Interpretatio Hippocratei aphorismi LXXIX sectione IV de calculo / Additae sunt epistolae duae Joh. Beverovicii M. D. quibus responditur

21쪽

DEDICATIO.

stan ultima ab origine stirpis eius

auctor fuerit Cyprianus inartyr Ita ego qui claudius vocor sic possim videri a claudioru gente genus ducere. Sed ex quam lauto luto fictus, aut ex quam luculento sterquilinio eductus fuerit hic Coprias, nihil sane ad me attinet. Ut nec illa me tangunt quae se digna, me indigna, ex vinulentis ac virulentis illis suis faucibus ebrius eructavit vel evomuit Incitatus, instigatus primo in me fuit per amicum illum tuum, qui cum sua defendere aut nolit aut non possit, sic tamen arbitratur se famam sitia in tuto locare posse, si per alios meam faciat attentari. Laesum forsitan a me dicto factove Coprianum illum dices pLaeserimne quem ego natum nesciebam, prius qua insolentisissimo cineptimo scripto me lacessisseti Retusus ab Alexio quem me esse imaginatur, tantis furiarili facibus in me eXarsit,ut non hominem, qui nihil hoministra bet, sed asiniana plane exuerit. Caetera sane ferocem 3 immanem belluam

22쪽

DEDICATIO.

tua piatare potuissem nisi ingeniti a sa

ninum retinuisset. Protextus huic οιωυ βριῶ ii, calcitroni me impeted hic quaesitus est, quod violassem Cuntei manes quo prςceptore gloriatur. Calumnis manifestae convici us in hac criminatione per Alexium, nunc eo

cGfligit,ut dicat, sibi visam esse hanc

veram ClatCm mea, cum una ummarii nominis I. '' appellavi, quod nominis tantia fuisse magni intelligero, ad plures tales abiisse, qui scilicet magnum tanti nomen haberent.

Quid facias huic bestiae qui ne sensus quide communis guttulam habet reliqua An igditur eius cxistimatio, lequo dicas magni nominis esse aut fuisse in ea arte Nam profitebatur Numquid magnum nomen ex nihilo comparatur artifici, vel ex imperitia professionis Talia omnia sunt in illo stercore libro, Volusi annalibus, ut ciῖtera ola quoedidit, adnumerado. Et tam caece scelestus nebulo,&,2ο- προλογος quasi re bene gesti catis victor tritiphat. Hoc illis stultis etia

23쪽

l DEDi CATIO. persuasit a quibus quasi κυωλυτΤὼ hic n mei minis iis est Vix parti tertiae argumentorii Alexit respodit. Et quae putat refutasse lis se ita sutilem ac fatui praebet ut me eius valde misereat. Nolo mihi quicqua es negotiit aut comercia, vel concertationis cutali ονι, δοι monsstro Excitabitur iteru

i Alexius, cuius hae partes erunt. Inte- rim dum ille funes ac fus es huic ra-n bioso animali cons ringendo,&dc- stringendo parat, docere hic volo Iu-

risconsulto illos, qui asellu istu pha- leris equinis ornatu ad pro sepe suum

huc remiserunt, quod credunt in iure si παρς δοξον, eam esse receptissima ii Galliae Italiaeque celeberrimis iuris i auctoribus opinione. Carolus Moli-

aetas maximus strς aetatis Iurisc6suu tus.&tantaedui viveret auel Critatis,h iit et ianunc mortuo id honoris a sum

mi Regni Curiis datu sit, ut allegari ab Advocatis cum Papinianis, Paulis Ulpianis posit is igitur Molin us

24쪽

DED1C AT Iopienti s,tron tamen libere necprosus abalienari,quia mutuatio non est aliena

tio,sed administratio Idque probari text. in leg. Rogasti Vr si fugitivus. Et in ea sententia esse Alexandrum, Decium, omnes ibidem amrmat. Ide confirmatrimum. cccc LIX.

ubi ex casu ius de legis, nota servum habentem simplicem administrationem peculij,posse mutuare. Et ibiAlexandru alios notare quod mutuum de si non dicitur notus alienationis sed admini- Irationis. Tunc aute recte dici alienata in totum si haec obligatio in totu remissas .Ita certe S si ex parte remisia fuerit , e parte tantum erit alienata. Cuigitur mutuum obligatio sit, obligatio remissa,alienatio, ex eo sequitur mutuum non esie alienationem. Sic enim daretur alienatio rei iam alienatae ab eadem persona in eamdem Quae esctet alienatio alienationis. Aliquando certe alienare in iure latissima significatione accipitur pro quavis domini translatione, ut etiam auctor Diatribae de mu

25쪽

tuo notavi Et ita intelligendae sunt illae xvi. XL D. de rebus creditis, ut alibi ostenda I. C. illis qui illustri

Copriano eas suggessere Praeterea, ut recte docuit Molinaeus, mutuum

non proprie subsistit in illis speciebus quae pereunt apud debitorem,

neque redeunt ad creditorem. Harsiunt accipientis. Harum possessio, dominium, proprietas transfertur ad mutuatarium, sic quasi alienantur. At si in his tantum rebus mutuum consisteret, non distaret a dono, vel donatione. Proprie itaq; con sistit in substantia earum rerUm qua reddi debent in eodem genere. Hae manent in creditoris potestate ac bonis. Hae faciunt ut mutuum sit, ac vere dicatur. Mutuu quippe non est nisi reddatur. Hae deniq nullo modo alienantur. Et propterca mutuum alienatio non est. Et hae quidem etiam praestant, ne illi ipsis res quae dantur mutuo,alienatae videantur, quia suffectionem recipiunt in genere Co

dem. Atqui quod in geliere eodem

26쪽

fassicitiar ac redditur, idem censetur cum ipsa specie individui quae ara est. Ideo non datur αὐαγη nummorum eiusdem generis , ne permutatio, vel cambium S ectionem reposui apud Paulum, pro μο unctionem. Quaerit inscitiae matula ubi haec vox se emo legatur. Non legerat nimirum, nec qui ipsi in scribendo adfuere, sussectiones consulum consules Iussectos. Quaero ego vicissim ab illustri tenebrione , ac iurisconsultis nihilo illo sapientioribus, ubifunctione legerint pro functione quae fit vice mutuapSi fun mi absolute positum deest quod

vice alterius fungi , omnino tenere significabit locum alterius tenere. Sed capta vorsoria vult statim functionem cieici mutationem An stare hoc possit, Alexiussu topore ac loco videbit, uti de reliquis Coprianicis nugamentis. Iurisconsulti qui Ctim armarunt, pro probat sumunt solutionem es alienationem. Inde concludunt, se mutui dationem so

27쪽

lienatione esse Alexius probaverate Ulpiano solutionem non haberi pro alienatione leg. X. D. de alignatione iudicii mutandi causa facta.Inde ergo conclusit Alexius, si solutio pro alienatione habita non est antiquis Iurisconsultis, ne mutui quidem datione pro alienatione eos habuis se Necessario quippe cosequeretur solutionem es e alienationem si mutui datio id esset. Nam in debitore

creditore alienatum, rursus a debitore in creditorem alienaretur. Et maiori quide ratione solutio esset alienatio quatenus non reddituro l-vitur,cu reddituro mutuum datur.

Huic in vietissimo argumeto nihil reposuit nisi nugas illustris Copria

nus, Ut nec alter Lucius, verus asinus, qui credit novam ac falsam hances doctorinam, cum sit vetu a VCra. In Boethii loco citando omisit, quod apud eum sequitur, pecuniam quae in nominibus debetur non om-mbus modis esse alienam. Haec paucis,

donec plura Alexius cuius haec isa est,

28쪽

DEDICATIO.

est,ut ostenderem Doctoribus Batavis, me quem Grammaticii vocant, non ex imperitia iuris, aut novitatis

studio impulsum, opinionem illam

defendisse, qua negatur mutuum esse alleuaatio, cum tot rationibus nitatur, fulciatur tot doctorum auctoritate, sed ut errorem inveteratum qui mentes etiam peritiorii occupavit , animis hominum detraherem.

Ignoscent porro mihi Iurisconsulti Batavi Dagenses advocati, si malim simpliciter errare cum tantis iuris Auctoribus , quam, quod ipsi faciunt , cum ratione insanire. Quid censes doctisanaeie vero vici ume iudicem in lite de re medica

cepisti , numquid possum te arbi

trum sumere in hac controversia iurispAn quia te condemnavi, vereri debeo ne retali es, ac me quoque condemnes p Causa mea hoc melior videtur quam tua, quia pro mea doctores habeo, tu pro tua nullos Vale&me ama. Leydae vii Augusti. cIII CXL.

29쪽

D. CLAUDIO SALMASIO

mea Perba aliorsum , atque ego Gripsi, iterum acceperis Coni e- rebaris de iis, qui pro reseonso objiciebant Gorvi quas prosculo habere, resondebam, nuri probatum iri posse. - ιο quomodo in te locum habebit, qui nous servis Sed de hisplus iis Promeri abud Fumum lectione restituta, summas habeo gratia οῦ nec ιnores, quod me errore liberaveris iuversione voci λύμα ι. Quia tamen non rideris sensum meum fatispercepisse , dabis faciti γα- viam, ut nori candorem tuum si ea adduxero, qu.emel samfententiam pertraxerint. uod

non mel seri posse mihipersuario, quamsaias

ordine resondero. Non arridere tibi scribis e ουρν me accipere pro ou mirum ζεαι- modo enim tibi arriderepossent tam ridicuti, ipsi Heraclito ridendi i Absit ut ego contentum ita pro continente assere ausim , qui nunquam aiωινι intersa μετωνυμίαι exempla referre un- nam pro vesica optimum do rem meum Gen

30쪽

Io M. BE VERO VICII Id intum dixi vocem Oδρον etiam stimi prose ro in Psica, antepsam excretum ea. - usa tuis, a nomitae Hippocratem platae intelli rere urinam emisianae . Sed seram istud, aut equam emissum , ου ον vocari Disium Hip8ο- cratem aufforem dabo. Hinc cae Galeno το ερονω ο ρὰ rιις ινλέζαι χυφαιοῦν Verba sunt Hippocratis vi Epid. λωοσαουρον G1 - ,

quibus indicium peteret ex lingua, qualis esset urina, si ρον isti mper notaret urinam excre tam . At de ipsa, ex emisse in ectione, quod a ciunt Medici, longe certim iudicuripotest. Hoc ea, velutis quis de igne, qualis esset, cum ipsum Uidere esset, fumum consuleret uuare recte , nifastor, interpretes, non de urina emissa, sed defero sanguinis exponunt, Lingua serum, quale sit, indicat'. Vbi Galeum ad meam

η τὸ, 'μιῶν γρο, Hecpro multis, ocere credo ad probandum Ἀρον Hippocrati significare tum urinam emissam , quam , quae adhuc , quod negas, in corpore, b isit. Sic bis ἀπά- ae pio dicit de urinissuppressis suae certe nondum emissa. Ponamus, inquis V p at rara esle su

si fluat, nec ipsie negas d ερον accipi pro κυ mihi inclum esse iam dixi ex si

besto editos utet quid hoc erit, arena quae in vesica sistuntur, indicare vesicam λιθαν