Constitutiones clericorum regularium. Et ad eas ab antiquitate firmandas, Antonii Caraccioli clerici regularis notae, hoc est, religiosarum prisci aeui legum rituumque compendium

발행: 1610년

분량: 203페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

31쪽

. haec Lego item in Synodo Constantinopolitana II. sub Menna Apamaeae Ecclesiam, quae in Syria posita est, habuisse eo seculo monasterium Regularium,videlicet Clericorum . Ita enim eam vocem explicare solet Theodorus Balsamon, ut supra dictum est. Iustus Orgelitanus Episcopus, Iustiniano Caesari synchronos, inter Religiosorum congregationes admiscet Clericos . Dum enim illud Canticorum edisserit; vineae florentes dederunt odorem suum: ait, Co regationes Clericorum , Monachorum quoque, ae Virginum in Treusa prosciunt, o per bonam famam, ct conuersationem insonuerunt. Porro complura huius & posteri seculi Clericorum Regulariuinstituta Collegia possem hoc loco proferre. Parco autem & de nostro iure cedere malo, quam odiosam disputationem aduersus quemquam intro. Sequenti item saeculo Gregorius Magnus cilm Apostolicam Clericorum vitam, qui magno Ecclesiae malo a vetere disciplina defecerat, instaurare pro virili sua percuperet, scribit ad Angliae Episcopum . Lib. io.ep 3 Augustinum in haec verba: h Quia, inquit, tua staternitas Monorest Regulis erudita ineorsum Cisere non debet a Curicis suis , in Eetae a Anglorum, qua aut ore Deo nuper adsidem perducta est, bane debet i siluere conuertationem, quae initio nascentis Ecclesiae fuit Patribus no-Dris, in quibus nultas eorum ex his,quae possidebant,aliquid suum esse dicebat, sed erant His omnia communia. Haec ille. Quae & exemplo suo egregie in Urbe praestitit: nam eo Pontifice obseruantissimos Clericos in suam familiam adsciscente; talis erat Io. Diacono testo penes

Marco Euangelina penes Alexandriam Philo commemorant. S. Clarus, Viennensis Abbas, eadem aetate vixit & inclaruit. Eius vitam vetus autor grauiter, & sincere conscripsit. De Clericis vero a Cap.r.eom. - regularibus haec habet: ς Porro in domo maiori, SS. Mart rum Ap Liolieam vitam tenentes, in Unumq. viventes plurimi Clerici erant, itavit turmis di possis Ieria peragerent. Apud S. Seuerum quoque coetus Clericorum Generabilis. Concluditque; Sie tune temporis ad gloriam omnipotentis Dei Viennen sis Ecessas rebat. Octauo autem seculo,Carolo Magno Imperante plura sunt habita Concilia, quibus de Clericis ad pristinam communem vitam redueendis serio egerunt Patres; uti videre est in Concilio Turonensi, de Moguntiaco. Proinde in suis Constitutionibus idem Carolus sic san.

xit: d Qtii ad Clericatum veniunt, quod nos nominamus eanonicam viatam, votamus, Ut si eanonic eeundum suam regulam omni modo G

uant, ct Episcopus iuretim regat Uitam scut Abbas Monactorum. His consentanea postmodum statuere patres Aquisgranensis Con-j Vet.. cciiij Ludovico Pio celebrati. ' Praeterea in Ticinense, & Pontigo Epitcom vo- rense, sub Ioanne Bononiense Episcopo, &in Romano, sub Ni

colao

32쪽

colao primo, idem decretum legitur emanasse . a Deeris.

synodus item Augustana , Othone Augusto, coacta circa annum 9s a. decreuit, Clericos religionem profiteri cupientes ab Episcopis suis, ut in ea mente persistant, firmandos potius, quam dehortandos: optantibus scilicet illius Concilii Patribus, ut Clerici ad regularem sormam viverent, Apostolico more . Sequenti seculo sortiit B. Iuo Carnotensis, qui Clericorum Regia larium ordiuis,quem S. Ioannis Baptistae ordinem nuncupauit, in istitutor suit. I e huius viri sanctitate, eruditione, di praeclara in S. Eucharisti am deuotione vide quae habet Posse uinus in suo Apparatu. De Ordine autem praedicto vide Thomam Vualdensem, . & Valen- b 3. xivio

tiam. ς sed pergamus ad posteriora tempora. e Controu. de

Vixit Innocentio II. Pone. S. Episcopus Malachias. In eius vero i. v g praeclarissima vita, quam S. Bernardus luculenter enarrat,haec reperio : Malachias factus Dunensis Episcopus, con e Iim more suo etir uit adsciscere a Uatium i de disseis conuentiam Regulamia Coricorum . Et ecce rursus accingitur, quas nouus Critrii tyro, ad spiria male certamene rursus induitur arma potentia Deo,sanctae pauperta tis humilitatem, rigorem disciplinae coenobiatis, ocium contemplandi, orandi a Zduitatem. Circa annum vero Domini i38o. Gerardus celebris Doctor Parisiensis, re , & cognomine Magnus, Ioannis Rusbrocliij piis cohorta tionibus incitatus , contempto nominis, & generis sui splendori , abiectisq. diuit ijs, primus eo seculo Dauentriae instituit ordinem, quem appellauit Clericorum Regularium. Quo non diu superuiuente, Florentius Traiectensis eius discipulus, vir nobilis, & eruditus, secundum sormam, quam a Gerardo didicerat, eis vivendi Regulam praescripsit: flatuit' cinquit Iodocus Ascensus 4 ot quam- d iis vit. Tho- proximi pessent ad Apostolorum, O primae Christi Eccissae Citam n C mp- ν cederent: ita ut in tota Congregatione esset cor unum , ct nudus quidquam habere roprium, nemo facerdotia, aut dignitates ambiret: omnes autem cariti, ct in paupertate viverent in eo habitu, quem Geramdus inritituerat: nempe picea tunica, paPis crassiare, rapitio nigro. NuLitis Llipem emendicato cogeret: scriptioni, Osobolis incumberent: Tria maris Patri ex animo, promptem obedirent: & huiusmodi alia, quae eo loco Iodocus narrat. Itaque cum ii nihil proprium possiderent, atque libello apologetico in Concilio Constantiensi edicto, Io. Gerson diserte pronuntiauerit, eos non minus esse religiosos, alijs , qui reli-lionis nomine nuncuparentur,proculdubio tam diuel si censendi sunt recentioribus, quibusdam Sodalibus,quam nostratibus Clericis vocabulo, & instituto propiores. Neque vero mihi quisquam dicat,eos fuisse Canonicos Regulares. Nam Thomas ipse a Kempis apertissi-vic tradit non Canonicos, sed clericos Regulares extitisse: imo vero idem

33쪽

IN PRAEFATIONEM

ro idem ipse Thomas cum plusculos annos inter hos Clericos Regulares versatus suisset, ab eis postmodum discedens , institutum Canonicorum Regularium professus est, uti de eo Iodocus narrat. Quam vero egregiam frugem iam dictus ordo Clericorum Regularium protulerit, gesta virorum ex eo ordine insignium, quae memoratus Thomas Lem pensis literis mandauit, praeclare testantur. Sed S literarum nudijs, scriptisq. plurimi inter eos nomen suum, suiq. ordinis famam ad posteros transmiserunt: videlicet ut aliquot recenseam Gerardus Sulphanius, scriptor Ascaeticus; Gabriel Biel, Theologus Tubigensis; Christianus Massaeus, insignis Chronographus; Georgius Macros aedius , philologus; alij que, quos Auibertus Miraeus in suo. Chronico cum laude memorat. Denique superiore seculo,cum Adrianus VI. Pont. Max. eiusq. successor Clemens VII. orbem Christianum, Vrbem l. ipsam Romam , m2itia auxu l. ea aetate contaminatam probis Clericorum moribus, atque exemplis instructam iri cuperent; neque tamen reperire esset

inter Ecclesiasticos viros, qui Christianis populis viam ad pietatem verbo, & opere, quasi protenso digito, demonstrarent, grauis proinde eorum animos coquebat cura Sed tempori succurrit Deus Ecclesiae suae. Nam cum tantam Cleri, populiq. iacturam IIII Viri, Patres nostri, sci licet Io. Petrus, Caietanus, Bonifacius, & Paulus inanco de commiserarentur, atque identidem reputarent, quo pacto, quaveratione Ecclesiae ministri, qui pie, pureq. Deum colerent,& humanas mentes virtutibus imbuerent, formari, atque ad coelestem militiam accenturiari possent,de Clericorum religiosa sodalitate subi jt eorum animos cogitatio. Quam non multo post, Deo propitio, factis expresserui; anno scilicet Christi is a . & VII. Clementis Primo, sacris votis, solenni formula, in aede Vaticana ad Aram maximam nuncupatis . Hos autem si non merito tempore saltem primos secuti sunt alii multi ClericaIium Sodalitatum Conditores, quorum longum

taro Hist. io- fuerit vel sola nomina recensere.

Habes nunc itaque lector, antiquitatis pleraque momenta, quibus librata nostra Religio firma sistit. Ea, ut vides , recto deduximus narrationis fio, non quidem pauca, sed neque omnia. Crebra enim rerum istarum in historijs occurrit mentio. Mihi vero cuncta diligenter excutere neque animus, neque otium fuit. Alias fortasse impensus exquiram, atque proseram. Neque mihi quisquia in dicat hos quos recensui antiquos Clericos Regulares, ad Canonicos Regulares reserendos. Nam si ij Clerici suere, & a Monachis , qui Laici olim erant reapse distincti eos ad nos etiam quis dubitet, aeque pertinere 3 Perperam ne fortasse epo secisse existimer, qui ex eadem, ut aiunt, fidelia duos parietes dealbavi λ Gloriatur Bernardus suum Ci-

sterti j ordinem in Apostolis, primisq. Christianis suisse dedicatum :

, vi donuphr. in vita Pauli IV. Gonebr. in

34쪽

IN PRAEFATIONEM. 33

di nos non poterimus originem nostri ordinis liure omfii ad vetustos

allos Religiosos reserre, quos vere Clericos Regulares extitisse, historica autoritate probatum est Gaudeant itaque Nostri merito enim possuntὰ & Deo gratias agant, se praeclarum hoc Institutum ab Apostolis inchoatum, a posteris iugi imitatione stabilitum atque auctum , hac aetate senescentis Ecclesiae ad Dei summi gloriam procurandam atque exaugendam primos omnium restituisse. Ego vero

interim demonstraui quod proposueram, nepe immerito fecisse eos, qui adeo vetus institutum nouitatis titulo accusauerint. Et si vero tempus ipsum & ex eo nata veritas omnem eiusmodi stigidae calumniae nebulam propemodum dispulit, libuit nihilominus evanesce-tem falsi talem graui Vetustatis vento disperdere. Finiam hic igitur, si prius te sincere lector inuitauero ad ea tempora respectanda, quibus perditi homines, calumnias hasce struere non sunt veriti. certEtam misera, atque foeda animaduertes, ut inde facile concipere po-x:r , -'tan nostris Patribus ingruerit necessitas, pristinum Ecclesiastici ordinis robur,noua sacrorum militum instructa acie,reparandi, ad profligandas nimirum Haereses atque scelera .

ii Congregatione, Deo sinente, in dies au m

Nostri ordinis Moderatores,nullam per octoginta sermE annos typis excusam, aut firmam evulgasse legem, mirum videri non debet; cum& Apostoli, neque a Christo aliquod scripto praeceptum acceperint, neque c si Irenaeo, ' atque Nicephoro, h uti par est, credimus per a Lib.i.

totos quindecim post Christi ascensionem annos, ullo Ecclesiam scri- pto docuerint. Nam principio viva tantum Voce, & δὶα - αγκαθων fideles instituebantur; uti Eusebius, s & Theophilactus 4 tradiderui. e In Matth.

Imo vero Chrysostomus ' grauiter deplorat, fideles scripta tandem ine i in hi m. lege indiguisse. Neque Apoctolis, ait criptum aliquod tradidit Chri-Lus,sed o literis Sancti Spiritas Ie istis daturum gratiam repromita sit. Iiae, inquiens, docebit vos omnia: atqu/ Ut dissas, quia Mest muLto isso melius, audi Dominum per Prophetam loquentem. Et disponam

vobis teri amentum nouum . dabo Ieges meas in mente eorum in in eo de eorum perseribam eas erunt omnes docibiles Dei. Haec B. Chrysostomus. Accedit, idem secisse sanctum , & magnum Abbatem B nedictum. Nam ut notat Gallonius siue Baromus in apologetico, Simplicius Abbas e Galliis rediens, illam quam a S. Benedicto acceperat experiundam Regulam, non ante in Italia promulgauit, quam Per a. annos assiduo usu, quasi Lydio lapide fuisset expertus; nimirum ut ea, in lege serenda, tarditas maiorem vim, & veluti grauiore momento libratam autoritatem sacris regulis afferret. Vetus enim illud Solonis verum est, s N,mquam ita quemquam benesubricta ra-

μοι ad vitam es, quin res, Mai, et suisemper aliquid adportEt noui. Ad ix' C Itaque

35쪽

3 lN PRAEFATIONE M.

Itaque quod diu nostras leges priuato scripto exaratas, v luti in Actiuersariis habuimus, operae certe pretium tint; ut scilicet quas usus probasset, figere, quas improbasset, facile possemus refigere. Nunc Vero tandem adaucto Clericorum numero, & huius initituti Coloniis per omnem Italiam ex Vrbe Roma diductis, extructisque , iuredi merito Patres has dispositiones firma lege statutas, & Summorum Pontificum autoritate firmatas in lucem ediderunt; peruigili nimiarum cura posteris consulentes, ut hereditatem pietatis, ae religioso fruationis Oeeesseribus suis transmitterant. Quem eundem scopum in regulis edendis habuisse priscos Ascaetas testis est Cassianus φ.

. iis, Tum vero ut trium Votorum nexu ad per

sectae charitatis adeptionem . Disserit apud Cassianum,

3 Abbas Moses h quinam sit religioso viro scopus; Cum enim, inquit, clarum mmm nostrae pr

se oris regnum esse eariorum futuram. aeternae beatitudinis retributionem iuxta iduae Prophetae Ruis; Inetinaui cor meum ad Deiandas iusti rationes tuas propter retributionem; adbuc tamen qu snam so pus nostersit, resat inquirendum. Postq. multa praeclare dicta, sc pum , quo opera, laboresq. nostri collineent, charitatem este concludit. inde, ait, liquido comprobatur perfectionem non satim nudit

te, nec priuatione omnium facultatum , aut dignitatum abiectione comtingi, nis adfuerit Oaritas illa, inius Aposolus membra deseribit, quainy oti cordis puritate cons t. Onvma igitur huius gratia gerenda, oppetendaq. sunt nobis . Pro ba es tu sectanda se pro bae munia,

vigilias, labores, eorporis nuditatem, Iectionem , ceterasq. virtutes debere nos fuscipere nouerimus , Ut scilicet per tuas ab oniuersis pusion bus no i illaesam parare cor n rum, O conseruare posmus , edi ad perfectioncm charitatis sis gradibus innitendo conscendere. In eandem prorsus sententiam Religiosissimus ille Pater Nautor nostri ordinis Bonifacius a Colle,ex Augustino sumens ad Gibertum Veronae Episcopum scripsit : Vana jetheet Iuni omnia etiam apud eos qui se Iorenunciatierunt vis concupiscentia perdomandae ct ebaritati stareum in i ut omni industria. stia Cbaritas, ut B. AuguHinus ait, tane praecipui custoditurin Garitati victus, Garitati sermo, rearitati mutus aptetur. Addamus nos: Si Garitati Vota, si charitati professis,s cha Hrati Pis is onturma deseruiat: se banc solam violare, tamaam Deum, me as ducamus scientes hane ita commendatam a Chrino di

nia. Magni itaque aestimandae cuiusque sacri ordinis regulae, quippe gradus quidam & scalae sunt, quibus ad verae charitatis & abnegati nis adeptionem peruenimus. Falsa aut ea charitas est quae leges spernit.Et certe verum est, quod B. Thomas docuit, legem nostra modo bonam,

36쪽

bonam, & iustam9 nihil esse aliud, quam derivationem, & quasi r diium illius aeternae legis, quae est in Deo. Itaque per recta legis obseruationem, quasi per odium evehimur ad diuini Solis contuitum. Quod cum omnibus rectis legibus conueniat, in sacris Religiosorum hominum' institutis praecipuum locum habet. Quocirca nonnumquam se Deus expressis miraculis, religiosorum legum autorem declarauit: ut de Pachonij, Benedicti, v & Francisci ς regulis legitur euenisse. Atque adeo ab ipso Deo aliorum quoque ordinum Constitutiones per Apostolicam sedem firmatas profectas esse iure sibi quisque debet persuadere. Omnes rQtiia , inquit Christus ad B. Bri-ritiam , in quas amici mei inreperunt, ex ipsi personaliter tenuerunt, eruauerunt, ali que eas e cariter docuerunt, non fuerunt di I tae, ct composita ab ipsorum interim ct humana sapientia ,sed a Diratione Spiritu ancti. Vide de hac re Gregorium Valentinum. o Richardum Caenomanum ς Theologos eruditissimos.

m. Nouas leges condendi, & veteres

abrogandi . x men potestate G me audit9 non nisi ra-

' ro Generale Capitulum utetur, & re maturE, diligenterque considerata. Vetera enia Patrum instituta, inquit B. Basilius, non t m H d serenaea. Si quid vero temporum hominumque condirio serat, quod nova indigeat sanctione, id ita fiat, ut vetus Reipub. vestis, quae lex est, concinnari potius, vel apte sarciri, quam dissui, aut lacerari videatur. Cauenda igitur crebra , & sutiatis legum mutatio, & memoriae retinenda vetus illa Paraemia; TV nconualucit planta, quaesepius transfertur. Certumque sit illud Alcibiadis a dicium, Eos hominum tutis μὰ agere, qui praesentibus morbbus , legibusque, etiamsi deteriores Ant, minimum variantes, Rempu-Hicam administrant. Quocirca nostri ordinis moderatores deinceps pro libito variare leges, & ut verbo dicam vetere,) pro stare desistant; non enim multitudo legum , v

rietasVE, sed earum vel paucarum, quas habet, diligens obseruatio, selicem tacit Rempublican a

a Pallad. inis

Lausiaca . b S. Bern. in ilis lud . Ecce nos.

d Lib. . reuela

37쪽

,s CONSTITUTIONUM C L. R.

PRIMA PARS.

De Horis Canonici S.Cap. L

IVINI 'reces Oificii, noctumas quidem horis matutiess, diu

nas vero interdiu, statis horis, tum sacerdotes, tum Clerici omnes, ex praescripto, litvq. Romani Breuiarii, in Choro deuoto,Macriterq. persoluant. Integrum tamen nobis erit pro consuetudine

locorum , Patroni tantam, vel praecipui alicuius Sancti,eius loci, ubi degimus, diem festum, officiumq. celebrare. Missa solennis dictus festis celebretur: suibus mane, primarproxime ante Missam , Tertia : ea peracta, statim sexta recitetur. Ceteris diebus Prima, Tertia, Sexta simul dicantur . Nona, si quidem ieiunandum sit, ante coena ;sin minas, statim a prandio . Vespertinae preces, siue sinus dies, siue profestus sit, hora congruente, una cum Con letorio. In ieiunijs Quadragesimae, vespere ante coenam; Completorium , vigesimasecunda hora ; nisi ob sacras conciones aliter quandoque fieri necessitas, aut populi commoditas postulauerit. Oificium paruum B. Virilinis, Oificium Mortuorum, Septem psalmi poenitenti l , & Quindecim Gradu es,quibus diebus in Breuiarii rubricis p&escribitur ius in choro recitentur. Liberum tamen Praepositis erit ex rationabili caussa,permittendi quandoque, ut Matutinum B. Virginis in Choro omittatur. Quo autem tempore , siue ex Breuiari j rubricis, siue ex Superioris facultate omittitur Oiscium B. virginis in Choro, faciet quisque ut apud se priuatim dicat: id enim postulat, quae praecipua nostra debet este in tantam virginem pietas . Psalmos Poenitentiales genibus flexis ; Graduales, Se pro defunctis sedentes; r liquos , stantes in Choro recitent. Dum quis in Choro medio stans, de more, ad Matutinas preces, lectiones, vel ad Primam Martvrologium legit, ceteri sedentes audiant, & responsoria ad singulas lectiones respondeant. In Missis solennibus socerdos, & ministri ne sedeant. Nulla nos musica, vel cantus modulatione nec in Missis, quantumuis selennibus celebrandis,nec in quibusvis horis Canonicis recitandis,in Ecclesiis nostris utimur. secularibus tamen seorsum cum indicitur oratio publica,id bis in anno concedi po-

in I albus 3 non pigri, non somnotinii, non pareeuter votis ou praei dentes verba dimidia, non integra transiliantes, non statis, me remissis vocibus, muliebre quiddam balba δε nara

sonant s. sed virili sit dignum es) sonitu , ct Uectu loco Spirisu Sancti depromεntis . Haec ille . simul incipiamus, simul desistamus : commodam in versibus pausam faciamus : in penultima,vel antepenultima pro syllabarum quantitate immorem in ultima semper moram cauebimus. Praepositi, quam maxime poterunt, domestica negotia in aliud tempus disserant,

quo singulis horis Canonicis cum alijs in Choro intersint. Idem seruent Vocales , Sacerdotes, Clerici. Neve sibi quis remissionem quampiam a diuinis officiis assumere audeat, nisi cui, ut studijs, aut lectioni, aut praedicationi operam det, sit ali qua concessa potestas. Qui tamen si achi ipso non amplias legat, aut praedicet, aut lictionibus non intersit, una cum ceteris conuenire in Chorum teneatur. Clerici,

- λ quibus

38쪽

quibus a matut nis horis, studiorum causa, datur aliqua immunitas, atreclesiam prius veniant; ante altare sanctissimi Sacramenti orationes fundant, benedictio ncm in Choro a superiore petant f tum in suis quisque cellulis sedulo ibidus va

cent .

' Laici ad matutinas preces una eum aliis surgant: benedictionem in Choro post V Inuitatorium simul petant: preces in Ecclesia fundant i tum ad sua se opera recipiant . De precibus, quas Laici debent per luere, dicetur insta . Si quis ad horas Canonicas, postquam fuerint inceptae,veniat, ad suum locum ne accedat,nisi prius zenuflexo a suo superiore benedictionem acceperit. Quod si iam Inuitatorium, & Hymnus in matutinis precibus; primus psalmus in Vesperis; Hymnus, Se Antiphona in singulis Horis si ut recitati, genuflexus in Choro medio per maneat , donec Superior surgendi fecerit signum; de benedictione accepta ad suum locum se conserat. Post officium, negligentiae suae culpam in medio fateatur . Qui iusta de causa detentus, ad Ossicium tandem venerit, superiorem in Choro adeat; caussam aperiat ι benedictionem petat. Quae item vel in diuinis laudibus recitam dis, vel in celebrandis Missis, vel in praestandis Ecclesiasticis fi inctionibus, vel o . . nino in his, quae ad diuinum cultum pertinent, errata commissa fiterint, statim ac diuinum officium in Choro fuerit absolutum, leontE proferantur. Pcenas Praepositus, aut qui Praepositi eo loco vices gerit, unicuique debitas imponat.

Ad Cap. I. Notae.

i. NT Octurnas quidem horis matutinis. Matutinos

a hymnos non media nocte, sed diluculo nostri concinunt . 'sustragatur antiquissimus Chrissianorum usus. Plinius nepos, Ssi- a Dimia oti, inquit, nata die ante tacem conti/nire, Orme . C, o,quas Deo, di crescum inuisem. Et Tertullianus h E Plinio sumens, minius, ait, , in ερογγυTraianum consuluit, nihi e de furis Christianorum comperius, quam coetus antelucanos ad eanendum Chri ct Deo,stad consederandam disci inam. Accedunt Sanctiones , ritusq. Patrum. Cyprianus, v sin a. Sassurrectio Domini matutina oratione celebretur. Ioannes, siue Chrysostomus, siue cui ego censeo Damastenus; ψ Optimi quique Ciri, ac d ta P rit. pietate praediti quouis die aetationem ad Deum faciunt septies: Primum scilicet notu Uigilantes, quoa ct diluetium appeltamus. Isidorus His- ' palensi s. ' M atutinum ostium Hi, in Iuris initio a Lien Lucifero π UM oris

pectatum, quae inchoante mane oritur. Rabanus Maurus, i Ditaculo s Lib. i. Indi autem oratur, Ut resiarrectio Chrisi eri retur. In ostitia matutina r

Dominus I a m ducens per mare rubrum . Naraonem, O Oe pios in istis rimersis: ct matutina hora Chrsus a morte resurgensi pulum suum fatuam, Diabolum, O Satelzites eius aeterna captiuitate

damnauit. Fauet vocabulum ipsum : Matutinum enim a Matutata, hoc est Aurora, est. Denique & Sapientis congruit praeceptio. cm

tu, inquit, s pratunire Sotim ad Lmdictionem tuam Domine ad et cap iri C a ortum

39쪽

ortum lucis te adorare. Ceterum ista antiquitatis momenta attuli equidem , ut ritum hunc nostrum firmarem; nequaquam autem ut mediae noctis psalmodiam vi latenus infirmarem . Scio illud vetus cia a Grin. lib. s. se , dc Apostolicum institutum. Hinc Clemens Romanus Pontifex

p ιε indicit, quam LatinE dixeris Gallicinium seu Gallica tu. primum vero gallicinium est circa noctis medium. Legimus item Apostolorum aeuo supparem Carpum, media nocte surgere ad preces, Epist . consueui se, ut tradit antiquissimus autor Dionysius. V Laudo igitur eos, qui de diuinis laudibus ne ipso quidem conticinio conticescunt,& ad illos celebrandos Hilarii, & Chrysologi aurea verba derivo et elapsi' Memin runt cinquit Hilarius ς 2 Me esse tempus, quo primitia AC priorum meritissima ob L inationis elade preeu sisnt : bis εγο horis nalaxantur in somnum, n/ gladio Aetnti admisceantur. Hoe noritis tempore introeunte sponso sapientes Virgines in nuptias eum Iampari bus introibunt: Vigilant ergo, ne eum stultis Oideantur excludi. Hoc tempore maluntibus Paulo ct S a . oriolis, Othena neuiaresoluuntur : non domiunt itaque, ne vincti sint, nee habet eos norita adi m D. temporis somnus. Hilario suauiissime succ init Chrysologus : - Hoc tempus es quod deuotum, ct iuge pernoctantis demoni irat o cium A.

Hoc tempus eri , quo inter praeteritos,ΦDturos labores, ardens animus me ad diuina nihilis stet eorpori, nibii quieti: sed antequam rat transacti diei opera ineipit, ct anticipat iam futuri. Ista fatis hora eLI impetrandi. me sciens Prometa, ipsum tempus sua supplicationis Ureis extitisse , eantando ; Media me is sumebam ad constendum labi. In bae hora Uigilantibus, semer Iponsus ide eo sis occurrit, de quo dicitur: Media nocte Haimor factus eis: Ecce I Uus. ω a. -. venit. Adderem mellitissima S. Bernardi verba, nisi prolixior vi-α- . deri dubitarem. Patet itaque cum a nobis, qui anteluculo, tum ab ijs, qui media nocte consurgunt, stare Priscos Patres, ritu sq. veterum. Hoc autem loco non praeteribo ligneum illud instrumentum, quo ab excubitore excitamur, e vetustatis penu producere. Scio equidem , Olim antequam aeneae campanae, Ecclesiarum usui deseruirent, ligneo quodam crepitaculo Clerum, populumq. ad Synaxim cogi s

U .dem. litum . nam lego apud Amalarium; Adbue ιumor in Oma, quae antiquis temporibus sub uno Domino eum antiqua To ma regebatur, umlignorum tenet, non propter aris penuriam, sed Propter vetustatem .

Propter vetustatem inquit: nam ut idem autor subdit, hoe i sio lignei infit menti sono utebatur Emesa mana antiquis temporibus,qaά- do latitabat per cryptas, propter perseeutores. Haec uniuerse dicta sine de ligneis crepitaculis,quae erant priscae Ecclesiae campanae. At fores praeterea singulas, ligneo malleo tundi solitas, uti apud nos fit, indis 3 ca cat Palladius f his verbis. Noe autem in re Adolio I harsensi ma gnum, quod a GJPertinia boris usque ad impus matutinum, suoru

40쪽

ceteri statres ad oratorium colliguntur, icte in monte cliueti Damin eo loco, unde Saluator seu tus est, psaltando, er orando pernoctare consueuerat,in esub nimbis, sue sub psiu=s seu pruinis immob Iis permaneret. Qui posquam hoc modo Diuum tempus implesset,

gno malui, quo eueroi statres excisabat, percutiens fores omnium OL Iarum ad propria oratoria deducebat. Huc etiam pertinere arbitror,

quod scribit Leo Imp. in Panegyrico de Chrysostomo. His ad edabitantitas, cubitor ad matutina Cantica excitat ligni pus bus.

ii. Missa solennis diebus sinis celebretur. Hi sol ε-

nibus verbis, & sacro cantu, rituq. ab Apostolis celebrati meminit Proclus Episcopus Constantinopolitanus. Etenim, inquit, ' pos L am Saluator noster in coelum assumptus es, Apossi priusquam pre

omnem terram di per erentur, conspirantibus animis conuenientes ad toto die orandum conuertebantur: ct eum mustam consolationem

O longa oratione Mi amareantalant. Haec /nim diuina sacra una cum docendi ratione coniuncta, eeteris relus anteponenda ex timabat. Quibus verbis etsi Proclus non exprimit quoto die Apostoli Missam solenniter celebrarent, Lucas tamen significat frequenter sacrum secisse. Erant autem, inquit, h perseuerames in doctrina pia lorum, b Aa ..ct communicatione faectionis panis, ct orationibus. At Iesaeos Apostolis Synchronos, Philo φ memorat, sabbathum sacrificio celebrasse. 2 i i Nec mirum Hebraeos homines, tum primum Christo credentes, ali-

quid sabbathici cultus secum in Ecclesiam, Synagosae filiam, intulisse. Se imum, inquit, diem ut f m, farratum. cultu dignantur ex mis. Vtique sacro & liturgico: Scripsit enim Philo cinquiunt Eusebius, & Nicephorus - modum praefrini eorum, quibus Eccleo asica d Loes, tiria liturgia rem Faesenti, siue fui vertit Rumnus2 quomodo Sacerdotes, i ct Mini iri mererant GFria Da. Et Serenus Abbas, Tabennesiotas

instituens ; Deinceps cait ' pariter ad Ecclesiam procedentes , quo- e Apud Cassimam hoc nos facere Dominicae diei solennitas commonet, reures pos naxim ea, quae Deus ad insistimonem communem pro de eris v ira Iarotui fuerit, duplicato gaudio conferemus. S. item Augustinus Apud tradit diebus solennibus publica Missarum sacra coacto Clericorum, populi q. conuentu celebrata. Ritus igitur hic noster Dominicis, aut solennibus potissimum diebus solenne sacrum celebrandi, satis probatus est, & ab Apostolorum aeuo deductus, astipulantibus etiam Iustino Martyre, s ct Concilijs aliquot f Apulm, Irr . Primam non anteluculo vi pleri G

mane, Urima- Religios, sed orto iam sole canimus.

SEARCH

MENU NAVIGATION