Interpretatio Hippocratei aphorismi LXXIX sectione IV de calculo / Additae sunt epistolae duae Joh. Beverovicii M. D. quibus responditur

발행: 1640년

분량: 251페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

51쪽

de Morbis internis. Posse, si hoc agere rur,&alia plura huius rei testimonia tibi adducerc. Sed tuu eit, si hoc negas, vel unum dare in quo φους dicatitur de urina c5s1stente intra vesica Nollem ut demonstrare οὐρον etiam sumi de urina piae in vesica subsistit, locum Galeni a te allatum adiu. Hippocratis λδημιιοῦν, ex quo infers ουρον

ei dici quasi λαον, trinam illam quae in

vesica continetur serum esse humorum .

Profecto nec hoc ibi dicit Galenus, ut iam planum tibi faciam si tu in serum est

tantum quamdiu in Vesica manet , non video cur serum videri non pollit, etiam postquam reddita est. Qua enim inr , quaesbte, differt urina vesicae iam effundenda ab ea quae effusa est Sed locum Hippocratis ex sexto; δημι- videamus,

verba ad eum Galeni ex eius commetitario. Γλωμα, inquit Hippocrates , ουρον σημαίνει, γλωμαι χλωροι χολώδεες Eum

52쪽

Σ CL. AD MAs II urinam esse quasi ορρον, loci ritiae, vel eυρου esse elymum, quia serum sit, id est, ορρος Immo plane distinguit μων ad est, serum humorum, ab urina, id est, ουρα , ac docet duas interpretationes ea verba Hippocratis admittere post imam qua ουρον accipiatur, inquit, id quod roprie sic vocamus, di quod singulis dietis reddimus alteram, ut pro h pω intelligatur, id est, . χυμῶν ο ρῶ, Verba Graeca qui mihi aliter explicare poterit, Hippo crate mihi maior esto. Sic igitur se ha

ζου υρν, καθ' ruάς - μερουν κρίνου , τον πυμ- ορρον Linguam dicit igni cur Hippocrates quale sit το ουρον hoc est, vel istud uod cproprie appestatur, infingulis diebus excernimus, vel serum ipsum humorum. Subiicit

ἡ τα tri ρ notionis ratio ad eam sententia ducit Lingua enim ita indicat humo' res corporis qualessint, quomodosesie habeant, ut urina. No dicit ibi Galenus οὐρον, id est, urinain intra vesica vel in renibus adhuc subsistentem indicium facere de Himoribus a

53쪽

bus, ut sese habeant, ut tu velle videris interpretari. Sed ne ουρον, sive urinam, esse

tanquam humorum serum , π χυμω ορρον,

significat, ut etiam accipis Utrumqu enim falsum. Non ex urina quae intra corpus latet, dignoscitur ac diiudicatur qualitas 'abitus humorum. Denique neChaec mens est Hippocratis hoc loco, ex lingua indicium fumi de urina sive adhuc intra corpus consistente , sive extra emissisa, sed hoc tantum vult, linguam praesignificare quales sint humores in corpor . Quod sequitur id plane ostendi :

Serra φλέγματ . Linguae quae luteae, ut GA m indicant in corpore exsuperare Ruseae Lan guinis exuberantiam testantur. igne atram bilem de utiant , qui albae sunt a pituita abundante eum colorem induerunt Ubi igiturilhid quod hic adstruis υρον Galeno dici quasi serum, d ουρον urinam significar zSi quis ita interpretaretur , lingua indicat quali, sit urina, nonne I idibrium deberet' , ut tua tibi reddam, non solum medicinartheoricae peritis, sed etiam in arte exerci talis' Et tamen quidam sic converterunt,

lingua indicat quasi sit otium. Quod est ineptissimulatiissimumque De urina quip-

54쪽

pe nihil sequitia apud Hippocratem, sed

de quatuor humoribus Huibus tanqua elenientis corpus humanu constat, bile utraque sanguine d pituita. Hos χυμ δε vocant medici, di ho um, f linguam ita infici docet hic Hippocrate cuia i , Galeno, iit de abundantia cuiusque humoris in corpore exuperantis , linguae color indicium serat. Cur igitur hic ad ea verba Galenus υρον sive de urina, sive de sero humorum accipi posse docui τ', cum urinae significatio tam male illius loci sententia conveniat, ut ex his quae diximus, constat Non ita certe verba Hippo cratis aut Galeni sunt accipienda, ut tu existimas,nempe de urina que vesica continetur. Nec istaHippocratis eo loco mens est,

το φον esse ο ρον I τοι φλέCια χυμῶν. nec Galenus ita existimavit in duabus illis I kρ de urina aut de sero humo tu significationibus, sic licere verba Hippocratis interpretari, ut lingua de urina qualis sit edat indicii ac testimoniti reddat. Hic eius sensus nimirum fuit, que vos magni medici non estis assequuti Aut, inquit, ζρον ibi significata οριον χυμῶν Iaoc est, serum humorum, bile nempe utramq; sanguinem pituita. Hac significatione Hippocrati, ἡ γλωμα ουρον σηριαίνει ingua iudicatseruiu-

55쪽

morem Hoc est, quale sit humorum serum. Non qualis urina, sed quales illi ipsi humores de quibus sequitur, χολὴ, αδ η, ιιέλαινα χολη, dc φλέγμαι At si pro οὐρε sic proprie ὀνομα la 4 sumatur 4 καθ ώοιςL ἡμερον ἀποκρήνο- ut ait esemis, pro urina quisse proprie vocatur, ' quam quotidie reddimm, tum aliter fuerit distinguendus locus Hippocratis hoc nempe modo. Γλωοσρο,ουρον

σημαινει Lingua, urina Agnisicant. Id est, tam ex lingua quam ex urina indicia capiuntua . Quarum rerum Id explica statim in his quae subiicit, γλωψ χολωδεες Ergo ex linguae coloribus indicia fiunt humorum. Nec minus ex urina. Quomodo Z ου nimirum cλω, χολω - δεα, ερυθροὶ ἀφ' ματρο, χέλομαι Sara ριέλα- χολῆς, λίκά sen φλέγματ . Hanc esse Hippocratis sententiam in verbis supra positis, si το υρον accipiatur pro ουρα ita proprie vocato, expresse ipse Galenus significat his verbis η γάρ πυγλωτῖοι ζυμοῖς 2ori πως δηλωπική ες , καθα ερ ἶ- Lingua enim habitudinis humorum indicativa est ud cus atq; urinie. Sic ergo intel ligenda illa verba Hippocratis, γλωμα ,κ-

ρον,σημαινει Lingua, ut iii ι, indicativasint. Ita α πωδετως concepta ex genio ac stilo esse

Hippocratis, facile agnoscet in eius scriptis

56쪽

rei lingua est indicativa ad sequentia declarant, quae statim subiiciuntur , γλωμα χλωορω πολωδεες . Ex duabus Galan interpretationibus hanc unam propem O- dum esse veram ausim assirmare, qu. ουρρν

in proprio significatu accipit pro urina cum ea distin mone d explicatione quam

attulimus. Ut enim ζοον in eo loco sumatur pro urina quae nondum est emisia dum adluic serum est , vix obtinebis, ac ne vix quidem id enim falsuis foret hoc scito, linguam indicare de urina qualis sit

Ita quippe ἔρον de sero intellexisse mihi

videris, ut urina sit in vessica quar serum nominatuta, . iis longe abest , mente Hippocratis tui. Et tamen haec tua verba sunt, ne me Lilsam iterum interpretatio nem tibi astinxisse dicas. Id tantum Haec vocem ζρον, etiam fumi profero in 'sica ante quam excretum est. Et p ullo post Sedserum istud antequa emissum, κρον vocari, is sum Hippocratem auctorem dabo. Deinde adiungis verba quasi ex Galeno es το ἔρον ως οφ - ες. σκῖ- φ λέζα χυμῶν. Haec verba quidem sunt Galeni ex primo commentario ad tertium Nnδηευων Hip ocratis, ubi docet, ex ipsiuis Hippocratis sententia δον est hiον' ' ινλεσας χυμων, id est , serum sanguinis.

57쪽

a 'guitiis. Hic enim luimor venis continetur . Cum enim ibi dixisset Hippocratem quattuor agnovisse, utramque bilem pituitam quae humida est ac frigida,

ri simum nobi anguinem, addit reι, τος μα ἐλδοι a Solius sanguinis serum esse urinam quae si alim adiicit os endunt,

V id in rationis eis, quando, anguis mico I fuerit, lam per urinas purgatur ac Maccatur, mbris eas incere. In definitionibus medicis ἔρον ita definit, ἐς et η λαοι F μιατ' αὐτῆμεγάλη φλες καταφερο δον 23. νεφρων έρητηρων - τῆ κυς ι. Sanguis eu humor liquatim ex sanguine tu maiore evaper renes , ureteres in vesicam descendens Inde Lucretio fuc-catus corporis humor vocatur, quia χ:λμαλes , sed ex solo sanguine. Sed quod ρονορρος sanguinis qui venis continetuita, nihil ficit ad explicationem loci alterius Hippocratis ex I. 5 δημιων, ubi scribitur, γλῶc σοι κρον em μ α ν i. Non enim de solo sero anguinis lingua indicium facere vuli auctor, ted etiam de aliis Ridiculum quippe esset, si eum locum ita intelligeremus,

58쪽

quali per linguam de urinis quales essent indicium fieri scripsisset Hippocrates. Id, inquam, absurdum. Et tamen ita esset exponendum, si vera est ea sententia qua statuis non solum ουρον esse ο ἐον 'χ. ων etia de illo O; ῶ, id est, urina, vel solo sero sanguinis exponenda esse summi semonis vestri verba. Si ἔρον, ut dixi, co loci accipiatur de urina, tum ita accipi oportet ut ostendimus, adhibita quam posuimus interpunctione. Ut nimirum lingit haud secus ac ρον de humorum signum dare idonea si Si humor bile exitperante peccat, indicium eius rei pro

ditur lingua, qtiquum χλωρή est. si finguis

exundat in venis, hoc etiam vitium significatur lingua quae rubra est. Atque ita de caeteris. Hoc etiam praestant urinae. Quod& Galenus lib. iv. de Sanitate tuenda optime expressit, ubi signa quae ex sudore capiuntur comparat cum his quae ex urinis licet capi Notatque hanc inter ea diis

pnebet humorum toto corpore, perfluentium. At urina eorum solium, quq in vasis continentur, indicium prodit: το ' ρον μνων

Hoc explicat post paulo ubi dicit, urinam

59쪽

exa in denotare qualis sit in venis sanguis. biliosus est, inquit, oportet Dic lai

eius, id est, urinam talem otioque appa

rere, Et sic de caeteris . hlipsi in uit, ' λωδε ς νε' ἐκατ χολο δε M. Cum vero sanguis ipse abundat, vene x

eo laborant,urina ex eo rubras vel sanoui

neas apparere ipse Hippocrates in libro de

μ πιν Ubi tamen dubitat Galenus de otio

φλεὰ ων πονα intelligi debeat. Ut reo ο- λω ς urina indicat χρλLυua venis abunda re, qua anguis vitiatui, ita χολώδης γλῶμα eiusdem rei edit indicium. Hoc ers o est quod voluerit Hippocrates, is ρον eo loco accipiamus pro urina in propria nimirum ac sii significatione, cum hac etiam inter-Punci ione, γλι ι άρον, σημαίνει. Qua , ut iactocui, omnino mihi vera videtur cuinte pretatio, tum interpunctio Sin vero legamus ut vulgo distinguunt, κλι- ο Θον - μανει, tum loci habebit altera Galeni expositio, qua μον interpretatur de ρ ω, id est, scro omni hi humorti qui in venas redulam dant, sanguinis, bilis utriusque, pituitae. Cui ua

60쪽

CL SALMASI I

Lia dundantiae indicium

Et recte cum hac notione nominis ρον cumque tali distines ione,vertunt interpre tes, Lingua serum bumorum ques eis indicat. Cur non κρος redha reddunt, uriiram Sane quia id ineptum absurdum est. Nam delirinis quales sint non indicat lingua Potius esset vertendum, sed adhibita quam diximus interpunctione γλωοσα ρον, προι in , lingua urina, indicant. ad sh, in sua haud minus quam urina indicium fa- ci . Qui ουρον hic pro accepere, quae alteracii Galeni cx duabus quas locum

illum recipcre posse docuit expositionibus , putarunt ἔρον Ionice esse pro ο ρ

Sane veteres cum unico rho dicebant ρον. Unde Romani stium frum fecerunt, addita sigma vice lenis adspirationis, ut in multis. Sic Si ccci fecerunt, alia multa Pro δι Ionice ἔργ, ut ἔρος qui terminus cst, δον dixer . Ex illo porro Ionico Aeoles, qui solent mutare altera vocale diphthon- si in sequentem consonantem, dixer ὀφήὸ pro δρο- , ut πέρ o dicunt pro πειρωἰμέ ρω pro similia. Illo porro Aeolico o tu communis dialectus coeli quae postea usae videntur, ne cum ρο vel ἔρον confunderetur, qu e nomina aliud G nt ipsis Vix credo tamen Hippo

cratem

gnificat

SEARCH

MENU NAVIGATION