장음표시 사용
31쪽
28 Caelestinus V., et renulἰatio apud superiorem seri debet, Cap: Admonet eod: tu: , sed nullus alius esse potest Pontifice superior , nisi Ecclesia , vel α cilium eam repraesentans, cui Papatum renuntiat Pomti DX ergo in Ecclesia , et non in Pontifice est iuri dictio; ergo semper etc., 56. R. nog: min: Potest utique Pontifex Pomtaseiae potestati renuntiare , quia spirituale coniugium quod est inter ipsum, et Ecclesiam Universalem non est indissolubile; Ponti sex enim non est primari Vonsus Ecclesiae , sicut ost Christus ; sed secundarius, et primarii sponsi Vicarius, ut notant Theologi. n nuntiatio autem, iuxta allegatum lextum , fieri utique dubet apud Superiorem, semper quando datur, ut notat Glossa ad dictum Cap:; unde cum Pontificia potestas a Deo immediate conseratur , Papa Proinde superi rem in Terris non habet, sicut habent alii Praelati auferiores, quocirca resignatio Pontificiae potestatis Nud Ecclesiam utique fit, sed ut per eamdem authentiee constat in mani bus Christi Immini factam fuisse.
De Infassibiluale Romani Ponti eis in de Andis
rebus Fidei , et mGrtam. f. 57. Anima . In duplici aspectu, quod ad
rem attinet praesentem, considerari potest Pontifex Romanus, et ut persona nemye privata , vel doctor privatus , et ut Papa , Vicarius nempe Christi , animarum omnium fidelium Pastor, et Μagister. Tunc dicitur Pontifex, ut persona privata et doctor priv ius aliquid decidere, atque definire, cum propria mente, atque ingenio docet, vel scribit aliquid , vel librum aliquem componit; aut interpetratur, in e quo Suam opinionem exponit, quaestionem pertracidi ζ
32쪽
29 etc. , quin aliquid pontificia potestate decernat volcredendum, vel agendum. Loqui vero ut Papa, et Vicarius Christi, seu ; ut dicunt, ea Cathedra, tunc dicitur, cum adiuncto coetu solito consiliariorum , Praecibus praemissis, atque Sancti Spiritus invocata assistentia , aliquid de Fide credendum , vel praeceptum aliquod Ecclesiae proponit observandum. In hoc Secundo sensu loquimur modo de Romano Pontifice.
Ramantis Ponufex ea cathedra loquens , in illis ,
quae Fidei, et morum sunt erraine nequis. f. 58. Probatur I. Romanus Pontifex est De
tri successor g. 41. ; Atqui S. Petrus a Iesu Christo privilegium insallibilitatis obtinuit *. 23. ) ;
Ergo et summus Fontiso; adeoque etc. Prob. c0nSaIdeo contendimus S. Petrum errare non potuisse in doctrina Fidei et morum , quia si errasset, Ecclesia Salva non consisteret, et portae inseri assuersus eam
lsraevaluissent g. eod. ): Atqui haec eadem ratio mittat pro Romano pontifice; Ergo elc. Probatur miti. Non minus successoribus, quam Petro Ecclesia commissa fuit, atque commendata ut regeretur ., atque ab Omni macula, et labe immunis usque ad finem mundi Servaretur; omnibus namque suiS Successoribus, sicut et Petro dictum est a Domino e PaSce OveS meas , Pasce agnos meos: tibi dabo claxes regni Coelorum , etc. ἰ et non magis tempore Petri quam nunc, Ecci Sia est vere columna et firmamentum uritatis ; Ergo etc. ; adeoque ete.
5q. Probatur 2. Si Romanus Pontifex in materia I idei, et morum errare posset, nullae unquam haereses a solo Romano Pontifice proscriptae suissent, et ut tales ab Ecclesia habitae; Atqui oppositum constat ex Perpetua traditione; Ergo etc. Probatur min. Ante
33쪽
3ΟConcilium Nicaenum multae haereses a solis Pontifi-ribus damtiaue suerunt, scilicet Cerdonis , Marcionis , Saturnini , Valentini, Ophitarum , Montanistarum , Novatianorum , etc. Un/e Felix Popa ΙΙΙ. ad Episcopos Dardaniae scribens: Nec propter uimus , ait, quod offosica Sedes, nulla existente Synodo, ho-hverit faculta tem damnandi quos mortuit. Atqui praedictae haereses a solis Romanis Pontificibus damnatae fuerunt, et ut tales ab Ecclesiae habitae: Ergo etc.
obiectiones adversa riorum Solvuntur.
so. Ubiis. Ille in dosiniendis iis, quae Fidei
et morum sunt Potest errare, qui ut alii homines circuitidatus est infirmitato ; Atqui ex D. Paulo Η br. cap. V. omnis Pontifex ex homimbus - sumptus , circumdatus cst infirmitate; Ergo cic. 61. n. dist. Dini. Ille in.definiendis etc. . Si adsit ei specialis Spiritus Sancti assistentia , negomni . , Si deSit, cone. et concessa pariter Inin. insensu dist. datae , dist. cons. Errare potest ut perSOua
privata, speciali adiutorio Sancti Spiritus orbata, conr. ; ut Donti sex init Ecclesiae , et speciali Si,iriliis Sancti assistentia munitus , nego cotism. Qui li-I, fi liomo , ut homo est, et PerSOna Priva a cujuscuniquo sit ordinis, et . dignitatis , errori est obii xius ; maXime circa ea quae Fidei sunt, quaeque humanum superant captum , et finitae rationi nou sui
liciuntur, quippe circumdatus infirmitate. At quando homo Spiritum veritatis adjutorem habet; qui docet
eum omnem Veritatem , sit quanta vis infirmitate circumdatus, errare nequit. Ita Summus Ponti DX , qu
ties sibi ipsi relictus, ut ut persona privata aliquid docet, aut decernit errare potest esto non desint qui oppos tum teneant); at Si ex Cathedra loquitur, et ut Pontifex, at quo Christi Vicarius aliquid fidolibus vel credendum, vel faciendum proponit, errare uti-
34쪽
ue nequit, tum ob concessam illi insallibilitatenis . ), tum quia speciali Spiritus Sancti assisten
62. corura. Atqui Romanus Pontifex, etiam ut est Daha , et Caput Ecclesiae potest errare in desiniendis iis, quae ad Fidem, et mores spectant; Ergo n. r. Prob. Sum. Romanus Pontifex, etiam ut Papa , et Ecclesiae caput potest peccare; quis enim Romanum Pontificem impeccabilem unquam dixerit Z Ergo
S. 63. R. dist. antec: Romanus Pontifex etc. potest peccare peccato infidelitatis, Vel erroris contra Fidem , et bonos mores , nego ans; quocumque alio Peccato, contra quamcumque aliam virtutem , aut contra Domini praecelita, vel saciendo quod est prohibitum , vel omittendo quod Sui muneris est, COIic. antec , et nego conseq. Cum in nomano Pontifico, non donum impe cabilitatis defendimus, nihil movemur , si ille quandoque aut infirmitate, aut ex malitia Peccat. Homo namque est, Sicut et caeteri. Negamus tamen , eum peccare posse peccato insdelitatis, vel erroris in Fide ; Nam ob Ecclesiae bonum , Fidei conservationem, et fidelium instructionem voluit Deus, Dum non ΡOSSe errare , et ejuS testi inonium , in iis
quae Fidei, et morum sunt, esse insallibile. f. 64. Contra. Atqui Romanus Pontifex sicuti potest peccare , ita et Potest errare tu Fide etc.; Ergo n. r. Prob. subs. Si nonianus Pontifex non posset in Fide errare , nihil mereretur praeceptum adimplendo de Fide conservanda ; quia ad meritum requiritur libertas indisserentiae. Atqui hoc est salsum ; nam alias Pontifex esset deterioris conditionis, quam alii fideles ; Ergo etc. g. 65. R. negan. mai. Esto namque in Romano 'Pontifice ad errandum in Fide , moralis impotentia admittatur , non ideo sequitur eum nihil, mereri , si-dem servando; Nain cum illa impotentia morali est
35쪽
potest in eo stare meritum , quod Apostolorum oem plo Theologi non inserioris subsellii ostendunt. Pos quam enim illi confrinationem in gratia .acceperunt , Miterant physice non observare praecepta , sed erant moraliter determinali ad ea ol,servanda, et ideo pra certa , libertate physica observabant, et singularem adhibebant diligentiam ad non peccandum , quemadmodum de seipso testatur Paulus dicens. Caslιγcorseus meum, et in Semifutem redigo. Siculi ergo ni ritum Apostolorum componebatur cum eorum morati impotentia ad peccandum , ita Romani Pontiscis meritum cum impotentia morali ad Fidem amittendam componitur.
66. Ossie: II. Sacri Canones supponuni, I'apam posse a Fide descere; Ergo non est insallibilis ;vdeoque salsa propositio. Prob: antec: Canone ει PUadyst. 4o. , statuitur , Papam a nemine Por , Pr pter quodcumque eximen judicari, nisi deprehendatura Fide devius ; Ergo Sacri Canonm etc.
s. 67. R. admitte antec: in sensu eXplicando , neg. comm. Adductus Canon non loquitur de Papa, ut est summus Pontifex, sed de Papa ut est privata persona ; et adhuc auctor Carionis non 'dicit ; quin
Papa possit esse haereticus quod est impossibile pridipter privilegium indefectibilitatis a Fide, auod Chri- Slus sua oratione promeruit ); sed tantum discurrit inhvpothesi impossibili, vel si sorte , et per impossibile eontigeret , quod Papa a Fide deviaret. In hoc enim casu non iudicaret Papa , sed persona , quae Fas
tum retinet, et a Papatu propter haeresim cecidit; atque ideo idem auctor utitur cautela , volens non IUSSejudicari Papam , nisi per impossibile seret ipse hae-
S. 68. Contra. Atqui Canon illo statuens legem , quando possit iudicari Papa , carum possibilem , et licii impossibilem supponit; Ergo n. T. Prob. SubSm.
36쪽
. Lex quaesthei, non mo casu impossibili, Sed pro sibili constituitur; alias non esset utilis; Ergo si Canon ille legem statuit quando eae: , caSum Possu
uldubio absolute constituitur, et non hypothetice; ni idem est, semper supponit casum possibi- Iem . et non impossibilem, ut utilis esse possit. V xum Inde non sequitur, quod etiam Canon, qui vim Linis habet, debeat in omni casu absolute constitui. unex itiique illo voritatem conditionalem tantum, quae veri scari nunquam potest, quia Deus Papae semper assistit; unde cum condi ito nihil ponat in esse , nisi quando ipsa conditio verisi catur ; Stat proinde , nihil concludere illam canonis conditionem , quia riuii- quam potest ipsa conditio veri sicari. Caeleium ad lie-Dilus retundendam adversariorum iactantiam reponimus, quod Canon ille, non ab aliquo Pontifico, sed a quodam Bonifacio Λrchiepiscopo Muguntino suit editu. ; quapropter, quia ipse potuit nutus OpinioniseMe, Meo, utpote doctoris. privati, vim nullam facit. f. m. Contra. Atqui ita Canon illo suit abso Iule consilinius, ut casum pos sibilcm , et non impo sibilem supponat; Ergo n. r. Factum Absolute POSSubilem laudatus Canon supponit ; nam Multi II matii Pontificos de facis in haeresim l ipsi sunt, atque in Fide Graiunt: Ergo et . f. 7 I. R. Non satis constare num Pontifices illi , de quibos advorsarii loquuntur , revera in ham Tosim lapsi sint, cum multi ex nostris Theologis in-Veniantur qui eoes ab errore omnino excusent. Sed esto concedatur aliquos errasse , quid inde Z iacuit ne Sunt tunc cum errarunt, ex Cathedra, aliquid de
Fide definiendo, quod esset error' minime quidem, sed ut privati homines; neque si extorius in Fide errare visi sint, fidem revera interius amiscrucl. Nam et Liberius subscripsit sermulae Λrianorum , ne mi
37쪽
reretur in exilium , et Marcillinus metu mortis thu risu avit idola; et similiter Potrus ter Christum negavit , nemo autem eorum Fidem internam amisit i .
Romani Ponfiscis vidissum in materis facti doctrLnalis infallibile est. 72. Probatur 1: ox Scripturis Veleris Testa- anent . In Deuteronomio Cap. XVII. v. 8. haec a Deo Israelitis praecepta leguntur: Si difficile atque ambia
ς-m apud te stricium esse Permcacris .... Υ ΠisS ad Sacerdotes Levitici generis . . . . et fκίω quodcumquc diastrint . . . . sequerisquc sententiam eorum, riccdeclinabis ad dexteram, neque ad Sinistram; Ergo a sortiori quoties in Ecclesia Catholica dubium aliquod
insurgit circa doctrinam, aliquo in Libro contentam , Sit ne sana , vel haeretica, aut Piovis alio modo suspecta , debemus stare iudicio Summi Sacerdotis , Romani nempe Pontificis , ejusque decisioni persecto assentiri , et adquiescere, ne cireum seramur omni vento doctrinae; Ergo Romani Pontificis etc. Et si an non est minor Sacerdotibus Levi veteris Logis Summus Pontifex nomanus, immo illos cXcedit quam maxime. Si ergo illorum sententia adeo certa erat , ditque Secura, ut cam sequi proculdubio Israelitae uel aerent, multo magis certae sunt, at ue inconcussae Summorum Pontificum in materia iact1 doctrinalis de
38쪽
cisiones, et tuto aas amplectere debent fideles ; adeo quo Romani Pontificis, etc. 73. Prob: a. ex Scriptura Novi Testa menti. Apostolus ad Timotheum scribons Epist: I. Cap: Ι. v. 39. , ait : Osdam circa Fidem naufragaxerunt: ea quibus est Hymeneus, et Alexander : quos tr didi Siaanae, is discant non hiasPhemare. In AP
calypsi etiam Ρ: II. n. 6. , de Episcopo Ephesino dixit Angelus Joanni : me habes, quia Odisti factan o Partim , quae et ego odi. Jam vero ex his i stimonis clare patet, non solum suisse damnatam doctrinam Fidei Catholicae adversam , quod est mat xia iuris, sed et itersonas ipsas talem doctrinam sustinentes ; quod est materia facti ; Ergo cic. 74. Prob. 3. ratione Theologica. Iudicare factum doctrinale, ad Fidem pertinet; diam: ad purisa Iem sidet, atque doctrinae, damnare hoereses
quoties ergo dubitatur, num Liber alia uis, doctrinam Contineat erroneam, standum e si prolecto Pontificis
Romani iudicio ; nam sicut ad Pontificem spectat do Sacris Scripturis iudicium serro , ct iudicium Pont, scis est insallibile , ita ad Pontificem spectat de doctrina in Libris auctorum contenta iudicium ferre, et iudicium ejus insallibile est; Ergo eic. Deinde Fidei depositum Pontifici creditum est, et ipse ut P Stor oves paseere debet sana doctrina ; Si ergo Pontifex in materia iacti doctrinalis posset errare, in dia Scrimen maximum vocaretur Fides, et periculum so-Tet ne ovibus venenata pascua pro salubribus,3pp Nerentur ; Λtqui si hoc seret, Iesus Christus naud Fussicienter suae Ecclesiae providisset; Ergo eae. i si in Dupasquier. Summa Tlieol: Seot: T. V. Dispr V. Q. IX. Con e 1.
39쪽
Iudicium Romani Ponti iris A Canontia tione Sanciorum infallibile est. 75. Probatur . Romanus Pontifex docens Ecclesiam, in iis quae Fidei, et morum sunt, nequiterraro *. ); Atqui Sanctorum Canonietatio ad materiam Fidei pertinet; Ergo in ea nequit errare;
adeo luc etc. Prob. min. Sanctorum Canonigatio est actus externae consessionis Fidei contentae in articulo do Communione Sanctorum; Romanus namque Pontifex cum aliquem Sanctum Canonigat, definit, eum esse vere in gloria, et in aliorum Sanctorum consortio , atque decernit, ita firmiter, et absque ulla dubitatione ab omnisus tenendum esse, ut patet ex Bullis non ietationum , Sixti IV. yraesertim de Canonigatione S. 'Bonaventurae , viae sic loquitur : Hinc Sanctum
esse , Meliter, 'miserque teneri debere decernimus. Quare merito D. Thomas inquit Quodlib. IX. art. 16. quod: Honor quem Sanctis ea hibemus est pro fessis quindam fidei, qua Sanctorum gloriam crediamvis ; et Seraphicus ipse Doctor In opusc. contra Gu-glielmum. ) ait: Ad in eluatem spectat de Mneti
non an gloria dubitare etc. ἰ adeoque etC. g. 76. Probatur 2. Sanctorum Canonigatio est publicum Ecclesiae Apostolicae Iudicium, et tretimonium de vera gloria, et sanctitate alicujus desun-eti; quo iudicio decernuntur illi in tota. Ecclesia honores debiti iis , qui cum Deo feliciter regnant in C is; Hinc a Summis Pontificibus Coelestino III. praesertim et Innocentio III. appellatur: Divini potius iudicii,
quom humani opus; ro quidem vera toti Ecclesiae colendus , invocandus ut Sanctus, et vero. um Deo regnans proponitur ille qui Canonietatur ; Ergo seri nequit ut in re tanti momenti, quae universam respicit
Ecclesiam, iudicium Romani Pontiscis fallibile sit. Nam si fallibile posset esse, merito dubitare poMent
40쪽
simes , num illi , ab Ecclesia ut Sancti v norantur, revera Sint tmes, cum seri possit ut non in Coelia, 'sed in Insertio sint aliqui corum ; Atqui hoc Iethalo vulnus Fidei Catholicae inlligeret ; Ergo Dic. . 77. Dices uig reo illud ellatum Augustini cir
Iaudatum dictum nulli hi in libris Augustini genuinis Teperiri. Sed dato cliam quod Augustini esset, quid itide 8 Nihil certe. Nam dictum illud intelligon uiuest, vel de salsis Sanctis, et Mart ribus II eiiciat una, qui in Mundo ab aliquibus ut Sancti honorantur ,
Crem eorum animae torqueati lux in Insertio; vel intelligetidum est de Sanctis, non a Summo Pontifice, vel ab Ecclesia canonigatis , sed qui aliquorum opiri Dione Sancti sunt , vel sanctitatem in vita osse tantes , cum tali opinione mortui sunt. I. 7θ- Intelligi nequit quoniodo Summus PontifeX in Sanctorum Canonigationo sit insallibilis; liam in judicio serendo ipso, non nititur lostimonio an fallibili vel Scripturae, vel revelationis a Deo accCPtae, Sed hominum testimonio, quod fallibile est. f. do. n. Elsi nomanus Pontifex testimonio humano salii hili utatur in iudicio ferendo circa Sau
titille testιmonιuum hominians Iallatur. Caeterυm ΓοntifeX non movetur ad aliquem Sanctum canonigandum Praecise ex testimonio habito de illius sanctitate, et miraculis , sed ex speciali Spiritus Sancti instinctu , Et assistentia, ratione cujus citis declaratio est firma. ,