장음표시 사용
11쪽
Anticeant huiusmodi additiones .
II. De completa ad actus communes Choria istentia , re ' iii ri σςqntra eηIentiumpana. IV. De Exemptione Aactibus comuibus,m quatiter licita Obseruatio octaua.decti l. De celera ad chorum, aliosique communes actus accesti. 1ι. De tarde accedentiumpana μο - . Obseruatio nona.deci. De Calendarισ-
12쪽
Obseluatio undecima. Sech. I. De Litanjs B. Virginis Matriae. II. De Litani3s Sanctorum. Vbi de Maiorum,'si
norum e quctoribus, εν earum ritibus.
Obseruatio duodcclma. Sech. I. De Missa quotidie celebrandauevbi de eius applieatione. II. De causis a quotidie celebrando excusantibus, σ' de Superioris consensu. III. De Missa in triduo maioris Hebdomadae. IV . Dequalitatae Missaepriuatae. V. De tempore loco priuatae; ubi de Orato-rbs, CT Altari priuilegiato . Observ.mo tertiadecima. Sech. l. De IIensae benedictione .ll. De post Mensam gratiarum amone. III. De lenedi hone , GTgratiarum actione in collatione.' . . De bened. Et onon principio lectionis in Mensa. Vbi de capite ad nomen Iesu , σ ad salutationem Angelicam
V. De Psalmis De profundis. cir M serere; elr quan do dicenai sint. Vbi de I Upitum pedibus abluendιs . Obseruatio quartadecima. Scch. I. De Religiosorum salutationibus.
Disquisitio prima. De Hamni Te Deum laudamus Vbi de S..Datij Chronico.
Π.Vnde desumptus H*mnus re Dcum laudamus.
13쪽
III. De huius h)mni Auctoribus opiniones,et de eis iudiciv. IV. Communior de eiusdem h mni Auctore sententia. V. Ab hic h=mnus a solo S. Ambrosio compositu, VI. Probatur vera sententia ex S. Dati' Chronico. V Quae aliorum de hoc Chronico opiniones, Ur rationes. VIII. An existat hoc S. Daiij Cbrom con .
X. alias a S. Datio Chronici aut lor Dutius.
lli. Eiusdem h3mm auctores confirmantur SS. Ain brosius ,- fugustinus. XIV. fatissit rationibus.
De cantu a S.Ambrosio in Meuiolanen. Ecclesiam inducto. Rationes dubitandi. II. Prima sententia de cantu alterno. I H.Secunda sententia de cantu Populi cum Clero.
V. Probatur ex S. P. Au ustino tripliciter . VI. Alia ex eod. S. P. Augustino probationes. Vii. Idem iterum ex S. P. Augustιno euincitur.
l X. Examen primaesententiae. Vbi fuse de Antiphona.
14쪽
Vis huius opusculi scopus, quae scribendi ratio, te de
quibus agatur , sic breuiter aperio. Plura in Consti. tutionibus nostris ad Dei laudes spectantia continentur, quae, utpote quotidiana, nullum dubium, quod eo securius obteruari continget , quo magis fuerint elucidata a explanatis siquidem dubijs, remotis dissicultatibus , ocvna pro eis celebrandis firmata regula, eo item facilius uni Deo vacare poterit animus, quo liberior δ perplexitatibus. Ideo quae obscura, vel ambigua, vel in quaestionem vocantur, declarare, explicare, & soluere rem haud inutilem duxi; ratus me Deum meum benedicere, si eius laudibus explendis operam nauauerim. Atque hinc De Dei Benedictioηe Operi titulus, quia circi vocales Dei laudes , vel quae illas iuxta nostra statuta concernunt, versantur obseruationes; quae, dum strictim in lege praescripta, uberius exponunt , commen arsy loco non immerito haberi possunt, Nec quemquam mihi succensurum puto, quod non commentariolum, ut Eruditi quidam maluissent, sed commentariolus inscripserim; cum de huiusmodi lectio accepta fuerit tum Ambrosio Cale pino in Dictionari verb. commentarium, tum Pyrrho Perotto in Cornucop. col. 877. 3 o. ibi r
Dicimus autem tam in masculino genere Commentarius , quam in neutro Com
mentarium ; & Ciceroni ipsi quandoque iliaris, nempe Epist. 69. n. 6. declar. 289..A. iuxta adnotationem NiZolii, &Gerardi Volsij in Ethymο- Iog. ling. lat. verb. commensum ; & , ut plures omittam, a Matthaeo Radero in Martiat. Roberto Stephano in Thesaur. latin. non semel usurpata. Pergratam eam video Anonymo Monacho in nouiff. Bibliothee PP. rom. 27. ex consimili Epigraphe: benedictio Tei. commentariolus; Et
15쪽
hune praeeuntem non displicuit sequi; quod satis est , ne videar aut
errasse, aut non aduertiue .inia vero plura ea sunt, quibus veluti per capita,&generich quoad Dei laudes praescribuntur a rugis latoribus , ut Officium Diuinii in tum Romanum , tum Religionis proprium : item Missa tum Conuentu alis , tum priuata , Oratio serotina, Rosarium, Litaniae, &similia, non ea est mens omnia adamussim examinare, nec de singulis omnes quaestiones , quae moueri possu ut , instituere: sed ea dum taxat, quae vel ipsae suppeditant Constitutiones , vel quae coherenter ad eas apud nostros ,
aut communiora sunt , aut ut plurimum controuertuntur , elucidare .
Agitur etiam tum de Mensae , tum de Religiosorum benedictione . nec non dapijs eorum saltitationibus , quia , licet alia siu benedictio , qua Deus laudatur , & alia , qua vel homines , vel creaturae bene. dicuntur , ut distinguit Pamelius in Not. ad Tertuli. cap. 2. lib. de Testim. nim. num. 6. Cum autem & in supradictis olimibus aut ipse Deus colatur , aut invocetur, aut in eius nomine ipta fiant, & ipsas ad vocales Dei laudes spem re non dubito. Carierum nihil puto aut gratis dictum , aut quod taedium generare possit , quis offendet, cum Omnia classicorum D D. sententi js comprobata sint ; & pluribus tum quoad ritus , tum quoad res Ecclesiasticas eruditionibus referta, ut lux a praesentis taculi genium, quod varietate gaudet, habeat quisque unde possit oblectari. Binae accedunt disquisitiones; de Hymni Te Demu laudamus Auctori bus, de cantu a D. Ambrosio in Mediolanensem Ecclesiam inducto; Cum namque quoad primam num. 22. & quoad secundam num. 37. aliqua respective tangenda Occumile iit; de alias attenta, quae de eis circumie runtur, opinionum varietate, plura vel inquirenda , vel producenda ita. peressent, videns, quod si strictim id praestarem , rei exigentiae satisfieri non posset; et si, ut par erat, Lractassem , valde digrediendam fuisset iconsulto speciales diiquisitiones initi tui , ut congruo studio utriusquadissicultatis veritas inues igaretur; Et quia, ut pote ad Dei laudes, de benedictionem spectantes, Omittendα non eranῖ, ut ocipsae communea fiat, poli Commentariolum exhibentur. i
16쪽
ecipimus . ut Diuinum ossciunt
tam diurnam , quam nodiurnum summa cum veneratione, distincte, attente , atque deuore , sine notια tamen a Frati dus in Ecclesia, vel Choro iuxta ritum Romanum celebretur . Matutinum semper media nocte dicatur , exceptis die , σOctaua Sanctissimi Sacramenti , tribus thimis diebus maioris hebdomadae, in quibus morem aliarum Ecclesiarum sequantur . Constit. p. I. cap. I. num. I.
De Diuino ostio , G Horarum numero.
a Ossicium, si nominis ethymologia attendatur, idem est, ac effetuin, se ab essiciendo dictuin ex D. Ambros. de Diuis. Osc. lib. a. cap. 8. & Raban. Mauro de Innit. cleric. lib. I. cap. 32. ibi: Oscium autem dicitum ab esciendo, quasi escium , propter deco
rem sermonis Dua mutata littera; ex eo quod unicuique conueniat suumessicere ossicium, ut subdunt auant. in Rubr. Breuiar ea. cap. I. nu. I.,& Dominicus Magrius in ripti υοeab. Eccles. verb. Oscium. Quod non discrepat ab Issidori explicatione , per quam nomino ossicij venit actus Hoprius , & congruus ynicuique perianae secundum mores Ciuitatis, vel
17쪽
institutae professionis, per Magr. ibid. seu proprium ossicium a certis perinsonis essiciendum, ut notat Bernard. Bissus in Hierurgianum. Additur vero Diuinum, quia ad Dei cultum est primario institutum, per
P rin. in Regul. Minim. cap. q. f. I 6. q.:vnic. nu. 3. seu est actus laudandi Deum, ex Bonacina de Hor. anon. disp. I. q. I. punct. I. prop. I. n. q. Baldel. tom.2. id, diθ.2Ο.nu. 2.& quia est actus proprius eorum, qui sunt Deo dicati, per Gauant. loc. cit. seu, ut habent Bellarininus tom. . controu. tu. de
bonis operibus lib. I. c. Io. & Bonacina ibid. quia in hoc munere ossici; recitandi debent praecipue exerceri Clerici, & Monachi. 3 Si vero res attendatur, importat laudes illas, & preces, quae ex instituto Ecclesiae statutis horis quolibet die funduntur ad Deum. Ita Bona-cina ibid. nu. I. Hieronymus inrellus in Doctrin. Sacr.Rit.Sialog. I. instaudus in Prax. Ceremon. lib.2.Iesi.3. cap. I. n. I. 6c definitur a Bellarmin. d.cap. Io. vers. Porrὸ siquis . Pillluc. tom. 2. tract. 23. cap.3. q. . n. 87. Certa ratio
public laudandi Deum, precandique mente simul, ac voce auctoritate Praesulum Ecclesiae constituta. Vbi nota naum ly publicὸ denotare idem ac publico Ecclesiae nomine, iuxta Gobat. inexperim. Theolog. tra'. s. nu. sq. Bernard. Bissum ibid. verb. men ossicis. 6. 6. quod verificatur, etiamsi priuatim recitetur , cum semper & priuatς dicatur Dominus vobiscum. Oremus. Benedicamus Domino Oc. ut aduertunt Bellarmin. d. cap. Io. Fili iuc. ibid. Bona. cina Ioc. eit. num. 2. Trullench. in Exposit. Secalog. lib. I. cap.7. dub. II. n. I. Carrier. Sigesi. Fid. Cathos. pag. 37I. de Osc. Divin. s. additur secundὸ . 4 Et quia ex instituto Ecclesiae certis horis huiusmodi ossicium,seu laudes recitandae sunt, horae item Canonicae nuncupapturi uxta Marcellum Francolinum traft. de tempor. Hor. canon. cap. 23. nu. I 2. Carellum, &Ca naidum loc. cit. Bernard. Dissum d. verb. Vymen Oscij g. I. Bonacinam ibid.nu. . ni, & sorte melius Ossicium Horas Canonicas dici velimus, quia ex omnibus horis canonicis tamquam partibus integralibus, ut habet Hi cynthus Donatus Prax. Regul. tom. . tract. I 8. 1. I. nit. I. componitur OE-
s Porrb partes huius ossicii, seu Horae Canonicae septem sunt. Matutinum de quo seq. sin. Prima , Tertia , Sexta , Nona , Vesperae,& Completorium. Ita expresse in cap. Presbter. de celebrat. Missar. Vnci
II ec sunt , septenis per qua nos psallimus horis. Matutina ligat chrinum , qui crimina purgat ; . .' Prima replet sputis , causam dat Tertia mortis ; ' i Sexta cruci nectit; latus eius Uyna bipertit; Inspera deponit ; tu ulo completa reponit,
Totidem enumerantur etiam in Clementin. de Reliqv. nerat. Sanctor. n.
18쪽
Im. lib. Io. q. s. art. q. Suarea tom. 2. de Relig. Itb. . cap. m. 6. FOg ni ad d. cap. Presbyter. num. Io. & Barbos. num. I 2. & communiciis rem esse lententiam testantur Emanuel Gonzalea cap. I. de celebrat. Misi. m. I 8. Eligius Bassaeus in Flor. Theol. tom. I. ver b. Hora Canoniaca. I. num. 2. Bonacina loc. cit. punct. 3. num. q. Donatus d. tract. I 8. l. I. num. s. rellias supr. Dialog. 2. Gauantus Iect. I. cap. 3. num. I. enedictus Haestenus disquisit. Monast. lib. 7. tra I. 2. disqu. . quin communissimam. Francolinus irid. cap. 6. num. 8. & iuxta consuetudinem Ecclesiae. Filii ucius i. 2. traci. 2i. cap. 3. num. Io7. & Trullench. eod. dub. II. min. s. Quarum mysteria prae caeteris videre est apud Stephanum Durant. de Ritι b. lib. I. cap. 6. ad. I 2. Ioann. Baptist. de Rubeis in nou. Rational. Divin. Osc. lib. I. cap. I. seq. & GonetaleZ ibid. num. I 8. sicut&septenarij numeri, apud eoldem Duram. lib.3. cap. I. nu. 3. GOGaled ibid.na. I 3. bc Barbos. ad cit. cap. Presbyter. nu. II.
D. Divinio j diurni, C r noctuini pari s , numero,
earum in recitando separatione,in Hymno
6 I Tocturni , diurnique ossicii mentio habitur in Clemen. r. de Cele brat. Missar. & Cap. Dolentes. tit. eod. ibi: Vt Dininum oscium L. nocturnum pariter , diurnum. Et est satis recepta diuisio , de
qua Suared tom. 2. de Relig. lib. .cap. 3. a G. I 8. Tancredusde Relig. trili. R. lib.ψ. disp. 2.q. I. a Regio Propheta praesignata: Media nocte surgebam ad cou-fitendum tibi, septies in die laudem dixi tibi , Psal. II 8. v. 62. Io .ci propter myilicam significationem, de qua Rubeus in nou. Rationat. Di nin Osc. lib.3. cap. 17. f. supposito e δ. Sed dissicultas est in assignandis utriusque Oificii horis, quaenam nocturni , diurniue sint propriae. Et omissa opinione eorum , qui octo horas admittentes, Primam, Tertiam , Sextam, Nonam diurnas; Uesperas, Completorium, Matutinum, & Laudes nocturnas volebant; de de quibus Stephan. Durant. d. lib. I. cap. 3. nu. i. εἰ quos impugna i Rubeus loc. cit. d. s.supposito ergo . Sicut & eorum, qui Matutinum, Primam, & Comple torium pro Nocturnis ponebant, quos quantum ad Primam Completorium refellunt Francolinus d. tract. de tempor. Hor. Canoss. cap. s. nu. I .er 36. oc cap. I 6. a nu. I. Rube usibid. s. Haec tamen imaginatio, 6c Surarea ibid.cq.ψ. . I.& cap.s. nu. I. Dico pro Ossicio noJurao, ω quoad rem Mai M
19쪽
tinum cum Laudibus venire: Caeteras vero pro Diurno, cum sua reg d. n
I. Moliesio Summ. tract. s. cap. I. .2o. Rubeo lib. I .cap. II. I. Se Vespera. n. derit. g. Haec tamen imaginatio. Tancred. ibid. q. 2. c 3. Trullench. in Decal. Donato t. q. tract. I 8. q. I. vers. cum autem ibidem.
8 Nomine autem Matutini, iuxta morem Ecclesiae, Nocturnos intel ligo, qui sub ea appellatione veniunt in Breuiario, sed cum Laudibus, quia& ipsae sub Matutino comprehenduntur per Trulleiach. d. dub. II. num. F. S ex dd. Cap. Presbter. & Cap. Dolentes. de celebr. Mig. S Clement. in sin. de Reliq. O Vener. Sanct. deducunt Francolinus loc .sup. cap. 6. nu.2O. O 2I. de cap.T. n. I. sic Suarea cit. nu. I. & mox probabitur; adeoque bene Oisc io ii diurno Matutinum assignari, quia ex nocturnis constat;& una cum Laudibus, quia Laudes noctis partem sibi vindicant, per Hugonem des. Uiet.
9 Sed statim hinc dubium . Si nocturnis constat, de de nocte recitatur, quomodo Matutinum, quod a mane dicitur Z Et respondetur, nocturnos Matutinum dici non per se consideratos, sed quatenus una cum Laudibus
continuantur. Francolinus d. cap.6. num .2.6c cap.7. num. 2. Cum namques antiquitus Laudes canerentur a Clericis quarta noctis vigilia, ut referunt Domini c. Soto lib. vlt. de Iust. Iar. q. vlt. t. I. concl. s. & Theodorus Pelianus de trib. bonor. Oper.generib. lib. 3. cap. 8. quae usque ad Solis ortum protenditur, per Hugon. de S. Ui,. d. lib. 2. cap io. & λrnobium ad Psal. 129. apud Caramuel. Theolog. Regul. t. I. nu. III 6. seu in Aurora, ut Sua rer cit. lib. q. cap. q. num. 9. Io. Rubeus d. s. de Vespera. 6e g. Tertiὸ paululum . Bal del. tom. 2. lib. 3. disp. 2o. num. 9. Tancred. d. lib. q. disp. 2. n.6. Carellus in Doctrin. Sacr. Rit. Dialog.Σ. hinc matutinale Odicium dicebantur, ut apud Amalarium lib. de Ordine Antiphonari capia . ubi sic de Romanae Ecclesiae consuetudine: Ipsa quotocumque ordine , vel numero lectionum viderit Matutam, idest, Auroram procedere, dimittit nocturnale οσcium, O incipit matutinale , scilicet Laudes, ut interpretantur Francolinus loc. dict. cap. . nu.22. & Edmundus Martene de Ritib. Monacb. lib. I. cap. 3. dicens: Matutinum S. Benedictus , alijque Scriptores antiqui vocabant illud oscium, quod illucescente Aurora celebratur, O a nobis Laudes appellatur, a voce M xuta, idest, Aurora, eo qu)d ad Aisoram decantaretur. Ex hac i nquam coniunctione, oc continuatione cum Laudibus, di quatenus in ratione horae canonicae complentur per Laudes, quae ex sui origine Matutinum tempus respiciunt, Onicium nocturnum Matutinum appellari, cum denominatio horae canonicae non sumatur nisi a postrema parte , in qua complementum, & perfectionem accipit, iuxta doctrinam Francolia. d. cap. 6.num. 3. 2 . & Peyrin. Comment. ad Reg. Minim. cap. q. g. Id. q. 3. num. 2.
Sud , hoc non obstante, re vera propter dicta inlicium nossurnum esse.
20쪽
ib Dubitatur modo, an Matutinum Laudes sint v natant lim hora canonica, vel duae. Et quidquid sit de more Monachorum , in quorum
Regula cap. I 6. nocturni a Laudibus separantur, ut habet Haestenus disequisit. Monas. lib. 7. trali. 2.di'. . . . quique, ut refert Hugo de S. Vich. in Specul. Eccles. cap. 3. & lib. de Ecclcs..c. cap. I. 6c cap. p. in in . nocturnale Oificium oratione, sicut caetera terminant, & otia de causa octo enumerantur horae canonicae ab Archidiae. in Cap. Presbyter. dist. 9 I. Nauarr. in Encbirid. de Hur. canon. cap. trum. 27. Amalar. lib. de Ordin. Antipbov. ea . . in princip. Io. de Turrecrem. in cap. II. Regul. S. Benedicti tract. 7 7.dulph. Tungrens. lib. de Can. obser. propos. I . Certum est, quod ex Ecclesiae consuetudine non separantur a Laudibus. Suaredd.cap. q. num. I o. iv.
unde nullum fuisse Romae interstitium inter Matutinum , & Laudes, testatur idem Amalarius in Prolog. ad d. lib. de Ord. Antiph. de iuxta eum dena Hugonem ibid. Nocturni cum Laudibus terminantur, & una oratione clauduntur: 'ne autem consuetudo sic Hugo loe. eit. humatis infirmitati parcens, O labori, Oscio praedicto laudes Matutinas continuat, O Oratione una duo claudit Oscia; Et cum non sit attendendus ritus particularis aliquorum Monachorum, sed praxis uniuersalis secundum Breuiarium Romanum, per Francolin. d. cap. 2I. oc Donat. d. t. q. tract. I 8. q. I num. 9. unam horam canonicam Matutinum, & Laudes constituere dicendum est. Sicut enim ea una est quantitas, quae propriis principio, & te mino clauditur; ita in moralibus una est hora canonica, quae proprium habet principium, & terminum, seu finem horae canonicae, ex Suarea
lib. q. cap. 6. num. II. Filii ucius tom. 2. tradi. Σ3. cap. 3. num. IIo. & Bona-cina d. disp. I. q. I. punct. I. g. ad secundum. Atque ita ex hac duplici ratione, quod simul persoluantur,& eodem termino, leu Oratione, & Bene dicamus Tomino finiantur , praeter mox adductos sentiunt Prancolin. eis cap. 6. num. Io. Rubelu lib. cap. II. S. Supposito ergὸ. Carelius Dialog. 2.
1i Nec obstat , quod Laudes habeant proprium initium, seu Meus in adiutorium Oc. aut quod in nocte Natiuitatis Domini dividantur, & post Missam recitentur ; quia quoad primum praeterquamquod haec ratio per
se non diuersificat horas, ut in Prima, in Qua ter repetitur eadem identitate horae remanente ; & si sic inchoantur, hoc non fit cum terminatione antecedentium nocturnorum per orationem , & benedicamus Domino, σFidelium cte. ut notat rellus d. mialog. 2. carere Laudes principio horarum proprio , nempe Pater, de Aue Maria respondent Carellus, & D natus loc. cit. Et quoad secundum, quia etsi ea nocte diuidantur , & duae horae fiant ratione termini, quem tunc accipiunt no'urni , non sunt simis pliciter ,&absolute dicendae duae horae; nam moralia arcipiunt denominationem a frequentioribus, dc communioribus: noa vero a casu particu-