장음표시 사용
301쪽
robationem institutum ; ut ad rem praesentem asserit & Io: Baptista Ru-
heus in Nou. Rationat. Divin. Ula. lib. I. cap. s. ubi de hymnorum harmonico cantu discurrens, haec habet : Etiam D. Ambrosius fecit multos hymnos ex bis , qui cantantur in Ecclesia in persecutione Arianorum, quos fideles cantabant per totam noctem; s ita in tali cantu delectati, O eonsolati tolerabilius patiebantur , immb co temnebant inianorum persecutiones. 27 Et ne repetatur, compositos ab Ambrosio hymnos tamquam materiam cantus, non vero apsam psallendi disciplinam ab eo inductam, enclatissi ita classicorum scriptorum testimonia, qui ipsam canendi formam ab Ambrosio recognoscunt, Thomas Valdensis tom. 3. de Sacramentat. rit, 2. cap. I9. num. . dicens: Idcirco videns bominuta voces, O volens Christu) suis laudibus coaptare, in hanc Occidentalem Ecclesiam per struum suum Ambrosum eantum intulit regularem in mnis mis secundum Orientis
exemplum, sicut ait s. lib. confus. gustinus ; & post enarrata eadem S. P. Rugustini vcrba, quae sunt eadem ac supraposita de Arianorum persecq-tione, & hymnorum ad populi consolationem institutione , ita subdit: Tune incaepit ibi esse diIciplina cantandi, O hymnorum carmina faciendi. Alterest Iosephus Vicecomes tom. 3. de antiq. mss. ritib. lib. I. cap. y I. sub hoc titulo. Mediolani quando, quave occasione caeperint cantores adbJeri in Misa, alijsque Eccisiastici ordinis Uc se ubi sic rem, & caput exorditur. cuanta haec pleri1que in Regionibus ita habuerint; tamen Mediolani nonnisi B. Ambrosis tempore, idest anno redemptι Orbis circiter CCCLXXXX. in Mim , caeterisque Ecclesiastici ordinis oscisa cantorum usus capita, cuius originem demonstrista Et prosequitur enarrare, quod breuibus verbis ex Augustino de populo ob Arianorum persecutionem cum suo Praelato in templo excubante, hymnorumque institutione audiuimus; quibus expletis addit. Hoc relato ref- ponis hostium audacit imi templum obsidione cinxerunt: cathesici verὸ Pontifexque unafacto agmine intus pro se, suisque capitibus vim parabant extremam. Et ne diuturna obsidionis eos taederet, senis, ct cantu 'Dei laudes sunt nos cuti. Hanc ego innituendi in Ecclesia Mediolonens eantus causam, Originemve B. Augustinum, Sanctum Paulinum quem tamen non Nolanum, sed alium alij dc melius volunt9 lae Episcopum , Valafridum Strabonem securus, iumedium atmii, eorum verba referens; Augustini quidem, & Paulini visupra num. Fo . Valastidi vero ex cit. lib. de Acb. Eccles cap.23. pariter ut su-Pranum. O9. Si namque tunc incaepit caneudi discipliua , necesse est, quod ab Am olio, ut dicebam, incaeperit, & ante ipsum psalmodia plana .
.. 328 Suffragantur item opinioni supra num. 32o laudati scriptores, ex quorum meme vidimus sub Ambrosio Mediolanensem Ecclesiam ab Orientali canendi sormam accepisse; & nouissime eruditionum Ecclesianicatum Magiiter Io: Mabillonia in suo Meseo Italico tom. I. p. 2. in obseruat.
302쪽
seruat. ad Rit. Ambrgian. g. . ubi cum adduxisset Iosephi vicecomitis lib.ia de Mil. Rit. cap. i 2. circa Ambrosiana ossicia opinionem , scilicet Milia Ordinem IS. Barnaba Apostolo, psallodi autem regulam a Miroclete Arcbiepiscο-po Mediolani institutam fuisse , non ei assentitur quoad secundam partem per haec verba: De psallendi norma repugnat Paulinus in lib.de Ambrosii vita, ubi tempore lamna persecutionis primis antipbona , Dmni, Oc. ad stipulatis iisdem fer υerbis Augustinus lib. 9. Confess. cap.7. Eatenus enim non admittie psallendi normam a S. Miroclete institutam, quatenus ex Paulini, & A gustini verbis constat tuisse a s. Ambrosio itusuctam. Unde iterum ibid. g. 6. sic t culpὸ ante Ambrosium idest ab exordio nascentis Ecclesia certis diebus , O h. is Fideles conueniebant in Ecclesiam ad audiendas lectiones , Ua mos recitandos . sed hac recitatio apud Mediolanenses absque cantu fiebat anu Ambrosium, qui tamen fortasE illius ordinis disciplinam certis i ibus ad irin. xit. Et quidem adeo rem declarant iam considerata Augustini verba, designanter Tunc Dmni σ psalmi, ut cancrentur, iUitutum est, ut nec Th massinus ipse inficietur, ut vulere est sup. num. Io3. dum dixit, Augurio
verba id magis suadere videntur, institutum tam primis fui se cantum ipsam.
Idem iterum ex eod. S. P. euincitur. Qirio Rodeat nune sextum sundamentum, sed ritus ab Ambrosio primo in Mediolanensi Eeclesia instituti in alias Occidentis Ecclesias
a. dilatatio: Et ex illo in hodiernum diem retentum multis iam, ac penὶ Omnibus gregibus tuis, ct per cateras partes Orbis imitantibus; & Paulinus: cuius cel britatis deuotio usque in botiernum diem non solum in eadem Ecclesia; verum per omnes pen) Occidentis Prouincias manet. Nam& hune
ritum, ipsam iam insinuatam psallendi normam esse elicio. Primo, quia constat ritum concinendi hymnos ab Ambrosio inductum in omnes aliis Ecclesias derivasse, ut ex S.Isidoro , Rabano Mauro, Genebrardo, Gulielmo Durando, Io: Caramuele, & Benedicto Haestenos ut alios, qui adduci possent, omittam) iam vidimus numqψ8. σ 633. Quod utique 'telliastendum est non tam de hymnis ipsis, quam de modo eos concinendi , cum ex diuersitate metri diuertam sibi vindicent camilenam. scundo, quia ex Radulpho Tungrensi, ut pariter dictum est num. 13. habemus, quod, ubi cantus ante Ambrosium non erat uniuersaliter in Ecclesiam Dei introductus; postmodum tempore Theodosis iunioris , prout in Vita S Ambrosis legitur, in Misclesia Mediolanensi cantus, ct umni caperunt frequentari. Et tempore succes MO . P. Ambrosio apud Latinos, o ad Millam, ead alias boras diuinas euntis
303쪽
publicus cum hymnis metricis est introductus . Quo aperth dignoscitur, ipsam canendi formam , de qua Tungrensis, in alias inde Ecclesias dω
13o Sed ad quid haec, cum res ipsa ita demonstrat, seu cum cantus
harmonicus , hoc est cum notulis ad concinnitatem compositus su subinde abali, Ecclesiis communiter receptus; nec satis suaderi possit,quod antEAmbrosium in Latina Ecclesia obseruaretur, loquendo semper de cantu cum notulis modulato ἰ Quod adeo mihi probabile, ne certum dicam, ut subdere non verear, & ipsam Romanam Ecclesiam psallendi formam tune a Mediolanens hausisse; ut non obscuris verbis assirmat Christianus Lupus in concit. dum ubi pari. 2. in Schol. ad can. Truuen. Is . pag. mihi io II. ex supradictis Paulini, oc Augustini verbis id solum verisimile putauerat:
uibus υerbis quidam existimant morem Mediolano Romam quoque migrasse. EI admodum verisimιle; subinde pari. . in t. ad Decret. IV. primi Conι it. Roman. sub Gregor. VII. pag. mibi II. abiolute asseuerauit , dicens certum Romanae Ecclesiae nobiliores ritus esse a S. Tetro Apostolo datos, non ab alios Ecclesiis mutuaros. Quod tamen Dinnorum una cum Halmis canendorum ritum ab Orientali Ecclesa acceperint S. Ambrosos , oe i a Roma , testatur in Confessionum libris S. AGUmus. Sensus enim est, quod Romana Ecclesia ab Orientali acceperit per 5. Ambrosiuin , qui primo secundum ritum Orientalium canendi formam in sua instituerat Ecclesia, ut dictum est, ct satis explicatum ex Augustino. Hanc tamen diis creatiam subnecto, quod ubi cantus Orientalis, &Mediolanensis Ecclesia: suauiorem reddit concentum , & sigillatim ubi Mediolanensis eleuatior est, de suauitatem, di vocem in suo cantu quadam grauitate mitigauerit Romana; prout quoad concentu in Baronius ad d. ann. co. & eisdem Barcui; verbis Nebridius a Mundellieim lia. cit. epist.Τα. Stati ier. loc Dp. ubi de Orientali ,& Alexandrina loquuntur Ecclesia: Tomana Ecclesia mediam Iecuta viam nee simplicitatem Alexandrinam, nec
Orientalis EcclesiaIuauiora concentu compositos numeros in omnibus ampιexata, sic temperauit vIrumque, ut miram quamdam cum suavitate adiunxeritgrauitatem . Et quoad vocis moderationem ex Radulpho Tungrensi ead. propos. I 2. ibi: Ucium enim Ambro sianum ad Vscturnos, Matutinas, atque Vese peras, laudes, nec non ad Missam habet Ioι mm , O sortim cantum. Omnino ab una intellige sorti Oiein)-bodierna diesonora, ct forti voce Ieruant clericι Cιuitatis , O DDGc sis Mediolancnss. Et exindὸ apud Romanos A. G, egoraus , oe Vitalianus Papacatitum Romanum receperunt, quι per eos, seu per asios sub tenore , oetorio , quibodιὸ cantatur , extιtit magis planὸ dulcoratus, s ordinatus. Q αquidcm diuulentὲa nulla lenus tinpcuit, quin a Mediolanenti Ecclesia cantum modulatum recepcrii Romana, cum ipsa non
obit te adhuc tu stat , quod c ca fuerit concesitum, licet non in o mul-
304쪽
hus, amplexata , ut benE Baronius; & exindὸ apud Romanos tantuni Romanum receperunt, ut notat Tudgrensis . Quod ad rem satis est. Ex quibus, patet Baronium ipsum, ubi ibid. dixit: Nynse Romana Ecclesia ab Orientali Ecclesia mutuata est modum mallendi, cum iam ab ipso institutae Sedis exordio almorum eantus in eadem coaluisset Ecclesia, de cantu sitn-plici intelligendum, quod scilicet a sui origine plana, & simplici psalm dia via fuerit, ne comissis alijs, quibus hoc probari potest, rationibus
contrarius sibi videatur; cum Uoad concentum, seli harmonice canendi ritum subdiderit , Ecclesiam Romanam Orientalium suauitatella, licet non in omnibus numeris, fuisse amplexatam ; Vade verborum: 'nsio Romana Ecclesia, c. sensus est , non quod mutuata non fuerit, licet non in omnibus, sed quod non sit mutuata eodem modo, quo sub Ambrosio mutuata est Ecclesia Mediolanensis, quae totum ritum melodice canendi Orientalium recepit iii xta ipsum Baronium , ut vidimus. 333 In Orientali itaque Ecclesia cantus hic incaepit. Inde in Mediolanensem Ambrosius induxit. Ad Romanam transiit, moderatior tamen p& postea ad alias Occidentis Ecclesias est feliciter deuolutus , ut enarrare prosequitur Tungrensis ibid. statim subdens: Romanus iste Aut ipbo arius sic vocat canendi disciplinam, de qua immediath loquutus fuerat, sicut& intelligit Amalarius in Prolog. ad lib. de ordit . Ant bonari deind) i Franciam tempore Tipini per Stepbanum Papam delatus fuit, ut dicit Gloriadus scilicet cit. cap. 23. tempore camoli 3Jagni in Asirmania publicatus. Sicut de etiam in Angliam , ut resert Thomas Valdensis d. tit. 2. cap. is . ubi ad rem nostram haec eius verba nrem. s. coasideranda: mod autem iam dixerat Augustinus, quod penὸ omnes greges Chri li caperunt habere tunc Vallendi regulas , refert mea, qui Anglus sum , dicere lualiter in Ecclesiam Anglicanam eruersit. Et statim modum, quo illa Ecclesia cantum suscepit, ex Beda describit. Consideranda inquam, quia mirifice Auguilini dictum , multis iam , ac penὶ omnibus gregibus tuis , ct per caeteras partes Orbis imitantibus, intelligendum ostendunt de cantu per vocis inuexiones ad concinita tem composito ; & cantum hunc ab Ambrosio inducium ad alias Ecclesias promanasse. 33 Nec ad huius rei veritatem puto requiri, quod omnino eadem cum eisdem modulis norma Mediolanensis Ecclesiae fuerit ad alias Ecelesias absque alteratione delataxcum non sit meo iudicio, qui ad id satis esse non admittat, quod inibi primo modulationis, seu cantus forma incaeperit, licet ad alias cum aliqua variatione e suxerit, ut pluribus inductionibus suaderi posset. Praeterquam quod & ipsum cantum Ambrosianum apud alias Ecclesias usitatum habemus ex eo, quod de Carolo Magno scribit in eius Uit. Guaguinus apud Democharem d. lib ψ. cap. I 2. pag. m 'bi q. o. col.2. ibi: cum veris de rebus Diuinis, O VARIO C. ..I GEMdE saro o cer
305쪽
eerdotes disceptare audisset, propterea quod Ambrosianum illo tempore atque
Gregorianum morem promiscu Clarus obseruabat, obtinuit, ut Gregoriano reliquus Orbis, Ambrosiano Mediolanensis Ecclesia uteretur . Et adeo certum est,
ut propterea fuerit iuxta Leonis Ostiensis in chronte. camen. lib.1. cap.97. fidem.& testatur Ioannes Mabillon Musti Italici tom.2. pari. I. pag.CXXVIII. num.χ. Cassinensibus prohibitus per Stephanum Papam IX. qui ut in not. ad cap. I . d. Oronic. num. I 222. obseruat Angelus de Nuce de ios 8. Obijt. Tunc etiam oe Ambrosianum cantum in Ecessia ista cantari penitus interdixit; quod actum non fuisset , ni supponeretur inibi antea v status; ae satis sunt, ut& ipse Ambrosianus cantus dicatur ad alias Ecclesias distusus. Sed esto non idem omnino ubique obseruatus, lassicit ad rem , quod Mediolani cantus incaeperit,&inde suum, licet cum aliqua varietate,aliae desumpserint Ecclesiae, ut ex Caroli a Basilica Petri loe. cit. obserua.
tione non obscure deducitur ; sic enim ipse : Quod autem Auguriinus, O Taulinus, item O alii ritum hune Dmnorum, psalmorumque canendorum ab Ecclesia Mediolanensi in alias quoque occidentales Ecclesias manauisse enarrans ;ita accipiendum est, ut ad id tempus tamen aliquam cantus Ecclesiastici rationem
habuerint .sed simpliciorem seu ut pluries obseruatum est, sine nota Graeci enim modi paulo υidentur fuse liberiores ; nam alioqui cantus hoc est simpliscis ) originem ad Apostolos in oecidentali quoque Ecclesia ex certis auctoribus referre magni negoti, non est . cantus verb, de quo bis agimus seu quem Augustinus, & Paulinus Mediolano ad alias dicunt effusum Ecclesiaso sine dubio ille est, quem firmum dicimus ', hunc enim, quo pleraque nunc Ecclesiae utun
tur , artificioso vocum concentu, tantaque, mollitie veteres non admiserunt.
At licet aliae Ecclesiae firmum illud eanendi genus a Mediolanensi acceperint, diversum tamen cantum secutae sunt, sicut hodiὸ quoque percipitur; quibus In nubtur cantum cum notis, etsi non eodem modo ieruetur nunc in alijs Ecelssjs sicuti Mediolani vigebat, aut viget, reuera tamen illum esse, qui iuxta S. Augustinum, de Paulinum est Mediolano ad alias diffusus Ecclesias.s3s Cum ergo omnia supradicta Augustini verba. I. de hymnorum in
stitutione. 2. eorumdem, & psalmorum cantu. δ. ad morem Orientalium Partium. q. ob populi solamen , s. causa persecutionis Arianae.& 6. etiam haec ultima de extensione per orbem per caeteras, partes Orbis: decantu, ut supra explicatum est, modulato Ferificentur, non video quid
amplius exigatur, ut possit firmiter assirmari, ab Ambrosio psallendi la am tunc primo in Mediolanensi Ecclesia adinventam.
306쪽
Aliud , oe scacius ex eod. S. P. argumentum
Ed iam tandem euidentiori, adeoque essicaciori utamur argu mento. Ait idem Augustinus ibid. ad suaves Mediolanensis Ei
clesiae cantus se saepius intrinsech commotum fleuisse: Quantum fleui in hymnis, O canticis tuis Dauὶ sonantis Ecclesiis tuae vocibus commotus acriter . Vbces illae infurebant auribus meis, ct eliquebatur veritas tua in cor meum , ex ea aestuabat indὸ afectus pietatis , ct currebant lachrymae, benZ, mibi erat cum illis. Et rursus lib. Io. ConfesLeap. 33. Verumtamen cum remi niscor lachomas meas, quas fudi ad cantus Ecclesiae tuae in primordiis recupera tae fidei meae. Ubi corrigendus videtur Marcellus Francolinus Ioc. supr. cap.3. num. ita dum putat id accidisse Augustino eo tempore, quo Cath cumenus erat, cum reuera haec euenerint post eius baptismum , ut satis significant verba recuperata fidei meae, & intelligere videtur Ualdensis d.tit.
2. cap. I 8. num. I . ω expresse Pranciscus iuuarius eod. f. T. num. 93. Carac ciolus in Syno . Rit. vet. Relig. pari. I. non ad cap. I. g. I 3.&Ioannes Mabillon. Disquisit. de Cur1u ballican. num. i. . Dubium autem nullum esse io test, quin cantus, qui eum ad huiusmodi lachrymas saepe excitauerat, fuerit cantus ad suauitatem artificiosξ instructus, seu ob notularum variet item modulatus, ut clare eius verba tum supraposita in umnis O canticis suauὸ sonantis Ecclesia tua vocibus, tum cit. lib. Io. cap.33. In primordiis recum peratae Dei mes. Et nunc ipse commoveor non cantu sed rebus qua cantantur, quam liquida voce, ct conuenientisma modulatione cantantur , magnam instituri huius utilitatem rursus agnosco. Ita Isuctuo inter periculum voluptatis, crexperimentum salubritatis , magisque adducor, non quissiem irretractabilem sententiam proferens, eantandi consuetudincm approbare in Ecclesia , Ut per oblectamenta aurium animus in affectum pietatis ab urgat ; Unde Io: Mabillon.
d. Disquisit.ηum. I 3. sic : Tenique tantum Mediolanensis scilicet Ecclesim cum suauiuocum modulatione coniunctum suisse idem Augustinus testatur in lib. io. Confess. cap. 33. Et ita interpretantur omnes, qui de cantu taclesiastico scribunt, dum ad eius in Ecclesiasticis Oifein conuenientiam probandam , has Ausustini ad canentis Ecclesiae concentum lachymas , & hunc eius de cantus eiusdem comprobatione sensum adducunt in exemplum ; dcita concorditer, ut vanum censeam, quem nominatim allegare .
337 Ergo, infero modo, & euidenter , Ritus, quem circa cantum in Mediolanensem Ecclesiam induxit Ambrosius, fuit special Her cantus harmonicus, seu, quem iuxta varietatem notularum modulatum , dc Eccle-
307쪽
siasticum vocamus. Et patet consequentia, quia cantus ille melodicus Iob cuius suauitatem commotus lachrymasiundebat, ut dictum est, Augustinus, paulo ante sub Ainbroso caeperat, ut ipsemet Augustinus lib. 9. cap. 7. immediate prosequitur : Ponto E caeperat Mediolanensis Ecclem ge-
rarus hoc consolationis, ct exl ortationis cel brare viagnostadio fratrum concinen. tium vocibus, ct cordibus . V:mirum annus erat, aut non multo amplius , cum Iustina oec. Tunc Dinui, almi vi canorentur secundum morem Orientalium partium, ne populus maeroris taedio contabuceret, institurum cst . Cum erso erannum antecedenter ea forma modulate canendi, quam genus conio-ationis vocat Augustinus , ut notat Bluarius est. cap. q. g. T. num.
occasione persecutionis Arianorum in Mediolanensi Ecclesia coeperit, quis mihi suadere velit, non tunc primo ab Ambroso institutam λs38 Vidit vim argumenti Baronius, & propterea ad ann. 387. idem &ipse aifirmauit: Haud enim pridem eiusmodi hymnodiam caepisse in Ecclesia Mediolanensi S. Augustinus , qui eam audiebar, ct ipsius concentu magnopere demu cebatur animo , teriatur vis verbis : Quantum Iseui , cum reliquis quae sequuntur. Quod de sensisse videtur S. Thomas, dum L. L. q. I. art. 2. ex his Augustini verbis cantum Ecclesiasticum infert ab Ambrosio institutum;
ibi: Sed contra est , quia B. Ambrosius in Ecclesia Mediolanensi cantus instituit , ut refert Augustinus lib. p. confess. Et postreinci confirmauit Ioi Baptista Rusca in M. S. de Cantu Ecclesiastic. in Biblioth. Ambrosia n. cap. V. dum ad eadem verba , Quantum fleui oec. ccum reminiscor lachrymarum Oe. sic: Da ille idest Augustinus decantu Mediolanensis Ecclesiae, quem S. Ambrosius eius Episcopus instituerat. Quorum sententia mihi satis pro hoc argumento,
Examen primae sententia, ubi fuse de antiptina .s39 A Lias modo opiniones perpendamus. Et quoad primam do
cantus alternatione parum mihi videtur subsistens; obstar enim pri ino, quod cantus alternatuo etiam in Latina Ecclesii videtur Ambrosio antiquior. Unde Bellasmum. de Bou.oper. In partis. lib. I. cap. I . ver sin. cum dixisset ex S. Issidoro, S. Ambiosium apuo Latini shuiusmodi cantum primo introduxisse, sic Isidotuin explicat : sed boe da solo Oscio Ecclesiastico accipiendum videtur . ιη Sacrificio Misia almum alternatim canendum tradit Calestinus Papa, ut m eivi vita legunas a et postea subdit i Absolutὸ autem usum alteraatim canendi psalmos apud Latinos
antiqvissimum seperspicuum est ex Tertis o ii i iisi. z. UVxorem extremo dicit a
308쪽
dicit , almum inter duos sonare. Quod non eneruatur per hoe, quod Stephanus Durant. de Lit. Eccl. Carbol. lib. 3. cap. II. v. F., & Theophylus Raynaud tom. 7. mPraelud. Σ. ad tract. de O. Parascetiast. m. 6. scripserint, intelligendum Tertullianum , vel de priuata pia limodia, vel de psalmodia alternata unius pia lini ex una parte , & alterius ex altera , quia verba Tertulliani, quae sunt: In Ecclesia vel pariter in angustiis k in refrigeriis neuter alterum calat, neuter alterum vitat, neuter alterι grauis est. Liberὸ ager visi latur , indigens sustentatur , elemosinae sine tormento , Dcrisicia sine scrupolo, quotidiana diligentia sine impedimento; Ionant inter duos Walmi, o hymni, σmutuis prouocant, quis melius Deosuo canat, aperth, & proprius explicantur de publica recitatione in Ecclesia Dei,sicut oc sacrificia , quae 6c tunc publice fri mi, de de reciprocatione eiusdem psalmi, & hymni potius quam diuersorum, ut interpretatur Card. Bona de Diuin. psalmod. cap. I 6. num. L. Et signanter in Ecclesia Mediolanensi , cum alternatae psalmodiae inibi auctorem S. Caium tertium Mediolanensis Ecclesiae Episcopum velint praeter Io: Franciscum Belatium in Hist. Pontificat. Mediolanen. g. q. Iosephus Ripa montius , S Placidus Pucinellus, ut dicitur nu. F72. Quo stante non potest dici S. Ambrosius alternati cantus auctor.'s o obstat secundo, quod nullum sit , vel adduci possit fundamentum certum stabiliendi, in quo consistat alternatio cantus, quam a S. Ambroso itiductam volunt ;an in hoc, quod populus alternatim cum Clero, an mulieres alternatim cum viris ; an unus chorus Cleri reciproce cum altero eiusdem ordinis choro canerent; an eumdem psalmum repeterent, vel unum uni, alterum alij, vel an verssiculos alternarent. Pro nullo enim ex his apparet spec alis ratio. Quo fit,quod neque probari queat, inductam ab ipso cantus alternationem: quin quod maius sit fundamentum dicendi totum populum simul concinuisse, non vero alternatim, ob verba Aug nini magno nudio fratrum concinentium, quae simultaneum cantum expri
1 I orruunt insuper fundamenta; & quidem primum sumptum ex supposita S. P. Augustini auctoritate, qua ad huiusmodi in psallendo reciprocationem a S. Ambrosio procedere probandum utuntur lor Stephanus Durant. d. cap. IT. nu. q. Francolin. eod. cap. 3. nu. 8. Maeignus cit. cap. F9. num. 6. Sua redde Relig. t. 2.lιb. q. cap. Id. nu. I. AZOr. tom. I. lib. Io. col. I 197. Gauantus Sect. . cap. 3. n. I 6. Anactetus Siccus loc. Iustr. lib. I. cap. Theophyl. Raynaud. eod. loc. praelud. I. nu. F. UOmlnicus Magrius in ea s. t. Vocat. Eccl. verb. Antiphona, Thomaisivus d. p. I. lib. 2. cap. 37. vu. ψ. Scheuicauius de Ecclesiiastic. vita , ct morab. lib. I. cap. s. Baldelius Theri. Moral. t. 2. lib. I. diis. 33. num. II. dum omnes, Se ctiam alij, huius rei testem vocant Auguitinum. Pace namque tantorum visorum, quorum
calceamenta soluere non sum dignus, non video, ubi hoc dixerit Augu-
309쪽
stinus. Lego secundum morem Orientalium partium e Sed de eantus altertiatione nullum inde inditium . Et si dicatur, talem canendi formam
in Olientalibus Ecclesiis usitatam. Beni: sed hoe non dixit Augustinus:&aliud est Augustinum hoc dicere, & aliud ita Augustini mentem inter
pretata : Sin nec sic asseueranter interpretanda ; cum namque in eadem Ecclesia Orientali aeque vigeret, ut ostensum est, cantus modulatus, nulla maior ratio, cur de cantus alternatione,non vero de eiusdem modulatione Iani accipienda eius verba . De hac autem nos ea intelligenda dicimus , quia talis interpretatio magis cohaeret, & concordat om alijs eiusdem verbis, quae, ut vidimus, non nisi de cantu modulato possunt verificari. 2 ocruit ta secundum desiimptum a ratione antiphonarum , quas
S. Am osium instituisse ex Paulino certissinna, est : quia coarasso quod non sussicienter constet, quid ibi Paulinus intellexerit pro antiphona , dicatur, ut scribit Tungrensis
arsumentari ex vocis antiphon et gn. licato, est rem secundum corticem considerare, ut notat Theophi I. n. Σ.-2. Neque, salua re possum, quod componere an phonas , vel dicere , sit alternatu in cantum instituere, vel alternatε nere Non nego , quod canere antiphonatim, vel canere per antipho nas possit importare cantum alternum , ut & Bellarminus se tibit loc Iuri
: Qdi quid plus videtur significari, quam ant phonam canere, vel dicere. Sed non ita loquutus est Paulinus de Ambrosio , de cuius sensu si cui cιt. V. de Risib. Eccles. MedDlan. Carolus anasilica Petri : Aut potius dicemus Paulinum id intellexisse ,. auod ab antiquis temporιbus Ecclesia antipbona verbo intellexit hoc est versicuros , quos diuersichorι canentes repetunt , nam verisimile est Paulinum ad Graecum sermonem
seu significatum mimmὸ respexisse; quem etiam latinὶ aliter exposuisset, si id volutolygni care, quod Socrates per antiphonam intellex sset
Socrates. Antiphona ergo secundum rem accepta eam sententiam significat, quae toti psalmo praemittitur , ct in psalmi clauci coniunctim omnibus concinentibus, per a Inaud. ibid. Vnde Antonius Perea in Regul. S. Benedicti cap.o. num iosc praefatam exp/icationem excludit: Sed certὸ cum nihil minas , quam anti pbonae alternatim a duobus cboris cantentur, qu a boc proprium tantum est ps Trum, hymnorum, similium : non verb antipbonarum, quae simul, O a cantantur, nescio quale hoc elomon Antiphonas 3 Addunt alii non solum sententiam, quae psalmo praemittitur. &poli illum ab omnibus repetitur, ab antiphona sit gnificari, verum & me-iudiam, seu formam canius in psallendo psalmo Obseruandam. Sic enuntiba
310쪽
lib. 4. de Eccles Epe. cap. 7. Amalarius: Antiphona dicitur vox reciproea inchoatur ab uno unius chori , ct ad eius symphoniam psalmus cantatur per duos choros. III a enim, antiphona coniunguntur duo chori. Et ex parte consentit Tungrensis ead. propos . i 2. dicens: Omnis autem cantus Ecclesiasticus comsistit inant bonis, super quas almi canuntur. Sed quo ad omnia Gulielmus Durand. in Rational. Divin. .c. lib. s. cap. 2. a num .26. seq. sic scribens: Sicuntur autem antiphοηae respectu ad psalmodiam, cui respondent. Rectὸ igi-rur fecundum eius tonum psalmodia psalmi informatur; lacboatur quoque ab υno vnius chori , ct Onitur a pluribus virtusque ebori. Item Io: Stephanus Du
Macignus de Hor. canonic. cap.33. Gauantus sect. s. cap.7. num. I. Haestenus in Dilquisit. Monast. lib. 7. tradi. .dqq. 3. Cardinal Bona de Divin. Psalmia. cap. i6. num. I. Theophilus Ra ymalad. ibid. praelud.2.num. I. σ 3. Ioann. C ramuel. Theol. Regul. nu. II 3s. Tancredus de Res t. t.3. tract. 3. lib. . disp. I num. II. Iacobus Bayus de Instit. C liau. Relig. lib.a.. cap. I 2. S. Antipbona; tenetque Iacobus Marchant in Virga Aron. tract. 3. υἱῖ. II. tit. de Responsor. antiphon. Io: Baptista Rubeus in nou. Rational. Divin. osc. lib. 3. cap. T.& Antonius Perea loe .su . cuius solum verba refero: Sententias Illas , qua almos antecedunt, O cantica, usu vocari antiphonas , non quia alternatim adiuersis choris cantentur :sed quia sunt claues , O indices, ad quorum modulatio nem , ac sonumsequens canticum, psalmufue alternatim cantatur . Tonus ense totius psalmi ex tono antiphonae sumitur.
s Vbi etiam ad omnem scrupulum remouendum, non praetereua dum, quod ubi dicitur, antiphonam vocis reciprocationem , siue sonum . reciprocum, aut contrasonantem significare, non exigi ad huiusmodi se suaveritatem, quod antiphona alternationem inter Choros importet, sed aequE bene haberi sonum reciprocum per hoc, quod antiphona in fine psalmi repetatur, ut ex suprapositis Amalarii verbis colligit Gauantus ibid. dicens : Amalarius vocem reciprocam interpretatur , quia inchoatur ab uno unius ebori, σ ad eius Imphoniam cantatur psalmus per duos choros, i que antiphona coniunguntur simul duo chori. Sed clarius Haestenus Ioe. eit. sic eumdem Amalarium explicans: Dicitur ergo antiphona, ideβ υοx ex aduerso respondens , non quod chorus choro respondeat, sed quod ipsa sententia , vel breuis gnome, qua almo praecinendo praeponitur intearo post psalmum decanta-rur , quas ex aduerso naimis respondeat.1 3 Ex quibus sic praelibatis apparet, exi antiphonis ab Ambrosio inductis non tute deduci cantus alternationem; non quidem ex primo antia phonae sensu, quod scilicet sit sententia, quae psalmo praeponitur, ut patet , de quod magis congruit Paulini verbis: Hoc in tempore primum a tiphonae, 0mni in Mediolanensi Ecclesia celebrari caperunt; siguificant nain: