Caius Silius Italicus Punicorum libri septemdecim ad optimas editiones collati cum varietate lectionum perpetuis commentariis praefationibus argumentis et indicibus curante N.E. Lamaire. Volumen prius secundum et ultimum

발행: 1823년

분량: 701페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

361쪽

3 6 C. SILII

tissimum ex Diodori Fragm. lib. XXlV, 13. 273 seq. ed. Vales. et T. II, p. 566, odit. Wos selii g. inge

niose conjecit, Regulum omnino Romam a Carthaginiensibus non missum, et in captivitate morbo mortuum, tutam vero illam de ejus supplicio narrationem confictam ab uxore rius et vulgatam suisse, ut haec crudelitatem suam in P Enos raptivo , suae filioruuique Su rum ustodiae traditos, ex ufiaret. In hane genteiitiam discesserunt

Ges n. in Chrestoni. Cie. P. S47; Iani ad Horat. Od. III, V, 49, Wesso ling. ad Diodor. l. c. I sob. ad Sil. VI, 539; J. Τoland . in collection os se mi pieees, Lond. 17a6, T. Il, P. 28 seq. Hosmannus, Llo id et uel in in Lexistis suis, quique majori eandem eruditionis

adparatu, iam tamen D quis fer rationibus commendarunt, Lau-

fore in fino Diss. sur I inceri tu descinc7 Premiam sieelas de i histoire maine, is Utreehi, 3738, in-8', set Cl. Boos in Diss. de suppliciis, quibus Begulus Carthagine tradi- tur interfectus, Giess. 179o, quae inserta est Repertorio scholis pu

ipso, quo haec scribo, temporo ad- . iiciendum curavi Epimet mitra, et censuram hujus Prolusionis. eopiosius ibi disputavi, nunc SMmmatim quidem, sed aliis additis, aliis emendatis, colligere liceat. Primum quidem non diffiteor,

Rom. scriptores non inter nn - .

tum, sed a se quoque dissentire. Nam Cleo eo de Fin. II, ao: V, 27; Pis. c. I9, et ore. III, a γέ Senis de Prov. c. 3; utit. Max. IX, 2; ext. I Tudit. et Tubero ap. Gell. VI, 4,

Silius VI, 539 seq. Aurel. vici. da

vir. ii l. c. 4o, et Zonar. Atin. T. II. Atilium resectis palpebris, vigiliis et inedia, Seneca l. c. et Epist. 98 ;

II, 2; in cruce, et deuique Sen. da Prov. c. 3, de tranquill . animi c. 35, et Epist. 67; Cie. Pis. I9; Val. Max. IX, 2; exl. I ; Aurel. Viet. et 'Zonar. ll. cc. Silius VI, 539 seq.oros. ly, 8; Aligustin. de Civit. Dei I, 15; Appian. de reb. Puti. C. ιέ, et iupr. tac. II, ex Lib. V, de reb. Sic. T. I, pag. 93, odit. Cl.

Schwei stilius. in arca angusta, fistumachina lignea, ferro is clavis undique intus sic munita, ut staro cogor tur, vigiliis ac fatigari comporis laceration , eum periisse memo 't. Cf. Reimar. ad Dion. Cass. I. I, pag. 62, et Duker. ad

Flor. II, a. Sed nihil est, imod hoc

dissensu offendamur, si negulum variis exquisitisque tormenti DX- cruciarunt Poeni, quod praeter eos, quos modo laudavi, Horat. Ud. ius, v, 49; Cic. Parad. Il, de Sen. c. Io, et pro Sext. c. 59; Liv. Epit. XVIII; Val. Max. I, I, l4; Eutro P. II, i , ibique Paean. et alii testati

tur. Res quoquo utiqua om uino v ra esse potest, quamvis inter te tes, nuntios et Acriptores diser pet; et fama Eundo vires adquir re soleat itior Praeterea et benignior interpretatio praeserenda est odiosae, et, quod aequitatis eru, non temere quisquam repus unΠ liae ooarguendus. Divemsas autem au Ctorum, quos Citavi, nurrationes facile inter se conciliari posis, jam dudum videriint a Drah. in . . .

Prov. c. 3. Posterior, cui Druti. et

362쪽

ΡUNIsORUM LIB. VI.

CL Boos suffraguntur, non dubi.

tat, quin veterefi auctores

illam maehinam ligne arti, serreis clavis praefixa in pt supplicio nes uti comparatam, crucem ad Pellaverint, quae rorijectura et a in Dausq. in L nil v. 539, in rnente in venit,

sus aliena videtur. Inc pia certo e fit Da I sq. nota : a Crux maehitia ipsa est, triata Crux immiΝsa, non Dm missa: Pendet autem Regulu , non

quod e cruce pependerit; sed quia

in alto mutabulidus fortὐ ti ut abundus in, aut Propensione sun casum minitaretur, im pendentes e rupe capellae . . Ego potius Atilium,

variis tormentis prius excarnificatum, vel in cruce o hii me cur In Psio, vel Post mortem, eμ mpli et majoris ignominiae Mausa, Cruci

subfixum esse, cum SalmBR. Crediderim. Quod ad Diod. l. c. adtinet, radit illo, uxorem Reguli, obitu mariti

comperto, Poenorum in ria stum mortuum Putasse, et propterea filiis suis auctorem fuisse. ut Bostarem Hai nil care inque, captivos Carthag. duces, suaeque custodiae commissos , Crud litor trnetarent. Hi ne Potius suspicari possis, Romanos amicosque Marciae veram atrocis, quam Atilius obierit, mortis rationem ab ea OCculta se . ne dolori Prorsus subcumberet. Praeterea mirum videri potest, captivos Poeno et ipsos duces, Regulo adhuc vivpnte, mulieris est juv num custodiae traditos fuisse. Minus quis

haerebit in loco Gellii Vl. 4. . Tu ditanus somno diu prohibitum Regulum, atque ita vita privatum refert; idquo ubi Romae .cognitum est, nobilissimos Poenorum captivos litteris Beguli a Senatu dedi-

t ... interiisse . . Vido etiam Plinium, lib. IX, cap. 33.

Suporest, ut tertium argum Pntum , a Polybii silentio dei uintum, paucis refellam. Primum ex XL libris, quos scrip git, noti nis1 quinque in togri restant, Ptimque aliis,

qui periit, libro et loe , do huc re egi SSE, ex ejus Fragm. lX, καὶ

την γυναικα ἐς λόγους εδεξοιτο ,

scilicet nostri liis) et ex tota histo-rrae Polyhiaciae natura ac indole probabiliter colligere milii videor.

lus, sod demum post cladem, Poenis A. V. SQ, et, Metello Cos. inlatain, arano PDdom, vel fi q. C. Atilio ei L. Manlio Coss., Bomam missus est, quod intelligitiar tum

i 89 sq. Polybius aritem chronicam composuit historiam, et hanc 'Pω-norum legationem noti modo hane ob causam rebus a Rosulci usquoad captivitatem gestis non ad nec

in re, sed Poston quoque justo loco et temporis eo facilius omittere P tuit , quum prorsus inutilis mori , nee ad fortunam Poenorum mitigandam, vel ad res mulandas quidquam habuerit momenti. Deinde sola sere praelia, in h. plinteo Iedita, solasque pro Odum res, ab ipsιs ducibus, et ne quidem ab omnibus, v. e. a L. Cornelio Seipione in Sardinia ot ab aliis ses-

vel prospera, vel adverea, memorace unde hi simiam quoqueatinorum ab V. C. 499, 5o3, qu paucissimis absolvit, et insignes ho-

363쪽

nores, C. Duilio a S. P. Q. B. ha

bitos, Bostaris Hamilcaris cluc tam captivitatem quam supplicia, et quot non alia 3 silentio praetormittit. Ad haec, quae dixi, confirmanda multum valent verba Polyh. I, 36 i δε κω ὐπερ oc

v. 68o seqq. et VII, 558. Praeterea non facile quisquam, nisi prauudicata opinione imbutus, sibi persuadebit, solo Polybii silentio solaque Diodori auctoritate, quaen C adeo magna est, nec vulgari quoque sententiae adversatur, ii dem tot scriptorum, filii DB in probabilia quidem, nedum absurda

commemorant, Tudetani in primi A et Tuberonis, quorum ultoreum M. A iii illo Consul ei Polrbii

aequalis fuit; althr, cujus historia a Dionysii, , Livio aliisqtie Passin

laudatur, balli ei vilis initio ex SCto

Africam provinciam sortitus est, unde rem, de quo quaeritur, ex

Poenorum non minus, quam Romanorum actis publicis cognoso

re potuit penitus labefactari, ne

minemque, vel eorum, vel Romanorum tun C temporis viventium,

in veram rhi rationem inquisivi se, sed omnes rumori plebis nugisque anilibus temere credidisse. Quam parum firma sunt argumenta, a Ril eritio scriptorum petitat Et nonne eadem ratio ad fidem Diodori convellendam pertinet yNam Bostaris Hamilcarisque etr liquorum, quae Diodorus narrat, nec Polybius, nec quisquam olius mentionem facit. Denique ponamus, totam de Beguli suppli uonarrationem ess fabulam, quam

Vel rixor ejus, vel, quod Cl. Boos

suspicatur, ipsi Romani Aint com- monti. Num v ro iidsm finxerunt etiam, Atilium Romam vetat se, et Carthagiuem rodii keyid quod Tui,ero, Cieero et tot alii, De Polybio quidem ex epto, ut ex Frre. supra adlegato ad par t, testantur, quodque non mirum videbitur ei, qui mμminerit, qualiΑ qua ut usque vir fuerit Regulus, et quam confidenter Poeni, eo Bomauis reddito,

Captivorum commutaticinem mili resque Paeis Planditio nos sperare potuerint. Num et hoc in commentis numerandum est, cui latriennon magis Romani tum viventes

fidem habere dubitavorintῖ cui nemo cota tradicere uti, us sit 3 quum non elain illo hi occulto in urbem venerit, sed De tu nil curiae interruerit 3 Silices concoquere Potest, qui ad haec pro letida pronum 32 esse Profitetur. Quod si vero Hegulus revera Romani Prosertus e fit, ct Hon modo non Censuit captivos hedimendos, verum etiam dis qua- Rit, ad coque Rummam Uni atri quo

hostium spem fefellit: crudelitas, quam Poeni in ipsum redeuntem , et vindicta, quam postea Romani in captivos hostium duces exercuisse dicuntur, quam maxime pro habilis est. Ceterum qui Prointerea fori iter et legation om Atilii in duhium vocare sustinet, quod stulti sit hominis, s a suadere, quibus sibi ipse pestem machinetur, set ad sexquisita potius supplicia r dire, quam jurisjurandi religionem fallere, Dum remitto ad Cic. ΟΠ.llI, 26 seqq. et tempora respi Per jubeo, quibus ros publica Romana anctis: ima fuit; et botiis exemplis ditissima. ο

364쪽

ΡUNICORUM LIB. VI.

IAM, Tartessiaco quos solverat aequore, Titati In noctem diffusus equos jungebat Eois Litoribus, primique novo I haethonte retecti

Seres lanigeris repetebant vellera lucis. Et foeda ante oculos strages, propiusque patebat sInsani Mavortis opus : simul arma virique Ac mixtus sonipes, dextraeque in vulnere, caesi

a. umbae in . et Put. eum pris eis edd. Sed juvebat obponitur πω sol rat. 3. refecti eoni. N. Heitas. Ut vero nox terras tenebris, quasi amictu, puto . palla testere, ale sol reterre dicitur. quod Drakeri. istu trat locis Sil. V, 36; XII.

6S; Ovid. Met. VIII. 1; ei Lucan. IV. 529; coii . .ronov. std I iv. I, ST. i. retiyebant Emetid. Burna. ut irre Delles , fla, mmis, ele. Sed minuita mutationeianirri r. v. Lei legi posse. et de voee rem tere hoe sensu consulendum esse Groa nov. Diair. Stiri. e. 34, mouet Drax. F O potius pectebant scribendum esse olim putavi, ei nune idem editum video a Leseh. qui in antiquis ρε leb.rrit inveniri lex latur. et hine male repetebant emendatum existimat, ne versus claudicaret. Cons. not. Nee tamen promus damnanda est ieetio vulgata. - 5. En iterum reposuit Lelah. Non male, sed contra hhros. At vel Strat malebat Ν. 1lcitis. - 7. d. in pu vere cinae Η. h. , quae, etsi abscissae, etiamnum hastas leuehar L. Emend. Bilrm.

Non male. judice etiam Drah. eoni. V, 6 o; xl Il, 693; in υumere caeco coiij. N. lein s. cons. uot. ad V, 2; deatraeque in funere in ipsa morte in caesint confident de I. Tartessiaeo quos soluerat aequore occidentali Oceano. Cons. X,

538, ot ad III, 399. - solverat , Titan . . . ut XII , 68t. 3, 4. prima luce salutabat Seres, extremi orientis populum , in parte Schensi, seu Chen,i, pr vineiae Sinensis, cujus urbs Seranu De Κant se hu dicitur, de quo v. Ill. Bruns .m d. Haudbueh d. alten

repetebant Dellem, gericum, ut de- poclerent foliis, de quo serici parandi modo vid. Da usq. ad h. l. et

Georg. Il. II; Inti p. ad Claud. Cotis. Olybr. et Probi v. I 8O seq.ot ad Val. Fl. VI, 699; Salmas. ad Solin. e. 63, et mi Tertuli. Pall. p. I98 sq. 233 sq. Hard. ad Plin. VI, 37; XI, 23; XIl, l . Cf. V. L. Seres in Oetidotat. finibus Sinae. Mut, si fides habenda Drenset. in Gese h. d. geogr. Entdeci. P. 126. lanigeris lucis, a P. Dieophr. H. P. IV, 9. Cf. Herodot. III, iosi; Plin. XII, Io, et Claud. l. c. - 5. Cf. Liv. XXII, 6. Poeta

autem ad hanc stragem tratis tulisse videtur, quae idem Liv. XXII, 5t: do Cannon si res ri. Cons. adv. 47. - 6. Insani Mavorsis opus atrox bellum ejusque ou titus. Cf. Virg. AE. VIII, 5i6, ubi v. Herne.

365쪽

3bo C. SILII ITALI CiHaerentes hastis : passi in Clipei lite, j liba que, Atque artus trunci capitum, mictusque jacebat

Oscibus in duris ensis : nec cernere deerat in Fria Atra seminecum quaerentia lumina caelum. Tum spumans sanie lacus, set fluitantia summo Eternum tumulis orbata Cadavera ponto. Nec tamen ad vergis fuerat fracta Itala virtus. Bruttius inigenti migerandae caedis acervo, i SNon aequum ostentans Confosso corpore Martem, Extulerat vix triste Caput, truncosque trahebat

Per stragem, nervis interlabentibiis, artus, Tenuis opum, non patre Dilens lingua vo; sed asper Euse, nec e Volsca quisquam vir gente redemit et o

edidit Lelah. dextrσque m υ. caesa H. Mira, h. e. manus abscissae etiamnum te, tum letierites in corpus hostiis ualires sum, eorij. Cel. Emesia . Vulgata forte Ieetio, si verba doti . in Dula re, ut reliqua, qua' praec dii tu e xequuntur, subflau tiva ad jacebat retuleris, serri potest; velai disticelion mxt 3 ulnere subula, ve M sie junxeris, crest h. h. istis in t/uInere r. , ut paulo durius id dictum sit pro . ea forum dextrae haxiarum loris, seu amentis inhaerentes. inplicatae. - 8. juba que . h. e. galeae, Uxon. vel Polius, teste Rh. tres seripti cum Il. t ei a. quod ei Dau sq. placuit. Vulgo tu que; A. ad V, 366. - fuerant Lotia tril. vii te ruerat tota ingeniose corrig. X. 1leins. quod recepit L 1 h. quum viri u fracta quid cui furrit, riec tamen tola ruerit; cons. ad XV, 739; ruerul 1 cis multo Megantiussorei, judicio Ill. Eriae ii, quiun Daeta, h. e. adi ela suerit virtus 1lomana, sed 'viauli se crexerit, non corruerit. - S. Bruttitis. COl. Vulgo Brutius, ut Βαουτνω, Βρυτιοι et Βρεται iii scriptis quihusdam Graecorum liliris, Prob. ia aver. Ilai. ant.

o. uec comere deemi, ut a l. eriat, sollic t copia, seu facultas, licebat, κν h. e. εξην επι Ut n P.

15. Bruttilis et Voticorum gente,

et aquilifer Flaminii in bello, adversus Boios gesto. suisse fingitur. - 16. Non equum, non propitium

filii ot Η inanis. Cons. nil II, 364;

AED. I, 4. -IO. redemit, virtute sibi paravit. - cevum, αρων, aeter

366쪽

PUNICORUM LIB. VI. 35 IPlus aevi, nec magnanima puer addere sese Pubescente gena castris optarat, et aCri Flaminio spectatus erat, quum Celtica victor

Obrueret bollo Divis melioribus arma. Inde honor ac sacrae custodia Marte sub omni dis Alitis; hinc causam nutrivit gloria leti. Namque necis certus, captae prohibere nequiret

a l. magna anima ex emcitu. Dauxq. recepit Cess. coss. vers. et Horat

. I. xii, 37; ad fere seripti et Parin . Vulgo ab ere, quod proprie xignis-

eal a se dare, amovere, excludere, adeoque eonir. του addere; vid. He m. ad Tibul. II, I, 8a, ei ad Virgil. Org. lib. lli, vers. 96; it. Gronov. de Pec. vet. IV. 8; p. 3O8; ubi abdere sese eastris interpretatur, exesse castris. Conistra Dausq. tu tiris in castris agere et delitescere; nec 'nanimis ρuer addere sese P. s. c. cosarat, vel dubitarat, vel trariarat, vel Ditarat eo . N. Heins. Levior sorte medicina. nec mu nimis Puer abdere sese. . . optrim t. inalio lamen leni e fere profluere videtur, si Post mer interpungatur, Vel etiam verba, nec e Votias ... Puer. parenthesi includantur. Tum magno ani , seu magnin animo, seu magnanimus rePonendum, e , aduere e seriptis recipiendum. Sed praestat ingeniosa Iss. Emesti emendatici : nam mvno animo, Vel mari animi puer addere, etc. ut ratio eorum, quae Priecedunt, reddatur. - 2 a. acri, uon acer, fieripli. .

nitas, immortalitas sepiae. Ill. Ernesti opitiatur, adolescentulum designari, tam Atrenue Se i Pron Em, ac si Provectus aetate miles esset,

adeoque quod aetati desit, redimentem h. e. Compensantem factis et virtulo. - 2 , II. Dura est

et con orta interpretandi ratio, nDrahen. Propositar puer magnanim Is nee h. e. nondum pubescente sena ut dorsum citatum h. e. equi

citati, X, 4 ,-duro laete lum

apud Properi. II, vir, 14; ubi vid. Broukh.) jam optarat, militiae nomen dare, ad quod propter inatem cogi non Poterat. Gesner. iuThes. VOc. abdere et Les b. ad h. l. ex antea die is plus repetunt: nee Puer Pubescente gena magnanima plus optarat, etc. Videntur itaque et hi τώ magnanima κως εννο ιιν ad puerum rotulisse: sed plus

h. l. Pro magis adcipi, grammatici minus Concedent. - 23, 24. Quum Flaminius Boios bello obprimeret,vid. ad IV, 7o4. - melioribus, benignioribus, magis Propitiis, ut

676, et Virg. AEn. XII, t 7

IS, 26. Alitis sacrae, aquilae, quae numinis instar ad aram in

ejus honorem in principiis positam, coli, jurari et adorari solebat; vid. Dausq. ad v. 37, Lips. Μil. Rom. IV, 3 seq. V, 4. et ad Tae. An n. I, 39; ΙΙ, 17 , Ιnipp. ad

ad Stal. I h. X, Iro se l. - 3 Iarte sub omni perpetua. - gloria et ho- Os, quem virtute sibi paraverat. nutritit, Latius fovit, aluit, li. e. servavit, e manibus hostium eripuit, et hoc pro, inpulit eum, ut religiosissime curaret ac custodiret,

summa cura tueretur causam Dii,

aquilam, quae mortis ipsi causa fuit, quoniam iri prima acie signa in hostem feruntur, isque illa potissimum capere nititur. - 27, 28.

367쪽

352 C. SILII ITALICI

Quum Poenos aquilae, postquam subsidere fata Viderat et magna pugnam inclinare ruina, Occulere interdum et terrae mandaro Parabat. 3 Sed, subitis victus telis, labentia membra Prostravit super, atque injecta morte tegebat. Verum ubi lux nocte e StJgia miseroque sopore Reddita, vicini do strage cadaveris hasta Erigitur, soloque vigens conamine lato 35 Stagnantem caede Et facilem discedere terram Enses fodit, clausamquo aquilae infelicis adorans Effigiem, palmis languentibus aequat arenas.

Supremus fessi tenues tum cessit in auras Halitus, et magnam misit sub Tartara mentem. oJuxta cernere erat meritae sibi poscere carmen

Virtutis sacram rabiem. vinus ab alto

reis Col. Vulg. illecta Barui. explieat, omnes in eaedem suani illiciens tam sorii facinore. et Cel I. adpeten mortem, quae nocidum aderat Proxime; Dicis morte cons. Bum. el injecta mole scilicet corporis, N. Hei iis . Utrunaque arridere potest; infecta, vel injicia morte tentabat Le h. aista non nemo teste Dau q. 35. Migens, non tris , .Col. εχl. - 37. canamque, h. e. nil proficientem, quam nequidquam veneraliatur, susPie. N. Heins. Possis ot 1i. e. auream. - 4 t. merita AEl. et Ox. Vulgatam ni rito sibi de tidii Leleti. ut merito scilice Lamno poeta dixerit thae e ejus verba sunt in maiatione redunitiis ad nobilius genus, cons. not. ad V, 495. - 42. L. in . uon L inus, Col.

prohibere aquil , ut καλύειν et ειν Gron. Diair. Stat . c. 28. - facilem γειν τινα σιν oe, quod jam monitum discedere quia caede stagnabat. video a N. Heitis. et Drah. Simili- discedere vid. Hein s. ad Ovid. Fast. ter duemfere V, 49o, ubi vid. not. IV, 37t. - 37. inclusam subsidere, recedere, Vel eomum terrae, vel , Voss. judice, sacello,

favorem decrescere, minui. - M. δετω, ot εστι νεώς μικροe, ὲν ω αντος

interdum , interea, Drah. coti f. ad ενili-αι. testst Dione XL. IV, 491. - Parabat et nam morte P. I 28. Prior ratio simplicior est puniebatur, qui signa umiserat. et satis apta contextui. Neutra - 32. morte, cadavere, Vel se meti Drah. satis cit. CF. V. L. mortuo. Cons. A C. uP. Non. 2, u. 38. aequiat, aequas, plunas facit,3 et 8; Plin. XIV, ι9; Prop. II, xiit, ne tumulus sit indicio rei dese fisa'. dia: Cic. Mil. 3a, pr. Coll. c. ι 3. 4o. Il. Cf. V. L. - 35. Erisitur, se ipsum a. 3. - misit sub Tartara ut ap. erigit. - 36. Stagnantem caede Virg. An. IV, 243. XlI, 43. Proprie aqua stagnat. Cf. 42. Virtutis meram rabiem vid.

368쪽

ΡUNICORUM LIB. VI.

Priverno, vitis Latiae praesignis honore, Exanimum Nasamona Tyren super ipse jacebat

Exanimis : non hasta viro, non ensis; in artis 45 Abstulerat Fors arma : tamen certamine nudo Invenit Marti telum dolor. ore Cruento Pugnatum, ferrique vicem deus praebuit irae. Iam lacerae nares, foedata lite lumina morsu, Iam truncum ruptis caput auribus, ipsaque diris Frons depasta modis, et sanguine abundat hiatus :Nec satias, donec mandentia linqueret ora Spiritus, et plenos rictus mors atra teneret. Talia dum praebet tristis miracrata virtus, Diverso interea fugientes saucia turba IsJamantur casu, silvisque per uvia caecis Ablati furtim multo cum vulnere Solos Per noctem metantur agrOR : soritis omnis et aura Exterrent, pennabue levi commota VoluCris.

43. yrinsignis aeripti, Med. et Mariin. llerbip. non repugit. Dausq.Vulgo Persignis, solenni aberratione, ex compeudio scriptur:E Drla. t iuua exempla dat Drah. Exanimus incite reposuit laes. Mox vulgg. arctis, vid. ad V, 477. - .iniandrit malum it Ν. Ηei . col. irg. . tia. X, 24 --Οxon. rvtu . ad IV. IO; satia Col. salmi Put. R. 3; Med. saties, satis est, et satis es in editis.

ad VII, 9. - Laevinus cons. V, 544

seq. - ab alto Priuerno cons. ad

I, 43i , in V. L. - 43. Privernum, Volscorum opp. in Latio . hod. PAmmo, in colle situm, unde li. l. dicitur, quod Dan q. male exponit antiquum, Coll. Vim. aen. XI, 54o.-Ditis vel haculus e vite erat insigne cen urionis Romani, unde Latia) qu6 milites ob levi ra delicta caedere solebat, quare vitis pro ipso centurionatu poniatur. Cf. XII, 3 35, 465: Plin. XIV,

V, et, quos Drah. ad XII, 395, laudat, Quintil. Decl. IV, p. 43; Euseb. hist. ecclex. VII, IS, P. Fabrum S m. I, i , et Ursin. fami l. Rom. in gont Didia. - 45. artis, scilicet rebus. Cons. ad V, 477. 46. nudo, sine armis. - 47 Reg. Comparant Liv. XXII, SI, extr. Val. Max. III, 2, ex. 2; Stat. H.

VIII, 7GO; ubi vid. Barth. Cf. ad v. S. Sed quod Livius de Pintio tradit,

Silius in R incanum transtulit, sin- dumque scenam nimis ad vivum teseCaVi .

57. Ablati e . ad V, 633. - 58, 59. imitat. Virg. . Eu. Il, 728; ubiud. Cerila. - metari, fragra Per agrare, ut alias metiri. C ms. Sen.

369쪽

Non sopor, aut menti requies : agit asper acerba οὐ Nunc Mago adtonitos, nunc arduus Hannibal hasta. Serranus, Clarum nomen, tua, Regule, proles, Qui longum semper fama gliscente per aevum, Infidis servasse fidem mei norabere Poenis,

Flore nitens primo, patriis heul Punica bella

Auspiciis ingressus erat, miserumque Parentem, Et dulces tristi repetebat sorte penutes Mucius. Haud illi comitum super ullus, et utris Vulneribus qui ferret opem : per devia, fracta Innitens hastae, furtoque ereptus oPaCae ro Noctis, iter tacitum Perusina ferebat in arva,

Ac fessus parvi quaecuinque ibi fata darentur Limina pulsabat tecti; quum membra cubili

Εvolvens non tarda Marus vetus ille parcntis

Miles . et haud surda tractarat praelia fama; σπ

61. Geniis Aldire cognomen in numis et tuam . Sammanrus et Sarimus scribi, a deinvictis Samius, Tyriis, h. e. Pinnis. vid. ad I. 72ὶ vel potius a Sarruno, antiquo, Umbriae oppido, unde Sarranates dicit Plin. III. in , monent Drahe . ad h. l. et, qui de familia Atilia Melissime egit. uruliusque rulsarea errorea resula Ll, Perison. Animadv. his l. e. I, p. ei 33. Vulgatam aeripturam Serranus tuentur Herus. ad Virg. . . VI, 845. et alii, qui Propter historiam, ex Cic. B Q. Amer. C. η, Plin XVIII, 3. et Vat. Max. IV. iv. S. notissimam, Semrino hoe nomen a senem do inditum putant. Sed inde polias Serenus, vel Semnus certe dicendus videtur. - 7a. M, non Hic, Col. et R. a: Nox ibi, non hic, vel Mic, et v. 73; cum . non tum, in seritis. - 74. jani turda ob genectutem eorrig. Barth. Adv. I, I 3,- 6 r. arduus, ut apud Virg. AEn.

IX, 53.

62. Serranus, h. o. M. Atilius Begulus, cujus patri idem nomen

erat, vid. ad II, 8. - 65, 60. patriis Auspieiis, aeque infeliciter, ac

pater, Coll. 68 3. - 68. super, SCilicet erat, vel supprstes erat, ut ap. Virg. aen. III, - atris MLneribus, ut ap. Virg. .En. lX, 7 , propter sanguinem utrum. Confer Drah. et nd V, 165. - TO. Innitens

hastae, εγχει at si ενος, llom. Il. ξ, 38, et σ, 49. Cotis. Virg. An. XII, 386 , 398. - ereptus, Se eri Pions, fusilens. - furtum Metis ut apud Curi. IV, XIlI, 9, et furtum diei a p. Liv. XXVI, 5 i. - funari, ut o a -

πειν est, clam altero quid facere,vid. Perimn. ad Titan. V. H. III, c. ult. Cf. ad VII, 487. - 7 ι .rusia , hod. Perusia, urbs Etruriae, juxta I iberim, ab altoro later Trasymoni lacus, qui nuns Gyo di Pertigia dicitur. - 72. quaecumque ibi fata darentur quem-

cuinque Pasum sors serat. Nescius, hostis inde, an amicus Proditurus sit, Celi. - 7s. surdus, ut κωφος,

passive dicitur, qui ncin auditur,

370쪽

355 DUM CORUM LIB. VI.

Procedit, renovata focis ot paupere Vesta Lumina praeteudous, utque ora uγOVit, et aegrum Vulneribus duris, ac lamentabile visu l)Lapsantes fultum truncata cuspide gressus, Funesti rumore mali jam saucius aures : 8oα Quod scelus, o ui inius Vitae. Dimiumque ferondi; Adversis genitus cer P te, maxime, Vidi, Ductorum, quum captivo Carthaginis arcem Terrores vultu, crimen culpamque Tonantis, Occidere, atque hausi, quem non Sidonia tecta 8s Expulerint eversa Ineo de Corde, dolorem. , Estis ubi es ni iterum, Superi y dat pectora ferro

quivi reccidi Ceil. quia cum Εὐιλιυens jungitur. -- 76. -ste Marsus, et quidam alii. vulgari errore; vid. quos Dravera. lauitat V v. l=D. ad Ovid. Fast. I. I34 . ei Br in ii. ii l Prol, . ll. 27. - 78. Vulneribus Crudis, la. e. recentibus, malebat Ν. Ileii s. Νoit ritale; frit non ne cesse est. - 8ι. -υιtae, qui nimis diu v xi, 'olon. non refrag. Dausq. Vulgatam nimium Dita'. .. gemitus male defendit Bariti. Adv I, i 3; ut sit, qui viiit diu, ut videret, quae maxime omnium nosset. - 85. ausi quidam recenti. - 86. Εvule t Ux. - 87. eia, h. e. heu, coni. N. Helii . .

et tacet; hinc do quo nihil auditur, ig totus, obet, cui iis, ignobilis, . e. herbae surdae et Unobiles apud

militer mutus et caecus Passim OC-

ta , εστια, ignis, Vel meus. - ρapere, exisua, 'uniis Pauperum esse solet. - 79. Cf. Virg. m. XII, 385, α Alteruos longa Diteratem cu pide fros, . . eL Si P. U. 7o. 8o. Similiter g vior ne nuntius civ res Vianeret dixit Virg. . . VIII, 53a , ui,i vid. Buran. 8a. Praeclara ad Regulum patrem apostrophe, qua Marus, dolore et indignatione in Pi sua , Deos, malorum auctores, grn iter adcusati misen. ad v 84, -- plox it pietatis gentilium spo im eurio at, ' H. ubi quid infausti piis,

et contra in protii g sausta quaevis evmii re viderint, Deorum id crimina et i vidia contingere prata Erint, et Deos Psse, vel res humanas Curar', Negaverint. Haec lo

quotidi ot cogitandi ratio, quam in in sentitium Priscorum nationisa miliarem fui se, multis sexὐmplis ostendit, minus offendet eos, qui

Homeri veterumque poetarum ly tione imbuti sunt. - 83. tuti vultu, quamviη captivus Ps PR. 84. strinom cia Pamqtie Tonantis rat

SEARCH

MENU NAVIGATION