장음표시 사용
21쪽
lari , ut docent sua reet d. cap. 6. Leander pari. 6. triar. 8. disp. l. s. f. sed ego respondeo; vel quia per accidens interponitur Missa, nee in ignum distinctionis horarum, sed ad laudandum Deum speciali modo ea nocte per Missae Sacrificium, in qua speciali modo se dignatus est nobis ostendere; ex quo non est desumenda regula pro diuersitate horarum, cum lex respiciat quae per se, & non per accidens fiunt, ex Donato d. q. I.
12 Quidquid tamen sit de his rationibus, sententia ipsa absque dubio
cohaeret cum Ecclesiae sensu , a qua sola horae canonicae sicut habent institutum, ita & numerum, id dillinctionem per Donatum ibid. num. s. De mente autem Ecclesiae est, septem, vinum. s. vidimus, tantum esse horas canonicas, quod stare non possiet, si Laudes essent hora diuersa, ut notant
. vers. tum etiam quia, & num. 9. vers. unde benὶ dicit. & sub Matutino Laudes quoque comprehendi, ut dictum est num. I. ct 8.i 3 Quod adhuc amplius, ta clare suadetur tum ex Rubricis Breuiarii, in Rubr. de Trecibus, ubi sic legitur: In Vigiles autem preces feriales dicuntur tantum ad Matutinum, per horas ', cum namque dicantur solum post Laudes , signum est, quod pro Matutino, seu pro eadem hora accipiuntur nocturni cum Laudibus; tum ex Clemen. de Letiq. Henerat. Sauctor. fin. de Concilio Cabilonen. II. cap. 39. ubi horae canonicae numerantur, seu Matutinum, Trima c. nulla facta de Laudibus mentione; & non alia de causa , nisi quia sub Matutinali Osticio comprehenduntur, ut explicant Fran-
cus, si hora distincta estent, & ipsae specificari debuissent; adeoque de unam horam constituere supponuntur. Ex quibus sequitur, dispensatum a Papa a recitatione unius horae canonicae, Matutinum cum Laudibus omittere posse, ut colligunt Bona cina d. punct. 3. fin. Donat. cit. num.
8. diu. I uaeritur secundo, an possint Laudes a Matutino separatim recitari; si enim una sunt hora , quae utrumque comprehendit, diuidi nequaquam poterunt; & si admittatur, id posse fieri, iam duae horae erunt; &poterunt insuper& nocturni, quin psalmi unius horae separatim ab aliis
recitari. Respondetur tamen posse, saltem extra Cliorum a quia, etsi ab Ecclesia Romana pro una hora canonica habeantur , sunt duae tamen partes inter se distinctissimae; &quia iam antiquitus seorsim recitabantur,& in Aurora , ut num. 9. dictum est; cuius moris vestigia etiam nunc apparent, tum in earum principio, Deus in adiutorium Oe. ut in alijs horis, tum in pulsatione campanarum, dum ipta inchoantur, ut ex antiqua Ecclesiae consuetudine Miranda in Manusit. Pr ἰψς. tom. I. q. art. 2. in conclus
22쪽
SECTIO II. 7& Romae in Basilica Apostolorum, & alibi etiam hodiE obseruari testatur
Nauarr. in Manual. de Orat. cap. 28. & nobis in nostro Cerem niali Ecclesiast. I. cap. I 8. praescribitur; quas ad singulas horas can nicas pulsandas esse praecipitur in cap. I. σχ. deosc. Custod. Unde etiamnunc posse separatim recitari, tenent Nauarr. d. cap.,nu. 6 . Francolin. cap. 27. Suarez d. cap. 6. num. 9. Beliarmin. tract. de bonis operibus in particul. lib. I. cap. II. Iam vero Laudes. Bonacina de Hor. Canon. disp. I. q. r. punct. 3. num. II. Filimclustraa. 23. cap. 3. nu. III. Bassaeus in Flor. verv.
Horae Canon. 3. in supplem. num. 2. Siluester Barioluccius in Teclarat. Regia. S. yrant, ad cap. 3. Quarta innuit. alius 'ae , quos adducit, sequiturqu Leander d. tract. 8. disp. I. q. 6. & ut insta num. IT.is Nec per hoc uitur, aut quod sint duae horae. Barbos in
Tresbrier. de celebrat. Missa r. num. . eo modo, quo, etsi antiquitus sepseratim unus ab altero recitarentur nocturni, ut aliquibus placet, & videre est apud Francolin. cap. I. num. I . Suarea ibid. cap. q. a num. 3. seq. Stephan. Durant. lib. 3. cap. s. num. . non per hoc tres horas canonicas constituebant, ut ex Soto de Iust. Iur. lib. Io. q. s. art. I. scribit Sanched consili. lib. 7. cap. 2. dub. I. num. 3. εἰ non obscure suared ibid. cap. 6. num. . Bonacina d. q. I. punct. 3. g. ad secundam. Trullench. cit. dub. II. num. 6. vers. Hoc tamen benE. Baldellus eod. lib. 3. disp. 2o. num. I . oe I . ubi, scut continuatio horarum non probat unitatem, nec tollit pluralitatem, ita interruptionem, vel discontinuationem temporis non probare plura' litatem, nec tollere unitatem.
36 Aut quod possint separatim recitari nocturni, tum ob diuersam rationem; nam Laudes ex sui institutione separatim a nocturnis dicebautur,
iuxta dicta num. p. de nocturnis autem non ita constare, an instituti, ut separatim recitarentur, scribunt Azor. Bolit. mores. lib. Io. cap. 2. q. L. Suarea loc.supr. cap. q. anum. 3. O seq. & cap. 6. nu . F. cI' Io. tum ob diauellam consuetudinem , quae non est separandi ad inuicem nocturnos, sicuti a nocturnis Laudes. Tancred. eis. lib. q. disp. 2. num. I . Et sic ex separatione Laudum a nocturnis non bene infertur & hos separari posse, ut bene respondent idem Suarea ibid. d. num. Io.& Baldellus ead .disp. 2o. num. I .&disp. 32. num. 2. Quin nec sequitur etiam admissis, quod a sui institutione ad inuicem diuiderentur nocturni, cum nullum huius separationis remanserit velligium , sicut remanent vestigia separationis Laudum a nocturnis, ut dictum est num. I . Unde illationem ex hoc eodem capite redarguendo non admittit Francolinus d. cap. 27. num. 8.
II Quod si dicatur, esse opinionem probabilem, quod possit separatim
unus nocturnus ab alio recitari aliquo spatio temporis interposito, quod ad tres horas extendit Filii ucius d. tract. 23. cap. 7. num.238. luζm sequuntur Bonacina d. disp. I. q. 3. punct. 3. num. I 3. Barbos. loc. cit. m. o. Reia
23쪽
pondebitur, hoe hon videri licere nisi ex causa aliqua iusta 'vid. num. ita
notat SuareZ, & d. num. insinuat Bonacina, & clarE Azor. t. I. Instit. moral. lib. Io. cap. 8. q. q. Busembau Meduli. Theolog. mor. lib. . cap. 2. dubit. 2. art. q. m. q. Baldeli. d. nrem. I a. & disp. ubi e contrario Laudes pro solo libito, & sine causa a nodhurnis seiunctim recitari possunt, ut cum crauant. in Rubr. Bremar. Iea. I. cap. 6. tit. P. Gobat. tract. s. m. 672. Tobias Lohner in Prax. Divin. Osc. pari. 2. tit. I. f. II. cum id sit mulium conforme earum institutioni, iuxta Suarea d. cap. 6.num. I . Pellimata tract. S. cap. 8. num. 8o. & ideo sic recitare laudabile per
Filii ucium d. num .238.,n. Quod sani: diuersum est. Nec sermo est in praesenti de diuisione Laudum eum causa, sed ex puro arbitrio, & voluntate, ut aduertunt SuareZ ibid. Sanchea Consis. lib. 7. cap. 2. dub. 2o. quod certe nequit habere locum in nocturnis.18 Multo minus sequitur, posse psalmum unius horae, & post temporis interuallum recitari, quia interpolatio haec , seu interruptio est contra unitatem moralem cuiusque horae, & consuetudinem ; nec est earum institutioni consentanea per Suarea A. cap. I I. num.9.&Filii ucium ἰού.supr. cap. 6. num. 2o I. O 2o2. quae non militant in separatione Laudum a nocturnis.
r9 δ duertendum tamen primo , ubi a nocturnis Laudes dividantur,
concludendos esse nocturnos per orationem , Benedicamus Domino, & Fidelium, de Pater, ut ex obseruatione Ecclesiae docent communiter Nauare. de Orat. cap. 3. num. O.. Suar d. cap. 6. num. 2. Filii uc. ibid. num. IIo. I38. Trulleiach. d. dab. I I. nam. 6. cum Io. Bapt. de Fabris, Lerana , G uanto Diana in coordinat. l. 3. trafl. 6. resol. 7o. & Leandercit. di p. I. q.7.
Licet enim non id praecipiatur in Rubricis , & quam ob causam non eas esse recitandas vult Thomas Sanchea d. Lb. T. Cons. cap. z. dub. I. vvm. s. O dvb. ΣΟ. fili. ex more tamen Ecclesiae in nocte Natiuitatis colligitur, quod idem in alijs diebus seritaret, si Laudes separaret, ut notat Leander ibid. di p. . q. 7 i. ubi facitiam Ecclesiae ius facere. Et ideo saltem laudabile esse ita obseruare concludit Bona cina loc. cit. m. I . Sicut & praemittendas Orationes Dominicalem,& Angelicam, dum seorsim inchoam tur Laudes, ut tenent laudati DD. etiam si Leander non esse id necessa rium sustineat, ex eo quia in nocte Natiuitatis absoluth sine illis inchoe tur ; nam responderi potest cum Gauanto ad Rubr. Breu .sect. q. cap. Σ. nu. q. non applicari exemplum, quia tunc uniuntur cum Missa, di ideo non eas preces praerequiri, & conclusiionem procedere, quando separatim omni orici solae recitantur. 2o Aduertendum secundo, sermonem esse hic de recitatione priuata,& extra Cliorum; nam in Choro separandas non esse Laudes a nocturnis firmant Francoliv. d. cap. 2I. num. I. Si racit. cap. 6. num. Io. Tanc red. d. lib.
24쪽
d. lib. . Lo. 2. num. Iq. cum in Choro consuetudo semel introducta , & approbata seruari debeat: nec nouitas, aut varietas in ritibus publicis priuata auctoritate fieri possit, secus sequerentur perturbationes; Unde in Choro Matutinum , seu nocturni cum Laudibus simul persoluendi sunt,
excepta nocte Natiuitatis, iuxta Breuiarij Romani dispositionem. 2I Aduertendum tertio, in casu priuatae separationis Laudum a Matutino , Hymnum Te Seum Laudamus post nocturnos recitandum esse , &post ipsum orationem cum vers. Benedicamus Somino σe. per Suarez d.
cap. 6. ηum. II. Gauant. ibid.sed . . cap. 2. num. 3. Guia iuxta communio.
rem opinionem, de qua testatur Gauantus ibid. huiusmodi hymnus ad Matutinum, non vero ad Laudes pertinet, & illius, & non harum pars est ,
ut diserte Nauarr. de Orat. cap. 3. num. 6 . Francolin. cap. 7. a num.8. ecl. Suarez d. num. I 3. Tancred. Ioc. Iupr. num. II. de Dominicus Magri .i tit. Vocab. Eccles verb. Te Seum laudamus . Primo ex eo, quod nocta
Natiuitatis ante Missam pro fine Matutini dicatur, ut ibid. Nauarr. , &Rutil. Ben Eonus in Otagni c. It s. I. cap. I9. pro quo faciunt etiam verba Microlog lib. de Eccles. Obseruat. cap. 3 . ibi: In Vatali Domini finito nona Responsorio, Euangelium, Liber generationis legitur, deinde Te Deum laudamus cum pulsatione signorum dicitur, sicque uitis nocturnalibus vigiliis Missa ante Matutinales Laudes Oc. si namque tali hymno finiuntur nocturnales vigiliae, seu Matutinum, ad ipsum spectare non est dubium. Secundo, ex eo quod post Missam incipiant Laudes, & per vers. Deus in adiutorium c. qui est horarum principium, vi Nauarr. ibid. Trancred. ibid. num. I 6. Et tertib, ex inscriptione ipsa Ad Laudes , quae, ut obseruat Francoli ausibid. num. Io. ponitur in Breuiario post Te Deum ; & ea sola assicit, quae
post ipsum sequuntur. Ob quod Io. Baptista Rubeus in risu. Rational.
Divin. O c. cap. 2o. agit de Teleum laudamus una cum Matutino I de Laudibus vero seorsim, cap. 2I. Addi etiam potest, hunc hymnum additum fuisse Ossicio canonico loco lectionis nonae, quae teste Darando Rationat. Divin. Osc. lib. I. cap. 2. num. So. antiquitus semper erat de Trinitate , & loco noni Responsorii, Duo Seraphim, subdit idem Rubeus ibid. eap.r9. seu quod subinde positum est pro o clauo, ut notat Bernardus Bissus in sua Hierurgia verb. Te Deum laudamus. 3. 3. adebque, cum in dictorum locum successerit , ad Matutinum spectare, prout spe,abant praedicta, ut
non obscurε d. num. I 3. innuit SuareE.
22 Hic porro hymnus, qui alias hymnus Dominicalis inscribitur ab
Alcinia. lib. de Osc. per ferias. de ea de causa ait Edmundus Martene coniment. ad cap. II. Regul. S. Bened. quia ab huius Sancti Monachis canitur in omnibus anni Dominicis Quadragesimae etiam, & Aduentus, ut etiam testantur Hugo Menard. in concρrd. Regulo. cap. 23. in ηρt. sid append. 3.
25쪽
.d d. verb. Te Deum erc. Sed melius, quia, ut habet Hugo Menardus ad Oct. appendis. 3. pag. 3yo. proprius Iolemnitatis Dominicalis hymnus est; quique in Ecclesia Romana, ubi olim, iuxta Amalarii fidem in prolog. ntiphonarii, canebatur solum in natalitijs Pontificum) in praesenti canitur stequentius, ut videre est apud eumdem Bernard. Biss. ibid. S. I. io meo Bremitarum ordine in die, qua celebratur festum Conuersionis S. P. Augustini, quae est. s. Maij, solemniter cani debet iuxta Rubr. in fin. 3. no aurei eiusd.feII. ibi: Te Deum laudamus . Et ubique solemniιer in hoc festoeantetur ; di non alia de causa, nisi quia est ab ipso una cum S. Ambrosito
in suo baptismo compositus, ut ex speciali disquisitione his ad ςalcem
De veneratione , distinctione , attentione , atque deuotione
ad O ij recitationem requisitis,
Mnium serE Ordinum leges idem, si non eisdem eonsimilibus B verbis suis Professoribus inculcant ; & merito, cum omnibus
inuigilandum , ut quae Diuinum cultum tespiciunt, debita per sectione compleantur. Nobis porro quatuor circa Diuinum ossiciu iniunguntur; Veneratio, seu reuerentia, distinctio, attentio, atque deuotio: summa veneratione , distinctione, attentione, atque deuotione; & omnes in summo gradu, seu quantum fieri possit, ut ex similibus verbis Cap. No lentes. De celebrat. M r. mantum eis Deus dederit. & utique iniunguntur cohaerenter ad Concit. Trident. cap. 12. ibi: In Choro ad allendum institutρ, Umnis, O canticis Dei nomen reuerenter, distinctὸ, deuotὸque lasedare. Quae sic in d. CV. Dolentes. num. 39. explicat Fagnanus. Reuerenter, quantum ad humiliationem compositionem corporis & ut loquitur S. B nauentura in Dec. discipi. ad Muit. p. I. cap. is. quantum ad timorem , εο humilitatem, & inclinationes, atque deuitas prostrationes Distinctὸ, quantum ad oris pronunciationem: Devotὸ, quantum ad mentis eleuationem iseu quantum ad cordis affectum , ut idem ibid. num. I 2. Attente vero, quantum ad aduertentiam ad id, quod recitatur, Peyrin. in Regul. Minim. p. q. g. Iz. q. β. num. Io. & hanc tum interiorem, tum exteriorem iuxta distinctionem eiusdem Peyria. ibid. num. I 3. & Leandripa t. 6. tract. 8. disp. q. q. q. hoc est, cum mentis applicatione, & a negoti s , & occupationi bus exterioribus seriatione. Per quae patet, non idem sub diuersisnpminis
bus, sed plura, & diuersa demandari, cum una sine altera ex praedi conditionibus possit haberi.
26쪽
14 Dixi interiorem, quia exterior non lassicit ex D. Paulo i. corinth. r . et . II. Orabo spiritu, orabo ct mente: Vallam spiritu, psallam O mente . Ex s. Hieronymo in cap. I. ad Ephes. & habetur in Cantantes. dist. 92.
ibi: Cantantes, & psallentes in cordibus vestris Domino. Audiant ij, qui bus nullendi in Ecclesia oscium est: mo non voce, sed corde cantandum . ET S. Cypriano ferm. 6. de Orat. Dominica , relat. in Cap. Quando. de Confecrat. dist. I. ibi: Quando autem stamus ad orationem, Fratres dilectissimi, vigilare, incumbere ad preces toto corde debemus ; cogitatio omnis carnalis, secularis abscedat; nec quidquam tunc animus quam id solum cogitet, quod precatur. Ideὸ Sacerdos ante orationem praefatione pramissa parat Fratrum mentes dicendo , sursum corda; ut, dum respondet plebs, Habemus ad Dominum, admo neatur nihil se aliud, quam Deum cogitare debere. Et ex d. Cap. Dolentes. perhaee verba: Districtὸ praecipientes in virtute obedientiae, ut Diuinum oscium nocturnum pariter , ct diurnum , quantum eis Seus dederit , studiosὶ celebrent,
pariter o deuot . Quod decretum explicans Anactetus Siccus de Ecclesiast. hymnod. lib.2. cap. I. sic habet bene quidem, & vere. In hoc decreto, quod praecipuE respicit publicam Chori hymnodiam, uti ex contextu cognosci libet, non sola praecipitur prolationis integritas: Nec sola item exterior attentio, uti quibusdam placuit asserere, quasi veniam concedentes orantibus impune, & absque reatu culpae Deum irridendi ; dum enim asserunt,
solam exteriorem deuotionem praecipi ad rectam canonicarum precum .persolutionem, utique concedunt poste orantes libere vagari; quod certe repugnat recto fini Ecclesiae, quae sicut Deum orare intendit omni, quo potest, persectiora modo, ita cauere decreto voluit omnibus absurdis. Nee hoc decretum potest dici mere humanum: sed potius declaratorium iuris naturalis,& Diuini; nam & natura, & scriptura olle udunt, Deo orandum, & cantandum non ore, sed corde. Haec ille. Saltem ex nostris Constitutionibus non susticere patet, cum praeter eorporis humiliationem, S compositionem, perquam exterior attentio significatur, attentio ulterius iniungitur, is cientὸ, quae alia nequit esse, nisi interior; & viique cohaerenter ad S. P. Aug. Regulam eap. 2. ibi: Psalmis, ct hymnis cum oratis Deum, hoc versetur in corde, quod profertur in ore, vi explicat Michael Florentinus in Dilucidar. d. Regul. pag. mibi q. I. O qq. , di ante ipsum B. Humbertus, & Ugo a S. Uiet. in expost. ad eadem verba 23 Et ita requiritur, ut aduertenter recitantes ossicium sine ulla attentione non satisfaciant praecepto; quia recitare ossicium est vocaliter ora.
re: de substantia autem orationis eii attentio, ut docent Pey in. d. q. 9.nu. I 2. Siccus ibid. 6c cum Mendo in Epitom. verb. Hora Canonica. num. Σ. Berinnardus Bissus in Hierurgia verb. Attentio. num. 7o., dccum pluribus probat, ac communem sententia messe dicit Suatez de Reil. tom. Σ. ιιb. 3. cap.
27쪽
68. num. T. Oratio enim est locutio; & sine attentione nequitem vera propria humana locutio per Peyrin. ibid. num. P. Leandr. dict. disp. q. q. 2. S definitur incensio mentis in Deum a S. Damasceno lib. 3. de Fιd. Ort bodox. cap. 2 . & in 3. de Trinit. cap. I 2. in quo inuolui attentionem dicunt Bal deli. rom. 2. lib. 3. disp. 37. num. I o. Augustinus Redeingh Theor. Schol. tom.
II. q. 6. art. I. controu. 3. num. 26. nam sine attentione non ascenditur coria
de ad Deum. Suareκ ibid. ηum. s. adeoque nec habetur oratio. Tancred. de Virt. Relig. tract. 3. lib. 3. disp. 2. q. 2. Slacias ibid. cap. 2. g. nullus autem. .Vnde ad rem Cassianus relatus a Gloss. in clement. de Reliqu. O venerat.
Sanctor. verb. Orationes. Nomquam ait Orat quisquis etiam flexis genibus, s υagatione distrabitur ,&-pluribus exornat fagnanus in d. cap. Dolentes . anum. ψI. seq. o fit, ut dum Ecclesia praecipit orationem, seu Ossicii recitationem, eleuationem mentis in Deum , seu attentionem praecipiat, ut Fagnanus ibid. 16 Licet enim attentio sit actus internus, &propterea nequeat sorthdirecth, dc per se praecipi, tamen potest indirecte, & concomitanter praecipiendo debitam, & humanam Diuini Ossici; recitationem , quae neces
sariti requirit, & annexam habet eleuationem mentis in Deum, oc attentionem, ut disserte Eagnanus ibid. num. 37. GonetaleZ in d. V. Dolentes. num. T. SuareZ ibid. lib. q. cap. 26. num.lII. Uincentius Candidus disp. 2s. art. 2I. dub. 7. g. dico undecimb. siccus loc. cit. pQ. I 3. Trullench. in
Decal. t. I. lib. I. cap. 7. dub. II. nu. q. Carolus Mallet. Moral. Theol. tom. I. Malleat. 3o. Bract. S. Marchant. in Tribunal. tom. 2. tracii. 2. pari. Σ. tit.3.fect . . q. I. art. 2. Hieronymus a Politio in Regul. S. Francisci. cap. 3. nu.2s.
Leander loc.supr. q.L. Redeingh. d. num. 26. Vel licet non possit praecipi actus interior simpliciter, praecipi tamen potest ex suppositione; quate nus ex suppositione quod quis velit fieri Ecclesiasticus , illum non recipit Ecclesia nisi cum onere dicendi ossicium Diuinum eo modo, quo ipsa praecipit, seu cum interna attentio ae, ut Peyrinus d. q. 9. num. IS. &Bal-dellus ibid. num. I 6. Ex quo sequitur, non satisfacere praecepto recitandi ossicium , qui voluntaria distractione, seu nulla attentione illud persoluit, ut bene Fagnanus illid. a num. IT. seq. per tot. SuareZcit. lib. q. . cap. 26. num. II. Barbos ad d. Cap. Dolentes . num. I9. 2o. Leander loc. cit. . Siccus ubi supr. g. Tunc perferta. 6c cap. 2. S. Nullus tamen. versis enim. Mallet. ibid. Homobonus de Bonis in comment. resolutor. tract. q. q. 4o. Bassaeus tom. I. verb. Hora canonica II. num. 2I. Baldellus d. disp. 37. nu. I . Candidus cit. dubit. 7. Peyrin. ead. q. 9. num. 1 . Tancred. dict. tract. 3. disp. c. q. 2. de disp. II. q. I. A Politio cit. cap. 3. num. 27. Redeingli. ibid. ocquam plutes, quos refert, sequiturque Donatus Prax. Regular. tom. .tradi. I 8. q. l. oc apud Tamburi n. de Iur. disp. IO. q.asit. 2. num.T.& apud Dianam in coordinat. tom. i. tria. o. resol. s. S. I. . - 27 Hinc
28쪽
a. Ηine est, quod ad effectum conseruandae attentionΤs pluribus in Ecclesijs alios libros in Choro legere prohibitum sit; sic enim de Orat. cap.
Io. m. I . Nauarrus : Instatutis Gallicanis tit. Gomod) Osc. B dicen. aliquibus ali s Ecclesiis statutum est, quod nemo in Phoro, dum canitur assa, avit recitatur hora, legat, aut recitet aliud quicquam praeter id, quod eanitur, Er recitatur . Et item statutum legitur in I. concit. Prouinciat. Medio l. p. i. tit. quomodo versandum in Choro ; sicut & in Ecclesia Coloniensi i nconcit .de is 36. cap. vi refert Cornelius Schultingius in Biblioth. Ecclesilom. I. pari. I. cap. . Unde de nostrae Constitutiones petri . . . cap. 3. num. I. leui paena, de qua instanum. ITI. eum assiciendum decernunt, qui in choro in aliquo libro legerit, quod ad Oscium non pertineat, vel in quocumque libro ais scantantibus ipse legerit. Et ratio ea est , quam Nauarrus ibid. quia dum recitat, aut legit aliud , non potest recitarς , aut canere id, ad quod tenctar ;scilicet attente, ut debet. paenae subdunt& eum, cui in choro legendo , vel cantando errorem admiserit, maxim si se non pro-srauerit, terramque osculatus fuerit , iuxta morem antiquorum Monae horum, de quo Edmundus Marteae in not. ad cap. s. Regia. S. Benedicti, ubi variae pro erroribus in Choro paenae ; sicut & illum, qui in Ecclesia, vel choro strepitum fecerit, qui lectionem in Cboro legendam non praeuiderit, qui in choro dormitauerit. Quae omnia, sicut ad attentionem in ossici j recit tione ordinata dignoscuntur, ita hanc specialiter a Constitutionibus intentam ostendunt.
28 Non est tamen necesse, quod haee attentio sit semper actualis, &semper duret quoad actum, cum hoc possibile non sit ob mentis humanae
inconstantiam ,& euagationem, ut fatentur Petrus de Palude in . Sentent. dist. II. q. F. S. Antoninus i. p. sumM.tit. II. cap. q. 6.8. 6c Sylvester verb. Hora Canonicanum. Iy. sed sussicit, quod duret secundum virtutem ;& taliter manet, & durat quando quis ad Oificium accedit cum intentione Deo debitum obsequium reddendi, etiamsi in prosecutione Oificii mens ad alia rapiatur, nisi tanta sit evagatio, ut omnino depereat vis primae intentionis 1, & ideo oportet, ut icequenter homo cor reuocet ad se ipsum iuxti D. Thom. q. Sent. dist. I s. q. q. art. 2. docentque Suar d. lib. I. cap. q. num. 6. 7. Baldeli. cit. disp. 37. num. I 3. Pax Iordan. tom. 2. lib. Io. tit. 39. num. 2 . Tancred. d. disp. 2. q. s. num. 16. Bassinus ibid. num a. 2. Leandet eod. tract. 8. q. 8. bc communiter Duas Quod idem dicendum de deuotione, quae pariter praecipitur in eis cap. Dolentes. & notat Fagna n. ibid. num. 39. SuareZ d. Iib. q. c p. Iq. vv. q. Sanchea consili. lib. 7. dub. 29. Leander ibid. q. 29. quod scilicet non exigatur , ut sit semper actualis, ted lassiciat virtualis per Sanchea ibid. Peyrin. d. cap. q. g. I 2. q. s. hum. I 6. Vbi idem esse, deuote recitare, ac propositum habere attente recitandi, ut Sanchea d. q.. . η m. 3. Leandzs q. 3I.
29쪽
adeoque eo ipso quem peccare non recitando deuote, quoties non atteste; sicut & praeceptum implere circa deuotionem, quando implet illud attentionis , ut vult Peyrin. d. num. I 6. non quia una tormaliter ab altera non distinguatur , sed quia una comes est alterius. 3o Sicut necesse non est, quod haec attentio habeatur per aduertentiam ad lensiam verborum, aut considerationem Dei: sed lassicit, quod vel sit
ad verba ipsa , ne error committatur , aut omnia bene proferantur, ut SuareZ d. lib. 2. cap. q. num. 8. Filii ucius tract. 23. cap. 2 q. 2. dict. 3. nu.7 Trullench. lib. I Decalog. cap. T. dab. Io. num. I. & dub. II. uum. S. Palaus tom. 2. tract. 7. disp. 1. punct. r. Homobonus de Bonis d.q. o. S cum multis Bernardus Bisius verb. Attentio 2. dc omnes, qui dicinit unam ex illis tribus lassicere, inter quos Peyrin .alud. nu. P. Donat. d. q. I.
Tancredus lib. 3. disp. Σ. q. 3. num. 8. & est cominu nissimus Dinsensus. Vel etiam per aliquam piam ex. gr. Christi passionis meditati nem, ut cum pluribus Leander ibid. q. I 2. Barboc ad Cap. Solentes. De celebrat. Misi num. i9. cr 2 i. oc Seruatrus Latruela in Optic. Regul. Dec. 39. instruct. 6. S etiam per conscientiae examinationem per Redeingv. loc.
3I Addenda est his intentio, seu de ipsam requiri ad Ossicii recitationem
per Suarea d. lib. q. cap. 26. Trullench. d. cap. T. dub. t T. num. I. , aliolque Plures, quos adducunt, sequunturque Leander eod. tract. 8. disp. q. q. 32. S pari. 3. traei. 2. disp. I. q. 8I . Gobat. Theol. experimo tract. s. m . Mo. Oseq. sed suilicere virtualem , sua rea ibid. de Orat. lib. 3. cap. 3. num. 6. Trunench. cit. cap. 7. dub. IO. num. s. oe dio. IT. num. 3. B ideli. rom. 2..lib. di p. num. I. Palaus ead. diis. 2. punct. 3. num. s. Peyrin. ad dict. cap g. 12. Regul. Minim. q. s. m. I I. Gobat. ibid. num. 762. quae est illa, . quae remanet a praeextilente actuali intentione soluendi Oilicium, etsi,.quando soluo, non id actu intendam. SuareZ d. cap. 3. num. 6. cit. cap.
26. num. 6. Peyri n. dc Gobat. . qui subdit: Porrὸ ne dubites, quin praecesierit haec intentio ,si capisti orare, ut satisfaceres quam optimὸ tuo oscio . Vnde sequitur requiri, quod praecesserit haec actualis intentio, te non sui- .ficiat, ut admittunt Nauarr. de orat. cap. II. num. 16. de Leander:d.dt0. . q. 33. IJ. quod si quis interrogetur, cur acceperit Breuiarium, respondeat, se id iacere ad recitandum, quia id potius habitualem, quam virtualem intentionem importat, ut SuareZ d. lib.3. eq.3. num. 6. dc Gobat ibid. num. IT . in. 32 inae omnia aduertendum est habere locum non solitin incommuni recitatione, de in Choro: sed oc in priuata , de extra Cliorum; Licet enim Constitutiones videantur hic aliquibus loqui de Chorali ossici; recitatione: icium Diuinum tam Lurnam, quam nocturnum a Fratribus in E cclesia, vel .choro celebretur . dc item cap. Dolentes. de celebrat. Mig. a quo attentione ν
30쪽
sem,&deuotionem praeceptas vidimus, trauatur apertὶ de recitatione communi, & in Choro; ad eamdem nihilominus atteotionem, atque devotionem teneri & Oificium priuatim recitantes declarat SuareE d. lib. .
cap. 26. num. I 3. quia etiam praeciso praecepto d. cap. Solentes. ex sui natura ossicii recitatio est Oratio, qtiae oratio non est sine attentione, velam vidimus; adeoque praecepta oratione , seu officii recitatione, praeceinta utique intelligitur & attentio, praeter alia, quae ibi Suarea. Praeteris quamquod Constitutiones , si benis perpendantur, non eas conditiones limitant ad recitationem in Choro: sed eas requirunt ad recitationem OH-cij, ad quam tenentur Fratres iudefinite, seu in omni recitatione, vel com
muni, vel priuata , siue habeatur in Ecclesia, siue in Choro , νt insta
33 Quo vero ad deuotionem exteriorem, quae parIter in ossicis recitatione requiritur, & non obscure importatur in verbis cum summa veneratione , quae reuerentiam, & corporalem compositionem significare diximus; etsi in iure non describatur, qualis esse debeat, cum solum aliqua prohibeantur , ut sabviationes, sermonesque profani in d. cap. Dolentes.& alia quaedam in clementis. tu. eod. de celebrM. Mig. cap. Graui; talis tamen esse debet, ut quoad recitantes, animum componat, σ excitet ad deu tionem , compunctionem; & quoad circumstantes, ut alios non perturbet. suarra d.lib. I. cap. 7. num. I s. seu, ut Tancredus de Vist. Relig. tract.3. lib.3. diis. q. . num. T. talis, ut Deo reuerentiam debitam xxbibeat in voce, σgestu corporis, O babitu animum nostrum componat, oe circumstantes nouscandalidet. Et tunc adesse diςetur, qua odo ea fiant, ad quae ex d. I. Prouinc. Mediol. p. I. tit. quomodo versandum in choro , monet Peyrtaus ad d. cap. . . I 2. q. 8. hoc est omnes uno ex eodem tempore, uno σ eodem modo sedeant, jurgant, genuflectant, lachinent, erigant, evit aperiant, discoopertant, uno verbo caeremoniae sint uniformes uno tempore , eodema e modo editae, persecteque
observentur;&ea impleantur, quae in nostro tacemoniali Eccles. lib. 2. cap. I. sic ad rem praesentem praestribuntur. Maxima cum modestia interius, o exterius, oculis non binc inde respicientibus, ses demissis, vel clausis, aut ad librum intenti a manibus intra manicas, cum librum non tenent, sontinuὸ ass- stant, ne sua immodestia collateralium orationem impediant. 2 lus tamquam otiosus oscitet, O multὸ minus dormitet, nec pedem Iuper pedem teneat; neque , dum aliqui sedent, aut detecto sunt capite, stet , aut caputium teneat, vel ἡco tra. Et iterum; Summum silentium in Choro die , noctuque obseruetur; bine emuogere nares, excreare, O expuere non debent, nisi rarὸ, modest), σ quietὸ.- omni strepitupenitus abstineant , praeeipuὸ dum singulariter ab Puo , Uel duo bus aliquid eanitur , vel recitatur,
3 unde, ut quid sentio proferam, in Choro labbaccum tumere, sa item dum recitatur Ossicium, illis itum mihi videtur. Quamuis enim cum Dia.