Antonii Arrighii publici juris pontificii professoris Acroases 4 de jure pontificum universo habitae in Gymnasio patavino mense Novembri 1727

발행: 1728년

분량: 107페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

, DE IURE PONTIFICUM

Cyrillus in Nestorium Eusebius in Porphyrium;

Cyprianus in Demetrianum Narianetenus in Iulianum; Augustinus in Pelagianos, Manichaeos, Donatistas alii in alios . Arguunt illi quidem iurorem, insaniam is acie rationum ac firmamentorum apposita undequaque, veluti quibbusdam catenis injectis, compescere conantur ea tamen laude adhibita modestiae' humanitatiς, ut non agere cum hostibus, hiemadmodum revera illi erant , sed cum fratribu quibusdam , errore alienatis , videantur . Quid nonne Basilius, scribens in Eunomium, tantum ab injuria abest, atque contumelia, ut cum festive etiam , quae sormica natura sit , interr

get is tamen hi omnes cum iis conflixere qui furiis seralibus veluti exagitati, aris, te piis, divinis sacrificiis, universae R. . Christianae atrox bellum, ac nefarium indixerant Pata Io fortasse vehementior Narianrenus adversus

Iulianum aliquibus videbitur. At in hoste tam impio , tamque scelerato quid erat, quod dici mitius posset , qui non vi tantum ac tormentis, sed dolis, insidiis,in fraude quadam incredibili in homines innocentissimos, optimam Religionem serebatur Nunc moribus mutatis, hi homines ab hominibu plurimunt adamantur, qui plurimis maledistis uti solent hi praesertim, qui conviciis, calumniis, de trivio arrepsiS,

occentant Pontificibus eorumque Legibus, in re

bus vel levissimis qui omnia illorum miscent,

22쪽

exsibilant , explodunt meas ergo partes arbutratus sum, quando, Principis Serenissimi beneficentia, locum hunc teneo, pro virili Ius tutarici nullaque acerbitate orationis rc omnem illustrare atque, ut dixi jam, quo magis omnia, magisqii studiosi in aperto sint , speciem inutio rei totius ante oculos proponere quo qua tuor narrationibus expediam . Utinam in re hae ceterisque partibu ad Ius Pontificum pertinentibu , eorum , qui ante me sedem hanc obtinuerund vim Xprimere, ac docuinam alia

qua ratione possim; Petri praesertim de Am, tis , qui nuper ex hoc loco , ingenti omnium

plausu, ad principem translatus, ob morum PT bitatem , artiumque commendationem , qua in legibu consenuit, caru omnibus, acceptusu

est sed certe, quod in me erit, id omnino agam, ut si minus copia litterarum, atque s pientiae studio tamen , labore, diligentia o sim utcunque comparari. Christus igitur initio, ut inde a capite arce sam disputationem , novo icto foedere , Ecclesiam fundavit vitaeque exemplis , a Legibus sanctissimis munivit Apostoli deinde , doctrina

istius a praeeeptionibus imbuti, eidem praefuere honore pareς, potestate impares scilicet in Petrum collato principatu eamque rectis inst tutionibus, ac disciplina dilatarunt. In qua Mmen diu humanae gente nequaquam permam

serunt aliis mobilitate ingenii novis rebia fiu-

23쪽

dentibus bella autern aliis, ac turba consere tihus de moribus ac fide, de cultuis caerimoniis adhibitis in celesia omnibus turpissime a vetere instituto ac simplicitate deflectentibus. Quo factum est, ut, qui ceteri p essent, cum per sese opinionum pestem erumpentium coiΠ-primere non possiciat , majores minoresve , ut monere re ipsa viderentur, indicerent conventus. Hic mos induetus ah Apostolis, qui primi

Hierosolyma conventus habuere , ad ceteros manavit. Eaque initia , caussi conventuum

fuere; qui tribus primis seculis raro habiti se quentibus duobus frequentius indici deinceps

autem inde negligi propemodum ccepere. Porro quae de Concilii sententia, communique Patrum omnium suffragio, constituerentat, Canones sunt appellati; quasi regulis, a praescriptione qua, dam credendi, vivendique ex Sanctarum Scripturarui libris, qui Canonici dicebantur pressi ac derivatae Eaque appeIIatio apud Graecos, artifices praesertim in uiuiuit, qui canone scrutari , uni recte ne , an perperam aliquid ageretur, dicti sunt, ut legimus apud Aesichinem, QPorphyrium in Harmonicis cujus haec sunt Verba ex Graeco versia, quae is ex Ptolemaide Cyrenaica, foemina clandima, de scientia C nonica, quae deinde Harmonica dicta est, resert: Canonisum vero sudium, inquit , Iuxta quo es generalius fouisa 'thagoricos Euam enim nos nunc e camis Harmonisam , siti mellasane Canomcam.

24쪽

Sed cur illam Canonicam in eamus ut cens ni quidam, a canone instrumento, sed a rectitudine quoniam recta ratio in Denis id, quod rectum est, quando utitur regulis , seu canonibus Harmonicis . Hi autem

Canones, qui eo consensu, quem dixi, a Patriabus conlutuebantur, duplici generis suere. Alii enim de rebus ad fidem pertinentibus scripti sunt iique proprie Bia, appellantur alii de moribus , externaque disciplina, ac ritibu Ecclesiae, qui voce sua Canones dicuntur, hoc est, regulat, sive constitutiones Ciijus est rei exemplum in Novella Graeca CXXXI. quae Deo gulis Ecclesiasti eisin privilegii inseribitur Assi ram ego verba Imperatori , qua Burguntio sive asius quispiam, sic latine vertit Samimus,

inquit, igitur, mi em letum os nore sancta, celesi flicas regulas, sua a sanctis quattuor Contiliis exposita sunt , aut Arma- hoe est , in Nicaena CCCXVLII in Constantinopolitana Sanctorum CL Patrum; sin Ephesinata in ua Nestorius est damnatus , in

Chalceianira, in sua Eut ches iam Nestorio anathema litiuus est. Praecetarum enim uattuor Synodorum dormata, sicut Sancta Scripturas, accipimus, regulas,

sicut teges, offer amax. Apparet, Imperatorem a noties pro legibus haheri velle , quorum alios δόλπιτα, quae pertinent ad fidem alios autem

regulas, quae ad mores reseruntur , nuncupaL.

Quae tamen differentia temporibu posteriorubus, Conciliis non ita sorte retenta semperest, ut quispiam cum fide possit assirmare est

25쪽

, DE IURE PONTIFICUM

rum pro altero a Patribus usurpatum nequaquam inveniri sed id quidem non est lite locus, ut perseqtia diligentius. Ad Canonum oriuginem, progrestionem veniamus. Tribus igiatur ptimis Religionis Christiana seeuli Sanei serum Scripturarum libri dumtaxat in manibus

vertabantur. Nulli fere erant CanoneS, cum On-

Ventus nulli, aut certe paucissimi habiti fuissent Primum autein Concilium esse dicitur , quod Hierosolymis ab Apostolis eoactum est , quod deinde Actibus Apostolorum adjectium uita, qua situmque est in eo, de Mosis legibus ad aer, monias pertinentibuς, an ii Christiani obligarentur Libertas Christiana asserta editique nones, ut intra fine Syriae, Ciliciae, Antiochiae, ne genti Iudarorum essent offendiculo, ab idolothytis, sanguine, suffocato scortatione omnes abstinerent. Seculo secundo adversus Cat phryges, Montanum, ac de Paschali controversia, in Syria, Palaestina, Asia, Romae item, atque in Gallia habiti conventus, plurimique Canone constituti . Tertio deinde sere medio in Novatum Romae, eosque qui illiu partes sequerentur, habitum Concilium est, in quo nubli Canones memorantii editi, sed ΘΜ ejus reditat Eusebius lib. I. Hist. Eceles cap. XXXV cuju hae sunt verba, reddita latines: Ob quam

rem, inquit, Concilium maximum Romae cogitur, in quo

LX. Ο ὐ esse re' eri totidem , amplius, una

cum Diaconis in virum conmemunt a Pastorvus etiam

26쪽

sepinatim per singulas Husique regionis mitistius

quid ea de re agendum esset deliberantibus , ulloquia μὰ . As omnisus P ua constituitur No atum, o que fautores, tanta supersia inflatos, quotquot illius inhumam μὴ fraterna caritate alienissimae via

nisni assentιrentur , in eorum n mero , qui erant ab Ec

clesia exclusi, haberi. Fratres autem, ινι cesti iustici prolam fuissent , paenitentia medicamentis arari , ,

adfanitatem restistit. Alia item Synodi hoe seculo habita dicuntur in Africa, Asia, Occidente sed nulli sere Cariones in diptycha celesiastica, ex iisque in codicem Canonui relati memorantur. Primi autem Canones, qui in hoc exstant, scripti sunt in Synodo Ancyran provinciali, quae sub Silvestro Pontifice, Constantino Imper tore Ancyti in Calatia habita est initio IV s culi, ut Baronius auector est. Hanc deinde Ne caesariensis, itidem Provincialis , consecuta est, cui Vitalis Episcopus praefuit, non Salonitanuς, ut legitur apud Gratianum , sed Antiochenus, hoc est, ille ipse, qui una tum XVIII. Epise pis praefuerat Ancyranat. Mus autem Canones XIV. fuere , non XXIV. ut legitur in quibusdam odicibus non emendatis Gratiani. His Sy

nodis duabus commoda non exigua Ecclesiae parta sunt . Plurimi enim , serviente Maximino, Religionem deseruerant, aut certe gravius aliquid in illam, ac sese admiserant Cautum Amcyrana, si in fidem rediissent, qua lege exeipiendi. Itaque formulta non paucae, eaeque m

27쪽

IURE PONTIFICUM

derationi plenae, ac sanctitati prodiere. Porro altera, scilicet Neocaesariensi, praescriptionibus sanctissimis Ecclesiae disciplina, ae mores constit 6. Mox Laodicena, ut Baronius parat, in qua Canones LIX. tum Synodus Gangrensis, in qua editi XX celebratae qua Nicaena I. Oecum nita CCCXVIII. piseoporum excepit, in qua Canones XX scripti sunt. Verisimile est, ex hoc tempore, Canonum collactionem coeptam esse, hoc est, codicem illum Canonum, qui deinceps dictu est Ecclesiae Universae in quem codicem Canones Nicarni , Ancyrani , Neoca serienses, Gangrense N Laodiceni sunt relati Antiocheni item, Constantinopolitani, denique Ephesini, Chalcedonenses ejusque codicis exemplar in

Dusquisque Episcopus habuisse sertur ipsumque in diptyelia celasia sua retulisse . Igitur post tempora Synodi Nicaena Ecclesia Iure duplici uti coepit scilicet Divino, quod Sacris Litteris,

Canonico, quod codice Canonum continebatur. Iique codiceς, cum conventus haberenta , in

medium afferebantur, ut peti inde j ad sedem pertinentia , deque disciplina oborta comtroversiae possent definiri. De Scripturarum co-dlae, illustre est testimonium, quod lagimus in actis Concilii Chalaedonensis, ubi erebro haec imveniuntur verba ex graeco sic latine versa: Ant posito is medio nersancto tu Venerasili manguis.

N in Apologia Cyrilli Alexandrini de Coneilio Ephesino ad Theodosium Sancta, inquit, Syno

28쪽

dus Gripum rensessorem , velut caput, onstituit; Venerandum enim L nullum infantito thran eost catum erat , sacerdotibus insonans o Justum Iuditatim

judicate. Denique , ut loca plura alia omittam, in pistola Synodica Concilii Aquilejensis mo I. Coneiliorum cui praefuit Ambrosius, p, seopus Mediolanensis, cujus haec sunt verba Pro sit in media Dimina Scriptara. De codice autem

nonum in ipsa quoque sermo est Synodo Chale,

donensi, quae ex eo Canones commemorat MXXIII. LXXXIV. XCV. XCVI. ex anonbhus commemorati definit controversias Min Epistola Synodica Episcoporum provinciae Pisidiae Asianae dicereseos ad Leonem Imperatorem quo loe Cano LXXXIII citatur , qui qua tus est Antiocheni Concilii Dionysius item Exuguus in pistola Paschali I. ad Petronium pustopum Canoni meminit LXXIX. qui primus est Synodi Antiochetiae; in Epistola ad te

phanum, Salonitanum piscopum , quam teris illius codicis Canonum Latina interpreta tioni pr posuit, Canones a Nicaeno Concilio Ι ad Constantinopolitanum I. nempe a I capite ad CLXV enumerat, fici in Graeca , ut ipse imquit, auctoritare, Conciliomi ordine ac num rorum serie dispositi erant. Huc Leonem Lis

spexisse apparet, nodum Romanam in ea Epistola, quam ad Theodosium Imperatorem misit, ut in Italia Synodum Meret cogi gen talem quod anonum cienorum decretale

29쪽

L D IURE PONTIFICUM

terentur , quaeque subierannexa erant qua voce

Canones Conciliorum intelliguntur, qui a Nuca no ad Constantinopolitanum, numerorum serie una comprehensi, in veteri codice Canonum perleguntur. Hanc collectionem ex Syn do Chalcedonensi Caesarem Baronium offecisset tant homines doctissimi, eum illius meminita in III anno CCCXXXXI. num XXXIV. Ac Synodi ejusdem Chaleedonensis ope, veteris cindiei restituendi rationem eonatus est afferre nobili ille nonymus quod Gerardus tradit auctor consultationis de elebri ontroversia im te nullum . hujus nominis Venetos; quem doctissimi quique existimant fuisse Dembum Leschasserium. eoque Synodi Chalcedonensis testiam ii Antonius Augustinus lib. I. Dialogo XI. usus, contendit, Canones Antiocheno esse authentico probatos . Reeepra, inquit, esse

constat, se in Corpore Canonum positos mi Concilium Chalcedonense, ue in ejus Contali actione XIL Graecis, Latinis XL apparet ex libro etiam Latina, quem e dem nomine , Corpus Canom.m dicimus , quem aperteo IV. Epistila ad Episcopo Britaim approbM. AppeIlat Augustinus Corpus Canonum , librum illum, quem alii appellant Codicem Canonum; quique Graecis dicitur μή, o . Ejusdem est mentio in Synodo Braeharensi I. an. XVIII. Toletana IV. Can. III apud Nicolaumin Leonem, Pontifices Maximos quos citat Gratianus in Can. Si Romanorum, Dist. XIX. Romani o

30쪽

mendatores Gratiani, codici hujusice tribus evemplatibus MSS., cum Decretum emendarend, se usos profitentur eumque non codicem Eoclesiae universae esse, sed Romanae, qui tamen sit ex illo expressus. Hoc etiam video a doctis viris animadversum , codicem hunc Cacionum pluribus nominibus aliis appellari. Nam Gompus Canonum, ut de Antonio Augusticio diximus; liber Canonum liber Constitutio num Apostolicarum dictus est. Postrema lim ainpellatio legitur in Synodo Nicam II aci II.

Tharam sanctissimias Patriarcha inquit Legatur Canonicarum Constitutionum i ser. Porro in hunc librum, tanquam in locum certum Canones a veteribus

sunt collati, editi in Conciliiς, ne mente homunum incerto ullo jure unquam jactaremur caussasque assere Leschasserius in ea , quam supra

memoravi, consultatione Voluerunt, inquit, P tres Ecclesiam ha re corpus certum regularum sui I ris, quas ex certis Conciliis collegerunt, σncilia terra ordine disposuerunt, reptoque, et immu iabili numero C noses illorum eo tox Dnt; cui neque addi, neque

redhi a quoquam pust ut , o fau mali , muro septum, uris corpus adversus falsi erim. undique t

tum esset. Neque tantum, ut falsum praeminuirent f ubant Tuteres Iura sua in certa corpora colligere, sed etiam, ut vim omnem Iuruus, extra coliectiones, ρ

vitia auctoritate adris, magisntutis se dispersi adi re aedemque cauta Theodosio &Justiniatio Imperatoribus fuere , cur codices quisque suos

SEARCH

MENU NAVIGATION