Constitutiones clericorum regularium. Et ad eas ab antiquitate firmandas, Antonii Caraccioli clerici regularis notae, hoc est, religiosarum prisci aeui legum rituumque compendium

발행: 1610년

분량: 203페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

11쪽

CLEMENS PAPA VI ΙΙ.

Ad perpetuam rei memoriam.

quispretis huius mundi vanitatibus , iviam friel gionis,ot Alti imo liberius inseruirent, sunt ample Ai, paterna vitictione prosequimur, tamen diis Ei rum irerum Congregationis Coricorum IR gularium praecipuus in Deiseruitio feruor,regularis di sciplina obseruantia, ct uberes in Eccles a Dei diui,quos ain a verbi Dei praedicatione,frequenti eramentorum admini iratione, probata vita exemplo, ct bonae fama odore a Pia producunt, a nobis exigunt, in laudabile eorum innittit specialibus fasoribus, 'gralys atque Opori ea protectione foueamus. Sanu eum Constitutiones, ct Statuta praediectae Congregationis Clerisorum Regularium a Dilecto silio nosis Pompeio Arrigonio Titi Sancta Bauinae, S. R. E. Cardinali is ordine nos ro diligenter vi , recognita, ct examinata typis eudere,-- ommunem dictae Congregatilinis militatem, ct commoditatem in taeem emittere expediat; Nobis propterea exparte dictorum Curicorum fuit humiliter supplicatu, vit Constitutiones, ct Statuta huiusmodi Aposesica auctoritatis robore communire, aliasque in praemi s oportune prouidera de benignitate Apostolica dignaremur. Nos igitur Congregationem praedi iam θ cialibus fauoribus, ct gratνι prosequi vo entes, ae singulos dictae Congregationis Oericos a quibusvis excommunieationis, μψε sonis,ct --

νιν dicti, ali que Ereissa eis sententi=s, een ris,ct poenis a iura via ab

homine,quatiιι oceasione inica a latis, s quibus quomodolibet innodati ιxinant, ad e=ictum praesentium duntaxat eo equendum,harumserie ab Aenies,ct absolutos fore censentes; Motu proprio, ct ex certascis ria ae de Mosolicae ρου Hatis punitudine a uiusmodi laudabio praedicta Congregationis inυιιutiam,- pradictas omnes, e mutis ConHit timescia nationes,ct Statuta, quaeunque a praedicto Pompeio Cardinale,ut praesertur,visa, ct examinata quarum, ct quorum tenores aeside verbo ad Uerbum insererentur, praesentibus pro expres haberi Colmmus, auectoritate Apo ora tenore praesentium perpetuo eon mamus,

approbamus : ibis q. perpιtuae, ct in tuabilis Aposolicae miratis r bur a cimus: ac omnes, ct sngulos tam iuris quam jacti desed ius .s qui in eisdem interuenerint, sentemus: isia que, ρο illa perpetis iida, ma, ct es Dacia fora, ε' esse : ae per Curicos praeiectos,

12쪽

obseruari d ινρ, ae in Iuram edi , ct typis maintaini posse iseernimus, ct deesseamus. Non ob Iantibus Consitutionibus, Gordinationibus φοL Iisis, ae dicta Con Nationis, etiam iuramento, conserma tione Apostoliea , veta quavis 'mitate alia roboratis, Statutis, σConsuetudinibus, eatervique contra rn quibuscunque. Da m Tysma aptid Sanctum E arcum sub Annulo Piscatoris , die a 3. IMj. io os Ponti ratus Nosti anno My.

13쪽

AD RELIGIOSUM

ET BENEVOLUM

LECTOREM.

I BRVM Iegum nostrarum, superioribus amnis alterius cuiusdam e nostratibus stilo exarsetum,Romaeq. editum, ecce nunc Religiose Lector, Notis auctum, firmatumque, denuo lucidamus. Huius vero nostri consili j non una ratio est: Et debeo hoc tibi vestibulo significare opellae meae caussas atque scopum. Principio igitur nolim ignores studuisse humani generis Hostem Clericorum Regularium superiore seculo renascentem ordinem , non uno machinamento, antequam succresceret, praesecare. Nimirum praeuidebat perfidus ille veterator, quam magno malo suo nobilis illa nostrorum Patrum Quadriga,sancto Spiritu aurigante, pleno iam gradu, nisi mox obsisteret, promoueret. Nihil a vide nonn- igitur cunctandum ratus, excitauit effraenes quosdam Aulicos, 'o ..is' ' certe satellites suos qui plaudente, & parastante vulgi tace, tantorum virorum nomen, famamq. concerpere, hypocritas, seditiosos, nouarum rerum inuentores per summam ignominiam appellitare, aliaq. id genus multa procaciter effutire. Neque vero mireris, mi Lector, adeo probos viros tam subito in sceleratorum odium incurrisse: eiusmodi namq ij erant, in quibus vibi .. o. cum Salviano vetusto,& graui scriptore dicam omni. i h i aemu-D, atque inimica cernerent. Illi enim vivebam iurater in nequiana, si in innocentia ; illi in libidine, si in ea itate ; idi in lus, is, si in monasteris ; ibi prope ιugiter cum Diabolo, si sine cessatione cum Christi. Hoc igitur primum turbine Diabolus, satam recens arbusculam nixus est conuellere. Id tamen inco- modum Sancti illi Dei cultores summa animi sortitudine,& praestanti in Deum fide sunt amoliti; haud ignari, virtutis theatrum ingresso nunquam suum deesse Antagonistam. Et haec quidem ipsis sidentia bene cessit. nam malis sortiter toleratis firmiores - . et euase-

14쪽

euaserunt, & illi Deo vindice disiecti, atque confracti miserrime by

periere; securi, laqueo, igne,' morbove prodigiose absumptis; - , α iii ut eos omittam, qui impiarum opinionum insania abrepti, ad Geneuensem aliasq. eiusmodi Haereticorum haras,ut tutius inde in Catholicos grunnirent, se receperunt. At non ita multo post tempcstas altera exorta est. etenim in immani illa Vrbis dire- , prione, quae Clemente VII. Ponti Max. contigit IIII. Viri nostri ordinis autores, ingruente Haereticorum militum manu , in extremum vitae, samaeq. discrimen sunt adducti. Nam dum Vrbem sanctam scelesti praedones, veluti canes venatici, circum eunt uniuersam, forte resciscunt aliquot sacerdotes vere Catho' licos, hoc est haereticarum partium impense osores , in parua casa ad montem Pincium delitescere. Quo illi audito, extemplo vestigant, odorantur, inueniunt, adoriuntur. Quid tunc facerent pectora pijssima quodve consilium nisi conliantiae, & pietatis in summo periculo capesserent Θ Ad sacram igitur aediculam, quam inibi instruxerant, Deum precaturi confugiunt; viq. erant obeundae pro Christo mortis sitientissimi, figunt humi g nua, & martyrij iam candidati,iethum expectant loeti; illud interim animo voluentes suo, selicissimos se futuros, si ante Christi sanctum Corpus, & Sanguinem,sanguinem suum ipsi landerent,& corpora votas Deo victimas) neci offerrent. Verum impij

satellites probro afficere, quam gladio in eos agere maluerunt. Itaque reuinctis manibus, longe abductos, & titulo nouitatis,dirisq. conuitijs petulanter impetitos, ac varie insuper cruciatos in carcerem trudunt, equo sane non diu post incolumes, per Dei

gratiam, exiere. Illud tamen hinc elici debet, quoscunque siue in Deum,impios, siue in homines, improbos, nostri ordinis persecutores, eos in unam hanc nouitatis labem ipsi affingendam conuenisse, ac veluti collata tessera coniurasse. Hanc igitur maculam, ex se licet fugientem & evanidam, penitus diluere nunc est animus, tum ne ullus unquam possit, in nos aptare illud Bal- b Iob. .

daddi Suhitis, Hesterni sumus: tum ut nos ipsi, dum serimus de priscis moribus sermonem, hunc sane magnum fructum demetamus, nosse videlicet nostri instituti antiquitatem; cuius si a capite origo arcessenda sit, profecto praeter religionem,ritumq. veterum , pene nihil in ea sit reperire: atque adeo sacram hanc

15쪽

Clericorum sodalitatem Apostolicae sedis autoritate firmatam, deuoto nobis esse animo, cultuq. prosequendam. Etsi enim, ut o - Arnobius inquite autoritas non est tempore aestimanda, sed nu-eucoia ' mine, nec qua die ed quid carperis cogitandum; tamen, eum V Ditis conditionis humanae datum sit, ut praeferata despiciamus, ct fusiciamus antiqua , profecto. memorias legere sanctae vetustatis, religionis cunabula, & succrescentis aetatis profectum intue vi, consensionem morum perspicere, germanam illam priscae E clesiae imaginem, in nostro ordine, veluti ex antiquo prototypo delineatam, recognoscere; id videlicet tum multum affert ponderis , tum vero plurimum interest publicae disciplinae. Quocirca minuta etiam vestigia veteris ritus & curiose indagavimus , . ..i uis operose prosecuti sumus, rati in minimis quoque rebus, ut ille s. 'AE' alid omnia antiquae eon Gudinis momenta obseruanda. Iam vero tibi, Regularis Clerice, danda opera est, ut hoc qualecunque monumentum vetusti moris, quod tibi obiicere paramus,identidem respectare memineris,neque sinas in te veterum memoriam Patrum unquam intermori. Δed ecce iam ad Notas transeo, spe bona fretus, ut labor hic maxime in rem nostram communem,

hoc est, in religiosi huius instituti incrementum cedat.

16쪽

CLERICI REGAd primam partem Constitutionum, vitae.

Titulo nobis incipiendum est. Et merito Constituti nes dictae sunt nostrae Leges, cum & Apostoli suas praeceptiones per B. Clementem editas, titulo Constitu

tionum nuncupauerint.

ii Clericorum Regularium . saersi id e

gnomentum.& antiquitus usurpatum. Certe Augustinus ut vetustiores omittam ad Regulares Clericos , duos habuit tractatus. Instituerat enim magnus ille vir, Apostolica lege, sodalitium Clericoru, quos posterior aetas, vel Canonicos, id est Regulare , vel sicut olim Eusebius Alexandrinus,h Coenonicos, hoc est, communi cibo, cultuq. viventes, appellauit. At si rem hanc penitius inspexerim,video idem ferme significare Clericum ac Therapeutam; cuius vocis meminit Philo, & vim explicat. Θ.9mυγα enim interpretantur cultores, quia didicerunt, inquit Philo,* d natura edi a Deris Legibus colere inu enso bono metius, inurius, ct ne sterilem agrum hunc crederes unitate in generando antiquius,atque,ut ita dicam, principatius . Clerici vero nomen id ipsum profecto denotat. Augustinum audi ad Clericos scribentem: - Commune, inquit, erat nobis magnum, O vbe rimum praedium, ipse Deus. Et alibi ad Clericos trahit η illud Matthaei : Duo erant in agro, &c. Et Augustinus quidem ad Elymon allusit, nam praedium significat. Hinc apud Pausaniami legimus, κληροσος γῆς,praedia terrae . Eadem metaphora & PIato et accipit pro cultu Dei. Neque ij, qui vulgo Clericum interpretantur,in sortem Domini meatum, aliud sibi velle debent, quam in Dei ipsitis ivberrimi agri, sortisq. magnae culturam inuitatum. Notat vero 1oannes a Nigrauelle, in autor obscuri cognominis, non obscurus, Clericorum vocabulum ab Apostolis suisse inditum Sacrorum Ministris; quod ex Actibus Apostolorum fortassis potuit elicere. ειχαπειθ ρομένος ην σώρῶν,* Dν ὐηρον vis δαψίαι mian σ . Et ex Petri priore epistola longe clarius, ubi Cleri vocabulum prosertur, non alia certὰsgnificatione, quam ut sacrum coetum a profano distinctum intelligeremuo; quod Oecumenius in cum locum docet. - PRAG

e De Supplic

virtutud Tractis l. e In Psal.st'. In Sauroma tisa

g in Eulyphro

17쪽

PRAEFATIO

AD CONSTITUTIONES.

I A M.nos religiose vivendi ratione eru lo orum Actis excerptam,Clementis VII. aliorumq. Summorum Pontificum autoritate smaram, Patriam no-srorum et v, O eon erudine tot annos receptam , in Gentralibus Coitulis sepius roboratam , Cougregatione , Deo fauente , in dies aucta , Consitutionum more calamo scriptam hactenus seruauimus, eam nunc accurate recognitam inis mandare visum es; ut quae vitanda, aut sequenda sunt, prae oculis qui ue habeat. In his scribendis , edendisve ea mens no a es, tum, ut quae naturali, Euangelica, acrorum nonum legesanciuntur, probὰ feruemus, tum vero ut triumD-crorum Votorum nexu, hisq. religiosis Constitutionibus communiari, aditum nobis ad perfectae charitatis adeptionem, Deo iuuante, faciamus. Ceterum, ut animarum consulamus tranquillitati se claramus nullas Constitutiones, aut Regulas nostras, obligare nos ad culpam. fedad pinnam tantum, n propter praeceptum, aut contemptum d praeceptum autem apud nos nullum aliud haberi , quam quod naturali, aut diuina, aut Ecclesiasica lege, aut trium Votorum ratione continetur. 2uamuis autem ad culpam obligandi,etiam peccati mortalis verioribus nostrae Congregationis noudesis autoritas, maxime in rebus grauibus, 'si praeceptum bis verbis exprimant, Praecipimus in virtute Sanctae obedientiae, aut horam milibus : caueant tamen, ne quid umquam praecipiant i meia; ct ta multitudine praeceptorum ab ineant,ne laqueum μι-ditorum animis inisciant. Excommunicandi etiam quamvis h. beant facultatem,sobria tamen, ct cum consilio utantur hoc Na-dio . Nemo autem,excepto Generali Capitulo penes quod pre Summorum Poni cum Priuilegia, es autoritas nouas condendi leges io veteres abrogandi audeat his nostris Consitutionibus aliquid immutare,addere, vel minciere. Hae in tres praecipuaspartes sunt di tibutae: In quarum Trima agitur de ise, quae ad diuinum cuia tum pertinent : In Secunda,is obseruantys quibusdam nosse C-- gregationis : In Tersia, de uniuersordinis adminis arione.

18쪽

IN PRAEFATIONEM In Praefationem, Notae.

i Vana nos religiose vivendi ratione ex Ap

estoloru actis excerpta . E primaevae Ecclesiae ,hoc est,

illorum credentium, quibus cor unum fuisse legitur.' vetere discipli- a Aa eap. na, manasse Coenobitarum, nempe Religiosorum in commune viventium institutum, suse tradit Cassianus non uno in loco. h At Cleri- b Lib. ,. rustiis. corum Regularium ordinem , vitae sormam in Actis Apostolorum l . ii praescriptam, accepi sse, & Apostolos ipsos voto,ac prosesione Cleriacos extitisse Regulares, locus iste poscit, ut diligenter ostendamus. Primo, Regulam communiter vivendi, ex Actis Apostolicis ad nos derivasse, facilE patebit intuenti nostrum uiuendi modum. Vna omnium domus, & ut Augustinus loquitur culpa imur ex ono GL e In I et oris , sic induimur ex uno vestario. Nihil cuiquam est proprium, ς ' nihil a quoquam alienum; etenim omnia sunt communia; communis labor, communis quies, & siquid alicui singulariter mittitur,in commune consertur. Sed illud enixius procurandum est, ut instar primitivorum fidelium sit nobis cor onum,ct anima una. Propter hoc enim, ut ibidem Augustinus inquit,in unum stimus congregati, Ut unanimes ahabitemus in domo. Caeterum Apostolos ut Clericos eos fuisse nemo, nisi impius, dubitauerit, ita regulam trium votorum Paupertatis, Castitatis, S Obedientiae, quae Religionem formant, sectatos fuisse, sunt multa, quae probent. Primum illa profecto urget ratio. Nihil est dubitandum, quin Apostoli, eas , quas modo dixi virtutes persectissimo gradu possederint: perfectissime autem Pauperes, Castos, & Obedientes eo modo fuisse dicendum est, ut nedum simplici quodam voluntatis proposito, sed voto etiam, & eo quidem perpetuo,eas sibi xirtutes excolendas proposuerint. Liquido enim ostendit D. Thminas ψ persectiorem existere voluntatem, quae per votum in bono fr- ametur, ea quae pro libito demutari queat. Apostolos itaque ad retiagiosam vitam, quae Christi ipsius consilio, & autoritate promulgata legitur, perpetuo se voto devinxisse non est, cur ambigamus. Accedit, non videri vexi simile, id, quod Apostolorum primi sectatores s cerint, Apostolos non fecisse. atqui religiosa vota plerosque primitiuos Ecclesiae alumnos nuncupasse Deo, tradunt passim Historici, at- que Theologi. Sed quid immoror in re hac probanda, quam sancti,&vetusti Patres suis calculis firmauere λ Hieronymus. η Nonne, di- φεpist. o. n.

scipuli chri , nonne Apia est, qui non prius in farri disiphnatus ces- '.' 'legio numerantur, quam ii d eo nitim altis mo Coto, 6 cordis desia deris professi sunt 3 Augustinus, s Ergo ipsi Apostoli) primi audiuerunt: non atium ad silas tantum imi dilictio , ct Cnitas fratrum v

19쪽

ig IN PRAEFATIONEM

nit: Cenit enim O ad ροHθοι isa ebaritatis exultatio, ct votum Deo . . . C. 's ir' Chrysostomus, ' Aposoti huius pilosopbiae documenta dedertint. Idem b Hom. ιν .d alibi, b vocat Monachos Apostolorum discipulos , ijsdemque, atque 'in Apostoli, legibus educatos,& religiosam philosophiam a Christo traditam docet. Nec satisfitit ijs sanctis Patribus, scripsisse, Apostolos

vota, vitam q. religiosam fuisse professos; quin etia singillatim ostenderunt Paupertatis, Castitatis, & Obedientiae vota nuncupasse. Dee De Ciu. Dei paupertatis Apostolico voto haec Augustinus . De terra, inquit, -' scitatus es ure supra omn s diuites pauper: de ido I Iercore erectus' supra omnes populos opulentos isse inops, olferiat cum potentibus popino, quibus ait; Sedebitis super sedes duodecim, ct sedem goriae haered

ratis dans eis. Dixerunt enim potentes isi; Ecce nos dimismus --ma,ct secuti sumtis te: hoe υο m potentissimi uerant. Sed unde hoe eis nisi ab ido, de quo his continuo dictum erit, Dans Cotum et uenti ia Hori. ii. Chrysostomus autem idem breuius asserit.4 Ex quibus, inquiens tu

tibui Apostolis scilicet religiosa paupertas fluxit uniuersa. De Ca-eHom s . nitatis autem voto ita Epiphanius; Quinam bi fuerunt, qui se ca-Liraueraut propter re tim coriorum, nsgeneros Apo ii,ae monasicam vitam degentes, d inceps virgines λ Obedientia autem Apostolorum patet ex illis Petri vermis, nomine omnium aliorum Apostos Nauli. s. lorum prolatis ;L Secuti fumus te r hoc est, nos ipsos totos tuis, o Magister, mandatis mancipauimus: quae vera est obedientia. Vnde merito S. Bernardus initio expositionis horum verborum ait, hoe i eo obedientiam eoEoqui cum salute, nempe Simonem eum Iesu. Sch

lastici vero Theologi optime succinunt sanctis Patribus,&B. quidem: .a l. Thomas Theologicae scholae facile Princeps, diserte concludit,s Ap solos vovisse pertin ntia ad perfectionissatum, quando Chrsum, relictis omnibus seniseeuti. Itaque iuxta B.Thomae sententiam ijs paucissimis B. Petrus verbis tria illa nota Religionis vota compreher dit . quod & S. Bernardus Abbas ante S. I liomam sensisse visus est ,1 serm. D. io cum scripsit: h Non terret celsitudo,quam sciat smintudo, amor conciliat, professo marito: Pros lanis forma haec ιni: Iuravi, Liatui

en ire iudicia itiHitiae tuae. Hanc secuti Mosesi aiebant: ecce nos reliquimus omnia, o secuti sumus te. Haec S. Bernardus. Ergo so mula Apostolicae prosessionis, cum sua, seq. Christo dediderunt, suerunt ea B. Petri verba. Neque vero S. Thomas, caeteri l. scholastici Doctores, qui ei in hac praecipue verborum Petri expositione adstipulantur, limites veri, ac germani sensus excedunt. Quis enim paulo oculatior non videat, tria illa vota ijs verbis comprehendi λ Omi s irim omita to huc citare recentiores reliquos; unius Francisci Feu ardenti j te- Caluin. to. .c. stimonium sat mihi erit. Huius, inquit, religiose vita perferitionem

'' a tiriss Apostoli manifesti declarant, cum voce Petri protesantur: Ecce nos riaiquimus omnia, ct secuti sumus D. Nam qui Uxores h

20쪽

buerant, veluti Petrus, rita, ut eaelibes viverent, reliquerunt; nemora domos, scaphas, retia , ut paupertatis disiplinam eapesserent. Demum sibi ipsis renuntiauerunt, ut se totos Chricti mandatis manciparent: quae a erit obedientia . Stet igitur Apostolos Paupertatem, Castita tem, Obedientiam coluisse, voto firmasse, Religiosorum ordinu sundamenta iecisse; potissimum vero, Clericorum Regularium institutum, Clericos ipsos in sacrorum ministerium felicibus auspicijs consecrasso. Quod si nedum huiusce sontis primitiuam scaturigine,quam modo deteximus, sed decursum etiam per successionem temporum nosse cupias, eum tibi, mi Lector, hoc loco historica methodo breuiter indicabo, si illud prius aperuero, Ordinem Canonicorum Regularium ,

tametsi vetustium & amplum, non tamen eos omnes clericos olim comprehendisse, qui in communem vitam regulariter conuenerint.

Sed sicut hac aetate, qua omnes ferE religiosi ordines, ad Episcoporusubsidium, & ad animarum procurandam salutem adsciti, E Clericis quidem constant, inter se tamen habitu, nomine, regulisq. distinguu-tur; ita dicendum est de priscis Ecclesiae temporibus, quibus tametsi Monachi proprie sumpti, utpote tunc meia Laici, a Clericis, & Canonicis diuerti essent i nihilominus Clerici ipsi in commune viventes

non unius ordinis erant, neque sub una, eademq. regula militabant . Mitto Clericos, quos merita nuncupatione vocamus seculares, qui cum seorsum ex suis quisque bonis vivant,a Regularibus Clericis aistinguuntur. De Clericis in commune degentibus loquor; atque hos non unius extitisse generis, aut ordinis asseuero. Nam ut scriptor quidam ex ordine Canonicorum Regularium adnotauit, My Oitam ηι - Υmitu quandam communem in refectorio, dormitorio, eommuniq. domo propis '' 'e i aeras aedes degebant, propria tamen bona priuatim possidentes: quoria canonreorum institutum describit cincilium qui ranense,ci μα

possus , atque Abbas: qui huiusmodi Corieos Codegiatos meant, ct a Regularibus desererin cant. Hi igitur Clerici, eo quod religiosa vota non profiterentur, saeculares & ipsi dici debent,potiusquam Regulares . lj autem Religiosi Clerici, qui non solum victum, domumq.

communem haberent, sed etiam tribus Religionis votis nuncupatis, nihil sibi propriae aut facultatis, aut voluntatis reseruarent, adhuc inter se multis distinguebantur modis ; nempe regulis, habitu,voca- bulo. Regulis quidem, quod aliae essent S. Augustini regulae, aliae Eusebi j Vercellensis, aliae Prosperi aliae ceterorum Clericalis instituti Ducum , quos inferius nominabimus. Habitu, quia ut idem docet Autor ,h Canonicorum Ragutarium proprius babitus en sub nigro νι - . p.rapasiis albam induere Iineam, quae tamen neque a Prospero, neque ab

Eusebio, neque sortassis ab ipso S. Augustino assidue delata legi-B a tur. F3'

SEARCH

MENU NAVIGATION