Hugonis Grotii De jure belli ac pacis libri tres, in quibus Jus naturæ & gentium, item juris publici præcipua explicantur. Cum annotatis auctoris, ejusdemque Dissertatione de mari libero; ac libello singulari De æquitate, indulgentia, & facilitate ne

발행: 1735년

분량: 687페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

11쪽

ferariamque dixit a Quintilianus. Apud Ciceronem de Inven- a Drettione primo: . a feris vexatus, in communi honore in morte eis p. P mit. Et apud Virgilium legimus mn. X, SS7,

non te optima matre

Condet humo, patriooe onerabit membra sepulibro et Alitibus linquere feris. Et Deus invisis si hi regibus minatur apud prophetas Φ, sutu- e Pis. rum, ut asini sepulturam habeant, ut canes eorum sanguinem xx H, I . lingant. Nec aliud in sepultura considerat Lactantius cum d ait: Reg. x , Non enim patiemur Ilauram Θ' 'mentum Dei, feris ac volucri-δus in praedam facere ; & Ambro lius, cujus haec e verba sunt: e , et Nihil hoc cleis Daefantius, ra eri conferre, qui jam tibi non pol . DE T ι.εs reddere: Oindicare a volatilibus, vindicare a bestis consortem e. I.

natura.

s. Sed etsi tales abessent iniuriae, proteri tamen ac lancinari Corpus humanum, alienum merito videtur ab istius naturae dignitate. Unde non abit illud in sopatri controyersiis : . v -

Bumare mortuos, ΘΗ ab ipsa natura quasi concessum comporibus . me Celut probro Gelantur post mortem si nuda di uant. hoe -- tura esse honestum, hoe humanum 4 placera id omnibus, Foe Delfuerint με semidei . qui hune functis inta eorporum honorem in

dulserunt. auia enim a ratione alienum es , δε natura humana arcana post mortem omnibus cons uua exponi, morem inde ab aniatiquo accepimus humana corpo- sepeliendi, ut monumento condita

clam ει procul a conssectu tabescant. quo& illud pertinet Gregorii Nyssieni in epistola ad Letoium: ως μῆ ανα χμνα rue λιν iG R o T I I. modo nati aut mortui. I TM άχυκοκνων ὐ GRONO II. simili modo Agathias dicit moris esse M s αδνων - -- Communi brestret Qui omnibus obluere puerperii piasrem. habetur mortuis. Lib. V. C. s. Ita quam nihil na-i is Ei eo erreJ Benefletum dare. tura simus apparet in ortu εc inte- I Natara h-ana arcana Illud ritu. Quod ut significarent Sapien- seeretum, quam vilibus elementiates Hebraei, vetuere, ne plebejae i constet, quod tam speciosum in vis aut summae fortunae qui essent , vo corporo appMM. aliusmodi fasciis involverentur, aut .

12쪽

f. II.

mana natura.

6. Hine est quod ossicium sepeliendi, non tam is homini, id est, personae, quam h humanitati, id est naturae humanae , praeiari dicitur: unde publicam hanc humanitatem dixerunt a De bdia Seneca & , Quintilianus, tralatitiam ς Petronius. Cui con-ηέ. ιi,. V sequens est, ut nec inimicis nee hostibus invideri sepultura de heat. De inimicis egregia est apud Sophoclem dissertatio ff otii vi. Ulysiis pro humando Ajace, ubi hoc inter caetera: E n ' ' Menelae, tot dicta sapienter , ea Injuriosus sis in hominem mortuum. d Fra. Rationem reddit Euripides Antigone: ἀMors jurgiarum finis est mortalibus:

Num majus aliud quid potes letho dari flIdem Supplicibus vers. 528,S29. Fecere Oobis siquid Argioi male, cecideres in hosti ista sinicta es satis. Et Virgilius XI, I .)Nullum eum vidis certamen ει aethere eassis.

Quassi sententiam citans scriptor ad Verennium addit: ug Nam quod

communem.

uis noe reperitur. Habet Austorax ALBER EO GENTILI. De Dis Belia , Lux. II. Cap. 26. Pa D. M.ti H αεπ.-locus plenius ladsertur, tamquam ex IV. Rhet. ad Here . qui liber, ut ipse postea observat, pag. s 3I. non est Ciare nis, si Virgiliana liabet. Post primam Editionem, ea sit ineidi in fon

tem erroris. Sciiptor Neapoliranus , Ant. Sehassian. Mint ara, Lib. III. De Piata, pag. 2o7. M. Menet. Is s s.

adlato Vir illi versu, statim de suo subjicit: Quive quibus tam auidit .

quod malarum omnimae extre-- est.

Hain quum legisset, ipse Italus, AL berie. Gentilis, Sc memoriter laudavit, &ex vetusto Auctore Libb. ad Herenni- sibi animo retenta puta. vii , ita ut etiam verba quadam paululum immutaverit. Eiusmodi lepida, ut ita dicam, παρορ --. plura forte deprehenderemus , si semper indagari aut sese offerte posisent loea, ubi eubile est eitationum per manus ab uno libro in alium

13쪽

fuia malorum es extremum, aecidit illis jam. Papinius: a bellatiimus: esto: , Sed cecidere odia, is tristes mors obruit iras. Et eandem causam reddit Optatus Mileuitaniis: Si intre viventes fuerat certamen, odia vestra oes mors aliena compescat. jam tacet cum quo ante litigabas.

III. I. i Quare & hostibus publicis deberi sepulturam omnes sentiunt. Belli hoc jug- τοῖι πολέ/υιι vocat , Appianus, belli commercia e Philo. Tacitus: d ne hostes quidem sepultu ram inmident. Dio a Chrysostomus servari hoc jus ait etiam Amiail.

ἀκ ἐλώm' etiamsi ad summum odia praeesserint. De eadem re estot δε agens s Lucanus hominum ritus in hoste servandos dixit. pater idem qui supra: άι-εα ω ψ-- ππων γένγ ές. ηα, ἡσ- 4ram ροκό-- σθε Γι πλημμελ. in vii. so1.τ--θεσμον πιοτον-; auod bellum hoc ultimo honore humanum privavit genus ρ qua inimicitia eousque extendit malefactorum memoriam , ut hane legem violare auderet ρ Is

quem dixi Dio Chrysostomus I oratione de lege: - τοῦτον D.

M νονται ουδειε ἔri κώνει et λιμους, an ἀώ εχ,αν-τιπι ψεειν εἰς Ω σώρωτα αλῶν ἐπιδεικνυτα ' propter hane mortuos nemo hostes judicats neque ira O contumelia in eorum eorpora extenditur.

2. ni Et passim exstant exempla. Sic b Hercules suos Alexander i victos ad Illam, Hannibal C. Iplaminium , P. 11.r 2Emilium, Tiberium . Gracchum, n Marcellum, Romanos i Dio quaesivit ad sepulturam. Credas, inquit Silius n Italicus, Io SLSu. πιιι.

I 6 Sidonis I Aliquem de Poenis aut sociis, non RoManiun, hostem.

14쪽

LIBER II. s. III.

' . donium reciduo ducem. Idem AE Hannoni a Romanis praestitum, i. r Mithridati a b Pomprio, a ς Demetrio multis, Archelao regi . AN. Antonio. In Graecorum adversus Persas militantium jura-A x. p. mento erat: Sorios ibb) omnes sepeliam: bello Gictor etiam barba- so, res:& passim in hiltoriis legas impetratam πιιυρι- , o fa-

κ . .s to qn i mortuos. Apud Pausaniam in Atticis e exem

iis ei vii. pilam eii: τε ε 3- ωσ -ν-ς P. 1ν6. A. ων λωπουν κeον γη κρυ ι ' Medos Athenienses a se sepultos d Idem, sunt, quia qualemcumque mortuum terra condi fas sis. Hu Aut, Quare Hebraeorum veterum interpretatione Pontifex Maxi-

.gJ η mus, I cum 17 alioqui rei ulli iunebri interesse vetaretur, re- e. , . pertum tamen hominem P in sepultum sepelire etiam jubebatur. f L-s, Christiani vero tanti secerunt sepulturam. ε ut ejus causa , si-Mi,i. Θ cut ad pauperes alendos, aut ad captivos redimendos, vasa - . occlesiae etiam is initiata conflari aut vendi licite existimave-' 4. Sunt quidem & exempla in contrarium, sed communi judicio damnata. Hune ora q st defende furorem:

hominemque cruentus

Exuit, is tenuem caesis incidit arenam. Apud . Claudianum. Diodorus Siculus: ν is πελεμελ FGi M. 397-λ- τ.i4-γριῶδει. ferinum est bellum gerere cum mortuis natura fuerint. IV. I. De

x. DU/κHI Aree, prohibe, ut: Sosilium pecori defendite. thhὶ Habet hoe Auctor procul dubio h Dio nono Si CULO: sed dum pravam interpunctionem sequitur, festinanter imendo, sen

ta, di iam usidiis laciis imbuta. 'hostiiun nequaqium agi. I. B.

15쪽

IV. r. De insgniter tamen lacinorosis video esse dubitandi causas. Lex divina Hebraeis data, ut omnis virtutis ita & humanitatis magistra, illos ipsos qui sitspensi patibulo erant quod

valde ignominiosum censebatur. Num. XXV, 4. Deut. XXI, 23.

2 S im. xx I , I 3.) eodem die sepeliri jubet. Hinc a Josephus a Bεα tantam Judaeis ait esse curam sepulturae, ut eos etiam quorum L. In corpγra ad publicum supplicium damnata sunt, ante solis occasum tollant & humo mandent: & alii Hebraeorum interpretes addunt e hibitam hanc reverentiam divinae imagini ad quam homo sit conditus. AEgisthum, qui adulterium caede regis cumulaverat, a regis intersecti filio Oreste humo mandatum Homerus memorat Odysseae . tertio. Sed & apud Romanos ι vers. Ulpianus . corpora eorum qui capitis damnantur cognatis ait os, 31 neganda non esse: imo & quibuslibet petentibus danda censuit a Paulus jurisconsultus. Et Diocletianus ac Maximianus Im--. si 'peratores ita responderunt: e obnoxios criminum digno supplicio' L. iliarassectos r sepustura tradi non vetamus. ibid.

2. Legimus quidem in historiis exempla eorum. s qui inse- ηαι . α pulti a ceti sunt, frequentiora civilibus quam externis hellis: M& hodie videmus quorundam damnatorum corpora diu in publico conspectu relinqui: f qui tamen mos an laudandus sit f Raestia disputant, non politici tantum, sed & theologi. δε ην--3. Contra, laudatos videmus qui sepeliri jusserunt corpora eorum, qui id ipsum aliis non permiserant, ut Pausaniam Lace---- 2 daemoniorum regem, qui incitatus ab AEginetis ut Persarumctum in Leonidem simili facto ulcisceretur, consilium ut se M s. mac Graeco nomine indignum reiecit. Apud Papinium Theseus Ver, δερμι- ax Creontem sic alloquitur eb. XII, 78o:

vade atra daturus

Supplicia, extremique tamen secura sepuLω.

Alexan

G a o T I I. t Sotistina tradi non infamastri ijus Romanoruin moris mentio est apud Philonem contra Flaecum,

2o Adotimiam e dei Agamemno nem patruelem & Myeenarum vel Argivorum regem occiderat, quum uxorem ejus Clutemnestram pes texisset ad adulterium.

las summa cum plotia mortui cadaver eapite ab imo in erucem sustulit Xerxes. Hered. lib. s. c. n.

22 orent/m I Qui Argivos victos e insos in obsidione Thebarum sepultura prohibebat.

16쪽

LIBER II.

ae UAN.AlexandriIm quoque Iannaeum regem, qui in mortuos PO- Miss . si putares valde contumeliosus fuerat, sepelierunt Pharisaei. Quod Deus interdum sepulturae jactura quosdam puniit, secit hoc suo jure supra leges constitutus. Et quod Goliathi caput David servavit ostentui, factum scilicet in alienigenam, Dei comtemtorem, & sub ea lege quae proximi nomen ad solos Uebraeos porrigebat. U. I. Unum tamen notatu non indignum , de sepeliendis mortuis regulam apud ipsos ΙΙebraeos habui isse exceptionem

ii) corum qui ipsi sibi mortem consciverant; quod Iosephus, Lo ΤΠ , nos docet. Nec id mirum, cum in hos aliud supplicium 2.2 constitui non possit qui mortem pro supplicio non habent. Sic

Milesiae virgines a voluntaria morte absterritae, & x plebs Romana, quanquam improbanted Plinio. Sic &, O , c. I 7 Cleomenis corpus, qui se interfecerat, e Ptolomaeus suspendie Gei i jussit. Et u passim receptum, ait Aristoteless, ut ignominia alliciantur qui sibi mortem consciverunt: ubi Androni-

cus g Rhodius id exponens ait, sepultura eorum corpora pro-T. l. pag. hiberi. quod inter alia Demon aliae Cypri Rcginae scita laudata a v Dion

nus ex iii ie non dimitti viciens, con ira iiDire .n contra Philopatora fecerat, di sediti Oncur captaverat.

ii Ex eptio illa hoc tantum es-

deforinitis, Poetam etiam pro Regina I ficiebat, ut ea cavera eorum , qui dignitate dixisse aeeipiamus. Caisus il sibi ipli mortem consciverant, usque autem Hemina ait Tarquinium Stipem,tim, eum euacas facere M iam eeRν set, is eb Mης injuriam invitii se Misendio neearent, josuse eerpera eorum eriaci ingi. 2 e primum turpe babitum es mortem Abi eensi ere , ad vers. 6o . u Pom rreeptumJ Athenis P hi. vis tempore ejus qui te intellaeisset manus seorsim a corpore sepesiebatur. Amebines in Ctesiphontem ,

III. cap. II.

et a Sis J Nempe minando cada era foro insepulta , si qua sibi ma-

ad Solis oecasum munerent insepulta. Ita diserte J O SEPH Usu loco

iμων ἐγώ μοι Ecc. HEGES P. Pus autem loqnitur de moribus de legibus aliorum Populorum: Hae non solum moribus hominum , sed etiam Iulias, interdicta acci istis δ namque alii insu Itos proici jabent eos, qvi V. in ferrum ijecerunt. . . . alii deam tram mansis absindona definctis die. Hoc ultimum genus pcenae receptum

erat . thias, ut Aurior ipse obsevis vat mox t Nota P. R. '

. . . . .

17쪽

Dion a Chrysostomus. Neque huic mori obstat quod Home--o m rus, Aschylus, Sophocles, Moschio, & alii monent, , nihil sentire mortuos: quare nec damno nec pudore affici. Satis', enim est, id quod mortuis accidit, a vivis nictui, ut hoc pacto Sio,. titia peccato retrahantur. 26. Θ .

a. Optime enim *s Ρlatonici contra Stoicos. & s qui alii ὀρ-- servitutis & γε morbi sugam, imo & spem gloriar pro justa '

causa mortis voluntariae admittebant, sentiunt retinendum animum in custodia corporis, nec injussu ejus, a quo ille nobis est datus, ex hac vita Gemigrandum; quam in rem multa videre est apud Plotinum, Olympiodorum, & Macrobium ad somnium Scipionis. in) Hanc sententiam secutus Brutus ollinCatonis factum, quod imitatus postea est, Adamnaverat,

sens me sirile cedere fortuna, θ' imminentia adfersa, quae sι- renda fortiter erant, subterfugere. Et Megasthenes d notabat ab Indorum sapientibus reprehensum et Calani factum, neque ' enim eorum placitis probari y talem exitum hominum vitae impatientium. Nec aliena Persarum , ut videtur, sententia, quorum rex Darius apud Curtium, e alieno scelere, quam meo mori e I . F.

malo. c. II.

s. Ideo Hebraei mori vocabant . id est, dimitti, ut videre est non tantum Luc. II, 29. sed & in Graeca versione,

μὲ m Meam Me τῶ Θεῖεν ἀγνωμενῶν, C. Violemus vita exitias res inutiliser plena insipiemis impetus, is in merum ferres audaeia, consilio euas rem . prudent tis iudieatur immarito lsortitudinis nomen is Nare. δε- ω κο θ' illud euitandum, ne in Deum Hii m graii. Hist. Misc. Cv. 11. y Talem existim homIntim υἰta misparientiumJ Idem Arabibus vitum , non minus quam Indis &Persis, ex Bba discas III, 21. GRO NOVII. as Platoniel eontra Stoicos I Seneca a. de Ira, Is. as Iti,,il cim. Ne i in Attici vita. Plinim I, epistol. I L. Senea epist. 77.

praesente Alexandro dc exercitu ejus, ut ostenderet contemtuin doloris mortis, vivus ultro in rogo se cremandum praestitit. AEliantis var. 2,

18쪽

Gen. XV, 2. & Num. xx. in fine; quod genus loquendi & Grae

cis usitatum. Theini litus de anima: τι - τιά Mλcrita iam λυσιν eum aut moritur Huni dimiti, a di mortem dimissionem vocant. Apud Plutarchum o in consola- ο - G tione legimus hoc sensu: ivis LMλι η-donec Deus ipse nos dimittat.

' 4. E Nonnulli tamen Hebraeorum de lege se no interficiendi unam causam excipiunt, tanquam a s ἐζαγωγώ. si quis videat se deinceps victurum in probrum ipsius Dei. Nam quia non nobis, sed Deo in vitam notham jus esse statuunt ut recte ε joseiphus suos edocet existimant χs praesum tam Iia Lydi voluntatem solam ei te quae mortis anticipandae consilium ., absolvat. Atque huc reserunt Samsonis exemplum . qui in suo Ei. iisi . corpore veram religionem videbat esse derisui, & saulis, qui clauio incubuit, ne a Dei suisque hostibus illuderetur. nam hunc resipuit se volunt postquam Samuelis umbra morte e r ω- ipsi praedixerat, ς qiram gnarus sibi imminere si pugnaret, praelium pro patria & Dei lege non detrectavit, aeternam inde laude iii uteritus Davidis eti in praeconio: a quo & ii qui Saulein cum honore sepelierant, recte iacti tellimoni uin retulerunt. Tertium est exemplum Raais Hierosolymitani senatoris in histo-ψα Maecabulca. Sed & in Chri iliana historia exempla legia' Mni 7'nius similia eorum, qui mortem sibi intulerunt, ne tormen

tis adacti Chiilli religionem curarent, α virginum quae b ni

G n o T I I. et μηκυIsi tamen Hebrastrami Uariasse Hebraeotum super hac quae itione sententias eognostas ex Josepho , ubi s De Πεπ. Jui. I, l. p. 32. de morte phasielis Se de deliberatione Herodis Ant Dd. XVI . s. p. 309. B.ὶ agitur. Iudaei ad Petronium , Philone raeitante:

lipat certis di non fallentibus indiciis, Deum velle, ut vitae renuntiet. 3o Resipti Oel vera poenitentia Peccatorum veniam a Deo obii-G R T I.

19쪽

CAPUT XIX.

padicitiam amitterent in flumen se jecerunt, quas ct in martyrum censum Ecclesia retulit. Sed de his tamen c quid a Au--t. gultinus sentiat videre est operae pretium . de civit. s. Alteram quoque exceptionem apud Graecos obtinuisse vi deo, quam Locri opponebant Phocensibus, o om

Graecis omnibus morem esse ni sacrilegi instepulti abiciantur. Sic eοηi R Dion Prusae ensis . Rhodiaca 33 α. νεεις ait pultura orbari. Idem Athenis d in proditores constitutum nararat Plutarchus φ Antiphonte. Sed . ut ad institutum me reci

piam , ob negatam sepulturam bellum juste suscipi censuerunt ij, veteres consensu magno: ut ex illa Thesei historia apparet, e . as

quam ε

dem v II, 3 4. δ

-. Arar Pos corpus in e abiarum, canitas Θ avsus e a mnitur: quod ab Amanitate AElienum ac para fercuum omnibus videbatur.

rat Geero nobilissuras virgines se in puteos abieci sie, di morte voluntaria nefariam ii irpitudinem depulisse, oratione de provinciis conrulari.

bus, Cap. 3. Tale est de quod de

Milesiis virginibus memorat meronomus adversus Iovinianum, Lib. I. Pag. 61. TOin. II. M. Basu. de μθ' ω Mihari. Narrant de jucaei Leinitiam in navi ad stuprum expetitam, cum a marito quae: iisset anti mari mersa eorpora essent resu rectura, isque id aifirmasset ,jeeissest in mare. Christianarum autem mulierum plurima sane habemus exempla. Feminarum Antiochena. xum sub Diocletiano : Sophroniae sub Maxentio, in Mart rologiis, .nara, Lib. xi I. OP 33. S xto Aur lio. Alias Antiochenas 1 ub Chosroe addit Proeπidis Perseorum II. fCv. g. Laudat virgines, qi morte pudorem stavararat, Ambrosius d Virgini,. Lib. 1 II. P. y7. Edie. Paris. Is fis. Hieron mus in commen. tariis ad finem capitis primi Ionae: Und. Θ in persecutionibus nen Leet saeui propria perire manu, a sque eo Mi eastitas periclitatur. l vide quaed simus in Libro Gallieo De δε. urina Morali Patriam Eeel. Cap. ΕΥ.

20쪽

quam tractant Euripides dicta tragoedia Supplicibus, ct Isocra

tes eo quem adduximus loco. VI. Sunt & alia quaedam quae ex jure gentium voluntario debentur , ut longo tempore possessa, successiones ab intestato.& quae ex contractu quantumvis inaequali veniunt. Nam haee omnia quanquam ex iure naturae ortum aliquatenus habeant. accipiunt tamen ex humana lege firmitatem quandam , sive adversus conjecturae incerta , sive adversus exceptiones quasdam quas alioqui ratio naturalis videtur suggerere: ut supra obiter a nobis de jure naturae agentibus ostensum eiu

De Poenis. I. Poena desinitio θ' origo. II. Spectaretinnam ad justitiam

expletricem . di quomodo. III. Paenam certa persona naturalitre non deberi, sed exigi poenam licite, quoad jus natura, ab eo qui paria non deliquerit. IV. Paenam utilitatis alicujus Musa exigendam inter homines alito quam apud Deum, O quare.

V. suo sensu uisio naturaliter

si illicita. VI. Utilitas poena triplex. VII. Paena ad utilitatem Haussi deliquite eamque a quo- Iibet exigi naturaliter, cum Astinctione tamen: VIII. ad utilitatem ejus in quem peccatum ess ubi de M.tione licita jure gentium :IX. Dem ad utilitatem quorum- luet. x. auid ux Euangelica circa

hane materiam constituerit.

tum a Dei miserisordia in Euangelio patefacta: XlL Et a pracisione paenitentia. XIII. Rejiciuntur imperfecta di-οimnes poenarum. XIV. christianis privatis non esse tutum Vnam exigere , etiam ubi νωνε gentium is licet: εXU. Aut Donu ad meusationem prosilire: XUI. Aut judicia castalia affictare. XVII. Leges humana qua interfectionem ad poenam permittunt an us dent, an impunitatem filam, distinctions

explicatur. XVIII. Actus internos non eos puni biles inter homines: XlX. Nec actus externos quos fragilitas humana nequit vi

tare:

. Nee actus quibus societas humana nee directe, nee indY- recte laedituνοῦ ς us rei causa νεdditur. IXI. Leo Disitigod by Corale

SEARCH

MENU NAVIGATION