Jacobi Vanierii é Societate Jesu, opuscula

91쪽

Ecloga varἰε. 87Duos ovium conjunxit amor: cum matribus Agnos In Commune regunt ir gregibus nec pinguia desunt Pascua ; nec tuto Lupus insidiatur ovili. iAtque habilis quanquam possit sibi quisque , suoque Imperitare gregi 3 juvenum gens tota senumque Unius a nutu pendet : majoribus sal ille

Imperiis natus, pastores inter egenos Maluit occultunt traducere leniter aevum , Quam vel jura foro dare', vel cum fratribus arma

Militiamque sequi r quos praecipit ille labores . 'Exemplo verbisque bonus solatur: agendo Corrigit & monitis, ac lege potentior omni Vita Ducis mores format , culpasque recidit. Me veteres inter non dedignatus amicos , Feeit ut E patriis absens vix crederer agris rIllius & studio reliqui favere volentes.lοὶ Sylvius inprimis toto me pectore cepit. T. Vidimus aureolos versus, quos sylvius olim , Nescio quis , dulci fertur cecinisse cicuta. M. Sylvius hic meus est , sua sunt quae carmina Iaudas; Et si non alias sese retulisset ad artes, Non alios nemorum saltus , non antra sonarent, Quam quos ille sua lusisset arundine versus. Nunc animo spretis agitat caelestia terris ,

92쪽

g s Ecloga varia. Et Superum cultus : sed non tamen ille severis Horridus in studiis dediscit Apollinis artes , Sed levat interdum graviores carmine curas et Nee semel aestivos , inter Saliceta, canendo

Condidimus simul ambo dies ad fluminis oras. Tertius alloquiis aderat quandoque la) Menalcas γδmborum communis amor ; quo laetus alumno ,

Agrestes illi calamos artemque Icliqui: His & amicitiam cecinit , vultumque latentis Indicium mentis: de lanctum nuper Alexim, Quem flevere pii , calamis deflevit eisdem rAddidit & tumulo carmen, quod morte vel ipsa, t Si Manes laus tangit emi bene credat Alexi3. Hunc adeo vidi, nostras quem fama per oras Praedicat insignem studiis , timidumque videri r Ille sua sese involvens virtute , latere Gaudet; &in sylvis habitans, animoque prolandum

AEthera percurrens, ac sidera mensus olympi, Rimatur tacitus caelestia , totus in illis. Nomen erat Coridon ; ibi Aquilum dixere vocantes, Riduae ab aethereo vel mentis in astra volatu , Sub iusto vel ab ore e mihi communia secum omnia qui voluit, communem fecit amicum Sylvius, insigni cumulans sua munera dono. a in P. Pimet professor Grammatica , qui de amistria o ph sο-

ἰώ scripsierat ; E quamque cecinerat in obitu D. de Puget.

b) P. Irmn Theologia professor alter di insoli Mathematicus,

93쪽

Eeria varia, Egregios ambo juvenes, spem gentis , ad artes Erudiunt sacras; & munere perstat in uno Rivales inter concordia rara magistros. 'Deficerent vox atque dies, tot clara virorum Nomina si vellem meritasque expromere laudes.

Non tamen insignis pietate silebitur a AEgon, Non ibJ Lyeidas fandi doctissimus atque canendi, Non operum socius scὶ Thyrsis , cui saepe relictum Cum dederim pecus & calamos; nec sensit abesse Me sibi grex ; alios fudit neque fistula cantus. Non idJ Jovius , cui nil blandis de moribus aetas Pronior abstulerat ; non grandior ce Alphesiboeus

Regibus auditas olim modulamine sacro Cujus adhuc cannas animabat cruda senectus.

ain Pater cani. bὶ P. de Colonia. sc P. Valoris errai me absente editionis Dictionarii mei poe- Iici curam in se se ceperat. Ignoste Leuor , si laudis ejus magicquam modestia Memor, edam quae siti lectis hisce carminibus gallice rescripsi.

94쪽

o Ecloga vara .

in Te quoque faginei nemoris quI euItor , ab Illo

Nomen habes , iterum nec segnius aure bibebam is Q iram cum noster eras , & adhuc florente juventa Inclyta ponebas tantae fundamina laudis. Ingratus: sileam , Ibi qui me discedere flevit, Daphnida : formosos olim cum pasceret Agnos Molle pecus calamo recreans 3 quae culmina cantu Personuere suo, Montem dixere Placentem :Horrida nune tristes inter vepreta novales Heu colit ; & pecus & calamos sibi moeret ademptos πMoerent & socii solatia rapta laborum. Is natale meum cecinit ἱ votisque fruet 1r Ipse suis , si fata dabunt quos voverat annos. T. Mopse redonatum nobis te gaudeo ; seros Nec reditus queror at mores hominumque locutus Ingenium, caeli faciem cultusque locorum Edoce ; & alterutro dic orbe libentius aevum Dein agites , Rhodanum propter, nostrumve Ga

rumnam.

M. Formosos , scis ipse , magis metimur amico, Candidiore dies , laeto quam sole ; locorum Nec situs & facies , comitum sed amica beatam ora mihi vitam faciunt; & sive Garumnam Sive bibam Rhodanum, non est quod munera Divos

95쪽

varas . ,

Utariora rogem, quim quae tribuere benigni. Non favet haec oleis regio; sed amica Lyaeo Et Cereri est ; nee habet domina quid clarius urbe,

Quo teneros ovium fortus deferre solebam. Huc ab utroque mari revolubile confluit aurum,HIternoque manus inter dum fluctuat aestu , Crescit in immensum. Nullo discrimine cives urbs habet una suos , totum quicumque per orbem Nutandis patvias opulentant naercibus oras. Hos populum sacrata fides conjungit in unum; Absentumque procul res atque negotia tractat 3 Et nullo licet aere gravis , ditissimus omnem Circumeas, si scripta seras hinc nomina, terram. Sollicita vel lite earent , vel si quae suborta est. Daedaleis non isa viis implexa perennes Et rixas odiumque facit , nec utrinque recisis, Staut opibus magno ius & victoria damno. His ego judicibus rabidas , o Titire , tantum Curabam lites , mihi quas exercitus hostis Intomiit , quantum formidat inerme Luporum

Fallaces peeus insidias, ubi sedula eircum Invigilat vis sida Canum, pegorisque magister. An potuit quisquam lites intendere Mopso. Quad non sacra potest auri sitis: 5 mihi nussum Dissidium t si non aliter te nosse, tuumque Conciliare mihi potui Brosse ite, favorem h

96쪽

Quem pluris facio quam quidquid lite seqnebar.

Hunc ego quo causae me defensore tuebar , Iuris amatores non nescivere : Clientes Namque suos non una foro facundia victrix, Consiliumque domi juvat; at quo la: ius orbi Prosit ; & implexas etiam post funera lites Expediat, voluit victuris tradere chartis

Explicitos legum sensus εc sal gallica jura.

sbὶ Urbis & alta suae , mundi rimatus ab ortu Principia, & veterum scripsit monumenta laborum, Insignesque viros , quibus ipse videbitur olim Permixtus: parat in lucem nunc edere quidquid Nobilis implicuit verborum ambage οὶ Besaeus. Concilium est coetusque virum , quo totius urbis Confluxere sales , lepor, & factandia : tantos Mene putes homines inter sedisse canentem T. Ergone sylvestri laetantur & oppida cantu M. Ipsius & gaudent imitamine ruris in urbe; Et magno mercantur opes & munera , nobis Quae dat humus nullo passim ditissima cultur Nam memini qua lentus Arar , Rhodanusque volentes Ire simul, torquent flexos ad moenia cursus s

97쪽

-tremamque premunt utrinque angustius urbem , Aurea conspicuis surgunt iaὶ palatia tectis, Non ignota mihi sedes : hac dicitur una Explicuisse domo totos ars prodiga luxus. Rus imitata merum tamen est nos ibi rustica truncis culmina marmoreis , illi sua tecta. columnis Suspendunt, saxisque trabes imitantur acernas; Imus enim pes & fastigia summa columnae

Hrboream reserunt stirpem ramolque recisos.

It nostras vigilante fores Canis excubat, illi innie suas Pario Catulos E marmore ponunt. Purpureo vel flore nitet , vel caespite circum Vernat humus, densa tegitur vel opacior umbra ι Augustaeque domus intra penetralia pictis Applieitam muris sylvam mirabar, avesque Arboreos inter ramos considere jussas , Et procul inde gregem per pascua laeta vagantem. Sese aperit media nudum testudine caelum 2Arte nisi magica Lunae jubar, atque refixa Transtulerint illuc laqueatibus astra sub altis. Ne ruris quid desit, eo sub sornice, nostris

Parior in sylvis, latet Feho plurima; dulci

Voce lacessitam quam vidi saepe canoris

sa) Domus elaris imi et iri de ta Frage. by Primam .edificandi νationem , quam natum ipsa edocu trecens hominum genus in sylvis degentium , ars imirando per scit adorinavitque ue ut obserυarunt pluribusque demovstri Ur Architectara periri.

98쪽

s 4 - Ecloga varia. Se miscere choris, numerumque augere canentuni.

Sylvestri reeinunt Galataeam & Phyllida versu eyistulaque urbanos pastoria dicit amores.

Rivus abest quem l lympha sui studiosa decoris Consulat ; at puri glaeies pellucida rivi ,

Nescio queis aestum contra solidata venenis , Hinc illine vultusque refert nutusque loquentum. Has ego cum colerem Domini praedivitis sedes s Fingere quale solent, clim formosissima sensus Somnia deludunt mihi rus habitare videbar: oblitam sedenim praesens me Frisius urbem Noribus urbarus cultoque lepore monebata Nunc quae sollicitant me plurima , fare vicissim Titire : rumoris nostras afflavit ad aures Nescio quid, tacito pungit quod corda dolore. T. Haec alias: multi res est sermonis i & alto Ilammiseros jam Phoebus Equos in gurgite mersit.

99쪽

ECLOGA QUARTA.

AD D. DE CAMPISTRON.' ARGUMENTUM.

Emerat ille prati- , cui nomen est mons Paphius

Sariato fundo suo vicinum. Cum in adornanda Rariaca villa totus esset, Paphiumque montemne- 'gligeret prorsus , pro pradio illo fluuiis recessui opportuno scripsit ad illum carissimus Frater Lud. Campistron δ Sorietate iesu. Mans author litteris illius adjunxit Eclogam. A M Υ N T A S. ΚAEriaeae prope tecta domus eum nuper AmInta,Errantes egisset oves 3 jam sole tepenti Decedens campis, Paphiani montis opacum Ingreditur nemus ; atque ovium securus , in herba Dum jacet , & molles proflat de pectore somnos, Visa sibi eotam moestos attollere vultus Nympha loci, non qualis erat cum mater Amorum Ipsa Venus juvenem quondam cultuque superbam Communi secum Paphiae de nomine dixit Ac prior informes, inquit, miraris Amynta Foedarit quae causa genas en aspice luctus Argumenta mei viden ut propioribus agris Creverit in nostram rivalis Nympha ruinam. Has ut ego capiti turres coniux Ic vidi ,

100쪽

EEoga maria. Ornatosque sinus halare recentibus usque Floribus , & miro totam splendescere cultu 3 Huic fateor volui demens me tr*dere , tanto I aeriacae fastus Nymphae qui dives alebat: Speravi decus inde meum famamque tueri, Illius & magnum de nomine condere npium O spes vana I meos en ut fastidit honores,

Meque fugit, patiturque situ sordere relictam 3' Et si quae superant populatae pristina sermae Adjumenta , rapit ; Nymphamque , quod acrius urit, Taeriaeam spoliis studiosior ornat ademptis. Nonne fuit satius domino servire priori. Haec ubi dicta , Deam consolaturus Amyntas , Caelestum quoque pectus , ait , si noster adurit Livor , & humanae tangunt contagia labis i' Dissicilis quanquam morbi medicina. doceboctuas animum nuper solers Amaryllis ad artes Verterit 3 instabiles ad se nova Phyllis amores

Cum traheret , totis caneretur & unica sylvis. Continuo rimata novos Amaryllis honores , Corde tegit tacito vulnus , faciemque modestam

Induit , austeros more imit ta , choreasque Et risus, facilesque iocos, studiumque placendi Respuit e, atque leves , quos non revocasset, Amorps Ipsa fugans , alio quaerit praeconia fastu.

Tuque adeo vanos aude contemnere cultus:

Majestate places felicique indole, sucum Sperne