장음표시 사용
201쪽
pus vocatur Ardingus 4 . Idcirco coniici posset Episcopali
dignitate fuisse initiatum anno tertio supra nongentesimviri eo temporis intervallo, quod intercedit inter mensem Maii,
& Octobris. At Iudicium Ludovici Imp., quod in Episcopis Lucensibus ex Originali Lucensi protulit Ughellus cera
tam fidem facit , mense Februario anni DCCCCI. Brixianam Ecclesiam iam ab eodem administratam. Ibi enim eius nomen inter Italicos Episcopos recensetur , qui Petrum Lucensis Ecclesae Discopum ad suae Ecclesiae recuperationem bonorum coram R. P. Benedicto IV., & Imperatore Ludovico IV. iuverunt . Verum quidem est , illud Iudicium ab Ughello in Episcopis tum Lucensibus tum Brixianis 6 in annum DCCCCIV. conjici . Ast in aliam sententiam me impellit Notarii subscriptio haec: Ego Thomas Notarius D. Imperatoris ex amonitione supraferip. misso , Θ judicium scripse
anno Imperii D. Ludovici Primo , mente Feir. Inae. IV. γ) . Primum autem Imp. Ludovici IV. annum incidisse in Ind. IV. anni DCCCCI. deducitur ex alio eiusdem Ludovici Diaplomate in Ecclesae Cumanae favorem dato XV. Kalendas Fesri die , Anno Incarnationis Domini DCCCCL Indictione IV. Anno autem Ludovici Regis in Italia Primo, ut est in Episc
pis Comensibus apud eumdem Ughellum 8 . Unde assentior Sigonio ), Saxio ro , α Μuratorio II , qui r lictis Baronii , Pagii calculis opinantur , Ludovicum coronatum fuisse Imperatorem post Ianuarium , & ante finem Maii an. DCCCCL a Benedicto IV. Pontifice . Itaque Ar-dinso ante illud Incoronationis Ludovici tempus Brixiana Infulas traditas fuisse anno , scilicet, DCCCCI. statui posse
Eius honori praecipuo sane tribuendum est , quod sublimi Archicancellariatus munere apud Berengarium Italiae Regem pluribus annis perfunctus sit . Si notae Chronacae Diplomacis Berengarii , quo bona quaedam impraesentiarum ad
202쪽
Brixianorum. I Iad Abbatiam S. Mariae in organo Onlinis Benedictim , uti
Vocant , Clarorum spectantia concessit mel berto Presbytero Veronensi , sibi constarent , concludendum esset iam ab a Ino nongentesimo id muneris Ardingum exercuisse, atDe
Episcopali dignitate insignitum, ita enim se habet illius Di
plomatis sub1πiptio : . , Amtrosius Cancellarius ad Dicem Ardivi Episcopi Arthica cellarii recognovi επα Dat. Ralae Augusi anno Dominica Incarinnationis DCCCC. Domini vero Berengarii Serenissimi Regis XVIII.
indie. III. II . Verum annus XVIII. Regni Italici Berengarii correspondet anno DCCCCV. , atque Indictioni IX. Accedit etiam non solum Ardingi nomine, notatum nullum nos offendisse anno DCCCC. Diploma, sed neque anno Proxime sequenti , quo quidam Vitalis Episcopus Berengarii Archicancellarius erat, ut prodit Diploma in hunc modum
signatum : Didesertus t. ad Dicem Vitalis Episcopi Archicancellarii recognovi is Agnavi. Dat. Io. Kalendas Septemfris anno Incarnationis D. N. I. C. I. anno vero D. Berengarii νο-riosissimi Regis I 4. indie. 4. I3 . Quamobrem hoc ei munus Collatum 1 uisse anno CCCCCII. probabile est ; hoc enim anno subscriptum apparet Ardinsi Archicancellarii nomine Berengarii Diploma in favorem Gottifredi Mutinensium Episcopi 14 . Quo in munere plurimis annis perseverasse Ii-Juido constat ex aliis Berengarii Diplomatibus suo nomine ignatis II ; nimirum usque ad annum DCCCCXXI. 16 . Inter haec Diplomata illud est animadversione dignum, quod
refert ac Apud V helluin in Episcopis ver
neutibus Tom. V. pag. 726. Apud Ughellum in Episcopis Vicenis timis Tom. v. pall. to31. mos autem eo. dein tempore ejaidem Regis Italiae Atini- cancestarios .iuisse , me nullibi legisse re.
cio Apud Ughellum in Episcopis Mathiem
uta Regis Lepidi Tonia U. pas. ass., & apud Muratorium Tom. I. Antiquitatum Italiae Me. dii revi pag. ioi 8. Annosos. Tom. III. An. 1quitatum Italiae paκ ν36. . ubi loco Ardin-I, proculdubio legenia .um Archicaneetiarii, propterea quod ia alio Diploutate eodem anno signato sos. , quo M. rensarius varia μra di imulam donat Monasterio veroaeasi 5. Maria ad Oro in legiatur Amtrosius Cane varius ad visem indisse istose, A σέ-aneeliariι retexnovi. Apiis Uxhellum in Episcopis Reeii Lisidi Tom. U. pag. 2s . In eumdem modum, ut alia praetereamus . subscripsit Diploma quo anno str. confirmat idem Rex quaedam Privilegia M nasterio Gauriensi ram. UI. Antiq. Italiae pag. os . . atque stliud signatum anno M , quo Berengarius ad Imperatoriam dignitatem everitas , ratam habet concessionem Curtis Bre nil sinam Berctelo filio Theutelnu. Tom. II. Spici legit Dacherii pag. s l. , ubi notandum in Indice legi in Monasterio vivariensi. Diaploma dieitiar datum anno x . piissimi Regis .imperii autem sui secundo. cio Illud etiam sitit animadversum a Maiaratorio Tom. V. Annalium Italiae ad annum Psa
203쪽
resert de Rubeis in Monumentis Aquileiensibus Ir , utpote datum prope finem eiusdem anni , scilicet, quinto Nonascctobris. Quod videtur pugnare cum alio Diplomate eiusdem Berengarii in favorem Hi nonis apud Muratorium I 8 , ubi
subscribitur : Ioannes Episcopus ἐν Archicancellarius Datum V. Kalendas Augusti anno Dominica Incarnationis DCCCCVXI. Quamobrem aliPod mendi latere arbitror in nota Chrona-ca Muratoriani Diplomatis; namque duos simul Archicancellarios ejusdem Regis fuisse dicendum esset, quod, ut supra- dixi , nullo monumento constare arbitror . Florebat itaque
Ardingus Imperatoris gratia; unde cum Episcopus Regiensis Lacultatem petiisset ab eo Rese aedificandi cuiusdam Castri, hanc ei se facultatem fecisse testatur Berengarius motum
De anno, quo obiit nihil certi habemus . Sed pro certo habendum, muItum aberrare Faynum ceto & Rubeum sal ,
qui fixerunt obitum Ardino in annum sextum supra nongentesimum, cum in longius aevum vitam produxisse dubitari non sinant Berengarii Diplomata modo commemorata tultimum , quod vidimus, praesert notam Chronacam anni
. Antequam ab hoc loco discedamus, removendus est quidam scrupulus , uuem injicere tentavit Muratorius quinto Annalium Italiae Tomo ad annum DCCCCXLV. ita seri bens: Hee ivi ii Re Ugo in Diplomate acto Papiae an. --minicae Incarnationis DCCCCALV. ehe quella Corie nolis
ciν Cap. s . pag. 4 6- . isa Tom. U. Antiquit. Italiae pag. ip Diploma signatum anno Dominicae Incarnationis DCCC I. habetur Tom. H. pag. 4ro. Antiquitatum cxo Hynus loci citi it Rubeus in Manuscripta Historia ad aniamum m. , ubi addit Berengarium mense huius anni Maio Brixiam venisse, ut sua praesentia celebriorem redderet sistemnitatem , qua Beria eius filia . & Hermeliada neptis si nastieum induebant habitum in s. Iuliae Monasterio , G1us etram privilmia tonfirmavit. Iserta veto suilin elem filii Abbatissa, agente Landulpho nostro Episcopo , qui etiam cultui Divino sacravit Ecclesiam s. Remigii vulgo
ia M. Misia. verum huius itineris Berengaririi in hane Urbem nullum ut venitur vestigium in aliis Brixianarum rerum Scriptoribus , neque in Annalibus Italiae Muratorii .c M 1 -es Caneeliarias ad Meem Arisaei Discopi Are, caltaria . . Domi ea I Marmariama ν CG HL D misa vero B-e-arii Mos isse . . - .
cit. monumentis Aquileientibus eap. t. pag. 4s s. additur Da . octavo Kal. 'rim, ex quo
204쪽
obvenit per Cartulam donationis ab Ardivo Venerasilis Ecessia Mutinen is Episcopo . Puso-Ardevo Ves ovo di Murina non furiconosciuio dat Sillingardo , ne dest' inhelli; e pero se deve ri porre net Catalogo de' Vescovi Morinest tra Gottifredo e Guido . Ner Diplomi di Berengario Imperatore si veri , ehe un Ardeno ἔχθοιο fu suo Areicaneelliere sino ali' anno DCCCCXVI. quan quesi non fosse flaro Vescovo di Brescia , Moeresse tenes per queir Ardevo Vescono di Morina , di eui s D menetione inquesso Diploma . Haec Muratorius Tom. III. Annalium Italiae Pag. 337., qui paucos ante annos Tom. V. Antiquit. Italiae pag. 728. ita scripserat occasione Necrologii Eeelesiae Mutinensis exarati Seculo X. aut XI., in quo Ardingus recense tur : quis ille Ariangus Episcopus fuerit frustra hucusque invest-gavi: erederes Episcopum Mutinensem ; sed nulla ejus mentio in Catalogo Antissitum Mutinensum apud Sili gardum idi risellum. Omnem postea movet lapidem, ut ei locus in posterum detur
in hujusmodi Catalogo inter Widonem & Hidelprandum Episcopos: dc ostendit, ante annum DCCCCLXX. fortasse evivis excessisse . Detur, per me licet, locus Ardinso in Catalogo Antistitum Mutinensium , sive inter Gottifredum oc idonem , uti datus iam fuit in Veneta Ughelli editiones quod mirum diligentissimum Muratorium fugisse sive inter
idonem & Hildelprandum , nihilo tamen minus videre nequeo, cur nobis sit Ardinsus abripiendus e uili, si Muti nensibus concederetur, eam Ecclesiam gubernasset simul cum Gottii redo & Widone , quorum alter an. DCCCCII. , alter vero DCCCCXLV. erant Praesules Mutinenses: vidimus enim eκ citatis Diplomatibus Ardingum Episcopali Infula insignitam labente an. DCCCCIII. Accedit etiam per Brixianos Auctores, longe ante an. DCCCCXLV. suum obiisse Ardin
gum : quae tamen omnia nonnisi coniectando a nobis dicta esse volumus. Compertum enim habemus, temporum ratio
nes ab hisce Diplomatum Chronacis notis deduetas haud raro incertas esse , quod iamdiu a viris doctis observatum est . Notitiam tumuli acceptam debemus Auctori notarum ad nostrum Catalogum , scilicet, post P6Ierulam S. Maria Majoris , nimirum, post Portam minorem, qualis reipsa aderat in-
Templo S. Mariae Maioris ad latus Aquilonare, atque in S.
205쪽
CIRCIΤER ANNUΜ CHRISTI DCCCCXXII.
Post Ardingum invenimus in probatioribus nostris Caiatalogis Landalphum huius nominis Primum. Initium ejus regiminia posuit Faynus r anno DCCCCVIL,
at monumenta in Ardingo proximo eius Praedece redata nullum reliquum dubitationis locum faciunt, quatuor ut minimum supra decem annis illud esse disterendum . Ex metrico Epitaphio satis rudi & inculto ad eius Sepulcrum in S. Petri Malaris, edito a Galeardo a discimus, eum fuisse clarum cum nobilitate , tum opibus, di probitate: inopum etiam egestatibus opitulatum Iarge fuisse . Seculi
procellas sortiter sustinuit, ut hoc Epitaphii dystichon sugnificat .
Alta flex eeu , quam non turlidus impulit Auster Manserat immotus turbine flante secti. Eius munificentia Monasterium S. Euphemiae extramuraianum in latere olim Montis, qui dicebatur Dignus, pro Monachis Benedictinis erectum assirmat post alios Ughellus innixus auctoritate cuiusdam Diplomatis per Callixtum R. R dati , ubi iura confirmat & bona huic Monasterio , quod apta memoria cinquit Pontifex ) Lanaeulpho Brixiens Episcopo asi a sui fundatione constructum est 3 . Uerum ex hoc monuia mento non liquido constat huic ne Landulpho , an alteri iuniori tribuenda st Monasterii Euphemiani erectio ; datum enim est die x r. Febr. anni MCXXIII., ante quem annum non minus alter, quam primus floruit Landuimus. Sed ex charta in Landulpho iuniore edenda luculentissime patebit non Primum , sed Secundum Landulphum fuisse huiusce innasterii conditorem . Caeterum hic Landulphus dicitur obii L
206쪽
Brixianorum. I sobiisse anno DCCCCXXIV. η , atque tumulatus sub ara,
quam ipse construi iusserat prope sepulcrum eius Praedecessoris Antonii , ut est in citato Epitaphio . Eiusdem sepulcri locus est praetermissus in notis nostro Catalogo adiunctis :sed si fides Florenti nio in Catalogo locus ille fuit ad S. Petrum Maiorem , ubi iacuisse etiam anno MDCIV. assirmat loco supra commemorato Galeardus . Scripsit Faynus eius corpus in Sacello SS. Chrysanti & Dariae , in antiquo Baptisterio solo aequato reconditum fuisse , neque temere; eo quia illorum Martyrum Sacellum vetustae Cathedrali Apostolo Petro sacrae esset proximum .
tengum illum II. , quem explosum iri fuit supra a nobis ostensum cI : post Notingum , Gonsum , sive Iosephum aetate. Viridem , sed virtute clarissimum , qui anno DCCCCXCVII. eamdem obtinuit dignitatem. Honore Episcopali a Berengario fuit exutus, ut retulit Si-gonius de Regno Italiae ex Luit orando Lib. V. Cap. XIII., Κ Luit-eus latet, in quo aerat. Objiei quidem ponset, ejus fieri mentionem in Bulla , qua Catilistus II. anno 3ν. eidem Monasterio muruta confirmat Privilegia, quae Bulla est apud Faynum in monumentis Italicae vitae M. Faustini de Iovitae pag. ix. , de apud Margarinum Tom. II. Bullarii insin. . sed quid hine em lumenti elici possit ad statuendum Notinmmnullus video. Etenim ex Callisti verbis id unum eonstat, se cognovisse ex scriptis sui P deerebris Papae Stephani Uener. Rampertum aedifieasse Monaehorum Coenobium, εc ipsum bonis de possessionibus ditavisse in loco ubi M. Martyrum Faustini & Jovitae corpora requiescunt, quod aeque contingere potuit Notingo, ac alii cuivis Brixiano Episcopo .
s Idem loci est. 13 Sine dissimulari nequit, plorentinium in Cataloso, Rubeum in Patria Histor. mss. Bolland. in Comment. SL Faustini & Iovinum. 36. m. IL Febr. pag. go ., & Α-s eratum ia Comment. ad Manneimam pag. 38. Viros plane in arte eritica versatos . hune Notingum admitterer at uno omnes innixi
momento , Bullae nimirum Stephani Papae, qui ad preees Notingi Episcopi dicitur circa annum 'Is. eonfirmasse Privilegia Monasterii M. Faustini Be Iovitae. Sed admonet Galeardus in notis ad nostros Episcopos inhelli pag. 36. non satis eonstare de illa Privilegiorum confirmatione; Reipsa non solum edita hactenus non est , sed etiam Brinianos omnes lo.
207쪽
Luitprandi autem & Sigonii loca fuere a Galeardo relata cum quibusdam suis observationibus, quas inter ea praecipue animadversione digna , qua interfuime affirmat anno 932. Concilio Augustano in caussa Disciplinae Ecclesiasticae restaurandae habito , ut videre licet Tom. VI. Conciliorum Ηarduini a : at quominus inter nostrorum Episcoporum album Gonsum hunc sive Iosephum admittamus , facit probatissimorum Catalogorum silentium , unde dicere & nos possumus cum Florentinio in Catalogo : hujus Episcopi in Tabulis
nostris memoriam nullam reperimus . Neoue moramur Sigonii ,
Rubel, Galeardique locis citatis auctoritatem , utpote haustam e lutulento in hac re Luitprandi sonte. Constans enim est inter Eruditos sententia, quam Muratorius in Praefat. Tom. II. Rer. Italic. uberrime comprobavit , prope immensis Luitprandi historiam scatere fabellis , ad quas religioni
non ducimus hanc de Gonia narrationem amandare . Quod
vero spectat ad Concilii Augustani subscriptionem , quae vim maximam faceret, dicimus : non Gonfi aut Iosephi nomen exstare , sed Antonii in omnibus aliis Conciliorum Editionibus , quas inter unam sufficiat laudasse omnium accuratissimam, venetam Labbeanam 3 . Quamobrem dici non immerito potest ex Luitprandi fabella eum irrepsisse in Harduinam collectionem. Neque mirum, si in Harduino loco Ant nil legatur Iosephus ; plurima enim illa in editione, etsi
sua non careat laude , sphalmata haud levis momenti deprehenderunt Viri doeti 4 . Ex aliis autem Conciliorum editionibus clare patet anno DCCCCLII. Antonium huius nominis II. , quem nullo plane fundamento Veronensem appellat Faynus loc. cit., Brixianam administrasse Ecclesiam . AD
firmat Ughellus i. c. 3 interfuisse Μediolanensi Concilio celebrato anno DCCCCLXI. sub Valperto Archiepiscopo , ubi Berengario ejusque filiis Regno amotis , Otho provectus fuit ad Regnum ; at scite in notis ad Ughellum observat Galeardus apud tres , qui Concilii huius meminere, Landulphum nempe seniorem, & Gualganeum Flammam, & Sigonium,
cx Pag. 636. tituitur Uite do V scini Hereellensi addit, Bria 3 Tom. XI. pag. 86s. xialium Episcopum sedisse ad laevam partem videsis Biblioth. Graecam Fabricii Tom. Praesulis Mediolanensis . De loco Episcopi XI. pag. 24. Brixiani in Conciliis Provincialibus vide tediss) Aurelius Corbellinus pag. 48. Operis, cui lium Disteri. Pro crurali. Carui.
208쪽
Antonii huius vestigium esse nullum ; quam ob rem nonnisi per coniecturam id licet assirmare , ex eo quia a pumiliti D. Ambrosii s ruganeis univeos celebratum fuisse illud Conci lium senior a rmat in patria historia Landulphus 6 . Porro illius Ecclesiae suffraganeam semper fuisse nostram Brixianam , nunquam vero Aquileiensis, evincere conati sumus tertio Capites citatae Differt. Procem. Bene vero interfuit Synodo Provinciali , quam idem Valpertus in S. Theclae Basiatica , auctoritate Summi Pontificis Ioannis XII. & Othonis Magni Imperatoris celebravit anno DCCCCLXVI., ut Astens uniretur Ecclesia Albensis apud Insubres, quam Flocardus anno DCCCCLX. electus Albae Episcopus adeo a Saracenis&Hungaris devastatam invenit, ut victum propriis manibus quaerere cogeretur. Hujus Synodi nullam habet Ughellua hoc loci memoriam, quae tamen praetereunda ipsi non erat, utpote qui in Episcopis Albensibus ejus cogendae occasionem uberi calamo exposuerat, Episcopos praesentes enumeraverat ,
uos inter primus legitur et Antonius Brixienss . Unum ex iis uisse Episcopis , quos vocare placet Imperiales , quod per ea tempora , propriis, ut plurimum , relictis sedibus , Au- Iam sectabantur , deductum fuit a Galeardo loc. cit. ex illa Antonii subscriptione , quae exstat ad calcem Diplomatis
Othonis Augusti Papiae dati anno Domini DCCCCLXII. apud Ughellum in Episcopis Astensibus 7 . Praesens etiam
fuit Concilio Ravennatensi a Ioanne XIII. celebrato anno DCCCCLXVII. in quo Heroldus Salisburgensis Archiepisc Ilus caecitatis, & quorumdam criminum cauta exauctoratus fuit , Friderico eius loco suffecto , quae omnia in Conciliorum editionibus, Labbeana potissimum 8ὶ , obvia aliquam saltem suspicionem ingerere debuissent Muratorio, ne tam fidenter laudatae Luitprandi narrationi fidem haberet; quam habui me credendus eu , dum Tom. V. Annalium Italiae de Berengario loquens haec scripta reliquit: semis motivo alia euno , senetis consilio de' Vestavi tose a Giusene quella Chiesa Brixianam e conferilla ad Antonio , che la tenne Iin I anno DCCCCLX.
Post annum ergo DCCCCLXUII., aut certe sub illius
209쪽
exitum vita functus est Antonius, atque sepulturae traditus
ANNO DΟΜINI DCCCCLXX. GDisredus inde Episcopatum iniit, Civilemque Urbis
politiam teste Iaudato Notario Comitis honore insignitus administravit ; unde error , ut arbitror , imrepsit in Wolfangium Latium , dum Lib. XII. de Transmigratione Gentium Bressinae Episcopus dicitur : Unus fuit ex tribus filiis , quos Atho , lave Adelbertus Comita Μathildae atavus genuerat I . Cum eius Pater facris pignoribus munire celebrioremque statuisset reddere Arcem, quam super editum Regiensibus in collibus saxum extruxerat, Canus numque Upellaverat, inter alia sacra pignora RApollonii Brixiani Episcopi Caput , Humerum dexterun atque lacertum a Gotfredo filio Brixiae Episcopo obtinuit. Pater , tanto muneri , ut nostrae Ecclesiae , suoque filio r
sponderet terrae propria decimamque monetae vovit . Ita Donizo
Lib. I. Cap. II. Vitae Mathildis , cuius integer locus datus est in Apollonio a . Quid iuris in suam monetam sive pecuniam Pater filio contulerit , prorsus ignoro . Producta Donizonis verba adeo sunt obscura , ut Muratorius sub finem Dissertationis de Monetis Italiae alibi a nobis citatae 3
eZci Q Huius Ecelasiae nulsum hodie remanet vestigium: Celebris tamen Olim iuit , namque ineunte Saeculo XI. I andulserus II. E iseopus salictissimis legibus Pre,byteios SS.Chrysanthi & ibariae in siriixtisse tertur . Exstabat prope Cathedralem: sbio deinde aeqtiata, ex stitulus translatus suit ad Sacellum Hldem Sanctis dedicatum in vetiistillima S. Ioannis ad Baptisteritim Ecclesia , de qua videlis , quae sunt adnotata in S. Felice . Q Ex stemmate Gentilitio Comit. Mais thildae concinnato per Bacchinium sub initium hil oriae Monalterii S. Benedicti, vulgori Potirone : ea cu)ub accurata huit Maa n. li1-bi Iegitur hune Adalbertum fuisse Brixiae Ma chionem, uti nullis productis tabulis assirmatum est a Mahiltonio in Annal. Benedictinis
ad annum Io I. Toin. U. pag. 17 . , qui t. meii in viam rediisse credundus est i namque ad annum bosi. p. x x. quae priori loco scripserat de Adalberto repetens euin vocat , ouulli, diationis loco, simpliciter Marcitionem . : Pag, 1iι , ubi ita emendandus quartus versus: Nam eaput, as humerum dextrum paria
210쪽
eadem animadvertens decernere non audeat, quid velint signia ficare : quippe inquit ipse ius monetae Athoni Comiti temporibus iis , es Saeculo Christi T. fuisse concessum ab Othonibus Augustis di iis ad credendum inducar : nis exempla paris fa
cultatis apud Italos exarentur. Bacchinius narrat 4 eas reli
quias fuisse pretiosum thesaurum Reliquiarum S. Viistoris ἔunde huitismodi notitiam ipse hauserit, omnino silet . Ve
rum Donizonis verba animadvertenti, a Gotfredo non alias praeter commemoratas exuvias S. Apollonii illas vero S.
vietoris a quopiam alio, cuius nomen ibi desideratur, Athonem obtinuisse constabit. Primo enim loco Donizo Canusium S. Vietore Athonis opera ditatum fuisse affirmat : deinde Reliquiis aliis Capite nimirum, ac humero deXtero, .pariterque lacerto S. Apollonii , quas acceperat a Gotfredo Episcopo: eique terrae propriae decimamque Moneta ob illud beneficium Athonem vovisse . Quemadmodum vero hac de re mihi cum Bacchinio haud convenit , multo minus Conin Venire potest de annis, quibus Golfredus ad Brixianae Ecclesiae Clavum sedebat: namque ex eo quia sacra Lipsanas ve Victoris , uti ipsi visum fuit , sive Apollonii , ut certo
ostendisse mihi videor , Athoni per Gotfredum concessa sunt cineto muris Canusio , Adalbertum Brixiae Episcopum: sedisse circa annum DCCCCL. conficiendum esse Bacchiianius aifirmat. Atqui Antonius , quem Golfredo praecessisse nulli dubium esse potest, ab an. DCCCCLIL Brixiani Episcopatus regimen tenuit; igitur conficiendum Bacchinii chronologiam prorsus esse deserendam ; eo pacto quo Si-gonium eamdem rem ad an. DCCCCXLVI. collocantem deseruit Saxius 6 , atque ad an. DCCCCLXX. cum Fayno & Bollandianis collocandam esse docuit . Gotfredum deinceps suae Ecclesiae Privilegiorum confirmationem ab Imperatore Othone Brixiam divertente obtinuisse affirmat Rubeus 7 . Hanc tamen Privilegiorum confirmationem concessisse dicendus est Imperator potius Adalberto , quam Gotfredo. Otho enim Brixiae. esse non potuit nisi vel
anno DCCCCXCVI., vel DCCCCXCVIII., ut colligitur ex Italiae Annalibus , qui lucem accipere possunt ex hisce Malue-K 3 tii ve
eo In praesitione citati operis . liae Sionii Tom. II. pag. 43. 33 Loc. eit. In manuscripta Historis.