Lippi Brandolini De humanae vitae conditione, & toleranda corporis aegritudine ... dialogus. Adiecimus alterae huic editioni. De exilaratione animi, in mortis angore Aymari Falconei Thautani dialogum, opusculum sanè aureum mira pietate undique scaten

351쪽

κα pμrgat pecc4ta, oefacit invenire vitam ternam. Item in sinctae philosophiae praeceptionibus: Ignem ardentem extinguit equa, oe

leemos γnar fit peccatis : O DE V S proins ector esit eius, qui reddit gratum. Meminit posterum, oe in tempore casius fui ille inura . niet rinamentum. Et iterum: Conclude ele mos 3nam in sinu pauperis: haec pro te exorabit ab omni malo. Ipse quoque Christus tanti

hoc opus aestimauit, ut diceret, Date eleemosynam,e omnia munda sunt uobis. At idem: Bea ti misericordes, quoniam ipsi misericordiam co sequentur. Certe, ut Leo noster scribit: Quinto magis fuerimκs misericordes, tanto magis in-Mememur innocentes. Siquidem ut Petri scripta testantur, charitas operit multitudinem pecca torum. Vnde Daniel ad regem terrifica in homnis uisione aestuantem. O Ramobrem, rex comsilisim, inquit, meum placeat tibi, Cy peccata illa eleemohnis redime, o iniquitates tuas misericordiis pauperum: forsitan ignoscet Deus detructis tuis. Apud Istiam uero legimus quod tametsi ita in populum accensa esset ira Dei, ut nec

352쪽

Det A L O G V s. 32 tela s,nec orationibus, nec cilicio, nec cinere

placari uellet, noufima iamen Prophetici femmonis parte furorem illum eleemq3nis leniri post e monstratur. Regii autem Prophetae Ma de memorabilis est illa bententia: Beatus vir qui intelligit super egenum re pauperem :in die mala liberabit eum Dominus. Caetera hic in re illud semper est animaduertendum, nequaquam ob id eleemothnasse faciendas quo impune peccare ualeamus: sed ut cotractas pridem sordes ablu min, necno aduersius futuros lapsus coelestis gratiis fortitudinis praesidio roboremur: minime.

tamen absursim fastu existimauerim, si quis eleemosynaram copia hoc ambiat: ut si forsi ni e imposterum peccauerit, conciliati sibi pri- m fauoris beneficio facilius ueni4m consequi ualeat: uel ne ipse diuina destitutus gratia improviso casse occumbat, aut repentina morte cim clinisentus pereat, obtinere falsiat. Enimvero

ut Ecclesii ita sententia pronunciat: Eleemo

i ii riri qκ si sacculus cum ipso, oe gratiam mminis quasi pupillim conferuabit: ρο post refinget. Sapientis quos vox est: Ante iudicii

353쪽

atis DE EπHIL. ANIMIyara iustitiam tibi :ρο ante languorem adbibe medicinam: hoc itaque tantummodo cautum esse debebit, ne ipsius eleem 3nae fiducia qκ

captata de industria impunitate peccetur. Cce terκm hoc seposito commento, audiamus valde memorabilem cΗRIsTI seruatoris iam nitionem. Facite, inquit, uobis amicos de mammona iniquitatis, ut re ipsii recipiant vos in a terna tabernacula. Cui quidem semitentiae comsentaneum est quod poetarum rex philosoph tus ηο folῆm in Elniis campis illos collocat, qgi propriis meritis ad beatas sedes prouecti bunt, Mer metiam eos qui in caeteros homines benefici fuerunt, quique fit memores alios feceremerendo. Hoc igitur in praecipuis rei de qua gaeritur, remediis si per erit habendum. Seder hoc non in postremis consiliis ponendum quod Christus prodidit inquiens, Si dimiseritis peccata hominibus, dimittet er uobis Pater vester pectata uestra. Ingenti quide admiratio ne dignum est, quod hae una re coelestis ille P ter suae misericordiae beneficium in cuiusque facultate posuisbe censetur: Dein 'que βια

354쪽

D I A LOG V s. 30 in remittendis pectatis fientelia, ut diuus Leo explicar, ex nostro pendere videtur arbitrio qua doquide eo nos Dein astringimus iudicio, quo nos altu iudicaverimus. illud praeterea valde me

morabile est, quod seruatori e quo facilior nobis in coelum pateret aditus,stmaiorem de no stra salute certitudinem conciperemus. versantibus nobiscum hominibus, regni coelestis claues tradidit: sic enim ille ait. Quoru remiseritis pec

cata,remittuntur eis.Ηoc certe eximisim re ma

xime praesentaneum est Christiano cris bom

ni remedium:nulla vero ratione praetermittendi

uidetur, quod a Sapiete dictum est: orationem humiliantis se, nubes penetraturam. Q μοcircaeficarii ima mihi semper uisa estilla Prophetia

xi Regis supplicatio,dum ait: Ego vero oratione meam ad te Domine templis beneplaciti Deus. In multitudine misericordiae tuae exaudi me inueritate balutis tuae. No me demergat tempestas aqliae .nH- et orbeat me profundu :nes urgeat super me puteri os fusim. Exaudi me. Domine, . - quoniam benigna est misericordia tua: secudum multitudine miserationu tuarum res fice in me: 4 x s σπ

355쪽

3rs DE EXHIL. ANIMI . ne mertas faciem tua a pliero tκο:qvomu tribulor uelociter exaudi me. Intende animae meae,er libera eam: propter inimicos meos eripe me. Laetifica enima se frui tui, quoniam ad te Domine animam meam legaui. Quonia tu Domine fuavis er mitis,et mu tae miseericordiae omnibus imuocantibus te. Deus ne elongeris a me, Deus meus in auxilium meum res ice. Ne tradas be- 'iis animis confitentia tibi: et animas paupersim

tuoru ne obliviscaris in finem. Profuerit etiam hunc ia modum csim Daniele precari re orare, Propter temetipsium Deus mem inclina aurem tuam π audi,aperi oculos tuos, re uide desol tionem meam siuper quam inuocatum est nomen tuum: neque enim in iustilicationibus meis pro fierno preces ante faciem tuam : sed in miser tionibus tuis multis : peccaui: iniquitatem feci, impie egi, recesii Aeclinaui,non obediui mand tis tuis,mihi confulsio faciei, tibi autem Domino

Deo meo misericordaret lypitiatio: exaudi Domine, placare Domine,attende et fac.Praeterra

uehemeter coeli fores pulsant illa Iudith praecla

356쪽

ram, et Dominus totilis creaturae, exaudi me mi

seram deprecante, et de illa miseericordia praes-- mentem: Placet insuper sinet fimi cuiusda iuri

huiuscemodi precatio. O' Domine sit ego coirisi per quod damnare me debes, tu no amisi si unde saluare me potes:vcru est quod conscrentia moumeretur damnationem aeterna: sed misericordia tua superat omne docnsione:qi disii per iuu tu sitiam damnare me uis, ego miscricordia tuam appello, quae superexaltat indicium. Parce ergo mihi, quia non est impos bile tuae potentiae, nec indeces tuae iustitiae, nec in olitu tuae climet lue. O' Domine qui me plasmasi isia bonitate, ne, quaeso, pereat oplis tκκm mea inquitate: rogo,qμ o,supplico,ne perdas quod tua fecit omnia potens diuinitas. Equidem subas ad Deum precessiummopere efficaces este uel ob id maxime intelligere post simus quod feruatoris ipsitus ore dictus sit quid peti ritis Patre in nomine meo dabit uobis atqui proculdubio in illius nomine potitur quicquid eius Mucia ad salute postulatur. Rumbum uero ab illo dictu legimus, Omnis qui petit

Messit, o pulsenti aperietur.Et itersim. P tite, inquit,

357쪽

DE EXHIL. ANIMI sequit,oe accipietis:pulsate, aperietur vobis. Et adhaec: Quis ex uobis petit a patre panem,nuquid lapidem dabit illi aut sit pisicem, nunquid pro pisce serpente dabit illi aut sit petierit ovum, nunquidporriget illi scorpione Si ergo vos cum sitis mali, nostis bona data dare illis uestris quato magis pater uester coelestis dabit uobis syiri tin bonum petentibus se. Ergo ut diuus lacobus

monet:Petamus nihil haesitantes, atq; nobis certo certius persiliademsis, nemine linqκam replius m p ljurum, qui propriam fastus indignitatem

impetrandae ueniae causam in soli Dei clementia oe bonitate statuerit. Praeterea alienis precibus multa obtineri posse nemini dubiu esse reor: Nam cum grauiter olim in Iudaicu populum ira

Dei exarsisset, eo quod obliti estent illius qui saluaret eos, feci bente. uitulum in Horeb, ais adorassent sculptile, et mutagent gloriam Dei ipsi us in similitudinem beluae comedetis faenum, ac propterea omnipotes gentem omnem vellet Ais perdere, stetit Mossis in confractione, o hanc ipsam auertit inignitionem. Plurimos quoque

Christus alioru intercesione fanisse, qκositam

etiam

358쪽

D I A L o G v s. 33i etiam ab inferis sciscitasse legitur. Audi quid Iccobus sanctifimus apostolus dicat: Infirmatur,

inquit, quis in uobis,inducat presbteros ecci fae, et orent super eum ungentes eum oleo in nomine Domini: π oratio fidei salvabit infirmum, o alleviabit eum Dominus: oesi in peccatis sit,

remittentur ei: Confitemini alterutrum pecca ta uestra,Worate pro invice, ut salvemini:mH- tum enim ualet deprecatio iusti Hidua. Haec ille. Certe constat Monicam Augustini matrem si sprecibus ac lich mis salutem filio peperis e. Atque haec quidem cum pro illo vehementer solicita esset,nec a fletu die noctes teperaret,i pifimo quoda uiro audiuit, vadeo aequo sis animo: eri certe non potest, ut tantarum lcch mar filius pereat. o baud dubie eum qui viduarum, pupillorum, egenorum ac miserabilium persona

rum piis precibus re orationibus adiutus ac Mus fultus fuerit, perire posbe nunquam crediderim: se modo adhaec ipse de be noluerit. Sane huic quos rei accomodatifimum fuerit, sanctarum animarum quae iam beata immortalitate fruuntur,intercessionibus sublegari.Si enim eoru qui adhuc

359쪽

adbuc impuris uni preces tanta vim habere cri senilis, ut caelvmpenetrent:quid illorum si fra gii po*e existimabimus, qui iam cum Christo

regnant, oe in coelestis gloriae confornu assum pti etiam iudicas potestatem accepi be credum tur Insiversit humilitate suadente humanorum s fragiorum praesiidia requirere cliique licitum arbitramur cur sitne ulla c Η Ri s r i offensi coelestia nobis patrocinia comparare no licebit, non tam quidem iudicis asyeritatem verentibus,quim ob nostram indignitatem ad illum accedere prae uerecundia erubescetibus f Ad haec auteinter maxime arcana remedia illud adnumerare non praetermittam, eos qui chilitatis feruore impulsii de infirmorum re ad mortem aegrotan tium uel morientiam salute curam gesserint, illos que ope re consillio uel, βι minus forte haec procedant,nunclipatis uotis, aut fulsis apud Dea precibus enixe iuuare studuerint, nunquam op portunae coliolationis avore et praesiilo in morte carituros. Enimgero quemadmodum iuris di et mine per quae qκis peccat, per haec ρο tamquetur: ita diuina proruientia disjρnente per

360쪽

que quis alios i erit, per haec ρο isset abi-rur.Vnde sipiens, consolare, inquit, mortuum in exitus hiritus fui. Cuius rei confideratione vir pietate insignis Iob aiebat : Benedictio morituri in me ueniebat. Ad quod claristi antistes Ambrosiius. Teneamsis, inquit, hoc in mente: si quem uiderimus debilem, non desieramus: si que in extremis positum, non relinquamus: Laudet et benedicat nos omnis moriturus: semper haec uerba in corde sint, semper que in ore Me etiatur: benedictio morituri ueniat superme: semper ab egredientis anima tecu feras benedicti nem. Haec ille. Equide meminille debem' a D mino dictu este, isdem mensiura qua mensii μ ritis remetietur uobis. Et apud Abdia legitur f-cutfecisti siet tibi. aeterea in ecclesiiasticis scriptis legitur. Omnis nisericordia faciet locum unicuis. secundum meritum operum siliorum, σfecundκm intellectu peregrinationis ipsius:haec igitur perpetuo menti infixa feruemus: quod si forte ficultatibus alijsue necessirijs rebus opem ferre morientibκs κAgraui morbo laboratibus neqgeamus, baltem quod cisis facilimu es h