장음표시 사용
311쪽
que potius res , quae decantari caeperunt, quam modum in eis concinendis obseruatum. Neque ex secundo, quia potius hinc infertur institutus ab .Ambrosio melodiae modus in psalmorum recitatione retinendus ; Licet enim psalmi sub ea antiphona decantandi alternatim dicantur, id prouenito speciali initituto modi psa linos versicu lariter canendi, non vero ex ratione antiphonae, quae per se proprie significat sententiam cum tono in psalmorum decantatione seruando, ut vidimus. Nec dicatur,rem nunc quidem ita se liabere, quod antiphona iuxta modo datas explicationes accipiatur, non sic tamen antiquitus , quo tem pore alternationem proptaE significabat. Quia sensus, quem illi nune damus, nouus non est , sed vetustas, ut insinuat Raynaud ibid. praelud. IIu. I. dum data antiphonae ex vocis significatione de cantus alternatione intelligentia, seu explicatione, altera ita, quam nuper dedimus de sententia naimo praeposita c. prolaturus, praefatur dicens: aut M. ac etiam signincans hunc sensum antiquum. Sed expresse Suaree d. cap. z. m. I 8.
Dc : Quam vero sit antiquus hic usus antiphonae sub boc sensu seu quod sit ten-rentia psalmo praeposita ad cuius tonum Sce. nec ipse Amiarius dicit,
nec ab aliss adnotatur. BD enio tamen ιllius mentionem antὸ mille centum annos
an concilio inalbein cap. 3o. Quin & ipse S. Benedictus in sua antiqua Re- illis verbis : Deindὸ Iex psalmi cum antiphonis ; dum cap. I i. ea per haec alia verba sic explicat, idest moiulatis , ut supra disposuimus Μxpsalmis, intelligens utique nomine antiphonae modulationem , seli, ut cum Bel nardo Cassinate ex plicat ad d. cap. D. Edmundus Martene, ad antiphona tonum de antatis . Et cur ergo non hoc, dc tam antiquo sensu accipiendae antiphonae a S. An brosio iuxta Paulinum inuentae λ ψ7 At quid ulterior mora i En clare rem ex ipsa Mediolanensi Eccle- a, in qua pariter antiphonae sinat sementiae illae, quae psalmos praec dunt ; unde Io: Baptista Rubeus cit. cap. sic de Ambrosianis antiphonas :Antipbona in singulis boris ex institutione B. Ambrosi dicuntur autem ant bona respectu ad psalmodiam , cui respondent..Sed oc ante illum sic quo res clarea petitu ita in libello, cui titulus, speculum Matutinale Oscis iuxta morem L. Ambros , una cum Breuiario Ambrosiano opera i etri Calolae de tuo. Implesso, in Bibliotheca Ambrosiana Codic. Fo6. & Theodoro II. Mediolani Archiepiscopo adscripto: iasnttpbona dicitur reciproca; ab ea enim ρῆlmus incipit, ct in eamdem desinit. Antiphona inchoatur ab uno unius chorio ad eius symphoniam psalmus decantatur. per duos choros. In una ereo anti'pbona duo thbhi coniungi,htur. Et i ei um in sine libelli: Post baec omnia Presbyter antὸ Altare incipit almum pC ce cote Ialutatione, quem directum nuncupamus , sine aut phoua canim idcirco etiam dire rum appellattir cuia neque secundum ant bonam tonus modulatur, neque versiculatim eboris 'alternantibus, per habemua in Ecclesia Mediolanensi antiphonam ei e
312쪽
sententiam illam, ad cuius tonum modulandus est psalmus, quando cantatur; sacit namque magnam fidem huius antiqui libelli auctoritas, cum de ritibus Ecclesiae Mediolanensis specialiter agat.1 8 Licet enim dubitari possit, an reuera a praefato Theodoro comp stus huiusmodi libellus, eo quod in ipso citetur Amalarius , qui iuxta Bellarminum de Scriptoribus Eccles. m'rb. Amalarius, de 83o. florebat,& de 3ao. scribebat iuxta Melchiorem Hittorpium in praefat. ad Volum.
Scriptor. de Catbol. Eccles. Uc. ubi de Amalario; cum alias ipse Theodorusant 76o. migrauerit; quap opter non eum praefati libellum auctorem opinatur Ioan . Petrus Puri cellus in misertat. et arian. cap. 39. Cum tamen hic Theodotus, ut scribit Ioannes de Deis in Successorib. S. Barnum. . Ambrosianas caeremonias reparauerit: caeremoηiabrosio in Ecclesia Mediolanensi ordinatae , vel Pasto 'um incuria desierant, veli
centia clericorum inoleverant, vel denique non intellectae cum intermitterentur,
ipse inegius rituum Ambrositanorum interpres Theodoi us omnibus maturὸ consideratis, ad pra linum statum omnia redegit. Sela, ut in Tabella Archi piscoporum Mediolanensii uin inter Acta Mediolanen. Eccles. Tabell. I. nu. s. notat Petrus Gale sinus Matutini Oscis mysteria caeremoniasque more Ambro sano solamnes libro singulari enucleatὸ conscripserit ', ut & viterius insinuant Guali a neus F.amma in Mansul. Flor. cap. Iis S in lib. de Archiepisc. Mediol. sub ann. I 3 39. Petrus Casola iii princip. eius i. libelli. S. Carolus Borr meus in Epist. ad Clo. Mediol. in Breuiar. Ambros de I 82. Franciscus Belatius in Hist. Pontisi. m. 3. εἰ alij apud eumd m Puricellum ibid. num. 23.
non sufficientem video rationem pro illi hoc non adscribendo libello: sed potius hira feri liberiat .m assereti di , quod ab aliquo posteriore tuerit Amalari auctoritas immixta . At etiam concesso, quod alter sit eius libelli auctor, cum antiquus ille sit, & paulo post Amalarium, & de ritibus
Matutinalis osticia iuxta morem B. Ambrosi 3, non parum inde elucidatur, in Ecclesia Mediolanensi , pera uti phonam secutidum Originariam U. Ambrosi; inititutionem, venire potius melodiam, ec tonum in psalmorum is decantatione obseruandum; adebque& ex hoc capite ipsum luisse, ut dicebamus, ine lodici cantus institutorem.
3 9 Addi potest, quod antiphona ex sui n. ra melodiam, hoc est cantum nielodicum importat; Est itaqlieantiphona quaedam cantilena diuinis lamdibus ad recreationem inserta, a Munt Guilei mas Duranii. d. cop. 2.ntim. II. MIoannes Be.cilius in Rational. cap., iuxta quem, S antiquum seu sua
δε maiarius in Supplem. ad lib. . de Diuin Os c. apud Mabilion in Analect.r m. 2. pag. i CP. , quciis de S. Benedicti Regula cap 9. scripsit: Territis a rem naimus sue modulatione antiphonae in directo dicitur a S poli aliqua et Inuitatorium astitiis diebus hebdomadalibus me modulatione antiphonae solet ditis scutico, Liquet iccaicile modulate canere, ac sum δn ιPhoua uicere,
313쪽
seu ab antiphona modulationem importari.sso Sed hoc melius ex ipso S. Benedicto, qui non solum Ioe.supr. la dato sed iterum, & pluries pro antiphona modulationem accepit; Et pri-mb d. cap.ς. eiusd. Regia. his in verbis: Tost hunc almus t agesimus quartus
eum antiphona aut certὸ dccantandus, quae apud Edmundum Marte ne in commeret. add. p. p. sic plicant Bernardus incinensis aut certὸ decantando supple in directum , sine antiphona , Petrus Diaconus: aut certὸ decantando
me antiphona in directi ; & Paulus Augustinus a Ianua,sive de Ferrari, in
cap . obseruans dictionem de interdum esse negatiuam, ut idem sit decam rare, ac non cantare, sed simpliciter sine vocis modulatione recitare. DeindE
cap. 12. ibi. Dicatur sexagesimus sextus psalmus sine ant bona in directum , quae pariter cum eodem Bernardo, di Boherio sic interpretatur Martene: uuid sit dici sine antiphona, exponit dicens , in directum, ut ibi nulla fiat certitoni modulatio. Et clarius idem Paulus Augustinus per haec verba. igitur in Tegula praescribuntur psallendi formae. Prima cum ant bona, O haec
forma erat harmonica, nempὸ cum cantu, nam intonata antipbona , quae erat tamquam clavis, int x toni, cateri ad istius antiphonae tonumpsalmum canebant. Alter modus est in directum, seu directaneὶ, sine antiphona, nempὸ me modulatione cantus. Cum enim in cantu harmonico vox modὸ flectatur, modbeleuetur, psallere directanee exaduerso erit sine flexione, sed voce directa, O aequali in eadem linea. Et ter iocap. II. ibi: Si maior Congregatiosuerit, eum antiphonis: si verὸ minor , in directum allantur, idest sine antiphonisi VPse pertina autem Synaxis quatuor psalmis cum ant bonis terminetur. Completorium autem trium Valmorum dilitone terminetur , qui almi directaneὸ me au-tiphona dicendi sunt. Super quibus sic Disquisit. Monast. lib. I. tract. . di q.3. Benedictus Haestenus: Voluit S. Benedictus per psalmodiam cum antipbona designare eam osci, Diuisipartem, qua fit cum nota, ct melodico concentur
quod ipse fatis indicat; cum enim dixiset, modulatis , ut supra diximus, sex psalmis: id ipsum paulo post exprimens dicit a Post quas lectiones sequantur
ex ordine sex alij psalmi cum antiphonis , sicut anteriores manifestum est, cum antiphona psallere, idem s. Benedicto esse, atque psalmos modulari. Et iterum: Iam verὸ non erit di*cile explicatu, quid sit tu directum mallere, sine directaneὶ, quod ipse S. P. exposuit sine σης bona, hoc est De notis, modulatione , aut tono; ita ut aequali vocis tenore rectὸ omnia absque ascensu, vel descensu pronuntientur. Quibus nihil Vtius ad antiph α rationem dignoscendam , importare scilicet modulationem , quM ita illi propria videtur , ut propterea nunquam sine modulatione canendas antiphonas scripserit de
Antiq. Monachor. Rit. lib. I. cap. a. idem Martene: Torro cum antiphonae sim quadam quas cantilenae ad excitandam audientium dcuotionem compositae , nοα ausi cum nota, O suavi modulatione vocis debent cantari.
Qua forte de caula etiam liber, in quo destribitur norma modu-
314쪽
landi sententias, quae canuntur in choro, ab ipsa modulatione antiphonarius vocatur , ut deducitur ex Amalario in Praefat. ad lib. Ant bonarii, ubi de antiphonariis, ut de libris adcantum spectantibus loqui dignoscitur'; de
ex Ioann. Diacono lib. 2. Vir. S. Gregorii Papa cap. 6. ubi antiphonarium vocat librum ab eodem Sancto pro cantu Ecclesiastico compositum: Prorter Musicae dulcedinis compunctionem antipbonarium eentonem Cantorum studi sissimὶ, nimisque viriliter compilauit, scholamque Cantorum , qua bactenus iueisdem inmititionibus in Sancta Romana Ecclesia modulatur, constituit - Et a mittere videtur Ecclesia Mediolanensis, dum, prout seir. num. I in libello, seu speculo Theodori legitur: quia sermo est de psalmo, qui directus dicitur neque fecundum ant bonam tonus modulatur; Cum namque supponatur modulandus ad antiphonae tonum psalmus, nullum est dubium , quin & apud ipsam antiphona melodiam inuoluat 33Σ Facit etiam ad hoc, quod legitur in Epistolis Pauli Sacerdotis,&Gebetardi Ratisponens. ad Martinum Thelaurorum S. Ambrosij Cuilo dem apud Mabillon in d. Musto Italo tom. I pari. 2. pag. 96. σ 9T- & de
Ioz ut idem Mabillonilud. in obseruationibus. notat , conscriptis; Et quidem in prima et Impensὶ rogamus, ut transcribi nobis faciatis Sacramentarium eiusdem S. Ambrosis , cum ant bonario eius . In tertia vero: Herum , quod interrogas,utrum Ant bonarium cum notulis , vel sine notulis babere υ
limus P nihil Ambrosianae integritati nobis deesse volumus. Mitte ergo nobis Antiphonarium cum notulis oec. Hinc siquidem etiam patet S. Ambrosij antiphonas notulas importare , & cum notulis ab ipso fuisse conbpositas is Is 3 Ex quibus rursus apparet per antiphonas, quas ab Ambrosio institutas scripsit Paulinus, cantum ipsum melodicum, seu formam canendi cum notulis esse praxipue intelligendam . Et ita velum videtur , quod etiamsi admittatur, antiphonas cantum alternatum importare, vel ipsas alternate canendas ; eo ipso quod S Ambrosius antiphonas instituit , necesse est, quod & modulationem , quae antiphonae principalior ratio est, instituerit; maxime spectato fine subleuandi populum a maerore a ad que effectum, praecisa cantus melodia, parum, aut nihil conferre potuisset sola cantus alternatio. Quapropter plures eorum, qui antiphonas ab A in-brosio in Mediolanensi Ecclesia inuenta, dixerunt, contenti non fuerunt dicere ,institutum ab Ambrosio antiphonarum ritum: sed de eis concinendis specialem mentionem fecerunt, v L num Sigibertus : Ambrosius ritum anti monas in Ecclasia canendi. Tuugrensis num sis. Ambrosius ritu otiphonarum in Ecclesia canendarum & Valdensis ibid. cap. 2α num . dams nem, & quomodo eas instituerit, indiuiduam, dicit : IIas enim sidest auriplautias a Dinnis , ct psalmis immiscuit, ut dulcisono carmine, O vatrimmi domus luderet, canendi laquam meminerunt, ad iudicandum , in au
315쪽
tiphonis ab Ambroso inuentis melodiam primas partes habere; ge meo iudicio, recte , cum in vel bis Augustini: Quantum fleui in rimnis , oecan
ticis tuis suauὸ sonantis Ecclesia tua vocibus Oc. nullum alternati cantus inis ditiuui; licuti e contra magna inodulati cantus expressio ; & ut quid plus dicam, quin potatis cum alternati cantus e .lusionei magno studio fratrum concinentium vocibus, o cordibus , cum concinere idem sonet , ac unasmul canere.
Examen secundae, uti de Plelis cantu.
14 n Ltera pariter sententia decantu plebis in Ecclesia, suas etiam
ipsa patitur dissicultates. Licet enim hoc verum sit, quod A A tune populus in Ecclesia caneret, ut clare asserit S. P. Augustinus: magno studio fratrum concinentium , nihil tamen ibi in Augustino
lego, ex quo possit erui, plebis cantum tunc incaepisse,&non antea usitatum. De hymnorum , psalmorumque cantu, quod tunc incaeperit, ap- Paret quidem: Tunc Dmni, ct psalmi, ut canerentur institutum est; seu tunc cantum ipsum melodicum incaeptile, ut ia in Ditensum est r Plebem vero tunc incaepisse concinere , seu in Ecclesia psalmos, precesque recitare, ex Augustino nullatenus elucet. Unde non video,cur dici neque.it, plebem incaepisse tunc sub Ambrosia canere cantu modulato, cum antea dc ipsa plane psallendo publice oraret iuxta ritum Ecclesiae Latinae , de quo Tertullianus cap. 39. Apologeticι: Coimos in catum congregationem , ut ad Deum quasi manufacta precatιonibus ambiamus oranses . Oramus etiam pro Im- p toribus , pro Ministris eorum, o potestatibus e pro flatu Iactili, pro rerum quiete,pro mora finis .cogimur ad dιtimarum litterarum commemorationem, c. Squalia pluribus exo nat, & de caetu in Ecclesijs explicat Pamelius in . d. cap. 39. a num. 4 99. seq. O num. 32o. Quique ritus iam in Galliis ante S. Ambrosium oblei uabatur, ut ex his b. Hilaris Pictavien. in Psal. 6s. verbis: Audiat orantis populi considiens qui, extra Eccicliam vocem, Ipso et celebres Umnorum Ionitus oec. argumentatur Belial ininus d. lib. i. de bou. oper. cap. 16. dicens: Certὸ testimonium ab Hilario adductum videtur omathbcogere, ut credamus in Gallia μύis consuetu thcm , ut populus in Ecclesia e neret, etiam antὸ Ambrosv tempora. Quo scin Pς m-gis conurmatur stabillinconclusio, quod id, cuius primus auctor uisitus S. Ambrosius: fuerit cantus iplemoculatus.
sues Sed omino quod populus non caneret , S tunc solum cae erit non apparet iuxta principia eiusdem Thomλιιιοι, qui hanc sentetitiam
316쪽
tiretur ut ex supr num. so3. postis,& iterum cap. j. vim. 8. ibi: Tune isqimur de Iusti im perrecutione ceri , ne taedio, mastiria animi plebs deficeret, caeptum est psalmos cani, o a plebe cani i lion inquam apparet, quomodo de hoc plebis cantu veri sicari pollini Augustini verba fecundum morem
Orientalium partium , cum ipse Thomastinus p. l. lib. 2. cap. 7 l. nu. . S cap. 2. num .6. doceat, in Orientali Ecclesii a per prima saecula populum non concinuisIe , de quod longo lcmpore unius tantum fuerit canere, aliorum vero , siue Clericorum, siue Laicorum audire; &Eusebii lib. 2. Hili. Eccles. cap. II. vel ba insinuant: Cum unus qui piam modulatὸ , ac decenter psalmum canere exortus fuerit, cateri cum silentio auscultantes, extremam dumtaxat hymnorum partem concinunt. His enim stippositis non potest certe dici
cantum plebis Mediolanensi in Ecclesia ortum habuisse ab Orientali ; tum quia ibi nonustatus, tum quia cantus populi Mediolanensis non in simplici,&finali responsione, sed in ipsorum hymnotum recitatione consinebat, cum ideo ut a plebe canerentur, eos a S. Ambrosio compositos suis cienter habeamus ex dictis. Et cum non verisicentur verba August mi, nec dicendum, id, quod Ambrosius in sua in nouauit Ecclesia, fuisse permissionem factam Laicis in eadem canendi. 16 Scio eumdem Tomassinum d. cap.72.nurn.6. in. sentire, hunc ritum non canendi, aut plallendi rei pectu plebis in Ecclesia, ad Diodori, & Plauiani, a quibus primo Theodoreto Hist. Eccl. lib. 2. cap. 2 . alternatum psalmorum cantum Antiochiae institutum refert, tempora solum perdurasse. Sic ibi: constat enim donec istud Antiochiae immutatum est, eos psallere tantum in Ecclesia Iulitos, qui erant ex oscio cantores : clericos autem caeteros non concinuisse , nisi ad finiendos psalmos do . Uin Gloria Patri, Amen, Alleluia. At pravnte Antiochena Ecclesia exemplo caeptum ubique illud est, ut p pu i ipsi psalmos continerent. Et huius moris nouitatem tantum temporis Ambrosium praecellisse, quantum iusticiens esse potuit, ut inde Ambrosius in suam Ecclesiam induceret, ut patet ex alijs eius d. Thomassini verbis supr. num. Fo3. Quo aperit ubi viam ad soluendam obiecti ovem ex Augustini verbis, Secundum morem Orientalium partium, desumptam.
17 Sed quomouo subsiliere hoc potus non video, si verum sit, quodd. cap. Ti. n. s. sic ipse habet ex Concit. Antioch. can. I s. I 6. I7. in margin .auductis. Vetat concilium Antι bonum puto Laodicentim , cum in Antiocheno apud Bini tu in huiuii nodi cauoi cs inuenire non potuerim; ocalias in Laodiceno legamur ne quis in Ecclesia cantet, nisi legitimi constituti Cantores. E Sonundum canebat ιu EAcDlιa popu.us: imis ne caeteri quidem clerici , Et βι vel maximὶ adessent. Si namque pcr ipsum vique addictum La dicet,uiu Coi ilium, quod iuxta nonuuiacis de So . iuxta alios de so . &secundum alios de 3o8. v L lii Concit. Pcr Ldo iam cultis tom. I. apudVuoiugatigium Guudimgium in cation. Micιι. Lodιcen. p. q. celebrotum Diuitiam by
317쪽
tum est, in Ecclesia populus concinere non consueuit, dissicile satis est , quomodo subinde pet Orientis Ecclesias ita sit, quod caneret & populus , consuetudo diffusa , ut dici possit , D. Ambrosium , qui de 383. ut vult
Francolinus cit. cap. 3. a m. I 2. vel saltem circa , Mediolani plebem in Ecclesia canere faciebat, hunc ritum secundum morem Orientalium Ecclesiarum instituisset.
38 Dixi tamen, si verum sit, vi ex Thomassino arguerem; nam alias potius contrarium, seu quod anth dictum Concilium psalleret & Populus , apsa satis indicat prohibitio; quandoquidem prohibiti non fuissent Laici
canere , ni & ipsi psallere consuevissent , ut pariter praeter Balsamonem add. can. I S. sentiunt Baronius ad ann. 6o. pag. 376. edit Roman. ibi : Illud autem non praetermittimus dicere de υμ prinino, olim promiscuὸ υna cum Clericis iii Ecclesia cantalis O populum , simul iis Sacerdoti orationem danti, vel coli gentι respondere consueuisse. Verilm, qt niam indisciplinatim canentium saepius accidebat, ut harmonicam illam Ecclesiasticae dignitati congrueutem cantionem vocum incomposito sono corrumperent; idcircὸ necessarib Ecclesiasticis institutis prouisum, ut praeter illos ad hoc opus adscriptos quis in Ecclesia psalleret. canori enim Laosceni concil3 , oec. & consi uallibus verbis Seuerinus Binnius in
39 Dixi item supra, His Ibppositis propter eamdem rationem. Nam
quo ad rei veritatem non ita peripicuum est, an plebs in Orientali Ecclesia saltem uniuersaliter,& quoto tempore a publico cantu abstinuerit umpto cantu pro psalmorum recitatione, aut quando precise caeperit, ob multa ex adductis ,& mox adducenda , quae contrarium insinuatit. Nec ex eo quod Eusebius , ut ipse fatetur , a Philone de Essenis, seu primis Ecclesiae Alexandrinae Christianis loquente transcripserit , apud ipsos unum concinui alis saudientibus, fatis hoc videtur , prim6 pro contrario usu negando, cum in eadem Philonis Historia, quam Eusebius adducit, pariter legatur, eosdem primos Alexandriae Christi fideles tum viros, tum mulieres, quin induas partesdiuisos consueuille hymnosin laudem Dei compositos publice concinese, ut supr. num .s ii. Non satis videtur secundo, ut de toto Oriente idem dicatur; aut, quod idem ritus usque ad Eusebium in oriente durauerit, cum de his nullum in Eusebio vertaim . Haec siquidem in eo ibi is guntur: Et Commentaressuis inseruit s. idest Philo praesertim nocturnas ma-rui sciti vigilias , O horum exercitia cum Dmnis , qui apud nos dici solent, de
scribetis, O quomodo uno cina timo natiente reliquι cum silentio auscultan res , extremam uinnorum partem Una cum illo concinendo terminent. Verum
318쪽
aliud est,philonem describeretem hymnos , qu I& apud Caesarienses recitabantur , ut in lirant , qui apud nos dici solent , dixerit in eis concinendis primos Alexandriae Christicolas supradictum morem seruasse a & est quod Eusebius dicit; & aliud est, eumdem morem apud Caesarienses tempore Eusebij obseruatum ; quod Eusebius non habet. Et dato, quod & apud Caesarienses ita obseruaretur, seu non caneret populus, nunquid idebita di in toto Oriente 36o Multo minus perspicuum est, quod usque ad Diodorum, & Fla uianum non assueuerit populus psallere , & tunc solum huiusmodi ritus apparuerit, cum hoc nihil minus dicat Theodoretus. Facit quidem eos
alternati psalmorum cantus auctores, di quod a plebe canerentur. Quod vero tunc incaeperit pleri in Ecclesia concinere, non habetur ex Theodo reto: quin potius contrarium exeo,quod plebem alternatim psallere instituerint ipsi sumpta occasione acantu Arianorum sub Leontio, de quo sieipse Theodoretus: pars esset Ariame blasphemiae , summo studio illum
morbum calare nitebatur: quodque cerneret bifariam diuisos Sacerdotes, O plebem, unamque partem accommodare glorificatione Filis coniunctionem ,
alteram propositionem TER, Filio : Spiritui autem applicare: Ipse quidem silentio glorificationem memorabat, o tantum clausulam IN SECULA SE- VLORVM, sic pronuntiabat, ut ab adstantibus exaudiri posset. Cum namque iam populus cum Sacerdotibus caneret, non primo institutus canere sub Diodoro, di Flauiano, si i Videtur item idem suaderi posse ex damnatione Pauli Samosateni facta a Concilijs Antiochenis primo de & secundo de 2 2. iuxta Seuerinum Binnium tom. I. concilior. eo quod sublatis Daulaicis psalmis alios a se compositos cani iaceret per mulieres, maximὶ quas ipse prius ad canendum pro more instituerat, ut ex Synodica d, Concilij ad Dionysium Romanum Pontificem ex more enim praeter Clerum mulieres cecinisse liquet. Essicacius tamen ex eo, quod S. Ephrem, qui iuxta Bellarminum de Scriptoribus Eccles per 33. annos ante S. Ambrosium decesserat, iam hymnos, ut 6c num. 39. nos diximus, contra Harmoni, haeretici cantica , plebe,& modulatim canendos composuerit, & cani instituerit; unde&ad alias Orientis Ecclesias bene potest dici delatus huiusmodi ritus; sicuti
. inde diffusa modulati cantus norma, ut ex Nicephoro, Demochare, Biu
rio, & alijs dictum est num. 39. 362.Quapropter non inncior, lassiciens hine haberi fundamentum
asserendi, potuisse Ambrosium iuxta morem Orientalium admittere ad canendum in Ecclesia populum . Sed subdere compellor . Et cur non aeque dicendum, quod una cum cantu plebis ex Orientali Ecclesia pariter deiumpserit & modum per eamdem plebem canendi modulatum Urgeo
quidquid sit de vera origine cantus popularis; supposito tamen, quaa rQ
319쪽
vera in Orientalibin Ecclesijs ante S. Ambrosum plebs quoque concineret, iii quod dici possit, hunc ritum ab illisa S. Ambrosio Mediolanum traductum ) vel in ea Orientali Ecclesia canebat populus modulatE, vel non pGratis dicetur quod non , cum iam constet ex dictis num. 3 i9. Ecclesiae Orientalis cantum suavem , & melodicum fulisse. Et si talis. Ergo dum S. Ambrosius populum suum ad instar Orientalium Ecclesiarum canere instituit, modulath canere instituit. Nec aliud dici potest, donec positive Probetur , ante S. Ambrosium in Mediolanensi Ecclesia huiusinodi modulatum cantum pr. xtitiste, in quo sane, & forin frustra insudandum. 63 Non irem verificantur iuxta hanc sententiam alia eiusdem S.Ρ. Augustini verba , ritum scilicet ab Ambio siti a te cantu popali inductam, in alias Regiones promanasse, cum nullus hoc scribat . Induct is ab illo apud multos legitur, ut vidimus, ritus hymnorum, antiphonarum, & alternaticantus; adeo ut hi sic ad alias Regiones, Sc Ecclesias Occidentales sit diffusus: sed neutiquam cum hac circumstantia per plebem : quin potius' huiusmodi plebis cantus abolitus subinde suit a Concilio, ut intinuatum est,
Laodicensi Can. is.& solis cantoribus res ei uatus, ut praeter adductos , Uicecomes tom. 3. de Autiq. Me. ritib. cap. 3 . ubi & Laicos iam a tempore S. Io. Chlysostomia cantu in Ecclesiis cellasses ni inuat; quod docet de A tonius Bellotte ioc. Ivpr. obseruat. II l. pag. 33.mi . 3. quo itante , ut dixi , nequeunt veri sicari Auguilini verba : cuius celebi itatis deuotio usque in hodiernum diem non solum in eadem Ecesesia vcrum per omnes penὶ Occidentis Pro
164 Vnde omnibus perpensis mihi videor posse tute pronuntiare, cantum cum notulis modulatum sub Ambrosio in Mediolanens Ecclesia incaepiste; cum hac tamen declaratione, quod negare non intendina, quod tam graues scripsere Authores, itiductu tu scilicet ab Ambrosio cantum alternum quod tamen ex Augustino non appareto aut plebem ad psallenduin tunc admistam quod neque perspicuuinei lex dictis dummodo ipsa canendi formula, & disciplina pariter dicatur ab ipso instituta ; cum hanc unice, oc proprie importent Augustini verba ; & vltra iam dicta , praeciso semet hoc cantu, non habeatur intenta plebis in Arianorum persecutionea mαtore consolatio, per hoc quod picbs ad hymnos siue alternatim , siue non, plane tamen recitandos, fuerit admisia . maxinie cum cantum modulatum praecatitisse nullatenus probetur.
320쪽
Respondetur Thomasino. Vbi de Aterni eantus origine.
16s Emanent argumenta Thomassini; seu incredibile esse, in F
elesia Latina annis penὸ quadringentis Walmorum morem fuisse r u eitationem, eantum nullum, cum psalmi ipsi cantica sint , cum allere sit canere, cum cantus, allendi toties meminerit Paulus , O psalmos, quos toto eo tempore Orientalis Ecclesia caneret, ab Occidentali em dumtaxat recitatos. Et dico: me autem facili me id credere, tum quia certum non est . quod semper in Ecclesia Orientali viguerit cantus modulatus, ut supponitur, cum contrarium satis probabile reddatur ex adductis a n.37. seq. & absque praejudicio psalmodiae , cum tot & hodie Religiones platis lant sine nota, & cantu ad formam pristinam Ecclesiae; tum quia admisso in Orientali Ecclesia cantu, non apparet, quale incredibile sit, quod toto eo tempore usitatus non fuerit in Latina . Plura possem adducere: Sed Radulphi Tungrens. num. 3 i 3. Nauarri num. Si . Reyerlin. ibid. Concilior. Hildesemen. ibid. Se Treuiren. vum. 32o. Pameli j ibid. Biuari j ibid. εἰ n. 23. Baroni; ibid.& n. 3 38. Valdenssnu. 27.Vicecomitis ibid. Mabillonij n. 28. Lupinu. 33o. & S. Thomaeu. 338. iam laudatis auctoritatibus sisto a nam bene pei pensae modulatum cantum non praeextitisse ante S. Ambrosium, satis clare significant; & hoc solum addo. Cantus alternatus est in Ecclesiam Latinam inductus a S. Ambrosio, ut vult Thomai sinus, cum tamen longe antecesserit eius vlus in Orientali. Et si hac forma canendi caruit an- Ambrosium Ecclesia Latina , quare caruisse non potuit & cantu modulato ps66 Respondet Thomassinus ibid. cap. 72. n. s. & Ioe. Ivpr. xu. Fo3. Pu
sto, non diu praecessisse in Orientali Ecclesia cantum alternum, cum Dio dorus, & Flauialius paulo ante illuui Antiochiae instituerint. Idem sensit Edmundus Martene de Veter. Monacb. ritib. lib. .cap.2. n. qq. lbi: Primi autem in Ecclesa alternam psalmorum cantum induxis e perbibentur Flauianus, crTheodorus Diodorus reponendum puto in Monachi; nam quod de S. Ignati' visone Ahgelorum alternis choris Seo concrarentium narrat Socrates , non sine fundamento mera tamquam fabula reicitur. Sed desiderandam reliquit rationem, cur pro fabula habendum,quod icriptit Socrates de S. Ignatio, & non quod Theodoretus de Dioscoro, de Frauiano. 67 Quare credibilius est antiquiorem esse reciproci cantus originem , seu quod reuera S. Ignatius ex visione Angelorum antiphonatim, seu alternatim Deum laudantium alternate in Ecclesia canendi ritum induxerit, ut