Constitutiones clericorum regularium. Et ad eas ab antiquitate firmandas, Antonii Caraccioli clerici regularis notae, hoc est, religiosarum prisci aeui legum rituumque compendium

발행: 1610년

분량: 203페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

41쪽

canere. Et idem alibi; Praeter Valmorum, ct orationis ordinem,quod tibi mane eLI exercendum cte. Quibus locis expendenda est vox, m

I'Μ N. ne . dicitur enim mane, cum lux videtur Solis. Paulus apud festum '; Manare Solem antiqui dirabant, cam radios ex Oriente emittere

cepisset, inde primtim diei tempus mane eLI nuncupatum. Sed idem v Lib. 3. Inst. ex Cassiano probatur euidenti sis. nam differens hic autor h de instru 'o' tutis Coenobiorum, postquam egisset de alijs horis Canonicis,de Te tia scilicet, sexta, Nona, Vespertina, & Matutina, de ea videlicet Matutina, quae post vigilias nocturnas celebratur, & in qua decantatur Psalmus 61. Deus, Deus meus ad te de luce vigilo: hoc est, de ea Prece, quae hodie laudes, nuncupatur, agit postea de altera Matutina , quam dicit sua primum aetate fuisse in Monasterio Bethleemitico institutam; & ex eo postmodum in Occidentis Regiones utilissimEpropagatam, aitq. celebrari statim post ortum Solis. Vnde apparet hanc Cassiani secundam Matutinam , esse eam ipsam, quam nos Prie speeul. ei. mana vocamus. Proinde Hugo de S. Victore ς docet, qtiod Hora Primae of iμm celebramus, quia mulisribus aduenientibus orto iam te Angeli nuntia runt Chrisum resurrexisse. Porro vox ipsa , Prima, satis aperte significat, prima diei hora debere celebrari. Ide pluribus explicant, qui de Horis Canonicis libros ediderunt,4 & a qy ' '' P- uersam, siue diuersam consuetudinem, consutant, quos qui Volci, adeat. Interim haec mihi dicta suificiant.

V Uespertinae preces: una cum Completorio .

Et hunc nostrum ritum Vesperas cum Completorio coniungendi Eprisco usu fluxisse ostendemus. S. Basilius has horas iunxisse videtur, g succ.3 cum inquit, φ Completo iam die pro bis omnibus, quae in eo data nisi r fuerint, feliciterve nobis euenerint, gratiarum actio Vespertina scilicet hora succedet. Tum autem primis se iam noctis intendentibus t

nebris sequettir precatis utique Completoria.ὶ ut quies, quam sumus capturi, ins sensa, ct ab omni perturbatione liberast . qua hora etiam

necessario nonagesmus recitari Psalmus debet. Haec Basilius. quo loco nota antiquissimum ritum recitandi Psalmum, Qui habitat, in . Completorio . Accedit etiam huic nostro firmando usui, quod neque Hieronymus, neque Romanus Clemens Completorium inter statas, sacrasq. preces adnumerant: quod profecto non ideo praetereunt v luti primis Ecclesiae seculis inusitatum: eius enim, & Basilius Hier e orati no nymo antiquior, & Cyprianus, s & Clemens Alexandrinus s multo η antiquiores meminerunt; sed quod uti ego coniicio in una cum V spertinis Completoriae preces iungere consueuerint, ut erudite ante

h la clem.co nos adnotauit Tnrrianus . h Nos igitur has duas lucernarias Horas 'μ' rite ex veterum more coniungimus: tametsi eas non ad lucernae, sed

ad solis lumen, ut plebs commodius conuenire possit, exsoluamus.

42쪽

Concludit vero apud nos Completorias preces sacerdotalis bene- dictio, de aquae lustralis adspersio. quae sunt etiam ex antiquo ritu.S'nodus Aquensis Abbatum Regularium Ludovico Pio Imp. habita: Benedicitio, inquit, Completorium diacerdote dicatur. Ioannes a Apud Cuixeitem a Turrecremata h docet ea hora nos adspergi aqua sanctificata ei ' veluti antidoto aduersus nocturnas diaboli praestigias. Ad quem etia b Tr ς in finem s. Alexander Papa, & Martyr eam in cubiculis habendam lan μ 3 β ης' cie decreuit. Idq. Sanctos viros seruasse legimus. Vnde habetur invita S. Vuolphgangi Episcopi Ratisponensis, ' dixisse eum cuida suo e cin i, familiari; Accipe fater, aquam benediectam, quae es apud lectulum

meum, ct aduerge ea hominem, qui es ad cubiculi fores, o c. Plura

alia suppetunt exempla, quae lubens omitto.

V. Vt Matutinum Beatae Virginis quandoque

Choro omittatur . AEst te scilicet, cum adeo breues noctes

antelucanam lucubrationem vix permi tunt, eousque protendere,donec Matutinum Domini ante claram lucem persolui queat. Eadem ratione factum, ut studiolissimi quilibet viri, do alioqui parcissimi temporis dispensatores, aestiuas noctes vel integras dormierint; vel quod de Plinio auunculo suo Plinius nepos admirabundus narrat,4 non nisi a Vulcanalibus lucubrare ceperint. d Epiuod Ta-Quae res excusationi posita sit, non exemplo.

VI. Quoties ossicium B. Virginis in Choro

Omittetur , quisque apud se priuatim dicat.

Concilium quidem Claromontanum horarias preces Beatissimae Virgini quotidie persoluendas sancte decreuit. At multo ante priuatim recitari ceptum est, cum, Gregorio VII. summo Pontifice; ut habetur in vita B. Petri Damiani; tum vero apud Religiosos Carthusienses, ' quorum familia cum adhuc recens, de tenera esset, de multum a φ Vit Brua. malorum omnium inuentore Daemone diuexata, legitur fuisse in san 'r' ''cto proposito roborata a quodam sene venerabili, caluo capite, capillo crispo: qui Altissimi Dei nomine est pollicitus Deiparae patrocinium , si ei dicatas Horarias preces quotidie recitamni. quibus dictis senex euanuit. ij vero nihil ambigentes , quin senex ille fuisset Apostolus Petrus,extemplo pijssimis Apostoli monitis communi consensu obtemperarunt de Beatissimae Virginis patrocinium' deinceps sibi adsuisse senserunt. Praeterea Christus ipse in Regula,quamI. Bri-gittae dictauit, iussit Brigittanos Religiosos quotidie recitare ossiciu B. Virginis . adeo laudes Deiparae filio eius placent. Ijs exemplis taconspicuis,liquido patere arbitror,Religiosos quosque ordines, M gnae Dei Matris laudibus celebrandis debere esse addictissimos. quan-

43쪽

, CONSTITUTIONUM C L. R.

doquidem Vs Hi mi S. Bonaventura aitὰ totius religionis miris

immamentum. De nostro autem ordine hoc unum dicam, natum egie cum nascente Virgine. nam inter Crucis Exaltationem, & Deiparae exorientis Octauas, nostra Religio fundata est,h nempe ut perpetuo studeamus quod S. Augustino feliciter accidit hinc pasci a ori Di ou ere, hine Iactari a Virginis ubere.

νη, Psalmos Poenitentiales, genibus si

tes: reliquos, stantes in Choro recitent.

Poenitentiales Psalmos sexis genibus recitandos docet ipsa Poenitentium abiecta conditio . Decet enim eos, ut Tertullianus loquitur , ad eniculari: cum e mologesi prosternodi, ct humia candi hominisit disciplina. Psalmos autem eos , qui defunctorum animis iuuandis destinantur, sedendo debere persolui, admonet priscus Ecclesiae ritzs ; cuius nunc unicum exemplum satis esto. Edinerus A glus in vita S. Anselmi Episcopi, Corpus inquid inberni Monachi δε more lotum, vestitum, inferetro compositum in Erelsam delatum erit. Tum eiratimsederunt Patro, Asa os pro eius anima decantam res . De reliquis vero psalmis,Canonicis horis assignatis, dubitatum est aliquando a nostris, num stando, an sedendo recitari in Choro deberet. Sed in Comitus Generalibus discussa haec dubitatio est,d cretumque , ne quis in Choro sedendo psalleret, nisi prae imbecillitate quispiam consistere non posset. Equidem satis mirari non possum, cur de re tam certa, orta fuerit dubitatio apud nostrates praecipue , qui rituum Ecclesiasticorum habentur scientissimi. Porro si antiquorum patrum scripta consulantur , non tam quaerendum est, ubi stantes legantur psallere, quam ubi non legantur; adeo passim occurrit, di in oculos sese ingerit hic standi receptus, praescriptusque usus. Itaque exempla Patrum, di praecepta non afferam pauca solum, sed congeram absque ordine fasceatim: ut antiqua se in hac re preme vestigia gaudeant Nostri, di de ritu tam explorato, testatoque, nulla deinceps possit dubitatio suboriri. Philo Iudaeus , d Extant hymminterfacra canendi asantibus . Idem alibi , Vbi miderint deuictum

aduersirium, conuenit pulcherrimum, decentissimumq. mnum ea

re datori Octoriae Deo: ita vi duo Chrei aster E Griai, aure P muliebri renetiui e diuerso sanies alterius carminibus sibi respondeant. Di nysius loquens de Carpo Christi discipulo; sans autem Carpus ad diuinam precem, edi collacutionem non satis intenti, cte. Idem alio loco; s summus quidem Sacerdos orationem seram fure diuinum altare perficiem, se ipso adfore inchoans, in omnem αenit furi ebori

44쪽

ambitu, redis O. iterum ad diuinum altare incipit sacra Ua orum melodia , concinentibus secum fac a Psalmorum carmina omnibus Ercissastici ordinis gradibus. Ecce meminit Dionysius chori, di psalmodiae. Chorus autem dictus est lsidoro teste, quod mitis in modum raronae circa ara flarent, ita Vallirent. Philo item: Nocte canebant hymnos Therapeutae.ὶ ad auroram, fiant s. Iustinus Ma tyr; Lee iore quiescente, Praesident orationem, quae populum in moer ad imitationem tam pulchrarum rerum robortatur, babet. Consurgimus, subdit , scilicet, ut stando psallerent. Athanasius; h Miata miti surgito, ct psalmos uictro quantum potes, sans . Regula S. Pachom ij, ει utriusque Macharij; e A tantibus ergo ad orationem uus praesumat ne praecepto eius , qui pra/s, psalmi Lurim emiti M. Basilius ; - Fad D ad Deum con essione tandem a contemptitione furgentes ad pHlmodiam insituuntur. Chrysostomus ; φ Cum ante

Iucem ga Ius emittit vorem, omnes eum reuerenIta discusso sopore eonsurgunt a Praefule excitati suo, a rantq. Dcro choro; protinusq. e pani is manibus , anctos concinunt hymnos. Loquitur de Syriae M nachis , qui nedum stando, sed manibus etiam expansis psallebant. Pacismitis, inquit Cyrillus Monachus, s reuersus au gymnasium veritatis inuenit quiuem statres congregatos ad preces , er Lians eum ipsis impleuit mnodiam . Gregorius Turonensis, et Cisricorum inquit auentitim Liare mos est. Sophronius, siue Ioannes Moschus, Ioann/s, inquit, Abbas eunuchus, rursus nobis enarrauit dicens: I grus sum in rarim coenobis ectatim senis cuiusdam, vidique, quia vibisara ad precationem serebat, tabuia erat supposta 2 ιοι autem genua Agebat, ct manira, eoncauum erat plusquam diuortim. idem alibi . Consueuerat Zosmus Abbas constituto diei tempore Agere itineris cursum, Θ Hos psallere, o genu flexo orare . Ecce hic videns nostrum ex prestum morem: dum psallimus , stamus; dum mento oramus, genua figimus . Monachi Uverdunenses scriptores vita S.

Ludgeri Episcopi; Unde dum noctu Lians Ludgerus iuxta lectum matutinatis laudes eum Clericis ualiaret. Chry sostomus iterum. Ex- ριτ am illico Liantes propheticos θmnos concinnitate summa, ct modulatis carminibus deeantans. Concilium Aqui ranenser i Mox in datum fuerit signum, se nato omnes Canonici ad Eeelsam conueniunt, quam non pompaties, Oet inhonciti, Oia incomposeu,sed eum

reuerantia, Dei timore ingrediuntur. Ucee eum bacuris in eboro

Me piis ribilibus 9 sed retigiosi seni litassandum, O silendum .

I. sunt etenim quidam Clericorum , qui in secularibus negotys, o disceptationibus , pene totum infatigabititer deducunt dum. 5 mox in Ecelsam ad diuinum es tum ut intraurrant piragendum, ita farigati videntur, ut nee orationi Vacare, nec ad uatiendum sare

. De virginiu

e Cap. . apua

I cap. 3 a

45쪽

M CONSTITUTIONUM CI. R.

quelis. Itaque psallentes Canonici nedum sedere prohibentur, sed vix etiam debilibus conceditur, ut stando baculis aliquantisper incumbant. Cui decreto affine est illud memorabile, quod de n. Hie-

. In Mureor. ronymo Suidas narrat: - quod cum Sanctus senex aetate iam,& valetudine consectus lecto non posset exsurgere,ad horam tamen oratii

nis su ne, qui pendebat apprehenso, sese aliquantulum erigebat, ut eo modo, quo posset, stando psalleret. Sed illi nimirum Deus vires ad se laudandum , colendumq. suppeditabat, uti de Palaestinae , Syriae a. Lib. . e. so. Monachis apud Nicephorum lego. h Horum, inquit,opus e fregu res genuum inclinationes, O graues rursus stationes, d siderio solo compora eorum furii mente, , tantariam imbecillatatem recreante. Cum enim gregiam virtutis opus peragendum, ct preces ad Deum fiand-dae sunt, tum robur novum, O corpus miri e vividum crenas, etiamsi . senio id iam confestim,di exotitum iam umst. Ex horum numero, P 7 Llpidius ille erat, quem Palladius ς refert per totas noctes stando, Morando psalluisse. Idem prorsus, eodemq. standi modo Adolisi Tha sensem in monte Oliveti fecisse tradit. Suppetunt & alia exempla d c,ν. r. quamplura. Simo Metaphrastes in vita S. Quiri aci; ψ Quamuis autem cinquio Luiriaeus ad tantam pertieni et aetatem, centum sciliceto septem annorum, O esset tam profunda senectute, ne tantiatam quia, dem remittebat desua natione aa diuinos θmnos. Theodorus studiis . cap. 33. in vita S. Platonis i 'almos, ait, ' conL anter δε ebat canere, Liationis tolerantiam frre. Legitur item in vita S. Abramii Consessoris,Sar ctum virum super stoream stando, psalmodiam celebrasse. Sed quid ego in re tam perspicua tandiu moror Z Christus ipse nonne hanc ritu Mi e. o. aperte vel indicit, vel indictum significat,cum ait in Evangelio; Hyalitis ad orandum, dimittite in quia haritis aduersus aliquim Z Et

ne parum videretur instruxisse verbo, docuit & exemplo. Nam hy- a cap ε. nanum, cuius Matthaeus meminit, s post extremam illam, magnam coenam, Christus,& Apostoli stantes aerectiq. decantauerunt. Id pla-nE colligitur ex ritu Hebraeorum, quem seruasse Christum in ea celebri gratiarum actione , quae Hymnus magnus a Iudaeis nuncupatur. hineti .pem tradit Burgensis,h & post eum multi recentiores . Ritus autem erae: ita: huiusmodi. Agnum Paschalem recumbentes in triclinijs prisco morexi. comedebant. His epulis ritE expletis siurgebant a coenatorijs lect lis, illumque, quem dixi, hymnum magnum, psalmos sex continentestantes concinebant. & vero, hodie Iudaeos stantes concinere hymnuhunc magnum, me docuit R. Isaac Gauisonius ex Hebraeo Christianus, vir optimus. Eundem morem seruasse postmodum Apostolum, Resu' ii 3- Petrum,uerba Clementis non obscvia significant: Atque ita, inquit, cibo sumpto Petrus Hebraeorum ritu gratiaι agens Deo, quia ad eriiquantulum diei supererat, iubet nos, de quibus velimus percontari .

Haec ille. Notanter autem dixit, Hebraeorum ritu, hoc est, stando, α

46쪽

gratiarum actionem cum conuiuis celebrando. Denique hunc standi ritum homines mutuati sunt a coelestibus spiritibus. Isaias enim ' Se , c,r... raphicos Spiritus stantes,& diuinum hymnum Trisagion decantantes describit. Seraphim, inquit,sabant βψιν utari ct elamabant alter ad

alterum, Sanctus, Sanctus, Sand tio Dominus Deus exercituum. In quem locum B. Bernardus inquit; h Stant plane Serapbim, quia cha-b Setr 3 Io is ritra nunquam excidit .sant attoniti, ODII nisi in contemplatione sedentis in throno. Idem vidit noui testamenti Propheta Ioannes,narratq. in haec verba: ' Vidi turbam magnam , quam dinumerare nemo e Apis. Orσ.

poterat, ex omnibus gentibus, ct tribubus, ct populis, ct linguis stantes ante thronum Dei, ct in conspectu A Phumi ii nolis ait, ct palma in manibus eorum, O elamabant Core magna dicentes e salus Deo no-sro; qui sede veribronum, er Agno. Stant itaque Angelici spiritus, dum psallunt Deo. Hunc ipsum standi ritum seruauit, & docuit Angelus ille, qui psallendi modum suo exopto patribus Aegypti praescripsit. Illum quippe Cassianus 4 refert, medium LIetisse, or subiimὸ d Lib. s. Inst. erectum duodecim psalmos decantasse. Quod si quis obiecerit Cassia-

num eodem loco narrasse Aegyptiorum morem, qui non erecti, sed sedentes psalmodiam celebrare consueuerunt, ex eodem Cassiano responsionem habebit, reserente illos Patres non recitasse quidem psalmos, sed solummodo unicum psallentem auscultasse . Itaque eo ipso capitulo utrunque apud Cassianum habetur, & psallentem stetisse, &non psallentes consedisse. Idemq. responderi potest ad similem ait ram obiectionem ex alio loco eisdem Cassiani exsurgentem. e G, . a. Inst. Habemus igitur, coelo, terraq. docentibus, debere nos stado psallere, & erecto corpore, animoq. Dei laudes celebrare. Ratio est, quam aliud agens adducit Chrysostomus, i videlicet,non esse mini i s Hom. i. sedere, sed nare. Adde oraeco Chrysostomo Latinum Tertullianum, ςp i 4 H by ct Latinorum antiquissimum, eandem rationem fusius , & vehementius explicantem his verbis: Dreuerens es, inquit, s adsiderasub con , g De orat. ς spectum, contraq. con pectum eius, quem maximὰ reverearis,ae vener rise quanto magis sub con*inum Dei vitii, Angelo adhue orationis adnante actum sud irreligiori mum in λ nisi exprobramus Deo, quod

nos oraιio fatigaueris. Concludo denique hanc Notationem cum verbis Thomae Campensis recentioris quidem scriptoris, sed probatissimi viri,&religiosorum rituum obseruantissimi: Ibie'ait,h ope- - Lb. i. de Di- ratio bona, ct perfecta, eum corpore sumus, ct ore cantamus. sciri.cuvii v. Quod vero cum a fratribus compellamur, aut alter alteri occurri- 'mus, respondemus, Deo gratias, psalmodiae quaedam continuatio est. ocirca videtur hic locus e vetustate hanc etiam formulam eruendi . Re vera non hominum est humi degentium , sed coelestium spirituum perpetua Dei laudum celebritas. Nos imbecilles cum aemulari caelites, aut integris assequi vestigijs non valeamus, identidem nihilo. minus

47쪽

minus duo ista verbula, Deo gratias, proferimus. ut hoc saltem modo diuini Numinis recordemur. Idem sibi volebant Bethleemiticae Vir- pixaph, gines, quae B. Hieronymo teste, sub hac sormula,& quasi tessera, eluia , ad psalmodiam congregabantur. Idem faciunt Deo dicatae Virgines, quae hodie in monasterijs pro Ata Dia dicunt, Aue Maria . formula autem, Deo gratias qua nos utimur antiqua est, & ab Augu-b in Pi/i 3 - stino usurpata. Hi, inquit,h i Misare nobis audent, quia Patrei domvident homines, Deo gratias dicunt. Debet fater Deo gratias agere,' quando videt fatrem suum: non enim non e H locus gratulat:onis , quando se inuicem et ident, qui habitant in Chris Io. Haec Augustinus:

P d g lib- - tametsi antiquius videatur, quod tradit Clemens Alexandrinus, Priscos scilicet Christianos, dum se inuicem salutarent, dicere solitos , Pax tibi, huiusmodi ritum a Christi Domini salutatione ut arbitror derivantes ; quemadmodum illud , Deo gratias a Dei para Virginivis nux in e posteros elicitur ex D. Bonaventura. Huc etiam spectat, quod Sanctissimus Pontifex Paulus Quartus , alij a. nonnulli graues nostri ordinis Patres, allocutiones ad fratres his verbis auspicabantur, Benedictus Deur; utique eiusmodi sormulam sumpsit Paulus EChrysostomo, cui ille fuit addictissimus . fatetur enim Chrysost

e Hom. tr post mus ς se ea verba sere semper habuiste in ore.

ViII. Dum quis in medio Choro stans, &c. mo,

LLib.a.Inst.e.s erat Aegypti Monachis , ut testatur Castianus f his verbis: Quot ianos orationum ritus volentibus celebrare, unus in medium psalmos Domino cantattirus exsurgit: eumque sedentibus cunctis, τι es moris

nune Usque in Agypti partibus, ct in maluntis verba omni cordis imientione defixis, cte. Itaque e ritu prisco est, ut quotiescunque unus legit sacram Scripturam, Sanctorum vitas Martyrologium , & huiusmodi cetera, ipse quidem lector stando legat, reliqui omnes sedendo auscultent. Hinc in medio choro stantes, dicti sunt quorum aliquando S. Sidonius meminit.

ix. In Missis selennibus ne sedeant, ob bre t

talem nostri cantus peculiaris. Ceterorum enim Oidinum Sacerdotes , dum solenne sacrificium peragunt, Choro interim concinente, sedent una cum Ministris ad laeuam altaris, tum ad Epistolae lectionem, tum ad Hymnum Gloria in excelsis Deo; tum etiam ad symboli Nicaeni solennem pronuntiationem. Id quidem tametsi rite nat , de ex praescripto Missa lium librorum : nos tamen habemus veteres aliquot , quorum clypeo no strum hunc morem tueamur. Graeci enime De reel. - ut tradit Micrologus f ad Epistolae lectionem non sedebant. Nec - 'r' Latini dum caneretur, Gloria in excelsis: vi elicitur ex ordine Rona

48쪽

mnum, Gloria in me I s Deo, eum tempus fuerite deinde vero totus respondet Chorus, Et in terra pax hominibus bonae votantatis. Et non 'Icari prius Episcopus,antequam dicat post Orationem primam, Amen . Y c o Musicos canendi modos in

Nulla nos nautica , GC. Ecclesijs plerisque antiqui

tus receptos, ac laudabiliter institutos nemo unquam negauerit. Di ci enim vix potest, quanta ijs insit vis ad emollienda, atque excitanda corda. Id expertus fuerat L Augustinus, com dixit: Quantum a Cons --ν. , ut in binnis, ct canticis tuis, suauesionantibus Ecelesia tua socibus 'commotus acriter Voces idae insuebant auribus meis, ct eliquabatur veritas tua in cor meum, ct ex ea aes tuabat assectus pietatis, ac currebant laevmae, O bene mihi erat cum eis. Haec ille recens Christo natus, & lactis indigus. Tamen, ut verum fatear, huiusmodi cantillationes, canorasve fistulas, tum demum Christi Ecclesia recepit, cum timuit, ne tenerae aliquot fidelium mentes haereticarum cantionum

mulcedine inescatae, a recta fide desciscerent. Id veteris Ecclesiae historia inani festum facit. Nam, ut tradit Nicephorus, h cium iam per b HII., Lictria a ChriLIo nato secuti simplex cantus, s ue potius recitatis , nulla modulationis Deo permisia, Chris ii populos nutrivisset; ecce tibi Arm

nius quidam Ear e fani Heresarchae haereticuintius, mali corvi mammouum, cism se a prava dogmata muscis utimeris incuderat,9 multi ex Syris propter verborum Uenuritarem, O Ronorum suauitatem demusi, paulatim haeress imbiberent, B. Ephram, ea re cognita, carmina e triticam sdem resonantia venescis Harmonν vires bus opposuit, Gauo sitiret clauum trudens. Ea itaque suavi vocum, sonorumq. sexu a commodata Syris audienda praebuit, ct eanenda. Ab eoq. poseriores Ecelsae Cantores,modulorum formulas mutuati, magis , atque ma lis eat auxerunt, sy prcyagarnni. Haec ijsdem pene verbis Nicephorus. Non ita multo post Flavianus φ Antiochiae, Chrysostomus d Constan- ecari .ii stinopoli, Ambrosius ' Mediolani, musicos canendi modulos admit dgeo g.inrititere sunt coacti aduersus virulentas haereticorum cantilenas. imo si Ch ysi ii rem altius repetamus, reperiemus etiam veteri Hebraeorum Syna- ... 7 ''gogae fuisse permissa instrumenta musica, ut Iudaei ab Idolorum fanis,

ubi talium illecebrarum erat usus, avocarentur; quemadmodum

Theodoretus Cyri Episcopus abunde testatur. Permissa est itaque si musica modulatio, non iniuncta, aut praecepta : quippe lacti similior, quam solido cibo; ac proinde non neces stati seruiens, sed honestae

voluptati. Scriptorem ditimorem cinquit Dionysius g cantus , - rees. Hierico moneoras quidem, qui minisi perfecti sunt, offretristim insar, h 'nent, ct educant ad vitalem ad tunem. Et Augustinus ipse, alioqui sacrae musica addictissimus, aperte fatetur h se idcirco probare sua- h cons lib. imuem, & harmonicum Ecclesiae concentum , ut per oblectamenta aurin

in mor animus in Ut m putatis exsurgat . Idipsum S. Basilius di-

xerat,

49쪽

a Hom. t. in a ab is ad Pal.

xerat, sed aliis verbis : Quando, inquit, Spiritui Sanctus nos Didiem persuaderi ad eo lexum Virtutis , ae proinde ad ineundam vitis rectitudinem propter hoe tintescere, quod toti ad confectandam Colupi sem propenderemus , quid fecit λ nimirum scripturae suae dogmatibus

mixtim inspersi concinnam isam numerorum modulationem, ut auri-hus permulctis, ae delinitis medio ooeum conccntu, eum velut ah agentes sineremi in animos nostros irrepere eloquiorum utilitatem .

Pleraque in hanc eandem sententiam habent Chrysostomus, hSeueri,nus Boethius η, Ania larius Fortunatus, i atque alij coplures: ut proinde mirum non fuerit, quod Autor respontionum ad quaestiones O thodoxorum' tradit consuetudinem eanendi in Ereusa per in

menta inanima sua aetate subula fui , ct retentas sim ces cantiones et eo quod cantilena ad crepitamia, ct organa non viderentur decere Ecclesiam: tanta antiquis Patribus temperandae musicae & ad mo- de stiam, grauitatemq. redisendae inevit cura. Quod si legas, Sergio Pontifice, organa hydraulica, & pneumatio in latinam Ecclesiairi recepta, grauiores tamen Basilicae, atque ipsa in primis Vaticanata, eiusmodi inanima instrumenta nequaquam admiserunt. Et S. Thomae Aquinatis aetate aut nullum, aut rarissimum extitisse in sacris aedibus usum organorum ex ipsiusmet B. Thomae verbis elicit Caietanus L .Patres igitur, nostri ordinis moderatores, primaevae , ac seuerioris Ecclesiae exempla sectati, huiusmodi vocum, aut sonorum modulatos sexus a nostris Odaeis iure, ac merito excluserunt, non quidem ob id,

quod se aut nos iam persectos existimarinti sed quod per hasce cantillationes , & chromaticos flexus, hon masno temporis dispendio a grauioribus nos studijs auocari iacile posse , & nostrae Prosessioni simplicem illum cantandi modum magis congruere cen fuerint. Idem consilium Brigittano Ordini indidit Christus ipse. Quamvis,inquit, gionum o suave si audire organa , nee bonis moribus si contrarium ,

nullatenus tamen in Mona Ierio Matris meae habeantur: quia ibi do bet esse certa deductio temporum, grauitas cantuum, puritas mentium , cultus sontis emtinuatio verbi divini,'prae omnibus humilitas Usera , ct obedientia sne mora. Haec de musicis modulationibus dicta sussciant. Verumenimuero simplex Cantio, atque aequabili votis tenor prolata, adeo miscet cum pura suauitate grauitatem, ut nihil nobis opus sit aliorum operosis modulis inuidere. Ea siqnidem,si antiquitatem spectes, ab Apostolorum tempore fuit in usu Ecclesiae, ut S. Isidorus clarisiimE testatur . Primitiva, inquit, h Ecelsa ita Ua Iebat, Ut modico sexu vocis faceret uisentem resonare, ita ut pronuntianti vicinior esset, quam eanenti. Apostolos secuti sunt primi illi AEgypti Patres, eosq. teste Cassiano, dum de psallendi modo, psalmorumq. numero ambigerent, di varias ipsi super hac re sententias

50쪽

proferrent, ab Angelo edoctos fama eΠ, ut duodecim psalmos parili pronuntiatione, ct smphei vocis tenore deinceps, Ut ipse recinerat, eanerent. Qui mos non in monasterijs modo, sed etiam in Cathedralibus, AEgypti Basilicis diu viguit. Nam de Alexandrino patriarchin, ita scribit S. Augustinus ; a Tutius miri videtur, q*od de , ritu b. Alexandrino Episcopo Albanaso sepe mihi dictum commeminar quι p. a. tam modico sexu vocis faciebat sonare lectorem, Ut pronuntianti similior esset quam eanenti. Haec ille . Eundem seruasse canendi ritum Ecclesias Africanas Catholicas; Donatistas autem E contra cun multo melodiae apparatu cecinisse psalmos , significat idem S. Augustinus alio loco . Ad suavem cinquit9 h ct modulatam melodiam ple- , Epist. Hν. raque in Africa Ecclesia membra pigriora sunt εἰ ita Ot Donati Hae nos reprebendant, quod sobrie Uauimus in Ecclesia,diuina earmina Pr

I betarum . Simplicem item, sobriamq. huiusmodi cantionem autor Responsionum ad orthodoxos, quae Iustino Martyri tribuuntur, c & S. Io. Chrysostomus d mirifice laudant. Neque vero dubitent nostri, mori, de Mone canto aequabili ,& puro, atque ab instrumentis musicis alieno, ii '' mimis Deo , Diuisq. placeant: Diuinas enim Iaudes, ut cum S. Si a. Timota

Iuas leues Gordae nequeunt sonare , Corda sonabunt . Itaque finiam Notationem istam cum aureis Chrysostomi verbis In hae, inquit, csimplici nimirum de qua loquitur9 Ualmodia quod

quaeritur, essolida anima, mensisgilans, cor eo unctum, vahdaia.

ratio, expurgata conscientia. Sibae labens ingressus fueris ranctu eborum, propter ipsum David remteris. Hie non eis opus Cytbara, neque neruis extensis, neque plectro , nee arte, e vitis inHrumentis O . fascesis tr ipsum es ira Olbaram eum earuis membra mortFcause . . Hi, Oanima cum corpore pulabrum eoneentum emereris. i

XI. Conemur autem, ut scribit S. Bemardus

pure semper, &strenue diuinis interesse laudibus.

idipsum docuit S.Isidorus Hispalensis. Vox, ait, almi non 'rsωL .stita . assera, CeIrauea, vel dissonans, sed eanora sit ,suauis, liquida,atque .cap. ι .apta, habensionum, ct melodia anctae Rhoeligioni congruentem , non quae traducem exesamet artem, seu qua Chrsianam plieitatem in , igo mo Iatione demon et . non quae muscogem, UeI theatrati, a rem redoleat , sed quae eo unctionem audientibus magis faciat . Hactenus Isidorus. Christus vero ipse B. Brigittam alloquens ostendit, qualis debeat este Religiosorum hominum cantus. Cantus, inquit s,. Lissi. Extra

non sis remissus, non fractus, non dissotatuo ,sed boneHus, WH uis, ct umormis, O per cmnia humilis. ι

SEARCH

MENU NAVIGATION