장음표시 사용
401쪽
elavia provenire, CT ex 'gura Drallii, ex eius explieatione quam manifestissme agnosco . 6 ) ad pag. I74 Cantius librosapius citato;
ι ὸ eare. Tabula I. Rura 2. explieatione, omnes anatomia Mum eorum de arteriarum carotidum divisionibus atquὸ
divisio- distributionibus edmis figuras, ετ stro imperfectis Bibus. declatat, aliamque novum subsiluit quam forte perfoctam eνedidit. Verum quantum G bri a perfectione adhue absit, facile illi agnoscent, qui vellemiter in musis ope cera replendis exercitati sunt: illi enim norunt, barum arteriarum disi, ibutionstiper tempora Cr faciem Ionge ulterius progredi, atque finem non babere, tibi ille snes fecit; merum temporater longe lateque per totam fustremam capitis partem , reticulatis anastominbus disribui atque eum arteriis alterius lateras coire . ita re ea arteria, qua genam ascendit, quas circa medium eius minimis ramusculis terminaretur, deii. Beatur, minime ibi sinitur; sed bu1us arteria insignis ramus per totam malum oblique versus oculi canibum maiorem ascenάit, ρartim orbitam ingreditur , iisque in regionibus multis partibus prospici ppartim ad frontem abit. Alius erusdem arseria eamus notabilis , prius subdivisus , per labra pergit, Ur arferiae alterius lateris per anastomosin tu gitur: qua arteria in eura labri leporini mel carcinomatis labri incisae maInd fatis impetu sanguia nem fundunt; qua vero labra secundum Cantii p. suram, nullos arteriarum ramos baberent. Tacemus, ne nimis bie prolixi simus, alios huius seu radmehus, mariasque eas variationes, quas circa primam earotidis divisionem foe observavimus, ab ea, qua a Cantio sestitur, longe diverras. Hic enim neque in arte mass replendi fatis exercitata
osse videtur; alias bac faciei vasa meliuρ
402쪽
NO M. repleta esse ηt; neque forte saepius hae mauear
plevit 3 alias carotidis ea terna o inter nastum atque flexiones non ita semper se habere, ut scribit, sne dubio moηuisset. Gandoque enim, ut a Dravio delineata junt, quandoque mero alia ratione flexae deprehenduntur e quod illi Distile invenient, qui bas arterias saepius apta ceras idoneisque sρbonibus 1m lebunt.
elatiis oriundus, per foramina, qua apost Isi , mertebrarum tolli insicu*tasunt, ad cranium ascen- iab ais dere , omnes, quantum memini, docent, qui de bi/ bis, arteriis θν laserunt, anatomici: atque se per hac omnium metiebrarum tolli foramina bas arterias tran. fre tacite innuere iidentvr . Ego vero, quod adhuc a nullo notatum novi, in quampin rimis cadaveribus , in quibus arterias cera replemi , eonstanter
deprehendi, bas arterias non in infirma mel septμma colli vertebra , verum insextasme penultimo foramina hae ingredi ; menas autem mertebrales e septimae demum mertebrae oram ἱnibus prodire. Πuod eum in finem ab use flore corporis nostris a Llum videtur, ne, s arteria CV mena per unum idemqueforamen transirent, arteria dum malde dilatatur , menam eomprimeret, atque se progres Ium Ianguinis in hac impediret . uuam ob causam etiam in cranio arteria CV mena praecipua non per idem foramen , sed per dimersa tran eunt. 66 ad pag. 1 4. An. l 29. in cadavere se De a minimo, in quo arterias totius corporis cera rubra terrareρleveram , boe inprimis notatu dignum iudica- ἴμ' vi, quod arteria axillaris dextra , statim ubi axil- ιη' i iam desseruerat, atque ad brachium pervenerat, mox ἔn duos ejusdem magnitudinis insgnes ramos brachialeι dimba esset : qaον tim alter per inter num bracbii latus mersus cubitum, uti alias ex
403쪽
eonsueta natura lege feri solet, pergebat, ibique
pinea easdem dimittones, eundemque ρer cubiIum CV manum progressum ac distributionem , ut alias, quando unica tantum arte) iae brachiilis, truncus adest, babebat; alter mero mox infra articulum humeri super musculum bicmitem transibat , er iuexterno bracbii latere, iuxta biciρitem usque a os radii, ae deinde fecundum huius situm ad cur-pum m pollicem manus destendebat , arteriam que primo illam , qua in carpo apud aegros explorari solet a Medicis, constituebat. Postea prope pollicem varie dimbus per a naflom Ues cum ρrioris in manu ramis iungebatur, qui deinde sim sister manum ετ digitos, ut alias, ubi unica tantum arteria bracbialis adest , feri solet, distria
buebantur. Inprimis vero notandum , quod ramus internus in brachio in interiori bic itis latere, alis ter vero tu exteνno eiu idem latere ad cubitum descenderit, atque ambo demum in manu rursus
manifestis ramulis fuerint eoniuncti. Quales 1 sis in chirurgica disciplina ex bis in m ineribus Bra cbiatis arteria periculosis , itemque in amevr ma tιbus bracbii curandis, deduci ροJnt , brevitatis causa silentio bis praetermittor qui vero prolixitis tegi possunt in dissertatione , quam titulo observationum Medicarum An. ITI . Canditatus tunc Medicina, D. Moebius Helmsadii publicavit, pag. 8. atque solum hic monemus, nunquam obmulnus bracbialis arteriae brachium esse amputandum, ut alias saρe factum est a chirurgis, antequam certe cognoverit, ligatura arteria brachium de art. Mervari non ρυsse . rus oese. 67I ad pag. l7s. Arterias cesophagi a pau-phais . cis notatas atque indicatas esse , iam dudum mo
nui: Nicolai ui non nis Ruyschium cisat atque
co Dissert. de Directi vasor. p. 64.
404쪽
stra Rium , quι ρarmulam arteriam ex aorta ad alam abientem , notaverit. Ego vero non semet, a Laseius, duas, imo tres tales arteriolas, disin- is sergncipiis ex arteria magna oriundas vidi ac emonstravi, quae cera reρIetae erant. ε ερο ) ad pag. is 9. Venas vertebra Ies ad cra- de venarium non ascendere, neque si s latera Ies adire, verr.
um illisio eT Fallo pio , contra Vestalium, bralis id Ieum or me, modo Laudatus Nicolai contendit. rate a) Hoc verum esse concedo imillis cadame, ibus, in s i 3uibus foramina ista sie canales ρinap byses eonia ς' 'H0ioiceas Wm Memitis, de quibus S. ro a. dixi) s- 'rut Ιαρius esse solet, Hausa pie coalita sunt. Quoniam mero bar foramina in multis non elausa ; sed aperta Iuni, CV insinus laterales manifese de nunt , in histe cadaveribus, praesertim si mr sinum
durae matris longitudinatem reliqui eius Mus, tarvenae inde ρrovenientes, bene repleti sunt, per hac foramina sie canales venas vertebratis cranium ingredi, o in senus laterales , proρe exitum eorum e cranio , se inserere midi. Qui huic experimento
apta inveniet cadavera , meo more procedet , hane eommunicationem sine dubio inveniet. Insu. per ab iis, qui bane menarum vertebralium cum Dubus lateralibus, per canales indιcatos, comis mucationem negant, rogo, ut alium horum cana Iiηm eranti usum ostendant.
pag. Ii 2. nonnulla dixi J primam mentionem fecisse invenio Chesel denum, in anatomessua ρνima editione , quae Londini, Anno i Tl 3. Prodsit, Pag. fio. qui CV eius aliqualem delineationem cum ρublico Tab. IX. communicavit; quit m vero Dougia sinsio adscribit, eamque valvulam nobilem cavae
405쪽
3N Nota. ascendentis quo nomine cavam inferiorem his intelligit anellat . Sed in tertia huius libri edisrione banc tabulam , in qua bac valvula delineata est, uesio quam ob causam, rursus omist.
Ad hane mero malmulam desgnandam forte Eustachii Tab. VIII. R. n. quae in oρ culis eius anatomici Anno lso I Venetus imprestis , curaque Boerhavit An. I TOT Lugduni Batavorum recuses, exbibetur, Douglassio occasionem dedit: sed Eustachius eam non valvΜlam , sed membranam solum , artificii & admirationis plenam, appellat, quae foramini venae cavae a jecore aicendentis, quam primum haec in dextram auriculam degenerat, praefecta esset, dimidiam par. rem, eamque anteriorem illius Occuparet, &deinceps reticulum e brmaret. a Deum mero
illius nibit addit. b Sed Lancisius in Eustachii
tubulis, qιιae deperdita credebantur, atque Anno a II q. Romae ab ipso editae sunt, CV speciatim in b. XVI. H. III. e licatione, bane membranam quoque valvulam anellat: qua impediri credit, ne sanguis a iugulat ibus, per superiorem cavam descendens, nimio impetu arietet cum sans uine p'r cavam inferiorem ascendente . ins lotis vero omnium Ορtime hanc vulvulam erdescr0sit Ur explanavit se), eique valvulae reticulatae Eustachii nomen imposuit Deinde elegantem eius figuram lunatam atque reticulatam , sin mac cunnexιonem accuratius, quam antea factum est,
litteris in libr. de vena sine pani adhuc paullo pro
Iixiorem hujus membranae descriptioncm dedit. bi Bauhinus in theatr. anatom. append. Taba VIII. fig. I. eandem Eustachra figuram exhibet ι sed ulum quoque hujus membranae silet, ncque adhuc valvulam eam appellat.. o in Histor. Acad. Reg. Λnt I7ID L
406쪽
tteriser ignavit: notavitque , eius cavam Param surism , conmaram mero deorsum Dectare araeterea Ostendit , eam investigando non ant8rioisim , sed posteriorem cavae partem incidendam esseιias eam non facile reρerirι. Denique notavit, eam pius In adultis, ubi fordmen o vate clausum abese; in infantibus vero, praesertim recens natis, eri alias foramen Ovale apertum, dptime conspici demonstrari posse: in primis si vis aquae ρleno im etiatur. Tandem , ut alia, qua notatu digna iussa hae dissertatione enarravit, brevitatis eause, prateream , docuit, eam tuam non solum uῶn praesare, quem Lancisius ei assignavit ; Φem etiam , tumprimis in fetu Bascend οι ubi ximὸ Dectabilis ) impedire , ne sanguis ex au-ula dextra , aut vena tama superiori , in edam Inferiorem remeare ρκJur quibus mero de reis i winsious uberius legi meretuet qui etiamem toto de usu foraminis ovalis & membra- huic oppositae , quam eontra vulgarem fen tiam cum Meryo malmulam esse negat s maria fert, qua uberiori inquistione digna fiunt. o' ad pag. i 61. Ne vos vel ex medulla te. L erfur/ oblongata , vel ex spinati oriri s Anatomici nervo sentiunt; verum ex quibus spetiatim medullae rusti ixiatibus aut locis promenian malde disciebant: cerid ἐmadmodum ex V Villiso vieussenio de
rvis, Duuerneo de organo auditus Tub. YLil eo de cerebro, Morgagnio er Santorino va- ex Iocis, aliisque videri potest. Quod autem non ι erroribus nonnullorum aissorum , ut faciles fuspicari posset, quam natura marianti paliseum adscribendum ese eeηseo e quae in Origine ἡ ibutione, er plexibus mut/rum nervorsim ast
fissime Morgagnitassentit ta), incerta er et aris
407쪽
est. Santorinus quoque , subtilissimus nermorum ρe
Icνuptator ρostquam i n veris eorum originibus detegendis multum opera impendit, atque digna de iis spe. ρroposuit, tandem tameni a tetur a), origines neret arm morum cerebri non conflantes esse 9 jed variare . At interco- spiciatim de etero nervi in tei costalis principio ex
Al recentioribus anatomici prasantissimi difεntiunι. Plerisque cum Willisio ex pari quinto, cX sexto se
m si eum dedκcunt, atque certos surcillos huic ; illi, alios adscribunt. Eustachius , ni ex tabulis eius cons.rt, exsolo sexto eum accersi: cum quo maxime eo entit Morgagnius: qκi nunc uni o, nunc duobus, nunc tribus surculis, eius exortum a sexto,
nunqMam meto satis luculenter a quinto se midisse affirmat. b) Lansius bunc neretum , neque a quin to, neque a Ie Ato pari deducit 3 sed peculiarem aedistinctum exον Ium , a protuberant iis sci l icet cerebri , ubi cum pedunculis glanditiae pinealis adnectuntur, tu tribuit. c Covvperus de certa crconstanti Origine eiusdem nervi nihil adfirmare το- luit. d Santorinus tamen rurjus a pari quinto, ersexto , cum Vieui lenio,cT Rid leo ortum eiusse vidisse testatur. e) Ego quoque eum nunc ex sexto, nunc ex sexto, cX quinto sim Bι prodi se obser a-
mi: quae omnia , originem eius variare , satis evincere videntur: cujus tamen varie ac dimesa ob servationis tam nervorum cerebri in unive=sum , quam Deciatim inter costalis, etiam aliqua cia Mas esse potes summa exilιtas mollities bιν umnermorum ρνορe exorsum , ob quam, dum cere brum ea imitur, σ ρr aratur, facillime νvm.
pi, di trahi, aut alio modo radi possunt.
408쪽
tem cerebri paria nermorum numeravit, omnes fere carebri
Medici in Anatomici retentiores butusque secuti decim. ι sunt. Mibi vero iam dudum visum est, decLmum sie ultimum eius par mmerito ad nervos cerebri relatum esse: primo, quia non a cerebro , aut medulla oblongata oritur, sed a spinali medulla: quae mel sola ratis , saliae deficerent, suffficere posset, ut Anato misi illud meum e numero nerv um cerebri eximerent, em ad medulla θλ-nalis, cuIus vera in genuina Ioboles, est , nervos transferrent. Accedit deinde, quod boe par non per foramen quosdam eaρitis sve eranii , quemadmodum cerebri reliquae transeat: mo nequI. dem inter cranium re ρrimam colli vertebram, ne villisius,aliique eum sequentes voluerunti verrem inter primam demum , ut ego fallem observa A,
er fetundam tolli mertebram : nullum enim un- vam nervum inter tranium er Arimam vertebram ρrodeuntem manifeste eonDicere ροtui
i eque , willisius, ubi de paris huius exitu disserit, tam dubitantest de illo loquitur, ut merito inde fuistrandum , ipsum hune nervum inter oceὶ put CT ρrimam vertebram exeuntem luculenter haud midisse : m idcireo, quia eius oraus egressus omnino es extra istanti limites, nullo modo
pro nervo eerebri, sed pro Dinalis medulla primo faber debet. Doctissimus, mibique amicissimu/Morgagnius toneedit quiaem , hoc par non e me dulla eerebri oblongata , sed ex Dia ali oris , neque per oranti foramina exire a) : direrre du- terra in eo a spinatibus reliquis, eum Rid leo ass/nrat , quod non, ut bi, antico re postico oriatur principio: propterea illud Dinalibus noen ac censendum esse arbitratur. Verum Santorinus
409쪽
tiam inquistionibus se reperisse asseverat , illud istuti ceteri nermi Dinales, tam e priori, quam posteriori medullae spinalis facie oriri: hine
quia se omnia spinalium nervorum, nulla vero cerebri requista obtinet, merito etiam ad Dina- Iis medulla illud referendum esse censeo . i mu . 72'J ad pag. l84. Cum in umula eiusque muου scalo te 'stulis examinandis occupatis issem, saepius m ul- raro, timis inquisitionibus Perpetuo observavi, e radice staρδει apopbspis tenuis processuum pter goideorum, quam lino. Samorinus baud inepte corniculum borum processuium appellat seriem fibrarum carnearum , salii
conspicuarum , oriri, qua confuncta exiguum muri Iculum constitnunt, cuius tendinea expansio desis nit in metum palatinum , mersus M la ρ4rtem superiorem , quam una cum aliis mus uliν fur. sum trahere valet. Si Cr ab aliis exigua bae musculosa para pro musculo agnoscetur , quemadini modum revera esse videtur, cerato- staphilinus
vocari posset, elimque aliquo modo Tab. VIII. Q. 38. littera it indicavit licet a calatore satis bene non si expressus. 73' ad pag. 188. Quadraginta qua tuor mu jφ mu- sculos intercinales perperam numerari, cum Dre scutis. lincurtio Iustinet Schelha merus. b) Fibras enim interco ,, intercinales, ait, non ita di Utas esse , ut statibu . niusculosseorsim exbibere queant; sed permix- tas esse , ut decussatim inter se discurrant . AI-
, , terum enim borum ordinem a costa superioris, , parte inferiore externa , ad cosa inferioris par- ,, tem superiorem internam, oblique decurrere i, , alterum contrario modo a cina superioris parti te inferiori interna , versus inferiorii partem
410쪽
,. . Nqμ . . . . .m fusteriorem externam , iri em oblique . Huius , fabrica autem rationem esse, quod non tans, sursum , sed etiam extroνsum costae trari benda erant, quo iborax amplior fieret. At- ,, hoe modo iboracem Iollem exbibere , quar, lιs nullus exstaret usquam, nec ab artificem quoquam fabricari posset. Itaque tantum XXILintercol ales numerat : qitibus Iolis cum subcla mis et vationem iboracis adscribit. Gouey me contendit, omnes m culos intercinales non
nisi unicum consituere musculum, qui in ptare, tantum ventres distributus esset sa) : quod sentu-
Iari e erimento ρrobare vult, quo tinum latus thoracis, mel ex bomine, mel alio animali resectum, coquit, donec carnes ossa relinquere qneant: ita enim totum boc extensum earneum , ut partem
continuam, a cinis detrabi posse docete quod iis Iorte baud displicebit, quὸ musculos multiplicare
bricalιum quatuor utρlurimum in quavis manu festis adesseolant, quorum singulis sngulo digito , ut fu lumbri-pra indicavimus, inoritur 9 attamen in binde, ni caueb , in aliis, ita er hie marietas observatur. Destre ben- prosen. die nimia n. IIIo quinque in una manu , ab ea. σdem origine , tendinibus nimirum musculi profan- sublimiodi in manu , unico principio proveni se, quorum primus inlatus externum digiti indicis pollicem respiciens, fecundus, in latus externum digiti medii ;tertius, in latus internum eiusdem digiti ; quartui, in latus externum digiti annularis , V. in latus internum , ann nlaris inferebatur. Quatuor poseriores in prima statim piatanga iungebantur tendini bus intemfeorum I primus mero tendine suo pecntiari per latus externum digiti indicis excurrebat, CV in Z. 4 extrem Ial veritable chirurgie, Pas. 189.