis hoc ipsum egregie medetur Merumetum efficit sit quicquid nos hac in re moliamur, ingentι postea meritorum foenore pensietκr. a quidem praecipue morientibus cura decori ais praeclari exitus esse solet, sed ea tantum quae aeternae felicitati coducunt,stectasbe, caeteriss stretis rebus hunc sibi scopum proposi lbe, multo melius. Caeteru, ut CA ceroni uidetur, qui id quod gitari non potest, metuit, is uiuere quieto animo nullo modo potest: sed qui istn modo, quia necesse est mori, Mersim etiam quia nihil habet mors quod fit horrendum mortem non timet, magnum is sibi praestidium ad

beatam vitam comparat. Certe sit quis vitae bsellis miserias, calamitates,pericula, curas ac solicitudines,sedula meditatione recogitet, hic pro

Elo semel cadere quam semper pedere batilis existimabit: uel ex Sapientis fiententia, mortlios Pam rigentes beatiores crebebit: atque Maro,

375쪽

ter clim invenerint siepulchrum. Certe nonullis maiore vitae, quim mortis metum fie collat:sse quin, ut Hieron3mus ait: Inter grastantia mala necessario exitus sitienter optatur: ed sicut nec nostru fuerat nasci, ita nec potestatis nostrae est mori:alioqui sit in potestate nostra esset mori, esse set et non mori. Pro Deu immortale, inquit Tullius, quam optabilius iter silud ineundum est, quo cofecto nulla reliqua cura, nulla solicitudo fui ra sit: quae aut e dementia est tam impotenter mare quod feruare no possumus' et cotra negli- gere quod inueternu babere psimus. Equide,di κο Ch fisomo cofirmate, ille qui praeter modum mortem timet fervus est: re omnia, ne moriatur, facere oe perpeti paratus erit. At uero qui felix obe cupit,nec rerum, nec hominu temrore cocuti anima illi in expedito habedas

fecto si hoc euinci post et, ne ling moreremur,l hac re forte homine solicitu esse deceret. Sed ut Apostolus ait: Statutum est omnibus hominiabus semel mori. Proinde ubi nihil consilio proseri potest, una ratio uidetur quicqgid acciderit ferre

376쪽

DIALOGus 3 omnia erectus est. Ais hic quidem ex Senecae sententia ita secum statuere debet,nihil unquam

incidet, quod tristis excipiam, nec malo uultu naturae tributum exoluam.Tributi huius immutanitas nemini conceditur: non tantum bono, sed etiam magno mimo hoc ferre paratus sium: quid aliud debeo quam exeuntem animam adhortari, o cum bonis omnibus emittere, atque bκnc iii modum abscedentem affari: Vade fortiter, vade feliciter. Animus aequus se re mala dimitu mali est, ut cit Comicus. Felix, inquit Maro, QMi potgit rersim cognocere calisias: Atq- metus omnis . inexorabile satum Subiecit pedibus. Q κἰnsegregie Annae

noster, Contemne,ait: mortem: π omnia con

tempta fiunt silue bella, siue naufragis, siue in

narum pondera:nunquid ista amplius facere pos sint, quam sit animrm a corpore refolgant' hoe nulla diligentia euitati iratis Dijs pro trisq m riendum est animus ex ipsa desteratione Rum tur. Crudelius ac molestius est semper timere mortem, quam semel mori. Turpis autem fuga, mortis,sit scribit Cicero, omni morte peior esto

377쪽

DE ENHIL. A s I M IProfecto, teste Valerio, Ratio uitam diligem mortem autem non timere suadet: inde apta

Lucanum,

Μοrs ultima poena est,nec metuenda Miris Accedit, quod constans, s honesta, pios bomia digna mors haud dubie turpiter actam uita saepsime exornat, hominemsi sim, pri ris opinionis labe detersa,-Deo, er mortalibus omnibκs commendat. Attollanilis ergo cri

' s, oe aduersius formidata consistamus: altius ac sublimius quidpiam quam qgae terrena sunt, yectemus, hoc est clarifimam ais fulgentis se

mamillam beataru animaru patriam. Quid nos, ait quida bonus Pateo inter daemonum laqκeos, hominum gladios, carnis motus illicitos re- manere delectat subi quotidie mundus labitκr, reatlis augetur, virtus minllitur, corpus msiliis

poenis oe laboribus fatigatur:ruinosium est corporis istius domicilium in quo uiuimus : procel- lobum est mundi huius pelagus intra quod curri mus : periculosium est quicquid ex terrenis dili

gimiis: qgae certe omnia suadent, ut non inlisti, sed ducres exeamus. Quis autem, ut Ambr

378쪽

ius inquit, uiuens psit tuto laudari, qui ctis praeterito meminit sie habere quod doleat, redefuturo uitet sibi superesse quod timeat quis Otium in hoc corpus culo positus debeat sibi quicqva Menticare de meritis, quorum iter vitae o culta daemonum infestatio uelut latronum obsita det multitudo quibus per omnes uias siupplantatores inuisi animarum laqueos tendsint innum rabilibus mortibus expauescetas : navigantiblis enim nobis per hoc mare magnu spacio lini, in quo reptilia quorum non est numerus: anim

lia pusilla er magna, id est diuersa inimicorum

genera, valde pertimescendum est, ne nasiim nostram aut procella tempestatis arripiat, dulfM-ctus absorbeat, aut in aeternam praedam pirata crudelis abducat. Haec ille. Hoc alitem maxime liorundam animos debilitare consueuit, quod ipsi ra tintum lectunt intuentur ciliae dura, cerba re ingrata vita uidenturan biss meditndis tota mente incumbunt atque immorantis degeneret trepidant animi, peiora 'que uersanti At quanto prudentius coelestium gandiorum aeternitatem cotemplari, et cum sacrorum carm

379쪽

ua DE EXHIL. AN INDIarum vate decuniare. Quam dilecta tabernaculi. tua Domine virilitum, concupiscit re deficit Gnima mea in atria Domini. Cor meum is caro mea exultauerat in Dem Milium. Q siemadmodum desiderat ceruus cd fontes qxarsim: it d fiderat anima mea ad te Fuerunt mihi l chr3nue meae pcnes die ac nocte, dum dicitur

mihi quotidie ubi est Deus tuus f quare tristis es

anima mea ,er qgare conturbas mes Spera in Deo quom adhuc confitebor illi alutare usibius mei s Deus meus. Satiabor clim apparuerit

gloria ilia. Quantum, quaeso, piis mentibus si lamen illa Christi uerba serui: Iteram inquit, uidebo uos: υ gaudebit cor vestrum: ergasidiuvestrum nemo tollet i uobis. Quis iam hominubis auditis non toto pectore exhilarescat quis non migrationem optaniam, potius quam res

giendam aestimet quis uisionis illius tempus faustum ac felix non censeat i Osiod si uitam amamus,cur veram re aeternam non exquirimus 'et

cum intelligamus illam hic non Ube, cur ad eum ubi illa est locum non lubenti animo proficisc, muri Q iiii, quaeso, trectamus morti mr ac

380쪽

DIALOGUS 3 3 uitae uiueres Audendum nobis est, oe delicatae mentis ignavia viriliter comprimenda.Quis si re ob id non immenso gaudio afficiatur, quod L ne propediem ad Patrem, necnon o fratrem. qui in coelis uno nomine principantur ituras fit Uectus quidem nostri corporea mole praegra Mantur:σluto desideriano stra haerent. Verum ut vir'quidam egregiae doctrinaeinquit: ta tan illis d iam datur libet exclamare, Domine dilexi decorem domus tuae, oe locum habitati oris gloriae regni tui. Quod sit anima totam siecolligat, oe proculcatis affectibus dum timentur quae timere no oportet, amantur eliae amare non decet:dolendo vane vanivis gavdendo tota

Moluntate re libertate, totos impetu stiritus illa pro let : nonne cum coeperit circuire luci das illas fietis,et ciuitatis Dei mansiones, ac reuisiere animas in prima stola fregnia expecta tes: multo magis tunc instabiter dicet: unam petii a Domino hoc requiram, ut inhabitem in domo Domini omnibus diebus uitae meae. Haec ille.sine Abi amictum hunc anima ex rit, iline

illi acina coeli O mundi conlicita erunt: Α-

SEARCH

MENU NAVIGATION