장음표시 사용
191쪽
' Deinde Luganae pvum intra Brixianorum confinia Seculo VIII. reputatum fuisse, suspicandi ansam mihi praebet citati
Ridolfi narratio de Hunnorum invasione in Italiam regnantibus Franchis Imperatoribus facta ἔ ait enim : Septem annι cum essent evoluti posteaquam Suifredus regelat Comitatum Bri-Aiensem, mense Augusto, Indictione quinta Hunni Italiam invaserunt , is eum devastationes facerent usque ad fines Bris nos , ipse eis occurrit , o in Sema Lugana multos occidit. Deinde
Brixiani Episcopi limites eo usque productos olim fuisse verisimile facit Bulla Sum. Pont. Caelestini III. data IV. Idus Novembris an. MCLXXIV. , qua ratam habere vult donationem quarumdam decimarum ab Episcopo Brixiano Ioanne Flumicello faistam Monasterio S. Georgii Montis-ClariCanonicis Lateranensibus S. Aphrae adiuncto , quas in loco Luganae ad Brixianum Episcopum pertinuisse , quadam nostra Epistola Romae edita ostensum est . Ress Underi etiam posset , Luganae locum a Rabano commemoratum non illum fuisse, quem Mastrius supponit, prope Veronam situm , sed alium a Verona Iongisti me distantem, Vulso Luganogor ve , in confiniis Trevirensis Episcopatus . Sed Mec interpretatio nimium longe repetita nonnullis videri posset , neque nobis necessaria . Satis enim superque Mameianis obiectionibus refutatis certum manere arbitramur, Notingum Rabani familiarem, non Veronensem, sed Brixianum fuisse Episcopum : quemadmodum inter alios praeter auctores Brixianos & Ughellum consessus est ve satissimus cum in aliis, tum in patriis historiis Card. Norisus in Synopsi mox commemorata historiae Praedestinatio
Blancolinus in diligenti de Ecelestis Veronensibus opere. Sed ut ad ea, quae Notingus praeclare gessit veniamus ,
rerum gerendarum exquisita eum valuisse dexteritate , qua Imperatoris gratiam maxime sibi conciliarat, nullum reliquum faciunt dubitandi locum salebrosae, quas sustinuit Ludovici II. Imperatoris iussa , provinciae . Inprimis cli. Ridol- fi scribae vestigiis insistentes, eum omnium primum CX nostris Episcopis ab eodem Imperatore creatum esse Brixiae Comitem amrmamus, quam ei dignitatem demandatam fuisse
192쪽
se coniicimus anno DCCCLI. , aut probabilius sequenti DCCCLII. Ut id rectius colligamus altius rem Oportet remistere , atque animadvertere quid praedictus Scriba narret. Ait hic , Mauringo ex. Brixiae Comitatu ad Spoleti Ducatum evecto, successisse Villeradum ad illam administrandam Indiactione III. mense into . Iuxta Annales Bertinianos Dux Sp letanus evasit Mauringus anno DCCCXXIV. suffectus Sum .poni seniori, qui eodem anno obierat 23 . Ideo anno 1equenti, in quem cadit Indictio III., Uilteradus Comes crea.
tus videtur. Hanc administrationem XXV. annos tenuit,
eodem Ridolso teste r nimirum, ab anno DCCCXXV., ad annum DCCCL. Inter Uilteradum & Succetarem ejusdem , anni spatium forsitan inter fluxit, neque hoc est inverisimile; nam Ridolius assirmat Villerado successitIe Iselmondum men. se Novembri Indidi. XV., nempe, Novembri vertente anni DCCCLI., cuius anni Sextilis initium dederat praedictae Indictioni. Indicata Iselmondi creatione , statim subdit Ridolos , eumdem Episcopo Notingo iniurium , Imperatoris iussu dignitate deiectum fuisse , Comitemque Notingum deciar tum . Quae a Ridolso indistincte agglomerata , sine mentione Indictionis, quae ineunti Notingi ministrationi congruebat: quae , inquam , indistincte praeter morem nam in Comitibus
antecedentibus Indictio continenter adnotatur a Ridolso glomerata suadere videntur , creationem ac depositionem Helisanondi, creationemque Notingi in eamdem Indictionem inci-uisse , hoc est, aut labente anno DCCCLI. , aut quod pro..habilius anno DCCCLII. vertente . Ex nostris igitur Episcopis, ut supra dictum est, Notinis gus primus fuit , qui titulo Comitis Civile Urbis dominium obtinuerit. Utrum vero eius iurisiictio ad Urbem tan tum & loca finitima se extenderet, an Agrum etiam Comia
plecteretur, definire non possiim . Exempla quidem in prom. ptu sunt , quae Muratorius exhibet ag , unde comproba-I a tur,
cin Tom. II. Par. I. Rer. ItaI.-s Lubi Nautingus appellatur Mauringus. Suppo autem hie oommemoratus intelligendus es senior , ut ab illo distinguatur iuniore qui Spoletanis praelim ab anno gra. . quo dejecti me Lami us 8e Guido intra Spoletani Duces, usque ad annum 1 s. Vide Disteri. VL Tom. L pag. x 1. Antiquitatum Italiae Muratorii .cxo Disser. VIII. Tom. I. pag. 4 6. AN liquit. Ital. medii aevit Comes autem dictus - iuxta morem illius aevi Remim Caro lingorum. sub quibus Urbis Prae tua voe batur promiscue Comes, Dux . de Marchici
cum antea, lub Langobardis nimirum, voe retur maer vide de Rubeis incitatis monuis
193쪽
tur, morem Imperatorum Seculo VIII. cceptum obtinuisse: quo fiebat, ut Episcopi, in Italia, una cum titulo Comitum, administrandae permitterentur Urbes cum finitimis locis , e rum ditione modo intra I. II. III. aut IU. milliaria , coarct
ta : modo ad totum Agrum se extendente, ut uberius ostendetur in Uldarico I. Scriba noster nihil addit praeterea , nisi Civilem , Notingi exemplo , potestatem tenuisse etiam
tum, & Uideri cum . Hac Dignitate Notingo insignito , eius prudentia ac o rain difficilioribus expediendis cum Civilibus, tum Ecclesiauicis
negotiis Ludovicus II. Imperator uti coepit. Itaque cum anno DCCCLIII. Leo Pontifex huius nominis IV. indixisset Concilium Romae celebrandum 23 , in quo cognoscenda erat caussa Anastasii Presbyteri Carainalis tituli S. Μarcelli, qui
Parochiam suam per quinquennium cum deseruisset , revocatus diligenti studio & humanitate in Urbem a Pontifice, non solum renuerat Apostolicis admonitionibus morem gerere , sed etiam ambitionis cestro percitus ad Ludovicum Imperatorem se contulerat, ut eius auxilio ad Pontificatum , quem ambiebat , aditum sibi muniret : Imperator prudentes viros ablegavit a6 , qui eius nomine Concilio interessent, omniaque deposito partium studio , vera ne essent , quae sibi im usurraverat, perque Aulam disseminaverat Anastasius, accuratissime investigarent : α ii fuerunt qitatuor Episcopi, quos inter Notingus noster ; reque in Concilio diligentissime ex minata, communi Patrum Decreto , gradu amotus, sanctaque Communione privatus fuit Anastaus. Cum vero Ponti- lex Ravennam se contulisset, ut degentem ibidem Imperatorem alloqueretur , iussus fuit ab Imperatore Notinsus , una cum Aldigisio Comite , ut revertentem ovem, scilicet, Anactasium eonspectui Pastoris repraesentarent . Sed quacumque adlaibita Imperatoris, oratorumque diligentia, ad bonam frugem redire cum respuisset , anathematis vinculo , Sacerdotum consensu , opemque serente Notingo, adstrictus fuit. Ravenna Romam rediit Pontifex , ubi sua in perfidia obfirmatum Anastasium a Sacerdotali miniserio modis omnibus reis movit s
cio Baronio ad annum 1 3. num. 33. ra eorum temporum mores .
194쪽
mmit, sententiamque confirmavit una cum LXH. in Concilio sedentibus Episcopis, inter quos recensetur Notingua
Aliud sub idem tempus fuit ei impositum perdifficile munus ab eodem Imperatore. Episcopi Senenses , & Aretini multas inter se haubant simultates . Concilium ad illas finiendas Romae coram eodem Imperatore celebravit Pontifex anno DCCCLIII. 28 . Discedens autem a Concilio Imperator reliquit penes Pontificem , ut suo nomine Actis intera essent, Iosephum Archicapellanum , Angeibertum Archiepiscopum , Notingum EpiscNum , Adscalcium Comitem: proniintiataeque pro Senensi Episcopo contra Aretinum sententiae subscripsit post Archiepiscopum Mediolanensem Notingus Episcopus Brixienses as) . posthaec legationem obiit , iussu eiuslem Imp. Ludovici , ad Ludovicum Germaniae Regem Imratoris Nepotem, in Civitate Ulmae degentem , anno DCCCLIX. De legatione hac a Muratorio commemorata 3o nihil aliud invenire potuimus, nisi Comitem Eberardum datum fuisse Notingo
Imperatoris gratia fultus , Ecclesiae sibi traditae iura extra suam Dice sim protendere cupiens , aedificare secit in fi mine Μincio quoddam opus, ut ex piscationis fructibus , ad Bobiense Monasterium 1 tantibus , aliquid emolumentima Ecclesia perciperet, quo deinceps Imperatoris Ludovici Decreto edito anno DCCCLXV. similata fuit 3i . Hoc anno aut saltem subsequenti Notingum obiisse credi mus : sic enim Ridollas Scriba noster prosequitur narrans :cum inter vivos esse desiisset Notingus , Beriarius suscepit regimen huius Comitatus mense junio indictione decima tertia. Cui indictioni post annum DCCCLII. quo anno Comes Notingus , u2 ex rationibus subductis stara coniecimus , declaratus est respondet annus DCCCLXV. Huius rei fidem facit Scriba pergens in hunc modum : Cum Ludovisus
- Iuxta Muratorii ealeulum in Annal. ad hune annum , cuius laboribus Concilii hujus notitiam , de debemus inlata in Tom. o Antiquit. I . pag. I s.cio Tom. VI. Antiquit. Ital. pag. 396sso m. '. Annal. Italiae pag. so. iai, Colligitur ex Diplomate Ludovies Imp. dato Non. Octob anno , ubi ut Monasterio Bobiensi illud ius restituatur . decernit. Diploma est in Episcopis Bob Usheni Tota. IV. P g. ma.
195쪽
I p. promulgasset edictum mense septembri, indictione XIV. Cum vero Ludovicus II. unum tantum generale Edictum , quod sciamus, contra Saracenos publicaverit, hoc ipsum videtur Scriba innuisse . Revera assignatur mensis September indictioni XIV., quae anno competit DCCCLXVI. auxta Pisanorum Calculos, de quibus aliqua in Villano Episcopo nostro adnotabimus. Excipit quidem Edictum senes , unicosque in familiis filios, excipit quoque alios quosdam , neque omnes laicos ad arma cogit: at turbae seditioni proxima: in Urbe obortae indicant , uertarium qui Urbi preerat , Imperatori gratificari cupientem, vim Edicti in masus extulisse. Utcumque res fuerit , Ridolfi narratio compertum 1 cit , paullo ante memorati Decreti publicationem , Notingum decessisse . Hinc obitum eiusdem validis momentis ducti adscripsimus anno octingentesimo sexagesimo quinto : postquam, scilicet, Episcopus diu suo gregi praefuisset, eumdemque temporali etiam ditione XIV. aut XV. annos guberna ia1et . De Ioco ubi corpus iaceat, nihil a Scriptoribus traditum inveniri affirmat Faynus : ast invenisset sane si alterum illum Notingum a Florentinio quoque & rihelio admissum ad annum DCCCCXL. , exclusisset: quo veterum Catalogorum silentio permotus iure ac merito dubitabat Galeardus in notis ad Ughellum : invenisset, inquam , exstitisse Papi α sa), eo saltem tempore, quo nostro Catalogo appictae
3i Consonant Me Totti verba in Notingum t aa civitato Papia.
196쪽
Notingo credibile est eodem anno Antonium se
cessisse ,' qui administrationem vix aggressus populum sibi devinxit, propterea quod Imperatoris animum , ob turbas obortas proximeque indicatas exasperatum, ipse demulsit & pacavit, adiuvante simul Gisia, Abbatissa Monasterii S. Iuliae, Imperatoris filia . Quia vero
haec Omnia nobis suppetunt ex unius nostri Scribae narratione , eia totum textum recitemus : Hae re delata scilicet tumultu , quem supra in Notingo irim irmis Imperatori , qui in sinibus Meaeiolanensibus aderat , commotus in iram movit gre Issus adversus Brissiam , non major terror unquam fuit in Civitate Brixiana: qui timetant Imperatoris arma : capere portas, claudere proclamabant ; sed plures objectabant ne aliena eulpa ipsi Ital- Iiter solverent poenas . viscopus Antonius , Θ Gisia , filia Imperatoris , Allatissa Monaserit S. Iulia eum festinatione adierunt LMMDicum , is talia versa reportaverunt, qua tumultum mitigare fecerunt. Ingressus es Ludovicus portam Cinitatis halens ensem nudum in manu , Θ obviam facti sunt Antonius Episcopus , Aputaphus Archicapellanus , Remigius Atlas Leonensis, Aipertus Assas Nonantulanus , sequente multitudine Civium , qui ad conspectum Imperatoris eum lacrimis is gemitu se humi procubuissent, Antonius mitisus versis hortatus es Imperatorem ad clementiam is misericordiam . IIle nullum dixit verbum , sed solum p6uit gladium in Daginam , is manu indicavit Civibus , ut surgerent de terra ,
quum ad Curiam venisset , sequenti die , nomine Gisia Asbatissa , ex Antonii Episcopi Edictum elementia is venia publicare fecit r . Hinc colligitur quantum fuci faciant supputationes Scriptorum Brixianorum & Ughelli , epochaim Episcopatus ab Antonio initi anno octingentesimo septuagesimo sexto affigentium ; certum quippe est ex Monasterii S. Iuliae Μonu-I 4 mem
ci Hie desinit Rusolfi Notarii Historiola.
197쪽
mentis sa , Gisiam per nostrum Notarium commemoratam, anno octingentesimo sexagesimo primo illius Coenobii regimen sit biisse , eoque quatuor circiter annis administrato, evita cessisse . Eamdem horum Scriptorum Epocham evertit aliud quoque memorabile opus, quod anno DCCCLXXIV. Antonio obtigit , ut tumulo , quamvis temporario , eum Brixiae donaret Imperatorem, quem Brixiani excidium necemque Ur-hi sbique minitantem formidaverant. Eo quippe anno , in
Agro Brixiano, & quidem non die x III., uti vulgo, sed XII. Augusti obiit Ludovicus, cuius funus Episcopus noster Antonius in hac principe Ecclesia hyemali , tunc S. Μariae ,
nunc Rotunda appellata , curavit. Huius rei notitiam acceptam referre debent Brixiani cuidam Andreae , qui praesens aderat, eamque litteris consignavit, sed praestat ex ejus brevi Chronico verba referre : Anno mi Hia vici Imp. 6III.
Completus annue centesimus, ex quo Francorum gens Italiam iu-
gressa ess, anno Dni Hludovici Imp. XXIII., is Mense IV. India mone VI. Mita , ingrediente VII. Indictione, hoe es anno Incarn. D. N. I. C. octingentesimo septuagesimo tertio transacto . Impera sor vero Benit de finious Beneventanis pos multam victoriam super Saracenos factam . Igitur post annum, hoc es Indictione VULStella Cometis in teso comparuit simititudine radians longa eau da per totum mensem Iunium mane is vespere . Deinde mense Iulio Saraceni venerunt , is Civitatem Beneventi eum multo igne cremaverunt . Sequenti autem mense Augusto Hludovicus Imp.
defunctus es pri ie Idus Augusti in Inibus Brescianis . Antonius oero Brescianus Episcopus tulit eorpus ejus, posuit in sepulcro in Ecclesa S. Mariae , usi eorpus S. Philaserit requiescit. A pertus Mediolanenses Archiepiscopus mandavit ei per Archidiaconum
suum, ut reddat eorpus illud , illa autem noluit. Tune mandavit
Garibaldo Beromensi Episcopo, Θ Benedicto Cremonense Episcο-po , ut eum Iliis Sacer tibus , is euncto Clero irent , scut ine Archiepiscopus faciebat. Episcopi vero ita fecerunt, is illuc perrexerunt , trahentes eum e terra , o mirifice condientes , diequinio pos transitum in pheretrum poseuerunt eum omni honore hymnis Deo psallentes in Mediolanum perduxerunt . Veritatem in Chri-
198쪽
Chrhio loquor , ili sui , of partem aliquam portavi , ετ eum
portantilus ambulavi, a Flumine , quod dicitur oleo usque ad Flumen Adua; adductus igitur in GDitatem cum magno honore ,
, lachrymabili fletu , in Ecelem B. Ambrosii Cons sepelierunt die septimana ejus 3 . Plures ad hunc Episcopum datas fuisse Epistolas ab Ioanne Papa VIII. scripsere Florentinius & Ughellus . Ex
illis aliquid nos lucis accepturos , operi nostro aspergendae , in spem venimus , at brevi ea cecidimus ; etenim viginti supra trecentas cum aliquot fragmentis leguntur quidem in
Tomo XI. Concit. Labbὴ Ioannis VIII. Epistolat, singulasque
Iustrantes in duas tantum incidimus huic Antonio datas, ex quibus fere nihil ad ejus res illustrandas elici posse , cognovimus . In prima enim , quam Ughellus quinquagesimam octavam notat 4 , id unum intelligimus, nempe accersitum fuisse nostrum Antonium , una cum suo Mediolanens Metropolita Ausperto ad Concilium Ravennatense r ex altera vero constat, in aussis habuisse a Summo Pontifice, ne communicaret cum Lutfredo Comite , in quem excommunicationis sententiam Ioannes tulerat s) , proptereaquod C mes ille eiusque coniux Sanctimonialem nomine Gherlin-dam e Placentino Monasterio fuga Iapsam receperant. Puderet autem nos tempus terere in labefactanda sententia, quam invenimus in o uibusdam mss. Briκianis alente, Ioannem VIII. Epistola CCLXII. huic Episcopo eΣcommunicationis poe-
Qui primus fragmentum hoc ad ill strandam Italiae historiam pretiosum e tene. hris eruit, filii Ioannes Burehardus Men- Chenrus , a quo luee donatum fuit Lipsiae anno trig. Tom. I. Seriptorum Rerum Ge manicarum pag. m. Muratorius deinde inta iit in Tom. I. Antiquit. Ital. pag. 46. Exh- Μonumento emendandi Annalista S xo , qui Ludoviei mortem transtulit in anianum proxime sequentem , di alii , Mediolani Obiisse Ludovieum II. narrantes: quod advertere non omiserunt Saxius in notis ad Regnum Italiae Sigonii , Tom. II. opp. Sugonii pag. 316. Be Muratorius in Annalibus ad anno υs., ubi insuper eumdem Andream patria Bergonistem fuisse ex eo mpinatur . quod a Flumine oleo , usque ad Addam , nimirum intra Bergomatis Diaee sis terminos . Imperatoris eorpori se hum ros sutposuisse iple Andreas narret .c In Roma vero Epistolarum Pontitanam eum Collectione est CCXXXVII. de LVI. idita eana Conciliorum Editione Tom. XI. P D M.to mae est CCXXXVII. juxta Labbaeum m. XI. Conei l. pag. 6 c6 istola CLXU. pag. lo6. Cam pius Part. I. Histori Plata pag. 113. id res rens ad an. g addit, Lutnedum una cum Oheri inda Brixiam se recepisse, quae res etsi in Pontificiis Epistolis haud levtur, persu deri tamen sicile potest: cum ad illam proinhibiticinem seriendia nulla. alia causta in tus videatur Ioannes , quam fortasse innuitiis verbis , quae eo loci desiderati in mariagine citatae paginae I . merito fini M. versum est . Nimirum S. Sixti . interprete Mabit. Ionio m. III. Annal. Bened. Lta xxxviΙLnum. 1 . Hoc deineeps Monasterium Mon
ehis Benedictitiis traducia filio narrat eo loci Marullonis .
199쪽
nam comminatum suisse , nisi Bona suo Metropolitae Mediolanensi per vim ablata restitueret ; praeter enim quam quod Attonio cuidam , non vero Antonio ea inscripta sit, liquido ex eius lectione patet, hujusmodi bonorum invasorem Laleum fuisse & quidem perditi moris et nostrum autem Antonium cum reliquis virtutibus pietatem etiam coluisse, constans fuit ac pervulgata traditio. Ravennae coaetae Synodo intersuit Antonius anno 877.,
illiusque Acta confirmavit sua subscriptione 8 .
Immiscuit etiam sese salebrosis illis , quae tunc temporis vehementi animorum aestu agitabantur, de germana Summorum Pontificum electione re exauctoratione, concertationibus . Namque in Concilio Romano, in quo Stephani VI. Acta rescista sunt & improbata , cum Stepnanus Hostiensis Episcopus dixisset : omnes contra Dominum Papam insurgitis , Autouius Brixiensis in persona omnium dixit e jam quia nos separatos dicis a gremio Atosin ieri in instasiniam fit examinandi
suspensio , is lata sunt injucia in erastinum p . Equidem a Conciliorum Editoribus una cum Baronio Mabillonio scio , fuisse Concilium hoc, non quidem ad annum 894. , uti oscitantia, ut probabilius est , typographi scriptum est in Galeardi notis ad Ughellum, sed ad annum DCCCCIV. Quod si historiae consonus esset iste calculus, Antonius ille,
Brixianus esse non posset; eo enim regnabat, ut mOX constabit , Ardingus. Verum Concilium illud ad annum 898. referendum esse evincit Pagius senior Io : unde & omnis exemtus est scrupulus, ct corrigendus Faynus cir Antonii mortem collocans ad annum DCCCXCI. Eius corpus in S. Petri Ecclesia maiori tumulatum fuit posito metrico hoc Epitaphio, quod fortuito inveni in vetus a membrana :Prasulis Antonii quod memira quiescunt ,
Puem morum probitas Dexit ad astra Poli. Omnia , qua nune hie potiora Didentur in Aula , Multiptici studio fecerat ipse pius . Pro quisus hoc quicunque Dides Epigramma Viator Anaso perpetua die rogo luce micent.
200쪽
ANTE POsTERULAM L MARIA MAIORIS.
ANtonium inde Ardingus est consecutus. Fayn I
scribit: quod Comitem Brixia auctoritas statuit Imperiatis. Ecclesiasticam simul atque Civilem Urbis Potestatem tenuisse constat ex fragmento nostri Rixin , quod supra retulimus. Civilis haec auctoritas , quam Titis nomine , uti erat eorum temporum consuetudo , gessit, craperta fuit etiam Fayno & Rubeo, quorum ultimus in Historia tam citata addit, hanc ei dignitatem a Berengario Rege , cui erat amicissimiis , collatairi fuisse , cum Rex die x III. Octobris anno nono supra instingentesimum nonagesimum Brixiae versaretur. Cujus tamen Berengarii adventus a nullo alio, quem sciam , probato auctore comis memorati , fides sit penes Rubeum. Annum , quo ad hanc sedem evectus fuit, unus Faynus notat, scilicet , DCCCXCII. ; verum monumentis mox citandis calculus ille posset in dubium vocari : namque in
Diplomate a Berengario Italiae Rege, cuius ipse uti eκ dicendis patςbit Archicancellarius erat, expedito septimo Idus Augusti anno DCCCCII. in favorem Gottifredi Mutinensis Episcopi a) : re in alio eiusdem Berengarii dato nono Calendas Iunii anni sequentis in favorem AdeIberti Ber-gomensis Episcopi 3 appellatur Ardingus dumtaxat Archi cancellarius . At in Diplomate eiusdem Regis dato in sev rem Theodotis Abbatis Bobiensis x Iv. Calendas Novembris Musdem anni DCCCCIII. Archicancellarius simul & Episc
auri. Incarn. D. I. C. 9 3. anust vero
D. Berengarii gloriosi mi XU. india. RApud Ughellum in Episcopis Mutinensibus m. Il. pag. O .ca Amιν us Gaaeeliarius ad vicem Aridi-hi inebieancellarii reeognovi. Data uaria Calendar Itinii anno Dominica I aruarionis Domini vero BoeusMii Regis 3ν. λάλctione VI. Apud Ughellum in-Bα- gomensibus Tom. IV. pag. 41 . , ubi corrugendus est annus Berengarii , qui esse de. bet xvI. iuxta Muratorii ealculos in Annalibus Italiae ad hune annum Tom. v. g A R