Jacobi Vanierii é Societate Jesu, opuscula

발행: 1730년

분량: 246페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

Eeloga Nar;L. Sperne volens , luxumque tuae permitte sodali :Jamque salutantum refluos exosa tumultuS , Nympharum sectare choros ; nemorumque recessu

Pieriisque modis gaudens uberrima laudum Unde seges J sociam te dulcibus insere Musis :Namque, quod invideat rivalis Nympha, feremus

Nomen ad astra tuum ; neque fons Heliconius alter Dein erit , ex isto qurim qui purissimus ti umor Colle fluit non alter erit nobis quoque Pindus, Quam tuus hic sylvis qui mons vestitus in asiras Erigitur : suus & monti non deerit Apollo; Mox ubi fraterni monitus dulcedine cantus Ipse Capistronides studia evigilata resumet; Tiridatemque suum tragico devolvet ab ore , Quem post Andromachen cinnamque Lutetia gaudens Audiit, & scenis orat plausura reponi. Dixit & assensu Nymphae laetatus Amyntas, Fallaces rupit somnos ι & lumina tergens , Oravit Superos ut somnia pondus hab rent.

Post assignitam in Occitania Comitiis Astronomo

pensionem Aunuam , quam Authori d ιndam censuerant nonnulli Prasules. DAPHNIS LΥG tD AS.

Izrane praedixi , Lycida , quoa fistula surdis

' Non caneret tua , nec sterilem tibi carmen honorem, I

102쪽

9 a Feria varia. Sed magnas quoque ferret opes : quam prospera risit Nascenti sortuna tibi l qui lentus in umbra Versibus assequeris quod nos sudore paramus. T. Exiguae sunt, Daphni, meo nec carmine partae, Quas miraris opes , labor improbas extudit illas :Pastoralis enim jam non auditur avena Horribiles inter lituos , qui tristia mundoi Bella canunt; nostris quondam promissa Camoenis Amplius haud emitur versu , sed sanguine merces' D. Audieram populi Patres de more vocatos Praemia magna quidem , sed quae maiora virorum Majestas faceret , studii irritamen agrestis, Propotasse , tibi quae debita dona putabam. L. Speravi fateor ; sed spes elusit hiantem: Aurea dona tulit Mopsus , cui sidera parent Utilius quam rura mihi: nam praedia vel su- Dum celebro, terrasque humilis consector inertesi Arva gregesque docens avido parere colono a Ille per aethereas sublimis obambulat arces ;Et- maculas in sole novas, nova sidera caelo Monstrat , opes populo magnas, & grandia vitae Auxilia i hoc Aries , hoc lucida Capra magistro

Calestes novere plagas: temone Bootem,

i Nescio quo caeli sulcaritem jugera fructu Donat& aethercos agit ignea plaustra per orbes. D. Utiliora vagis depostans Mopsus ab astris , legit festis ius crapta , visolque flaturum

103쪽

rcloga maria.

Praemonet, ac fausto dubias beat omine mentes , Quae via divitiis magis oplomina ParandiS. a. Et sua sunt, nec certa minus, praesagia Vati. Post oleas' Brumae scelus exitiale , perempta , Inspecto cladem Mopsus solatur olympo Augurio meliore tuus mihi , pectoris index, Lamonide inspicitur vultus; rerumque potenti Bereherio, finem jubeo sperare malorum. D. Solis ament Lunaeque vias & sidera nosse , Ingenio quorum in terris res invia nulla est: Muneribus cumulent Mopsum, queis dignior alter Nullus erat: sed te miris quem laudibus ornant , Tene indonatum potuere relinquere , cujus Versibus oblectant sese: nam teste Menalca Urbs canit agresti quidquid modularis avena. L. Diaeerat & Coridon : ego stulte credulus illi Gaudebam tacitus mecum a magnumque putabam Praemia sylvestri decus allatura Camoenae. Exeidit illa mei spes nominis 3 atque Poeta Despecto , placuisse parum quoque carmina novi. D. Parce tamen , Lycida, despectos credere versus et Sunt in honore Rose, neglecta rosaria quanquam Saepe solo videas nullo sordescerin cultu. Patria vilescunt nobis bona : pluris habemus Quaeque loco ditiant & tempore longius absunt.

Foeda peregrino si bellua venit ab orbe ,γisendi studio tota decurritur urbe,

104쪽

roo Ecloga varia. i Et Elarum meritis civem vix noscere curant. Si qua fides , emitur magni trans aequora , nostris

Eruitur passim quae Salvia erata sepulchrist :Qiserimus & multo nos hinc proeul re e vicissim Despectas illie gregibus pascentibus herbas.

Titirus in sylvis tacitos inglorius annos Egerat; & plures inter nunc excita pagoSBella vides , tanto dum quisque superbit alumnor Carmina nunc adeo quaeruntur, cortice quondam Quae vel in arboreo , vel per salebrosa locorum Sc mirutis vivus saxis inscripta reliquit rIllius est hae e fama tuae praenuntia laudis. Exemplo, Lycida, tristem solare repulsam e ssitas ipsa feret laudem ; tua quamque negarunt Tempora, carminibus famam ventura rependent. I. Scilicet humanas eurem post funera laudest D. Fama quidem stygias ultra non permeat undas a Sed vivus fruitur venturo nomine vates. L. Non ea spes animum pascit; nec laudis amore , Ipsius at versus raeita dulcedine ducor. liacmaque placent mihi carmina , gaudet &AEgon Ipse suis , laesa rigus quae respuit aure.

Quid tum si nostrum sibi plaudat uterque; suisque

Contentus vivat calamis, & taedia fallat Haec potior merces , haec praemia certa labosum.

105쪽

Distola. Desperata gravati precibus , Rex , annue austis ;Et qui digna cani jam nunc facis, incipe Musas Praesidio munire : eadit eum Regibus ipsis Gloria, sit totum quanquam vulgata per orbem lΡostera Maeonidae si non in secula mittant.

PRO EADEM BIBLIOTHECA

AD EMINENTISSIMUM

CARDINALEM

DE FLEURY,

Cum ei librum .de Apibus dedicaret authora INczYτε Romano fulges qui murice Praesu, a

Nobilitasque tuis clarum virtutibus ostrum gSi tibi fausta plaeent aequi moderamina Regni Sacra Fides, amor in Regem , reverentia legum, Gens operum studiosa, sagax & strenua 3 nostras Praesul amabis Apes, quas Conditor orbis in usus. Sed magis ad populi Regumque exempla creavit, Aspice tranquillos ut cesta lege labores Exercent, mitique dies sub Principe condunt: Illius ut vitae plebs excubat , ille saluti Plebis ό acerba vocent seu bella , dotave regendλ

106쪽

Illecebris si par aderat facundia linguae. Nobilibus satis est illas haerere Minervae Alterius studiis, & acu vel pingere, filum Vel digitis, non mollem animo quoque ducere versum. M. Quam loquor , ingenuas Amaryllis junior artes Vel didieit per se ipsa , virum nihil indiga curae , Vel teneram sandi doctissima Musa puellam

Edocuit di notae Musis Amaryllidis aedes: Non alio magis hospitio Iae tantur; avosque Et proavos coluere Dear ; Pindoque relicto Nune quoque Lamonios gaudent habitare penates. Ingenium & mores Amaryllidis una Sororum Demirata magis , quin virgine, dixit, in illa Foemineam adstruimus laudem y Pindique potentes, Virgineos haustus sacro de fonte rigamus ;Ne mii iis apta choris videatur foemina nostris. Haec effata , novas Amaryllida vertit ad artes a

Pieriique jugi monstrans iter, inserit illam

Vatum conciliis ἔ ut per commercia linguae Nomen Apollii eo faciat sibi nobile versu. Non latuere diu cultae data semina menti e Sed veluti stupet attonitus novitate Colonus Spectat ubi pulchrum terris emergere florem ,

Quem non ipse manu coluit ; sic inclyta virgo Ingenii cum prima sui tentamina secit, MIahatur. Avus , demirabantur x ipΚ

107쪽

Ecloga varia

Custodes ovium: minus haec miracula qffanquam

Lamonia moveant in gente , domoque Bavilleat Obstupuere tamen Musarum arcana puellae Cregita , & ingenium teneris velocius annis. T. Virginis insolitos non ,invideamus honores et Addet enim nostris decus artibus : ecce juventus Jam nunc omnis amat calamos inflare ; suoque Jam soror exemplo stimulat pax nobile fratrum- Ipse nec erubuit, posita gravita' te , canentilaὶ Nuper avus cum nepte suam conjungere Vocem, Foetoque imperii rebus de pectore versus Concinere, ut tristi morbo recreatus habereti Os fuerat nostrum Superis persolvere grates. Vivit enim nobis plus quam sibi .fractaque bellis

Pendet ab unius Provincia tota salute. . Vatibus ergo novum decus addita virgo , Camoena' Semper ama 3. neque te nostri fastidia ruris Accipiant: nam sive vagite fluminis orae, Seu nemorum tenebrae , vel florida prata tenebunt

Purpureos passim tibi flores ubere fundete Terra sinu; pedibusque tuis calcata resurget Mollior herba gregi ; blando tibi murmure rivus Obstrepet i & pennis Zephirus mulcebit odoris: Teque adeo visa, veteres oblita dolores, O: a modis jam non querulis Philomela resolvetr

aὶ Lamomus recuperata valetudine Latinis versibus Deo

108쪽

h: 4 Eeria maria Sed tenui laetos tandet de gutture cantus. Nos & avum toties sylvestri earmine Vates

Qui canimus, junista te laude seremus ad astra Et vlebrem studiis Se avito sanguine dignam.

ECLOGA SEPTIMA.

Thyrsis ades quae causa viae 3 num tu

quoque rerum

Inscius his meeum speras consistere terris 3 T. Audieram crevisse gregem , redeuntibus ultro' Ad veteres caulax ovibus, quas mollior olim Traxerat herba procul per devia rura vagantes: estrorum socius veni testisque laborum. Auxilium, quo tempus eget, gens arbitra rerum 'Abnegat s atque gregem diris thfecta venenis , Unde revulsus erat, rursum per pascua ducit. T. O pecus infelix si tempus in omne magistros Amisit veteres , queis nota salubrior herba , Qitos neque vi superet, vafro neque luserit astu . Seu clam circumeat Lupus insidiator , ovina Dissimulans se pelle, palam seu dente minetur.

M. Quos memoras , o Thyisi , Lupi l genus antE perosum His dominantur agris quem non sperare dolorem

109쪽

Debueras: unum dominus gregis alta domorum Intra septa fovet , qui pro Cane limina servans, 'Invigilat secum, custos in lignis , ovili. O tibi si referam clausas cum matribus Agnas Ut duris regit imperiis 3 undaeque cibique Expertes ut habet , cute pinguior ipse nitenti IInfrendens oculis ut nos deterret iniquis ,

Si quem sepositi gregis interdicta subire

Claustra videt, manibusque dapes removere nocentes. T. Extremos hominum neque vos hinc ibitis Indos: Quo socii patriam fortes contemnere terram,

Qus res ipsa vocat , fortunatusque laborum Exitus : incultos quod enim pecus aruὶ per agros Errabat sine lege , feros deponere mores Incipit i hostiles illa regione locorum Nee timet insidias : nam si Lupus acrior illue Deveniat i famis impatiens caelique flagrantis, Mox redit; atque alio stimulatos olbe furores Hac reserens, rabidis ululatibus omnia complet. M. Q wd nos Thyrsi i mones alias inquirere terras, Illud id est tota dudum quod mente requirunt ,

Sed stat amore gregis durare pericula contra :Pastorum vel muta Lupos praesentia terret; Atque eadem solatur oves . Agnosque tenellos, QΠ9s una querulis nostras balatibus audis Et fremere ad caulas , veteremque reposcere curam. T. Sed quae causa novas vobis intendere lites

110쪽

M. Una mali labes gregis invigilasse saluti,

illius in tristem nee conjurasse ruinam :Ecce docentur oves priscas contemnere caulas,

Et cathis errare novis ; ubi pascua carpent Allatura necem , spreta nisi segrege turma Pastorum audierint vocem , & reddantur ovid Pabula nata gregis vitam defendere, duri Vel prohibent, rarove jubent contingere morsu. Ipsos erediderim tentant quoque claudere sontes, Queis pecus immissum contracta sorde lao atur 3 Et sitis & servens venis extinguitur ardor. Sunt & Oves, aiunt , inimico Numine natae , Quas Deus ipse neci vel ab ipso destinat ortu. T. Perderet ille volens quas vitae prodigus olim Incolumes servavit Ovest infixa sub alto Corde manent moriens quae verba novissima dixit,

Nostri si quia amor . s cmihi mra placendi ,

Et studia nostro curas impendat ovili. Ipse vagas olim totos , scis Mopse , per agros Ut quaerebat oves r loca per deserta, per altos Errabunda sequens pecoris vestigia montes, Ibat inexpletum clamans ς & si qua voeanti Responderet ovis . qua vox audita , volabat sEt blando subiens oneri, cervice serebat ,

lx qix psque animis passim magalia circum

ostentabat ovans servatam a morte Bidentem , cujus erat gaudere magis custode recepto

SEARCH

MENU NAVIGATION