Concordiae inter Alexandrum 3. summum pont. et Fridericum 1. imperatorem Venetiis confirmatae narratio ad veritatis scriptum stabilita. Criminationes ab authore actorum Alexandri Tertij, & chronico Romualdi archiepiscopi Salernitani depulsae. Caesari

4쪽

CONCORDIAE

INTER ALEXANDRUM III

IMPERATOREM VENETHS CONFIRMATAE

NARRATIO

AD VERI ΤΑΤ IS SCRIPTUM STABILITA CRIMINATIONES AB AVTHORE ACTORUM

Alexandra Teri, Chronico Romualdi Archiepiscopi Salernitani depulsa.

CAES ARIS CARDINALIS BARONII

Authoritas a calumnijs vindicata.

EX NOTIS ET ANIMADVERSIONIBUS FELICIS CONTELORI BIBLIOTHECAE vATICANAE CUSTODII

AD Fost xv NATI ULMI LIBELLUM DE ALEx ANDRI TERTII occulto aduentu Venetias Anno M. CLXXVII.

6쪽

INDEX.

D primum fortunati rim testimonium defcta Obonis Trasu rei Rauennatis Hi Zona.

Adoreiadu, de epi U Oscopi Capit ensis. 33 tertium, depicturis Venetis in Aulam. Consi

quartum, de Spitaphio Sebastiani rari Ducis V

netorum

c d quintum , de Chronica diceni in idiomate Veneto.

nonum . de inscriptione in m mplo sancti Dannis

dis undecimum, de Indulgentia Ecclesiasancti Marci

etiarum concessa. 64M duodecimum, de tabula in Aula Regia Palatis Gibeam depicta, in qua 'ideris-primus Alexandrum temtium Oppi adorat, sue inscriptione. Tois decimum tertium de Got ido mi Dbienc . Ad decim quartum, de Tetrade Vineis. - Ad decimum-quintum , de stagmentis Chronicarum a Hieronymo Bardo impressis.

tuu in Ducem Venetorum renitit e.

7쪽

INDEX.

Ad decimumseptimum, de qualitate scriptorum a Barido impressorum. γ' Ad decimum-octauum , de Epistola Friderisi primi ad

Alexandrum tertium. 8o

Scriptor Actorum Alexandri terris a calumnus Und

catus. 81

Romualdi Archiepiscopi Salernitant authoritas defensa.

II Fabulos de Alexandro tertio narrationis occasio explica

ει Actis Alexandri terris de quinta reuersione Friderici in Lombardiam. 166 Ex Chronico Romualdi Archiepiscopi Salernitari de aduentu Alexandri terti, Venetias. I99 Prius Obonis Rauennati a mentuma Hieronymo Bardo in opusculo de Nauati Ziani pugna editum. pag.

Posterius Obonis Rauennatis stagmentum editum a Ni ronymo Tardo in eodem opusculo. pag. LXXXVI.

CONTROVERSIAE

8쪽

CONTROVERSIT

AUCTORIS CONSILIUM.

T Alexandri Terti j Pontificis, & Friderici

Primi Imperatoris dissensones totum fere Christianum Orbem perturbarunt, ita pax inter eos Venetijs inita magnam posterioris aeui scriptoribus altercationum rhateriam praebuit; Veneti enim, & qui eorum caula. fauent, quanquam in plurimis secum mirum in modum discordant , in eo tamen consentiunt, Alexandrum Friderici metu, infesto exercitu aduentantis, pontificiis depos tis indumentis clam Anagnia Venetias se recepisse; dumque ini- Di in Monasterio Charitatis aliena veste occultatus delitesceret, agnitum, ad Gradensis Patriarchae aues a Duce atque uniuersacuutate summo honore deductum, eidem auctorem paulo posthiisse, ut aduersius Othonem Friderici filium, ingenti classe Venetis imminentem ptielio decertaret eumPontisci obsequutum liuignem victoriam reportasse pso Othone belli ductore capto: dehinc pace inter Pontificem atque Imperatorem per Othonem conciliata , ipsum Pontificem, dum Fridericus in sancti Marci porticu eius vestigia exosculaturus humi deuolutus esset , pede illius humeris imoresso, ex Psalmo ea verba pronunciasset superas idem&basiliscum ambulabis,&conculcabis leonem N& draconem: J respondisseque Fridericum: f Non tibi sed P tro, J statimque Pontificem subiecisse: f Et mihi & Petro, J inde

pacem inter eos confirmatam. Alij verδ, qui nullo partium studio tenentur, aiunt, Frideri cum a Lombardorum exercitu iuxta Comum rusum fugatumque, cum videret res suas pessimo loco esse, Anagniam ad Pontificem oratores pacem petitum mississe:

9쪽

Σ Concordiae narratio

ea constituta, ut stabilis rataque perpetuo esset, Alexandrum venetias V Vilhelmi iunioris Siculi Regis triremibus aduectum: ibi Frideri cum aequis acceptis conditionibus, eiuratoque schismate in sancti Marci vestibulo ad pedum oscula admissum, pacemque tum iureiurando, tum publicis tabulis confrmatam. Scriptores Alexandri & Friderici aequales, quorum extant lucubrationes, di si multa minoris momenti diligenter persequuntur quae suo tempore contigerunt; tamen neque de clandestina Alexandri fiaga, neque de Veneta eiusdem latebra, neque de Ziani Ducis victoria, quae & illustrissima sunt,& memoratu dignissima, quicquam litteris prodidere. Itaque cum in tenebris diu latuissent, sanctus Antoninus Florentinus Archiepiscopus Venetorum fidem sequutus, ante centum inoctoginta annos Ziani victoriae na rationem primo in lucem edidit, professu eam apud alios historicos minime reperii i Quinquaginta ferme post illum annis Marcus Antonius Sabellicus eamdem una cum Alexandri fuga vestisque mutatione suis historijs intexuit: non tamen ipse ob eam rem anilis cuiusdam credulitatis reprehensione caruit, quam quidem suae conscius leuitatis non alia ratione purgauit, nisi ut ciceret se omnia ex Venetorum annalibus accepisse. Quinquaginta circiter abhinc annis,cum aula in qua haberi Senatus comsueuerat Venetijs incendio conflagrasset, atque, noua exaedificata picturae, quibus Alexandri Ponti scis actiones exprimerentur eliciendae essent , quod Ziani de Othone victoria, atque Alexam dri Pontificis latebra multis non probaretur, Iacobus Contarenus, & Hieronymus Bardus, qui picturis instaurandis praeerant, collato studio, ut opinor, multa collegerunt, quae ad faciendam illi historiae fidem plurimu valere arbitrati sunt.Ea deinde Bardus unico libello coplexus in luce edidit anno sal. M. D. LXXXI v. Post haec cum Caesar Cardinalis Baron ius scribendis annalibus ad Alexandri tempora peruenisset, videretque quo fuco veritas occultaretur , ut rerum seriem rite pertexeret, necesse habuit puros adire sontes, hoc est, incorruptae fidei codices, qui in Vaticana Bibliotheca asseruantur, considere. Doluit id pluribus, qui aliquoties summissis libellis, irrito semper conatu, suas confirmare fabinias, & Baronium refutare aggressi sunt; sed caducum aedificium leuibus argumentis fulciri satis nonrotuit. Noua substructione ad sustriendas hasce parietinas opus fuit. Hanc prouinciam sane perdissicilem nuper suscepit Fortunatus Vlmus,qui cum videret

in alijs scriptoribus minus sibi praesidia fore, ad Ooonem Rauen

natem,

10쪽

inter Alex. III. & Frid. I. 3

natem, velut ad sacram anchoram confugit: eum inter falsilo quos, ac mendaces veridicum : acta Alexandri, & Romualdi claronicon , vel ab imposioribus adulterata, vel ab ipsis auctori bus conficta: Baronium hebetem ac supinum, qui mera sigmenta, merasque calumnias non viderit. Dubitaui equidem aliquantati sper, an praestaret opperiri, dum veritas proderet sese,atque Vlmi conatus sua siponte descerent; verum, quaa Aduersarius ea potissimum scripta criminationibus incessit, quae in Vaticanae Bibliothecae vilibra delitescunt, frust ra expectandum erat, ut se ipsa tuerentur, nisi aliquis patrocinator in solem, ac pulverem euocaret. En sine nictu dant se in conspectum pura, puta, ut olima sitis auctoribus prodiere. Lege. Vindicata a calumni js deprehcndes, Baronium de sensum, O bonem suppositum scriptorem suis tenebris restitutum.

us nos allata testimonia

confutantur.

Fortunatus Vlmus Monachus Cassinensis in libro quem anno M. DC XXIX. de clandestino aduentu Venetias Alexandri Terti j deque Sebastiani Ziani Veneti Ducis aduersus Othonem Friderici primi Caesaris filium, victoria in lucem edidit,multa persequutus est, quae, tum ad quaerendam illi narrationi fidem, tum ad conuellendam duorum eius temporis scriptorum, & Baronij, qui eos sequutus esst, aues oritatem, plurimum facere existimauit. Ea ut ordine confutentur, prima loco in duodeuiginti testimonia, quae ipse capite primo ad tuenda suorum fabulatorii somnia,velut aciem contra nos ros direxit, impressone faciam. Iis squod spero,& voveo profligatis, scriptores grauissimos veritatis assertores in quorum dignitatem, atque existimationem oppido intemperanter debaccsatus est, extra omnem calumniatorum inuidiam positos esse ostendam. Id quo diligentius maioreque praestetur fide, non solum testimonia ipsa, atque octauum, ac nonum Vl-miani opusculi caput, quibus ille nostra oppugnauit; sed alia etiam loca , qtiotquot contra nos facere videbantur , latine reddidi, & singulis responsionem, si minus ornatam atque elegantem , at ab omni doli atque impolturae suspicione alienam subieci. Caetera eius libri, quaecunque tandem stat,quod V linum 'squEquaque excutere in animo non est, intacta, atque inexplo-