Interpretatio Hippocratei aphorismi LXXIX sectione IV de calculo / Additae sunt epistolae duae Joh. Beverovicii M. D. quibus responditur

41쪽

fundo ipso vesicae quoque .seo mus. Ergo si ratio habetur matulae ila eius fundi ad hypostasin urinae designandam, quia in eo subsidit, pari iure veticae etiam fuerit habenda de iis arenis quae subsidunt in urina

quae vesica continetur. Hinc vides are nas, quas in urina quam vesica continet

sisti dicis, posse etiam dici in vesica sisti. Perinde itaque sit rinum hoc sensu dicerem vesicam , nisi quod sententia hoc

modo enuntiata etiam clarior δ apertior.

Sabulum in urina si dica esse suppressum, non tam facile aliquis intellexerit de se-bulo quod moratur in vesica, quam si suppressum in vesica ipsa significavero Luri igitur, si quid sentio, sentis ipse nihil me tibi adfinixisse quod ridiculum adeo videatur, quin illud ipsum ex tua illa interpretatione sine vi ulla clici possit' . Sed de his plus satis. Quod autem tantopere laboras, ut probes ἔρον etiam Hippocrati

sumi pro urina quae nondum reddita est, nihil erat opus tanta mole. Nec de ea re unquam dubitavi. Alioquin nescivissem quod etiam pueri sciunt , ψοδοχον κυδεν dici quae urinam continet non tu emissam haud minus, quam is ροδοχον ἀγγειον de matula qua iam emissa excipitur. Ignorasse se praetere:i, quod tamen non ignoro,

42쪽

I CL SALMASI Iύρητῆρας appellari meattis, pervitios urina renibus in vesicam evolvitur rursus es o i dici illum canalem quo e vesica educitur , quam ρηθρον auctore communius appellant'. Hippocrates vero,&Aristoteles etiam κρη nominant. Non magnatam e hec esse argumenta tute fate aris oporteat, ut κρον probetur de interno

humore non minus appelLiri, quod ubicieci uni est, id nomen magis proprie habet . Quid enim vetat κρητῆρας ideo appellatos huiusmodi isti εξοδους lotii, quia humor ille per eos transit, cui ciecto demum extra corpus appellatio ἡρ haeret λSudoris eadem ratio est atque urinae. Se rum est humorum quamdiu intra corpus

retinetur, ubi caetra corpus manavi per 1πρους quos θωπικους liceat Ocare, Un ,

ιδεω , sudor vocatur. Idem est: de ζ ω,

ἔρον est postquam per cos transiit, de foras exiit Q. Scio vos medicos dii plicem, ξηαν

statuere, imam renale internam, quae δί φυσικη est: alteram vesicalem dc cxlcrnam, quae Ῥοειρε mκῆ. Haec urinam a vesica eiicit per fistulam colis, ex arbitrio animalis. Illae renibus in vesicam demittit, solo naturae ductu citra animalis voluntatem .

43쪽

REsΡΟNsio. FHippocrate vestro adstruitis, id non pro bo. Ubi enim Hippocrates λησιν appellavit renum minetionem , vel urinae duci uin e renibus in vesicam Non alia est apud eum κρησις nisi προ ρε κη, ex terna, quae extra vesicam proiicit urinam, vel in terram, vel in matulam , An potes Hippocratis locum afferre unde aliteita constet, Sc ex quo illa renalis φησι ab eo sic vocata demonstretu Vulgo affertis locum ex sexto Vulgarium ubi hς verba,

ο Π Ερμοτε In pueris poII uinum magis concretiost. An quod calidiores funes Quaesitum ab interpretibus notat Galenus commentario ad illa verba , cur addideri Hippocrates μετ ρησιν, cum satis esset di

xisse, et συνοιγμα πρωδιοισι ριῶλον Sernao

enim est de pueris calculosis, quibus hunc moibit in magis familiarem ac frequentem esse quam senioribus, ibi asserere visus Hippocrates. Non simpliciter autem medicorum princeps pueros magis calculo laborare quam senes ibi dicere voluit, sed vesicae λιθ ιν crebrius ipsis accidere, ut grandioribus natu, renum. Ergo Cous senex ο συνοιγμια με φησιν de calculo sive πύρα qui in vesica nascitur intellexit , iocum intellexisse ibi obser-

avit

44쪽

CL SALMAs IIvavit Galentis, cuius haec verba sunt m γροῖς. D, mi-ις π spa τῆ ιυ λίθων, Qq ουρησιν, - ω πιὸ νεφροῖς προ μυρήσεως Non distinxit eo loco Galenus deminctione renali aut vesicali. Non aliter quippe accepit ρησιν qua vulgo tunc accipi solita ab omnibus Graece loquentibus,

ab ipso Hippocrate passim accipitur.

Tu vero do istissime Bevervici in oper tuo nunquam fatis commendando deCalculo cap. VIII verba illa Galeni ita exponis , in rene iudem cum ante coeptum duci tirinum, quod en Hippocrati caro ρη πως , coagmentatum istic fabulum iu ineficum stabitur, ibique corticatim augetur. Qv od ais de Hippocrate , quasi dixerit ciet κρηπως relae gigni calculum, non puto id apud eum legi. Sed verba sunt Galeni Hippocratem interpretantis, qui illa in commentariosio posui . Cum enim Hippocrates οσιψαγρς μ ετ ρησιν appellasset concretionem calculi qua in vesica fit, ex eo Gale mi intulit , quae fit in renibus eam προωρήσεως fieri. Quod sane necessario consequitur. Non tamen uspiam puto id exta

re inscriptis Hippocratis. Sed cum do

ceat

45쪽

ceat te in his magis versatum esse quan ego sim, fortasse non te fugerit, quod me latuit. Quaero deinde quid sit anteumptam duci urinam quod in Graeco est , άρ Gω t Ego simpliciter vertissem, aut excretam urinam. Addis statim: In ipsa autem avsica generationis princi tum habe erfecto ur ducta, quod eis χε ζ ρησιν apud Hippocratem, cum ipsa pers t coagmentatio lapidosa,

quam vocat re συναγμα. Nec etiam illa intelligo perferiis urante duris, cum tamen videar optime intelligere Graeca ετ ξησιν. Capite vii ubi de eadem re traei as , Cliς explicas, scribis Hippucratem docere uerorum calculum coagmentari μετ ρηα perse

cto urime ductu quis in vesica At ego putarem ductum illum urinae, quem perfici

dicis in vesica, plane urinam e vesica educere. Non enim aliam suadeant senten tiam verba Graeca με ς ηαν. Aia ergo

cum illis sentis qui duplicem Πρη ri constituunt, una quae fit ex renibus in vesicam. altera quae ex vesica in matulam rata sane videris xistimare, si recte orationis tuae ductum capio. Mihi tamen falsa videtur liae interpretatio, cum sciam. 1: in apud Hippocrate, sed nec apud Galenum, aliam minctionem significare preter eam, quae ex vesica urinam expellit foras. Nec

46쪽

r CL SALMASII verbum 'ρειν medici aliter accipiunt ii a hoc sensu, nec ψρηρα quam de urita effusa. Certe vix etiam E ουρηο ς. Unde κρη in δυαολοιινουσα Hippocrati cluae dissiculter procedit ininae excretio. Quid igitur illud erit quod ait magister unicus ille vester μ ετ ουρη riv c ναγμα in pueris fieri, id cst, concretionem calculi in vesica Cur ita appellavit vesicae calculunia, sive πωρον Nam Galenus in Glosiis Hippocrateis πυναγμ α, πωρον interpretatur, dum ad tunc locum alludit i in ipso

culenter potest ex ipso Hippocrate exeli cari,qui in libro i V. de Morbis hanc ipsam lapidis in vesica puer0rum generationem explicat . Comparat illud συνοιγμα ferro quod in fornacibus excoquitur ac purgatuita . Cedente oras retrimento e scoria ferrum intus remanet'

purum, solidumque ibi redditur. Sic, inquit, se habet faex sive sedimentum in

vesica pueri x quo calculus cogitur . Dum pituitae glutcn accedit ad cas par te quae pro materia calculo sunt, coagmentan iis, id quod ab urina collique factu est, cum ea excernitur, ipsum autem sedimenti in vesica residet, condensatur, ac solidescit veluti ferrum. υτωγω ἡ

47쪽

γ μμ ' ἐξουρέ.τ' τηκομον Sarai ρου, corair i . Ergo, ut ex liis verbis luce liquidius est, post excretam dena uiri urina faex illa quae pituitae opera coliglutilaatur, concrescit solidescit in lapide Nam quamdiu urina in vesica est calore humido materiam illam quasi diluit, e liquefacit, ubi eieci a est durescit ipsa per se calore sicco, atq; in lapidem coagulatur liquidiore ex cremento expulso quo impediebatur ista

condensatio. Ut in ferro quod in fornace ignibus vehementioribus excoquitur ac stringitur, pars liquidior ab igne colliquefacta cum scoria exit , ipsum ferrum solidum, densumque in igne remanet. Non iam obscurum est cur dixerit Hippocrate et ιν αγμα siVόπωρον, qui in vesica concrescit post excretam demum urinam, concrescere C cogi , hoc est , μετ' ίρη-mν. Inde sequitur calculum qui in renonascitur, concrescere δίυ αἴγεα- έρε - - . Quod tamen Hippocrates non dixit, sed Galenus per consequentiam ex eo scito Hippocratis cossegit'. certe qui gignitur lapis in renibus, eodem modo coagillatur ibidem, quo in vesica , sed

et eiύρ- ως, ante eiectam nimirum vesi

48쪽

18 GL Ica urinam . Simulatque enim humo C, saccatus e renibus descendit in vesicam , calaulosa materia quae in renibus est , in lapidem de ipsa condensatur, expulso humore calido qui coagulationem prohibe bat, ut cin vesica Hoc sit -- ρηGως, quia non statim ubi urina in vesicam e re nibus prolapsa est, e vesica etiam eiicitur. Cum minutati mi renibus descendat, non prius ad eam e vesica proiiciendam proritatur animal quam ab ipsa copia quae iam vesicae molesta sit, provocetur . MinuSitaque mihi crisimile videtur quod posuisti ibidem, totidem verbis. Et si , in quis nephritis aucur Hippocrate, antepaber intem nou oritur , ergo pueri quorum calculos idem v I. EFid. II i coagmentari docet μετρη πν,pe cf. urime ductu quisit in vesca, πρου--ρχον ire rudimentum non traxere e renibus.

Humque alia nep itin pus fuissent ante pu

bertatem. Non video consequentiam, qua'lcm c tua conclaisione oriri vis. Co a 'mentatur in vesica puerorum calculiis a

crassamento quod in ea subsidit, ac faec humoris ex renibus in illam delapsa , cui cum accedit pituita quae vice liuini eam condensa ac cogit, ubi quod ex ea liqui dius est cum urina foras eiςctum fuit, tum tota illa coagulatio indurescit, de in lapi

49쪽

dem cogi tu . Non igitur ius sequiturm reου-ρχον rudimentum non trahere pueros ex renibus ex quo illud riwαγμα in vesica fiat. Contra enim est. Omnia ex renibus in eam descendunt , ut etia diser te tradit Hippocrates lib. I v. de Morbis. Ipsa etiam arenos , quod vocat Urio ut, ψαμμωδῆς renibus in vesicam illabi dixit ex quibus lapis in vesica riuatuc . Cur autem aetate provectioribus in rene calculus frequentius gignatur ic pueris in vesica docet Galenus latius in commentario

ad supra citata Hippocratis verba. Nec ibi quidquam affert quo nobis constar possit, pueros quibus in vesica lapis concrescit, nihil trahere ex renibus unde illud

σ-αγμ α contrahatu . Sed haec non meae

sunt discussonis, de alio pertinen Satis est mihi hoc quidem in loco monitias se κρηπιν .ud Hippocrate nunquam sumi pro ea seri percolatione, quod e renibus in vesica perpetim descendit sed pro illo tantum quod de vesica in matula profunditur in χύμαι . Sic Aphorismo Lx III.

tu interpres, urina noctu multa facta modiosi secessumsigni cat. Nec ergo aliter εα ετ ἰρη- σιν apud eundem loco allato exponendum 3 lLUM

50쪽

ai GL S Iquam de uritia saeta, hoc est , proiecta ex vesica Certe non tam tuaestio hic agitur, ubi omnia ut ps me afferre possum di-Σer , utrum ουρον aliquando appelletur de humore qui adhuc intra corpus retiaretur , quam in hoc ipso Aphorismo Hippocratis, quomodo accipi de intelligi debear'. Editur vulgo in Hippocrate, ὀντιυουζω. Sed meliores libri,d ipse Galenus in commentario ad Aphorismos, ubi textum Hippocratis semper praeposuit,

legitur conii σι ρίζοιαν Nec aliter veteris

versionis auctor videtur legisse, que penes me est. Reddit enim ut bus inurinisor efubiant, , mri ουροιαν. Et sic alibi passim loquitur auctor ille. Ut in libro deNatura

hominis, O rem ψαμμ ωδεα, cpi ιτα sci 1πωρριὰν di ουροι πν At τοὶ ουθ apud Hippocratem numero multitudinis enuntiata ac absolute sic positi, urinas semper de notant iam eiectas, nunquam eiiciendas. Produc, si potes, vel unum locum ubi ου aliter acceperi mουρον in numero singularitati suam redditam quam intra vesicam haerente designat Aristoteli Ουρον tum dicitur , cum ex renibus fusa in vesica subsedit. To migra ὀν κατ i is et πί- ιχυρον κοιλωθ. Tunc excretioni propior. Non ergo ουρον est antcqua in vesica subsede-