장음표시 사용
511쪽
suas per Aquitaniam' comesisisses,' telisti η pM .i ob rapinas de insolentiam ut 'increpare: roa auissh i Sia Chramnum insuperhabitis patri mii datis sitit id Gildebertum venisse Ii lci tactis' Sanctotuni ueliquiis hirinisse nun quam se eum patre ius in redituri, αγι quo foederρο Muit latii. repἡtiuisse cumque' potuis; occupario sei' ladu rsus quin,' Chlo rius, Saxonica expedition odeuratus Churibόrt via Gunichramnum filios ciam exercitu inistrit iuridiis Oaxit i Eod in tenti, ό, R C. Basilij atino ειν latiustias i magnum' bellumaduersussaxones heiatinisi freti iaab Childeberto selicitati, ec bcceptae suseriore atriis iniuriae mei nores'. in Frisdiam Transtenahahi 'rim rant, nec prius' praedrus ura jacte 4neni μὲν bu Iari desierant', quam sicuti de postea 'regnanee CasmMagno fecere in ad Rerium uenissent. quod castrum, aduersumCosoniae Agrippina & a Fredegario Diuu Mis eis itarem, ab v Diu hasti' dActum nonnulli i ad Gregorium inj iis , libein No uesium castellum Cistenanum, perpetam inutauerti Dum, Chlothallu, Saxonico bello desinetur, Chiudebertus libenter credens, id quo Laudierat, eum 4 Saxonibus interfectum , & Regnum fraternum tarn spe praesumens , Campaniam Reniensent ingreditur regionem igne & ferro vastat, ae diripit i quae udire potest, cuncta pervadit i dc usque ad opiduus Risimos populabundus accedit Videtur tum Childebertus Compendiurn cepisse, si verum est, quod in libro
de vita Marculfi Abbatis inuenio , Marculsum mi cassinum , natione Francum, ad Childebertum Regeria, in castro compendio cum uxore&Optimatibus coniumorantem, venisse petitum, ut donationes praedioruhi Monasteriis suis aptis hominibus datorum litteris con firmaret. constat enim Compendium, ununt ό Palatiis seu villis Regum Suessionicorum, ad Chlothariunt pertinui sse. Quis porro tertiae huius ac vitilinae Chlotha ij aduersus Saxones expeditionis euentus fuerit , Gregorius, vir , quam historicus , melior, memoriae non tradidit. Sed in libro rerum gestarum, Da berti, de Oo O
512쪽
apud Fredegarium atque Aimoinum inuenimus Chlotharium seniorem Saxonibus arauissimis ut ait Fr culsus praeliis a se prostratis uictis quingentas boues in annos singulos tributi nomine imposuisse : & Da-gobertum Chlotharij pronepotem anno post secundo de octogesimo Saxonibus, qui Venedos, Sciauinos di ctos, Toringiam, aliosque proximos pagos saepe vastantes suis se copiis in posterum Francorum finibus prohibituros spoponderant, hoc tributum remisisse. Gregorius in Historiae libro v, & Paullus in libro ii rerum Langobardicarum scribunt Chlotharium, &SLgibertum Reges vacantem agrum Saxonum , qui r
gati ab Alboino Rege ad XXX circiter millia una cum Langobardis in Italiam transierant, Sueuis dedisse iacpostea Saxones, ne sub Langobardorum ditione essent, ex Italia cum coniugibus de liberis per Gallias in Germaniam reuertisse, atque in finibus, e quibus exierant, a Sigiberto collocatos Sueuis bellum intutae,& duobus proeliis superatos ac deletos esse. Quod quidem do Sigiberto vere dici, de Chlothario maiore eius patre nullo modo potest , cuius post obitum anno VIII Alboinus Rex, sua parte Pannoniae Abaribus Hunnis sociis & amicis concessa, Langobardos , & supradictos
Saxones, multos praeterea Gipedes, Bulgares, Sarmatas, Pannonios, Noricos, & Sueuos, in Italiam adduxit. Nisi forte potius sicuti Fredegarius in Epitonae,& Aimoinus in libro III Historiae produnt) Theode-bertus senior, Theodorici Chlotharii fratris filius, hosce
Saxones in Italiam commigrare iusserat; quos eo videtur misisse, ut locis, quae ibi occupauerat, tutelae causa praesiderent. Gregorium,&Paullum secutus non est Sigebertus Monachus, qui Alboino Rege una cum Langobardis, Saxonibus', aliisque gentibus Italiam ingresso, Sigi-bertum Regem agros discessu Saxonum vacuos ac deseditos occupauisse, & Sueuis colendos dedisse dicit. Ex hi apparet Saxones, si non interiores,saltem fluminisVisu gis accolas, Toringis & Cattis finitimos, ante annos fere
trecentos, quam nomen omne Saxonum diuturno bello
domitum Carolus Magnus Christianam religionem, &imperi j iugii recipere coger ,a Theodorico C lodouei
513쪽
Li3ER OCTAVVS. 47I filio stipendiarios esse factos : & Theodeberto , The debaldo: Chlothario maiori, Sigiberto, Childeberto,
Theodeberto, ac Chlothario minori Regibus Francorum per annos amplius centum eos tributa pependius e. Vnde Theodoricum in bello Toringico, & The debertum iuniorem Childeberti filium in bello ciuili, Saxonum opera usos legimus: & Saxones cum Francis
auxilium Paullo tyranno aduersus Uambam Vesigothorum Regem tulisse. Neque tamen raro iidem intra id tempus rebellauere. Nam Fortunatus in libro V I Ca minum, & Aimoinus in libro II IHistoriae auctores sunt Sigibertum, Chilperico fratri adiunctum , pulsos acie Saxones, qui Toringos, dc Danos socios sibi adsciuerant, pacavisse. & Paullus in libro Iu rerum Langoba dicarum, ac Aimoinus in libro III scribulis Francos, qui sub Theodeberti minoris imperio erant, VII regni eius anno cum Saxonibus pugnauisse, & masnam utrimque caedem esse factam. Eosdem Bertoaldo duce, violata fide, bellum Dagoberto Regi Orientalium Fran corum intulisse , atque a Chlothario , & Dagoberto Regibus occiso Bertoaldo filsos fugat6sque, agros vastatos , puberes omnes interfectos esse constat. Postea
Saxones, quod sicuti pleraeque Gentes Francis subiectae, Praefectoruita aulae imperia detrectabant ; Pippini & Caroli Ducum armis fracti obsides dedere, ac tributa pacti sunt. deinde a Carolomanno , Caroli filio, desciuerunt, mόxque subacti, ac in deditionem accepti ;plurimique ex his Christianis sacris initiati sunt: a Pippino quoque victi se in Concilio, quod tum mense Maio
quotannis indicebatur, honoris causa trecentos equos Regi daturos iurauerunt.
Dum Childebertus Francorum Rex Campaniam Remensem absente fratre depopulatur Austraptus Dux metu Chtamni in Basilicam Sancti Martini confugit , moxque reuertente ex Saxonia Chlothario Rege periculo liberatus est. Hic paullo post Clericus factus apud Sellense castrum in Pictonibus Episcopus ordinatur, &Pientio Pictauorum Episcopo delimatur successor. Sed Charibertus Rex, Chlothari j filius, mutata
514쪽
6 RERvM FRANCiCARvM sententia, in locum Pienti j Pascentium Abbatem Bisi lieae Sancti Hilarij substitui iussit, frustra querξnte Austrapio, &hunc sibi locum deberi clamitante, qui regressus in castrum suum, sedivione orta, a Testalis acceptas iniurias vindicantibus interemtus cst,&ut ait Cr
gorius, dioeceses suas Pictaua Ecclesia recepit. Ex quo intelligitur Taifalos, gentem Scythicam , puerorum stupris infamem, quos Gregorius Teifalos appellat, tum in agro Pictonico, Sellentique castro sedem habuisse. Eosdem Taifaliam vicum in finibus Pictonum incoluisse,& a se cognominauisse auctor est idem Gregorius in libro de vita Senoci Abbatis, dc in Historiae libro ricum ait beatum Senocum Presbyterum, genere Tei lum, ex Pictauo peto, quem Te aliam vocant, oriundum
fuisse, de Clericum factum, in agro Turonico Monaste rio statuto , multis virtutibus claruisse, ac paullo post
Sigiberti Regis Chlothari j silij mortem decessisse. Est
autem Taifalia vicus Pictonum , inter Clichonem dc Moritaniam positus ad Cebram flumen apud Namnetas in Ligerim exiens, hodieque dictus Tifatigia. Horumce Taifalorum Gallicanorum mentionem facit Gl ber Rodulfus Cluniacentis Monachus, in libro urerum sua aetate gestarum , in quo scribit homuncionem que
dam genere Te alum a partibus balliarum in si nicam
ad Anachori tam fama notum etenisse. qui Auctor ante annos fere IDC Henrico Rotberti filio regnante viguit. Multi igitur Taifali, relictis domibus suis, in finibus Pictonum non longe a Lisere & Oceano sedem cepere. Sed quo tempore, cuiusve ductu Galliam ingressi sint, & in supradicta Aquitaniae parte consederint, scire difficile est. Erunt fortasse, qui credent hos Taifalos ortos esse a Taifalis Gentilibus, quorum una cum Sarmatis praesidium Pictavis fuisse docet Notitia prouinciarum Imperi j Romani. Equidem cum animaduertam Taifalos Sarmatis de Vandalis fuisse finitimos, atque cum Teruingis, gente Gothica, Daciam Trans danubia nam
incolume , existimo partem eorum Alaricum Regem Gothorum secutam esse in Italiam, ac mox duce Ataul- , Alarici successore, in Gallias venisse, atque tandem
515쪽
in agro Pictonico , parte nimirum Aquitaniae secundae, quam Gothis Honorius Aug. ad habitandum dederat, consedisse : Chlodoucumque Francorum Regem, cum victo caesi queAlarico Rege Gothos ex Aquitania expelleret , ac interficeret, Taifalos quietos & imperata facientes in suis sedibus reliquisse. Nisi quis mauult hosce Taifalos una cum Alanis finitima gente ductu Goaris Regis Gallias petiisse, & in agro Pictonum circa Ligerim Honorij principatu sedem cepisse. idque eo verisimilius videtur, quod imperante Placido Valentiniano Honori j
succcstare, pars Alanorum trans flumen Ligerim considebat. ut in libro de origine Gothorum tradidit Iordanes. His animaduersis ad ordinem reuertendum est. Paullo post populationem Campaniae Remensis, Childebertus Francorum Rex Lutectam Parisiorum regre
sus in morbum incidit, quo diutissime conflictatus, ac tandem oppressus decessit. Quam puto causam fuisse , quare Chlotharius reuersus ex Saxonia ab eo factam absenti sibi iniuriam non vindicauerit, nec bellum inferre voluerit aegrotanti fratri, cui breui morituro successurus erat. De anno, quo Childebertus obiit, obscurum est. Auctor Appendicis Chronico Marcedini subtextae Indictione v postConsulatu Basili j V.C. anno tuli a Lyri eum decessisse scribit, Marius Indictione v I post Consulatum Basilij anno XVII. cui ego Auctori eo libentius Oxyrii accesserim, qudd Childebertum&Chlotharium videre potuit. nam Gunichramno regnante floruit, & statutis Concilii Matisconensis II. subscripsit. Vt appareat errare Herimannum Contractum,ac Sigebertum: c quibus Herimannus Chiodoueum Magnum anno Christinati IIXXIII, Childebertum eius filium anno In LXIii
regni quadragesimo obisse tradit. Sigebertus illum anno DXIV, hunc Christi IDLIX, regni quinto & quadragesi-mo mortuum ait. Sepultus est a Germano Episcopo Ecclesiae Parisiacae Childebertus in Basilica B. Vincentii Martyris,quam reuersus ex Hispania condiderat. Vsua diis Monachus huius ipsius Monasteri j in Martyrologio, quod Carolo Magno Augusto nuncupauit,vno eodemque die nescioan & annoὶ dedicata Ecclesiam, de sepul
516쪽
4 8 RERUM PRANCICARUM. tum in ea Childebertum Regem Francorii docere videtur, cum X Val. Ianuar. Parisiis dedicationem Bassilica iis honore S.Crucis,oe S. Vincentili Martyris iac depositionem
Domini Chilriberti Regis ait celebrari. Sic Chlotharius mira quadam felicitate Theodorici, Theodeberti, ac Chil deberti, quorum aut insidiis petitus, aut armis oppugnatus erat ; & superstes, oc successor fuit. vii postea nepos eius Chlotharius Chil deberti fratris patruelis sibi infestissimi, & Theodeberti, ac Theodorici, a quibus magna regni patrij parte spoliatus fuerat; hereditatem obiit. & Carolus, Ludovici Augusti filius minimus natu, post obitum filiorum Lotharijser
mani fratris, qui paternis bonis eum excludere voluerat ; Regnum Lotharii, & Imperium Romanum obtinuit. Gregorius de vita Niceti j Lugdunensis Episcopi hunc Childebertum Seniorem, de in libro de vita Patrocli Gildebertum Parisiorum Regem, appellat, Sacerdotemque Lugdunensem Antistitem, qui Niceti j auunc
lus erat, dc Muinionem praecipue dilexisse ait. Non facile reperias, cuius pietas, de de summis Ecclesiae rebus solicitudo multis & magnis experimentis testatior erit, quam Childeberti. Nam ut omittam Basilicas, Xenodochia, Monasteria , Lutectae Parisiorum, Lugduni, Arelate, aliisque in locis ab eo exstructa ; edictumque promulgatum , quo simulacra Daemonum deiici iussit: quantumcumque splendoris, ocincrementi Childeberto regnante Ecclesiae Gallicanae accessit, saccessit autem plurimum huic uni acceptum referri debet. Cui rei indicio sunt Concilia Episcoporum IV in opidum Aurelianorum, unum Arelate, duo in urbem Lutectam mandato eius indicta. ex quibus Concilium Aurelianense tertium Nonis Maii , quanto Uxriviii. post Consulatum Paullini iunioris V. C. anno XX v II
regni Domini Childeberti Regis; Concilium Aurelianenselox Lix quintum V Mai. Nouembris, anno XXXuIII regni D. n.
Childeberti, Indictione XIII ; Concilium Arelatense quinia Li V. tum III Malendas Iulias,anno X LII I regni Domini Chi
deberti Regis, Indictione II, non ut mendosὸ subscliptio
Sapaudi Episcopi praefert iii habituni fuisse legimus.
517쪽
Lis ER OCTA v v S. 479 Annus autem quartus post Consulatu Paullini iunioris, Ioannis Consulis nomen ferens; post Felicem & Secundinum Consules, siue post Chlodouei obitum, & initia principatus Childeberti septimus ac vicesimus est. & Indictione XIlI, v. Kal. Nouemb. Childebertus XXXuIII impexij anni mensem ultimum ingrediebatur, Indicti nisque XIII diem XXXIV agebat. siquidem a die VIII Kal. Octobris Galli Indictionum principia ducebant. Vt appareat verum esse , quod diximus, Chlodoueum Felice de Secundino Coss. decessisse. Non possiim mihi temperare , quin huic loco inseram , quot qualesque
viros Childebertus suarum virtutum priccones inuenerit. Vigilius Romanae Ecclesiae Episcopus in duabus epistolis, quarum alteram I V P. C. Basilij V. C. ad Au- i xiv. xanium, Arelatensium Episcopum , alteram ad Aurelianum Auxanij successorem quinquies P. C. Basilij mi-ia XLVi
sit, Glori fissimi viri, fili, , Childebenti Regis Francorum
Christianais deuotionem, ac Deo placitam voluntatem Iaudat:&utrumque monet,ut de seruanda pace dc amicitia Iustiniani Aug. Sacerdotali studio eum hortetur. Idem P. C. Basilij anno ix Aureliano supradicto scribens yyy Constantinopoli, ubi a Iustiniano pridem retinebatur,cius partes esse ait, Gloriosum filium suumChildebertum Regem sepius orare, ut quemadmodum Catholico Rege, O venerationem integram Sedi Apostolica exhibente diagnum est, Fidem oe Ecclesiam omni tute defendat, & de Sede Apostolica solicitus Regem Cothorum hoc est
Totilam, qui ante annum Romam ceperat) per litteras dignetur deterrere, ne is alterius sectae sectator aliquid Romae faciat , se sve permittat, quo Catholica Ecclesia perturbetur: hoc est, ne in suum absentis locum alium Episcopum substituat. Ex quo apparet Chil deberti auctoritatem apud exteros Principes plurimum valuisse:& Francorum Reges uno sere tempore factos esse Christianos, atque Episcoporum urbis Romae patronos ac defensores. Epis Di Gallicani, qui Indictione XIII Aurelianis conuenerunt, clementissimum, σptismum Principem, amantem sacrae Fidei, ac religionis,
O triumphorum titulis ines ti imum m. Childeberium
518쪽
86 RERVM FR AMCic Ast ψM Regem voti ai t. ac Lugduni Hkodochiuni exstruxissensi ctore Vltrogothonἡ Regina commemorant. Eum leth Pelagius urbARotriae Episcopus vo inun filium, meritigistrio semum atquepraecelle8tsimum,appellitii dc sincero amore sanctae Eeeletiae 'militis Regibus clariorem factum esse, & protiniquillitate eius praecipuam curam gererea Lus i. dicit: atque' fer Rufinum legitum anno XVI P. C Ba
silij bb id Romam millum' intes iganti, quid de Pla ἡLeonis 'epistolis, dc Symodi Chalbedoli ensis constirutis sentiret, ite suspectus haetesis esset, longaepistola, Mea tholicae Fidei professione sie purgat. Memoria dignum est, quod Fominatus Presbyter in librb Hὸ vita Germa ni Parisiorum Ese scopi tradit, Childebertum v i millia' solidorum, egentibus dispertienda, Germano misisse, refractas aureas lances, vasique' argentea concisa hos' in usus sancto Antistiti dedisse: que r. in vi Carminum libro MPm Placidum, mitem , septemrem,bonum, ac aequum omnibus fuisse dicit, glauite quemcutem tanti Principis tu lisse Parisios &ὲ Palatio in Basilicam. B. Vincentii pe
hortos,qui postea Vltrogothonis Reginae fuerunt,transi ire eum lolitum ait,ibsque malos manuleius insita, osten di. Idem eundem in libri Carm. II Carmine XI pium: in aedificandis' ac ditandis Ecclesiis munificum , dc di uini cultus adeo studiosum fuisse affirmat, ut Episcopis esset exemplo: praete ea Ecclesiam Parisiacam ab eo exstructam stribit his versibus, Splendida marmoreis attiagitur aula columnis, Et qui pura manet, gratia maior inest. 'Prima capit radios vitreis oculata fenestri4: Artificiaque manus clausit in arce diem. ' ' Hac ρius egregio Rex Childebertus amore ' ' . Do Iuo populo non moritura dedit. ' . Totus in aspectu diuini cultus actare js, Ecclesiia iuges aue cauίt opes, ta CeltasHeg noster, mento Rex, atque Sacer os Compleuit Laicus riagionis opus. 'Publica iura regens, ct celsa Palatia seruans, Vulca Pontificum gloria, norma fuit. Hinc abiens illi meritarum vivii honori,
519쪽
81LiBER O CTAV V S. Hic quoque gestorum laude perennis erit.
Et Childebertus quidem pietatem, ceterasque pacato Principi conuenientes virtutes ita coluit, ut ab a mis nequaquam esset alienus. cui rei est indicio bis intrata ac subacta Burgundia ; vindicata in Amalaricum Regem sororis iniuria ; penetrata ac excisa Hispania. Sed has omnes dotes Childebertus nimia alieni cupiditate foedauit, qua impulsus Theodorico fratri suo Arvernos eripuit, Chlodomeris fratris filios per Chlotha- liminteremit,Theodebertum similiter,adiutore Chlo-axio, ac mox Chlotharium ipsum inuicem Theodebe ti opera Regno spoliare conatus est. Vt appareat verum
quoque cile , quod ait in fine libri terti j Gregorius, Childebertum mersutum, aduersia Chlotharium Regem semper inuidumfuisse. Nam de icto cum Chramno foed re, & de Campaniae Remensis populatione loqui nihil attinet. in quo videtur Childebertus iniuriam iniuria vicisci voluisse, a Chlothario fratre natu minore dimi dia Theodebaldi Regni parte priuatus. Habuit in matrimonio Childebertus Vltrogothonem , quam vetus Auctor libri de vita Balde chil lis Reginae Vltrogotham Reginam, Cluldeberti Christianis mi Regis coniugem appellat, & tutricem fuisse pupill
rum , nutricem egentium, Fidelium Monachorum a
iutricem dicit. Ex ea Childebertus filias duas, Chro
bergam , & Chlodesilidam, Chlothari j filiae sorori suae
patrueli cognominem tulit: quas ambas adultas Virgianes Vna Cum Vltrogothone matre in exsilium misit
Chlotharius, simul ac Regni de thesaurorum Chil deberti fratris sui potitus totum paternum Regnum solus obtinuit. ut Gregorius, & Fredegarius in Epitome scribunt: c quibus Fredegarius Vltrogothonem male Wal deradam vocat. Quamquam ego space Gregorij dixerim ) vix crediderim Chlotharium magno Principem
animo, iam compotem votorum suorum, conceptum in fratrem odium ob Campaniae Remensis populationem in mortui coniugem ac filias innocentes effudisse. Cet- te in quibusdam Aimoini exemplaribus reperio eas,
una cum Chlothario, dedicationi Ecclesiae Sancti Vii
520쪽
81 RERvM FRANCICAR v Meenti j post Childeberti obitu interfuisse, complura praedia Monasterio dedisse, donationemque scripto confirmauisse. Constat quidem saltem Vltrogothonem, eiusq; filias, si a Chlothario in exsilium actae sunt, a Chariberto
Chlothari j filio de successore paullo post in patriam esse
reuocatas. quippe Venantius Clementianus Fortuna
tus in libro Carminum sexto scribit Dominam Vltrogothonem Reginam, filiasque eius duas Childeberto mortuo Lutectae Parisiorum in domo, hortisque amoenistimis, qui Childeberti fuerant, habitauisle : attinsub regio mundeburde , hoc est sub tutela , ac defeci sione Chariberti Parisiorum Regis secure & honorate
vixisse. Versus Venanti j Fortunati huic loco non ii tempestiuδ inserturus mihi videor.
Charibertus adest, qui publica iura gubernans, Tempore praesenti gaudia prisca refert.
si tantum patrui si prodidit esse sequacem,
Ut modo sit tutor coniugis iste nepos: tu Childeberti retinens dulcedine nomen, Eius natarum est frater, oe ipse pater. Vua bene defensa placido moderamine Retis, In consobrino spem genitoris habent. Quibus ex versibus etiam iudicari potest, id quod iam inde ab Honorio Principe in usu esse coepit, fratrum M
sororum filios, nepotes , fratres patrueles , tum promiscue consobrinos dictos esse : atque lenem Francos
Bertum ppellauisse siquidem Fortunatus est Chari-bertum Regem Childeberti patrui sui ut Regnum obtinuisse, sic lenitatem, dulcedinemve morum re & nomine reserre. Quamquam Auctor libri de vita Beriae Abbatissae Tertum, clarum, fulgentem & splendidum
Childeberti morxem breui Chramni exitium secutum est. Is enim , amisso tanto praesidio inops consithicum ad patroni venisset, dc impetrata venia persancte iurauisset ei se morigerum futurum , fidemque paullo post nescio quo facto violavisset, videns se euadere non posse, cum coniuge & filiabus suis in Britanniam ci-xeriorem perfugit ad Conobrum Britannorum Comu