장음표시 사용
321쪽
seribunt socrates Hid. Eccleslib 6.cap. 8. Cassiodorus in Hist.Tripari.lib. Io e .9.quem sequuntur Amalarius de Eccles. osc. lib. . cap. I. Ualafridus Strabo de Reb. Eccles. cap 23. Rodulphus Tungrens. cit mi L. tenentque Sigebertus in chron. ad ann. 387. Nicephorus lib. 13. cap. 8. & post ipsos Gulielmus Durand. ibid. lib. s.cap. s. .26. 36. Demochares cit. lib. .
n.3. tarnelius Schultingius i. i .part. I. cap. 2o Lorinus in psalm. 67. n. i8. Petrus Hanori de Scriptorib. Eccles. Orient. in Iot. S. Ignati, cap. not. Antonius PereZ in Regul. S. Bened. cap.9. n. 9. Petrus Crespetius Summ. Christian. discipl.wrb. cantus . Gisberius Scheui cautus eod. lib. I .cap. I. g.de, ni bonis . Bellotte ibid.obseruat. I . n. II. obseruat. 33. n. z. 3. & Ioann. Bapt. Rubeuscit. ιι b 3. cap. 7. Barbosa ad cap. Solentes de celebrat Misiar. n. I . Frances de cathedral. cap. 3.u. I 88. Christianus I .upus ad concit. Trul- Ian. can.7S.Card. Bona de re tituet. lib.2.cap 4. nκm. I. & de Divin. psalmod. cap. i6.3 9. & nunquam finirem, si omnes adducendi essent. Diodorus vero, S Plauianus aut collapsum reparauerint, ut explicant Bellarminus d. cap.
I . Nebridius a Mundet heim Mon . epist. 63. Halloix in not. add.
f EI. s. cap. 8.nu. I . ubi&ul esse de mente Theodoreti; aut, ubi S. Ignatius cantum alternatum inuenerat, ipsi ad psalmos accommodaueri ut, quate nus ipsi eos alternatim cani prim6 fecerint,s 18 Quod verius puto dictum; tum quia iam a temporibus S. Basilii,
ut notat & Ioannes Caramuel Theolog. Regul. num. II ἄI. & nosnum. FOS. vidimus, in toto ieie Oriente praeualuerat alterni cantus conluetudo; ex quo euidenter sequitur, quod eiusmodi cantus auctores minime suerint Diodorus, & Flauianus, cum teste Theophilo Raynaud sec. cit. praelud. I. num . . iuerint S. Basilio aliquanto posteriorcs. Vel, si alternationem aliquam adinvenerunt, ad psalmorum reciprocationem dumtaxat esse r Rringendam. Tum etiam quia praecisE de hac loquitur Theodoretus rFlauianus, Diodorus oec. primi in duas partes diuisi caelibus psalmos accinentium instituerunt alternis Dauidicam melodiam decantare; S de psalmis specificant Sigebertus in Chron. ad ann.382. Francolitius L cap. 3. num. 3. Macia
alm. cap. I . adductis, praeter Theodoretum, &Sigcbertum, Suida, &Cassiodoro. Et Cardinalis Bona de Litu/g. d. lib. v. cap. q. ibi: Quod tamen
non absolutὸ de quocumque alterno cantu seu quod prodierit a Diodoro, de Flauiano sed de psalmis Dauidicis alternatim canendis intelligendum eis ei merbis ipsius Theodoreti colligitur quod ta habet de Psalmod. cap. Licet Christianus Lupus in not. iacit. βη. 7S. dicat auca sentire, quod&psal-
322쪽
psalmorum alternatus cantus sit s. Ignatio adscribendus: Diodoro vero,& Flauiano solummod5 reparatio; quod sentire videntur etiam Durand.de
Diu. te. lib. I. eap. I. Bellotte dd. obseruat. I. num. II. & obseruat.& Francolinus m. cap. 3. nu.26. Barbosa eod. num. l . ac Frances cIt. n. I 88.
dum Diodorum, S Plauianum ad hanc alternam psalmodiam as. Ignatio scribunt edoctos . Quo cantus alternationem ipsis longe antiquiorem esse, semper magis elucet , ut eos sileam , qui hanc alternatae psalmodiae consuetudinem ante Flauianum, & Diodorum a Syris usurpatam ex Nicetae Thesauro Orthodoxae Fidei lib. s. cap. 3o. scribunt, nempe Iacobum Gothostedum in Vot. ad Pbilostorgij Hist. Ecclas lib. 3. cap. II.& Henricum Valesium, ut videre est apud Mabinion. de Cursu ballican. num. T. 6c Martene demi. Monachor. Ritιb. lib. I. cap. 2. quin ad primos Chri stifideles referunt ex Philone de Iut. Contempl. D. Dionysio Areopag. cap. 3.raeses. Hierarch. de S. Basilio epist.63. hoc est Ioannem Stephanum Durant.
eod. lib. 3. cap. II. num. 6. Iacobum Goar. in celebr. opere Ritues. Graecorum. not. in Ordinem S. Ministerii num. 12. dc not. ad Mij. S. Io: Chrysost. num. 63. Gisbertum Scheui cautum cit. lib. l. cap. 82. g. sed in primis: im. no adipsos Apostolos, scilicet Lot inuin d. cap. i . 6.est autem probabile. Crespetiuinloc.supr. υerb. Cantus. Cardinalem Bona . Liturgic. lib. I. cap. num. IS. Frauces d. cap. . num. I9o. Bruarium ibid.lib.2. cap. I 2. num .29. in. εἰ quod nec minus probabile esto a Seraphica IDiae 6. visione desumptum volunt, nempe Baronium ad d. ann. B. Spondanum in Epit. ibid. num. I. . Scheui uium cit. cap. 82.6. I. qua de causa illam forsan intermissana,a S. Ignatio Antiochiae stabilitam scripserunt Biuarius ibid. & Pius Rubeus in Vit.S.HYμ
369 Vnde, ut rem concludam, si anths. Ambrosium inuisus in Latina Ecclesia alternatus cantus iam in ocientali Ecclesia antiquissimus, quid mirum, quod aeque inuisus fuerit S cantus modulatus λ Idem dici potest de hymnis, quos antiquissimos in Oriente luisse certissimum est, qui tameta in Latinam a S. Ambrosio inducti sunt, ut communis lcriptorum est serissus. Non ergo incredibile, quod ipse primo modulatum cautum in Mediolanensem Ecclesiam admiserit, oc tanto tempore ibi plana plalmodia
37o Fundamentum autem incredibilitatis ex eo quos piami quos in
Ecclesia Latina diu ante S. Ambrosium ustatos ne ino dubitat cantιca sint; quod psallere sit canere, quod cautus, o psallendi toties meminerit Paulus, facile disio luitur ut Apostoli I. ad Chorint b. l . verba: pDuam spiritu nasiam σ mcnte, per quae cantus intelligi nequ:t, praeteream ex dictis num. ψL. . ΙΣ. ubi cantum ipsum pro recitatione usurpari vidimus ex doctrina claritumor. Balu Zi1,NMabilioni j, qui pluribus id locis tui laudatis Oileudunt; quibus addendus Nicephorus Hist. Eccl0. lib. P. caP. 6. ubi mor
323쪽
dum, quo s. Athanasius persccutores , dum psalmi decantarentur, effugit,
describens, habete Et manus iam militaris Ecclesiam per manipulos ordine suo occupauerat, quum ille precatione peracta pIalmodiam continuare iubet. Militesquicti tum erant, quod intempestiuum impetum meum facere existimarent, cum concentu uno carmina resonarent. Atque inter a quod omnes Una porta egrederentur , Athanasius ιn media psalmos canent um turba tectus incolumis euadit; cum tamen ex S. P. Augustino certo habeamus, Clerum Alexandrinum
sub Athanasio ita psallere consueuisle, ut pronuntiantι vicinior esiet, quam eanenti. Nec deest ipsius Thomassini testurionium; ibid. cap. Tl. num . . dum accipit & ipse per canere, recitare, dicens: Vnum volebat tantum Atha nasus cantorem, qui seu caneret ,stillegeret, Oe. Vnde forsandi Calliodorus in psal 2o. vers. vlt. dixit, quod cantare en verba Domini ore proferre; quod di de psalmos recitante, & maxime si alta voce, verificatur.
7i Nec refert, quod psalmi cantica sint, quia hoc non obstante & An.
gelus Monachos eruditurus parili pronuntiatione eos decantauit; & non tantum Monachi, sed& Clerici dili recitarunt , ut vidimus anu.37.ad I. etiam ex mente ipsius Thomassini, & de Diaconis testatur Claudius ELPencaeus in rct. I. ad Timoth. lib I. Digress . cap. io. dum scripsit: Psalmos certὸ a Diaconis recitari, hoc est legi magis quam cantam consuctos, nos antea docuit Albanasis exemplum , aut quod allere sit canere, tum ob easdem rationes, tum quia & pro recitare non raro sumitur. Ubi enim concil. 6. in Trull. can. 73. legitur: Et eos, qui in Ecclesi s as Wallendum accedunt, voluismus oee. legit Zonara : Qui ergo psalmis in Ecclesia recitandis vacant, pro psallere intelligens recitare. Et clare ostendit Radulphus ungrensis Ioc. cit. prop. 8. dum ad Diuinum ossicium spectantia, ad tria capita reducens,
dicit, Primis de allendis, secundὸ de legendis , ct tertiὸ de canendis videamus a ubi psallere a cantu diuidit, & Benedictus Hαscenus, qui lib. 7. Di'. Monast. tracta .di'.3. duplicem ex S. P. Augustino psallendi Dima iii colligit, alteram per modulatam, S alteram per planam psalmodiam: quinta Thomassinus ipse pro recitare accipit d. cap.TI .nu. II . dicens: quod argumentum est idem inter fideles, maxima veris inter clericos viguisse, ut priuatim psallerent illas canonici pense boras, Oe. Ad quid enim in priuata psalmodiacamus ζ Addere plura pollem: sed haec suificere mihi videntur; & quibus plene respondetur ad id, quod de cantus, & psallendi repeti a a Paulo mea
Quare ex hucusque dictis remota videtur illa incredibilitas, quod Latina Ecclesia diu cantu modulato caruerit, etsi illum Osici talis longe ante obseruaslet quod tamen non admitto propter dicta objc Mut. Ioect. . acta que εἰ seinpet firmatur concluso, quod illum in Mediolausulem Ecclesiam
primo ex Orientali dedu erit S. Ambrosius,
324쪽
fri Q Ed, ne quid ex eis , quae obstare possent, praetereamus, obseruas
ius venit Iosephus Ripa montius, qui modulati cantus Origianem S. Cato tertio Mediolanensis Ecclesiae Antistiti tribuere videtur in Histor. Eccles. Mediol. pari. r. pag.62. de illo sic scribens: Fuit is prγ-mus serὸ conditor ceremoniarum , O rituum , undὸ sacris rebus honoris , ac dignitatis aliquid interlucet. 2 am ct Odaeo choros alternatὸ, O funebri cantu modulatis precibus exequias bonenare, sunt ipsius instituta. Quem secutus est Placidus pucinoilus in Zodiae. Eccles Mediol. pari. I. in S. Cato. pag. 8. . his slicet vulgari idio mate. verbis: Secreuit , ut locis in sacris alte natim a b ro debitae Meo laudes funderentur hymnis , psalmis, ct cantu: ritus aliauos, c remoniasque statuit ; musicam distinctis choris instituit . Quod ante eos IorFranciscus Belutius in Histor. Pontisic. Mediol. num. 3. iam tradiderat: Fuit primus Caius, qui a Clericis alternatim in Ecclesiis umni psalmique ad Dei h
norem continuo canerentur, decreuit.
3 3 Quo autem fundamento id scriptum de parte modulatum cantum contingente loquor non apparet; nec facile id fieri potuisse crediderim tempore, quo Tirannorum rabies ex professo Christiano nomini inimica, eo insignitos vel morti tradebat, vel ad necem persequebatur, ut ex ipso Ripa montio ibid. pag. 31. & Carolo Basilio Petri Histor.Mediol.in S.Caio. Nec video,quomodo haec Ecclesiarum, vel locorum Sacrorum pluralitas, vi horum Scriptorum verba sonant, supponi possit pro tempore, quo eadem persecutionis causa nec ipsum Baptu num intra Vrbern ipse S. Caius administrare tuto poterat, testibus Tristano Calcho H stor. Mediol. p. I. pM. I s. ibi: lustrabat sacra aqua, oe perenni fonte , qui via Ticinensi non longa
a manibus ortus nunc quoque perdurat, mansitque mos posteris indὸ lauandi, quos in nomen Christialium recipiebant, quo ad recepta intra 'bem Religione tutὸ aliabi exercere sacrum munus licuit , Et Carolo Basilica Petri ibi . Ibi igitur S.Caius, alg Baptismi Sacramentum administrauere, donec Religione propagata intra Vrbemsacrum munus licuit exercere . Eo magis, si verum et , quod Trillanus Calchus ibid.pag. II. de S. Cattritiano S.Ca j successore sic scribit: Qui statim poli electio item domum Philippi bortis imminentem a Caio
sibi traditam sacrauit, ac primum orandi templum fecit. Et licet aliquam antiquiorem Ecclesiam occultam saltem Meuiolani ante S. Carum praeextitisse non dubitem, nihilominus ea temporum conditio ex se latis huiusmodi Scriptorum placitis, quoad musicam praesertim repugnat, ta contradicit .
325쪽
cit. Praeterquamquod eorum assertio, quod S.Caius hymnos cani deere uerit, nullam mihi quoad cantum fidem conciliat, cum certum sit, hymnos a S. Ambrosio primo institutos. 3 Nequeunt item haec verificari de S. Cato , quia tempore S. Mir eletis, qui iuxta Carolum a Basilica Petri loe. Ibpr. fuit sextus post S. C. tu,& in ordine nonus Pontifex Mediolanenses , non iam cantum , sed recitationem in Ecclesia eadem v sita tam fuisse habetur ex Scriptoribus Medio. Janens bus . Besutius namque sic de S. Miroclete: Apostolicas institutiones imitatus designauit horas, quibus clerici Sacerdotes in Ecclesiam
ad psa. l ndum, O legendum conuenirent. Ripa inuntius ibid. lib. 2. pag. I M. sic: Iuter caetera sanxit, O instituit, vi clerica certas preces in certa templa recitatum irentia Et Iosephus Uicecomes de Rit. Mi I. lib.2. cap. 12. per ita vel ba : B. Mirocletem certam regulam ab Apostolicae inpiitutionis usu derivatam
praescripsisse, qu.i Presbyteri , clerici statis quibusdam horis ad psallendum, legendum conuenirent. Haec namque posterior consuetudo indicat & talem tui ste temporibus infelicioribus sub Cato. 7s Nec contrariam arbitror ipsius Ripa montii mentem,cum eo Iib. I. pag.63. de S. Ambrosio sic scripserit: Ibique sacros mnos, ct psalmodiam
uniuersam ad Graeci ritus consuetudinem Diuinus Pastor est modulatus. Et iterum lib. .pag.279. sic: Dum in banc morum aduerse, prospera res alternant, Ambrosius leniendo maerori popularium, suo, sacros hymnos ad Ecclesiae Grecae consuetudinem est modulatus. Eo dein oblectamento diem nocti iungebat, σipso modos ineunte cateri elatis in spatia certa vocibus aethera feriebant, ac imcundissimi laudabant Deum. Si eitim in Mediolanensi Ecclesia modulatus cantus fuisset a S. Cato qui per multos annos S. Ambrotium praeces Ierat institutus, non iam ad Ecclesiae Grecae, sed potius Mediolanensis consuetudinem modulatum Ambrosium dixisset Ripa montius.s 76 Quare ubi de S. Cato loquens ait, modulatis precibus exequias bonestare eius institutum ede, vel eis elegantiae ergo sic locutus , vel intelligenda est modulatio lato modo pro aliquali innexione vocis, qualis auditur & in psalmodia earum Religionum , quae cantum planum,& non modulatum seruant ad instar prunitiuae Ecclesiae , de etiam Alexandi inae sub Athanasio , qui modico flexu vocis faciebat, ut dictum est, resonare lectorem psalmi, ut pronuntiantι vicinior e Pt,quam canenti: ex his namque & modicis inflexionibus ab qualis modulatio resultat etiam praecisis notis. 377 Quo etiam sei sit intelligendi pariter sunt,qui aut de Mediolanensis Ecclesiae, aut primorum Christianorum psalmodia loquentes , modulationem fortasse insinuasle videntur, qualis est modulatio, de qua Philocit. lib. de Vit. Contemptat. apud Ualdense m d. xit. Σ. cap. I 8. num. 9. Et vivntis ex omnibus consurgens in medium, psalmum bonestis modulis coucinat, octi quae similis apud alios locutio: non veco de modulatione rigoroia ex cant u
326쪽
tu harmonico, & notis instructo; nam & Udalticiis apud Edmundunc
tu plano , hoc en directo , de sine notas agnoscit, dicens: Quamquam illo rum hymnorum melodia, qui cantantur in Pascha, ita sit plana, ct ιn directum. 378 Hinc tandem patet, quo sensu intelligendi sitit, qui S. Ambrosium in latina Ecclesia cantus institutorem nigare videntur ; scilicet, non qua tenus cantus modulationem, hoc est psallendi formam ex notulis compositam importat, cum huius ipse auctor reuera extiterit, ut vidimus: sed quatenus cantus modicam vocis inflexionem, di quae pronuntianti vici nior sit , quam caneuti, significat; cum hic canendi ritus S. Ambrosium praecesserit,& uniuersaliter obseruaretur.379 Ex quibus pariter soluitur obiectum, quod desumitur ex Ioan. M billon de cursu Gallicano n. ubi ex cuiusdam Anonymi de cursuum Eccles assicorum origine libello, in quo haec de Cursu Ambrosiano, quem quarto
loco enumerat Mabillon, leguntur: Ambrosianus , seu Mediolanensis, quem Beatus Ambrosius propter Haereticorum ordinem dissimilem composuit, quam , qui in Italia antea decantabatur , haec infertur illatio. Ex quo Bellarmini sen-rentia confirmatur , a serentis conti a quorumdam aliorum opinationem, Ambrosum psalmodia in Occidentalibus Ecclesiis primum institutorem non fuisse, quod ex Auguriini confessionibus illι colligebant: Sed id tantum cura P, ut fecundum morem Patrum Orientalium psalmi, atque hymni a populo etiam canerentur, cum antea a singulis sit guli, vel cert a solis flericii apud Italos recitati fuissent. Soluitur, inquam, tum quia ex dictis apparet, non cantus alternationem, sed modulationem; & si alternationem, cum modulatione tamen fuisse ab
Ambrosio institutam ; Tum quia verum est cantus auctorem non fuisse Ambrosuim , quatenus cantus pro simplici psalmodia sumitur; cum quo tamen stat, quod fuerit cantus auctor, quatenus modulationem importat. Et liquet est ipsus Anonymi ululas; dementiti dissimilem cursum, ac an
rea de rantaretur, ab Ambrosi P dici leuata . quod vere dicit, cumi pleia it auctor hymnorum, & antiphonarum , quorum antea nulla mentio) innuere quidem etiam vult,ab eo institutum modum canendi cum notulis modulatum, qui proprie ,& unicE una cum hymnis, oc antiphonis fuit, ut probatum est, ob persequentes Arianos institutus; cum antea plana psalmodia obseruaretur, ut pariter vidimus; non obstantibus verbis antea decantabatur cum sumenda sitit pro recitabantur. 38o Et ne sup r. num. 36F. laudatos scriptores repetam , totam quaestionem de modulato cantu a S. Ambrosio in Mediolanensi Ecclesia primbinstituto ante ipsum inibi inuiso ,& plana recitatione lolummodo ob seruata; Mediolanensium scriptorum auctoritatibus sugillo. Primo scriptoris antiquae Chronicae omnium Archiepiscoporum Mediolani M. S. liti.
ager uatae in insigni Bibliotheca Ambrosiaaa S. Ambiosius, ubi
327쪽
se . Oscium diuinum primὸ cantari fecit, quod prius in partibus Occidentis ne fuerat decantatum: led sola plana recitatione persolutum . Secundo Seriptoris alterius Chronicae M. S. vetustissimae repertae apud quenadam nobi- Iem de Lampugnano , de Legnano in Uit. s. Ambrosii apud Michaelem de Pietaolpasso in ea d. Bibliotheca liti. M. codic. cclo. per haec vel ba: Ontari fecit hymnos , antiphonas , collectas , quas hodiὸ E cclesia Romana cantat. Inuenit etiam ritum cantandi in Eccl sia. Et tertio Tristani Calchi ibid. lib. 2. pag. 38. ubi sic: Sed Sacerdos domι se, O intra Ecclesiam continebat : Iuxta υμ pilabat pia plebs, custodiebatque, ne qua vis sancto Dei seruo inferretur. Tunc tactus memoria Orientalis Ecclesiae Ambrosius, ad leuandum longioris morataeis dium, excitandosque languentium animos, musicos modos Ecclesia quoque suae introduxit , meditatusque hymnos, t bonas altiorι voce, quae submissa alias
dici solebant,eani iussi. Non enim hinc parum iam probata assertio iuuatur
LAUS DEO B. M. V. SEMPER VIRGINIAT avE BEATIS AMBROs Io,' ET AUGUSTINO.
328쪽
. . . . . a. . . . . . . . . . . . . . in
Iu Xta numero S Paragraphorum.
BD Floriaeensis, quid de Te Deum laudamus scripserit. 3o.i quanti estis in hoc auctoritas. 33. quo anno Obierit. 4 Ses, S.Abundius, tui adscriptus Te Deum Oud. 63o. sed falso. 3ὸ dius communes pliares, & diuersae rationis. Is 6. Deqiientan-dr. I 3. & seq. m eorum omnium Obseruantia persectio religiosa. I 44. bona inde prouenientia . rq s. t 4 . non Omittendi 4b peculi .ires deuotiones. i m. &seq. illis usque ad finem insistendiam . III.&seq. V. Celei itas . Licentia . Pana . Aetas ad Diaconatum, de Presbxteraltim olim requisita. Α22.
Altare prinilegiatum. Religiosorum quoad hoc priuilegia . 3 i.&seq. non sunt rei locata. s . quale apud hos pro quolibet Defuncto. 3 I. Potest . Praelato deputari. ilia quale pro anima Religiosi . ibid. 3 Q. 3 3. pro amnibuΤ , ct Benefactoribus. 3s . praeter quod, aliud potest a Sede A itolica obtineri. 3s'. an duo esse possint eiusdem qualitatis. ivi. quid pro diuersitate sufficiat .ilud.numerus Sacerdotum ad ea requisitiis quando debeat veri sic.iri. 3 s6. an omnes ei se debeant eiusdem Conuentus.ibid.eo gaiident Generales Sc Pro- innciales. 3s7. an hospites. ibid. Missae debant esse de Requiem. 3s8. diebus aliquibus exceptis. sy. quibus suppletur Mista de Sancto duplicis ritus. ibid. An Obligationi satisfiat in alio altari cum calculo benedicto. 36o. S. Ambri lius, an solus aucior Te Deum laudamus. . & seq. hymnos composilit, ex quos V. Hymnus . sermonem ii ibi ait in baptisuro S Augristini . 89. R Iustina persecutus. so . so9. auctor cantus modulati m Ecclelia Mediolanei L so3. dc seq. si . de seq. per tot. specialiter contra Aman s. s . SO9. Sas.&seq. an cantus alterni. os . Sos. Io7. 63'.&seq. antiphonarum. Os .ad io an quod caneret populus. SO9. 5 seq. Antiphona quid significet. so3.s . in Ecclesia Mediol. a S. Ambrosio inueniata. FO3. O .s . ante ipsum a Graecis. s . apud hos unde orta . ibid. so8. de luribus generaliter dicitur. s r. non importat alternationem. ιbid. &adiimmum qualem. Α . sed sententiam, quae psalmo praeponitur. 1 2.®ulam melodiae in psalmo seruandam. 3.etiam iuxta senstim antiquorum .i 6. signanter Ecclesiae Mediol. s 7. quin modulationem ipsam. s 9 dc seq. si . Antiphona B. Ic qia ae poli Mi illam conventualem canenda. G2. an rite canatur . II δ. 114. Quae non. II, an semper genu flexo. Ii . & seq. Bethedicta tu cum tribus psalmis, & lectionibus post Completorium in Ordine Eremita rum unde Oi t. .r ra. Regilia in Oratione Serotina. Is . I 6. Lur. I AO. peream P. Virgo tuetur Religiones. ibid.
329쪽
Antiqua probantur lassicientet verisimilitudine. 692. Mnedicta aspergendi Relimosi in oratione Seroti . 33 s. a quo. I Q &cur. I . consuetudo antiqtis Monachorum. A iam S Ambrosium persecuti. s . eoriun cauti inst tutus cantus mela dicus. so . sis. s . & seq. raetulptas Scriptor Mediolanensis. My. 3. Sothanasius quali cantu usus. I. 7o. quomodo euaserit ab hostibus. o. est de substantia orationis. is. 3 s. ad ossicium diuinum requisita . 23. dc etiam in priuata recitatione . non sola exterior, sed terior. O. sine qua non satisfit praecepto. 2 ' 26. . Possit praecipi, & quomodo. 2 modo conservanda. . surdicit viri Is, Ocin quo consistat. 2 qualia edet debeat. 3o. Auctor. V. Liber. ue Maria sorma salutationis religiosae. Qt. A seq.S.P. Augustinus cantu Ecclesiae ad lachrymas commotus. 4 .s . an antE, vel post baptismum. 636. quo sensu a robauerit cantum modulatum . . a. 4s. qualis ab eo visitatus. s. Auctor Oificii parui A. V. 13 o. item De ui horum. Mε. e. Salutationis per Seo gratias. I 23 6 7.4c8. M vera, quae S. tius de eius taptismo. s9. 4 3. an omnia eius accidentia ab ipso Augustino destripta. φ .dc seq. quae in eo obseruata. sol. F. Confiteor. fundatores. Augustimam alias Gratiani, seu Religiosi de gratia, & cur. t 14. eorum in B. v.
men Iesu Christι reuerentia. Salutationes per Deo ηratias. U7. R manum xitum profitentur. I. v. Oscia propria. Triuilegium. Aurora alias Matuta P. quae eius hora. IT. non una semper eius duratio . 339. Axioma. Fieri non posse dicitur, quoa comm E fieri nequit. Vbi eadem ratio, eadem & iuris dispositio.73. Quibus 'On conueniunt verba dispositi nis, nec ipia conuenit dispositio. io, ar in parem non habet imperium. 17 I. unoranti non currit tempus. i S . Nemo sine culpa suo iure priuandus. Tun, fueris Romae Romano vivito more. 193. 327. 3o. Inclusio unius est eia clusio alterius. lys. Qui sentit commodum, debet & incommodum ; dc e con
B. tumus qui in eo antiqui ritus. sol. sons primus Mediolani, ubi. s s. Beatus, in quo differat quoad cultum a Canonizato. 3 31 . oe seq. non potest ultra concessionem extendi ibid. leo an possit, vi a quibus Missa
dici. 9. 33o. nequit in Patronum assumi. 33 necio publicis inuocari litam js. 168. 3 . an dc priuatim. Benedictio dand a Praelato Religiosis antE cubitum. y o. eius utilitates. ibid. peream aliquid boni semper optatur . os. 6 . ios salutationis. v. saluta tio. petenda in egrestu e Monalterio . i . in regressu. ibid. iuxta ritum antiquum Monachorum. ibid. de decret. Elem. Vsi I. Uid. genibus nexis. ic. quomodo danda a Praelato . Ai ι7. eius utilitas.' i S. peream deleantur
venialia. IV. 'M. ab aequalibiis non petenda . 4I8.
Benedictio Mensae. et Gi. Os . per tot. V. Gentiles. Per eam sanistificantur ei bi.
Hebraeos. ια sub qua sormula. ibid. a Clum. Domino obserua
330쪽
Ab Apostolis. 366. priscis Christianis. im. Monachis 367.q1es.
quin ad omne quandoque ferculum. 368. 369.&ad Cochlear ipsum. non tamen necellarius. 369. sed lassicit benedustio Mensae. ibid. quae praescribitur Sacr .Canon. 37o. dc subqita obligatione Cleric s. ibid. nullatenus omitia tenda a Religiosis. 37 i. an S a tardὰ accedentibus ad Mensam. 37s. varix eius forma. 372. sed praeserenda , quae in Breuiario Rom. ibid. a quo facienda . 37 . quo ritu in signatione. ibid. quando mutanda. 37s. deuote persoluenda. 376. nulla in Breuiario pro co latione in ieiuni js,d cur. 38 s. emit' tenda tamen . 386.387. variae apud varios formulae. 387. 388. V. Me a. S. Benedictus quo anno mortuus . .iri. an auctor olsci j parui R. V. Benefactores in eos gratitudo ordinis Eremitarum . V. Augustiniani. Breuiarium, eo carens ad quid teneatur. s8. Romanum recitandum. 68. 8 etiam extra Cliorum . 72. seq. secus noriatisfit obligationi. 73. yti seq. ita quod nec semel liceat alio uti. 7h de quid ubi Romanum non habeatur . 77. s. an de prinatim eo uti possit, alio Breuiario adstrictus. 74. l. V. Commen Ies.semper in choro reperiri debet. i quisque tenetur ilitia suae Religionis sequi. 179. omisso semel proprio , & Romano acceptato , non potest illud amplius repeti. 18o an pro Regularibus aliquod sit priuilegium. 63. So.
S. Marius, Monachus, Abbas, Episcopus. 422. an S. Benedictia antiquior. ALI. Crisib quo anno mortuus. ibid. S. Caius Medi v. Archiepscopus alternatae ibi psalmodiae auctor. I 39. I72. an vere. 673 rituum aliquorum . J72. Caldus υinppoculi genus. 386. Colendarium undEdictum. Ips. qti id sit. ibid. antiquus eius usus. I s. qualiter sormandum pro Choro . i I. ibi semper reperiendum. ibid. elabrum triangulare cum . is. candelis pro Oiscijs tenebrarum debet esse ligneum 'D ex parte epistolae . eu cur collocandum . ibid. canere in directum quid. I. s 9. Ose I. cantus qualism primitiua Ecclesia. 37. seq. varia olim eius forma. SII. cum
notulis adqti id inititutus. 37. qu. s. solim Monachorum. l. qualis eos magis deceat. 4, 1 summus pro recitatione. 42. ii 2. 7o. sine nota gratior b. Augultino . - 4 . & hic a nobis tenendus . 3'. seq. dc quae in eo obseris uanda . 48. an pinsit aliquando Musica adhiberi. an cum nota exigatura ritu Romano . 47. antiquitus unus tantum canebat, alijs audientibiis. Ios. so'. vel ad summum in line respondentibus. Im s 6. I9. cantus Alternus a Graecis inuentiis. sos. apud eos usitatus. sos. etiam in occidentali Ecclesia S. Ambrosio antiquior. s39. an eius auctores Diodorus, MFlauiantis. 166. Oseq. qualis ipsis debeatur. s68. ante illos Syris ninus . ibid.& Apostolis. Ibid. cantus Ambrosianus in Cassinensi Ecclesia quando, de a quo prohibitus. LII V. Ecclesia Mediolanensis. Cantus Melodici origo. D n Ecclesia cidentali ubi caeperit. 4o. a S. Ambroso inductus. seq. per tot. in orientali usitatus. sit. θ ante S. Ambr sum . 19. s1o.s 23. ad len: endum merorem inuentus. so'. ad id valde utilis. s xi. is seq. dc ad contortandos in tribulatione animos. 26. causa Ari norum inititutua. so Io9. 14. ad s27. dc pro eis confundendi . IL . 62 .