장음표시 사용
221쪽
,, Ardrado . Johanni. Petro . Rainerio . Lupedeo . Alberto. ,, Ioha . Gisolberio . Picioni . Petro . Tetidaldo . Isac . Ge- ,, beconi . Obietoni Notario . Oddoni . Amizoni . Gisulse . D Ricardo . Ugoni . Minfredo . Vualdoni . Petro . Vuilliel-B mo Notario . Uberio . Gebi zoni . & iterum Vuillielmos, Notario. Gariardo. Mauronto . Teudaldo Notario . An- ,, selino . Miloni . Grimoldo . Turisendo . Iohi. Grimizo . ,, Meclunetoni. Aldrado . Mainfredo . Giselberio . Vuidoni. ,, Iidemando. Leuperio . oberio . Attoni. Landulso . Ioli1 . ,, Rainerio . Grimal do . Ιldi prando . Bonizoni . iterum Bo- ,, nizoni . Attoni. Arderardo . Gari ardo . iterumque Gariaris do . Iolii . Armessulso Notario . Rodulso Notario . Tezo-B ni. Maurunto . Laseanco . Arduinc . Iubiano . Amizoniis Archidiacono . Ursoni Archipresbitero. Bones mo. TeuZoni. D iterum Teuzoni. Uitali. IohΤ. Rodulso. Ambrosio. Lanfranco. iterum Lansean . Gotes redo . Recordato. Amiconi. Vui- ,, doni. Petro Diacono . Uberio . Iota. Abraam. Indeveris to . oedoni. Teuetoni, Vualperto . Uberto Subdiacono . ,, Amiconi Archidiacono . Bonsilio . Uualdoni . Aristo . ,, Mauringo . Anselmo. Gari ardo . Giselberio . Uuidoni pr ,, sbiteris . ceterisque liberis hominibus Brixiam habitantibus
meis spiritualibus filiis . Ego metricus Dei gratia Epiis
Brixi en . qui prosessus sum lege vivere Romana ut exem- ,, plum pacis & humilitatis existam vobiscum . Ut pateris cum filiis letanter & pacifice vivam , omnem occasionem di, omnemque respectum litigii & contentionis auferre decre- ,, vi ut deinceps stib meo regimine meorumque Successorum
,, absque ulla molestia & vastatione ex istis causis ut sub- ,, ter legetur vivatis . Quapropter obligo me ego qui supra ,, Oldericus Epiis meosque Successores & nostras sumittentes,, Personas vobis supradictis hominibus vestrisque filiis filia- ,, bus & hqredibus & prolicredibus simulque omnium pro-
,, genie ' infinitum ut deinceps in antea nullo umquam in ,, tempore non habeamus licentiam nec potestatem per nulis tum quodvis ingenium nullamque occasionem quae fieriis potest nullum edificium facere in illo Monticello qui estatis infra eamdem civitatem Brixiam a parte Montis cum his
222쪽
Brixianorum. ,, coherentiis quo subter Ieguntur . Coheret ei qui supra
,, Monticello a mane & monte ac scra Μurus ipsius Civi ,, talis a meridie via quς inchoat ita a fistula que dieitue,, ampheo quς pergit per Castalia usque ad Carnarium α,, de ipso Carnario usque ad Turrim quς dicitur Saranci . ,, insuper obligo me qui supra oldericus Epus meosque sucia
,, ςessores ac nostras 1 militientes personas adversus vos quiis supra vicinos eiusdem Brixiς civitatis habitantes vestrosque ,, filios & filias & hcredes & prolicredes simulque omnem
,, progeniem vestram Montibus qui nominantur Monte Di ,, gno & Castenedulo qui sunt de foris muro ipsius civitatis D nullam interdi stionem faciemus nec ego aut mei succeG- ,, res pascuandi incidendi & capellandi sive ad comunem di, utilitatem mecum & cum meis succetaribus ingazandidi, quocumque tempore veluti & sunt cum coherentiis unus. D quisque eorum quo subter leguntur a inane ipsius Montis,, qui dicitur Monte Digno vallis quς dicitur Botecino . ais meridie terra Monasterii Sce Euphemio & fontana ques, nominatur Ozeferrea. a sera ian di sta civitas Brixia α,, in parte coniculus ipsius civitatis. α terra quo pertinet de villa Μontispiano . a monte terra quς pertinet de villan quς dicitur Nave. Coheret eidem Monti qui dicitur Ca slenedulo . ab una parte via quo dicitur Mantuana . ab aliis omnibus partibus Campania . Quod si amodo aliquo ,, tempore ego qui supra oldericus Epiis meique succetares aut nostre submittentes persone in prςnominato Monti- ,, cello qui estat intra hanc urbem Brixiam sicut superiori is bus coherentiis declaratum est . aut si ego prςdictus Ol- dericus Epus meique successores aut noli re submittentes,, persone vobis pronominatis hominibus vestrisque filiis filia ,, bus vestrςque progeniet contradicere presumserimus deis Montibus qui nominantur Μonte Digno & Castenedulo .is sicut supra legitur . mecum & cum meis succestaribus ad , , incidenaum α . capellandum atque ingazandum sive auri pascuandum . tunc ego qui supra oldericus Epiis obligo
is me meosque successores componere per hanc meam pro-
is missionem adversum vos prςdicti homines vestrosque filios ,, & filias & hqredes ac prohςredes vestramque progeniemis pcnam auri optimi libras duo millia . & post petnam com-
223쪽
,, positam prςsens hςc mea promissio omni tempore firma ,, ct stabilis esse permaneat atque persistat inconvulsa . cum D .stipulatione subnixa & ad confirmandam hanc meam pro- ,, missionem accepi ego qui supra oldericus Epus a vobis,, prςdictis vicinis in eacem Civitate habitantibus ex inde ,, launechild Crosnam unam ut hcc mea promissio perhenis ni tempore firma permaneat atque persistat inconvulsa cum stipulatione subnixa ac infra suprascriptam civitatemo Brixiam feliciter oldericus Dei gratia Epiis a me facta ,, Aldebertus iudex sacri pallatii doctus me Fo Albericus rogatus testis . g. Hic Uduricus unus fuit ex Episcopis , qui subscripsere Latifundiorum ac iurium donationi per Poponem qui αWolstgangus appellatur Patriarcham tuae Aquileiensi Ecclesiae factae anno ΜXXXI. 8 . Deducta vero ex hac subserr-ptione ab AsteZato consecutio , ut Aquileiensi Ecclesiae Briaxianam illo aevo paruisse conficiat, fuit a nobis ad trutinam revocata atque explosa Cap. III. Dissertationis Procemialis in Responsione ad tertiam objectionem . Anno deinde IO46.
petiit Uduricus Ticinum , ut Concilio regia illa in Urbe celebrando interesset ρὶ .Henricus , laudati Conradi filius , hoc anno defuncto Patri in solio Imperiali subrogatus appellatusque Henricus ab aliis II., ab aliis III. a secretis eum sibi elegit, plurimumque ei tribuens , Monasteriis Tollensi & S. Constantii, quorum alterum in Placentina , alterum vero in 'I'aurinensi
Dioecesi situm erat, Udurici nostri , S. Guidi Taurinensis Episcopi precibus , asseruit praedia , quae illis Monasteriis ab Heriberto Mediolanensi Praesule donata Guido , Heriberti Successor , H pure atque defriιere conabatur Io . Henrici Placitum in Tabulario Abbatiae Tollensis existens datum est anno Domini MXLVII. Hinc patet deserendam esse Florentinii
8 Tabulae ei tantur ab Ughello in Episco- apud Ughellum tu Episcopis veronensibuspis Brisianis pag. su & exitant iii citatis Toin. U. pag. νω. monumentis Aquileientibus pag. s 18. elo Ex Arctiivo Tollensi publici iuris secit in. XI. Concit. Labbe sag. , de Caa pius Tom. L Hια Placeminae pag.
224쪽
tinii chronologiam scribentis , e vivis abiisse Uduricum anno MXLI., atque adhaerendum Ughello S. Fayno Udurici moratem figentibus in annum MXLVIII. II Sepulturam accepit ad S. Mariam Masorem . Hic est ultimus ex nostris Epi-kopis , quos temporalem quoque Urbis politiam Comitis titulo annexam tenuisse, enumerat supra Commemoratus
Landulfus Notarius . Ne tamen colligas velim eam Dignitatem in eo prorsus desisse, ut enim impraesentiarum prae termittam , quod suo loco adversus Aste Eatum sum ostensu rus, Berardum nempe Madium in res quoque Civicassummum habuisse dominium , illud cum eodem Asteetato mihi convenit, textum pacis Constantiensis initae anno II 83. inter Frideri cum I. Imperatorem oc Civitates Lombardicae Societatis suadere , Brixianum Episcopum non titulo solum, sed & reipsa suisse Urbis Comitem, scilicet, ut ea ferebant tempora, summum tenuisse una cum Consulibus dominium:
Astezati verba ad rem 1 Etantia sunt haec Ia . Cum enim cautum sit ili in pace Constantiensi , ut quisset Lombardia
Civitates, quartim Comitatus Privilegio Imperatoris vel Regis penes Episcopos non sit , Consulatum ab Imperatore recipiant ;inter eas Dero , qua receperant , neque in textu apographo autentico ex Tab. S. Iulia .... neque in editis ullis , quod sciam , Brixia legatur , Comitatu Civitatis eum re potitum inde crediderim .
io Nulla ratione serendus inluetius, qui
p. 8 1. citati Chroni ei seribit, circiter annum roso. tres tu ipsa Urbe Roma filisse Summos Ponti iam , quorum unus Brixian ADiseopus vad Basilicam S. Patri silebae. sta.-- elactis a defunctus est. Decepit hominem similitudo vocis Hermannum Contractum , a quo Damasus in Rom. Ponti electas anno Ioss. Discous Brixunsis appetilatur . sed hie procul dubio erat Poppo ex Germania oriundus Brixinorum Episcopus iammitatu Tiresensi s sunt qui putant, eam
v em in Hemanno Contracto Amanuensium oscitantia vitiatam. sed alii e contrario sustinent, eos populos haud raro appellatos fuisso Brixisaos. Obiter hie adnotatum volumus ea dem vocis similitudine in errorem adductos fuisse aliquos Seriptores, quibus persuasum fuit
in nostra Brixia nabuum fuisse Concilium ab Episcopis, qui Henrico IV. Imperatori per
Gregorium VII. anathemate percusso seu baut . Sed errorem iamdiu sustulerant Edit res vitarum Rom. Pon. typis Uaticanis in. 63α
225쪽
IN MONASTERIO SANCTI FAUSTINI. V Enio nunc ad Adelmannum, variis nominibus apis pellatum , prout cuilibet de illo scribenti libitum
fuit; vocatur enim Almannus , Hariimannus , utque alios taceam, ab illo famoso Berengario Haeretico , de quo infra loquendi occasionem habebimus , per io-Cum et Aurus Mannus . AdeImannum itaque sua msterorum aetate ob ingenii acumen, eloquentiae laudem , atque Eucharistici Saeramenti a falsis opinionibus vindicandi zelum celeberrimum, natione Germanum fuisse, trita est vulgataque opinio. At Galeardus omnium fortasse primus dubium movit , atque in aliam visus est declinare opinionem . Etenim sub finem Adelmannicae, de qua mox acturi sumus, praefationis , Gothisredi Siberi r exposita sententia , ita sequitur sa) : puam probabiliter faciat , alii viaeerint : ego profecto
non facile assentiri queo ς eum Arimannus ipse inter Teutonicas gentes hospitem se ae peregrinum esse dixerit , ut in notis' offervavimus t nee ratio ulla sit cur eum a gentis nomine , ut Duis Silerus , Almanuum seu Alemannum vocemus ς eum ipsemet in Rhythmis alphaleticis diserte se Adelmannum appellet . Nota vero ad quam in praefatione Galeardus provocat sic se habet 3 , recitatis Adelmanni verbis istis : ut non solum latiuas , verum etiam Teutonicas aures , inter quas diu peregrinor . yridetur Arimannus hoc aeicere , quoi pertaesus Leodiensis Domicilii , fl tamen haec Epipola , ut mihi Derismile es , Leo ii data fuerit ; Leo tensis enim Episcopatus Germania accensetur in mesphahco Circulo ; ideoque Teutonicas aures nominat , inter quas Drmium longo incolatu peregrinari se profitetur. Itaque A te annus , nec Leo tensis erat , nec Teuto . At numnam aliqua hinc extundi potes conjectura de natione ridelmanni Plane
226쪽
'Mon video , quamvis verba ista Mn solum latinas , verum etiam Teutonicas aures , inter quas diu peregrinor aliquid susindieare Dideantur . Num quia intex aures Teutonicas peregrinabatur , inter latinas minime hospes erat , ideoque latinas Teutonicis opia ponit e Nihil ausim temere agirmare, licet alioqui sciam , este sate magnos viros natione Italos Fulsertum Carnotensem, is Lanfrancum Cantuariensem in transalpinis regionibus una cum Ademanno elaruisse . Hactenus Galeardus , cuius ratiocinatio adversus communem Scriptorum consensum quanta sit, tam to non valemus ingenii acumine , nostrum ut interponamus iudicium . Illud certum est , Conditoribus Actorum Lypsiensium , in suis vindicandis Germanis quavis occasione promptissimis, Galeardi obiecta omnia minus fuisse probata, unde ad annum ΜDCCXXII. Galeardo his verbis litem
intentarunt : Verum idipsum , quod ad auferendum Germanis Ademannum Cl. Dir protulit, tanto fortius eumdem Germanis Dindicat. Hoc ipsum enim Arimanni nomen plane Germanicum
es , originesque Brixienss Praesulis satis demonstrat. Nec peregrinatio inter Teutonicas aures hanc assertionem defruit , quum peregrinandi vox meram vivendi significationem apud Arimannum habeat , quod ex ejusdem Epipola constat s unde certum ess non alia ratione se peregrinantem dixisse , atque David se peregrinum eum Patrisus dixerat, qui tamen consanter in Palesina resederat . Praeterea cum Berengarium Francum fuisse constet , cujus se eollactaneum vocat Ademannus , cum quo adolescentulo ise majusculus in Academia Carnotens fuerat educatus , ad quem , cum litteras mittere vellet, hominem lingua Francia non ignarum quaerebat, certe non amplius dubitandum erit Adelia mannum Germanis , ad quos Franci pertinebant , accensendum
esse . Ad haec nihil responsi dedit Galeardus, etsi reliqua eodem loci objecta sibi sphalmata diluere strenue non praetermiserit data ad Burchardum Menchenium Epistola typis Brixianis edita Cal. Octobris MDCCXXIII., nihilo tamen minus a
pristina non recessit opinione, cum eadem prorsus verba in nova inculcet facta sex supra decem annis ab edita ad Burchardum Epistola , veterum Brixianorum Patrum editione. Galeardi opinionem nuperrime sequutus est Comes Ioannes
227쪽
Maria Mazzuchellus , quem honoris caussa nominamus,
cum ob ingentem in re potissimum litteraria eruditionis. Copiam, tum obstrietissimum quo sociamur amiciti e vinculum.
At qualis demum cumque fuerit Adelmanni Patria , illud
pro certo habendum , a prima Adolescentia sermonibus se dedisse eximiorum virorum , qui per ea tempora in celebri Academia Carnotensi versabantur. Fulgebat enim in Adolescente indoles virtutis. Itaque ad amicitiam accessit Fulberti Urbis tapiscopi, quo favente Galliarum studia floruere, brevique tempore in intimam pervenit familiaritatem Socratis hu)us venerabilis , 6 cuius exemplo usus & instructionibus tantum in divinis litteris profecit, ut Fulbertus anno MXXIX. , quo etiam
obiit , Reginaldum Leodiensem Episcopum securum esse jusserit, de illa me , quae 7 in nostris pascuis obversatur , fratrem Ar
Subdiaconum loquor, qui Dei gratia lene ruminat is Luporum insidias sagacitate cavet. Quocirca permanata Adelmanni virtute Leodiensium scholarum .obtinuit praefecturam anno MXLI. , quo Watho eodem fungens munere Urbis renunciatus fuit Episcopus. Suscepta Adelmannus Provincia hac occasionem paullo post naetus est ostendendi , quanto arderet vindicandae Omthodoxae doctrinae studio, quantam consecutus fuisset sacrarum litterarum peritiam , quanta valeret elegantiae copia & ingenii acie. Quandoquidem eos inter , quorum dulcissimo contuberanio, & amicitia Carnotens biis scholis operam dando utebatur, unus fuerat ex praecipuis minor se natus , Berengarius domo Turonensis . Hic e Carnotensibus scholis domum reversus , Clero adscriptus , ecclesiaeque Andegavensis creatus Archidiaconus apud suos perseverans Turonos praeceptoris munus agebat tempore illo , quo ex Italia in Franciam veniens Lanifrancus in Beccensi Monasterio sanctimoniae litterarumque Academiam tanta hominum frequentia ex universis Galliae partibus instia tuerat, ut discipulorum Berengarii numerus non parum fuerit imminutus. Hoc aegre ferens, qua erat animi elatione, Turonensis praeceptor ad eructanda impudenter divinarum Scripturarum arcana teste Guit mondo Archiepiscopo Aversano 8 ipsus Berengarii coaevo sub initium libri I. de veritate Euch.
quilus adolescens , is aliis eatenus detentus studiis, nondum adeo in
228쪽
renderat ,se se convertit, is ea , quorum novitate omnium c orda permoveret , atque omnium ad se oculos traheret studiose perquirens , maluit esse sub aliqua hominum admiratione haereticus , quam sus oculis Dei private vivere catholicus. Quapropter receptam de SS. Eucharistiae Sacramento avitam doctrinam labefactare inprimis' cum sibi proposuisset, docere coepit Eucharistiam non esse vere substantialiterque Corpus & Sanguinem Domini, sed teste eodem Guilmondo , sola voce sic appellari , eo quod tamquam umbra & figura significativa sit Corporis & Sanguinis Domini.
Pravarum opinionum rumorem ut percepit Adelmannus in Teutonicis partibus degens , Amici commiseratus casum mentisque abalienationem , duas conscripsit Epistolas i alteram ad Paulum , sive Paulinum Μetensem Primicerium eum cohortans , ut Berengarium communem Amicum ab erroribus revocare studeat, quam Epistolam nondum esse detectam maxime dolendum : alteram vero ad eumdem Berengarium, inrua admirando quodam genere eloquentiae , ac sermone plane iserto , Sanctorumque Patrum dictis reserto , Amicum monet, hortatur, increpat, 'liaquaversum coarctat 9 . Eodem anno scilicet ΜXLVIII., quo scriptam putat Galeardus hanc Epistolam ad Episcopalem, hanc sedem evectus dicitur. Quonam vero pacto homo alienigena, si reipsa Alemannus erat , eamdem acquisiverit non erit ab re , quod nos omnium c ut putamus primi investigemus. Neque dissicile erit conjecturam probabilem innuere , si vicissitudines illius seculi memoria repetamus . Etenim in exemplis , quae tertio quoque verbo in illorum temporum historiis occurrunt, procul dubio constat, morem tunc obtinuisse , ut conferretur ab Imperatoribus Romanis temporaIe Ecclesiarum dominium to , Mis diebus invesituras Ecelesarum Imperatores conferre solebant,
inquit Anonymus Scriptor vitae S. Othonis Archiepiscopi Br mensis. Roma ipsa caeteraeque Italiae Urbes videntur id juris Imperatoribus contulisse; mortuo enim Episcopo baculum, anulum aliaque Episcopalia ornamenta Curiae Imperiali transmittebant, quae novus Episcopus ab ipsomet Imperatore accipie-
93 PuIcherrimum hoc opus etsi haud ma- manu ita paruisse, ut publicae res per Consu. gnae molis quantivis pretii sit vel ipsae te. les exclusis tune Episcoporum in civicas τι sitantur Cl. virorum de eodem laudes atque Dominio gubernalentur quos & pol on- repetitae editiones . quarum Menelium loco temporibus observatum est testis est Mal- supra commemorato dedit Maazuchellus. vetius Ioc. cit. pag. 3IO. io Brutam eo tempore ImperatoribuaGer
229쪽
bat . Unde Moesisuras dicebantur Episcopi accepisse, quemadmodum fuit observatum a Cardinati Norisio sub initium libri, cui titulus delis invessisure , e dignita Ecclesiuastiche. Cumisitur Henricus huius nominis III. Germaniae Rex occidentis fuerit Imperator, cupiens etiam Italiam sibi devinctam tenere, nihil est mirum , si hac in Urbe Germaniae proxima Episcopum sibi cognitum sibique benevolum, utpote Germanum collocavit eumdem in finem , quo & alterum Veronae dederat Gera manum Episcopum Brunorum nomine , uti scite fuit ab eodem Noriso observatum : eumdemque in finem miserat Romam Poponem Brixinensium Episcopum hoc anno , ut in Pontificem consecraretur, uti reipsa accidit D atque fuit nominatus Damasus II. quo, tertio supra vicesimum a sua cons cratione die , vita functo, alium quoque Germanum misit ineatndem Urbem , Episcopum scilicet Tullensem , nomine Bru-nonem , qui & ipse a Romanis in Pontificem electus fuit, dictusque Leo huius nominis ΙX. Haec de Rom. Pontificis electione a Baronio ad annos ΜXLVIII. ΜXLIX. narrata haud leviter confirmare videntur nostram conjecturam cIa - . Post haec nostro de Episcopo , silentibus auctoribus , nihil commemorare possumus. Sed antequam iter abilvamus, amolienda ab eo est Simoniacae labis suspicio , cuius insimulatum fuisse ab uno Flavio Blondo Foroiuliensi scriptum reliquit Galeardus in praefatione ad AdeImannum cI3 . At nisi aliorum quoque Scriptorum objici possent testimonia , Flavii auctoritas rarum negotii nobis faceneret : Sane Blandum verbis utor Galeardi loco citato in iligentem fuisse Scriptorem constat inter
eruditos: Nec Dalde inorosum in iis discutiendis, quae in Commentarios inferret, nec quam vera potius, sed quam multa scriteret, euram haluisse. Quae Galeardi censura , cum de universis Blondi Operibus vera sit, de Italiae Historia , in quam potissimum incumbere pro virili debuisset, verissimam olim cognoverat Si-gonius; unde in nuncupatione Regni Italici ad Iacobum Boncompagnum hoc de illo opere iudicium tulit: majora ille multo
complexus , quam praestare homini occupatissimo licuit , nequaquam tantum , quantum oportuit , consequi purio aut diligentia potuit , nam cum omnium gentium Regumque sella motusque colligere ac
bo. in ext Gaa Proviincita imitor suppeditat O3 --6. Collectionis citatae .
230쪽
memoria mandare voluit , Italiam , quam intentiore ornare studio
atque accuratiore perpolire opera debuisset , festinanti prope pylo is praeeipiti quadam , ut ita dicam , ind tria pertractavit. Verum Ughello, Sigonio, atque Cardinest Nicolao de Aragonia, Cemcioque Camerario , a quibus propter idem crimen Adelmannus vapulat nulla perinde , ac Blondo adhibenda erit fides e Namque Sigonius vetera Italiae, re maxime Galliae Cispadanae Tabularia, atque omnia sere , quae apud Civitates , Ecclesias , Nonasteria, Pontificum , Regum , atque Imperatorum Diplomata residebant , singularum etiam Urbium Chronica , quae post millesimum a Christo annum confici in Italia coepta apud privatas familias asservabantur, a se fuisse perlustrata affirmat loco supra commemorato. De Brixianae vero Urbis monumentis , quae Sigonii aevo plurima exstabant , veram esse illius confessionem , testem habemus Florentinium in saepe laudato catalogo ad annum DCCCCXLVII. Sed cui dubia esse poterit auctoritas Cencit Camerarii, qui uno circiter seculo a Nicolao II. distans ejus vitam accurate descripsit , ejusdemque deinceps Cathedram ascito sibi nomine
Honorii III. ascendiis Integrum eius locum dare non piget , utpote qui sons & origo eκistimandus est , ex quo caeteros aris bitramur rivulos profluxisse : Liserata itaque Urse ab eorum tiarannide is in suo flatu Ecelesa restituta , Legati Mediolanenses venerunt ad eum em Pontificem Iuppliciter exorantes, ut Mediolanensis Ecclese contrit,onibus misereri dignaretur, is compati. Huius rei gratia Deneralium Virum Petrum Damstant Osie Zem Episcopum
Nicolaus PP. illue destinavit, is vices suas in corrigendis is statuendis ei concessit. Puod ubi ad memoratam Meriolanensem pervenit Ecclesiam , tamquam vir discretus is prudens sapientibus , Θ insipientitus se communem exhibuit , o paulatim ad honestatis is rectitudinis flatum non tantum ipsam Ecclesiam , sed totam Mediol nensem provinciam per gratiam Dei reduxit. Post cujus reditum
idem beatus '. generale concilium celebravit , in quo cervicosos LOmlaraeie antistites Guid. Didelicet Mediolanen. cum C. Taurinen. G. llen. B. Alben. G. Vercen. O. Novarien. A. Brixien. Θ O. Ouden. Episcopis fretus religiosorum auxilio sedere coegit; quisus di-
pricte precepit ut diaconos o Sacerdotes concubinatos as ammini stratione altaris penitus removerent , is manifeste symoniacos as honoribus suis deponerent. Alia quoque plurima de profectu Ecelesia