장음표시 사용
31쪽
conficerent, in eos Imperatorias Constitutiones, in plurima volumina dispersas, inferrent; ne aliter quam ex ipsis codicibus eae in judieii proferrentur . Ceterum hi Canones, de quibus adhuc dictum est, quamquam codice memora to comprehensi, in diptycha praeterea Ecclesiastuca inseri consuevere Testis ejus rei est locuples Justinianus in L. VII. C. de imma Trinitate; cujus haec sunt verba ex Graeco versa: lusitis it
qu/, inquit, fustra nos turbet, spe mana innixus quasi nos contrarium a se adietis a attuor Conciliis fecerimias, aut faciamus, aut fleri a quibusdam premi
tamus, aut aboleri eorumdem sanctoriam quattuor Com
ciliorum iam memoriam ex actis Ecclesie j chisim sine mus. Id ipsum comprobatur seXta Synodo collat. II. Nam faueris, inquit, uastuor Synoiasmausa ipsius inempe Iustiniani J aeris j chis
inferi alitari fecit quod ante impretum ei di via nitus concessum non procedebat Iorro eodex ille Comcilio deinde Chalcedonensi confirmatus est, cui DCXXX. Episcopi interfuere, seculo quinto sere medio deinde etiam Novella CXXXI. Imperatoris , cujus jam supra meminimus. Idque ansam dedit cloetissimo viro ictelio , in prae satione ad Procopi BG se, ut diceret, eum cinditem esse partem quamdam Iuris Iuttinianaei Et certe apparet, Iustinianum ex eo eodice Comstitutione suas celesiasticas derivasses, quae in libris Codicis atque Novellarum exstant Grata deinde Codirem, seu Corpus Canonum adauxe
32쪽
re sciliret Canonibus LXXXV. Apostolorum de quibus suo loco postea disceptabimus Can nibus quibusdam Concilii Sardieensis Africie Comeiliis Canonieis Epistolis Theophili, Dionysi,
Petri, Athanasii , Timothei, Alexandrinorum Episcoporum Gregorii praeterea Neocaesariem sis, Basilii Nysseni Gregorii heologi , philoehit, Iconii mentiadii, atriarchae Comstantinopolitani Eumdemque eo modo auctum deinde confirmavit Synodus Nicaena II quaea, hira est anno DCCLXXXVII. Ac Christophorus Iustellus, aliique docti viri, ex hoe odie Ius
Catio cuni , quod nunc vocamus , originem suam duxisse omnino existimant eademque C nonum collemone utramque Ecclesiam cum
orientis, tum occidenti Iu .usam esse atque ex oriente in Occidentem Africam Can nes eorumque collectiones pervenisse. Hoc printerea viri judicio summo, ac sapientia praediti animadverterunt Ecclesiam Occidentalem ante Concilii Nicam tempora nullos fere Canones habuisse , sed Sacrarum Scripturarum libris, aeno scripto jure uti consuevisse post Concilium vero Nicaenum ejus solos Canones reeepisse us que ad Innocentium . qui seculo . eunte Pontificatum Maximum adeptu est. Id osse dit ipsius Epistola ad Clerum Constantinopolitanum, quae legitur apud Sommenum libro VIII. p. XXVI. Cujus haec sunt verba , sic latine reddita enim , inquit, quantum a Cano m
33쪽
obseriantium artis,pt, illis os quendum esse siribimus, qui Nicaea determinati sunt quisus solis obtemperare ηὐsum sufetium addere ficus Cistholica debet Si qui
ero alii Pilus amor eruntur, qui a Canonibus .caenis disre pant, ab Haereticis compositi depresen duntur , hi mero a Episcopis Catholisis reuiciantur
Haeretisorum enim commenta Catholicis Canonibus L fuere non licet smper uiam Dei per contraria , et Aper illicita labefactare suint moliantatem Concilii N caeni Non solum igitur his non obtemperandum esse Acimus , sed i a potius na cum mretitis, a Solismaticis Lematibus se condemnanda quomodo se aurea
in Sardisensi nodo is Episcopis, detessoribus nostris factum es. Porro prima har Canonum collectio, de qua adhue dictum est, caussa quodammodo,&oetaso fuit reliquarum, quae deinceps adorna sunt . Novi enim editis Canonibus, industria plurimorum excitata est, ut illi ipsi in certa qua, dam corpora conjicerentur. Sic Stephanus, piscopus Ephesinus, qui Magni Theodosii aevora ruit, Concilii Constantinopolitani I. Canones COLIegit, addiditque Carionibu Nicami , Ancyr nis Neocaesariensibuς, Gangrensibus, Antioch tiis, ac Laodiceni ; quodque nunquam antea contigerat in collectionibus Nicarnis, operi prinposuit nomen suum. Deinde Dionysius consecu tus est, Exiguus cognomento de quo cum tam multa a veteribus scripta esse videam , pauca
quaedam pro re ac tempore, ego addam, qua Vin
his non ingrata fore arbitror . Fuit is Scytha,
34쪽
Monachus instituto,ae deinde Abbas sub The dorico Rege, ejusque accessoribus inclaruit Plu-rirna seripssse sertur in his veteres numerant Pasehalem Cyclum, Proteriana , modicem nunc vulgo dictunt Dionysianum . Quem B da , Trithemius , aronius, Bellairninus laudiabus cumularunt. Ex omnibus Casiodorus, jus hae sunt verba Fuit inquit, nostris temporibus, Dionysius Monachus, S tha natione , sed opisus omnis Tomanus in utraque lingua matri doctissimus, j. ens actionibus si is, tiam incitaris Domini legerat
aequitarem qui Scripturas Di inas tanta euriositate dis ferat atque intellexerat, ut, undecunque interrogatus
fuissi, paratum aleret tompetens sine aliqua dati ne responsum qui mecum Dialectatam legit , in exemplo gloriosi magisterii plurimos annos iram suam Do mino praestanre, transegit Pudet me de eonsorte dicere M in me neque reperire. Fuit enim in illo eum a pientia, magna simplicitas cum doctrina stimilitas ctim facundia loquwndi pareitas e ut in nullo se me exm mi famulis antefrret , cum dignus esset Regum sine
dulitarione colloquias qui petitus a Stephano Saloniatano piseopo , ex Graecis exemplaritus Canones Eeta fiasticos moribus suis , ut erat planus atque disertus, magnae eloquentia luce composuit, quos hodie usis eleberrimo, cessarasmana complectitur is tanta latinitatis se gratitatis perit fungebatur, ut quoscumque Siso Graecos in mansius acciperet, Latine sine offensione transcurreret iterumque Latinos Attico sermone
Meret, ut crederes, hoe esse conscriptum, Maesi ejus inof
35쪽
in ens me tam funduis . Vixit temporibus Iustiniani Imperatoris. Cumque in Romana E clesia minus accurata versio me codicis versaretur, ad novam ipse is euratiorem aggre sus est quam etiam auxit Canonibu aliorum Conciliorum, aliquibus ontifieum Epistolis Decretalibus . Igitur Dionysianus code in duas divisus est partes, quarum altera Canones Conciliorum, partim Graecos, partim Latinos comti nec eaque pars, codex Canonum Ecclesiasissicorum inscribitur . Altera vero pars Epistolas Decretales ontificum Romanorum complectitur , eaque Vocatur, collectio Decretorum, quam
exorsus a Siricii Pontificatu usque ad tempora Anastasii perduxit. Nam quae Decreta ab Hilario a Gregorium juniorem inveniuntur, ea ad Ilectionem hanc primam Dionysianam nequaquam pertinent, sed ab aliis Dionysio posteri ribus adjecta fiunt. Ceterum ollectio harum eretalium missa a Dionysio est ad Julianum Presbyterum titulo sancte Anastasiae, qui sub Felice Pontifice , Dinamio, Si ilio Cossi Synodis subseripsit in Urbe celebratis. Eaque ipsa est co lectio , quam Zacharias dinesse in Epistola ad Pipinum, rapiscopos Gallia librum Decret
rum vocat, atque ex eo Stricii, Innocentii Leonis, melas capita nonnulla memorat POTTO
de auctoritate codicis hujusce Dionysiani sie est intelligendum, privato illam studio susceptum esse ; Dionysiique propostum fuisse, non γ
36쪽
elasiae Romane usui ut illum conderet, sed hominum amiciust rum , qui pristini odiei letaehione obseura ac perturbata plurimum offendebantur ubi autem apparuit tanti habitum, ut Romana eclesia receperitin approbarit; si qua
dam tamen, eaque non pauca, Xcipiantur, quae Pontifices rejecere, utpote contraria Ecclesiae R
manat disciplime Is codex , qui Corpus etiam Canonum a Romanis Gratiani mendatoribus in nefatione Decreti, S in Ι dissi XIX. a pellatur , Carolo Magno Imperatori , cum in Urbe esset, ab adriano I. ontifice Maximo traditus est, ut ex eo Ecclesiae Occidentis regerentur. De qua re Sirmundus doctiissime, hoe est more suo, tomo II Conciliorum Galliae dis putat. Neque hoc reticebo, in plurimis exemplaribus codicis ejusdem praepositam inveniri a pistolam Hadriani ad Carolum vorsa oratione, cujus hoc est initium
D in fulgens doctrina septra mellis Regni origo Rerom felix, semper genitura beata utaquae apparet esse indicia, ac monumenta secinii barbarie obruti. Sed quoniam is codex adit, rimas Eeelesias Occidentis post manavit , a cis ostendamus, quemadmodum ea res gesta sit. Ac primum quidem, ut ordiar a Gallis, pomquam Hadrianus eum codicem Carolo Impera tori commendavit Ecclesia Gallicana probavit ac recepit nec verum esse arbitror, quod
trus amare contecidit, suisse in usu apud a L
37쪽
Io statim ac fuit editus, hoc est, ante Imper toris tempora Iacobus Sirmundus Justellus Paschasius, Petitus tam magnas ac mustas com gessere rationes, ut mihi nugari videantur, qui contra sentiunt. Ad haec Iultellus de eodie hoe disputans in Gallia recepto, animadvertit, duplicem fuisses unum, quem cum Ecclesiain, versa mallia recepit , alterum, qui Gallicanos Canones habuit Canonum Gallicanorum circa Dionysii tempora loca aliquot inveniuntur, in quibus aperta est mentio. Nam Gratianus Cari.
Si quis Diaeoniis, dii L testimonium orna L a Pontificis Maximi affert in ham verba: secundum titulos antiquorum atrum, Sancto Spiritus gerente, conscriptos, secundum sententia CCCXVI L. Di coporum , quas etiam Galli an Canones contivire
Oido tu , clerici in adulterio depreh/n est. Deinde in Cati XI. Concilii Tarraeonensis anno DXVII. habiti, haec sunt tu nullus Monachorum forensis negotii sceptor , mel exsecutor exsistat, nisi id quod Monasterii poscit utilitas, Abiat sibi nihilominus imperante Canonum ante omnia Gallicanorum de eis comptitutisne formata. Sed codex Gallicanus, empinris progressu, Canonibus 1ricanis, Waliorum Conciliorum auctus suit quod eolligitur ex an VI. Concilii Matisconensis, quod anno DLXXVVIII celabratum est, cujus haec sunt verba: amenim, inquit , de tali caussa in Conciliis serica ni definitum es ouam desinitionem nostro quoque dii gnam duximus sociare decreto , , ducare ut Sam
38쪽
eramenta Altaris nonnisi a jejunis ceti, rentur. liquot etiam adauctium Decretalibus Epistolis Pontificum
Romanorum insignis probat Canon IX. Coneilii Agathensiς, quod anno DVI habitum est quo loco Stricii Decretalis assumitur . anonibuς inseritur eaque tricii est Epistola ad Himeriuin
Tarraconensem, quae legitur in codice Canonum Eeelesia Romanae Codicem deinde Hispani rec duplex t nempe alter sui antiquu ille γclesiae univeris , quem docti viri existimant, eos a Romani accepisse. Alier autem est codex quidam Canonum proptius Hispanorum in quem nimirum Canone collat Synodorum , quae γhitae suissent in Hispania mirorumdam etiam quae in Callia additi nonnullis Pontificum Romanorum Epistolis Decretalibu . Et quidem quod attinet ad codicem priorem, habere illum primo potuere ex antiqua Latina, postea etiam ex nova Dionysii Exigui versione, usque ad Martini Bracharensis Episcopi interpretationem. Sin let is codex Hispanus Ecclesia liniversae, nom ne appellari Canonum Priscorum , item Antia quorum Canonum, Modici Canonum Nam in subscriptione Concilii Toletani II hae legum
in Concilii Bracharensiis I. Can. XVIII haec sunt:
Lacretius Oscopus dixi eessarium arbitror , semestre fraternitati iidetur , t instituta Sancto um Patrum, recensitis antiquis canonisus innocescant. P
isqipud Gallos, itident in Hispani:
39쪽
stremo in Coneilii oletani IV. Can III haec
verba habentur: Diaconus codicem Canonum in m dio proferens, capitula de Conciliis agendis ronuntiae.
Quod vero pertinet ad codicem posteriorem eonflatum illum esse ex Canonibus Conciliorum
Hispaniae, Galliat praeterea Epistolis quibusdam Pontificum Decretalibus, apparet in I rimis locis , quae loea ample retulit Iustellus ut nihil hic a me necesse sit commemorari Habuit eum codice , cclesiae nimirum universiae, etiam Britannia sed duplex ne an firmplex fuerit tum quo tempore huc delatus, vel Teceptus, non satis liquet. Ita Antiquitatibusa clesiae Britannicie hoc legitur, Theodorum Amchiepiseopum Iibrum protulisse, qui ATRUM CANON E vocabatur; quem etiam in Conculi Heresbrdiensi probatum fuisse, ex ib. IV. Historiae Ecelesiastica Venerabilis Beda conjicere licet. De Germanis, quem codicem habuerint,
Wquam collectionem, in tanta temporuin a
ligine, talentio Historicorum, paene latet. Id notum est, temporibus ciculphi Episcopi Moeguntini rasidori ercatoris ollectionem , de
qua postea, in has regiones delatam esse . De Africa postremo paucula dicamus omnino cer tum est,in peculiarem quemdam,& communem illum Ecelesiae universae ibidem codicem fulta. De codice universe fidem facie Fulgentius, Ferramdus, Ecclesiae Carthaginiensi Diaconus, de C jus collectione Mineeps verba faciemus Pecu
40쪽
num. Sed hae hactenus Sentio enim, messo lasse Schola modum egeessisse . Reliquis tribus Enarrationibus cetera expediemus; in quihus de genuinis, ac suppositis Canonibu atque Decrotalibus sermo erit. Non minus enim, meo mdiei , uvabit exeussisse falsa , quam extulisse vera iro , obtestorque , ut frequentia eadem ac benevolentia huc reveniatiς, qua hodie comvenistis.