장음표시 사용
21쪽
tur. Nam quod sermone quodam ad sta tres in Eremo, lineae tunicae Augustinus meminerit, etiamsi ii sermones vere sint Augustini, ut certE non sunt, non subito tamen cogimur fateri S. Augustinii, eiusq. Clericos lineam gestasse extimam, ut his temporibus Canonici Regulares deserunt, eo quod de linea tunica unum, aut alterum verbum s emel protulerit: praesertim cum Augustini dictum de linea, videatur .a Concilio Aquis granensi' exponi de subucula,.atque intima linea, quae eo Concilio Canonicis conceditur, Monachis inhibetur. Potius possent, ut Matth. Galenus insinuat albas vestes a Therapeutis, hoc est antiqui stimis illis Clericis derivare qui a Philone albis induti describuntur. Denique vocabulo.& nuncupatione distinguebantur. Inter primos enim qui vocabuli Canonicorum Regularium meminerint apud latinos, extitit canon V Concilii Moguntini circa tempora Caroli Magni celebrati. Vocabuli inquam, nam si de re & instituto ipso loquamur, nulli dubium est Ordinem Canonicora regularium ab Apostolis ipsis, veluti a sente riuum , originem suam ducere. Itaq. de vocabulo ipso Canonicorum nunc nobis est sermo; atque hoc modo eorum praeclarissimi ordinis antiquitati, nihil per
haec derogabitur Clericorum autem certis, sacris l. regulis viventiu, de ob id Regularium nuncupator u mentio apud scriptores extat longe antiqui itimos. Eorum enim & Augustinus scriptis ad eos episto- ais, di praeter Augustinum Concilia, Patres, & Ecclesiasticae historiae meminerunt; quorum loca, quia paulo post recensebo, hic adscribere supersedeo. Quod si quispiam hic dicat, eos ipsos quos nunc Canonicos vocant, principio vocatos suisse Clericos Regulares , nihil obsto: immo gaudeo, id nobis nunc esse nomen quod vetustissimo & n bilissimo Ordini olim fuit eosq. vetustos nobis postremis praeluxisse. Igitur post Apostolos, quos nostri instituti Principes, primosque, secundum Christum, autores extitisse monstrauimus, Clericorum Regularium ordo a Petro ad Urbanum usque Primum, inuiolatus,&proposti sui tenax perstitit. Patet id eiusdem Urbani testimonio in epistola ad omnes fideles ; Scimus, inquit, vos non ignorare, quia ha- etintra mita communis inter bonos ChrisIianos viguit, ct adhuc Patiai m i. Dei ustet, maximi inter eos , qui in fortem nomini Jnt electi. Haec .e: 2 ιδ r ille, interea Hro multa claruerimi per Apostolicos viros eo primo,ia; ' 'r Christi sa: lo fundata Clericorum Regularium collegia, quorum. ς ε illud inprimis quod Alexandriae, Marco institutore, floruit, reticeres iisAn i. i non debeo; Therapeutas intelligo, de quorum sancta, de pene coelestic - conuersatione, ossicijs, gradibus, sacrasq. minister ijs proprio vol
ac Lib. t o. mine tractauit Philo, ς & post eum Eusebius, ψ Hieronymus, Casisianus, Epiphanius, s Nilus,h Io. Diaconus, i Nicephorus, &r centiores ali), quorum verba hoc lqco ponere non est necesse. Salx . . a suerit
22쪽
suerit scire per hos Clericos sundatam suisse Alexandrinam illam celebrem scholam,cui posteriore tempore praefuerunt eruditissimi viri, Pantenus. Clemens,Origenes, Pierius, alijq. insequentes. Igitur post Therapeutas, eodem primo seculo recessendi mihi sunt Ignatius, Ba nabas, Polycarpus, horumq. socij, atque sectatores , qui regularem sanE vitam obseruasse videntur. Nam praeter illa verba generalia Vrbani Papae a nobis paulo ante recitata, eiusdem Ignatij epistolae non obscure id significante inquit enim Polycarpum alloquens, veluti Cleri Smyrnensis Principem. Cossalorate vobis mtitia, Una cenate, a ui . concurrite, compatimini a Cnd ad quietem vas componite, una exsurgia te, ut Dei disp.n lares, a fores, ct minis i. Horra Hi, cui militassetis , a quo O impendia r feretis: Nemo via raran desertor inueniatur .
Haec certe verba, o quietem vos componite, una exsurgite, mutuo coctaborate,regularis vitae disciplinam indicant. Rursus cum monet
eos, ne sint desertores, tametsi videri possit dictum, ne Christi fidem abnegent, nihilominus recte exponi potest, ne religiosae vitae,& votae Deo fidei sacramentum abijciant: nam eodem fere modo loquitur Paulus de Religiosis viduis adolescentioribus Timotheo scribens; hAdoissentiores autem viduas deuita: etim enim luxuriarae fuerint in Chriso, nubere volunt, habentes damnatismm, quia primam Iidem irritam fecerunt. Quod de Smymensi dico, idipium autumo de Cloro, & Presbyterio Anthiocheno sub Ignatio Episcopo: quam rem eiusdem Ignatij verba significant. Saluto sanctum Presbyterorum e prist 1. redegium,fatat acros diaconos: Et ad Heronem, situm in ea sede su cessorem; Saluto, inquit,4 diuinis ornatum moribus Presbyterium, ' ηDLim Iuto sane tis Condiaconos , quibuscum ego sum es corpore , O spiritu . Inculcat item cepissime Ignatius obedientiam,& subiectionem, quam inseriorum ordinum Clerici debent Episcopis, adducitq. exemplum Apostolicorum Diaconorum. 'id Gero, ait, Diaconi λ imitatores Angelicarum virtutum, qui purum, inculpatum minis ierium D scopis eAbibent, mi S. Stephanus B. Iacobo; Timotheus, ct Linus Pau-D ; Anael tus, ct Cismens FaGD. Vt scilicet ex iis verbis intelligat lector, obedientiam, quam hodieq. sacrorum ordinum susceptores, ad praescriptam in libris Pontificalibus formam, spondent suo quisque Episcopo, vestigium esse regularis illius obedientiae , quam una cum ceteris votis, Cinitatis scilicet, & Paupertatis, primis Ecclesiae s culis, Clerici nuncupabant. Praeerant enim Episcopi suis Clericis,ut religiosis contubernalibus. Cuius antiquae consuetudinis extitit diu
post, insigne exemplum s. Cuthberti Liudissamensis Episcopi, eiusdemq. sui Cleri regularis Praepositi, apud Bedam; & S. Augustini Cantuariensis Episcopi suum itidem Anglicum Clerum iure Praepositi regentis, apud s. Cregorium Magnum, de quibus mox dicemus .
Neque huic nostrae assertioni de illius primi Ecclesiae seculi regula-
23쪽
ribus Clericis obest,quod Dionysius Christianam aciem suae aetatῖς, in Pontifices, sacerdotes, ministros, Therapi .as, & plebem sanctam partiens, videatur secem ere Therapeutas, hoc est Ascaetas, siue Religiosos, a Clericis . Nam, siciat non negamus extitisse eo seculo quam plurimos simplices Therapeutas, hoc est Religiosos viros nullo insignitos ordine Ecclesiastico , qui proculdubio a Clericis erant distincti, atque de his locutum Dionysium non imus inficias i ita , extitisse etiam eodem seculo, Clericos planE religiosos, qui simul Therapeutae essent, & silerici, id tam certum esse arbitramur, qua ira certum est Apostolos quod superius probatum est & Barnabam, quem suorum bonorum solemnis illa apud Lucam h abrenuntiatio paupertatis votum euincit nuncupasse, alios l. innumeros eius aeui Clericos, verEfuisse Religiosos . Denique quidquid sit de Dionysianis Therapeutis, certE 'lexandrinos illos, Marco Episcopo, institutos, Clericos extitisse, & philo significat,& Eusebius, atque Nicephorus Philonis interpretes euidenter assirmant. Haet ρεa Fribit Philo, inquit Eusebius, β quo parito prae deant inter eos ν , quibus Ecclesiastica commisssent ministeria: diaconatus etiam, edi quae pra eun Ios eminent E ia patus praesae nitae. His similia habet Nicephorus. Sed & Clemens Petri discipulus, ac succeior, Regulares Clericos, suo, hoc est primo Euangelij seculo, extitisse, confirmat ς his verbis a Gratiano relatis iCommunis Uita , fratres , omnibuι necessaria es, ct maximὰ bis, qui Deo irreprehen biliter militare cupiunt hoc est Clericis edi otian
omlorum, eorumg. discipulorum imitari Oolunt. Et in serius , Ve-Ltram prudentiam hortamur, ut ab ApoI olicis regulis non recedatis , sed communem Uitam ducentes, ct scripturas eras Nem intelligentes , quae Domino uouiniis, adimplere falaga u. Itaque ab Apostolicis regulis, quas Clemente teste primi illi ex voto seruabant Cleriei, dicti sunt Regulares, quotquot deinceps vestigia illorum, nuncupatis Deo votis, institerunt. Seriem igitur ceptam prosequamur. B. Crescens, Pauli discipulus, Gallorum Apostolus, vitae regularisserinam in Gallicanum Clerum primus inuexit: videlicet ut ex fa- ero Altari, ministri altaris viverent, neque aliud quispiam eorum haberet, diceretve suum: Huius religiosi, ac vere Apostolici instituti, vitio succedentium temporum miserE violati, meminit Synodus
Moguntinas ante 8co. annos habita. Vide Turrianum contra Nou tores scribentem, & hanc rem memorantem s.
Itidem fecisse ceteros Apostolorum discipulos, ab ijs in diuersas
orbis oras fundandis Ecclesijs amandatos,pro comperto habeo tuniquod eo tempore, ut acute notat sothus, h una omnibus fuerit disse
plina, ut quod de Ignatio, Barnaba, Polycarpo, Crescente probatum est, idem dici iure debeat & de ceteris: tum etiam quod Clementis, &Vrbani Pontificum testimonijs nuper allatis id religiosi moris bona
24쪽
omnia relinquendi, & paupertate vota, de communi Ecclesiae substatia vitam Episcopo subiectamitansigendi, ijs esset seculis in usu omnibus Clericis. Pergo igitur ulterius, & repoto S. Cyprianum Carthaginiensem Episcopum idem in stitu tum fuisse sectatum. Nam ut Pontius scribit, is adhuc Neophytus per omnia Ecclesiastio munia magno suo
merito ad sacerdotium peruenit. Sed priusquam eos gradus ascenderet, cum diurnas literas peruolutando, didicisset paupertatis, & c nitatis praeconia,statim vir beatus in earum virtutum amorem exa sit. Ita factum, ut&continentiam tueretur,&disu patrimonio, facultates omnes in pauperes erogaret: idq. teste Pontio adhuc C thecumenus, scilicet ut ante paene ceperit persectus esse, quam didicerit : Hinc Cypriano floridae illae laudes virginitatis, pudicitiae , ac voluntariae paupertatis. Hinc illi toties de iis virtutibus sermo recurrit . Hinc cum ob longam Ecclesiae pacem Apostolicae disciplinae neglectus, Clericos potissimum, infregisset, a Cypriano h his verbis bi .d uici. eorrepti sunt. Studebant augendo patrimonio snguli, ct obliti quid rodentes aut sub Apostolis ante fecissent, auisemper facere deberent, infitiabili cupiditatis ardore amphandis Donatibus inhiabant. Non in facer sibus V stigio deuota, non m mni iris sis integra, non in operibus misericoria non in moribus disipho. Haec ille . Atque adeo a
aetate Cypriani, seruore Clericorum paulatim remittente, eo peruetum est quod notant Panaetias, - & Sothus in ut non sicut ante omnis c Inerist cypr. Clerus communem, & religiosam ageret vitam, sed in duas classeS d Lib. ita de
dispertitus fuerit, alijs in communi viventibus, alijs priuato victu, i cultuq. degentibus; e quibus illi, communi mensa ab Episcopo sustetabantur, his vero singulis , pro cuiusque merito, certa nummorum quantitas, alijs maior, alijs minor, distribuebatur. Huiusce duplicis Clericorum ordinis, qui sequenti etiam aeuo in Ecclesia perdurauit, testis est in Astita S. Augustinus sermonibus duobus de communi vi clericorum: in Gallijs S. Prosper Aquitanicus o di in Italia S. Hie- e De - ronymus, de posteriori Clericorum genere loquens, tum Clericorum M. Mluxum suis epistolis exagitat. Sed de his postea. Ur ' . Interim post Cyprianum occurrit Siluester Papa sanctissimus , que describit Damasus , Clericis copiosis egentes coniunxisse, utique in conuictu, & contubernio regulari,iuxta primaevam Ecclesiae formam, qua diuisis facultatibus, prout cuique opus esset, nςmo egens erat inter Christi Dilcipulos. ministrosque . Non multo post vixit S. Eusebius Episcopus Vercellensis, & Ma tyr inclytus ad cuius pro fide catholica exulis, gloriosum reditum, augubres vestes, teste B. Hieronymo, italia serme tota deposuit. Is r Adv. taciti. in Ecclesia sua Vercellensi talericorum Regularium Monasterili tanta religionis obseruatione constituit, ut proinde a B. Ambrino his ver- . - Σ
25쪽
ata, io. . a. bi. meruerit commendari. ' Primus in Oeetanis paρtibus diu'sa - - tres Eusebius sanctae memoriae coniunxit, o ct in Ciuitate positus -- situla Monachorum teneret, ct Eecosam regeret ieiundi sobrietate in . Et post aliquot verba; me igitur patientia, in L Eusebio coaluit et se
monas Dry, ct durioris obseruationis consuetudine bausit laborum tου-rantiam . Nam Me duo in attentiore Chri Banorum deuotione prae
sis. '' μ' tuta Z Clarius autem f. Maximus Taurinensis V eius institutum exponit, lauda tq. hoc modo . Nam Ut euera taceam, illud quam admirabile est, quod in hae sancta Eeele V reessensi eosdem monachos iniituit, quos Curius t atque Urim penetralibus sacerdotalia ossicia
contineri, quibus er gulam ea limonia eonseruatur Z Ut esset in isti viris contemptus rerum, O arcuratio Levitarum: vis videris mona
spexeris, Angetici ordinis obseruatione gaudeas. Eadem ferme aetate S. Basilius in epistola ad Amphilochium memorat ma variνitizquos suisse Clericos declarat Balsamo Scholiastes. ad vero nomen ad nos potius pertinere, quam ad Canonicos Regul
res, clarum est,si verba Balsamonis κλιμα , icis, iaων, latine vertantur a sonabunt enim, non, Corieorum Canonicorum, sed Clericorum
Vorium. Idem notatum velim in aliis Basilij locis, ubi eorundem meminit. Erant igitur in Cappadocia Basili j aeuo clerici Regulares, quos idem Sanctus non semel instruit monasticas regulas, atque ob id graecis x ιοὶ, hoc est Regulares nuncupati sunt. Ex Oriente ad Gallias conuertamur: quam Prouinciam Clericali monachatu B. Martinum Turonensem Episcopum exornasse, Praeter testimonium Matthaei Galeni v eruditissimi viri, & Cardinalis Bar a nil Scriptoris Amplissimi, sunt argumenta, quae probent. Primum, multorum nomina Monachorum de Martini schola, quos Clericos fuisse testatur Sulpitius, dum memorat,Clarum, & Eusebium Presbyteros, Aurelium Diaconum; rursus Restigerium presbyterum; alium item sacerdotem Martini sodalem, & apud Caesarem Maximum, conuiuam. Et nisi me coniectura fallit, Clerici suerunt illi,quos funus B. Martini prosecutos Sulpitius refert; Agebat, inquit, ' nimirum ante sepular extinctus greges suos, sanctae tutus multitudinis pauidas tum has, agmina passura: ct aut emeritorum Iaborum senes presbyteros intelligi 0 aut iuratos Christin Deram/nta urones, hoc est, iuniores Clericos, Votis tamen adstrictos. Denique pergit Seuerus, monaste-rij a Martino sundati Clericos, presbyterosq. seriati in prodeuntes , describere. Constabat enim E Clericis, ut vidimus, & presbyteris, eum alioquin inustatum fueriti in coenobijs simplicium Monachorum aliquem habitare sacerdotem praeter unicum , qui monachis sacra-δ eou.a.cty., . menta ministrar et . Vnde in monasterio Scythico apud Cassianum
26쪽
unus Paphnutius presbyter legitur, cui in ossicio Abbatis, simul &presbyteri, unus Daniel successurus ordinatur. Et apud eundem u icriptum reperio quatuor presbyteros, quatuor Ecclesijs monachorum, lingulos singulis praesedisse; ceteris omnibus utique, neque sacerdotio, neque minorum ordinum gradu pollentibus, utpote qui mere Laici e sent. Imo adeo verum est monachos illius aeui fuisse ci
ricatu immunes, ut monasteria plerunque neque unum presbyterum
intra septa Claustri secum cohabitantem habuerint, sed dominico, ςEiuitate proxima alique liturgum accersere soliti fuerint, quod
a B. Epiphanio scriptum, ν' tradidit glossa Decreti. Sanctus etenim b Tom. r. 'reri Mpiphanius excusat se apud Ioannem Episcopum Hierosolymitanu, quod in monasterio eius diecaesis,ipso inconsulto, presbyterum ordi nasset. asserens illud ipsum Monasterium diu antea caruisse sacerdote:& adco refugere solitos Ascaetas eius locisacerdotis gradum, ut opus Iuerit per vim ordinare virum ex eis, qui tali ministerio aptus iudicatus fuerat a ceteris fratribus. Itaque nulli dubium esse debet, ea aetare diuersa extitisse monachorum, & Clericorum ossicia . quod etiam Hieronymus ad Pammachium , di ad Heliodorum ,& ad Riparium scribens aperte testatur. Haec omnia, quae huc congessimus testimo-riia, eo tendunt, ut exploratum, compertum l. sit Lectoribus ea m nasteria, quae complures sacerdotes, altarisq. ministros haberent, Iume Clericorum Regularium collegia, eosq. vocatos alicubi M nachos, non quod a Clericis, uti hodie fit, distinguerentur; sed quod uti supernis ex Augustino diximusὰ communem vitam ducerent, &In unum concordi voluntate conuenirent. Eiusmodi igitur, Martini monasterium extitisse ex his quae diximus palam est; ac proinde B. Petrus Damianus merito' appellat B.Martinum Clericorum,& Mo- d To.a. str. . nachorum speculum, utpote qui utriusque vitae munia, laudesq. con-
. Venio ad B. Hieronymum presbyterum, quem de Regularis Ordionis extitisse, S. eius aetate in Urbe potissimum Roma,Clericos aliquot in communi, & ad religiosam formam vixisse, testantur eiusdem Hieronymi aliorumq. veterum scripta. Et de sua quidem ipsius regulari protessione tradit in epistola ς ad Pammachium, sic se a Paulino An- tiochiae Episcopo presbyterium accepi sse, ut Monachismus, hoc est Deo votis dicata vita, non auferretur. Epiphanius vero i scribens s yr ad Io. Ierosolymitanum idipsum significat: asserit enim nullo modo se a H: eronymo obtinere potuisse, ut publice sacrificaret, & anim rum curae intenderet. Haec de Regulari B. Hieronymi presbyterio. De alijs autem eius a ui Regularibus Clericis, presbyterisque, satis,Dpinor clare patet ex regularis vitae institutione ab Hieronymo scripta ad Nepotianum Clericum,& ex eiusdem defuncti Epitaphio: quibus Iocis Continentiam, Paupertatem, di Obedientiam,ceteraq. ci
27쪽
ricalis religionis ossicia,idem Hieronymus miris commendat modis. nempe ut aliqua hic adscribam Obedientiam, quam Episcopo Cle- . rhia. i. id rici. praestabant, ijs verbis; ' Efio subiectus Ponti i ιυο , ct quasi
Nero. animae parentem 'scipe. Paupertatem vero dum narrat, sacerdotes
alienis iacultatibus veluti pauperes sustentari; Turpe es, ait, antefores facerdotis, Cisinio cruci A ct pauperis, , qui cibo quoquι ves tur alieno, Aectores Consulum, O milites excubare. Et rursus: Si autem ego pars Domini sum, e funiculus haereditatis eius, nec accipio partem inter ceteras tribus, sed quas ouita, ct Lacerdos vivo de decimis, ct aiatar eruiens astaris oblatione senior, habens Oectum,ct OL itum bis contentus era, ct nudam crucem nudus sequar. Super quae verba bene notat Scholiastes Victorius,Nepotianum doceri a Hieronymo ea, quae perfect i sunt Clerici . propterea decimis, & oblationibus squarum loco sacerdotia,quae Beneficia vulgus appellat, successerunt contentum esse debere: Itaque cum iuxta Canones Apostolorum, quos Gratianus h recitat, Episcopis data fuerit potestas dispensandi bonar Ecclesiastica Clericis, ceteris a. pauperibus secundum cuiusque necessitatem, & gradum , verisimile est, hunc communis vitae morem, qui Hieronymi quoque aetate, apud quaedam saltem Clericorum collegia, deuotissime seruabatur, iis verbis significasse, maxime cum in eadem epistola legatur; Gloria Episcopi erit,pauperum inopiae prouidsere : Ignominia sacerdotis e LI, proprys Liudere diui ijs. Damnat igitur in Religioso sacerdote proprietatis vitium. Denique castitatis,praeclara eodem loco dat Clericis documenta : Ne feminam quampiam absque boneso comite Usunt; Ne Ibo cum eis sedeant; Ne mu seu aricipiant; Ne dis familiarite est in sinuent; Vt sui piciones caueant, is quidquid probabiliter singi potes, ne iratur,antae deuitent. Tenui esu, ct aspero cultu utantur, deiicias, Iepores, risum,sebanitates fugiant: his l. similia alia pleraque scribit, quae continent iae thesaurum apta sunt custodire. Vota autem religiosa his verbis non obscure declarat : uanto magis deiicias, ct Iepores, quae insecuti hominibus d i fiamur, in Monactis , ct in Clericii erubesemus, quorum ct face dotium proposito, di propositum ornatu acerdotio λ Vocabulo propositi, firmam mentem, ab eo significatam intellige, iuxta illud Cice-e omlib. t. ronis; Calograuitatem suam perpetua costantia roboraui sempero in proposio, fusceptoq. consilio permansit. Unam item Clericis domum
: opere, extremus in ora me. Item ἰ I aien Dabeto Iocios, quorum
contubernio non infamrris . Si Iectoris acolythus ,s Psaliet te sequiatur , non exornentur ve ,sed moribus . Haec omnia paulo diligentius excerpsi, ut plane cognosci queat, quis fuerit status, quae religio b norum illius seculi Clericorum; Bonorum, inquam, iam enim aetate illa-
28쪽
Hieronymi plurimi Romae,& per Italiam erant Clerici vix religionis
leue vostigium retinentes, storium singuli degentes, praediorum, ac sacerdotiorum redditibus bene nummati, in viduarum hereditates auidissim E inhiantes, pompas,& ceteras seculi vanitates misere consectantes, in quorum deprauatissimos mores n. Hieronymus religio
sissimus, ct vere Regularis presbyter non uno loco validE intorquet
Atque id caussie extitit, cur Augustinus Hieronymo non admodum posterior, de resormanda Clericorum vici serio cogitauerit. Ergo an hanc rem intendens vir beatus primum statuit nullum ordinari Clericum, nisi secum vellet habitare & regulariter conuiuere: ei vero, qui vellet a proposito recedere, clericatum adimere. At com Postmodum experimento didicisset tantam Clericorum Hipponensis dieccesis multitudinem, communem vitam aegia tolerare posse, ab ea sententia discessit. Ecce, inquit,' in conssectu Dei,ρου pro muto con- b Apud Gras. silium. Qui volunt habere aliquid proprium, quibus nonsus it Deui, Eccosia eius, maneant, ubi volunt, ct tibi poseunt; non eis aufero Coricatum; nolo habere Dpoeritus . Itaque iis, quos propositum Vlixsanctioris illexerat. ceperunt Augustino duce in unum congregari, &unanimes habitare in domo Domini, atque ut Augustini μ verbiS cui Rec Ἀ- utar pasci ex ono cebaris, ct indui ex Cno υesiario. Proinde ii, ex his, alijsq. sanctis regulis, quas seruabant,dicti sunt Regulares: ceteri vero, seculares .veluti regulis soluti, & seculi fluctibus, non absque periculo, propiores , uti ex doctrina s. Isidori notat Concilium Aquis
manense. - Hanc Clericorum nuncupationem & distinctionem tra- 4 p. tot. dunt etiam recentiores Canonum Doctores, videlicet Praepositus , in 'Abbas, alij que . sine beus oui
Augustini propositum Clericos suos ad Apostolicae vitae cultum re ' uocantis, imitati sunt in Africa primum, deinde per omnem sere terrae ambitum multi: adeo eius regula Clericis Iata sancta & probabialis visa est i Peperit autem haec sanctissimi Patris Clericorum reformatio, vel ipso adhuc vivente, plurimos sanctos viros, quorum gesta praeclara alibi cum Dei auxilio susius enarrabimus. Hic aliquorum nomina tantummodo recensemus , videlicet, Alipium, Nebridium , Eutropium, Possidium, Euodium , Paulinum, Fulgentium, Hilarium, Vincentium, Prosperum . Hos tametsi alij ordines sibi vendicent, atque ad se trahant, ad nos tamen vel aeque, vel multo Qrtasse magis pertinere, facile sibi persuadebit is, qui iusta lance rerum istarum momenta ponderabit. Id ut fidenter asseram, facit non sane no strorum virtus, & religio Patrum cea enim,etsi nonnulla quidem ipsa est, nulla tamen est, si cum aliorum sanctorum virorum, quos ceteri Religiosi ordines pepererunt, praeclarisimis virtutibus, comparetur. γSed potius Clericorum vocabulum ., professio , habitus, vitae l. .
29쪽
a ser. a. Multi nostrae cultus, atque ut cum B. Augustino dicam, γυ pauperes .m. i. . , , , pemmul rasi oricordiam Dei: hoc est , quod Apostolorum more b -' ijs , quae mutuntur, victitemus; haec prosecto peculiarem quandam nostri instituti eum Augustini regulis, si non expressam, perfecta mosimilitudinem, at conatum tamen, atque adumbrationem aliquam irra seserre videntur. Sed redeo ad lineam. Contigit itaque primi Augustiniani Monasterii aedificatio, atque adeo Apostolici Ordinis restitutio, anno salutis CCCXCI. Siricii Papae VII. Theodosii Imp.
evr.adMae d. xiij. & ut Sigebertus adnotat φ post festum Penthecostes huius anni . di :όI ' μ' Post quartum Christi seculum storuit in sede Petri S. Innocentius Ponti sex, cuius inter cetera, quae sanctissime statuit, huiusmodi e 4 y h tat de Regularibus Clericis decretum: ψ De e mactis, qui diu -- rantes in monasterio posea ad Cori tui ordinem peruenerint, non debere eos a priore proposito deviare. Iubet videlicet summus hic Po-tifex perseuerare eos in voto, ac proposito monasticae professionis . . quod est, esse Clericos Regulares, Ecclesiasticis munijs, praedicationi scilicet, Sacrorum administrationi, di animarum plerunque curae ira ligatos . Post plusculos eiusde seculi annos vixit, scripsitq. S. Prosper Aquitanicus, Rhegiensis Episcopus,& Augustinianae doctrinae eruditissimus a Cap. o. propugnator. Is libro a. De Vita Contemplativa meminit Cleric rum Regularium suo auo ex oblatis viventium; m Clericis quidem p inquit,t dicit Spiritus Sanctus t Pereata populi mei comedunt: sesnibu babentes proprium, non pereata,sed atimenta, quibus indi ere videntur, accipiunt. Et infra ; Deo consecratis utuntur ad necessaria a cerdotes, Ut sitas omnibus, quis perfectionis amore flab uno conrirituunt,
ct fisa sibi non vendi eant, Erele Uaeustates ad Me ipsum eodeme si sciant: Ut quicquid omnibus occupationibus soluti perficiunt, fructus illius, qui Unus pro multis occupatus es, fas. Ator ita ilis, qui Ion ritudines omnium se e viventium portat, in cineremtiones prosi, ciente princiat, ut sicut inius occupatio faesa est omnium suorum fructuosa vacatio, ita omnium discipulorum prefectis gloriosa, magi ibonor habeatur, ct gloria. Et cap. seqv. Hae itaque virtus, qua ab- sinentia non solum dialeatorum ciborum, sed etiam malorum omnium nuncupatur, eum omnibus omnino necessaria s, tum maximὸ illis frimiaiarior, atque comunmor esse credenda es, quians iuxta Hud, quod in Actibus Apostolorum otitur, farium cor unum es, ct anima a , ditimae charitatis igne conflata: ct quibus Db Unius ordinatione Crinentibus, omnia omnium communia Fune. Si tamen ita eis una sit vita, sicut si ona subsantia,ct nutust eis diuerstas animorum, quibus. At Uni acultatum: quia Ut fret, ct esset animorum sancita coniunctis, neeessaria es faciatatum iudicata communis. Cuerum quid eis
prodes, quo facultates suas aikcium, qui volantura proprias non re
30쪽
itare, quam rebus λ His verbis s. Prosper, Clericorum communem vitam, & religiosem eorundem paupertatem, cinitatem,& obedien tiam describit, uti ante nos doctissimus PanaetiuS ' Obseruauit. a in ep. Cπr. Sequitur S. Fulgentius, religiosus de ipse Clericus ex Augustini re .gula, atque Clericorum Resularium Restitutor eximius, ut ex eius vi ra graui, de vetere stylo descripta patet, ubi haec habentur; Comitantibus ergo Monachis, muIO Cisricis, Fu entitis ad exilis Deum migrasurus , magi tir egregius viri que profesonis , exiisentibus omnibus Iairis de cathedra honoris ad loeam beati certaminis. Et infra; Simititudinem magni cuiusdam monastem, Monaessis,ct Clericis adunatis sapienter esserat: erat quippe eii communis mensa, commune ceia
Arium, communis oratio simul er lectio. Apparent & alia ibi vestigia veteris Clericorum relisionis; nempe, obedientia sub Praeposito& Abbate cap. Σ3. Studiosorum scholae, ibid. Clericalis ordinatio cap. 29. Mutatio habitus per aliquot dies ab ingressu religionis ,
cap. . Caeaaeterium commune extra Ecclesiam,cap. vlt. & huius- -
modi alia, quae apud nos per Dei gratiam vigent. Qigod si ibidem
legas S. Fulgentium monastico habitu, cultu l. v tentem , & Mona
chum item appellari, ne ob id eum a Clericis secernas velim ; sed inmemoriam reuoca, mi lector, id, quod superius non semel dixi, priastos Monachos non habitu , aut nuncupatione distinctos a Clericis, uti hodie distinguuntur, sed ordine, & munere. Itaque ii omnes , qui regularem vitam professi, & ob id etiam Monachi appellati, sacros Ordines suscipiebant, inter Clericos Regulares adnumerandi sunt. Monachi enim vocabulum nihil Clericis ossicere debere, quin a Monachis proprie dictis, & qui mere laici erant,distinguantur, patet ex Augustino, qui exponens cur ipsemet Regularis Clericus, & Clericorum Restitutor, Monachus tamen appellaretur, inquit ad Clericos suos scribens; h Qtiare nos non appetiamus Monaebas,cum dicat Psal. b ser. i.dE . n. Ecce quam bonum, ct quam itieundum habitare fratres in Onum λ Mό- ς νυ enim unus dicitur. Haec ille. Post annum vero millesimum nostrae
salutis tactum est quod de hodie perdurat 9 ut Clerici Regulares a
Monachis, ferme non nisi habitu, & nuncupatione distinguerentur. quippe cum & Monachi fere omnes altari ministrent, & sacramenta
non iecus ac Clerici Christiano populo dispensent, neque minus a se ipsis monastici ordines habitu de regulis discrepetit, quam a Clericis
Cirea haec S. Fulgentii tempora scripsit in haec verba Soromenus, Tecusam ius in Artirensem eiusmodi ab initio nactam Antistites, Νι-gra, Dionysii, ct Sosinis Episcoporum in iisditis Uri, eam. bonos, ac pios viros proferre non desinere: quin etiam Cisracis,inquit, iliis E clesiae aedes sunt communes,comunis mens alia denique o tima omnia.