장음표시 사용
11쪽
A v C A praefabor, AMICE L E C T o R ; enim grauis esse nolui mole grandioris libri, molerius non ero prae mone prolixa. Rationem reddam breuiter consiliν mei. Rationem p an verius excusetionem'Enimvero non sium adeo impudens,ut m eruditissmi secuti theatro audeam apparere absique uti postulatione venia, aut excusitione probabili. Vulgarem illam afferre possiem, S tritam ,sed certe veram, ab amicorum consilisepeti soler. runt enim ipsi, quantis me Germonibus, s litterisso iciatarunt, ut pacerer aliquando, siripta mea Theologica lucem adspicere. Sperabant quippe, qua prius in Hi ania, is postea in Urbe gram miatis fuerant 'ecsine magno sumptuum,se laboris di minoia longe etiam dissus expetebantur auidius;gratio fore, si politioribus characteribus exarata, os leuiori pretio haberentur ad manum. Addebant, mulari a non eis in dies libros, in quibus ex meis sentem ijs impugnabantur aliqua, quorum obiecta publica ι um essent, publicam aeque res onsionem exigebant. His, et nodi alijs oppugnabar quotidie , sed non expugnabar , nec adduci umquam poteram , ut, ripturientis sculi consuetudine dicam, an vitio P abriperer , quo scribimus indocti, doctique volumina pagm. Videbam, quam fit dissicile post tot, imitorumque virorum lucis attones Theologicas, quibus omnem ιam prorsis veritatem videntur occupasse, eos vel assequi, vel quidquam adistere libro dignum, nsi velimus ea, qua ab illis recit esunt diarita, transiribere, ta pro nomis, una, vel altera ratione, aut responsione addita, ven iutare. Riuuluae exigum unius repentina uuia accessiones
cile excresit. Magna lumina quantis egent imbribus, ut exundent prie logiam nonram, dum paruula adhuc erat, non ita fuit fortasse disssciis promouerer se ubi prouecta iam est, sper omnem ubique sui planitiem ex patiata, uberrimis opus est doctrina, Golertia imbribus, ut vel mo
dicum augeat r. Hec me retardabant. Accessi tandem eorum imperium,
quibus non iamsolam debebam fidem, sed obedientiam. Acquieui hoc pacto,
ne cogerer ea transferre in codices meos, qua ab alijs optime iam tractata, comprobata inueniuntur. Experientia enim didici, quam agatur inique
cum Theologia Profissoribus, quibus iactu grauior nulti est, quam temporis , dum easdem rationes, ren onsiones, possiones, ter, quater ,septies
12쪽
apud totissim Auctores in singuis quinionibus legere coguntur. Ego ita que nolo, meum librum flum legi, sed cum alys, s post alios, quorum a pendix est: a quibus qua dicta sunt bene, breui e supponam magis,quam
dicam es quiὰ vero vel pro eorum argumentis explic dis, confirmandis, . tuendis ε, vel e contra objciendum, dubitandumve occurrerit, adiungam hoc saltem nomine de lectore benemeritus, quod di cultatem, nodumque non dissimulabo, etiam ubi flutionem plene compertam non habuero. Habemus enim in pretio venaticos canes, qui pradam, quam apprehendere non valent, ostendunt. Sic apud ingeniosi lector gratiam habet, qui di
cultatis latentis, mel dubij praedam indicat, quam ipse postea ingenν proprij
cursis stertiάque assequatur. Sancti Thoma textum inserendum non ce sui, neque enim tanti sunt mea Commentaria, mi pro ise habendis cogendus sis emere denuo,quod iam semel antea,s sepius sertasse comparaueras. Consilium meum hoc est,ut quia vita breuitas, s mea non satis firma valetudo corporis non omniasterare permittunt, materias selum ilias, quas inposis
no tris polactici Professores tractare flent ,successue proferam. Incepi
atilem a Tractatu de Incarnatione Dominica, tum quia in pra manibus
erat, magis cateris a tutus , tum mi cederem T. FRANCIs Co DE
L v G Ο , Iratri meo natu maiori, re' eiusdem Societatis vinculo mihi comiunctissimo, cuius praclara in I. panem Commentariasub malo iam sunt.
Complector ergo hoc tomo priores qua tiones S.Thoma, reliqua, qua ad Sacramenta ingeneret,ad Eucharimam item, cis Paenitentiamflectant, tomo altero complexurus ,si Deus Opt. Max. vitam largitus fuerit, solium. Interim ,si quid tibi gratum inter legendum occurrerit, eidem Deo referas; si quid minus gratum, mihi. Ea tamen,s alia omnia LR.Ecclesia censura, iudicioquesummitto. VALE.
13쪽
metuarios de Incarnatione, a R. P. I o A N N E D E Lv c o, Societatis I E s v, compositos, ego subsignitus Theologus Licentiatus in uniuersitate Parisiensi, vidi de legi, nihilque in eis aduersi orthodoxam fidem anim uerti , imb tanta eruditione resertum opus, ut in lucem ederetur iudi ut, ni eoque calculo dignissimum approbaui. Lugduni in Conuentu S. Bonaventurae Fratrum Minorum, hac die mensis Decembris sexta, anno Christianae salutis i63 a. FR. BERNARDIN vs MOLLI Asso N UM M. M. Paris .
Nos infra seripti in sacrae Theologiae facultate Magistri, fidem facimus per Iegisse Commentarios de Incamatione Domini nostri Iesu Christi, a Doctissimo P. IOANNa DE LUG o Societatis I E s vcompositos,nilulque in eis fidei orthodoxae contrarium reperisse. Lugduni dic 7.Decembr. i 632. FR. CL. COCHET OraenadFR. IOAN. PORTIER eiusdem orae Hos Commentarios in 3. p. Diui Thomae de Ine nationis mysterio a R. P. IOANNE DE Luco Proscillare saetae Theologiae in Collinio Romano Societatis I a s v elucubratos, iussu R.P.Nicolai Pacaria Magistri sacri Palatii. vidi ; nec in eis quicquam aut sacrae doctrinae , aut bonae Pliilosephiae repugnans deprehendi: sed potius quod in plerisque qui modo eduntur libris desideratur, opus mininis ex
aliorum laboribus coaceruatum. Ea enim Scripturae sacrae sanctorumque Patrum testimonia ac rationum momenta,qua in aliis auctoribus bene disposita ac digesta teperit,minime usurpat, sed pro dignitate laudatac ad ea lectorem remittit. Ea veris quae inuoluta, obmira,vel debilibus innixa fundamentis videbantur,euoluit,perspicue declarar. atque integre confirmat: disti cultates passim ex proprio ingenio ac labore excitando, ac nouas producendo obiectiones de argumenta, quae solide dissoluit; ac denique omnia mihi ad viuuin reserare videtur. Qinropter opus iuvim luce dignum. In eodem Collegio Romano 16.
CVm Commentarios de Incarnatione P. I AN ris Da Lv c o, nostrae Societatis Theolosi, tres Scieietatis Theologi, quibus id commissum fuit, recognouerint, de in lucem edi posse probauerint; facultatem concedimus, ut typis mandentur, si ita iis, ad quos pertinet,videbitur. In quorum fidem has literas, manu nostra subscriptas,dc sigillo nostro munitas dedimus Romae is. Augusti i6D
rimatur si iidebitur Tduerendissimo F. Magi Iro sacri Palatii Apinose
primatur. F. ANTONI vs Magi fer,scisu 'serendissimi Patris Magdisi sacri Palatii.
Summa Privilegij Regis Christianissimi.
Ecis Christianissimi Privilegio, dato Parisiis l8 Decembris I632. cau tum est ne quis in Prouinetis suae ditioni subiectis, praeter i A c o B v MP Ro s T Bibliopolam Lugdunensem, aut de illius voluntate,opus hoc cui titulus est, Dissutationes dem Rem Incarnationu R. P. IoMmu DE LV .ὸ Socierate I E s v, intra decennium , a die impressioni computandum, mandare typis queat, sub poenis in eo contentis. Se mandato si '
14쪽
Disputationum, S Sectionum, quae in hoc libro Incarnationis Dominicae
SEcr. t. ra potuerit Angelus naturali lumine cognoscere se polligi li-
1. Villim Christi satisfactio defecerit ratione 1 cundae,& tertiaeeomlmonis. 3Vtrum Christi satisfactio habuerit tres ali conditiones prout existuntur ad iustitiam. 6sDIs νυ TATIO V.
Kν π ν Ari sum conuenientiaIncarnationis ne- lsr' i rit Deum ad eam volendam. ibid.
a. Respondetur ad argumenta contra doctilinam praecedentem. et . Duae aliae ditscultates propon ur pro rIece raro Ineamarionis. ' e , ΤΙ
. Proponuntur rationes quivus quidam Ara rModernus impugnat doctrinam nostram. 2 I
Ax T. . An Deus oblitatus fuerit ex iustitia per Christi opera/a. Soluuntur aliae obiectiones quae fieri Iuniant contra doctrinam sectionis praecedentis. 3 3et. Examinatur quaestio in secundo seii an homo debeat aliquid Deo ex iussito pio quo debrat satisfacete. Proponuntur & ditatuuntur arguinenta contra primam parten nostrae sentcnMa . . modiit mei ivoluntatis Ddmini obli γtis ex iustitia G. Insertur ex dictis , an Christias & Martyres passi fuerint vetam iiii iam ab occisorinus.
τ. obicctiones aduersos secundam partem nostrae
sententiae. ν Dissoluuntur obiectiones contra tertiam par v tri dicistrae sententiae.
s. Insertur re lutio quaestionis,an Christus sitis e rit ex iustitia in fecundo lentu. s Io. Utrum Christus sitissecerit pro peccatis ex rigore iustitiae vindicatiuae.
An senis necessem Incarnatio ad condio tisfaciendum pro 'ciatis. 6yS1cT. r. Virdm possit homo condigne satisfacere pro peccatis propriis reseruntur variae sententiae. 7. a. Communis sententia de impotentia hominis p ri ad statis faciendum condistiae pro culpa. γε . Modus hoc ipsum probandi ex intinatate peccata s . Explicatur & defenditur eommunis sententia A esas ratio. di F. Vtram pro peccato commisse absque aduerten- tia ad ostens uti Dei potui uel istis core Purus homo Υ6 Resipondete .utumentis quae fiunt contra do- nam sectionis pnecessentis. 94
Desii cientia meritorum essetissectiois
SEeT. r. Vtrlim Christi satisfactio fuerit ae Falis condigna pro nostris peccatis ibid. a. Vtrdm Deut dignitas Christi auget valorem, ita maior gratia habitualis augeat usorem nostrorum operum s3. Respondetur ad obieetionem positam, aliorum solutiones refelluntur. D84. Utiam sicut ex maiori dignitate stibiecti erescit praemium, se ex maiori dignitate subiecti crescat poena.
15쪽
Index Disputationum,& Section Um.
DISPUTATIO XII. De termino vnionis ex parte assumentis. Hi de
ster. i. Sententia seoti &s.Thomae. ibid. SicT. i. Subsistentia quid significet.Vbi de natura, a Proponuntur&dissoluuntur obiectiones contin supposito&hypostasi. ibid. conclusionem. I. Vtruin suppositum in creatis addat Lapra nara. An possit stare superior doctrina cum sententia ram aliquid positiuum ab ipsa distinctum .i 28 negante in Virgine Deipua proximum debi- 1, Quid sit sublilientia, α quibus rebus competat. tum contrahendi peccatum Originale. 1 2 MG , . 4 Soluuntur aliqua argumenta contra doctrinam A. Proponuntur&dissoluuntur obiectiones contra praecedentem. III doctrinam praecedentem. ΕΠ e. Vtriim Christus veniret propter sola peccata 1. An Verbum assumpserit immediate .union triactualia sitne originali,vel e contra. III materiae cum sorma. 2Iassi Vir im N quomodo pollit eadcm natura sui si-DISPvTATIO VIII. stete per plures subsistentias. 2 3 n - . Explicantur aliae dissicultates circa naturam sus
Sic T. r. Vtrum humanitas Christi potuerit naereri unionem ad Verbum. a. An Christiis per merita lubsequentia mereri potuerit Incarnationem. hes . , e . Utrum Incarnatio potuerit esse ex meritis con Ster. i. Qualem naturam humanam Verbum M- gruis anticii totum Patrum. sumplcrit 3 Vbi,an in Chrillo fuit tres naturae. L An Patres antiqui meruerint de tacto de cogruo ibid. Incarnationmu,vel eius circunsian ia . L Vtrum Verbum assumpserit hominem. . I1. Vtroni virgo Deipara meruerit Incarna ionem, 1. Victim si Verbum assumeret plures liaua mirares, vel eius circumstanti M refelluntur Variκ esset virus homo,vel plures.sententiae. LQDe termino assumptionis ex parte nata
6. Referuntur & impugnantur aliae duae recentro res sententiae. vir. Probabilior solutio dissicultatis. DISPUTATIO IX. Irarum unio facta fuerit in natara' x DDis P v TATIO XIV. De unione hvsasis Haina eum sanguine christi. xx
SECT. . Reseruntur variae sententiae circa Christi sanguin IN.
Prima conclusio contra Durandum de unione Ster. i. Quis suetit in hoc plancto Euryclicii veibi eum sanguine Christi. AMerror. L Statuuntur aliae duae conclusones. MVeritas Catholica Eutycheti contraria. Ita . . h Diilobiuntur argumenta contra doctrinam Catholicam. . Soluuntur argumenta contra doctrinam praece
DISPVTATIO X. Vtrum mnios raseris inpersona 8 Isi, an Christussit persena composita 8 37 r
Appendix, virum Christus sit diuinitas, humanitas. Sta
Incarnationss. 3T Ster. 1. An de quid sit vitio h1postatica. ibid. Quis sit terminus Incarnationis. GIAn per unioncm dependear humanitas Christi a
Duae reliqiuae conclusiones statu tur. 6. Deciso aliorum dubiorum pro complemento huius materiae. 'UDe eensura aliarum sententiarum quid sentien-- dum L De unione Verbi diuini cum aliis humoribus, capillis , unguibus , S: accidentibus.
DIs P V TATI O XV. De ordine assimpsionis artium inters. mDISPUTATIO XVI. De gratia Christi qua eius humamitius ηctificatur.
Verbo diuino. t 8s sicT. I. Vtrum Christi himianitas substantialiter
4. Vtrtim vnio duarum naturarum in Christo hi sinctificctur ratione Vnionis. dicend1 substantialis, essentialis, naturalis,& LVtriim Christi humanitas sanctificetur tormall- niaxima uniolium. Ita ter per unionem hypostatim , an per natu- , Vtrum pratia unionis Bd habitualis sit naturalis ram diuinam, vel per subsistentiain. homini Christi. ryo 1, Vtriim Christi humanitas surctificetur innititesi. De subiecto unionis. Explicatur dissicultas & simplicitet. . Propon tur variae sentcntiae. t si s Aliae difficultates circa doctrinam sectionis prae-7.Verior ratio cur Verbum non sit subiectum viii - cedentis.
si in s Vtruin Christus habeat gratiainhabitu: m. 74
16쪽
Index Disputationum, & Sectionum
Q Uttlim gratia habitualis in Christo fit infini- DVt si haec proposiclostvria Christinis pilasEta, ubi utrum habeat plenitudinem gratia: r. Vtrum Christus habuerit virtutes & dona. in
D Is PUTATIO XVII. De gratia Chriai praui es caput Eccissis. Ego DISPUTATIO XUIII. De scientia Christi in communi. G ID Is PUTATIO XIX. Deficientia beata Chrim. 183
Krer i. An Christus viderit in Verbo omnia su
1. An cognouerit Christus etiam in Verbo infinitas rubstantias possibiles. 1yo
L Vtrum Christus in quantum homo sit Deus, vel per na. 36SDIsΡvTATIO XXIV. De unitate Chrissi. An Chri sit -- vel unum,an vero plures A plura. DISPUTATIO XXV. De voluntate chrissiti. Inrum in ChriIIo volunt, humana fuerit contraria voluntati
diuinae. 171DIs PUTATIO XXVI. De libertate o impeccabilitate Chriai. 1 o
SEcT. I. Vtrum erit,uel potuerit esse peccatum in Christo. ibid. 1. Vtrum natura liumana esset aequὸ imprecabilis si uniretur naturae diuinae media inbsistentia
Ster. i. An & qualis fuerit scien ta ins L in . . Re linititur siquot dubia ex doctrina praece Christo. ibid. M V Ita De obiecto scientiae insuG. ibid.
denti. -- L Vtrum potuerit esse in Christo fomes, vel habi-
tus vitiosi,vel aliquis a s malus ex obiecto.
dio potuerit Christus cognoscere mysterium Trinitati . Vtrum potuerit humanitas Verbi neccare, it aut De habitu necessario ad usum huiuβ sciς xi - distbbueretur vitio propter pccc atum. 12I
De speeiebus necessariis in usum Icientiae inru' libertate ' reseruntur aliquae sententiae. Examinatur sententia ,&solutio communis delibertate Christi. Ira L Explicatur probabilior solutio dissicultatis. os Respondetur ad argumenta cuiusdam Auctoris moderni contra nostram sententiam. 4ς6L De proprietatibus scientiae infusae.
Io. Vtrum humanitas Christi potuerit et ieere S ger. t . An S: ex quo tempore habuerit Christus minus persectum, omisib persectiori. 4oyLL. Soluuntur aliquae obiectiones contra doctii- scientiam acquisitam. 1. De obiecto scientiae aequisitae. L Qualis fuerit scientia acquista Christi.
DISPUTATIO XXVII. De merito se oratione Christi. di 8Ster.t. An & quomodo fuerint in Christo passio- 'vos meruerit. mnes rubi etiam an habuerit tentationes,&puia z. Mid Christus sibi meruerat. lignain siternam. Us D De hiF,quae Christus aliis meruerit. vi x. De dolore & tristitia animae Christi. 3 1 ω meruerit, & an nunc I. De timore animae Christi. De affectu admirationis. L. De affectu im in Christo. JO
De subtemone sese tute Christi. Α1 1
S cT. 1. Quomodo Christus dicendus sit subiectus eo,vel minor Deo. . ibid. a. Sententia inmans Christum esse propriE seruum. Ie proprie S:
L les snt hae praedicationes, LQuo sensit alii Patres Christum seruum appel- homo est min. 1 g larint. AU3. Vtrum aici possit, Deu factis est homo MMD- Vtrum talem eum reduplicatione possit Chri-ctines Dem. DV stus diei seruus Vtrum Christus possit dici simpliciter erratura, si Digbluuntur argumenta contra nostram sen- vel saltein in quantum homo. tentiam. AU
De communicasione idio sum inter Deum o hominem.
possint de homine, & praedicata humana de Christum non esse proprie & stricte seruum, v
Deo. 468 rior sententia auarmat.
17쪽
Index Disputationum,& Sectionum.
vcr. L. An &quid sit sacerdotium in Christoc ira potissimum narum ratione illi competat. ibid. a. De essectu saeerdoti, Christi ,-an 'pro seipso etiam obtulerit lacrificium. 4so Quomodo Christus sit sacerdos secundita ordinem Melchisedech. A. De ossicio Mediatoris. M
DIs P v TATIO XXX. De regno est dominis temporali Chrissi. 438SE T. . Anil quale regnum habuerit Christus vi homo. ibid. MDe dominio Christi circa res singulas uniuers. 46oDIs PUTATIO XXXI. De adopeione Chrihi.
SEcr. . Supponuntur aliqua faciliora& communiora in hac controuersia. 46 a. Qua ratione Christo ut homini competat ellentium iraturalem Dei referuntur variae sentcaitia . 611. Explieatur Λ defenditur sententia probabilior.
St T. i. χid dicendum se de hac propositione. Christin est marinisa -. ibid. i. Vtrum dici possit, his homo, vel Christus praedestitiatus est filius Dei. 4 2
destinata ad gloriam 3 re tuuntur etiam alia dubia circa eamdem materiam. 4 6
De adoratisne incommuni. 48oncr. . Mid & quot uplex sit adoratio. ibid. Quos de quales a tias includat adoratio. 48qDis P v TATIO XXXIV. De adorasione latria propria Dei. 43
Expediuntur aliqua dubia circa adorati nem latriae. ibid. a. Vtrum Christus in quantum homo adoretur Ia- Iia. in
Sic T. L De cultu de adoratione Sanctorum. ibid. a. De adoratione Virginis Deiparae. sotti virum Christi humanitas prout praecisaaVerbo possit adorari adoratione duliae.
De cultu adoratione imaginum. II 2SEcτ. i. Vir im liceat imagines Dei S: Saticiorum depingere, de in tempsis collocare. ibid. a. Vtrum imagines Dei Δ: Sanctorum sint adorandae. vi Vtrum possit adorari imago, non adorato in recto exemplari. q. Respondetur ad argumenta contra nostram sen
s. Infertur ex dictis resolutio aliqtior a dubiorum. 1 sDIs P v TATIO XXXVII. De adoratisne qua competit reliqui, o rebus aliis.
SECT. . Vtrum Omnes res mundi possint adorari.
Appendix de adoratione crucis. 11Zε. De adoratione Eucharistiae, utrum dcbeat, vel
possit adorari sub conditione. 1i
18쪽
i XXXVI. Iu, Dei Ne Sanctonatibit
In tertiam partem D. THOM AE quaest. I.
mysterio Incarnationis 3.p.suae sum mae; quia licet de praedicatis , seu attributis Dei egerit
G de commi inicatio ire qua Deus se perreationein rebus omnibus cominunicauit; hunc. tamen communicationis modum per hypostaticam Vnioli meriti, in ultimum locum screauit,tum quia incarnatio facta est in remedium peccati ut homo ad suum finem roduceretur, a quo per Culpam recelsi rat; idei, prius de fine hominis, de recessu ab ipso per peceatum , dc de accellu pererat iam agit pol a de Christo Redemptore,qui nominem ad Dentiri reduxit,disputat; tu in Ctiam, quia Incarnatio est substantialis, S summa Dei communicatio ad humanitatem; ideb pritis de Communicatione per creationem ; deinde de communicatione per gratiam , per beatitudinem, & denique de communicatione per unionem tractat. Addunt aliqui Christum esse compositum ex vcribo, bc irimia1 itate: quar ordo doctrinae exigebat, ut prisis de partibus secundum se, postea de composito aUretur. Musterium hoc aliquaardo dicitur Humaratio,imorporasis , Sec. communiter tamen Inc aris, quae vox a Patribus merito inducta fuit de nouo ad exprimeri dum nouum , quod creavit Dominus. Significat autem haec vox plus quam Gnat; scilice non solam viii item ad carnem, quae est pars humanitatis, 1 cd ad totam naturam, quae pvr Riucdochem per unain partem iiitelligitur,& quid On pri putem ignobiliorem, ut magis commondetur dignatio Dei erga homines, iuxta illud loami. i. Verbum caro Dytis est, ubi non
homo, acque anima, sed caro ii ininatim Verbo tribuitur ; atquc ctiam Ut Ostorideretur, carnem Christi non tale pliantasticam , contra Manicha o, , sue ut constaret etiam carnem nostram PI.-- Lura de Inca et t. Cypriλ .
non esili malam,ut notauit Cyprian. Am.δ ω pore Christi. Cur S.Thomas ricin egerit seorsim de possibilitate Incarnationis Ratio in promptu est, quam reddit Suareae in praesenti, ne cogerctur, postea acturus de viatorie hyimstatica, re tere eandem doctrinain; tota enim possibilitas m3 steri 1,endet ex solutione argumentorum, quae ibi nune contra essentiam, Se conceptum huius
SECTro I. potuerit Angelus naturali lumine cognostere de possibilitate Incarnationis 'SEC Tio II. De conuenientia Incamationu. Ou lintulisse naturali lumine hu- μυ- reianismano cognosci possibilitatem possibili M.
Incarnationis, certum est apud omnes, S constabit ex iis,quae de lumine Angelico dicemus , de quo maius dubium este potest.
Hoc ergo supposito, quaeri solet, an seclusa
reuelatione, possit naturali lumine saltem Angelico cognosci possibilitas Incarnationis 3 Supponimus pro certo,iton posse naturali lumine cuidenter constare impossibilitatem huius mysteris: non enim potest euidenter consti
aliquid falsum, quale est dicere impossibile id, J. A quod
19쪽
quod te vera factum est. Est etiam certum, aut fere certum, non poste naturali lumine euidenter constare possibilitatem Incarnationis. Ad quod probandum afferuntur plura loca Scriptus rex. rae, & Patrum, quae videri pollunt apud Suaris
Valentia' dc Valentiam in prasimidi . i. qu f. i. 'n' l. quale est illud ad Ephes. s.
uni appellatur Sacramentam absonLtum a se tulis in Deo ; ad Colossi. i. Asycterium absconditam β.
ris,m abscond2ra est, de in hoe iisti intelligi mi illud Isai. 1 3. Generiniommeius quu enarrabis' Scalia plura Patrum teistimonia , quae transcribere Cyrili Alex. non oportet: ipsis tamen addi possunt Cyrili.
dicitur,Vnio hae ineffabilυ.ct inde thensibit euc 1 soli. incomprehensibilis ; Chrysost. tom. a. homu. . in Matthaurar, sepor illa verba : Innota est in utero habens de Spiritusne o , ubi inter alia ite habet:
quem cremurum non excedunt furoris, γi ineffabilemigam Nnerationem Dei hianianu et et cogis,lambin in Messiari putant, vel fueιbm indicari Non enim Gabriel Archangeli , non Euangelissa Aratthaeus,
ritu, ct quonam modo, horum crete nu in exposuis,
neque enim erat omnino mobile. Idem dixerat hornu. a. paulo post principium e quo etiam modo loquuntur alii Patres passim.
Addunt aliqui, non polle intellectum cre tum suis viribus relictum probabiliter iudicare possibilitatem Incarnationis. Ita Suareet
f. quarta ratio. Iam modus loquendi Patrum, &rationes, quibus cognitio euidens impugnatur, videntur contra allelisam etiam proba ilcm militare.
Prima ratio est, quia fateri debemus, aliqua Asmonis esse Deo possibilia, quae non possint ab intelle
l errato in eniri, nec in eius allensum cadere: hoc enim etiam videmus in artifice humano, qui si arte satis valeat,de ingenio, in ichinas tanti artificu fabricat,ut non possent vllo modo vcnire in cogitationem alicuius rustici,& imperiti hominis. Quot enim russi eos inuenires, ita suspicari non pollent, nauem onustana sine velis, S rein is posse pro arbitrio naucleri duci ; vel fieri alia, uae ab Atehimede ingeni 1, & artis virtute factauerunti Cum ergo Inus maiori plane infinities excelsu superet captum humanum, vel Angeli Cum , negari non potest plura posse a Deo heri,qiue in nostram, vel Angelicam etiam mentem venire non possient. Quod autem aliud opus ita diuino ingenio . M sapientia dignum inueniri
poterit, sicut musterium hoc Incarnatiosus quod Dearnarie. ideirco appellatur iii uentio Dei Ita .ra. Notas
Disit elis appellatur nouum propter tuam nouitatem: Mum feeit Dominus su er rerram r semina circunia bis v. m. dec. & ea etiam de causa per antono-t C Uio m masiam appellatur consilium Dei. iuxta illud I i. . ubi pro illis verbis nostrae vulgatae , Vocabitur
nomen ei- admirabilio . eonsiliarim , Septuaginta Tettest. legunt, mam consiω Angrim: per magnum au- Athanasi tem consilium intelligunt Incarnationem Ter-GHIN.Athanasius tib ribeat. ν, Leo de Cisti. Iustin. . voto . r. Hilar. .de Trinit. Videatur Leocritin. de Castro,& Galatinus lib. s. p. 9.
. Fiac prima ratio licet plausibilis sit, si tamen
ad scholasticam trutinam reuocetur, nom vide- Ires. θανtiir satis efficax pollet enim aliquis coii cedere ri ratio.
plura esse possibilia, quae in Angeli mentem non veniant, sicet pilisbilitas unionis hypostaticae ab ipso possit cognosci ; quia licet hoc opus mirabilius sit, & persectius ; cum tamen Angelus
habeat species utriusque extremi, pcit crit saltemper discursum in aliquam cogitationem 3 cnire
de vitione: videns enim, raturam humanam terminari de sacto subsistentia propria creata distincta ex natura rei; sciens aliunde, Deum ellein se subsistentein, siue una, siue multiplici subsistentia; pollet cogitare, & dubitare, an pollet subsistentia diuina supplere respeetia naturae humanae munus illud terminandi, quod praestat subsistentia creata. Sicut de facto ex eo, quddsciamus, Deum habere intellectionem infinitam, & hominem esse capacem intelligendi, dubitant Theologi, an de potentia absoluta posset
intellectus Dei reddere nominem formaliter intelligentem. Habita enim notitia utriusque ex tremi, facile est cogitare, & dubitare de unione,& connexione utriusque. Vnde ad exemplum
artifieis creari responderi posset, rusticum non cogitare de artificio, cuius species non baiat; ita etiam Angelus non dubitat modo de aliquibus operibus possibilibus Dei, quorum syccies non
habet, nec alias, a qaibus possit excitari: ad cogitandum vero de Inearnatione Labet species,ut vidimus, quatenus ex iis, quae cognoscit, potest in Angelo excitari talis cogitatio. Dici tamen
potest merito opus admirabile, ad inuentio Dei, Sc. quia ij et lain, qui species habent reciam quaeri,ssunt excitare illam cogitationem, adhuc in- . uenirent tot difficilliates in eo obiecto, ut dissicile pollent induci ad credendum eius possibilitatem, ut postea videbimus, & multo minus ad credendum eius futuritionem. Secunda ratio esse solet, quia hoc mysterium 4 est omnino supernaturale, S: nullo modo continctiir in principiis naturae. ergo non est modus cognoscendi illud per merum lumen naturae. Haec ratio debilior est. nam lieet ens supernatu- Euert 'rale non possit in se quidditatiue, M perfecia cognosci naturaliter: potest tamen per aliud, Mimperfecte cognosci naturaliter. Ratio autem
disterentiae est clara quia ad cognitionem quid-ditatiuam,& in se,praerequiritiir species quidditatiua illius obiecti; species velli quid ditativa obiecti supernaturalis, est etiam si pernaturalis; Omnis enim species quid ditatiua supponita con- naturaliter loquendo, suum obiectum, ut alibi probabimus in materia de Angelis. Cum ergo species quidditativa obiecti supernaturalis pen-oeat ab existentia illius obiecti,quod non potest naturalitcr existere; consequens est quod ipsa etiam species sit supernaturalis,& per consequens indebita intellectui naturali. At vero ad cognitionem miniis persectiun susscit species, quae non sit quidditativa, sed quas aliena, quatenus ex aliis, quae naturaliter cognoscimus, si sumus deuenire in cognitionem alicuius entis
supernaturalis, saltem quoad eius possibilitatem ; sic enim ex cognitione omnipotcntiae Dei, quae naturaliter coenosci,& demonstrari potest, possiimus perdiscursum cognoscere, ipsum pollefacere aliquid sit pia vires totius naturae: Usinu,
v.g. posse reuocare mortuos ad vitaminosse con
20쪽
tta, non vld lucis conataei mentem non
hinsiaticae opus iniis ilica inpetus ait saltum
leritare accidentia sine subiecto, quae conserua tio videtur plane in sua ei iti tale sit pernati iratis,&sie de aliis ; cur ergo similiter non pollet Angelus ex iis, quae naturaliter cognoscit, discurrere ad cogitari diun de possibilitate unionis intra naturam humanam, & peribitalitatem diuinam
I. Tertia ratio est,quia per in alitas Verbi nullo
tἰ. t. Hia. modo est cognoscibilis a creatura sine Dci reuelatione: omnis enim cognitio Dei ex creaturis selum ostendit, Deum me creatorem , Omnipotentem,uirum,S c. non tamen tale trinum. Quomodo ergo post et Angelus cognoscere naturaliter possibilem elle unionem Verbi diuini, eiuri Promo ex natura humana I laec ratio probat, non poste Mis ' naturaliter cognosci Incarnationem, qualis de facto est, scilicet prout terini natur unio ad per- nalitatem relati uiam Verbi; non tam n probatoton potui sic cognosci Incarnationem, prout silum dieit unionem naturae huinanae cum lycr-Ωnalitate diuina praescindelido ab co,quod personalitas in Deo sit una, vel multiplex; sit abs luta, vel relati . nam Philosophi etiam gentiles eogii oscebant naturaliter, Deum elle pers Dain, de in hoc non errabant, licet ignorarent, qualem personalitarent haberet. Cur ergo An gelus non posset cogitate de unione inter naturam immanam,& per nalitatem infinitam diuitiam , atque adeo cognoscere Incamationem Dei sub conceptu communi Incarnati nisdiuinaeis. Quarta ratio est,quia ea omnia, quae Angelus Ratis r ν- naturaliter eognoscit, potius si inderent, impossibilem esse talem unionem; nam videt naturam cicatam terminari per subsistentiam modes , atque adco, licui quantitas non potest cons a-ri sine aliqua figura, nec eorpus sine aliqua ubi-Catione modali; ite iudi c. luci, naturam humanam non polle conseruari sine aliqua subsistentia incidati: nec magis venirer in eius mentem,
posse suppleri subsistentiam illam modalem S:
propriam . per subsistentiam alienam , quam poste figuram , vel ubi rationem modalem propriam , suppleri per figuram, vel ubicationem
T. I laec etiam ratio dissicilis est. nam in primis iuxta probatialem satis sententiam natura humana rotcst diuinitds existere absque ulla se sistentia positiva propria,vel aliena Quod si hoe
ita est, non app1rer, cur Angelus hoc ipsum naturaliter ignoraret: eo enim ipso qudd compre- liendit entitatem aliquam, debet cognoscere dependentiam omnem clientialem , vel naturalem , quam has, et: simit eo ipse quδil comprehendit entitatem aliquam modalem, cognoscit, illam e te modum talis rei, & habere dependentiam essentialem, qua essentialiter exigit non cile sine illa;& eo ipso quod comprehendit entita tem realem qine non sit modus,cognoscit, illam non esse inodum,sed rem,& per consequeris nonrepit gnate litialiter separationi ab aliis: alioquin ii Ilaec non cognosceret, non comPrchcnderet modum t modum, nec rem, ut rem; haec
cnim sum prx dicati realia inci inseca in illis. Si ergo fateri debemus, Angelum comprehcnsa cnritate reali accidentali, v. g. cognoscere, ipsam non habere dependentiam cstentialem a lid i cto .debemus etiam a fortiori fateri, cluando PIMnin Luga de Incarnat. comprehendit naturam humanam, cognoscere illam non habete dependentiam ellentialem a subsistentia, scd polle elle diuinitus sire illa.Alioquin minus comprehendit naturam humanam, quam accidentia realia, in quibus lut vidimus cognoscit hoc praedicatum, in quo fundant ca- rem iam dependentiae es lentialis a subiecto. Si autem semel admittas, Angelum comprahen-dcndo naturam hi anam cognoscere,illam non exigere essentialiter subsistet iam propriam, quia quidquid sit, an possit natura humana diuinitus cxistere absque omni subsistentia , certum est. ipsam polle elle sute sublittentia propria : ergo Angelus noli videt in illa aliquam cxigentiam essentialem, qua essentialit .r exigat subsistentiam propriam. Hinc autem facile posset cogita- ς, an posset terminati per sublistentiam diuinam. Nec obstare videntur exempla adducta defigura, & vbicatione: quia quod attinet ad figuram,cerid scirri Angelus,quantitatem non posseterinitiari in r figuram diuinam, cum Deus non habeat figuram. An vero creatura polici ubicari pre ubi cationem diuinam; sortalle etiam non dubitarer,co quod si aliqua repugnantia specialis.quam Theologi ctiam inuenire conantur, de stilo dicentiis infra disp. 16. I. I. de certe Angelus clarius, At melius eam repugnantiam penetrabit : quod si ea non appareat,dubitaret etiam, naturaliter loquendo,de illo,an posset fieri, lubd reatura ubicaretur per ubi cationem diuinam Quod idem dicendum est circa illud dubium, an creatura pollet ubi cari per ubicationem creatam alienam,vel an quantitas pollet figurari per figuram creatam alienam. Si enim aliqua r pusnantia clara Angelo occurrat, non dubitabit de his, licet dubitet de subsistentia, ubi eam repugnantiam non videret: si autem non aptare- Iet ci maior repugnantia in iis, quam in subsistentia,tune de illis etiam cositarct, de dubitaret
scut de ista. Haec mihi probant, Angelum suae naturae re
non re tam alienum a suspicione viaionis hνpostaticae , ut aliqui volum. Multa enim sant, tu e quotidie humanum ingenium propria inuestigatione inquirit; multa sunt , de quibus dubitat in ordine ad potentiam Dei absolutam; multi, plura Angelicum ingenium liuicniret , de quibus dubitando inquireret. Portalle tamen spenderet in hae quaestione assensium, quia licet repugnantiam non inueniret; haereret adhuc dubitabundus in illo unionis genere, eo quod
uniones aliae, quas naturaliter cognoscebat, eius rationis estent,ut connecteret duo extrema,qit
tum singula semper ipsa coniunctione perficerentur; ita ut nullinri ex rimum inueniretur in n. tura uniuersa unibile, quod non ellet etiam persectibile, quod non ellet in se imperfectum,& incompletum,complcbile autem per coniunctionem eum alio. Dubitaret itaque merito Angelus, an Deus qui in se essentialiter est omnino completus, & nullius persectionis, aut complementi indigens, capax ellet unionis. dubitaret, an ex duobus entibus , quorum virum ellet ensacta completum, pollet rcsultare aliquid per se
unum: huius enim unionis non in uel iret exemplum,iario caeteras uniones sciret esse ex sua essentia nexum duorum entium incompletorum rex